Ποια νεα στοιχεια προσεφερε η διδασκαλια του Ιησου στην ανθρωπινη σκεψη;

αγαπητοι φιλοι,περνω την πρωτοβουλια τελικα να ξεκινησω αυτό το θεμα που ειχα προαναγγελει και περιμενω την συμμετοχη και το ενδιαφερον σας…εγω προσωπικα εχω διακρινει καποια νεα στοιχεια στην διδασκαλια του χριστου,δεν ξερω ομως κατα ποσο μπορω να τα χαρακτηρισω θετικα...μπορουμε να πουμε οτι εισαγει την εννοια της συγχωρεσης αλλα κατα εναν αλλογο τροπο.

δινει δλδ μια νεα οπτικη της εννοιας της δικαιοσυνης,η οποια πρεπει να σημειωσουμε οτι εχει ερευνηθει διεξοδικα απο τον πλατωνα αλλα και γενικοτερα οι αρχαιοι ελληνες ειχαν πληρως διαμορφωμενη αποψη για την δικαιοσυνη την οποια κατετασαν στις 4 αρετες,ενω ο αριστοτελης στα "ηθικα νικομαχεια" κατατασει την δικαιοσυνη στις ηθικες αρετες.απο εκει και περα,αυτο που απασχολουσε τους αρχαιους δεν ηταν η συλληψη και περιγραφη της εννοιας της δικαιοσυνης αλλα η περιγραφη της εσωτερικης καταστασης που αντικατοπτριζει την δικαιοσυνη και το πως ο ανθρωπος μπορει να φτασει σε αυτην(που ειναι παρομοιο ερωτημα με το αν μπορει να διδαχτει η αρετη),ζητηματα που δεν εχω δει μεχρι στιγμης κομματια απο τα ευαγγελια που να τα θηγουν.σας παραθετω εν συντομια την αποψη του πλατωνα περι αρετης για να κανετε τις συγκρισεις σας.

ο πλατωνας κατ'αρχην στον διαλογο του "πρωταγορας" αποδυκνυει οτι στην πραγματικοτητα δεν προκειται για 4 αρετες αλλα για μια,οτι οι λεγομενες 4 αρετες ειναι σαν τα ομοια μορια ενος πραγματος.αυτο το σημειο το θεωρω καθοριστικο στην εξελιξη της επιστημονικης σκεψης,αν και πολλοι φιλοσοφοι δεν το δεχονται...στη συνεχεια,στο εργο του "πολιτεια" ο μεγαλος φιλοσοφος οριζει την εσωτερικη κατασταση του εναρετου ανθρωπου σαν μια αρμονια των 3 στοιχειων που αποτελουν την ψυχη.η αρετη βεβαια αποτελει μιμιση του θειου και ταυτιζεται με τη θεωση.αρα ο πλατωνας μας προσφερει μια πληρη θεωρηση του πως μπορουμε να φτασουμε στην αρετη.

απο την αλλη ο χριστος,προσπαθει απο την μερια του να μας δωσει μια διαφορετικη θεωρηση της αρετης.συμφωνα με τον χριστο,και διορθωστε με αν κανω λαθος,ο ανθρωπος δεν πρεπει να προσπαθει να μιμηθει τον θεο αλλα να δειχνει ταπεινοτητα και να συγχωρει.η εννοια της συγχωρεσης για μενα ειναι ενα νεο στοιχειο που εισαγει ο χριστος,αν και τη συνανταμε αργοτερα στους εκπροσωπους της νεας στοας οπως ο επικτητος,ο σενεκας και ο μαρκος αυρηλιος,αλλα ειναι πολυ δυσκολο να ορισουμε το ποια διδασκαλια προηγειτε της αλλης.οπως εχουμε πει σε αλλο θεμα,οι βασικες αρχες της στωικης φιλοσοφιας εχουν ριζες στον 3ο πχ αιωνα αλλα δεν μπορουμε να πουμε με σιγουρια ποιες.οπως ειδαμε λοιπον,ο χριστος προτεινει μια δικια του αρετη,παρομοια με αυτη των στωικων.προτεινει δλδ απαθεια για τα εξωτερικα ερεθισματα και να μην προσπαθουμε να αποδωσουμε δικαιοσυνη αλλα να συγχωρουμε.

