sarmad
8Μηνύματα
2006-10-28 11:39Πρώτο μήνυμα
2006-10-28 12:47Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
.
.
Το τέλος της 13ης περιόδου (baktun) είχε μεγάλη σημασία για τους Maya,
δεν χαρακτηρίζει απαραιτήτως το τέλος του κόσμου,
αλλά μια νέα αρχή ή τον καιρό της ανα-γέννησης.
Στην κλασική περίοδο οι Maya δεν θεωρούσαν ότι το τέλος αυτής της εποχής θα εμφανιζόταν το 2012.
Σύμφωνα με τους maya, θα υπάρξει ένα baktun που τελειώνει το 2012, ένα σημαντικό γεγονός
που είναι το τέλος μιας 13ης περιόδου των 400 ετών, αλλά όχι το τέλος του κόσμου.
Στην κορύφωση της κλασικής περιόδου του πολιτισμού των maya ,
ο Άρχων Pacal Votan κυβέρνησε την αυτοκρατορία Nah Chan Palenque
(σημερινή επαρχία Chiapas, Μεξικό), για 52 έτη.
Μνημονεύεται σαν ο κύριος εμπνευστής που καθοδήγησε τους mayas να λαξεύσουν
τα λίθινα μνημεία με τις ακριβείς αστρονομικές και αστρολογικές πληροφορίες
κατά τη διάρκεια της δικής του βασιλείας στο 10ο Baktun (435-830 AD).
Γνωστός ως μάγος του χρόνου, κατανοούσε τα μαθηματικά, ή τους αριθμούς,
ως τύπο γλώσσας που ξεπερνά την υποκειμενικότητα της ανθρώπινης λεκτικής εμπειρίας.
Το συνθημά του "όλα είναι αριθμός. * Ο Θεός είναι ένας αριθμός. Ο Θεός είναι στα πάντα."
είναι ένας προκλητικός τρόπος να καταχωρήσει το μήνυμα ότι είμαστε στενά συνδεμένοι με το γαλαξία.
Το σύνολο της ζωή καθορίζεται από τα ίδια βασικά, ξανα-επεμφανιζόμενα σχέδια.
* Στη γλώσσα των maya Yucatec, η λέξη "Hunab Ku" σημαίνει Πηγή
-Ο Ένας, που δίδει την κίνηση και το Μέτρο, ο γαλαξιακός πυρήνας, "Θεός".
Η προφητεία του Votan Pacal "Telektonon" μιλά για το κλείσιμο αυτού του κύκλου της γήινης περιόδου στις 21 Δεκεμβρίου 2012.
Καθώς αυτή η ημερομηνία πλησιάζει, είμαστε συλλογικά σε μια φάση μετάβασης
του παλαιού κόσμου που πεθαίνει και ενός Νέου Κόσμου που γεννιέται.
Ο Terence McKenna εμπνεύστηκε την θεωρία του "History's Fractal Mountain",
απο την αποτύπωση του ημερολογίου των maya στο 13 Baktun Cycle Wave Harmonic of History.
Σχετικά στοιχεία μπορεί κανείς να βρεί στις σελίδες:
The Time Wave and History
The Mathematical Basis of History
Στη περίοδο προς την καινούρια κατάσταση μεταλαμπαδεύεται μια άκρως σημαντική
αλλαγή συνείδησης στα άτομα, που αφορά την απόλυτη ανάγκη
να πραγματοποιηθεί αυτή η αλλαγή - έγκαιρα - Τώρα!
Για την πραγμάτωση αυτής της διαδικασίας,
υφίστανται δύο επίπεδα δραστηριότητας, ένα εξωτερικό κι ένα εσωτερικό.
Το εξωτερικό επίπεδο αφορά την ενεργοποίηση των φορέων της νέας καταστασης.
Το εσωτερικό αφορά τον συντονισμό του ατόμου.
Αυτοί οι φορείς της νέας καταστασης ενεργοποιούνται για να πραγματοποιήσουν
τη συνείδηση που επιταχύνει τον παγκόσμιο συγχρονισμό, ενοποιεί τη φύση,
τον άνθρωπο και τη συνείδηση σε ένα ενιαίο αυτο-εξελισσόμενο σύνολο.
δεν χαρακτηρίζει απαραιτήτως το τέλος του κόσμου,
αλλά μια νέα αρχή ή τον καιρό της ανα-γέννησης.
Στην κλασική περίοδο οι Maya δεν θεωρούσαν ότι το τέλος αυτής της εποχής θα εμφανιζόταν το 2012.
Σύμφωνα με τους maya, θα υπάρξει ένα baktun που τελειώνει το 2012, ένα σημαντικό γεγονός
που είναι το τέλος μιας 13ης περιόδου των 400 ετών, αλλά όχι το τέλος του κόσμου.
Στην κορύφωση της κλασικής περιόδου του πολιτισμού των maya ,
ο Άρχων Pacal Votan κυβέρνησε την αυτοκρατορία Nah Chan Palenque
(σημερινή επαρχία Chiapas, Μεξικό), για 52 έτη.
Μνημονεύεται σαν ο κύριος εμπνευστής που καθοδήγησε τους mayas να λαξεύσουν
τα λίθινα μνημεία με τις ακριβείς αστρονομικές και αστρολογικές πληροφορίες
κατά τη διάρκεια της δικής του βασιλείας στο 10ο Baktun (435-830 AD).
Γνωστός ως μάγος του χρόνου, κατανοούσε τα μαθηματικά, ή τους αριθμούς,
ως τύπο γλώσσας που ξεπερνά την υποκειμενικότητα της ανθρώπινης λεκτικής εμπειρίας.
Το συνθημά του "όλα είναι αριθμός. * Ο Θεός είναι ένας αριθμός. Ο Θεός είναι στα πάντα."
είναι ένας προκλητικός τρόπος να καταχωρήσει το μήνυμα ότι είμαστε στενά συνδεμένοι με το γαλαξία.
Το σύνολο της ζωή καθορίζεται από τα ίδια βασικά, ξανα-επεμφανιζόμενα σχέδια.
* Στη γλώσσα των maya Yucatec, η λέξη "Hunab Ku" σημαίνει Πηγή
-Ο Ένας, που δίδει την κίνηση και το Μέτρο, ο γαλαξιακός πυρήνας, "Θεός".
Η προφητεία του Votan Pacal "Telektonon" μιλά για το κλείσιμο αυτού του κύκλου της γήινης περιόδου στις 21 Δεκεμβρίου 2012.
Καθώς αυτή η ημερομηνία πλησιάζει, είμαστε συλλογικά σε μια φάση μετάβασης
του παλαιού κόσμου που πεθαίνει και ενός Νέου Κόσμου που γεννιέται.
Ο Terence McKenna εμπνεύστηκε την θεωρία του "History's Fractal Mountain",
απο την αποτύπωση του ημερολογίου των maya στο 13 Baktun Cycle Wave Harmonic of History.
Σχετικά στοιχεία μπορεί κανείς να βρεί στις σελίδες:
The Time Wave and History
The Mathematical Basis of History
Στη περίοδο προς την καινούρια κατάσταση μεταλαμπαδεύεται μια άκρως σημαντική
αλλαγή συνείδησης στα άτομα, που αφορά την απόλυτη ανάγκη
να πραγματοποιηθεί αυτή η αλλαγή - έγκαιρα - Τώρα!
Για την πραγμάτωση αυτής της διαδικασίας,
υφίστανται δύο επίπεδα δραστηριότητας, ένα εξωτερικό κι ένα εσωτερικό.
Το εξωτερικό επίπεδο αφορά την ενεργοποίηση των φορέων της νέας καταστασης.
Το εσωτερικό αφορά τον συντονισμό του ατόμου.
