Kratos

καταρχήν καλησπέρα μαιρούλα και όπως σου είπα και πριν απο λίγο στο τηλέφωνο τα συγχαρητήρια μου για το συγγραφικό σου ταλέντο.... παιδια αυτό το βίντεο ειναι πέρα για πέρα αληθινό καθώς το έχω δει. Με μία λέξη είναι απίστευτα τα συναισθήματα που νιώθεις οταν το βλέπεις. και επειδή συχνά πηγαίνω στο σπίτι της όταν μου το πρωτοείπε για το όλο θέμα πριν δηλαδή παρουσιαστεί η μπάλα αρχισα να τη δουλεύω και να λέω πράγματα του στυλ σιγά τώρα εγώ δεν πιστεύω σε αυτά και άρχισα να <<προσβάλλω>> ας πούμε το κοριτσάκι. μέχρι που ένα βράδυ μεταξύ ποτού και playstation αρχισαν όλοι να την αισθάνονται και πραγματικά την αισθάνθηκα και εγώ... η μόνη διαφορά μας ήταν (και αυτό δεν το είπα ποτε στη μαίρη παρά υποσχέθηκα στον εαυτό μου οτι θα το έλεγα μόνο αν η ιστορία αυτη έπαιρνε εκταση και ειχε περισσότερες αποδείξεις) οτι όλι οι άλλοι ήταν ήρεμοι και κατα κάποιο δε φοβόντουσαν όταν την αισθάνθηκαν. εμένα με είχε λούσει κρύος ιδρώτας και πραγματικά είχα πολύ έντονο το συναίσθημα του φόβου και του τρόμου γενικά. απο εκεί και μετά άλλαξα την πήρα με το καλό αρχισα να της μιλάω όποτε την αισθανόμουν σταμάτησα να πειράζω πολύ τον γάτο της μαίρης και απο τότε δεν το αισθάνθηκα ξανα αυτο...... Μαιρούλα μου συγνώμη που ποτέ δε στο είπα απλά με ξέρεις εμένα σε κάτι τέτοια ψηλοκολλάω.... αυτά για την ώρα αλλα είμαι σίγουρος οτι όλοι όσοι το διάβασαν θα επανέλθουν σύντομα