αυτη η αποψη ειναι σιγουρα πρωτοποριακη για τη σκεψη της εποχης αλλα δε μπορω να πω οτι την στηριζει με λογικα επιχειρηματα οτι οντως η συγχωρεση οδηγει ειναι κατι καλο γιατι οπως εχουμε πει πολλες φορες η εννοια του καλου και του κακου ειναι σχετικες και θα μπορουσε κανεις να πει οτι με το να συγχωρουμε το κακο δεν το διορθωνουμε,ο χριστος δλδ αποριπτει την εννοια του σοφρωνισμου που υποστηριζει μεταξυ αλλων και ο πλατωνας.εδω θελω να σημειωσω και κατι αλλο.οτι η αρετη κατα τους αρχαιους ελληνες ηταν αποκλειστικα χαρακτηριστικο του πολιτικου οντως και ηταν απαραιτητο συστατικο για την δημιουργια πολιτειας.

ο χριστος απο την αλλη δειχνει μια περιφρονηση προς τα γηινα και δειχνει μαλλον αναρχικες τασεις.αναφερει βεβαια οτι δεν εχει την προθεση να αποριψει τον μωσαικο νομο αλλα να τον συμπληρωσει.η ολη φιλοσοφια του ομως φαινεται να ειναι διαφορετικη.ας σταματησω εδω για την ωρα,αλλωστε οπως ειπα και αλλου δεν ειμαι ο πλεον καταλληλος για να καλυψω ενα τετοιο θεμα αλλα ελπιζω οτι οσα εγραψα να αποτελεσουν αφετηρια για μια ομορφη συζητηση...

Η διδασκαλία του Χριστού κατά την άποψή μου έδωσε την δυνατότητα σε όλους τους ανθρώπους να ασχοληθούν με την ψυχή τους. Τι εννοώ με αυτό: Μέχρι τότε, η ελπίδα της σωτηρίας ή λυτρώσεως ή αιωνιότητας της ψυχής ήταν προνόμιο των ολίγων, των μεμυημένων στα αρχαία μυστήρια. Το 12/θεο ήταν η θρησκεία των απλών, αμόρφωτων [με την ευρεία έννοια] ανθρώπων της εποχής, που, αν και η μυθολογία του 12/θεου κρύβει σημαντικότατους συμβολισμούς, όμως δεν έδινε λύση στο βαθύτερο υπαρξιακό πρόβλημα των ανθρώπων. Είναι γνωστό ότι το τί εδιδάσκοντο οι μυημένοι στα αρχαία μυστήρια ήταν πολύ ανώτερο από τις διδαχές του 12/θοευ στις μάζες. Βεβαίως, οι μυημένοι έπρεπε να είναι άνθρωποι ανώτερης ευφυΐας και ψυχικού σθένους για να μπορέσουν να αντιληφθούν και να κατανοήσουν ίσως και επιστημονικά συμπαντικές αλήθειες όπως και να αναπτύξουν συγκεκριμένες ικανότητες/ψυχικές και πνευματικές δυνάμεις, με απώτερο σκοπό την αθανασία της ψυχής τους. Επίσης έπρεπε να είναι και αγνοί άνθρωποι, σεμνοί και ταπεινόφρονες που σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να τους συγκρίνουμε με τους αντίστοιχους στην πλειοψηφία τυχοδιώκτες - αποκρυφιστές των νεότερων χρόνων. Φυσικά, ακόμη και τότε τεράστια μυαλά όπως ο Ηράκλειτος μέμφονταν αυτήν τη πνευματιστική "ελίτ"...


Ο Χριστός ήταν αυτός που έδωσε την ελπίδα και το μήνυμα της σωτηρίας της ψυχής σε όλους, χωρίς να χωρίζει τους ανθρώπους σε μορφωμένους-αμόρφωτους, καλούς-κακούς, πλούσιους-φτωχούς, θρήσκους-αλλόθρησκους. Αυτό για εμένα έχει τεράστια ανθρωπιστική σημασία.