Αυτοί οι φορείς της νέας καταστασης ενεργοποιούνται για να πραγματοποιήσουν
τη συνείδηση που επιταχύνει τον παγκόσμιο συγχρονισμό, ενοποιεί τη φύση,
τον άνθρωπο και τη συνείδηση σε ένα ενιαίο αυτο-εξελισσόμενο σύνολο.
.
.
.
Φίλε Βlack Planet,
Δεν ενστερνίζομαι καμμία άποψη.
Απόψεις υπάρχουν άπειρες για το κάθε τί,
- αυτός είναι ο ρόλος του μυαλού,
να προβάλει απ-όψεις, ...κομμάτια της πραγματικότητας.
Η άμεση γνώση συμβαίνει στην ολότητα...
Δεν ενστερνίζομαι καμμία άποψη.
Απόψεις υπάρχουν άπειρες για το κάθε τί,
- αυτός είναι ο ρόλος του μυαλού,
να προβάλει απ-όψεις, ...κομμάτια της πραγματικότητας.
Η άμεση γνώση συμβαίνει στην ολότητα...
.
.
.
Φίλε Φώτη,
Γράφεις:
...πίσω από τον εφήμερο υλικό κόσμο,
υπάρχει μια άφθαρτη πνευματική πραγματικότητα,
που είναι το αληθινό μας σπίτι.
Ήμουν πέρα από το θάνατο,
σοφός πέρα από τη σοφία και γεμάτος αγάπη.
Δεν υπήρχε ο χρόνος, ο τόπος, το εγώ.
Υπήρχε μόνο Κοσμική Αρμονία.
Ήταν όλα εκεί μέσα στο άσπρο φως.
Με κάθε ίνα της ύπαρξής μου ήξερα ότι ήταν έτσι.
.................................................. ................
είμαι εκτός θέματος ;
είσαι εσυ;
η κανένας μας;
Εισαι εντός-εκτός-κι επι τ'αυτά,
...Τέλλλλεια!
Γράφεις:
...πίσω από τον εφήμερο υλικό κόσμο,
υπάρχει μια άφθαρτη πνευματική πραγματικότητα,
που είναι το αληθινό μας σπίτι.
Ήμουν πέρα από το θάνατο,
σοφός πέρα από τη σοφία και γεμάτος αγάπη.
Δεν υπήρχε ο χρόνος, ο τόπος, το εγώ.
Υπήρχε μόνο Κοσμική Αρμονία.
Ήταν όλα εκεί μέσα στο άσπρο φως.
Με κάθε ίνα της ύπαρξής μου ήξερα ότι ήταν έτσι.
.................................................. ................
είμαι εκτός θέματος ;
είσαι εσυ;
η κανένας μας;
Εισαι εντός-εκτός-κι επι τ'αυτά,
...Τέλλλλεια!
.
.
.
...Ένα βραδάκι ξύπνησα ανάποδα, ...πάνω στο κλαδί μου!
Έτριψα τ' αυτιά με τις φτερούγες μου, να φύγουν οι τσίμπλες
και τ΄άνοιξα διάπλατα στον ηχηρό αέρα...
Οι αδελφές μου παραξενεύτηκαν που μ' άκουσαν
επάνω στο κλαδί και μου το σφύριξαν απορημένες.
- Άστε τα, όλη τη μερα άκουγα εφιάλτες.
- Τί άκουσες μωρή; Ρώτησε η κολλητή μου.
- Δεν τα πολυθυμάμαι τώρα, μα ήταν τρομακτικά.
Ά, ναι! Είχα μουγκαθεί λέει, και δεν άκουγα τίποτα.
Πετούσα μεσα σ' έν' ασύλληπτο χάος!
Πεινούσα και δεν άκουγα τίποτα γύρω να φάω, ήμουν εντελώς χαμένη!
Ένα κάτασπρο φωτεινάδι μ' είχε τυλίξει, κι αισθανόμουν χαμένη...
Και ξαφνικά, άνοιξαν λέει τα ..."μάτια" μου - έμεινα κάγκελο!
Δεν μπορούσα να σφυρίξω, κι όμως ..."έβλεπα"!
"Είδα" τους ήχους των πεταλούδων!
Είχαν , ...πως να το πώ; ...Χρώματα, ναι, χρώματα!
-Μάτια, ..χρώματα; Τι είναι αυτά; Τί μας λες μωρέ βραδιάτικα; ...Θα μας τρελλάνεις!
- Κι όχι μόνο αυτό, "είδα" λέει "φώτα", πολλά "φώτα",
και γύρω απ' αυτά χιλιάδες πεταλούδες να χορεύουν εκστατικά!
Όρμησα - και καθώς ήμουν πεινασμένη - καταβρόχθισα καμιά 'κατοστή απο δαύτες...
Ήταν μια εξωπραγματική εμπειρία!
Πετούσα σ' ένα ψυχεδελικό περιβάλλον!
"Έβλεπα" μέσα απο τους ...τοίχους!
Πετωντας χαμηλά, σε μιά στιγμή "βλεπω" μιά νόστιμη πεταλούδα
που στριφογύριζε γύρω απο ένα "φώς".
Ορμάω να την φάω, και ξαφνικά πέφτω πάνω σ' ένα τοίχο!
...Αστα, μάτωσα...
Σηκώνωμαι ξανά στον αέρα και πετώ πιό προσεκτικά...
Εκεί έπαθα! Είδα το χριστό φαντάρο!
"Είδα" τον εαυτό μου - κάπως πιό αχνό - να πετά προς τα μένα!
Κάνω δεξιά, ...κάνει κι αυτός, κάνω πάνω, ..πάνω κι αυτός, πάω κάτω, ...κάτω κι αυτός!
Είχα κουφαθει εντελώς! Τι ειν΄αυτό αναρωτήθηκα... Τι μου συμβαίναι;
Ο τοίχος ήταν "διάφανος", μπορούσα να "βλέπω" μέσ' απ' αυτόν
και συνάμα με καθρέφτιζε μ' ένα "αδιόρατο" τρόπο...
Ά ήταν μιά φρίκη! Δεν άντεξα άλλο...
Ξύπνησα, και βρέθηκα ανάποδα, όρθια πάνω στο κλαδί μου...
-Μάλλον κάτι έφαγες χτές τα ξημερώματα φιλενάδα, και σε πείραξε...
-Κοίτα να δείς, ...τώρα που το σκέφτομαι, προβληματίζομαι,
προχτές για παράδειγμα, εκείνος ο ονειροπαρμενος φιλόσοφος,
που μένει στο διπλανό δένδρο, μου έλεγε πως ό, τι βλέπουμε,
είναι μιά μόνο όψη της πραγματικότητας, ότι αυτή είναι πολυδιάστατη,
πως ό κόσμος που αντιλαμβανόμαστε είναι μονοδιάστατος,
κι όχι μόν' αυτό, αλλα οτι ο κόσμος μας είναι μια ασυνείδητη προβολή,
πως είναι αντανάκλαση των επιθυμιών και των φόβων μας,
και πως η πραγμάτικότητα υπερβαίνει και τα πιό τρελλα μας όνειρα...
- Καλά σού 'στριψε; Τι μαλακίες είν' αυτές που μας τσαμπουνάς...
Αυτός είναι βλήμα, μη μου πεις πως τον πιστεύεις κιόλας!
- Τι να σου πώ φιλενάδα, προβληματίστηκα μ' αυτό το όνειρο....
Έτριψα τ' αυτιά με τις φτερούγες μου, να φύγουν οι τσίμπλες
και τ΄άνοιξα διάπλατα στον ηχηρό αέρα...
Οι αδελφές μου παραξενεύτηκαν που μ' άκουσαν
επάνω στο κλαδί και μου το σφύριξαν απορημένες.
- Άστε τα, όλη τη μερα άκουγα εφιάλτες.
- Τί άκουσες μωρή; Ρώτησε η κολλητή μου.
- Δεν τα πολυθυμάμαι τώρα, μα ήταν τρομακτικά.
