gogos888
9Μηνύματα
2008-03-16 18:55Πρώτο μήνυμα
2008-03-29 11:22Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από Ierofantis
Προσωπικώς είμαι απο εκείνους που πιστεύω στον προκατακλυσμιαίο πολιτισμό πρό του 10.000π.χ και πολύ ποιό πίσω. Στην ύπαρξη δηλαδή του χρυσούν γένους κατα τον Ησίοδο ή στην ύπαρξη της Λεμουρίας κατα άλλους. Σχεδόν όλες οι παραδόσεις μιλάνε για έναν παγκοσμίου βεληνεκούς λαμπρό πολιτισμό. Αυτό που δέν μπορούμε να ξέρουμε είναι το πότε έδρασαν...Το εάν ήταν Έλληνες η όχι (αυτο κι αν δέν μπορούμε να το πούμε με τα μέχρις στιγμής στοιχεία) ή οτιδήποτε άλλο... Το τι θα ήθελε ο κάθε ένας μας να έβγαζαν τα δεδομένα είναι άλλου παπα Ευαγγέλιο... Απαιτείται έρευνα και χρηματοδότηση ανασκαφών...Αλλά πού ; στην χώρα που τα μνημεία πέφτουν αβοήθητα ή καίγονται...
Να είστε καλά |
Τα γένη του Ησιόδου, πιθανόν να είναι οι ιστορικές εποχές της ανθρωπότητας, δηλαδή, "Θεοί", "Ημίθεοι", "Ήρωες", "Άνθρωποι" ή να υπονοούσε αληγορικά την πτωτική πορεία της ανθρώπινης ύπαρξης. Που να έβλεπε δηλαδή τι γίνεται και σήμερα

Ο μύθος της ατλαντίδας θα παραμείνει μύθος γιατί πουλάει. Μη περιμένετε τίποτε σοβαρές αρχαιολογικές έρευνες για την απόδειξη της ύπαρξής της γιατί αυτό θα σήμαινε ανατροπή της υπάρχουσας ιστορίας. Εδώ μας θέλουν ντε και καλά απογόνους ινδοευρωπαίων και περιορίζουν την ιστορία της ανθρωπότητας σε μερικές χιλιάδες χρόνια για να μη θίξουν τις θρησκείες και τα πανεπιστημιακά κατεστημένα. Η ιστορία της Ευρώπης ξεκινά από τον Καρλομάγνο με τον χριστιανισμό. Για πριν τον χριστιανισμό τίποτε. Πάλι καλά που κράτησαν το όνομά της και δεν την μετονόμασαν. 

Μήπως όταν πλησιάζει ο θάνατος διευρύνεται η συνείδηση όπως προαναφέρθηκε και ο άνθρωπος αποκτά επαφή με τον άλλο κόσμο;
Έχω διαβάσει και ακούσει για μεταθανάτιες εμπειρίες που μετά από αυτές ο άνθρωπος που τις βίωσε απόκτησε μεταφυσικές δυνατότητες.
Έχω διαβάσει και ακούσει για μεταθανάτιες εμπειρίες που μετά από αυτές ο άνθρωπος που τις βίωσε απόκτησε μεταφυσικές δυνατότητες.

Ηταν πριν από 10αριά χρόνια όταν έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο με τίτλο "Ακου Ανθρωπάκο", μικρό λίγων σελίδων που δεν σου γέμιζε πολύ το μάτι. Ηταν γραμμένο σε γλώσσα απλή, αλλά έσπαγε κόκαλα. Αλλαξε εντελώς τον τρόπο με τον οποίο βλέπω τον κόσμο. Νομίζω ότι απαγορεύθηκε (όπως και τα περισσότερα βιβλία του). Αργότερα διάβασα το "Ο Θάνατος Του Χριστού". Ε αυτό ήταν το τελειωτικό χτύπημα. Πιστεύω ότι κάποια βιβλία του δύσκολα διαβάζονται από τον πολύ κόσμο. Σου ανατρέπουν όλο σου το είναι. Αργότερα ψάχνοντας διάβασα βιβλία του για τις ανακαλύψεις και ιδιαίτερα για τον συσσωρευτή οργόνης. Γερμανοεβραίος στην καταγωγή, κυνηγήθηκε από το κατεστημένο τόσο σε Ευρώπη όσο και στην Αμερική όσο κανένας άλλος. Στην Ελλάδα υπάρχει το κέντρο Βίλχεμ Ράιχ http://www.kentroraix.gr/ για κάποιον που θέλει να μάθει περισσότερα.