Για το λόγο αυτό, ότι δηλαδή απευθύνθηκε σε όλους, μιλούσε με παραβολές και έκανε τη διδασκαλία του πράξη – με τον παραδειγματικό βίο που διετέλεσε, αλλά και την εθελουσία θυσία του – ώστε να γίνει κατανοητή από όλους. Τι πιο φιλάνθρωπο και αλτρουιστικό;

Πάνω σε αυτήν την απλοϊκότητα πατάνε οι κάθε είδους γνωστικοί, θεοσοφιστές και αποκρυφιστές και με αλαζονεία χλευάζουν τον χριστιανισμό. Γιατί; Τι τους πειράζει αυτούς αν λυτρωθεί και ο αμύητος;; [που αυτός μόνο θα λυτρωθεί έτσι όπως κατάντησαν οι διάφορου τύπου στοές σήμερα και με την ποιότητα των ανθρώπων που τις απαρτίζουν - καθώς δεν επιλέγονται οι άριστοι αλλά οι "έχοντες", για να μην αναφερθούμε στο γεγονός ότι δεν έχουν σωθεί πληροφορίες για τα αρχαία μυστήρια και τι ακριβώς συνέβαινε, λόγω όρκου,το άρρητο] Τι τους πειράζει αν κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν σε θαύματα; Μήπως και εκείνοι δεν επικαλούνται υπεράνθρωπες δυνάμεις; Τι τους πειράζει λοιπόν; Είναι τόσο στενός ο χώρος του Παραδείσου και θα υπάρχει συνωστισμός ;; Η’ θεωρούν τις αφεντιές τους ανώτερους πνευματικά και σνομπάρουν;; Από εκεί να καταλάβουμε το «ποιόν» τους, την αλαζονεία τους, την ύβρη που διαπράττουν αλλά και την θεία δίκη που τους περιμένει καρτερικά!



Πιστεύω ότι η χριστιανική ταπείνωση είναι παρεξηγημένη. Πολλοί την εξισώνουν με τη δουλική υπακοή σε κανόνες και την απαξίωση του εαυτού. Δεν νομίζω ότι είναι έτσι. Για μένα η χριστιανική ταπείνωση είναι περίπου συνώνυμη με το αρχαίο ρητό "μηδέν άγαν" και το μέτρο και το άκρως αντίθετο της – για πολλούς λόγους – καταστροφικής αλαζονείας.



Τέλος, η συγχώρεση είναι η πιο συγκινητική και βαθιά ανθρώπινη αρετή. Δύσκολη αρετή όμως… Αν είναι μία φορά δύσκολο να αγαπάμε, είναι 100 φορές δυσκολότερο να συγχωρούμε… [πάντα μιλάμε με γνώμονα τις πραγματικές έννοιες των λέξεων που διαπραγματευόμαστε και όχι με τη σημερινή τους ευτελή σημασία – καθώς "αρχή σοφίας, ονόματων επίσκεψις"]



Υ.Γ. Το "Νέμεσις" Μαρτίου έχει ένα θαυμάσιο αφιέρωμα "Αλαζ[ο]ων" [όπως το τιτλοφορεί] για το οποίο αρθρογραφεί και ο καθηγητής Σ. Καργάκος.