Ά, ναι! Είχα μουγκαθεί λέει, και δεν άκουγα τίποτα.
Πετούσα μεσα σ' έν' ασύλληπτο χάος!
Πεινούσα και δεν άκουγα τίποτα γύρω να φάω, ήμουν εντελώς χαμένη!
Ένα κάτασπρο φωτεινάδι μ' είχε τυλίξει, κι αισθανόμουν χαμένη...
Και ξαφνικά, άνοιξαν λέει τα ..."μάτια" μου - έμεινα κάγκελο!
Δεν μπορούσα να σφυρίξω, κι όμως ..."έβλεπα"!
"Είδα" τους ήχους των πεταλούδων!
Είχαν , ...πως να το πώ; ...Χρώματα, ναι, χρώματα!
-Μάτια, ..χρώματα; Τι είναι αυτά; Τί μας λες μωρέ βραδιάτικα; ...Θα μας τρελλάνεις!
- Κι όχι μόνο αυτό, "είδα" λέει "φώτα", πολλά "φώτα",
και γύρω απ' αυτά χιλιάδες πεταλούδες να χορεύουν εκστατικά!
Όρμησα - και καθώς ήμουν πεινασμένη - καταβρόχθισα καμιά 'κατοστή απο δαύτες...
Ήταν μια εξωπραγματική εμπειρία!
Πετούσα σ' ένα ψυχεδελικό περιβάλλον!
"Έβλεπα" μέσα απο τους ...τοίχους!
Πετωντας χαμηλά, σε μιά στιγμή "βλεπω" μιά νόστιμη πεταλούδα
που στριφογύριζε γύρω απο ένα "φώς".
Ορμάω να την φάω, και ξαφνικά πέφτω πάνω σ' ένα τοίχο!
...Αστα, μάτωσα...
Σηκώνωμαι ξανά στον αέρα και πετώ πιό προσεκτικά...
Εκεί έπαθα! Είδα το χριστό φαντάρο!
"Είδα" τον εαυτό μου - κάπως πιό αχνό - να πετά προς τα μένα!
Κάνω δεξιά, ...κάνει κι αυτός, κάνω πάνω, ..πάνω κι αυτός, πάω κάτω, ...κάτω κι αυτός!
Είχα κουφαθει εντελώς! Τι ειν΄αυτό αναρωτήθηκα... Τι μου συμβαίναι;
Ο τοίχος ήταν "διάφανος", μπορούσα να "βλέπω" μέσ' απ' αυτόν
και συνάμα με καθρέφτιζε μ' ένα "αδιόρατο" τρόπο...
Ά ήταν μιά φρίκη! Δεν άντεξα άλλο...
Ξύπνησα, και βρέθηκα ανάποδα, όρθια πάνω στο κλαδί μου...
-Μάλλον κάτι έφαγες χτές τα ξημερώματα φιλενάδα, και σε πείραξε...
-Κοίτα να δείς, ...τώρα που το σκέφτομαι, προβληματίζομαι,
προχτές για παράδειγμα, εκείνος ο ονειροπαρμενος φιλόσοφος,
που μένει στο διπλανό δένδρο, μου έλεγε πως ό, τι βλέπουμε,
είναι μιά μόνο όψη της πραγματικότητας, ότι αυτή είναι πολυδιάστατη,
πως ό κόσμος που αντιλαμβανόμαστε είναι μονοδιάστατος,
κι όχι μόν' αυτό, αλλα οτι ο κόσμος μας είναι μια ασυνείδητη προβολή,
πως είναι αντανάκλαση των επιθυμιών και των φόβων μας,
και πως η πραγμάτικότητα υπερβαίνει και τα πιό τρελλα μας όνειρα...
- Καλά σού 'στριψε; Τι μαλακίες είν' αυτές που μας τσαμπουνάς...
Αυτός είναι βλήμα, μη μου πεις πως τον πιστεύεις κιόλας!
- Τι να σου πώ φιλενάδα, προβληματίστηκα μ' αυτό το όνειρο....
.
.
.
Απάντηση μέρος 3ο.
Εγραψα:
Η θεωρία του Χάους εκφράζεται με την Αρμονία των fractals,
μιλάμε για άνοδο επιπέδου συνείδησης.
Ερωτάς:
Τα φράκταλς είναι γραφική απεικόνιση συναρτήσεων, ως εδώ καλά πάμε,
η άνοδος του επιπέδου συνείδησης πως προκύπτει από τα φράκταλς?
Για ρίξε μια ματιά στα παρακάτω links κι ίσως αλλάξεις γνώμη...
"Ηistory's Fractal Μountain"
"The Time Wave and History"
Εγραψα:
Το 2012 σηματοδοτεί και το τέλος και την αρχή του Κόσμου,
το Τέλος των Πομπών της Νύχτας και την Πραγμάτωση του Ονείρου.
Απαντάς:
Το 2012 δεν σηματοδοτεί τίποτα, ο άνθρωπος και οι πράξεις του σηματοδοτούν το χρονικό σημείο.
Συμφωνώ ότι
"...ο άνθρωπος και οι πράξεις του σηματοδοτούν το χρονικό σημείο",
όμως για κοίτα κι αυτό...
2012 A.D.
Απάντηση μέρος 4ο.
Εγραψα:
Η κουβέντα δεν γίνεται για τον έλεγχο και την αυθυποβολή της μάζας,
αλλά για τον συντονισμό των ατόμων.
...Κι έχει να κάνει με το συλλογικό ασυνείδητο,
που με τον συντονισμό των ατόμων γινεται συνειδητό.
Απαντάς με χαρακτηρισμούς:
Τόσα χρόνια δεν ίσχυε και τώρα ισχύει? Μα ίσα ίσα, τώρα που ο άνθρωπος είναι μακριά από
την φύση και από τις παραδόσεις του επειδή ζει σε μεγάλες κοινωνίες, τώρα είναι που και
να είχε τέτοιες δυνάμεις, δεν μπορεί να τις χρησιμοποιήσει.
Φίλε sarmad δεν μας τα λες πολύ καλά. Δεν μου αρέσει ο αχταρμάς που προκύπτει
από σύνθεση ελλειπών επιστημονικών γνώσεων και "καινοτόμων" θρησκευτικών αντιλήψεων
(γιατί δεν υπάρχουν καινοτόμες θρησκευτικές αντιλήψεις, όλες κάπου αλλού βασίζονται).
Ναί! Τόσα χρόνια δεν ίσχυε.
Τώρα ισχύει!
Ακριβώς επειδη ο Άνθρωπος έχει απομακρυνθεί - δραματικά - τόσο πολύ από την φύση
και από τις παραδόσεις του επειδή ζει σε μεγάλες κοινωνίες, κι όλα έχουν γίνει αχταρμάς,
η ανάγκη για άνοδο είναι επιτακτική στην ψυχή του Ανθρώπου.
Κι αυτή η ανάγκη είναι το φυτίλι που,
όταν έρθει σ΄επαφή με την φλόγα,
πυροδοτεί την Ανάληψη,
ή αλλιώς την Αναγέννηση.
Όσον αφορά τις "θρησκευτικές αντιλήψεις" - καινοτόμες ή μή, δεν έχω ιδέαν.
Εγραψα:
Η θεωρία του Χάους εκφράζεται με την Αρμονία των fractals,
μιλάμε για άνοδο επιπέδου συνείδησης.
Ερωτάς:
Τα φράκταλς είναι γραφική απεικόνιση συναρτήσεων, ως εδώ καλά πάμε,
η άνοδος του επιπέδου συνείδησης πως προκύπτει από τα φράκταλς?
Για ρίξε μια ματιά στα παρακάτω links κι ίσως αλλάξεις γνώμη...
"Ηistory's Fractal Μountain"
"The Time Wave and History"
Εγραψα:
Το 2012 σηματοδοτεί και το τέλος και την αρχή του Κόσμου,
το Τέλος των Πομπών της Νύχτας και την Πραγμάτωση του Ονείρου.
