awaken

Eνδιαφέρουσα η εξέλιξη της συζήτησης μπορώ να πω...Χαίρομαι που ειπώθηκαν τόσα πολλά...
Αγαπητή Mantis...Δεν υπάρχει η ανάγκη να διατυμπανίσεις κάτι...Δεν υπάρχει η ανάγκη να μοιραστείς τίποτα με συνανθρώπους σου?Δε νιώθεις την ανάγκη να ξεθάψεις το φως από τους ανθρώπους που αγαπάς?Γνωρίζω πως μόνος μου δεν μπορώ να κάνω τίποτα,μαζί όμως μπορούμε να κάνουμε τα πάντα...
Παρατηρητής...πολύ σοφό...κι ο παρατηρητής είναι η μέση...
Θα παρατηρείς πάντα...θα ξεχάσεις τα πάντα...ή θα φύγεις....
Μπορώ να ακολουθήσω ένα δρόμο αφού ξέρω πως πρέπει να αφήσω άλλους?
Μήπως έχω ήδη ακολουθήσει και δε θέλω να το παραδεχτώ...
Is that all we see or seem but a dream whithin a dream....?
Μου άρεσε ο τρόπος που γράφει ο φίλος Ιωνάθαν...

Θα κρίνω σοφή την τοποθέτησή σου αγαπητή...Θέλω όμως να θέσω έναν προβληματισμό...Ας υποθέσω πως εγώ δέχομαι αυτά τα "αφύσικα","ψυχικά" φαινόμενα ως "πραγματικά...Αυτό αυτόματα με βάζει σε μια καλοστημένη παγιδά...Αυτήν την παγιδά της απομόνωσης από τα κοινά,της αντεμετώπίσης μου από τον υπόλοιπο κόσμο ως freak για παράδειγμα...Ενώ καταλαβαίνουν,νιώθουν,δεν θέλουν να δεχτούν...Γενικά δεν υπάρχει συνεννόηση,κατανόηση...παρά σπάνια,αλλά κι αυτό είναι μαγικό...
Να πω την αλήθεια εμένα δε μ'απασχολεί και τόσο αυτό...Έχω καταφέρει να τα συνδυάσω,δεν ξέρω αν το έκανα με επιτυχία,αλλά τουλάχιστον είμαι ικανοποιημένος...Ίσως να μην είναι τόσο καλό να επαναπαύομαι σε αυτήν την ικανοποίηση,αλλά και μόνο που το σκέφτομαι μου δίχνει ότι ξέρω πως βαδίζω...Ίσως να μην είμαι αφυπνισμένος...απλά επέλεξα μια διαφορετική κατάσταση ύπνωσης...Γνωρίζω τουλάχιστον κι αυτό δεν με κρατάει στάσιμο...
Δε θέλω να γράφω συνεχώς πως δεν είμαι απόλυτος σε αυτά που γράφω...Με κουράζει...Αλλά εννοείτε πάντα...
Ευχαριστώ...