Κάποιες ενδείξεις από τα Ομηρικά έπη που φαίνεται ότι ο Όμηρος ήταν σύγχρονος του Τρωϊκού πολέμου και κατά συνέπεια τα Ομηρικά έπη.
Δεν γνωρίζει την ονομασία «Νείλος» αλλά τον αποκαλεί «Αίγυπτο» ποταμό.
Γνωρίζει Έλληνα βασιλιά της Αιγύπτου και της Αιθιοπίας.
Γνωρίζει μια Κρήτη σε πλήρη ακμή με 90 πόλεις και πολλά Ελληνικά φύλα να την κατοικούν. Είναι δυνατό να μην γνωρίζει και να μην αναφέρει την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας από την οποία προκλήθηκε η καταστροφή της Κρήτης;
Μη ξεχνάμε ότι ήταν ένα γεγονός που είχε τρομερές συνέπειες και έγινε αντιληπτό σε πολλά μέρη της γης.
Αναφέρει την «Σικελία» ως «Σικανία» (Οδύσεια, ω307) και «Τρινακρία» από τα τρία ακρωτήρια (Πέλωρον, Πάχυνον και Λιλύβαιον), που γραφόταν με συλλαβική γραφή ti-ri-na-ki-a από όπου η μεταγραφή της σε «Θρινακία» (Οδύσεια, κ107, λ127).
Αν όπως λέγεται ο Όμηρος έζησε τον 8ο π.χ. αιώνα, σίγουρα θα αποκαλούσε «Νείλο» τον ποταμό της Αιγύπτου, όπως με αυτό το όνομα εμφανίζεται στην «Θεογονία» του Ησιόδου (στ.338) κατά τον 8ο π.χ. αιώνα.
Ο Όμηρος αναφέρει την νήσο «Φάρο» στα παράλια της Αιγύπτου, να απέχει από την ακτή απόσταση μίας ημέρας με πλοίο (για την εποχή του), περίπου 160 χλμ. (Οδύσσεια, δ354). Βλέπουμε πόσο ακριβής είναι για την απόσταση της νήσου από την παραλία.
Πολύ αργότερα ο Μέγας Αλέξανδρος οικοδόμησε πάνω στην νήσο «Φάρο» τον Φάρο της Αλεξάνδρειας, ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, προσχώνοντας μάλιστα την μικρή τότε απόσταση (επταστάδιον=1300μ) από την ακτή όπου και έκτισε την Αλεξάνδρεια κατασκευάζοντας συγχρόνως και λιμάνι.
Βλέπουμε δηλαδή ότι η απόσταση της νήσου από την παραλία είχε μειωθεί λόγω του σχηματισμού του δέλτα του Νείλου.
Ο Στράβων 300 χρόνια μετά μας λέει, « Η δε Φάρος, νησίον εστί παράμηκες, προσεχέστατον την ηπείρω», ακόμη ήταν νησί η «Φάρος».
Η Αλεξάνδρεια απέχει από τις Πυραμίδες 170 χλμ., άρα επί κατακλυσμού «Δαρδάνου», η ακτή είχε φτάσει κοντά στις πυραμίδες, κοντά στην «Ηλιούπολη» και την «Μέμφιδα».
Οι προσχώσεις του «Νείλου» σχηματίζοντας με την πάροδο των χιλιετιών το μεγάλο δέλτα, έφεραν την ακτή πολύ κοντά στην νήσο «Φάρο». Το χρονικό αυτό διάστημα υπολογίζεται με τοπογραφικά δεδομένα (Κουτρουβέλης, Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού) και προκύπτει ότι ο Όμηρος έζησε το 3.100 π.χ.