Απαντάς:
Το 2012 δεν σηματοδοτεί τίποτα, ο άνθρωπος και οι πράξεις του σηματοδοτούν το χρονικό σημείο.
Συμφωνώ ότι
"...ο άνθρωπος και οι πράξεις του σηματοδοτούν το χρονικό σημείο",
όμως για κοίτα κι αυτό...
2012 A.D.
Απάντηση μέρος 4ο.
Εγραψα:
Η κουβέντα δεν γίνεται για τον έλεγχο και την αυθυποβολή της μάζας,
αλλά για τον συντονισμό των ατόμων.
...Κι έχει να κάνει με το συλλογικό ασυνείδητο,
που με τον συντονισμό των ατόμων γινεται συνειδητό.
Απαντάς με χαρακτηρισμούς:
Τόσα χρόνια δεν ίσχυε και τώρα ισχύει? Μα ίσα ίσα, τώρα που ο άνθρωπος είναι μακριά από
την φύση και από τις παραδόσεις του επειδή ζει σε μεγάλες κοινωνίες, τώρα είναι που και
να είχε τέτοιες δυνάμεις, δεν μπορεί να τις χρησιμοποιήσει.
Φίλε sarmad δεν μας τα λες πολύ καλά. Δεν μου αρέσει ο αχταρμάς που προκύπτει
από σύνθεση ελλειπών επιστημονικών γνώσεων και "καινοτόμων" θρησκευτικών αντιλήψεων
(γιατί δεν υπάρχουν καινοτόμες θρησκευτικές αντιλήψεις, όλες κάπου αλλού βασίζονται).
Ναί! Τόσα χρόνια δεν ίσχυε.
Τώρα ισχύει!
Ακριβώς επειδη ο Άνθρωπος έχει απομακρυνθεί - δραματικά - τόσο πολύ από την φύση
και από τις παραδόσεις του επειδή ζει σε μεγάλες κοινωνίες, κι όλα έχουν γίνει αχταρμάς,
η ανάγκη για άνοδο είναι επιτακτική στην ψυχή του Ανθρώπου.
Κι αυτή η ανάγκη είναι το φυτίλι που,
όταν έρθει σ΄επαφή με την φλόγα,
πυροδοτεί την Ανάληψη,
ή αλλιώς την Αναγέννηση.
Όσον αφορά τις "θρησκευτικές αντιλήψεις" - καινοτόμες ή μή, δεν έχω ιδέαν.
.
.
.
Συνέχεια του προηγουμένου...
Στο εργο του The Nature of the Physical World ( 1928 ) ο Sir Arthur Eddington
εισηγαγε την περιφημη "παραβολη των δυο γραφειων".
Το ενα ηταν το πατροπαραδοτο εκεινο επιπλο στο οποιο στερεωνε τους αγκωνες του για να γραψει .
Το αλλο ηταν το γραφειο οπως το αντιλαμβανεται ο φυσικος, σχεδον αποκλειστικα φτιαγμενο απο
κενο χωρο και απολυτη ανυπαρξια, πασπαλισμενο απο αφανταστα μικροσκοπικες κουκιδες,
τα ατομα, των οποιων ομως τα ηλεκτρονια απειχαν απο τον πυρηνα αποσταση εκατονταδες
χιλιαδες φορες μεγαλυτερη απο το μεγεθος τους, κι αναμεσα τους ...τιποτα!
Ο Eddington κατεληγε : "Οταν παρακολουθουμε απο τον κοσμο της φυσικης
την καθημερινη ζωη, ειναι σαν να παρακολουθουμε μια παρασταση θεατρου σκιων .
Η ανυποκριτη συνειδητοποιηση του γεγονοτος οτι οι φυσικες επιστημες αναφερονται σε ενα κοσμο σκιων,
ειναι μια απο τις σημαντικοτερες προοδους που εχουμε κανει τελευταια". ( αυτα το 1928 )
Στην πορεια αποδειχτηκε πως οι μικροσκοπικες κουκιδες που ηταν υποτιθεται τα υστατα συστατικα της υλης,
δεν ηταν "αντικειμενα" αλλα "διεργασιες", αναλογες με τις δονησεις των πνευστων.
Λιγο αργοτερα ο Αυστριακος Erwin Schrodinger διατυπωνε την θεωρια της κυματομηχανικης,
που πηρε την τελικη μορφη της απο τον Αγγλο Paul Dirac .
Το ατομο αποτελειται απο τον πυρηνα και τα ηλεκτρονια.
Για τα ηλεκτρονια που ειναι στοιχειωδη "σωματιδια" ειπαμε μερικες παραξενιες τους.
Ο πυρηνας αποτελειται απο πρωτονια και νετρονια, που ομως αποτελουνται απο στοιχειωδη
"σωματιδια" που ονομαστηκαν κουαρκς.
Τα κουαρκς βρισκονται σε εναν κοσμο 1.000.000.000.000.000 φορες μικροτερο απο τον κοσμο του
ατομικου πυρηνα, κι αυτος ο κοσμος δεν βρισκεται μακρια απο το οριο οπου ο χωρος παυει να εχει νοημα.
Τα κβαντικα αποτελεσματα της βαρυτητας προκαλουν την διασπαση του χωροχρονου σε φυσαλλιδες
με διαμετρο καπου 100.000.000.000.000.000.000 φορες μικροτερη απο την διαμετρο του πυρηνα.
Σε αυτο το σημειο καθε κουβεντα για πραγματα που υπαρχουν στο "εσωτερικο" αλλων πραγματων δεν εχει νοημα.
Τα κουαρκς πανε παντα σε δυαδες ή τριαδες, συγκροτωντας καποιο σωματιδιο.
Υπαρχουν σε τρια "αρωματα" και καθε αρωμα υπαρχει σε τρια "χρωματα".
Καμμια σχεση φυσικα με τις γνωστες σε μας εννοιες του αρωματος και του χρωματος.
Τα δε ονοματα αυτων ειναι: πανω - κατω, παραδοξο - γοητευτικο, κορυφη - πυθμενας.
Όποιος βγαλει ακρη να μας το πει...
Το σημαντικοτερο ολων ειναι η ανακαλυψη πως απο το "τιποτα" παραγεται συνεχως ενεργεια.
Καθε μικροδευτερολεπτο, σε καθε σημειο του χωροχρονου, ξεπηδουν απο το πουθενα ζευγη
ηλεκτρονιων - ποζιτρονιων (ηλεκτρονια με αντιθετο φορτιο) που αλληλεπιδρουν παραγοντας ενεργεια.
Το φαινομενο δεν διαρκει παραπανω απο ενα χιλιοστο του δισεκατομμυριοστου του δισεκατομμυριοστου
του δευτερολεπτου, αλλα το αθροιστικο αποτελεσμα αναριθμητων τετοιων σωματιδιων - φαντασματων
προικιζει τον κενο χωρο με ενα ειδος ρευστης υφανσης, αν και νεφελωδους και αϋλης.
Μεσα σε αυτη την θαλασσα της αδιακοπης δραστηριοτητας σχηματιζονται και εξαφανιζονται οχι μονο ηλεκ-
τρονια και ποζιτρονια, αλλα και πρωτονια και αντιπρωτονια, νετρονια και αντινετρονια, μεσονια και αντιμεσονια .
Όλα τα σωματιδια της φυσης παιρνουν μερος σε αυτο το κοσμικο ανακατεμα .
Και η προελευση τους ?
Εικαζεται μια θαλασσα ενεργειας, εκτος του χωροχρονου μας,
η οποια θυμιζει πολυ την θαλασσα του Βραχμαν των Ινδουϊστων ...
Τέλος, όχι μόνο ο Βούδας που ονομάζει την φαινομενική πραγματικότητα
maya - ψευδαίσθηση δηλαδή, αλλα και ο Χουάν στον Καστανέντα, το ίδιο μαρτυρά:
"Είμαστε μάγοι, δημιουργούμε τον κόσμο με την σκέψη μας".
