Pan's Labyrinth

Ισπανία, 1944. Η Ofelia είναι ένα μοναχικό και ονειροπόλο κορίτσι που ζει με τη μητέρα της και τον πατέρα της, έναν αξιωματικό του στρατού επιφορτισμένο να "καθαρίσει" την περιοχή από τους επαναστάτες. Μέσα στη μοναξιά της, δημιουργεί έναν κόσμο γεμάτο με φανταστικά πλάσματα, μυστικές αποστολές και κρυμμένα πεπρωμένα... Με τη μεταπολεμική ατμόσφαιρα να κυριαρχεί γύρω της, η μικρή Ofelia οφείλει να συμβιβαστεί με τον αληθινό κόσμο των άλλων, έστω κι αν πρέπει να επινοήσει τα δικά της όνειρα, τα δικά της σύμβολα, τους δικούς της μύθους...

Ο λάτρης και δεξιοτέχνης του φανταστικού είδους Guillermo del Toro ("Hellboy", "Blade II", "The Devil's Backbone", "Mimic") υπογράφει ένα παραμύθι αυστηρά για μεγάλους. Ο χαρισματικός Μεξικάνος δημιουργός διαστρέφει την αθώα "Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων", με φόντο την σπαραγμένη από τον εμφύλιο Ισπανία του '40. Ρεαλισμός που πατά γερά στη μαγεία ή μαγεία καλά ριζωμένη στον ρεαλισμό; Όταν το υπερφυσικό συναντά την πολιτική αλληγορία, τη φαντασμαγορία των ειδικών εφέ και την ομολογουμένως αχαλίνωτη φαντασία του del Toro, το αποτέλεσμα προβλέπεται τουλάχιστον μεθυστικό.

[Τα παραπάνω στοιχεία είναι από το site των Village Cinemas.]

Πρωταγωνιστούν:
Maribel Verdu, Ivana Baquero, Sergi Lopez (II), Ariadna Gil, Alex Angulo



Για περισσότερες πληροφορίες, trailer κ.ά. επισκεφτείτε το επίσημο site της ταινίας που θα κάνει πρεμιέρα στη χώρα μας στις 8 Φεβρουαρίου 2007.

..το ειδα σημερα...πολλυ καλο....τρομερη ιστορια με καλα εφε...
..η καλυτερη Ισπανικη(η Ισπανοφωνη) ταινια που εχω δει μεχρι σημερα...
ο τυπος που υποδιεται τον κακο στρατιωτικο παιζει τρομερα...(σου προκαλει πραγματικη απεχθεια...)
... δεν λεω περισσοτερα αλλα το προτεινω σε ολους....
σε δημοσκοπιση του βαζω 8-9.....

Μου άρεσε κι εμένα η ταινία, αν και περίμενα να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στον μεταφυσικό κόσμο που περιπλανήθηκε η Οφηλία..
Κατά τα άλλα, αρκετές ρεαλιστικές έως σκληρές σκηνές του εμφυλίου, αλλά και πολύς μεταφυσικός συμβολισμός και πρακτικές, όπως η δύναμη του μανδραγόρα, το κλειδί και το σπαθί, ο λαβύρινθος με τους 7 κύκλους, η πύλη που ανοίγει με την γέμιση της Σελήνης και το αίμα καθώς και οι δοκιμασίες σε συνεργασία με τον κένταυρο-δάσκαλο και τις νεράιδες..

Την πρωτη "pure" ευρωπαϊκη ταινια που με ενθουσιασε (υπαρχει και το "Πεμπτο Στοιχειο" σκηνοθετημενο απο τον Γαλλο Λυκ Μπεσον) παρακολουθησα χθες. "Ο Λαβυρινθος του Πανα" ειναι μια πραγματικα εξαισια ισπανικη προσπαθεια που δεν εχει σε τιποτα να ζηλεψει τις χολυγουντιανες υπερπαραγωγες.

Απο τη μια η φρικη του εμφυλιου πολεμου στην Ισπανια του Φρανκο που συνοδευεται μαλιστα απο αρκετες σκληρες σκηνες και απο την αλλη η παιδικη αθωοτητα της μικρης Οφελιας και ο μαγικος κοσμος που φτιαχνει ( ; ) για να "αμυνθει". Αψογα σκηνικα και εκπληκτικοι ηχοι οπως για παραδειγμα το πεταρισμα των μικρων νεραιδων.

Βαθμολογια 8,5 προτρεποντας σας να μην περιμενετε να κυκλοφορησει σε dvd...

