Χάσμα γενεών:το τέλος;...

Ανοίγω αυτό το θέμα για να ομιλήσουμε πάνω στο κατά πόσο αυτό το περίφημο"χάσμα των γενεών"υπάρχει και στις μέρες μας ή έχει χαθεί,λόγω της ανωριμότητος τόσο των γονέων-διδασκάλων όσο και των τέκνων...

Από την προσωπική μου εμπειρία μπορώ να πω πως πολλοί γονείς και διδάσκαλοι σήμερα είναι εξόχως ανίκανοι (-αφώτιστοι) να αναθρέψουν,να γαλουχήσουν-γαλακτοτροφήσουν τα παιδιά τους με σωστές απόψεις και αρχές διαχρονικές.Και εδώ μπορεί κανείς να δει και την θεική σοφία του Ι.Χ.(σε μία...δική μου ερμηνεία μάλλον...)όταν έλεγε πως σε κάποιους αν και είναι πονηροί δεν πρόκειται να δώσουν στο παιδί τους πέτρα,σκορπιό ή φίδι ότνα αυτό τους ζητήσει φαγώσιμα-υλικά αγαθά όπως ψωμί κ.α.κάτι που δεν συμβαίνει όμως με τις ιδέες και τα τόσο(απείρως,θα έλεγα) σημαντικότερα πνευματικά εφόδια,τα οποία δυστυχώς είναι εν πολλοίς φαρμακερά την σήμερον ημέρα... Και δεν είμαι βέβαιος έαν υπάρχει πάντοτε κάτι το αντίστοιχο του Αριστοτέλους,του μεγίστου δασκάλου του Μ.Αλεξάνδρου μας(του οποίου ο πατήρ,ο Φίλιππος ήταν πανούργος "πολιτικός" και σαρκικά ερωτίλος εν αντιθέσει με τον γυιο του,που ήταν δικαιώτατος και ενάρετος),που του προσέφερε το περιώνυμο"ευ ζην"για τους σημερινούς μας νέους ,αλλά και τα "βλαστάρια"...

Αυτό που έχω διαπιστώσει προσωπικά,λοιπόν,από τις μύριες όσες συνομιλίες μου με ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας είναι πως αρκετοί είναι...ναυαγοί και θαλασσοδαρμένοι (και πως σαφώς δεν μπορούν να θεωρούνται καπετάνιοι).Για να γίνω συγκεκριμένος,ζουν έχοντες τα ίδια μάταια και ανώφελα οράματα που θα είχε ένας ανώριμος νέος ή έφηβος:όπως δίψα για...πλούτο(που όπως θα έλεγε κι ο Πλούταρχος είναι "απόκτημα της τύχης"),για κοινωνική ανέλιξι,για οτιδήποτε μπορεί να ικανοποιεί προσωρινά τις αισθήσεις αυτών(ο μέγας Δανός φιλόσοφος Σαίρεν Κίρκεγκωρ θα έλεγε πως είναι στο χαμηλότερο-αισθητικό επίπεδο,αλλά ποιος-αφιονισμένος-μπορεί να τον ακούσει;...),για "βόλεμα"κ.λπ.Πραγματικά είναι να απορείς πώς μπορεί να έχουμε εκπέσει ως κοινωνία σε τέτοιο σημείο...Πως έχουμε γίνει τόσο άσοφοι...Τόσο εξαμερικανισμένοι,τόσο εκφαρισαισμενοι...Και φυσικά τόσο ελάχιστα μάκαρες...