Επίσης έχουμε την πρώτη ανασκαφείσα πόλη στο Χισαρλίκ (τη πρώτη «Τροία» μετά την άλωση του Ομηρικού «Ίλιον» περί το 3.000 π.χ.) που για πρώτη φορά ξεκινά την ιστορία του από την γενιά του «Δαρδάνου».
Γενεαλογία πρώτης «Τροίας»:
ΔΑΡΔΑΝΟΣ
ΕΡΙΧΘΟΝΙΟΣ
ΤΡΩΣ
ΙΛΟΣ
ΛΑΟΜΕΔΩΝ
ΠΡΙΑΜΟΣ
ΕΚΤΩΡ
«Άλωση της πόλης»
Δεν γνωρίζει την ονομασία «Νείλος» αλλά τον αποκαλεί «Αίγυπτο» ποταμό.
Γνωρίζει Έλληνα βασιλιά της Αιγύπτου και της Αιθιοπίας.
Γνωρίζει μια Κρήτη σε πλήρη ακμή με 90 πόλεις και πολλά Ελληνικά φύλα να την κατοικούν. Είναι δυνατό να μην γνωρίζει και να μην αναφέρει την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας από την οποία προκλήθηκε η καταστροφή της Κρήτης;
Μη ξεχνάμε ότι ήταν ένα γεγονός που είχε τρομερές συνέπειες και έγινε αντιληπτό σε πολλά μέρη της γης.
Αναφέρει την «Σικελία» ως «Σικανία» (Οδύσεια, ω307) και «Τρινακρία» από τα τρία ακρωτήρια (Πέλωρον, Πάχυνον και Λιλύβαιον), που γραφόταν με συλλαβική γραφή ti-ri-na-ki-a από όπου η μεταγραφή της σε «Θρινακία» (Οδύσεια, κ107, λ127).
Αν όπως λέγεται ο Όμηρος έζησε τον 8ο π.χ. αιώνα, σίγουρα θα αποκαλούσε «Νείλο» τον ποταμό της Αιγύπτου, όπως με αυτό το όνομα εμφανίζεται στην «Θεογονία» του Ησιόδου (στ.338) κατά τον 8ο π.χ. αιώνα.
Ο Όμηρος αναφέρει την νήσο «Φάρο» στα παράλια της Αιγύπτου, να απέχει από την ακτή απόσταση μίας ημέρας με πλοίο (για την εποχή του), περίπου 160 χλμ. (Οδύσσεια, δ354). Βλέπουμε πόσο ακριβής είναι για την απόσταση της νήσου από την παραλία.
Πολύ αργότερα ο Μέγας Αλέξανδρος οικοδόμησε πάνω στην νήσο «Φάρο» τον Φάρο της Αλεξάνδρειας, ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, προσχώνοντας μάλιστα την μικρή τότε απόσταση (επταστάδιον=1300μ) από την ακτή όπου και έκτισε την Αλεξάνδρεια κατασκευάζοντας συγχρόνως και λιμάνι.
Βλέπουμε δηλαδή ότι η απόσταση της νήσου από την παραλία είχε μειωθεί λόγω του σχηματισμού του δέλτα του Νείλου.
Ο Στράβων 300 χρόνια μετά μας λέει, « Η δε Φάρος, νησίον εστί παράμηκες, προσεχέστατον την ηπείρω», ακόμη ήταν νησί η «Φάρος».
Η Αλεξάνδρεια απέχει από τις Πυραμίδες 170 χλμ., άρα επί κατακλυσμού «Δαρδάνου», η ακτή είχε φτάσει κοντά στις πυραμίδες, κοντά στην «Ηλιούπολη» και την «Μέμφιδα».
Οι προσχώσεις του «Νείλου» σχηματίζοντας με την πάροδο των χιλιετιών το μεγάλο δέλτα, έφεραν την ακτή πολύ κοντά στην νήσο «Φάρο». Το χρονικό αυτό διάστημα υπολογίζεται με τοπογραφικά δεδομένα (Κουτρουβέλης, Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού) και προκύπτει ότι ο Όμηρος έζησε το 3.100 π.χ.
Επίσης έχουμε την πρώτη ανασκαφείσα πόλη στο Χισαρλίκ (τη πρώτη «Τροία» μετά την άλωση του Ομηρικού «Ίλιον» περί το 3.000 π.χ.) που για πρώτη φορά ξεκινά την ιστορία του από την γενιά του «Δαρδάνου».
