Όσοι διαβάσατε τον τίτλο του thread έχετε ήδη εξοπλιστεί κατάλληλα νοητικά για αυτό που περιμένετε να διαβάσετε στις επόμενες γραμμές. Η Φαντασία σας έχει αρχίσει να λειτουργεί, το πνεύμα σας απελευθερώνεται και εικόνες ξεπηδούν από τους άγνωστους μηχανισμούς που σας τροφοδοτούν με αυτές. Δεν μπορώ να γνωρίζω τι συνειρμοί και εικόνες "σκάνε" στο μυαλό σας την ώρα που διαβάζετε ή ακούτε την λέξη Φαντασία, όμως είμαι σχεδόν βέβαιος πως αυτή την στιγμή μπροστά στα μάτια σας ανοίγονται άλλοι κόσμοι.
Περίεργο ανθρώπινο χαρακτηριστικό η Φαντασία. Χάρις σε αυτήν βρισκόμαστε τώρα σε αυτό το εξελικτικό στάδιο σαν φυλή (μιλώ για την Ανθρώπινη Φυλή γενικότερα), και χάρις σε αυτήν μπορούμε ακόμα να κάνουμε σχέδια για το μέλλον. Είναι κάτι σαν εσωτερικό καύσιμο, που με την ισχύ της, μας δίνει την απαραίτητη ψυχική και σωματική ενέργεια να κάνουμε άλλο ένα βήμα κι άλλο ένα, κι άλλο ένα...
Σκεφτείτε που θα ήταν ή τι θα ήταν ο άνθρωπος αν δεν είχε την Φαντασία. Δεν θα κατέβαινε ίσως ποτέ από το δέντρο, δεν θα οραματίζονταν ποτέ τον τροχό, δεν θα καλλιεργούσε ή θα έβοσκε ζώα, δεν θα είχε εργαλεία κ.ο.κ.

Η ιστορία της Ανθρώπινης Φυλής εμπνεύστηκε πρώτα από την Φαντασία, πέρασε στα οράματα των ανθρώπων που την υλοποίησαν, και μετά γράφτηκε στα κιτάπια.
Αλήθεια, ποιοί είναι αυτοί οι μηχανισμοί που την ενεργοποιούν; Μπορούμε να εντοπίσουμε με την βοήθεια της νευροφυσιολογίας τους εγκεφαλικούς μηχανισμούς που την παράγουν, ώστε να την εξηγήσουμε με επιστημονικούς όρους ή μήπως η ανάλυση της σε εργαστήρια είναι μια ουτοπική μέθοδος; Μήπως τελικά η φαντασία δεν εδράζεται στα μικρά γκρίζα κύτταρα μας (υπάρχουν υποψίες πως και η ανθρώπινη νόηση γενικότερα δεν βρίσκεται στον εγκέφαλο), αλλά κρύβεται κάπου αλλού; Μήπως προ-έρχεται από έναν εξωτερικό παράγοντα και εισβάλλει σαν ιός στο μυαλό μας;
Είναι προιόν εσωτερικών διεργασιών ή υπάρχει και κάτι άλλο από πίσω;
Γνωρίζω πως σε αυτό το thread, άνοιξα πολλά θέματα μαζί, αλλά κατά περίεργο τρόπο όλα σχετίζονται μεταξύ τους και οι προεκτάσεις τους έχουν όριο μόνο την δική μας Φαντασία...

Περίεργο ανθρώπινο χαρακτηριστικό η Φαντασία. Χάρις σε αυτήν βρισκόμαστε τώρα σε αυτό το εξελικτικό στάδιο σαν φυλή (μιλώ για την Ανθρώπινη Φυλή γενικότερα), και χάρις σε αυτήν μπορούμε ακόμα να κάνουμε σχέδια για το μέλλον. Είναι κάτι σαν εσωτερικό καύσιμο, που με την ισχύ της, μας δίνει την απαραίτητη ψυχική και σωματική ενέργεια να κάνουμε άλλο ένα βήμα κι άλλο ένα, κι άλλο ένα...
Σκεφτείτε που θα ήταν ή τι θα ήταν ο άνθρωπος αν δεν είχε την Φαντασία. Δεν θα κατέβαινε ίσως ποτέ από το δέντρο, δεν θα οραματίζονταν ποτέ τον τροχό, δεν θα καλλιεργούσε ή θα έβοσκε ζώα, δεν θα είχε εργαλεία κ.ο.κ.

Η ιστορία της Ανθρώπινης Φυλής εμπνεύστηκε πρώτα από την Φαντασία, πέρασε στα οράματα των ανθρώπων που την υλοποίησαν, και μετά γράφτηκε στα κιτάπια.
Αλήθεια, ποιοί είναι αυτοί οι μηχανισμοί που την ενεργοποιούν; Μπορούμε να εντοπίσουμε με την βοήθεια της νευροφυσιολογίας τους εγκεφαλικούς μηχανισμούς που την παράγουν, ώστε να την εξηγήσουμε με επιστημονικούς όρους ή μήπως η ανάλυση της σε εργαστήρια είναι μια ουτοπική μέθοδος; Μήπως τελικά η φαντασία δεν εδράζεται στα μικρά γκρίζα κύτταρα μας (υπάρχουν υποψίες πως και η ανθρώπινη νόηση γενικότερα δεν βρίσκεται στον εγκέφαλο), αλλά κρύβεται κάπου αλλού; Μήπως προ-έρχεται από έναν εξωτερικό παράγοντα και εισβάλλει σαν ιός στο μυαλό μας;
Είναι προιόν εσωτερικών διεργασιών ή υπάρχει και κάτι άλλο από πίσω;
Γνωρίζω πως σε αυτό το thread, άνοιξα πολλά θέματα μαζί, αλλά κατά περίεργο τρόπο όλα σχετίζονται μεταξύ τους και οι προεκτάσεις τους έχουν όριο μόνο την δική μας Φαντασία...
