rafael2020

Θα σας πώ την δική μου εμπειρία. δεν ξερω εαν είναι σημαντική. Την Κυριακή το απόγευμα είχα πάει σε ένα πάρτυ του σχολείου μου. Ήμασταν οικογενιακώς 7 άτομα (κρατήστε τον αριθμό). στους λαχνούς εκείνης της μέρας που πήραμε για μία λαχειοφόρο αγορά, κερδίσαμε 7 δώρα, κάτι πραγματικα παράξενο. Όσον αφορά το βράδυ δεν είχα παρατηρήσει κάτι ιδιαίτερα παράξενο, αλλα υπήρχε ιδιαίτερη κινητικότητα αργά το βράδυ στα σκυλιά της γειτονιάς μου. Ο καιρός ήταν με σύννεφα και πολύ αέρα. και Κρύο. Αυτό με τους λαχνούς το ανέφερα όχι για να δείξω την τύχη μου (ήμαρτον) αλλά για να τονίσω τον αριθμό 7, που είναι μαγικός και ιερός αριθμός. Το τελευταίο που θα ήθελα να σας παραθέσω ήταν ότι ένιωθα κάτι μουντό και μέσα μου και γύρω μου, σαν την ηρεμία πρίν την καταιγίδα, γενικώς κάτι παράξενο πλανιόταν εκείνη την μέρα. Το πρωί όταν ξύπνησα να πάω σχολείο και είδα τα νέα δεν εξεπλάγην ιδιαίτερα, λες και και επιβεβαιώθηκε κάτι που είχα νιώσει. Ελπίζω να σε βοήθησα Μιχάλη. Θα ήθελα να μου πείς την γνώμη σου.

σε ευχαριστω πολυ για την απαντηση σου τελικα ισως να εχεις δικιο και να ηταν μια ενεργεια της ψυχης μου ή του μυαλου μου για να με κανει να νιωσω καλυτερα ισως για τον θανατο που με πλησιαζε αλλα τελικα δεν ηρθε. το θεμα που με αγχωνει ειναι οτι με τα σημαδια μετα (στορι, κλειδαρια) ηταν λες και μπηκε κατι με υλικη υποσταση. αν ηταν κατι αυλο θα ειχε μπει απο τον τοιχο. και μετα οταν μου απλωσε το χερι, οταν του το απλωσα και εγω εκεινος ξαφνικα τραβιχτηκε και εφυγε λες και ακουσε κατι (αυτο το κατι ηταν οι φιλοι μου που ερχονταν να με φωναξουν και λιγα δευτερα μετα ακουσα την πορτα). με αυτα τα κριτιρια αντεκρουω εν μερει αυτο που λες. φυσικα δεν λες οτι ειναι η μονη απαντηση αλλα πως εξηγεις αυτα τα σημαδια που εδειξαν οτι στο δωματιο εισεβαλλε ενα υλικο πλασμα? και κατι αλλο? αν ηταν ενεργεια του μυαλου μου ή της ψυχης μου γινοταν να εχει υλικη υποσταση?

χμμμ. αγαπητη Mirella να σου πω την αληθεια αυτο που ανεφερες μου περασε για λιγο απο το μυαλο . αυτο που ειπες τωρα μου θυμιζει κατι που μου ειχε πει ο αδερφος μου. το εζησαν και αλλοι ανθρωποι, και η γιαγια μου, που πεθανε σε εκεινο το δωματιο, ακομα ειδε τους νεκρους γονεις της και συγγενεις της να την ''περιμενουν''. θα συμφωνουσα με αυτη την θεωρια αλλα κατι πραγματικα δεν κολαει. αν ηταν μια ευχαριστη και οικεια μορφη θανατου, θα με ειχε παρει ηδη. δεν θα εδινε σημασια ουτε στις φωνες των φιλων μου που ακουστηκαν απο εξω, γιατι με τις ενεργειες του εκεινο το αγορι εφυγε γιατι καποιος πλησιαζε ή κατι ακουσε. αλλα αυτο που με παραξενευσε περισσοτερο ειναι οτι εκεινη την εποχη ημουν πολυ καλα στην υγεια μου. την χρονια πριν ζησω αυτη την εμπειρια ειχα παθει βρογχοπνευμονια και επρεπε να απεχω απο τα κρυα και απο πολλα αλλα για τα επομενα 2 χρονια. πολυ σοβαρο κρυωμα μεν αλλα περασε σχεδον ανωδυνα δε. το καλοκαιρι εκεινο, μετα απο εκεινη την εμπειρια, οταν ξαναεπισκευτηκα τον γιατρο μου ειπε οτι πλεον εισαι τελειως υγειης. το μονο που θες ειναι γυμναστικη για να δυναμωσουν παλι οι πνευμονες. και επισης ειχα κανει κατι μικροεξετασεις λιγες μερες πριν ζησω αυτη την κατασταση και ημουν απολυτως υγειης. κατα την γνωμη μου πιστευω οτι δεν ηταν ο θανατος. παρεπιπτωντως την ταινια την εχω δει μηπως ομως εχεις κατι αλλο στο μυαλο σχετικα με το τι μπορει να ηταν αυτο το αγορι? γιατι με τις ενεργειες του και με τα πραγματα που δεν ηταν στην θεση τους αφου εφυγε (κλειδαρια, στορι) δειχνουν οτι ειχε προφανως υλικη υποσταση

