αγαπητοι φιλοι,περνω την πρωτοβουλια τελικα να ξεκινησω αυτό το θεμα που ειχα προαναγγελει και περιμενω την συμμετοχη και το ενδιαφερον σας…εγω προσωπικα εχω διακρινει καποια νεα στοιχεια στην διδασκαλια του χριστου,δεν ξερω ομως κατα ποσο μπορω να τα χαρακτηρισω θετικα...μπορουμε να πουμε οτι εισαγει την εννοια της συγχωρεσης αλλα κατα εναν αλλογο τροπο.
δινει δλδ μια νεα οπτικη της εννοιας της δικαιοσυνης,η οποια πρεπει να σημειωσουμε οτι εχει ερευνηθει διεξοδικα απο τον πλατωνα αλλα και γενικοτερα οι αρχαιοι ελληνες ειχαν πληρως διαμορφωμενη αποψη για την δικαιοσυνη την οποια κατετασαν στις 4 αρετες,ενω ο αριστοτελης στα "ηθικα νικομαχεια" κατατασει την δικαιοσυνη στις ηθικες αρετες.απο εκει και περα,αυτο που απασχολουσε τους αρχαιους δεν ηταν η συλληψη και περιγραφη της εννοιας της δικαιοσυνης αλλα η περιγραφη της εσωτερικης καταστασης που αντικατοπτριζει την δικαιοσυνη και το πως ο ανθρωπος μπορει να φτασει σε αυτην(που ειναι παρομοιο ερωτημα με το αν μπορει να διδαχτει η αρετη),ζητηματα που δεν εχω δει μεχρι στιγμης κομματια απο τα ευαγγελια που να τα θηγουν.σας παραθετω εν συντομια την αποψη του πλατωνα περι αρετης για να κανετε τις συγκρισεις σας.
ο πλατωνας κατ'αρχην στον διαλογο του "πρωταγορας" αποδυκνυει οτι στην πραγματικοτητα δεν προκειται για 4 αρετες αλλα για μια,οτι οι λεγομενες 4 αρετες ειναι σαν τα ομοια μορια ενος πραγματος.αυτο το σημειο το θεωρω καθοριστικο στην εξελιξη της επιστημονικης σκεψης,αν και πολλοι φιλοσοφοι δεν το δεχονται...στη συνεχεια,στο εργο του "πολιτεια" ο μεγαλος φιλοσοφος οριζει την εσωτερικη κατασταση του εναρετου ανθρωπου σαν μια αρμονια των 3 στοιχειων που αποτελουν την ψυχη.η αρετη βεβαια αποτελει μιμιση του θειου και ταυτιζεται με τη θεωση.αρα ο πλατωνας μας προσφερει μια πληρη θεωρηση του πως μπορουμε να φτασουμε στην αρετη.
απο την αλλη ο χριστος,προσπαθει απο την μερια του να μας δωσει μια διαφορετικη θεωρηση της αρετης.συμφωνα με τον χριστο,και διορθωστε με αν κανω λαθος,ο ανθρωπος δεν πρεπει να προσπαθει να μιμηθει τον θεο αλλα να δειχνει ταπεινοτητα και να συγχωρει.η εννοια της συγχωρεσης για μενα ειναι ενα νεο στοιχειο που εισαγει ο χριστος,αν και τη συνανταμε αργοτερα στους εκπροσωπους της νεας στοας οπως ο επικτητος,ο σενεκας και ο μαρκος αυρηλιος,αλλα ειναι πολυ δυσκολο να ορισουμε το ποια διδασκαλια προηγειτε της αλλης.οπως εχουμε πει σε αλλο θεμα,οι βασικες αρχες της στωικης φιλοσοφιας εχουν ριζες στον 3ο πχ αιωνα αλλα δεν μπορουμε να πουμε με σιγουρια ποιες.οπως ειδαμε λοιπον,ο χριστος προτεινει μια δικια του αρετη,παρομοια με αυτη των στωικων.προτεινει δλδ απαθεια για τα εξωτερικα ερεθισματα και να μην προσπαθουμε να αποδωσουμε δικαιοσυνη αλλα να συγχωρουμε.
αυτη η αποψη ειναι σιγουρα πρωτοποριακη για τη σκεψη της εποχης αλλα δε μπορω να πω οτι την στηριζει με λογικα επιχειρηματα οτι οντως η συγχωρεση οδηγει ειναι κατι καλο γιατι οπως εχουμε πει πολλες φορες η εννοια του καλου και του κακου ειναι σχετικες και θα μπορουσε κανεις να πει οτι με το να συγχωρουμε το κακο δεν το διορθωνουμε,ο χριστος δλδ αποριπτει την εννοια του σοφρωνισμου που υποστηριζει μεταξυ αλλων και ο πλατωνας.εδω θελω να σημειωσω και κατι αλλο.οτι η αρετη κατα τους αρχαιους ελληνες ηταν αποκλειστικα χαρακτηριστικο του πολιτικου οντως και ηταν απαραιτητο συστατικο για την δημιουργια πολιτειας.
ο χριστος απο την αλλη δειχνει μια περιφρονηση προς τα γηινα και δειχνει μαλλον αναρχικες τασεις.αναφερει βεβαια οτι δεν εχει την προθεση να αποριψει τον μωσαικο νομο αλλα να τον συμπληρωσει.η ολη φιλοσοφια του ομως φαινεται να ειναι διαφορετικη.ας σταματησω εδω για την ωρα,αλλωστε οπως ειπα και αλλου δεν ειμαι ο πλεον καταλληλος για να καλυψω ενα τετοιο θεμα αλλα ελπιζω οτι οσα εγραψα να αποτελεσουν αφετηρια για μια ομορφη συζητηση...