Γενεαλογία πρώτης «Τροίας»:
ΔΑΡΔΑΝΟΣ
ΕΡΙΧΘΟΝΙΟΣ
ΤΡΩΣ
ΙΛΟΣ
ΛΑΟΜΕΔΩΝ
ΠΡΙΑΜΟΣ
ΕΚΤΩΡ
«Άλωση της πόλης»
Κύριε Τάκη επειδή αναφέρατε τον Όμηρο και τα Ομηρικά Έπη, αναφορές μέσα στα κείμενα (κυρίως γεωλογικές) καταδείχνουν ότι ο Όμηρος ήταν σύγχρονος του Τρωϊκού πολέμου περί το 3.500 π.χ. Θα επανέλθω με συγκεκριμένα στοιχεία επ' αυτού.
Ποιο αναλυτικα:
12.500 π.χ. Παγκόσμιος κατακλυσμός από υποχώρηση και τήξη παγετώνων, η στάθμη της θάλασας ανέβηκε 100 και πλέον μέτρα. Επίσης αναφέρεται αλλαγή στο σχήμα, το χρώμα και την διάμετρο του πλανήτη Αφροδίτη καθώς και αλλαγής της διαδρομής της στο στερέωμα. Εδώ δένει ο μύθος του Φαέθοντος (Τίμαιος Πλάτωνα) για να εξηγήσει το πως γίνεται να λιώνουν ξαφνικά οι πάγοι όταν κατά το 16.000 π.χ. σημειώθηκε η χαμηλότερη θερμοκρασία σε μιά περίοδο 22.000 ετών. Παρόμοια γεγονότα εξιστορεί και ο Αθανάσιος Σταγειρίτης στην Ωγυγία (τόμος δ' σελ.222).
Εγινε επί Ωγύγου, που αναφέρεται ως υιός της Γης, έζησε κατά την περίοδο της Τιτανομαχίας, γι αυτό για τους αρχαίους Ελληνες "Ωγύγιον" σημαίνει το απόλυτα αρχαίο, το πανάρχαιο. Στην σημερινή Αρβανίτικη διάλεκτο διασώζεται και σήμερα η πελασγική λέξη "ούγυ" που σημαίνει νερό.
9.500 π.χ. Παγκόσμιος κατακλυσμός πιθανόν από πτώση αστεροειδούς, αφανισμός της ανθρωπότητας, έγινε επί Δευκαλίωνος υιού του Προμηθέως που το όνομά του και μόνο σημαίνει βροχή και θάλασσα. Έχουμε ανακατατάξεις στον λεπτό στερεό φλοιό της Γης, διάσταση όρεων (Όλυμπος και Όσσα διαχωρίζονται), ανύψωση Άνδεων (Κούζκο και Τιαχουανάκο) κατά 4.000 μέτρα, ανύψωση Ιμαλαίων και του ιψιπέδου του Θιβέτ κατά 3.000 μέτρα, αλλαγή της θέσης του άξονα περιστροφής της Γης και γενικά ανυψώσεις και καταβυθίσεις μεγάλων τμημάτων ξηράς. Η ανθρωπότητα επέστρεψε στην Λίθινη εποχή.
3.400 π.χ. Περιορισμένης κλίμακας κατακλυσμός Ευξείνου και Μεσογείου. Τοπική τήξη πάγων, πλημμυρίδα στην Μαύρη θάλασσα από τα νερά των Ευρωπαϊκών ποταμών, με τον Εύξεινο πόντο να ανοίγει στον βόσπορο και μέσω του Ελλησπόντου (Δαρδανελλίων) άνοδος της στάθμης του Αγαίου κατά 150 μέτρα. Δά-ρ-δα-νος σημαίνει "επί Γής ροή" υδάτων, βλέπουμε δηλαδή ότι και στο όνομά του υπάρχει το υγρό στοιχείο.
Υ.Γ. για όλα τα παραπάνω υπάρχουν πηγές τόσο αρχαίων κειμένων όσο και ερευνών συγχρόνων επιστημόνων που μπορώ να υποδείξω.