Συνεχίζεται...
Στο εργο του The Nature of the Physical World ( 1928 ) ο Sir Arthur Eddington
εισηγαγε την περιφημη "παραβολη των δυο γραφειων".
Το ενα ηταν το πατροπαραδοτο εκεινο επιπλο στο οποιο στερεωνε τους αγκωνες του για να γραψει .
Το αλλο ηταν το γραφειο οπως το αντιλαμβανεται ο φυσικος, σχεδον αποκλειστικα φτιαγμενο απο
κενο χωρο και απολυτη ανυπαρξια, πασπαλισμενο απο αφανταστα μικροσκοπικες κουκιδες,
τα ατομα, των οποιων ομως τα ηλεκτρονια απειχαν απο τον πυρηνα αποσταση εκατονταδες
χιλιαδες φορες μεγαλυτερη απο το μεγεθος τους, κι αναμεσα τους ...τιποτα!
Ο Eddington κατεληγε : "Οταν παρακολουθουμε απο τον κοσμο της φυσικης
την καθημερινη ζωη, ειναι σαν να παρακολουθουμε μια παρασταση θεατρου σκιων .
Η ανυποκριτη συνειδητοποιηση του γεγονοτος οτι οι φυσικες επιστημες αναφερονται σε ενα κοσμο σκιων,
ειναι μια απο τις σημαντικοτερες προοδους που εχουμε κανει τελευταια". ( αυτα το 1928 )
Στην πορεια αποδειχτηκε πως οι μικροσκοπικες κουκιδες που ηταν υποτιθεται τα υστατα συστατικα της υλης,
δεν ηταν "αντικειμενα" αλλα "διεργασιες", αναλογες με τις δονησεις των πνευστων.
Λιγο αργοτερα ο Αυστριακος Erwin Schrodinger διατυπωνε την θεωρια της κυματομηχανικης,
που πηρε την τελικη μορφη της απο τον Αγγλο Paul Dirac .
Το ατομο αποτελειται απο τον πυρηνα και τα ηλεκτρονια.
Για τα ηλεκτρονια που ειναι στοιχειωδη "σωματιδια" ειπαμε μερικες παραξενιες τους.
Ο πυρηνας αποτελειται απο πρωτονια και νετρονια, που ομως αποτελουνται απο στοιχειωδη
"σωματιδια" που ονομαστηκαν κουαρκς.
Τα κουαρκς βρισκονται σε εναν κοσμο 1.000.000.000.000.000 φορες μικροτερο απο τον κοσμο του
ατομικου πυρηνα, κι αυτος ο κοσμος δεν βρισκεται μακρια απο το οριο οπου ο χωρος παυει να εχει νοημα.
Τα κβαντικα αποτελεσματα της βαρυτητας προκαλουν την διασπαση του χωροχρονου σε φυσαλλιδες
με διαμετρο καπου 100.000.000.000.000.000.000 φορες μικροτερη απο την διαμετρο του πυρηνα.
Σε αυτο το σημειο καθε κουβεντα για πραγματα που υπαρχουν στο "εσωτερικο" αλλων πραγματων δεν εχει νοημα.
Τα κουαρκς πανε παντα σε δυαδες ή τριαδες, συγκροτωντας καποιο σωματιδιο.
Υπαρχουν σε τρια "αρωματα" και καθε αρωμα υπαρχει σε τρια "χρωματα".
Καμμια σχεση φυσικα με τις γνωστες σε μας εννοιες του αρωματος και του χρωματος.
Τα δε ονοματα αυτων ειναι: πανω - κατω, παραδοξο - γοητευτικο, κορυφη - πυθμενας.
Όποιος βγαλει ακρη να μας το πει...
Το σημαντικοτερο ολων ειναι η ανακαλυψη πως απο το "τιποτα" παραγεται συνεχως ενεργεια.
Καθε μικροδευτερολεπτο, σε καθε σημειο του χωροχρονου, ξεπηδουν απο το πουθενα ζευγη
ηλεκτρονιων - ποζιτρονιων (ηλεκτρονια με αντιθετο φορτιο) που αλληλεπιδρουν παραγοντας ενεργεια.
Το φαινομενο δεν διαρκει παραπανω απο ενα χιλιοστο του δισεκατομμυριοστου του δισεκατομμυριοστου
του δευτερολεπτου, αλλα το αθροιστικο αποτελεσμα αναριθμητων τετοιων σωματιδιων - φαντασματων
προικιζει τον κενο χωρο με ενα ειδος ρευστης υφανσης, αν και νεφελωδους και αϋλης.
Μεσα σε αυτη την θαλασσα της αδιακοπης δραστηριοτητας σχηματιζονται και εξαφανιζονται οχι μονο ηλεκ-
τρονια και ποζιτρονια, αλλα και πρωτονια και αντιπρωτονια, νετρονια και αντινετρονια, μεσονια και αντιμεσονια .
Όλα τα σωματιδια της φυσης παιρνουν μερος σε αυτο το κοσμικο ανακατεμα .
Και η προελευση τους ?
Εικαζεται μια θαλασσα ενεργειας, εκτος του χωροχρονου μας,
η οποια θυμιζει πολυ την θαλασσα του Βραχμαν των Ινδουϊστων ...
Τέλος, όχι μόνο ο Βούδας που ονομάζει την φαινομενική πραγματικότητα
maya - ψευδαίσθηση δηλαδή, αλλα και ο Χουάν στον Καστανέντα, το ίδιο μαρτυρά:
"Είμαστε μάγοι, δημιουργούμε τον κόσμο με την σκέψη μας".
Συνεχίζεται...
.
.
.
Απάντηση μέρος 2ο.
Εγραψα:
"Οι σύγχρονοι κβαντοφυσικοί συμφωνούν με τον Βούδα,
ό,τι δημιουργούμε τον Κόσμο σύμφωνα με τις επιθυμίες μας".
Ερωτάς...
Κανένα πρόβλημα, ποιός όμως? Πές μου ονομαστικά ποιός και που το γράφει.
κι αποφαίνεσαι με χαρακτηρισμούς...
...Η κβαντομηχανική δεν λέει τέτοια πράγματα, αυτά είναι αποκύημα κομπογιαννιτών
που προσπαθούν να αναμίξουν την θρησκεία με ψευδοεπιστημονικό περίβλημα.
και ερωτάς...
...Επίσης θα ήθελα να ήξερα που εκφράζει την παραπάνω άποψη ο Βούδας.
Απαντώ:
Η Μεταφυσικη της Συγχρονης Φυσικης
(Γρηγορες ματιες στον Συμπαν με τα ματια των μοντερνων Φυσικομαθηματικων).
"Κυριες και κυριοι, φοβαμαι οτι το θεμα ειναι μαλλον συναρπαστικο και επειδη
απεχθανομαι τις συγκινησεις, θα το πλησιασω με εναν ηρεμο, δειλο, και εμμεσο τροπο"
- απο μια ραδιοφωνικη εκπομπη του Max Beerbohm.
Να συμπληρωσω οτι το ιδιο θα κανω και εγω στο κειμενο που ακολουθει...
Απο την αρχη του αιωνα μας, που το μοντελλο του ατομου περιγραφοταν απο τον Rutherford και τον Niels Bohr
ως μικρο πλανητικο συστημα, με τα ηλεκτρονια στην θεση των πλανητων και τον πυρηνα στη θεση του ηλιου,
απιθανα πολλα εχουν αλλαξει στον τροπο αντιληψης της πραγματικης φυσης των υποτιθεμενων σωματιδιων.