φίλη δρυμονία, κάνεις μερικές πολύ εύστοχες επισημάνσεις στην πολύ ενδιαφέρουσα δημοσίευσή σου. συμφωνώ σχεδόν με όλα όσα λες, κρατώ μόνο μερικές επιφυλάξεις σχετικά με το εάν γνωρίζουμε ακριβώς το εάν αυτή ήταν η πραγματική διδασκαλία του ιησού ή αν έχει τροποποιηθεί, σε άγνωστο βαθμό, στο πέρασμα των αιώνων.
η χριστιανική διδασκαλία έχει επηρεαστεί αναμφίβολα από μια σειρά απόψεις - φιλοσοφίες και διδαχές που είναι αρχαιότερες από εκείνη. αυτό εμένα δεν με ενοχλεί, γιατί συμβαίνει με όλες τις θρησκείες και μένει σε όλους εμάς να ανακαλύψουμε - εντοπίσουμε τα κοινά πρωταρχικά στοιχεία τους.
δεν γνωρίζουμε, ακόμα, το "βαθμό μύησης" που εμείς, ως απλοί πιστοί, κατέχουμε. άραγε, υπάρχουν ακόμα και στο χριστιανισμό κάποιοι που γνωρίζουν περισσότερα από εμάς? αυτό δε νομίζω πως είναι εύκολο να απαντηθεί.
ο χριστιανισμός έδωσε μεγάλη σημασία σε εκείνους που παραδοσιακά θεωρούνταν ως αδύναμοι, θεωρώντας πως είναι ευκολότερο για εκείνους να εισέλθουν στον παράδεισο, χωρίς ωστόσο να αποκλείονται, όπως αναφέρεις και οι πλούσιοι και ισχυροί. και αυτή η υποτίμηση, συμφωνώ πως εξακολουθεί να υπάρχει, να υποβόσκει, αφού κάποιοι χαρακτηρίζουν αυτούς τους ανθρώπους ως εξαιρετικά απλοϊκούς και ούτε λίγο ούτε πολύ, ως αμόρφωτους κοπαδούς.
στο θέμα για το άγιο φως, υπάρχει η άποψη του κοραή, που λέει πως ενώ οι ευρωπαίοι, τους οποίους είναι φανερό πως θαύμαζε, έχουν λύκεια και ακαδημίες (άρα μορφώνονται), οι δικοί μας δεν έχουν τίποτε άλλο από την πίστη σε ένα φως. αυτό ίσχυε προφανώς στην εποχή του, ο λαός ήταν απαίδευτος, αλλά παιδεία και μόρφωση δεν σημαίνει απαραίτητα και έλλειψη πίστης.
υπάρχει η θεοσοφική άποψη, που ισχυρίζεται πως ναι μεν οι αρχαίοι ήταν τεχνολογικά προηγμένοι, αλλά στον τομέα της πίστης είχαν αρχίσει να απομακρύνονται και αυτό έφερε την πτώση τους. στη σημερινή εποχή, η επιστήμη αδυνατεί να δώσει λύσεις σε όλα τα προβλήματα των ανθρώπων, κάτι που η θρησκεία θεωρεί πως μπορεί να γίνει. ποιός έχει δίκιο? αρκεί μόνο η επιστήμη, μόνο η θρησκεία ή ένας συνδυασμός τους? δύσκολο να απαντηθεί, επίσης.
ο χριστιανισμός έχει παρερμηνευτεί σε πολλά σημεία του, αυτό είναι αλήθεια, αλλά μήπως η διαστρέβλωση αυτή δεν ήρθε μόνο από ανθρώπους που δεν πιστεύουν αλλά και από εκείνους που βρίσκονταν ή βρίσκονται στους κόλπους του?

σίγουρα, όπως ένα νυστέρι στα χέρια ενός άξιου χειρουργού μπορεί να δώσει ζωή [να χρησιμεύσει για καλό] ενώ στα χέρια ενός δολοφόνου να την πάρει [να χρησιμεύσει για κακό], έτσι και ένα πνευματικό "όπλο" μπορεί να χρησιμοποιηθεί ποικιλοτρόπως ανάλογα με το ποιά χέρια θα το κρατήσουν και τί μυαλό θα το χειριστεί... γι'αυτό δεν λέγονται όλα σε όλους. δυστυχώς σήμερα δεν θα μπορούσε να είναι σε χειρότερα χέρια[;] από αυτά της νέας τάξεως...

απο'κει και πέρα, όπως αναγνωρίζουμε ότι το κακό υπάρχει και ευδοκιμεί οφείλουμε αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί και δίκαιοι [για το δικό μας καλό... θυμηθείτε "νέμεσις"!!] να αναγνωρίζουμε ότι υπάρχει και το καλό, να το προβάλλουμε, και να το πράττουμε και εμείς αλλά και να το εμπνέουμε στους γύρω μας.

χωρις να διαφωνω στα οσα ειπατε να κανω καποιες επισημανσεις

ο χριστιανισμος σαφως εδωσε περισσοτερα στις κατωτερες μαζες, το ερωτημα ειναι αν ειναι σε θεση να καταλαβουν κατι παραπανω τωρα. δηλαδη με αυτα που τους δωθηκαν υπηρξε εξελιξη ?

