toubanix

Γεια σας!Έψαχνα καιρό στο internet να βρω κάτι για το συγκεκριμένο ξενοδοχείο και να που βρήκα!Λοιπόν,ονομάζομαι Θάνος και θέλω να πω όι πιστεύω 100% την Αλεξάνδρα με της οποίας θα ήθελα και τα στοιχεία αν γίνεται για περετέρω συζήτηση.Είμαι ένα αγόρι 17 χρονών.Ξέρω το Πόρτο-Χέλι πολύ καλά σαν περιοχή αφού κάθε καλοκαιρι βρίσκομαι εκεί για διακοπές εδω και 17 χρόνια.Θα ήθελα να σας διηγηθώ μια εμπειρία που είχα και γω με τους 5 κολλητούς μου το καλοκαίρι που μας πέρασε.Ήτανε 1 ιουλίου 2007 και ώρα 3 τα μεσάνυχτα όταν γυρνούσα με τους 4 κολλητούς μου από ενα μπαράκι που βρίσκεται μεσα στο Πορτο Χέλι.Περνώντας έξω απτο συγκεκριμμένο ξενοδοχείο,βλέποντας το ερρειπομένο και εγκαταλειλεμένο ξενοδοχείο(το giouli)αποφασίσαμε να μπούμε και να το εξερευνήσουμε για πλάκα.Έχοντας τα φλάς των κινητών σαν φακούς και από ένα ξύλο ο καθένας στο χέρι για παν ενδεχόμενο.(τα ξύλα τα βρίκαμε έξω απτο ξενοδοχείο όπου υπάρχουν πολλά δέντρα)μπηκαμε μέσα.Η εικόνα λίγο τρομακτική μπορώ να πω.Όλα ήτανε εντελώς ριμαγμένα.Δεν υπήρχε τπτ.Λες και είχε περάσει στρατός και τα είχε ριμάξει όλα.Στήν άκρη του δωματίου υπήρχε μια μεγάλη τρύπα στο εδαφος.Αφού ερευνήσαμε το ισόγειο αποφασίσαμε να ανεβούμε στο 1ο όροφο(βλακεία μας αλλά το κάναμε).Η σκάλα ήτανε σε στυλ κυκλικό όπως ήτανε οι παλιες σκάλες και καθώς ανεβαίναμε και οι 5 η σκάλα έτριζε(πολύ ανατριχιαστικός ήχος).'Ηταν πολύ ανατριχιαστική στιγμή καθώς ενώ ήτανε όλα θεοσκότεινα δεν ξέραμε τι μπορούσαμε να δούμε ξαφνικά μπροστά μας και πάνω στη σκάλα.Τεσπά ανεβήκαμε και ήμασταν πλέον στο 1ο όροφο όπου βρίσκονταν από οτι θυμάμαι 3 διάδρομοι ένας ευθεία μπρόστα,ενας αριστερα και ενας δεξια.Ακολουθήσαμε πρώτα τον αριστερα,μετα τον ευθειο και τέλος τον δεξιά.Έιδαμε κάτι που δεν ξέρω αν ήταν ακριβώς σύμπτωση,Σε καθε έναν απο αυτούς τους διαδρόμους ενώ δεν υπήρχε καν καμια πόρτα σε κανενα απο τα δωμάτια,στο κεντρικο δωματιο του κάθε διαδρόμου υπήρχε μια πόρτα και μάλιστα ήτανε κλειστή.Δεν τόλμησε όμως κανενας απο τους 5 μας να ανοίξει καμια απο αυτες για να δούμε τι έιχαν μέσα.Κάποιος απο τους φίλους μου έριξε την ιδέα να ανεβούμε στον 2ο όροφο.όλοι συμφωνήσαμε(αν και φοβισμένοι συμφωνήσαμε)και καθώς πλησιάζαμε τη σκάλα για να ανεβούμε στο 2ο όροφο ακούσαμε έναν ήχο να έρχεται από τα επάνω πατώματα.Χωρίς σκέψη αντι να ανεβούμε τη σκάλα τη κατεβήκαμε για να πάμε προς την έξοδο και μόλις φτάσαμε πάλι στο ισόγειο ένας απο τους 4 κολλητούς μου κοπάνησε τη σκάλα με δύναμη και ο ήχος αυτός ήχησε όλο το ξενοδοχείο αφου η σκάλα ήτανε πολύ παλιά.Τέλος αφου βγήκαμε απτο ξεοδοχείο και καθώς προχορούσαμε και το αφήναμε πίσω μας το παιδι που χτύπησε τη σκάλα ΄γυρισε και κοίταξε το ξενοδοχείο και μας είπε ότι στο 3ο όροφο είδε κάποιον να μας κοιτάζει καθώς φεύγαμε(αλλά όχι με κόκκινα ματια όπως αναφέρει η Αλεξάνδρα).Νομιζαμε ότι μας κάνει πλάκα αλλά μας ορκίστηκε στη ζωή της μανας του ότι καποιον είδε!Στη συνέχεια και ενώ περπατούσαμε(καθώς γυρνούσαμε ποδαράτο) μέχρι να φτάσουμε σπίτι μου περναει απο την απέναντυ πλευρα του δρόμου ενα αυτοκινητο που ετρεχε με μανιώδη ταχυτητα και μόλις μας είδε σταματησε και για αρκετη ώρα μας κοίταγε(τα τζαμια ήτανε μαυρα ''φιμε" και δεν μπορούσαμε να διακρίνουμε καποιον).Εμείς απλά συνεχίσαμε να προχοράμε και το αμάξι έφυγε..Αυτά έιχα να σας πω.Τα όσα σας αφηγήθηκα μπορούνε να τα επιβεβαιώσουν και οι 4 κολλητοί μου που ήτανε μαζί μου των οποίων εαν θέλετε αναφέρω και τα ονόματα.Σχεδιάζαμε να πάμε και να μπούμε το προσεχες καλοκαίρι αλλά μετα την ιστορία της Αλεξανδρας δεν το νομιζω.

Υ.Γ.1:Ο συγκεκριμενος χωρος εχει σίγουρα αγοραστεί από κάποιον καθως το φενοδοχείο ήταν περιφραγμλεο με σύρμα αλλα η πόρτα του δεν είχε λουκέτο και έτσι μπηκαμε.

Υ.Γ.2:Αγαπητή Αλεξάνδρα θά ήθελα να ερθουμε σε επικοινωνια για περετέρω συζητηση πάνω στο θέμα