Έχουν χαθεί λοιπόν(εκτός κάποιων πραγματικά φαεινών εξαιρέσεων)τα πρότυπα,οι φωνές εκείνες οι ανάλογες με τους Διδασκάλους του Γένους(Ευγένιος Βούλγαρις,Νεόφυτος Βάμβας,Κούμας κ.α. φυσικά),οι πνευματικοί άνθρωποι που θα δώσουν στους υπολοίπους ανθρώπους κάτι αληθινό ώστε να στηριχθεί στο καθημερινό τρέξιμο για τα..."προς το ζην"και την απίστευτη ματαιόσχολη ενασχόλησι με ανοησίες που δεν μπορούν παρά να απευθύνονται σε ανθρώπους εξοχώτατα άφρονες,αφού αφορούν ζητήματα τόσο ασήμαντα μπροστά στα οποία η μελέτη των..."Μίκυ Μάους",της "Κοκκινοσκουφίτσας"κ.τ.ο. φαντάζει όασι πραγματώσεως ευγενών και ανωτέρων παρορμήσεων...

Κάτι δε το οποίο με απασχολεί ιδιαίτερα είναι πως η εποχή μας μοιάζει να παρουσιάζει "χτυπητά"-εξώφθαλμα δείγματα εποχής παρακμής,και θα ήθελα και σε αυτό και τη δική σας γνώμη.Ενθυμούμαι χαρακτηριστικά αυτό το οποίο είχα διαβάσει στο κλασσικό(αν και παλαιό)"Ιστορία του Ελληνικού Έθνους"του Ιστορικού μας Κ.Παπαρρηγοπούλου σχετικά με την εποχή προ της ελεύσεως του Ιησού Χριστού:ότι οι άνθρωποι τότε ευρίσκοντο σε "έρημο αυχμηρότατη αναζητούντες οάσιν τινά ψυχικής παραμυθίας(=παρηγορίας)"και πως όπως σε κάθε εποχή παρακμής είχαν χάσει την πίστι τους στα υψηλά ιδανικά και δεν έβρισκαν άλλη διέξοδο(για την μαύρη τους απελπισία,ανηδονία και ακηδία) "ειμή εν ταις υλικοτάταις απολάυσεσι"...Και,αλήθεια,είναι τόσο ανησυχητικό να διαπιστώνει πως αυτό ισχύει και στους ώριμους ανθρώπους και σήμερα(όπως μας διαβεβαιώνουν και ωρισμένοι...προοδευτικοί ιατροί και ψυχολόγοι).Αυτά ως ερεθίσματα για να ξεκινήσουμε μία συζήτησι που προοιωνίζεται άκρως ενδιαφέρουσα και εποικοδομητική
Φιλικά ,παθοκτόνος.

Ωραίο θέμα...

Να πω την γνώμη μου απλά...το χάσμα των γενεών θα συνεχίσει να υπάρχει και θα υπάρχει για πάντα.
Ο λόγος απλός διαφορετικά ερεθίσματα έχουν οι γονείς μας διαφορετικά εμείς.Στο συγκεκριμένο θέμα ρόλο παίζει και η διαφορετικότητα στον τρόπο σκέψης. Κάποια θέματα αρχών όμως(κατά την γνώμη μου) πρέπει να είναι ίδια στον αιώνα των αιώνων.

Αναφέρε κύριε Παθοκτόνε για την ανωριμότητα των νέων οι οποίοι διψούν για πλούτο(το εκλαμβάνω με την έννοια του χρήματος). Στην εποχή που ζούμε ναι όλοι κοιτάμε πως να βολευτούμε και κοινωνικά και χρηματικά. Αλλά θα πω το εξής να μην μπερδεύουμε την ανωριμότητα, με την φιλοδοξία.Ο κάθε νέος/α, έφηβος/η έχουν όνειρα, είτε έχουν να κάνουν με χρήματα, είτε με την κοινωνική αξίωση.Αυτό για εμένα είναι φιλοδοξία δεν είναι ανωριμότητα.

αυτά για τώρα...

Σαφώς πρόκειται για ένα ωραίο θέμα που πρέπει να μελετήσουμε.

