Drymonia

Καλησπέρα,
Με ενδιαφέρει πολύ το θέμα σας και θα ήθελα κι εγώ να μάθω περισσότερα από εσάς, καθώς δεν έχω βιώσει ούτε κατανοήσει πλήρως το άκρως ενδιαφέρον και σημαντικό θέμα της μουσικής του σύμπαντος. Έχω διαβάσει σχετικά θέματα που συνδέουν την αρχαία Ελλ γλώσσα (και τα γράμματα) με αριθμούς [μαθηματικά] που και αυτοί με τη σειρά τους μεταφράζονται σε μουσική και δονήσεις. Δυστυχώς, έχω λάβει θεωρητική μόρφωση και δυσκολεύομαι στη κατανόηση των θετικών επιστημών.

2 βιβλία που έχω διαβάσει και αναφέρονται σε ορισμένα κεφάλαιά τους στο θέμα:
ΠΗΤΕΡ ΟΥΣΠΕΝΣΚΥ "Αναζητώντας τον κόσμο του θαυμαστού" Εκδόσεις ΠΥΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.
Π. Γράβιγγερ "Ο Πυθαγόρας και η Μυστική Διδασκαλία του Πυθαγορισμού"
Εκδόσεις: ΙΔΕΟΘΕΑΤΡΟΝ ΔΙΜΕΛΗ

Ενδιαφέρον άρθρο για σχέση μαθηματικών-μουσικής
http://www.telemath.gr/mathematical...icles_music.php

Οι πύλες του Ηχου
http://www.kastar.gr/The%20gates%20of%20sound.html

Κυτταρική Φωνή
http://www.body.gr/print.php3?id=823

Μουσική ιατρική
http://www.iatrikionline.gr/deltio_49c/epi10.htm

Ελπίζω να βοήθησα με τον τρόπο μου.

Τίτλος βιβλίου: Το Μυστικό Ταξίδι του Ειρηνικού Πολεμιστή
Συγγραφέας: Dan Millman

Πρόκειται για την πραγματική ιστορία σύμφωνα με την άποψη του συγγραφέα, του ιδίου, στον κόσμο των σαμάνων της Χαβάης. Ο συγγραφέας-ήρωας ξεκινά για την Χαβάη όπου θα γνωρίσει μια γυναίκα-σαμάνο, παλιά φίλη του δασκάλου του. Εκείνη θα τον μυήσει στα μυστικά και την φιλοσοφία των καχούνα - Σαμάνων της Χαβάης - που έχουν την ικανότητα να επικοινωνούν με την φύση και να γνωρίζουν τις δυνάμεις της. Κοντά της ο Νταν θα περάσει μια σειρά από εμπειρίες-δοκιμασίες που θα του ανοίξουν νέους ορίζοντες. Μέσα από αυτές θα ανακαλύψει το μονοπάτι της καρδιάς και θα κατορθώσει το μεγάλο άλμα.

Είναι ένα βιβλίο που μου άρεσε πολύ. Κι αυτό διότι πρώτα απ'όλα περιγράφει με κατανοητό τρόπο την εξέλιξη της ψυχής μας. Τί σημαίνει δρόμος της καρδιάς, ποιός είναι ο ρόλος του δασκάλου και ποιά τα όριά του, πώς γίνεται η υπέρβαση;

Στην συγκεκριμένη φιλοσοφία γίνεται λόγος για 3 εαυτούς: ο βασικός εαυτός, ο συνειδητός εαυτός και ο ανώτερος εαυτός [που συνδέεται με το 7ο τσάκρα].
Όμως όλα αυτά δίνονται με τρόπο που μπορούμε να κατανοήσουμε, άρα και να δεχτούμε..

Ο Νταν περνά πολύ δυνατές δοκιμασίες σε μορφή ζωντανών οραμάτων [δεν γίνεται πουθενά λόγος για ψυχοτρόπες ουσίες] που πολλές φορές είναι έως τρομακτικές, αλλά αποτελούν τελικά μαθήματα ζωής και θανάτου για τον ίδιο, και μια ιδέα για εμάς που το διαβάζουμε.

Το ποιοτικό ελληνικό ραδιόφωνο live στο διαδίκτυο, με εξαιρετικά αφιερώματα για την εθνική μας εορτή και όχι μόνο: http://www.ert.gr/radio/

Με καλύπτει περισσότερο η άποψη του Ποσειδώνιου διότι την βρίσκω λογικότερη. Πάντα γίνονται αλλάγές, ίσως από το 2012 ξεκινήσει μια περίοδος γενικότερων αλλαγών και εξελίξεων σε παγκόσμια κλίμακα.