φυσικα και υπαρχουν και στον χριστιανισμο κατηγοριες γνωσης, εκτος και αν θεωρουμε οτι ολοι οι θεολογοι κλπ γνωριζουν τα ιδια με εμας. οπωτε τιθεται το ερωτημα, εγω σαν απλος πιστος και υποθετοντας οτι εχω κατανοησει τα βασικα, πως θα ανεβω σε πιο προχωρημενη διδασκαλια ?

Αν όμως δεν υπήρχε το "νυστέρι" δεν θα είχε κάνει κακό.
Θα ήθελα να μάθω σε τί έχει κάνει καλό η διδασκαλία του χριστού.
Θυμάμαι μόνο ορισμένα κακά , όπως τις σταυροφορίες , τις εικονομαχίες , την ιερά εξέταση , το πισωγύρισμα στις επιστήμες , την μισή ελλάδα που είναι "κτήμα" της εκκλησίας ,τα απλωμένα χέρια των παπάδων στους "πιστούς" και ένα σορο άλλα που μπορώ να γράψω.
Και αν κάποιος πει :"δεν φταίει η διδασκαλία του χριστού για αυτά" , θα του απαντήσω : αν δεν υπήρχε θα υπήρχαν αυτά;
Ας μου δώσει κάποιος απάντηση:τί έχει προσφέρει ο χριστιανισμός στην ανθρωπότητα;
Περιμένω από τους ένθερμους οπαδούς και πιστούς.
Κυριε Παθοκτόνε εσείς που ειστε τόσο γνώστης μπορείτε να απαντήσετε;
Η μήπως ο χαρισμ που συνεχώς λέει ότι βρήκε το κάτι που εγώ δεν μπορώ να το βρω ;
Παρακαλώ οι δυο παραπάνω κύριοι να μην με παρεξηγήσουν.Αναφέρθηκα ονομαστικά γιατί ο μεν παθοκτόνος συνδιάζει και γνώσεις και πίστη , ο χαρισμ δε ,αναφέρεται με τόσο πάθος στον χριστό που μου έχει κάνει εντύπωση και φαντάζομαι ότι μπορεί να ξέρει κάτι που εγω δεν το ξέρω.
Η φιλοσοφία στην διδασκαλία του χριστού ,είναι ανύπαρκτη.Δίνει ορισμένες σωστές συμβουλες και μερικές αυστηρές εντολές , κάνει θαύματα , ε και;
Δηλαδή το κόλπο ποιό είναι; εγώ που έχω δυο αυτοκίνητα (οι χιτώνες δεν παιζουν) , να δώσω το ένα;
Ε τότε να μην δουλεύω και θα βρεθεί και για μένα ένας καλός χριστιανός.
Πού είναι η διάθεση για γνώσεις ; που είναι η αγάπη για εξέλιξη;
Προσέξτε διδασκαλία: για να ολοκληρωθεί η παρουσία του χριστού στην γή ,έπρεπε να μετατρέψει έναν μαθητή του σε ρουφιάνο χειρίστης μορφής.
Γιατί ,δεν μπορούσε να βρεθεί άλλος τρόπος;
Δηλαδή τι προσφορά είχε στον κόσμο η προδοσία του ιούδα;
Η διδασκαλία του χριστού δεν ήταν η αιτία που χωρίστηκε η ανθρωπότητα σε πιστούς και απίστους;
Τι σόι προσφορά στην σκέψη είναι αυτό;
Η δρυμονία λέει ότι μιλούσε με παραβολές για να καταλάβει ο απλός κόσμος.
Μα ο απλός και αμόρφωτος άνθρωπος θέλει πράξεις για να καταλάβει , όχι παραβολές.
Εν πάσει περιπτώσει , δεν είναι και το καλύτερο θέμα για συζήτηση αυτές τις μέρες , μάλλον είπα και πολλά ....
Ειλικρινά δεν θέλω να θίξω κανέναν ,αλλά έχω κάνει την ερώτηση αυτη τόσες φορές και κανείς δεν έχει απαντήσει.