"Ο Λαβύρινθος του Πάνα" είναι μια ευρωπαϊκή ταινία με τα όλα της! Ατμόσφαιρα, κουλτούρα, καλλιτεχνική διάθεση, σωστή δόση φαντασίας, εφέ και σασπένς. Κινείται σε γνώριμα μονοπάτια (τύπου Terry Gilliam) και θυμίζει αρκετά την Αλίκη στη χώρα τον Θαυμάτων με μια πιο "Sillent Hill" διάθεση! (Ας μην ξεχνάμε πως σκηνοθέτης της τελευταίας είναι ένας Γάλλος. Τυχαίο; )

Αυτό που μου έμεινε πιο πολύ από την ταινία, πέρα από τα ανθρώπινα μηνύματα που περνάει, είναι τα υπέροχα τέρατα που την κοσμούν. Ξεκινώντας από τον φαύνο που είναι πραγματικά υπέροχος, νομίζω πως ο "παιδοφάγος" με τους βολβούς των ματιών στις παλάμες είναι κάτι το πραγματικά εξαίρετο από θέμα creatures-design! Καταπληκτικοί επίσης είναι οι ήχοι που δίνουν μια αληθοφανή αίσθηση στα φανταστικά πλάσματα, όπως είπε και ο Μηνάς. Η ταινία περιείχε πάρα πολλές σκληρές σκηνές βίας κι ήταν αρκετές οι στιγμές που ανατρίχιασα! Έτσι εξηγείται και το "άνω των 17" σήμα καταλληλότητας...


Είναι από τις λίγες φορές που πραγματικά θα ήθελα να είμαι μέρος της ιστορίας, να μπω κι εγώ σ' αυτό το φανταστικό κόσμο, όπου τα άσχημα πλάσματα (για τα δικά μας δεδομένα) δεν είναι πάντα εχθρικά και ύπουλα. Τέλος, η ύπαρξη του λαβύρινθου πάντα με συνάρπαζε (γι' αυτό άλλωστε και μ' αρέσουν τα παιχνίδια τύπου "Tomb Raider" όπου χάαανεσαι με τις ώρες...) όπως και η χρήση μαγικών πρακτικών για τη βελτίωση μιας κατάστασης (βλ. χρήση μανδραγόρα).


Υ.Γ.: Eλπίζω να πάρει κανά Όσκαρ, γιατί το αξίζει πραγματικά!! Eίναι υποψήφιο σε 6 κατηγορίες αν δεν απατόμαι:
~ Screenplay: Original (Καλύτερο Πρωτότυπο Σενάριο)
~ Best Foreign Film (Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία)
~ Art Direction (Καλύτερη Καλλιτεχνική Διεύθυνση)
~ Cinematography (Καλύτερη Φωτογραφία)
~ Makeup (Καλύτερο Makeup)
~ Original Score (Καλύτερη Μουσική Επένδυση)

Αντωνία με κάλυψες πλήρως για την ταινία με το ποστ σου..απλώς καταπληκτική ταινία..



Ακριβώς beetle.. (?)

καλησπέρα σας
όντως ,Πολύ καλή ταινία !
απο αυτές που χρειάζονται να τις κάνεις repete , τρομερά εφέ ,ωραίο θέμα και πολύ δράση.

Παρακολούθησα εχθές την ταινία και πραγματικά εντυπωσιάστηκα. Είμαι υπέρ του ευρωπαικού κινηματογράφου αφού έχει αποδείξει ότι μπορεί να σταθεί επάξια απέναντι στα υψηλά budget των χολιγουντιανών ταινιών και να παρουσιάσει εξαιρετικά δείγματα.

Μου άρεσε πάρα πολύ η ιδέα του σκηνοθέτη να παρουσιάσει μια τέτοια ιστορία με πολλά ιστορικά και κοινωνικά μηνύματα χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα και πολλά φανταστικά στοιχεία. Κάποιες φορές μια τέτοια προσπάθεια ξεφεύγει τελείως με αποτέλεσμα αυτό που βλέπουμε να είναι πολύ απογοητευτικό. Στη περίπτωση του Λαβύρινθου του Πάνα πάντως, ο τρόπος που χειρίστηκε το κόσμο του φανταστικού ο σκηνοθέτης μου φάνηκε απλά αριστουργηματικός. Η μικρή Οφηλία φάνηκε να βίωσε πραγματικά όλη αυτή τη περιπέτεια, έστω και στο μυαλό της, με σκοπό να αντέξει τη σκληρή πραγματικότητα μέσα στην οποία ζούσε. Μέχρι τέλους...

Είναι φοβερό και πολύ ρεαλιστικό τι παιχνίδια μπορεί να σου παίξει κάποιες φορές το μυαλό σου για να δημιουργήσει αμυντικούς μηχανισμούς...