Apan, μέσα στα posts που μετέφερες στο Αστρολογία ήταν κι αυτά που μιλούσαν για τις ζωδιακές εποχές της ανθρωποτητας που έχουν άμεση σχέση με τη θεωρία του 2012. Δεν μιλάμε για τις επιρροές των πλανητών.. αν θυμάστε το 2012 σηματοδοτεί για τους Μάγια το τέλος μιας εποχής. Δεν είναι μια τυχαία ημερομηνία αλλά συνυφασμένη με τους ζωδιακούς κύκλους. Σύμφωνα με την άποψη αυτή είναι το πέρασμα από την εποχή των Ιχθύων στην εποχή του Υδροχόου [για άλλους έχει γίνει, για άλλους θα γίνει κ.λπ.].. προτείνω να κάνετε μια πιο προσεκτική επιλογή των μηνυμάτων και τα άλλα να επιστραφούν στο 2012.

Νομίζω ότι έχουμε να κάνουμε με αναπαράσταση του αισθητού κόσμου και της ανθρώπινης φύσης. Δηλαδή, τα ζεύγη συμβολίζουν την διττή φυσιογνωμία του ανθρώπου [και της φύσης.. αρσενικό-θηλυκό, μέρα-νύχτα, ήλιος-σελήνη, έλξη-απώθηση, ζωή-θάνατος κ.λπ.], άρα απευθύνονται σε ανθρώπους.. και από το όνομα της Πύλης .. του παραδείσου, καταλήγουμε πάλι σε αυτό το συμπέρασμα ότι τα σύμβολα αναπαριστούν τον άνθρωπο, τις ιδιότητες ίσως που οφείλει να έχει ή την προετοιμασία την οποία πρέπει να κάνει για να εισέλθει, να περάσει την πύλη...

Solon, τώρα φαίνονται όλα καθαρά! Όντως είναι ιχθύς και το τρίτο δοχεία/ποτήρια με καρπούς προφανώς από το δέντρο... τώρα το δισκοπότηρο στον θρύλο περιέχει το αίμα του Χριστού ή κάνω λάθος;

Θα ήθελα να ρωτήσω τον Lux από που είναι τα ψηφιδωτά με τα μανιτάρια και τα σαλιγκάρια.

Εγω πάλι είμαι σχεδόν σίγουρη - αν και στραβώθηκα να το κοιτάω - ότι δεν είναι σαλιγκάρια, αλλά 2 ιχθύς.. κι αυτό διότι οι ουρές τους στο πάνω μέρος είναι κυματιστές, ενώ αν προσέξετε έχουν και πτερύγια πάνω και κάτω.. και ο ιχθύς είναι παραδοσιακό χριστιανικό σύμβολο.

Τώρα, για το σύμβολο που σε μπερδεύει Solon, όσο κι αν στραβώθηκα, δεν μπορώ να πω ότι κατάλαβα τί είναι.. αυτά που μπορώ να παρατηρήσω είναι:
1. στη μέση υπάρχει κάτι σαν δέντρο, θάμνος ή η Καιόμενη Βάτος..
2. δεξιά κι αριστερά πρέπει να υπάρχουν 2 όμοια σύμβολα, κι αυτό το καταλαβαίνω από την αρμονία όλων των συμβόλων που υπάρχουν στα πλαίσια της πύλης που είναι διττά [διπλά].. δηλ. 2 άνθη - ή μάλλον άμπελος - δεξιά κι αριστερά δεμμένα στη μέση και 2 ιχθύς. .. πάντως ούτε για δισκοπότηρα φαίνονται.. - ίσως, λέω ίσως μη φάω τομάτες - να είναι αναπαράσταση του Αδάμ και της Εύας ανάμεσα στο δέντρο...
παντως, ούτε για φυτά μου φαίνονται σε δοχεία, γιατί στο δεξί η μαύρη σκιά ανοίγει προς τα πάνω και μάλλον ενώνεται...
Το αριστερό όντως ομοιάζει με αυγό, το οποίο είναι γνωστό σύμβολο, αλλά από την αριστερή πλευρά δεν μοιάζει..
Ίσως να είναι δύο βάσεις στις οποίες να υπήρχαν 2 ζώα [στα δεξιά φαίνεται σαν ζώο - τα 2 μαύρα πόδια και το κεφάλι να κοιτά το δέντρο;] - που τώρα δεν φαίνονται σαν φύλακες..

