Τον Αύγουστο του 2005 μια ομάδα αμερικανών επιστημόνων του ιατρικού κέντρου του Πανεπιστημίου Ρότσεστερ στη Νέα Υόρκη με έναν εξαιρετικά λεπτό πειραματισμό συνέδεσε τη λειτουργία των αστροκυττάρων με την επιληψία.Πρόκειται για μια νόσο, αγνώστου αιτιολογίας, η οποία χαρακτηρίζεται από την εκτός τόπου και χρόνου ενεργοποίηση νευρώνων, πράγμα που οδηγεί τον ασθενή σε χαρακτηριστικές κρίσεις.Υπό κανονικές συνθήκες, η ενεργότητα του εγκεφάλου ρυθμίζεται από μια λεπτή ισορροπία μεταξύ διεγερτικών και ανασταλτικών της διέγερσης νευρώνων.Η μετατόπιση της ισορροπίας οδηγεί στην υπερενεργοποίηση των νευρώνων που έχει ως αποτέλεσμα τις επιληπτικές κρίσεις.Οι επιστήμονες γνώριζαν ότι η υπερενεργοποίηση των νευρώνων ήταν άμεσα συνδεδεμένη με τη μαζική άφιξη στην περιοχή των συνάψεων (περιοχή επικοινωνίας των νευρώνων) του γλουταμικού, ενός νευροδιαβιβαστή.Είχαν επίσης παρατηρήσει σε ιστολογικές τομές εγκεφάλων επιληπτικών ασθενών την παρουσία αστροκυττάρων ανώμαλης μορφολογίας και μεγέθους.Ωστόσο τα αστροκύτταρα αυτά είχαν θεωρηθεί, χωρίς ιδιαίτερο λόγο, αποτέλεσμα και όχι αιτία της επιληψίας.Προκειμένου να διερευνήσουν τη σχέση των αστροκυττάρων και της επιληψίας, οι αμερικανοί επιστήμονες προέβησαν στον παρακάτω πειραματισμό ο οποίος περιγράφηκε στο τεύχος της 14ης Αυγούστου 2005 της επιθεώρησης «Nature Medicine».Αφού με τη βοήθεια μιας νευροτοξίνης ανέστειλαν την ενεργότητα όλων των συνάψεων, εφήρμοσαν πέντε γνωστούς διαφορετικούς τρόπους πρόκλησης επιληπτικών κρίσεων στα ζώα.Θεωρητικά θα περίμενε κανείς να μην υπάρξουν επιληπτικές κρίσεις εξαιτίας των κατεσταλμένων συνάψεων.Προς μεγάλη έκπληξη των επιστημόνων όλα τα ζώα υπέστησαν επιληπτική κρίση!Περαιτέρω ανάλυση κατέδειξε ότι οι επιληπτικές κρίσεις οφείλονταν στην απελευθέρωση τεραστίων ποσοτήτων γλουταμικού στις συνάψεις και πως το γλουταμικό είχε απελευθερωθεί από τα αστροκύτταρα (και όχι από τους νευρώνες όπως ήταν η πρότερη αντίληψη).Τα υπάρχοντα φάρμακα για την επιληψία έχουν στόχο να λειτουργήσουν σαν φρένα της υπερενεργοποίησης των νευρώνων.Η αναγνώριση του πρωτεύοντος ρόλου που διαδραματίζουν τα αστροκύτταρα στην επιληψία έχει στην ουσία καταδείξει έναν ακόμη στόχο (και μάλιστα πολύ βασικό) εναντίον του οποίου θα πρέπει να στραφεί η ανάπτυξη νέων φαρμάκων. (ΠΗΓΗ:ΤΟ ΒΗΜΑ)