Πραγματικά δεν ξέρω αν θα μπορούσαμε να πέσουμε πιο χαμηλά από το σημειό στο οποίο βρισκόμαστε τώρα.. Που είναι οι πνευματικοί άνθρωποι, πού βρίσκονται οι παιδαγωγοί, που κρύβονται οι αληθινοί ηγέτες;; Δυστυχώς, νιώθω να ζω σε μια άδεια πνευματικά κοινωνία που συνεχώς πλήττεται από καταιγίδες παρακμής, επιφανειακού-κενού "ερωτισμού" και αδιαφορίας. Τα παλιά βιβλία στις βιβλιοθήκες μας αποτελούν φωτεινές μνήμες μακρυνών εποχών όπου υπήρχε το υπόβαθρο για να καλλιεργηθούν αθάνατα πνεύματα που συντροφεύουν όσους από εμάς αποζητούν μια διέξοδο από την σύγχρονη μαύρη τρύπα που απειλεί να μας παρασύρει στα άδυτά της.

Το παράδοξο είναι ότι ενώ σήμερα ο αριθμός των νέων εκδόσεων [βιβλίων κλπ] ξεπερνά κατά πολύ τον αντίστοιχο μέσο όρο παλαιότερων εποχών, αποτελεί πλέον γεγονός η έλλειψη ποιότητας και βάθους, ενώ την θέση τους έχουν πάρει η εμπορικότητα και η επιφανειακή προσέγγιση σκέψεων, συναισθημάτων, πράξεων και γεγονότων.

Θα μου πείτε.. είναι κακή η χαλάρωση και η διασκέδαση; σαφώς όχι, αλλά χρειάζεται και η ψυχ-αγωγία, η πνευματική παίδευση αν θέλουμε - τουλάχιστον - να αντιληφθούμε τί γίνεται μέσα μας, ή να παράγουμε αξιόλογο έργο.

Πραγματικά, προτιμώ να βλέπω παιδικά animations σε ονειροχώρες, παρά κενές και φθηνές τηλεοπτικές σειρές και ταινίες...

Διότι ο εγκέφαλός μας είναι σαν ένας σκληρός δίσκος και η λειτουργικότητά του εξαρτάται από την ποιότητα και ποσότητα του λογισμικού που του βάζουμε. Και στον εγκέφαλό μας βρίσκεται η πύλη από την οποία θα προσεγγίσουμε την ψυχή μας.

Πολύ μου άρεσε το γνωστό κείμενο των Αρχαίων στις φετινές πανελλήνιες εξετάσεις, ένα κείμενο του Αριστοτέλη για την παιδεία... τί πραγματικά είναι παιδεία; Απλά η γνώση και η βιοποριστική εξασφάλιση ή η πορεία προς την αρετή; Ποιό από αυτά είναι πρωτεύον, ποιό δευτερεύον;;

Σημαντική η αποστολή των γονέων και των παιδαγωγών. Πλέον όλοι οι ιστορικοί συμφωνούν πως αν δεν υπήρχε ο Φίλιππος Β', δεν θα υπήρχε και ο Μ.Αλέξανδρος. Ο Φίλιππος Β' λοιπόν είναι μια σημαντικότατη προσωπικότητα, ένα κορυφαίο μυαλό, ένας ανθρωπος που - παρόλες τις αδυναμίες που ίσως είχε - είχε οξύνοια, διορατικότητα, πνεύμα και θέληση. Ένας άνθρωπος που γαλούχησε τον υιό του με τα δικά του ιδανικά και φρόντισε ώστε ο Μ. Αλέξανδρος από μικρός να έχει τους καλύτερους παιδαγωγούς στην αυλή του.