και εγω βασικα αυτο σκεφτηκα. αυτο που με τρομαξε ηταν οτι το σημερινο δωματιο ηταν στην εμπειρια εκεινη. αλλα δεν ξερω. εγω παντως με τα κριτιρια που ανεφερα αποκλειω το ονειρο. τι ηταν ομως αυτη η εμπειρια? δεν μπορω να καταλαβω... να σε ρωτησω κατι. σου περιεγραψε η μητερα σου το δωματιο της πως το ειδε τοτε? ειχε κατι αλλο αποκοσμο μεσα?

καλα εκανες και ρωτησες γιατι δεν εγραψα αυτη την λεπτομερεια .ειχε επιπλα και αντικειμενα τα οποια δεν υπηρχαν κανονικα μεσα σε αυτο πριν 3 χρονια. μετα απο το ονειρο δεν εδωσα ιδιαιτερη προσοχη σε αυτη την λεπτομερεια. ωστοσο οταν πηγα πριν λιγες μερες καταλαβα οτι το δωματιο κατα την διαρκεια αυτης της εμπειριας ηταν ολοιδιο με το παρων δωματιο. αυτο με προβληματιζει ιδιαιτερα εχεις ζησει κατι παρομοιο?

Καλησπερα . το θέμα που θα ήθελα να ανοίξω με βασανίζει εδω και 3 χρόνια. εχω ψάξει για εξηγήσεις, αλλά δεν βρήκα κάτι το ικανοποιητικό. το θέμα βασίζεται σε μία προσωπική μου εμπειρία, η οποία είναι η εξής.
Πρίν απο 3 χρόνια, το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς, μου άρεσε πολύ να διαβάζω μυθιστορήματα κάθε είδους. αποφάσισα όμως να δώ ένα μυθιστόρημα σε ταινία για έναν γνωστό παιδικό ήρωα, τον Πήτερ Πάν. είχα γυρίσει σπίτι απογοητευμένος επειδή ένα τσεκ απ που θα έκανα για το αναπνευστικο μου σύστημα ακυρώθηκε(ειχα αρρωστησει βαρια το προηγουμενο καλοκαιρι). πήρα να δώ την ταινια (όχι το καρτούν) με τον συγκεκριμένο ήρωα. εκείνη την μέρα, σε μία διαρκεια ταξιδιού 2 ωρών σκεφτόμουν μόνο αυτο. βλέπετε ήμουν και 14 χρονών παιδι τότε. φανταζόμουν οτι θα περνούσα υπέροχα στην χώρα του ποτε και ηθελα να τον δω. το ζητουσα και το φανταζομουν με ολη μου την καρδια. όταν έφτασα σπίτι ένιωσα μία παράδοξη νύστα. πάράδοξη γιατι σχεδον ποτέ δεν έχω κοιμηθεί μεσημέρι προς απόγευμα. έπεσα να κοιμηθώ με την ελπίδα να τον δω απο κοντα. καθώς κοιμόμουν βαθειά χωρίς όνειρα, άκουσα ένα θόρυβο. σήκωσα λίγο το κεφάλι μου και είδα ένα αγόρι. δεν μπορούσα να δω καθαρά το πρόσωπό του γιατί το χτυπούσε ο ήλιος απο το πλεον ανοιχτο παραθυρο στην πλάτη(το παραθυρο ηταν κλειστο πριν κοιμηθω και το στορι τραβιγμενο ολο προς τα κατω). όταν με είδε με πλησίασε αργά απλώνοντάς μου το΄χέρι. εγώ σηκώθηκα λίγο ακομα και απλωσα το δικό μου. ξαφνικα όμως σαν να ακουσε κατι και πηγε κοντα στο παραθυρο και αφού με κοιταξε εφυγε. τοτε