Παράθεση:

οπωτε τιθεται το ερωτημα, εγω σαν απλος πιστος και υποθετοντας οτι εχω κατανοησει τα βασικα, πως θα ανεβω σε πιο προχωρημενη διδασκαλια ?

Πιστεύω ότι αν ακολουθήσουμε όλοι τις βασικές αρχές και προσπαθήσουμε να καταπολεμήσουμε εκούσια τα πάθη μας, αυτό αρκεί. δεν είναι ανάγκη να αποκτήσουμε υπερφυσικές δυνάμεις [οι οποίες δεν έχει αποδειχτεί ότι υπάρχουν καθώς σύμφωνα με τη νευροψυχολογία εξηγούνται ως εγκεφαλικές διαταραχές, αλλά και να υπάρχουν δεν σημαίνει αυτόματα ότι αν τις αποκτήσουμε θα γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι], ούτε να γίνουμε μάγοι! Είμαι πεπεισμένη για την απλότητα της αλήθειας και όταν ακούω πομπώδεις αναλύσεις επί των αναλύσεων "κρατώ μικρό καλάθι" όπως θα έλεγε και η γιαγιά μου...



Επίσης, όποτε βλέπω ανθρώπους να ενδιαφέρονται περισσότερο για τα απόκρυφα, την μαγεία, την δύναμη, και λιγότερο ή καθόλου για την ψυχή τους και την αυτοβελτίωσή τους σε απλά καθημερινά αλλά ουσιαστικά πράγματα, βεβαιώνομαι για την ματαιότητά τους, την δοκησισοφία τους, την αλαζονεία τους και τον άκρατο εγωισμό τους...

Οπότε, αγαπητέ Templar, καλό είναι πρώτα να κάνουμε πράξη τις απλές διδαχές διάγοντας ενάρετο βίο και όντας μέσα μας ευτυχισμένοι, εκπέμποντας φώς, και μετά να ασχοληθούμε με το "κάτι παραπάνω" [αν υπάρχει]. Διότι, όπως και στα μαθηματικά, πρώτα πρέπει να κατανοήσουμε την προ-παίδεια και μετά να ασχοληθούμε με τα ολοκληρώματα...

Αγαπητη Drymonia δεν αντιλεγω σε αυτα αλλα η προυποθεση της ερωτησης μου ηταν "πιστος και υποθετοντας οτι εχω κατανοησει τα βασικα" δηλαδη αν εχω φτασει εκει που λες (πραγμα δεν λεω, δυσκολο) μετα τι γινεται ?
Και δεν αναφερομαι σε μαγειες κλπ. Στην εξελιξη της ψυχης αναφερομαι εκτος και αν φτανοντας στα βασικα τελειωνω κιολας ?
Οσο για τις υπερφυσικες δυναμεις δεν πιστευω οτι ειναι εγκεφαλικες διαταραχες αλλα ικανοτητες που ολοι εχουμε απλα θελουν εξασκηση.

Ντοιν! Αυτο παλι τι ηταν; Κατ' αρχας το φιλοσοφικοθρησκευτικο συστημα των προγονων μας δεν ηταν αναλογο του εδω και 20 αιωνες οργανωμενου χριστιανικου ιερατειου. Το ελευθερο αυτο συστημα, μεσω του οποιου αναπτυχθηκαν δεκαδες διαφορετικες φιλοσοφικες σχολες, γεννησε πνευματα που εδωσαν κατευθυνσεις σε ολους τους τομεις της ανθρωπινης δραστηριοτητας και αυτες με τη σειρα τους γεννησαν εναν λαμπρο πολιτισμο, τον ελληνικο.


Η ιστορια εχει γραψει οτι ο χριστιανισμος, στην πρωιμη μορφη του, ηταν η θρησκεια των απλων και αμορφωτων ανθρωπων. Οταν οι πρωτοχριστιανοι διδασκαλοι εβλεπαν καποιον μορφωμενο να πλησιαζει στο πηγαδακι που ειχαν ανοιξει, αμεσως εφευγαν μακρια, φοβουμενοι το "κραξιμο".