Εδώ βρίσκεται και μέρος ίσως της λύσης του προβλήματος. Πιστεύω ότι ένα από τα πιο σημαντικά - αν όχι το πιο σημαντικό - προβλήματα της εποχής είναι η γλωσσική λήθη και ένδεια των παιδιών. Το γνωρίζετε ότι οι μαθητές έχουν σοβαρότατο πρόβλημα κατανόησης της Ελληνικής γλώσσας; Τους μιλάμε και αδυνατούν να κατανοήσουν τις λέξεις και την σύνταξη.. δεν ξέρουν Ελληνικά! Το ίδιο ανέφερε και στην τηλεόραση αυτές τις μέρες και ένας καθηγητής φυσικής κατεύθυνσης που δουλεύει μαθητές Γ λυκείου.. το μεγαλύτερο πρόβλημα είπε είναι ότι μας έρχονται παιδιά που δεν μπορούν να κατανοήσουν το τί τους λέμε!!! Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι περνάνε από το δημοτικό, το γυμνάσιο και το λύκειο χωρίς να υπάρχει πραγματικό ενδιαφέρον για αυτά ούτε από τους καθηγητές ούτε από τους γονείς.. δηλαδή, οι καθηγητές και οι γονείς γίνανε πιο μαλθακοί νιώθοντας - λανθασμένα - ότι έτσι βοηθούν τα παιδιά! Έρχονται οι γονείς και παρακαλούν τους δασκάλους να περάσουν τα παιδιά τους, για να μην έχουν ψυχολογικά προβλήματα κλπ.. αυτό βραχυπρόθεσμα "τονώνει" τα παιδιά, αλλά μακροπρόθεσμα τα εξοντώνει.. αν δεν αντιμετωπίσεις ένα πρόβλημα στην ώρα του, αυτό θα διογκωθεί, θα πολλαπλασιαστεί και ίσως γίνει ανυπέρβλητο στο μέλλον.

Ελπίζω να σας έδωσα αρκετό υλικό για να συζητήσουμε περαιτέρω το φλέγον αυτό θέμα..

H γνώμη μου είναι αγαπητέ Παθοκτόνε, ότι το λεγόμενο "χάσμα" είναι πολύ μικρότερο από παλαιότερα.Είναι αλήθεια, ότι τα ήθη της εποχής μας δεν έχουν και μεγάλη σχέση με τα ήθη των παλαιότερων γενεών και αυτό φαντάζομαι ότι εννοείς όταν λες "λόγω της ανωριμότητος τόσο των γονέων-διδασκάλων".


Αυτό έχει να κάνει αγαπητέ -όπως σωστά αναφέρεις πιο κάτω- με τους στόχους και τα οράματα που επικρατούν στις σημερινές οικογένειες.


Μα η εξήγηση για αυτό το φαινόμενο, είναι πολύ απλή: Δεν υπάρχει παιδεία.
Και όταν λέω παιδεία, εννοώ ψυχική παιδεία.
Οι γονείς έτσι κι αλλιώς ευθύνονται για την παιδεία των παιδιών, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην εποχή μας η διαφθορά και η ακολασία έχει γίνει τρόπος ζωής και είναι αν όχι αδύνατον, το λιγότερο πολύ δύσκολο να αντισταθεί και να ξεχωρίσει κάποιος.
Το τραγικό συμβάν με τον 11χρονο μαθητή που εξαφανίστηκε στην Βέροια
δείχνει πως αντιμετωπίζεται ένας μαθητής που ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους.
Τα παιδιά ακολουθούν τις τάσεις (μόδα,συμπεριφορά,λεξιλόγιο) που επικρατούν, θέλοντας και μη.
Για αυτό το φαινόμενο ευθύνεται (πάντα κατά την γνώμη μου), το κράτος και οι λειτουργοί του.
Η υπερβολική ελευθερία-ασυδοσία, όπως και η έλειψη ιδανικών για τους νέους.
Τί να σου κάνει ο γονέας όταν η (παρά)πληροφόρηση με λάθος μηνύματα κατακλύζει την νεολαία μας;