Ο μικροκοσμος φαινεται πως ανατρεπει οχι μονο τους νομους της φυσικης που ισχυουν στις δικες μας διαστα-
σεις, αλλα και την ολη αντιληψη μας για το συμπαν. Η κβαντομηχανικη περασε την φυσικη σε καινουργια
επιπεδα, που ξεπερνουν πολλες φορες ακομη και την επιστημονικη φαντασια.
Ένα γρηγορο ταξιδι σε αυτον τον νεο κοσμο θα επιχειρησω σε αυτη την σελιδα, σιγα σιγα,
γιατι το να συμπυκνωσεις πραγματα που δεν αναλυονται πληρως ουτε στις επιστημονικες διατριβες,
ειναι οντως δυσκολο. ομως και εξαιρετικα ενδιαφερον!
Πρωτη, η θεωρια της σχετικοτητας του Αϊνσταϊν αλλαξε την αντιληψη μας για το συμπαν
υποστηριζοντας πως ολα ειναι σχετικα. Η θεωρια των κβαντα πρεσβευει πως δεν υπαρχει
"αντικειμενικο" πειραμα, αφου η υπαρξη του παρατηρητη επηρεαζει τις συνθηκες του πειραματος.
Γενικα στην υποατομικη φυσικη, η αρχη της απροσδιοριστιας του Heisenberg
και οι νομοι της κβαντικης μηχανικης αντικατεστησαν την αιτιοτητα με την πιθανοτητα .
Στη δεκαετία του 1920 ανακαλύφθηκε ότι ο κόσμος του ατόμου ήταν μυστηριώδης και χαοτικός.
Ένα σωματίδιο, όπως το ηλεκτρόνιο, δεν φαίνεται ν' ακολουθεί καμιά συγκεκριμένη τροχιά.
Τη μια στιγμή βρίσκεται εδώ και την επόμενη εκεί. Όχι μόνο τα ηλεκτρόνια αλλά και όλα τα γνωστά
υποατομικά σωματίδια, ακόμη και ολόκληρα άτομα, φαίνεται να μη διαγράφουν συγκεκριμένες τροχιές.
Μετά από λεπτομερείς παρατηρήσεις διαπιστώθηκε ότι η συνήθης ύλη της καθημερινής εμπειρίας
διαλύεται σε μια δίνη φευγαλέων φανταστικών εικόνων.
Η κβαντική θεωρία σπάει αυτή την αλυσίδα επειδή επιτρέπει την εμφάνιση αποτελεσμάτων χωρίς αιτίες.
Τα σωματίδια μοιάζουν με κομμάτια φελλού που επιπλέουν μέσα σ' έναν αόρατο ωκεανό μικροσκοπικών δυνάμεων;
Η διαμάχη των Niels Bohr - Einstein δεν αφορά απλώς λεπτομέρειες της πιο επιτυχημένης επιστημονικής θεωρίας.
Στην καρδιά του ζητήματος βρίσκεται το απλούστατο ερώτημα: Είναι το άτομο ένα πράγμα ή ένα αφηρημένο
κατασκεύασμα της φαντασίας χρήσιμο για την εξήγηση πολυαρίθμων παρατηρήσεων;
Αν το άτομο υπάρχει πραγματικά σαν ανεξάρτητο πράγμα, τότε πρέπει το λιγότερο
να έχει μια θέση και μια καθορισμένη ταχύτητα. Όμως αυτό το αρνείται η κβαντική θεωρία που πρεσβεύει
ότι μπορούμε να ξέρουμε το ένα από αυτά τα δύο, αλλά ποτέ και τα δύο ταυτόχρονα.
Παιρνουμε μια παραξενη και βασανιστικη γευση απο μια παρατηρηση του J.R. Oppenheimer :
"Στο ερωτημα... κατα ποσον η θεση του ηλεκτρονιου μενει η ιδια, πρεπει να πουμε οχι.
Στο κατα ποσον αλλαζει η θεση του ηλεκτρονιου με τον καιρο, πρεπει να πουμε οχι .
Στο αν το ηλεκτρονιο βρισκεται σε ηρεμια, πρεπει να πουμε οχι.
Άν ρωτηθουμε κατα ποσον κινειται, πρεπει να πουμε οχι" .
Με ενα παρομοιο πνευμα, ενας απο τους γιγαντες της κβαντικης φυσικης, ο Werner Heisenberg,
τονιζει και ξανα-τονιζει στην αυτοβιογραφια του οτι "τα ατομα δεν ειναι αντικειμενα".
Τα ηλεκτρονια που σχηματιζουν τον ατομικο φλοιο δεν ειναι αντικειμενα με την εννοια της κλασσικης φυσικης,
αφου δεν μπορουν να καθοριστουν απο εννοιες οπως η θεση, η ταχυτητα, η ενεργεια, το μεγεθος...
Οταν κατεβαινουμε στην ατομικη σταθμη, ο αντικειμενικος κοσμος δεν υφισταται πια σε χωρο και χρονο,
και τα μαθηματικα συμβολα της θεωρητικης φυσικης αναφερονται σε πιθανοτητες και οχι σε γεγονοτα .
Στην κλασσικη φυσικη ενα σωματιο οφειλει να εχει μια θεση και μια ταχυτητα που να μπορουν να προσδιορι-
στουν ανα πασα στιγμη, σε μια υποατομικη ομως σταθμη η κατασταση αποδεικνυεται ριζικα αντιθετη .
Όσο ακριβεστερα πχ μπορει να προσδιοριστει η θεση ενος ηλεκτρονιου, τοσο αβεβαιωτερη γινεται
η ταχυτητα του και το αντιστροφο !
Η εμφυτη απροσδιοριστια των υποατομικων φαινομενων οφειλεται στην αμφισβητησιμη και διφορουμενη φυση
εκεινων των μικροτατων σωματιων που στην πραγματικοτητα δεν ειναι, καθολου, ουτε σωματια ουτε αντικειμενα .
Ειναι οντοτητες με δυο προσωπα, σαν τον Ιανο, που συμπεριφερονται σε ορισμενες
περιπτωσεις σαν μικρα σκληρα σκαγια, και σε αλλες σαν κυματα ή σαν δονησεις
που μεταδιδονται σε ενα μεσο στερημενο απο καθε φυσικη ιδιοτητα .
Όπως το θετει χιουμοριστικα ο Sir William Bragg, "Δευτερα, τεταρτη
και παρασκευη μοιαζουν με κυματα, τριτη, πεμπτη και σαββατο με σωματια" .
Η εικονα των ηλεκτρονιων ως μικρων σφαιρων που περιστρεφονται γυρω απο τον πυρηνα, αντικατασταθηκε
απο αυτην του ενεργειακου νεφους πιθανοτητων, που βεβαια δεν ειναι καν εικονα για το ανθρωπινο μυαλο!
Τα ηλεκτρονια πηδουν ασταματητα απο την μια τροχια στην αλλη χωρις να διασχιζουν κανενα ενδιαμεσο
διαστημα - σαν να μεταφεροταν ξαφνικα η Γη στην τροχια του Αρη, χωρις να χρειαστει να ταξιδεψει γι αυτο!
Αυτες καθεαυτες οι τροχιες, δεν ειναι γραμμικες τροχιες, αλλα θολες κι εκτεταμενες εκτασεις,
κι ενα ερωτημα οπως το σε ποιο σημειο της τροχιας του βρισκεται το ηλεκτρονιο ενος ατομου
υδρογονου σε μια δεδομενη στιγμη, δεν εχει πια κανενα νοημα, βρισκεται το ιδιο παντου.
Το δε spin ( η περιστροφη γυρω απο τον εαυτο του) του ηλεκτρονιου δεν ειναι παντα 1,
μπορει να ειναι 1,5 ή 2 . Δηλαδη αν μπορουσαμε να κανουμε ενα σημαδι στην επιφανεια του
με spin 1 , θα το ξαναβλεπαμε μετα απο μια περιστροφη.
Όμως με spin 1,5 θα το ξαναβλεπαμε μετα απο μιαμιση περιστροφη !
