Fentagin

Για αρχή καλημέρα σε όλους και εν συνεχεία να σας πω ότι αυτό είναι και το πρώτο μου post, αν και με ενδιαφέρουν όλα σχεδόν τα θέματα που είδα στο φόρουμ και ψάχνω συνεχώς να μαθαίνω μόλις προχθές ανακάλυψα την ύπαρξη του εντελώς τυχαία και έγινα και εγώ μέλος.

Στη συνέχεια λοιπόν θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια δική μου εμπειρία, πριν πάρα πολύ καιρό (περίπου στην ηλικία των 19-20 ετών, τώρα είμαι 28) είχα δει ένα συνηθισμένο κατά τα άλλα όνειρο που όμως μου είχε μείνει στο μυαλό και το είχα συζητήσει μια-δύο φορές με έναν πολύ καλό φίλο, στο όνειρο λοιπόν, αυτό που είχα δει ήταν πως βρισκόμουν απόγευμα προς βράδυ σε μια πλατεία στην περιοχή που μένω (Περιστέρι, το αναφέρω επειδή υπάρχει λόγος) έβλεπα λοιπόν τον εαυτό μου σε μικρότερη ηλικία από την τότε δική μου περίπου στα 14-15 να παίζω με φίλους μου από την πραγματική μου ζωή. Παρέα μου βρισκόταν και μια κοπέλα περίπου 20 χρονών με την οποία μιλάγαμε και ψιλό αγνοούσα τους φίλους μου, κάποια στιγμή λοιπόν άρχισαν να με φωνάζουν πως πρέπει να φύγουν, θυμάμαι ότι δεν ήθελα να φύγω και εκείνη μου ζητούσε να μείνω και άλλο μαζί της όμως οι φίλοι μου επέμεναν και μάλιστα κάποιος με τραβούσε από το χέρι, της είπα ότι θα την ξαναδώ και στεναχωρημένος έφυγα, μετά δεν θυμάμαι να έγινε κάτι άλλο, από την ώρα που ξύπνησα και μετά ήμουν ανύσηχος καθώς όλο αυτό με "έτρωγε" και αισθανόμουν κάτι σαν θλίψη που την έχασα γιατί και κατά την διάρκεια του ονείρου είχε δημιουργηθεί κάτι πολύ έντονο, και επίσης ένιωθα την ανάγκη να το συζητήσω με κάποιον, το ίδιο απόγευμα μίλησα με ένα πολύ καλό φίλο και του τα είπα όλα, μου είπε ότι συμβαίνει πολλές φορές λόγο άγχους στρες κλπ, πέρασε αρκετός καιρός χωρίς όμως να το ξεχάσω, μετά από 3 περίπου χρόνια σε ηλικία γύρω στα 20 καθώς πήγαινα στην σχολή μου και περπατούσα επί της οδού Μάρνης στην Αθήνα βλέπω από μια απόσταση περίπου 20 μ. καταλαβαίνω ότι μια κοπέλα με κοιτάζει κάπως επίμονα μπορώ να πω και βλέπω ότι είναι η ίδια κοπέλα που είχα δει τότε στο όνειρο μου ακριβώς το τονίζω όπως την είχα δει (μαλλιά, ρούχα) και καθώς περπατάω με αντίθετη κατεύθυνση προς αυτήν (περάσαμε ο ένας δίπλα από τον άλλον) καταλαβαίνω ότι με κοιτάει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως εγώ που είχα εκπλαγεί (κοινώς τα είχα παίξει) με αυτό που συνέβαινε, όταν φτάσαμε δίπλα δίπλα προσπαθούσα να την κοιτώ με λοξή ματιά και το ίδιο έκανε και αυτή, την προσπέρασα και μετά από λίγα βήματα βρήκα το θάρρος να γυρίσω να κοιτάξω πίσω μου (ειλικρινά τα είχα παίξει) και εκείνη είχε ήδη γυρίσει και κοίταζε αλλά μόλις είδε ότι γύρισα και εγώ ξανακοίταξε μπροστά, σταμάτησα επί τόπου άναψα τσιγάρο και την παρατηρούσα καθώς έφευγε και έκανε κίνηση να γυρίσει να κοιτάψει αλλά έμενε στην κίνηση, ήθελα πάρα πολύ να πάω να της μιλήσω για να την ρωτήσω γιάτι κοιτούσε έτσι αλλά φοβόμουν πραγματικά να το κάνω χωρίς να ξέρω τι ακριβως με φόβιζε. Αυτό είναι το μοναδικό που μου έχει συμβεί τόσο έντονα, μου έχει ξανατύχει να αισθάνομαι ότι κάτι που ζω τώρα ότι το έχω ξαναζήσει (φαινόμενο de javu) αλλά όχι κάτι ανάλογο, γι' αυτό και είναι το μόνο που μου έχει μείνει χαραγμένο στο μυαλό, το θυμάμαι ακόμα σαν να έγινε μόλις τώρα, την κοπέλα δεν την ξαναείδα ποτέ.

Μέχρι τότε με απασχολούσαν διάφορα φαινόμενα και εξηγήσεις για το παραφυσικό αλλά ως απλό ενδιαφέρον αφού πάντα έβρισκα μια ικανοποιητική και σχεδόν πλήρη λογική εξήγηση για οτιδήποτε είχα ακούσει, όμως έκτοτε άρχισα να ασχολούμε πολύ πιο έντονα.

Έχει κάποιος να μου δώσει μια λογική εξήγηση? Ότι και αν βρήκα, όσο και αν έψαξα δεν βρήκα κάτι που να με καλύψει, ίσως το μόνο που θα με κάλυπτε θα ήταν να της μιλήσω εκείνη την στιγμή και να πάρω όλες τις απαντήσεις που ζητούσα αλλά δεν το έκανα, να ξεκαθαρίσω τέλος ότι δεν επρόκειτο για μια κοπέλα εντυπωσιακή που θα μπορούσα να είχα δει και αλλού αλλά μια γλυκιά μεν αλλά φυσιολογική για την τότε ηλικία μου που δεν θα τραβούσε καν το βλέμμα μου, και βνα σημειώσω ότι το ύφος της όταν τηξν συνάντησα έδειχνε να ένιωθε και να σκεφτόταν ότι και εγώ εκείνη την στιγμή.