Αυτό πάλι τί είναι;
Πριν έρθει δηλαδή ο Χριστός , οι Έλληνες ήταν παρηκμασμένοι, ασεβείς, δεν είχαν ιδανικά και με την έλευση του χριστού όλα διορθώθηκαν;
Εγώ ξέρω ότι οι έλληνες τότε ήταν κοσμοκράτορες (τουλάχιστον πνευματικά) και ο χριστιανισμός τους κατέστρεψε και υλικά και πνευματικά.
Για όσα κακά έχει περάσει η ελλάδα ευθύνεται (υπογείως) το ιερατείο του χριστιανισμού.
Διάβασα σε άρθρο του μεταφυσικού ότι το αριστοτέλειο πανεπιστήμιο, έχει αλλάξει το σήμα του και στην θέση του Αριστοτέλη έβαλαν τον αγιο δημήτριο.Τι είπατε; ηθικές αξίες; εντιμότητα; τι σχέση έχει ο μυροβλητης με τον μέγιστο Αριστοτέλη; Τι δείχνουμε στα παιδιά μας;
Χάσμα γενεών δεν υπάρχει πλέον.
Απλά τα παιδιά βλεπουν πλέον την αλήθεια, δηλαδή την βρωμιά, την ατιμία που υπάρχει (και που υπήρχε ανέκαθεν) στους κάθε είδους "καθοδηγητές" και αντιδρούν με τον τρόπο τους.
Λύση υπάρχει, αλλά δεν θα εφαρμοστεί ποτε.
Την ξέρετε αγαπητέ !!!

Ναι,να σας πω αγαπητή,εγώ ξέρω ένα παλαιότερο(σημαντικότατο) ακαδημαικό ιστορικό που γνωρίζω πως χαίρει αποδοχής ακόμη και από τον γνωστό αγαπητό "υπερπατριώτη"(και ιστοριοδίφη)νομικό κ.Πλεύρη και ο οποίος δεν εκφράζεται και με τα πιο επαινετικά λόγια για τον Φίλιππο Β'...Θα ήταν πολύ θετικό να ήταν όντως πολύ μεγάλος,(και γνωρίζω πως κάποιοι ιστορικοί τον αποκαλούν "Μέγα)αλλά δεν ξέρω αν μπορούμε να το πούμε με βεβαιότητα...Οι ιδιότητες/"δεξιότητες" που αναφέρετε δεν επαρκούν για να τον χαρακτηρίσουμε έτσι,και ακόμη περισσότερο όταν χαρακτηρίζεται από τον προαναφερθέντα ιστορικό Birt ως έχων "το ένα πόδι στο βόρβορο" πάντοτε και όταν μάλλον αδιαφορούσε για τον γυιο του με τον οποίον δεν είχε και ιδιαίτερες-από μία ηλικία και έπειτα- σχέσεις(όπως θυμούμαι)...

Στην πραγματικότητα κι εμένα αυτή είναι η άποψίς μου...Δεν ξέρω αν έχει να κάνει και με το απόφθεγμα της γενικής μάλλον αποτυχίας της προηγούμενης γενεάς να κατορθώσει οτιδήποτε μεγάλο...Με άλλα λόγια,αν μπορούμε να το περιορίσουμε στην γενεά των σημερινών εν ακμή(κατά την αρχαιοελληνική-αριστοτελική έννοια) ευρισκομένων σήμερα και στην ιδικήν μας...


Βασικά θα αναγκασθώ να επιτιμήσω τον μεγάλο μας Αριστοτέλη και δεν το επιθυμώ ειλικρινά,αλλά πρέπει να σας πω ότι εγώ το θεωρώ ύψιστη τιμή μου(και το ίδιο θα έπρεπε να θεωρείτε κι εσείς)το να έχει ως έμβλημά του κάποιο πανεπιστήμιο της πατρίδας μου αυτόν τον μέγιστο Άγιο του έθνους και του Γένους μας...Θα έλεγα πως ωρισμένοι φαιδροί αρχαιολάτρες ήσαν μόνον αυτοί που τόλμησαν να αμφισβητήσουν το απαράμιλλο ήθος του Άγίου,στο πλαίσιο της γνωστής ανθελληνικής κ.λπ. αυτών αποστολής...Εν τάξει,είναι άλλωστε γνωστό πως χριστιανισμός,αποκρυφισμός,θεοσοφία και σαμανισμός δεν πάνε μαζύ,κι αυτό το λέγω διότι οι περισσότεροι ακριβώς από τέτοια ρεύματα ξεκίνησαν(κάτι που εξ άλλου οι μελετητές των κειμένων των το διακρίνουν δίχως κόπο...)...