δινει δλδ μια νεα οπτικη της εννοιας της δικαιοσυνης,η οποια πρεπει να σημειωσουμε οτι εχει ερευνηθει διεξοδικα απο τον πλατωνα αλλα και γενικοτερα οι αρχαιοι ελληνες ειχαν πληρως διαμορφωμενη αποψη για την δικαιοσυνη την οποια κατετασαν στις 4 αρετες,ενω ο αριστοτελης στα "ηθικα νικομαχεια" κατατασει την δικαιοσυνη στις ηθικες αρετες.απο εκει και περα,αυτο που απασχολουσε τους αρχαιους δεν ηταν η συλληψη και περιγραφη της εννοιας της δικαιοσυνης αλλα η περιγραφη της εσωτερικης καταστασης που αντικατοπτριζει την δικαιοσυνη και το πως ο ανθρωπος μπορει να φτασει σε αυτην(που ειναι παρομοιο ερωτημα με το αν μπορει να διδαχτει η αρετη),ζητηματα που δεν εχω δει μεχρι στιγμης κομματια απο τα ευαγγελια που να τα θηγουν.σας παραθετω εν συντομια την αποψη του πλατωνα περι αρετης για να κανετε τις συγκρισεις σας.
ο πλατωνας κατ'αρχην στον διαλογο του "πρωταγορας" αποδυκνυει οτι στην πραγματικοτητα δεν προκειται για 4 αρετες αλλα για μια,οτι οι λεγομενες 4 αρετες ειναι σαν τα ομοια μορια ενος πραγματος.αυτο το σημειο το θεωρω καθοριστικο στην εξελιξη της επιστημονικης σκεψης,αν και πολλοι φιλοσοφοι δεν το δεχονται...στη συνεχεια,στο εργο του "πολιτεια" ο μεγαλος φιλοσοφος οριζει την εσωτερικη κατασταση του εναρετου ανθρωπου σαν μια αρμονια των 3 στοιχειων που αποτελουν την ψυχη.η αρετη βεβαια αποτελει μιμιση του θειου και ταυτιζεται με τη θεωση.αρα ο πλατωνας μας προσφερει μια πληρη θεωρηση του πως μπορουμε να φτασουμε στην αρετη.
απο την αλλη ο χριστος,προσπαθει απο την μερια του να μας δωσει μια διαφορετικη θεωρηση της αρετης.συμφωνα με τον χριστο,και διορθωστε με αν κανω λαθος,ο ανθρωπος δεν πρεπει να προσπαθει να μιμηθει τον θεο αλλα να δειχνει ταπεινοτητα και να συγχωρει.η εννοια της συγχωρεσης για μενα ειναι ενα νεο στοιχειο που εισαγει ο χριστος,αν και τη συνανταμε αργοτερα στους εκπροσωπους της νεας στοας οπως ο επικτητος,ο σενεκας και ο μαρκος αυρηλιος,αλλα ειναι πολυ δυσκολο να ορισουμε το ποια διδασκαλια προηγειτε της αλλης.οπως εχουμε πει σε αλλο θεμα,οι βασικες αρχες της στωικης φιλοσοφιας εχουν ριζες στον 3ο πχ αιωνα αλλα δεν μπορουμε να πουμε με σιγουρια ποιες.οπως ειδαμε λοιπον,ο χριστος προτεινει μια δικια του αρετη,παρομοια με αυτη των στωικων.προτεινει δλδ απαθεια για τα εξωτερικα ερεθισματα και να μην προσπαθουμε να αποδωσουμε δικαιοσυνη αλλα να συγχωρουμε.
αυτη η αποψη ειναι σιγουρα πρωτοποριακη για τη σκεψη της εποχης αλλα δε μπορω να πω οτι την στηριζει με λογικα επιχειρηματα οτι οντως η συγχωρεση οδηγει ειναι κατι καλο γιατι οπως εχουμε πει πολλες φορες η εννοια του καλου και του κακου ειναι σχετικες και θα μπορουσε κανεις να πει οτι με το να συγχωρουμε το κακο δεν το διορθωνουμε,ο χριστος δλδ αποριπτει την εννοια του σοφρωνισμου που υποστηριζει μεταξυ αλλων και ο πλατωνας.εδω θελω να σημειωσω και κατι αλλο.οτι η αρετη κατα τους αρχαιους ελληνες ηταν αποκλειστικα χαρακτηριστικο του πολιτικου οντως και ηταν απαραιτητο συστατικο για την δημιουργια πολιτειας.
ο χριστος απο την αλλη δειχνει μια περιφρονηση προς τα γηινα και δειχνει μαλλον αναρχικες τασεις.αναφερει βεβαια οτι δεν εχει την προθεση να αποριψει τον μωσαικο νομο αλλα να τον συμπληρωσει.η ολη φιλοσοφια του ομως φαινεται να ειναι διαφορετικη.ας σταματησω εδω για την ωρα,αλλωστε οπως ειπα και αλλου δεν ειμαι ο πλεον καταλληλος για να καλυψω ενα τετοιο θεμα αλλα ελπιζω οτι οσα εγραψα να αποτελεσουν αφετηρια για μια ομορφη συζητηση...