Καλησπέρα σε όλους
Είχα διαβάσει κάποτε σε κάποιο Ελληνικό βιβλίο μια ιστορία που περιέγραφε ο συγγραφέας ότι ήρθε ένας φίλος σπίτι του πολύ ταραγμένος και του είπε ότι είχε ρουφήξει αναθυμιάσεις βενζίνης για να φτιαχτεί και ξαφνικά ένιωσε πως κάποιες οντότητες/σκιές του ρουφάνε την ζωή/ενέργεια και τρέφονται από το φόβο και τη λύπη του... ή κάπως έτσι.
Δεν το θυμάμαι ακριβώς πως το έλεγε, ούτε που το είχα διαβάσει (αρχέτυπο, άγνωστο, ...λιακόπουλος). Μου έχει μείνει αυτό με τη βενζίνη και τις οντότητες/σκιές. Ξέρει κάποιος από ποιο βιβλίο ήταν;
Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
Είχα διαβάσει κάποτε σε κάποιο Ελληνικό βιβλίο μια ιστορία που περιέγραφε ο συγγραφέας ότι ήρθε ένας φίλος σπίτι του πολύ ταραγμένος και του είπε ότι είχε ρουφήξει αναθυμιάσεις βενζίνης για να φτιαχτεί και ξαφνικά ένιωσε πως κάποιες οντότητες/σκιές του ρουφάνε την ζωή/ενέργεια και τρέφονται από το φόβο και τη λύπη του... ή κάπως έτσι.
Δεν το θυμάμαι ακριβώς πως το έλεγε, ούτε που το είχα διαβάσει (αρχέτυπο, άγνωστο, ...λιακόπουλος). Μου έχει μείνει αυτό με τη βενζίνη και τις οντότητες/σκιές. Ξέρει κάποιος από ποιο βιβλίο ήταν;
Ευχαριστώ εκ των προτέρων.