Αν δεν απατώμαι η έννοια χάσμα υποκρύπτει μέτα της ένα τέλος, μια ασυνέχεια...

Η έννοια γενιά χρωματίζεται με τους όρους της διαδοχής (άρα συνέχειας), της ανανέωσης (άρα κατά τρόπο επανάληπτικό) και της καινοτομίας (άρα της δημιουργίας και του νέου).

Μήπως η έκφραση "Χάσμα Γενεών" μας οδηγεί σε λανθασμένους συνειρμούς;

Το χάσμα των γενεών είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο. Δεν μπορεί να πάψει να υπάρχει ποτέ. Άλλες ηθικές απόψεις έχει ένας μεγάλος σε ηλικία και άλλες εναν νέος. Θα θπάρχει πάντα, αλλά το αξιοπρόσεκτο είναι ότι πάλι τα τωρινά "απελευθερωμένα" παιδιά όταν μεγαλώσουν θα έχουν και αυτά αυστηρές ηθικές αρχές.

Άλλωστε όπως ήδη ειπώθηκε, άλλα ερεθίσματα πήραν οι γονείς των γονέων μας, άλλα παίρνουμε εμείς και άλλα θα πάρουν τα τέκνα και τα τέκνα των τέκνων μας.

Δυστυχώς, όμως, τα τελευταία χρόνια οι άνθρωποι τείνουν να φθάσουν στη πλήρη "απελευθέρωση" και αυτό αποκτά πια κακή έννοια.

Από εδώ και μπρός, μάλιστα, θα γίνονται τόσο ραγδαίες αλλαγές στην κοινωνία που ούτε οι σύγχρονοι δεν θα μπορούμε να παρακολουθήσουμε.

Βεβαίως με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, εμείς με τα παιδιά μας δεν θα έχουμε τόσο μεγάλη την αίσθηση του χάσματος γενεών, για ευνόητους λόγους, αλλά με τα εγγόνια μας πιστεύω ότι θα είναι τόσο μεγάλο το χάσμα που αν τολμήσουμε, αγαπητοί μου, να τα φθάσουμε θα πέσουμε μέσα.

Ήξερα ότι ο άνθρωπος είναι ένα ον που συνεχώς γίνεται και πιο ηθικό. Μήπως αυτό σταμάτησε πολλά χρόνια πρίν; Μήπως τώρα άρχισε πάλι ο άνθρωπος να στρέφεται στην ανηθικότητα για να δείξει ότι είναι κοινωνικό ον και ότι είναι απελευθερομένος από τις προκαταλήψεις κάθε προηγούμενης εποχής;

Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, τότε δικαίως όλοι μας πρέπει να αρχίσουμε να χορεύουμε το χορό του Ζαλόγγου...

Θα πω κάτι τελευταίο και πάω για ύπνο... Στα αρχαία χρόνια (δεν το συζητώ για πιο πριν) όπως κατέληξε και η άλλη συζήτηση, γίνονταν όργια, χωρίς ενδοιασμούς. Στο μεσαίωνα, παρα ήταν αυστηρά τα πράγματα. Τώρα τα πράγματα είναι ανεγξέλεκτα...

Συγχωρήστε με αν έκαν οποιοδήποτε ορθογραφικό λάθος ή συντακτικό, αλλά η νύστα βλέπετε...