Συμφωνα με τα οσα γνωριζουμε, ενα ατομο μπορει να αποτελειται εξ ολοκληρου απο τις ακτινοβολιες που εκπε-
μπει. Το να υποστηριζει κανεις οτι δεν ειναι δυνατον να παραγονται ακτινοβολιες απο το τιποτα, ειναι ανωφελο .
Μεχρι τωρα η υλη ηταν ενας βολικος τροπος για να περιγραφουμε τι συμβαινει, ενω η πραγματικοτητα δεν ειναι ετσι .
"Και μονο η προσπαθεια να φαντασθουμε την εικονα των στοιχειωδων σωματιων, και να τα
σκεφθουμε οπτικα, σημαινει οτι τα εχουμε τελειως παρερμηνευσει", εγραψε ο Heisenberg.
Η μοντερνα φυσικη μοιαζει σα να υπακουει στη δευτερη εντολη:
Ου ποιησεις σεαυτω ειδωλον - ουδε των Θεων, ουδε των πρωτονιων...
Συνεχίζεται...
Εγραψα:
"Οι σύγχρονοι κβαντοφυσικοί συμφωνούν με τον Βούδα,
ό,τι δημιουργούμε τον Κόσμο σύμφωνα με τις επιθυμίες μας".
Ερωτάς...
Κανένα πρόβλημα, ποιός όμως? Πές μου ονομαστικά ποιός και που το γράφει.
κι αποφαίνεσαι με χαρακτηρισμούς...
...Η κβαντομηχανική δεν λέει τέτοια πράγματα, αυτά είναι αποκύημα κομπογιαννιτών
που προσπαθούν να αναμίξουν την θρησκεία με ψευδοεπιστημονικό περίβλημα.
και ερωτάς...
...Επίσης θα ήθελα να ήξερα που εκφράζει την παραπάνω άποψη ο Βούδας.
Απαντώ:
Η Μεταφυσικη της Συγχρονης Φυσικης
(Γρηγορες ματιες στον Συμπαν με τα ματια των μοντερνων Φυσικομαθηματικων).
"Κυριες και κυριοι, φοβαμαι οτι το θεμα ειναι μαλλον συναρπαστικο και επειδη
απεχθανομαι τις συγκινησεις, θα το πλησιασω με εναν ηρεμο, δειλο, και εμμεσο τροπο"
- απο μια ραδιοφωνικη εκπομπη του Max Beerbohm.
Να συμπληρωσω οτι το ιδιο θα κανω και εγω στο κειμενο που ακολουθει...
Απο την αρχη του αιωνα μας, που το μοντελλο του ατομου περιγραφοταν απο τον Rutherford και τον Niels Bohr
ως μικρο πλανητικο συστημα, με τα ηλεκτρονια στην θεση των πλανητων και τον πυρηνα στη θεση του ηλιου,
απιθανα πολλα εχουν αλλαξει στον τροπο αντιληψης της πραγματικης φυσης των υποτιθεμενων σωματιδιων.
Ο μικροκοσμος φαινεται πως ανατρεπει οχι μονο τους νομους της φυσικης που ισχυουν στις δικες μας διαστα-
σεις, αλλα και την ολη αντιληψη μας για το συμπαν. Η κβαντομηχανικη περασε την φυσικη σε καινουργια
επιπεδα, που ξεπερνουν πολλες φορες ακομη και την επιστημονικη φαντασια.
Ένα γρηγορο ταξιδι σε αυτον τον νεο κοσμο θα επιχειρησω σε αυτη την σελιδα, σιγα σιγα,
γιατι το να συμπυκνωσεις πραγματα που δεν αναλυονται πληρως ουτε στις επιστημονικες διατριβες,
ειναι οντως δυσκολο. ομως και εξαιρετικα ενδιαφερον!
Πρωτη, η θεωρια της σχετικοτητας του Αϊνσταϊν αλλαξε την αντιληψη μας για το συμπαν
υποστηριζοντας πως ολα ειναι σχετικα. Η θεωρια των κβαντα πρεσβευει πως δεν υπαρχει
"αντικειμενικο" πειραμα, αφου η υπαρξη του παρατηρητη επηρεαζει τις συνθηκες του πειραματος.
Γενικα στην υποατομικη φυσικη, η αρχη της απροσδιοριστιας του Heisenberg
και οι νομοι της κβαντικης μηχανικης αντικατεστησαν την αιτιοτητα με την πιθανοτητα .
Στη δεκαετία του 1920 ανακαλύφθηκε ότι ο κόσμος του ατόμου ήταν μυστηριώδης και χαοτικός.
Ένα σωματίδιο, όπως το ηλεκτρόνιο, δεν φαίνεται ν' ακολουθεί καμιά συγκεκριμένη τροχιά.
Τη μια στιγμή βρίσκεται εδώ και την επόμενη εκεί. Όχι μόνο τα ηλεκτρόνια αλλά και όλα τα γνωστά
υποατομικά σωματίδια, ακόμη και ολόκληρα άτομα, φαίνεται να μη διαγράφουν συγκεκριμένες τροχιές.
Μετά από λεπτομερείς παρατηρήσεις διαπιστώθηκε ότι η συνήθης ύλη της καθημερινής εμπειρίας
διαλύεται σε μια δίνη φευγαλέων φανταστικών εικόνων.
Η κβαντική θεωρία σπάει αυτή την αλυσίδα επειδή επιτρέπει την εμφάνιση αποτελεσμάτων χωρίς αιτίες.
Τα σωματίδια μοιάζουν με κομμάτια φελλού που επιπλέουν μέσα σ' έναν αόρατο ωκεανό μικροσκοπικών δυνάμεων;
Η διαμάχη των Niels Bohr - Einstein δεν αφορά απλώς λεπτομέρειες της πιο επιτυχημένης επιστημονικής θεωρίας.
Στην καρδιά του ζητήματος βρίσκεται το απλούστατο ερώτημα: Είναι το άτομο ένα πράγμα ή ένα αφηρημένο
κατασκεύασμα της φαντασίας χρήσιμο για την εξήγηση πολυαρίθμων παρατηρήσεων;
Αν το άτομο υπάρχει πραγματικά σαν ανεξάρτητο πράγμα, τότε πρέπει το λιγότερο
να έχει μια θέση και μια καθορισμένη ταχύτητα. Όμως αυτό το αρνείται η κβαντική θεωρία που πρεσβεύει
ότι μπορούμε να ξέρουμε το ένα από αυτά τα δύο, αλλά ποτέ και τα δύο ταυτόχρονα.
Παιρνουμε μια παραξενη και βασανιστικη γευση απο μια παρατηρηση του J.R. Oppenheimer :
"Στο ερωτημα... κατα ποσον η θεση του ηλεκτρονιου μενει η ιδια, πρεπει να πουμε οχι.
Στο κατα ποσον αλλαζει η θεση του ηλεκτρονιου με τον καιρο, πρεπει να πουμε οχι .
Στο αν το ηλεκτρονιο βρισκεται σε ηρεμια, πρεπει να πουμε οχι.
Άν ρωτηθουμε κατα ποσον κινειται, πρεπει να πουμε οχι" .
Με ενα παρομοιο πνευμα, ενας απο τους γιγαντες της κβαντικης φυσικης, ο Werner Heisenberg,
τονιζει και ξανα-τονιζει στην αυτοβιογραφια του οτι "τα ατομα δεν ειναι αντικειμενα".
Τα ηλεκτρονια που σχηματιζουν τον ατομικο φλοιο δεν ειναι αντικειμενα με την εννοια της κλασσικης φυσικης,
αφου δεν μπορουν να καθοριστουν απο εννοιες οπως η θεση, η ταχυτητα, η ενεργεια, το μεγεθος...
Οταν κατεβαινουμε στην ατομικη σταθμη, ο αντικειμενικος κοσμος δεν υφισταται πια σε χωρο και χρονο,
και τα μαθηματικα συμβολα της θεωρητικης φυσικης αναφερονται σε πιθανοτητες και οχι σε γεγονοτα .