Μπροστά στην φωτεινότητα, καθαρότητα και σοφία του ρητού έν οίδα ότι ουδέν οίδα [για ένα πράγμα έχω γνώση βαθιά, ότι για τίποτα δεν έχω γνώση βαθιά], κάθε άνθρωπος που διατείνεται ότι γνωρίζει την πάσα αλήθεια ή ότι έχει πλήρη γνώση των πραγμάτων μου φαίνεται ύποπτος.
Τους φοβάμαι τους παντογνώστες.. ακόμα κι αν έχουν διαβάσει πολύ στη ζωή τους, νομίζω ότι είναι επικίνδυνοι ή μπορούν να γίνουν. Διότι το ότι έχεις διαβάσει πολύ στην ζωή σου δεν αποτελεί και δείγμα ειλικρινούς ενδιαφέροντος ή αγνών συναισθημάτων.
Άνθρωποι δυνατοί, διαβασμένοι μπορούν εύκολα να προσελκύσουν αμαθείς αλλά και ενθουσιώδεις φιλομαθείς και να φτιάξουν το δικό τους μαντρί.. [διότι στην τελική τί διαφορά έχει το ένα μαντρί από τ'άλλο;; ..ελάχιστες, και στις 2 περιπτώσεις δεν είμαστε ελεύθεροι και αυτόβουλοι, αλλά υποτελείς, άλλοτε ..Πυθαγορείων κι άλλοτε εκκλησιαστικών]
Η γνωστή ιστορία της μαθητείας δίπλα σε έναν σοφό μέντορα..
Σε έναν μέντορα που διατείνεται ότι γνωρίζει τα πάντα, αλλά φυσικά δεν σου τα αποκαλύπτει όλα, για να συνεχίσεις να τον θαυμάζεις, με την δικαιολογία ότι δεν ήρθε ακόμη η κατάλληλη στιγμή για να το ακούσεις κλπ κλπ..

Ενδιαφέρον το βιβλίο του Φουράκη για τους Εβραίους, .. μέχρι εκεί. Τίποτα απ'ότι έχει πει δεν έχει και δεν μπορεί να αποδειχτεί, δεν υπάρχει σε αρχαίοελληνική γραμματεία, αλλά είναι αποκυήματα δικής του έμπνευσης ή επικοινωνίας με οντότητες και με τρόπους που δεν μπορούμε να αποδείξουμε.
Το αν θα ενστερνιστούμε τις απόψεις του είναι προσωπικό θέμα του καθενός..

Να είσαι καλά! ..το έψαχνα αυτό.
Γνωρίζεις καμια ιστοσελίδα ή βιβλίο με τις αρχαίες γιορτές και τον συμβολισμό τους;;

Καλή χρονιά και σε σένα!

Προσωπικά, πριν αρχίσω να διαβάζω τον "Κώδικα Ντα Βίνσι", διάβασα πρώτα μια μελέτη σχετικά με τη ζωή και το έργο του.

Ωραίο θέμα, όντως!

Για την ιστορία με τον μαθητή της Υπατίας δεν γνωρίζω, λένε πως ή υπήρξε παρθένα, ή ότι κρατούσε μυστική την ερωτική ζωή της..

Ο έρως στην αρχαία Ελλάδα είχε πολύ ευρύτερη έννοια από τη σημερινή. Είναι η αρχέγονη ελκτική δύναμη που ενώνει και διαιρεί (Δίας-Ζευς) για τη δημιουργία του σύμπαντος κόσμου. Για το λόγο αυτό ο Έρως υπήρξε από τους πρώτους θεούς κατά Ησίοδο (Χάος, Γη, Έρωτας). Επίσης, για το λόγο αυτό ο Δίας-Ζευς επιδίδεται σε ερωτικές συνευρέσεις. Ο έρως ενώνει τις άλλες δυνάμεις στη δημιουργία. Είναι πάντα ανήσυχος και αεικίνητος. Λειτουργεί ασυνείδητα και σε πολλαπλά επίπεδα. Σχετίζεται με κάτι άγνωστο στον εαυτό μας που επιθυμεί να αποκτήσει – ίσως για να ολοκληρωθεί. Ερωτική μπορεί να είναι η εργασία, η προσπάθεια να πετύχουμε ένα στόχο, η νέα γνώση, μια συζήτηση επιπέδου, η συνεύρεση δύο ανθρώπων (με κάπως διαφορετικούς χαρακτήρες και περίπου ίση δυναμική).
Έως εδώ ο Έρως δε ταυτίζεται με την συνουσία, αλλά είναι μια καθαρά εγκεφαλική διεργασία ερωτικής πράξης, δηλαδή έντονης επιθυμίας ένωσης με το «άλλο», το διαφορετικό από το «δικό μας». Φυσικά, συμβαίνει συχνά η ερωτική πράξη να κατέλθει από το νοητικό στο φυσικό επίπεδο.