Εχω υποστηριξει με βαση στοιχεια (ή με βαση την ανυπαρξια στοιχειων εαν θελετε) οτι ιστορικο προσωπο Ιησους ουδεποτε υπηρξε. Παρ' ολα αυτα μπορω μετα απο 20 αιωνες σαν σκεπτομενος ανθρωπος, να κρινω το εργο και την προοδο της υποτιθεμενης διδασκαλιας του.

Δισειδαιμονιες, πνευματικη παρακμη, πολεμοι στο ονομα του θεου, μετα θανατον φοβος, σκοταδισμος, ιερες εξετασεις, πεινα, εξαθλιωση των παιδιων του τριτου κοσμου, οικολογικη καταστροφη, φανατισμος, μεσαιωνας ειναι μονο μερικες απο τις συνεπειες που επεφερε η επιβολη του χριστιανισμου στα μετα Ιησου χρονια.

Καποιοι θα βγουν και θα πουν: "Μα αυτα ειναι ανθρωπινες πραξεις, των παπαδων της εκαστοτε εποχης!" Ε, δε μενει παρα να διαβασουν λιγη ιστορια και να διαπιστωσουν οτι και τα λογια του Ιησου, καποιοι παπαδες μιας εποχης τα συνεγραψαν. Ακουγονται ωραια στα αυτια... Να εφαρμοστουν απο ανθρωπινη κοινωνια μπορουν;

Δεν ειμαι χριστιανος κι ομως ξερω περισσοτερα για τις αρχες του χριστιανισμου απο τις γιαγιαδες που μονοπωλουν στις εκκλησιες. Εγω φταιω για αυτο; Ή το "πίστευε και μη ερευνα;"

Παράθεση:

Ντοιν! Αυτο παλι τι ηταν;

Όπως το ακούς…

Παράθεση:

Κατ' αρχας το φιλοσοφικοθρησκευτικο συστημα των προγονων μας δεν ηταν αναλογο του εδω και 20 αιωνες οργανωμενου χριστιανικου ιερατειου. Το ελευθερο αυτο συστημα, μεσω του οποιου αναπτυχθηκαν δεκαδες διαφορετικες φιλοσοφικες σχολες, γεννησε πνευματα που εδωσαν κατευθυνσεις σε ολους τους τομεις της ανθρωπινης δραστηριοτητας και αυτες με τη σειρα τους γεννησαν εναν λαμπρο πολιτισμο, τον ελληνικο.

Εννοείται αυτό, αν πρόσεξες καλά είπα ότι ο αποσυμβολισμός του 12/θεου κρύβει βαθύτατες έννοιες, αλλά δεν δίδει τεχνικές ή πρακτικές που οδηγούν τον άνθρωπο στη θέωση. Αντίθετα, η μύηση στα αρχαία μυστήρια αυτόν ακριβώς τον σκοπό είχε. Όλοι οι μεγάλοι μύστες της αρχαιότητας ήταν μυημένοι και όχι απλά λάτρεις του 12/θεου. Νομίζω ότι αυτό είναι γνωστό καθώς το δέχονται οι ιστορικοί και δεν χρειάζονται άλλες αναλύσεις από την πλευρά μου. Ουδεμία σχέση είχε η λατρεία του 12/θεου με τα αρχαία μυστήρια. Η καλύτερα, το 12/θεο ήταν η πρώτη βαθμίδα πίστης που ήταν προσιτή σε όλους. Μπορεί να συγκριθεί η λατρεία και οι θυσίες/σπονδές στον Δία κτλ με τις πνευματικές ασκήσεις και δοκιμασίες του μύστη μέχρι να γίνει επόπτης; Σίγουρα όχι.. Τώρα σχετικά με τις φιλοσοφικές σχολές, αυτές δημιουργήθηκαν χάρη σε ανήσυχα πνεύματα που είχαν ανάγκη να ψάξουν για βαθύτερες αλήθειες που προφανώς έλλειπαν… Ας μην αναλωνόμαστε στα ίδια. Τέλος, πάλι δεν πρόσεξες ότι όταν είπα αγράμματος δήλωσα δίπλα "με την ευρύτερη έννοια", δηλαδή όχι έτοιμοι πνευματικά να αντιμετωπίσουν κάτι τόσο "δυνατό" όσο τις δοκιμασίες και τις κρυμμένες έννοιες των μυστηρίων. [π.χ για σκέψου πόσοι σύγχρονοι μπορουν να κάνουν σοβαρή μελέτη για τον Πυθαγόρα; Είναι μετρημένοι στα δάχτυλα!!!]