12.500 π.χ. Παγκόσμιος κατακλυσμός από υποχώρηση και τήξη παγετώνων, η στάθμη της θάλασας ανέβηκε 100 και πλέον μέτρα. Επίσης αναφέρεται αλλαγή στο σχήμα, το χρώμα και την διάμετρο του πλανήτη Αφροδίτη καθώς και αλλαγής της διαδρομής της στο στερέωμα. Εδώ δένει ο μύθος του Φαέθοντος (Τίμαιος Πλάτωνα) για να εξηγήσει το πως γίνεται να λιώνουν ξαφνικά οι πάγοι όταν κατά το 16.000 π.χ. σημειώθηκε η χαμηλότερη θερμοκρασία σε μιά περίοδο 22.000 ετών. Παρόμοια γεγονότα εξιστορεί και ο Αθανάσιος Σταγειρίτης στην Ωγυγία (τόμος δ' σελ.222).
Εγινε επί Ωγύγου, που αναφέρεται ως υιός της Γης, έζησε κατά την περίοδο της Τιτανομαχίας, γι αυτό για τους αρχαίους Ελληνες "Ωγύγιον" σημαίνει το απόλυτα αρχαίο, το πανάρχαιο. Στην σημερινή Αρβανίτικη διάλεκτο διασώζεται και σήμερα η πελασγική λέξη "ούγυ" που σημαίνει νερό.
9.500 π.χ. Παγκόσμιος κατακλυσμός πιθανόν από πτώση αστεροειδούς, αφανισμός της ανθρωπότητας, έγινε επί Δευκαλίωνος υιού του Προμηθέως που το όνομά του και μόνο σημαίνει βροχή και θάλασσα. Έχουμε ανακατατάξεις στον λεπτό στερεό φλοιό της Γης, διάσταση όρεων (Όλυμπος και Όσσα διαχωρίζονται), ανύψωση Άνδεων (Κούζκο και Τιαχουανάκο) κατά 4.000 μέτρα, ανύψωση Ιμαλαίων και του ιψιπέδου του Θιβέτ κατά 3.000 μέτρα, αλλαγή της θέσης του άξονα περιστροφής της Γης και γενικά ανυψώσεις και καταβυθίσεις μεγάλων τμημάτων ξηράς. Η ανθρωπότητα επέστρεψε στην Λίθινη εποχή.
3.400 π.χ. Περιορισμένης κλίμακας κατακλυσμός Ευξείνου και Μεσογείου. Τοπική τήξη πάγων, πλημμυρίδα στην Μαύρη θάλασσα από τα νερά των Ευρωπαϊκών ποταμών, με τον Εύξεινο πόντο να ανοίγει στον βόσπορο και μέσω του Ελλησπόντου (Δαρδανελλίων) άνοδος της στάθμης του Αγαίου κατά 150 μέτρα. Δά-ρ-δα-νος σημαίνει "επί Γής ροή" υδάτων, βλέπουμε δηλαδή ότι και στο όνομά του υπάρχει το υγρό στοιχείο.
Υ.Γ. για όλα τα παραπάνω υπάρχουν πηγές τόσο αρχαίων κειμένων όσο και ερευνών συγχρόνων επιστημόνων που μπορώ να υποδείξω.
Κατά σειρά που έγιναν:
1. ΩΓΥΓΟΥ
2.ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΑ
3.ΔΑΡΔΑΝΟΥ
1. ΩΓΥΓΟΥ
2.ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΑ
3.ΔΑΡΔΑΝΟΥ
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από Αχαιός
Αναρωτιέμαι τι θα επρεπε να σκεφτουμε σαν παιδια εαν στο σχολειο μας διδαδσκαν Αρχαια Ελληνική Μυθολογία τη μία ωρα και την επόμενη Θρησκετκίκα.
Μηπως καποιος εχει κλεψει απο τον άλλον μερικά μικρα πολυ μικρα πραγματάκια? |
Μας έχουν διαβρώσει τόσο που γελάμε με τα "παραμύθια" των προγόνων μας ενώ αντίθετα θεωρούμε "ιερά" και "θεόπνευστα" τα γραπτά ενός ξένου προς εμάς λαού.