Ενώ ο έρως είναι η έλξη προς κάτι άγνωστο και θαυμαστό, ή αγάπη είναι η συνειδητή αποδοχή ενός πράγματος ή ανθρώπου που γνωρίζουμε και έχουμε επιλέξει. Νομίζω ότι η αγάπη ετυμολογείται από το «άγω = οδηγώ»…. Δηλαδή αυτός που αγαπά, οδηγεί τον άλλο, τον στηρίζει και τον κάνει καλύτερο άνθρωπο, με λίγα λόγια τον οδηγεί στην αυτό-ολοκλήρωσή του (δεν τον ζηλεύει, δεν τον περιορίζει, δεν τον υποδουλώνει, δεν τον ταπεινώνει, δεν τον εκμεταλλεύεται…αυτό είναι αρρωστημένο..και σύνηθες σήμερα που οι έννοιες των λέξεων έχουν πέσει στον Καιάδα της λήθης).

Σχετικά με την ομοφυλοφιλία στην Αρχαία Ελλάδα, νομίζω ότι δεν υπάρχει σαφής αναφορά στην αρχαία Ελληνική γραμματεία για ομοφυλοφιλική ερωτική πράξη, αλλά η άποψη αυτή έχει προκύψει από υποθέσεις. Αντίθετα υπήρχαν σαφείς νόμοι που τιμωρούσαν σκληρά ομοφυλοφιλικές και παιδεραστικές πράξεις.

Σίγουρα ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα..

Ίσως να υπάρχει εξήγηση στη - μη αποδεδειγμένη ακόμα - θεωρία ότι το DNA μας περιέχει συσσωρευμένες εμπειρίες/γνώσεις από τους προγόνους μας, ακόμα και τους πιο μακρυνούς, από τον καιρό που δεν είχε ακόμα αναπτυχθεί έναρθρο γλωσσικό σύστημα. Πιθανόν λοιπόν να έχει σχέση με το συλλογικό ασυνείδητο και να αποτελεί φυσική προδιάθεση του ανθρώπου.

Το σίγουρο πάντως είναι ότι σε μικρές ηλικίες [περίπου μέχρι τα 7 έτη] τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου είναι πιο εύπλαστα και επικοινωνούν μεταξύ τους, λειτουργία που μειώνεται σημαντικά αργότερα. Κατά τη περίοδο αυτή, τα παιδιά έχουν συγκεκριμένες δυνατότητες που μετά δεν υφίστανται, όπως π.χ. να μάθουν άπταιστα τη προφορά μιας γλώσσας (μητρική ή ξένη). Επίσης, κατά τη περίοδο εκείνη ο άνθρωπος δύναται να προσλαμβάνει τεράστιο αριθμό πληροφοριών σε πολύ σύντομο χρόνο.

Ισως αυτοί οι δύο λόγοι, το συλλογικό ασυνείδητο σε συνδυασμό με την ευπλαστότητα του εγκεφάλου, αλλά και το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και της ζωτικής ανάγκης του ανθρώπου για επικοινωνία να δημιουργούν τις συνθήκες για την έστω και αυθαίρετη δημιουργία ενός "κώδικα" επικοινωνίας.

Και βέβαια! Οι θρύλοι για τα νοήμονα δέντρα υπάρχουν από την αρχαιότητα. Αν μιλήσουμε για την Ελλάδα, η λέξη που χρησιμοποιούμε σήμερα "νεράιδα" [και αφορά ετυμολογικά τις νοήμονες υποστάσεις που υπάρχουν στα ύδατα] προέρχεται από την αρχαία "νύμφη" οντότητες γυναικείες όχι αθάνατες αλλά μεγαλύτερης διάρκειας ζωής. Οι νύμφες κατά τους αρχαίους χωρίζονται στις Νηρηίδες/Ναϊάδες [του ύδατος], τις Ορεστιάδες [που ζούν στα βουνά] και τις Δρυάδες/Αμαδρυάδες, που ήταν νύμφες των δέντρων, που η ζωή τους άρχιζε τη στιγμή που άρχιζε να αναπτύσσεται ένα δέντρο και τελείωνε με το θάνατο του δέντρου. Το πιο ιερό δέντρο ήταν η Δρύς [εξ'ου και το όνομα]. Δρύς ήταν το ιερό δέντρο του μαντείου της Δωδώνης. Δρυμονία δε λέγεται αυτή του κατοικεί σε Δρύες.