Στην κλασσικη φυσικη ενα σωματιο οφειλει να εχει μια θεση και μια ταχυτητα που να μπορουν να προσδιορι-
στουν ανα πασα στιγμη, σε μια υποατομικη ομως σταθμη η κατασταση αποδεικνυεται ριζικα αντιθετη .
Όσο ακριβεστερα πχ μπορει να προσδιοριστει η θεση ενος ηλεκτρονιου, τοσο αβεβαιωτερη γινεται
η ταχυτητα του και το αντιστροφο !
Η εμφυτη απροσδιοριστια των υποατομικων φαινομενων οφειλεται στην αμφισβητησιμη και διφορουμενη φυση
εκεινων των μικροτατων σωματιων που στην πραγματικοτητα δεν ειναι, καθολου, ουτε σωματια ουτε αντικειμενα .
Ειναι οντοτητες με δυο προσωπα, σαν τον Ιανο, που συμπεριφερονται σε ορισμενες
περιπτωσεις σαν μικρα σκληρα σκαγια, και σε αλλες σαν κυματα ή σαν δονησεις
που μεταδιδονται σε ενα μεσο στερημενο απο καθε φυσικη ιδιοτητα .
Όπως το θετει χιουμοριστικα ο Sir William Bragg, "Δευτερα, τεταρτη
και παρασκευη μοιαζουν με κυματα, τριτη, πεμπτη και σαββατο με σωματια" .
Η εικονα των ηλεκτρονιων ως μικρων σφαιρων που περιστρεφονται γυρω απο τον πυρηνα, αντικατασταθηκε
απο αυτην του ενεργειακου νεφους πιθανοτητων, που βεβαια δεν ειναι καν εικονα για το ανθρωπινο μυαλο!
Τα ηλεκτρονια πηδουν ασταματητα απο την μια τροχια στην αλλη χωρις να διασχιζουν κανενα ενδιαμεσο
διαστημα - σαν να μεταφεροταν ξαφνικα η Γη στην τροχια του Αρη, χωρις να χρειαστει να ταξιδεψει γι αυτο!
Αυτες καθεαυτες οι τροχιες, δεν ειναι γραμμικες τροχιες, αλλα θολες κι εκτεταμενες εκτασεις,
κι ενα ερωτημα οπως το σε ποιο σημειο της τροχιας του βρισκεται το ηλεκτρονιο ενος ατομου
υδρογονου σε μια δεδομενη στιγμη, δεν εχει πια κανενα νοημα, βρισκεται το ιδιο παντου.
Το δε spin ( η περιστροφη γυρω απο τον εαυτο του) του ηλεκτρονιου δεν ειναι παντα 1,
μπορει να ειναι 1,5 ή 2 . Δηλαδη αν μπορουσαμε να κανουμε ενα σημαδι στην επιφανεια του
με spin 1 , θα το ξαναβλεπαμε μετα απο μια περιστροφη.
Όμως με spin 1,5 θα το ξαναβλεπαμε μετα απο μιαμιση περιστροφη !
Συμφωνα με τα οσα γνωριζουμε, ενα ατομο μπορει να αποτελειται εξ ολοκληρου απο τις ακτινοβολιες που εκπε-
μπει. Το να υποστηριζει κανεις οτι δεν ειναι δυνατον να παραγονται ακτινοβολιες απο το τιποτα, ειναι ανωφελο .
Μεχρι τωρα η υλη ηταν ενας βολικος τροπος για να περιγραφουμε τι συμβαινει, ενω η πραγματικοτητα δεν ειναι ετσι .
"Και μονο η προσπαθεια να φαντασθουμε την εικονα των στοιχειωδων σωματιων, και να τα
σκεφθουμε οπτικα, σημαινει οτι τα εχουμε τελειως παρερμηνευσει", εγραψε ο Heisenberg.
Η μοντερνα φυσικη μοιαζει σα να υπακουει στη δευτερη εντολη:
Ου ποιησεις σεαυτω ειδωλον - ουδε των Θεων, ουδε των πρωτονιων...
Συνεχίζεται...
.
.
.
Απάντηση μέρος 1ο.
Αγαπητέ R-b-t3r
Εγραψα:
Αυτή η μεταμόρφωση περιλαμβάνει πολύ συγκεκριμένες βιολογικές
και βιοχημικές αλλαγές στο DNA μας, τα κύτταρα, το αίμα, το ενδοκρινικό σύστημα
και τον εγκέφαλο επίσης, επηρεάζοντας κατ' αυτόν τον τρόπο
την ενέργεια του σώματος σε όλα τα επίπεδα των διαστάσεων.
Αυτές όλες οι αλλαγές πραγματοποιούνται στο υποατομικό επίπεδο.
Ερωτάς,
Μπορείς σε παρακαλώ να μου εξηγήσεις
πώς συμβαίνει η αλλαγή σε υποατομικό επίπεδο ???
Δηλαδή τί αλλάζει, και πώς το μετρήσατε αυτό?
Το υποθέσατε? Το ξέρετε? και αν το ξέρετε από που που το ξέρετε δηλαδή
Και συνεχίζεις...
Αγνοείτε φυσικά ότι αν αλλάξει υποατομικά ένα άτομο, αλλάζει ολόκληρο
(όπως και όλες οι ιδιότητές του γιατί μετατρέπεται σε άλλο άτομο
και διασπάται το μόριο στο οποίο συμμετέχει),[COLOR]
[COLOR=Navy]με χαρακτηρισμούς...
αλλιώς δεν θα γράφατε τέτοιες ασυναρτησίες.),
Μπορείς να κάνεις μια αρχή στην ενημέρωσή σου σ' αυτά τα θέματα,
ξεκινώντας απο τους παρακάτω συνδέσμους:
Wormholes and possible new physics in biological length scales
The DNA PHANTOM EFFECT
Holographic Brain Theory & conventional models of neuronal computation
Russian DNA Discoveries
Συνεχίζεται...
Αγαπητέ R-b-t3r
Εγραψα:
Αυτή η μεταμόρφωση περιλαμβάνει πολύ συγκεκριμένες βιολογικές
και βιοχημικές αλλαγές στο DNA μας, τα κύτταρα, το αίμα, το ενδοκρινικό σύστημα
και τον εγκέφαλο επίσης, επηρεάζοντας κατ' αυτόν τον τρόπο
την ενέργεια του σώματος σε όλα τα επίπεδα των διαστάσεων.
Αυτές όλες οι αλλαγές πραγματοποιούνται στο υποατομικό επίπεδο.
Ερωτάς,
Μπορείς σε παρακαλώ να μου εξηγήσεις
πώς συμβαίνει η αλλαγή σε υποατομικό επίπεδο ???
Δηλαδή τί αλλάζει, και πώς το μετρήσατε αυτό?
Το υποθέσατε? Το ξέρετε? και αν το ξέρετε από που που το ξέρετε δηλαδή
Και συνεχίζεις...
Αγνοείτε φυσικά ότι αν αλλάξει υποατομικά ένα άτομο, αλλάζει ολόκληρο
(όπως και όλες οι ιδιότητές του γιατί μετατρέπεται σε άλλο άτομο
και διασπάται το μόριο στο οποίο συμμετέχει),[COLOR]
[COLOR=Navy]με χαρακτηρισμούς...
αλλιώς δεν θα γράφατε τέτοιες ασυναρτησίες.),
Μπορείς να κάνεις μια αρχή στην ενημέρωσή σου σ' αυτά τα θέματα,
ξεκινώντας απο τους παρακάτω συνδέσμους:
Wormholes and possible new physics in biological length scales
The DNA PHANTOM EFFECT
Holographic Brain Theory & conventional models of neuronal computation
Russian DNA Discoveries
Συνεχίζεται...
.