ειδα αχνα το προσωπο του. ηταν πραγματι ενα αγορι. τοτε εγυρα πισω το κεφαλι και εκλεισα τα ματια. την ιδια στιγμη ακουσα το κουδουνι. ξυπνησα. ηταν οι φίλοι μου που ειχαν ερθει να με δουν. γυρισα στο δωματιο που κοιμομουν. το στορι που ηταν μπροστα απο το παραθυρο ηταν λιγο πιο επανω απο την κανονικη του θεση, αν και κλειστο. ρωτησα τους γονεισ μου. κανεις δεν μπηκε απο την οικογενεια μου στο δωματιο ενω κοιμομουν. επισις το παραθυρο δεν ηταν καλα κλειδωμενο. τοτε πιστεψα οτι πραγματι ειχε ερθει. και ενιωσα μεγαλη χαρα.
επειτα όμως όσο το θυμομουν μου εκανε εντυπωση το εξης. το στορι ηταν πιο ανεβασμενο, το παραθυρο δεν ηταν κλειδωμενο καλα, οπως ηταν κλειδωμενο πριν κοιμηθω. καθως ζουσα αυτην την εμπειρια, το δωματιο μου φαινοταν πιο γεματο με πραγματα απο οτι ηταν συνηθως. το κυριοτερο ομως ηταν οτι το αγορι αυτο εφυγε απο το παραθυρο οταν ακουσε κατι. και μετα απο δευτερολεπτα ηρθαν με φωνες και γελια οι φιλοι μου να με παρουν.
αυτο που με εκανε να τα γραψω ολα αυτα δεν ηταν μονο η θεληση μου να μαθω την αληθεια. ηταν η φρικη που ενιωσα τις προαλλες. οταν μπηκα σε εκεινο το δωματιο, ξαπλωσα και παρατηρησα το δωματιο με τον ιδιο τροπο που το ειχα παρατηρησει στην εμπειρια εκεινη. το δωματιο της εμπειριας μου πριν 3 χρονια ηταν ιδιο με το σημερινο δωματιο! το ιδιο μεν αλλα με περισσοτερα πραγματα δε, οπως ακριβως σε εκεινη την εμπειρια που ειχα. παρεπιπτοντως στο δωματιο εκεινο αφησε την τελευταια της πνοη η γιαγια μου οταν ημουν 12 χρονων.
αυτο που θελω να ρωτησω ειναι πρωτα αν εχει ζησει καποιος κατι παρομοιο. τι ενιωσε και τι ειχε ως συνεπεια αυτο.
το δευτερο ομως και πιο σημαντικο ειναι το τι ηταν αυτο το πλασμα? πως εξηγηται το στορι, το παραθυρο, οι φιλοι αλλα κυριως το δωματιο? αυτα τα τεσσερα ειναι που με κανουν να σκεφτομαι οτι το εζησα αυτο. αν ηταν ενα απλο ονειρο θα ηταν οκ και δεν θα ενδιαφερομουν αλλο. εσεις τι πιστευετε?

χμμμ η ικανότητα που θα ήθελα να έχω είναι η ενισχυμένη εμβίωση. δηλαδή να μπορώ να καταλάβω το τι αισθάνονται οι γύρω μου ωστε να μπορώ να τους βοηθάω ή να χειρίζομαι σωστότερα καταστάσεις, ενώ ταυτόχρονα να μπορώ κατα βούληση να εισάγω τα δικά μου συναισθηματα σε αυτούς ούτως ώστε να ηρεμώ τους άλλους πιο γρηγορα οταν θυμώνουν κλπ κλπ. θα μου άρεσε να έχω και την τηλεκίνηση, αλλά έχει μεγάλο ρίσκο αυτή η ικανότητα