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουμε ανάγκη να πιστεύουμε σε κάτι [το γνωστό: κι αν δεν υπήρχε θεός, οι άνθρωποι θα τον είχαν εφεύρει..]. Η αλήθεια είναι ότι πολλοί άνθρωποι, εάν δεν πίστευαν σε κάτι, θα είχαν πάθει κατάθλιψη. Δεν έχει σημασία τι πιστεύεις, αρκεί να σε κάνει ευτυχισμένο και να σου δίνει κάποια διέξοδο.

Τώρα, η αλήθεια για τον λόγο ύπαρξής μας δε μπορεί να τεκμηριωθεί με επιχειρήματα. Είναι θέμα πίστης.

Παρόλα αυτά, πιστεύω ότι ο καθένας μας, αν ψάξει μέσα του ίσως μπορέσει να βρεί τον προσωπικό του προορισμό και λόγο ύπαρξης. Είναι το γνωστό "γνώθι σαυτόν" για το οποίο πρώτος μίλησε ο Θαλής, και μετά κόσμησε το Μαντείο των Δελφών και τον ναό του Απόλλωνα. Κι αν δεν υπάρχει προορισμός, σίγουρα η αυτογνωσία θα μας κάνει πιο ισορροπημένους.

Άδης = άδηλος, αόρατος, το αντίθετο είναι Δήλος..
Πλούτων = πλούσιος/δίνει πλούτη.. αδελφός του Δία και του Ποσειδώνα

Ο Πλούτωνας συναντάται και ως Ζαγρεύς [=κυνηγός] και εδώ συνδέεται και με τον Διόνυσο.
Επίσης ο Πλούτωνας συνδέεται με την Περσεφόνη και άρα και με τα Ελευσίνια
Τέλος, συνδέεται και με τον Ορφέα, άρα και με τα Ορφικά

Τώρα, γιατί μόνο η Περσεφόνη επιστρέφει από τον κάτω κόσμο; Τί διαφορετικό έχει από τους υπόλοιπους;

Για το άτομο εκεί, απλά έμενε στη Ρωσία. Πάντως μας έλεγε για κρυφές πόλεις σε συγκεκριμένα σημεία [π.χ. ανάμεσα σε δύο εγγεγραμμένες στο χάρτη], αλλά δε συγκρατώ ονόματα που δε γνωρίζω. Κάτι σαν τεράστιες πανεπιστημιουπόλεις, όπου η έρευνα είναι πολύ προχωρημένη.

Καλό θέμα!
Έχω ακούσει πολλές φορές τον κ. Πλεύρη σε περιπτώσεις θεάσεως ΑΤΙΑ, να λέει ότι ίσως να είναι γήινα Σοβιετικά αεροσκάφη. Γιατί όχι Αμερικάνικα; Μήπως όντως έχουν μυστική τεχνολογία; Πάντως, από άτομο που ήταν χρόνια εκεί γνωρίζω ότι από την περίοδο του Ψυχρού πολέμου υπάρχουν ολόκληρες πόλεις [πάνω από 1] κατοικημένες μόνο από επιστήμονες, οι οποίες δε βρίσκονται ούτε στο χάρτη, όπου η έρευνα είναι πολύ προχωρημένη..
Περισσότερα δε γνωρίζω, ελπίζω να εμπλουτίσω τις γνώσεις μου από εσάς!

Σίγουρα το να υποστηρίζεις κάτι ό,τι κι αν είναι και να είσαι "κάπου" με παρρησία και ανδροπρέπεια είναι καλύτερα από το να είσαι κάπου στη μέση, ή αναποφάσιστος, ή νωθρός, ή ημιμαθής, ή ύπουλος. Θα συμφωνήσω με τον tsilof για τη φιλοσοφική προσέγγιση, αλλά και η ερμηνεία του Παθοκτόνου στηριζόμενη και σε άλλα εδάφια είναι πολύ κατατοπιστική.
Αν ο κόσμος μας κινδυνεύει σήμερα από κάποιους, είναι από αυτούς που κρύβονται και φορούν προσωπεία, ακολουθώντας άλλοτε τους μεν και άλλοτε τους δε, κατά το δοκούν.

Και πάλι Μιχάλη, δε μπορώ να καταλάβω γιατί να είναι εμετικός ο χλιαρός και όχι ο ψυχρός. Και ακόμα κι αν το δεχτώ αυτό, και πάλι δε μπορώ να καταλάβω το "είθε να ήσουν [...] ψυχρός", δηλ. μακάρι να ήσουν ψυχρός; Δηλαδή, ο θερμός είναι το ίδιο καλός με τον ψυχρό;