Παράθεση:

Οταν οι πρωτοχριστιανοι διδασκαλοι εβλεπαν καποιον μορφωμενο να πλησιαζει στο πηγαδακι που ειχαν ανοιξει, αμεσως εφευγαν μακρια, φοβουμενοι το "κραξιμο".

Θα ήθελα την πηγή σου για να το μελετήσω [διότι έτσι όπως το λες σημαίνει ότι υπάρχει χριστιανική ιστορική πηγή που αναγνώριζαν οι αγράμματοι πιστοί ότι έννοιωθαν μειονεκτικά].
Δηλαδή, αν ένας αγράμματος διήγαγε ενάρετο βίο γιατί να φοβάται το "κράξιμο"; Μήπως το πραγματικό πρόβλημα το είχε εκείνος που "έκραζε" βγάζοντας έτσι από μέσα του μένος και κακία;

Παράθεση:

Εχω υποστηριξει με βαση στοιχεια (ή με βαση την ανυπαρξια στοιχειων εαν θελετε) οτι ιστορικο προσωπο Ιησους ουδεποτε υπηρξε.

Με βάση ανυπαρξίας στοιχείων δεν μπορείς να αποδείξεις τίποτα! Φυσικά μπορείς να κρίνεις.

Παράθεση:

Δισειδαιμονιες, πνευματικη παρακμη, πολεμοι στο ονομα του θεου, μετα θανατον φοβος, σκοταδισμος, ιερες εξετασεις, πεινα, εξαθλιωση των παιδιων του τριτου κοσμου, οικολογικη καταστροφη, φανατισμος, μεσαιωνας ειναι μονο μερικες απο τις συνεπειες που επεφερε η επιβολη του χριστιανισμου στα μετα Ιησου χρονια.

Του φράγκικου χριστιανισμού και άλλων μυστικών καστών… ψάξτο λίγο!

Παράθεση:

Να εφαρμοστουν απο ανθρωπινη κοινωνια μπορουν;

Η αγάπη, η συγχώρεση, και η ταπείνωση [το μέτρο και η μη αλαζονική στάση]; Τι κακό έχουν; Εκτός αν εννοείς ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να τα εφαρμόσει!

Παράθεση:

Δεν ειμαι χριστιανος κι ομως ξερω περισσοτερα για τις αρχες του χριστιανισμου απο τις γιαγιαδες που μονοπωλουν στις εκκλησιες.

Είσαι απόλυτος… Δεν μονοπωλούνται από γιαγιάδες. Επίσης υπάρχουν διαίτερα ευφυείς και αξιόλογοι άνθρωποι βαθύτατα θρήσκοι. Σε αυτούς "κάτι" λειτουργεί, και είναι ευτυχισμένοι, γιατί σε ενοχλεί αυτό πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω! Το ότι εσύ δεν αποδέχεσαι αυτή τη θρησκεία δεν σημαίνει ότι όλοι όσοι την αποδέχονται είναι αγράμματοι, διότι υπάρχουν και πολλοί αγράμματοι και από την άλλη πλευρά κι ας το παίζουν!


Με την λογική σου, αν έφτιαχνες ένα πρόγραμμα στον υπολογιστή και έβαζες τα εξής δεδομένα:
1. Οι χριστιανοί είναι αγράμματοι και
2. Ο Παπαδιαμάντης είναι χριστιανός
... θα σου έβγαζε το ...συγκλονιστικότατο: Ο Παπαδιαμάντης είναι αγράμματος!!!

Παράθεση:

Ή το "πίστευε και μη ερευνα;"

Ο καθένας μας ας βάλει το "κόμμα" εκεί που τον/την βολεύει!
Πάνω απ'όλα, καλή καρδιά!!