Φαντασία...
Όσοι διαβάσατε τον τίτλο του thread έχετε ήδη εξοπλιστεί κατάλληλα νοητικά για αυτό που περιμένετε να διαβάσετε στις επόμενες γραμμές. Η Φαντασία σας έχει αρχίσει να λειτουργεί, το πνεύμα σας απελευθερώνεται και εικόνες ξεπηδούν από τους άγνωστους μηχανισμούς που σας τροφοδοτούν με αυτές. Δεν μπορώ να γνωρίζω τι συνειρμοί και εικόνες "σκάνε" στο μυαλό σας την ώρα που διαβάζετε ή ακούτε την λέξη Φαντασία, όμως είμαι σχεδόν βέβαιος πως αυτή την στιγμή μπροστά στα μάτια σας ανοίγονται άλλοι κόσμοι.
Περίεργο ανθρώπινο χαρακτηριστικό η Φαντασία. Χάρις σε αυτήν βρισκόμαστε τώρα σε αυτό το εξελικτικό στάδιο σαν φυλή (μιλώ για την Ανθρώπινη Φυλή γενικότερα), και χάρις σε αυτήν μπορούμε ακόμα να κάνουμε σχέδια για το μέλλον. Είναι κάτι σαν εσωτερικό καύσιμο, που με την ισχύ της, μας δίνει την απαραίτητη ψυχική και σωματική ενέργεια να κάνουμε άλλο ένα βήμα κι άλλο ένα, κι άλλο ένα...
Σκεφτείτε που θα ήταν ή τι θα ήταν ο άνθρωπος αν δεν είχε την Φαντασία. Δεν θα κατέβαινε ίσως ποτέ από το δέντρο, δεν θα οραματίζονταν ποτέ τον τροχό, δεν θα καλλιεργούσε ή θα έβοσκε ζώα, δεν θα είχε εργαλεία κ.ο.κ.
Η ιστορία της Ανθρώπινης Φυλής εμπνεύστηκε πρώτα από την Φαντασία, πέρασε στα οράματα των ανθρώπων που την υλοποίησαν, και μετά γράφτηκε στα κιτάπια.
Αλήθεια, ποιοί είναι αυτοί οι μηχανισμοί που την ενεργοποιούν; Μπορούμε να εντοπίσουμε με την βοήθεια της νευροφυσιολογίας τους εγκεφαλικούς μηχανισμούς που την παράγουν, ώστε να την εξηγήσουμε με επιστημονικούς όρους ή μήπως η ανάλυση της σε εργαστήρια είναι μια ουτοπική μέθοδος; Μήπως τελικά η φαντασία δεν εδράζεται στα μικρά γκρίζα κύτταρα μας (υπάρχουν υποψίες πως και η ανθρώπινη νόηση γενικότερα δεν βρίσκεται στον εγκέφαλο), αλλά κρύβεται κάπου αλλού; Μήπως προ-έρχεται από έναν εξωτερικό παράγοντα και εισβάλλει σαν ιός στο μυαλό μας;
Είναι προιόν εσωτερικών διεργασιών ή υπάρχει και κάτι άλλο από πίσω;
Γνωρίζω πως σε αυτό το thread, άνοιξα πολλά θέματα μαζί, αλλά κατά περίεργο τρόπο όλα σχετίζονται μεταξύ τους και οι προεκτάσεις τους έχουν όριο μόνο την δική μας Φαντασία...
Περίεργο ανθρώπινο χαρακτηριστικό η Φαντασία. Χάρις σε αυτήν βρισκόμαστε τώρα σε αυτό το εξελικτικό στάδιο σαν φυλή (μιλώ για την Ανθρώπινη Φυλή γενικότερα), και χάρις σε αυτήν μπορούμε ακόμα να κάνουμε σχέδια για το μέλλον. Είναι κάτι σαν εσωτερικό καύσιμο, που με την ισχύ της, μας δίνει την απαραίτητη ψυχική και σωματική ενέργεια να κάνουμε άλλο ένα βήμα κι άλλο ένα, κι άλλο ένα...
Σκεφτείτε που θα ήταν ή τι θα ήταν ο άνθρωπος αν δεν είχε την Φαντασία. Δεν θα κατέβαινε ίσως ποτέ από το δέντρο, δεν θα οραματίζονταν ποτέ τον τροχό, δεν θα καλλιεργούσε ή θα έβοσκε ζώα, δεν θα είχε εργαλεία κ.ο.κ.
Η ιστορία της Ανθρώπινης Φυλής εμπνεύστηκε πρώτα από την Φαντασία, πέρασε στα οράματα των ανθρώπων που την υλοποίησαν, και μετά γράφτηκε στα κιτάπια.
Αλήθεια, ποιοί είναι αυτοί οι μηχανισμοί που την ενεργοποιούν; Μπορούμε να εντοπίσουμε με την βοήθεια της νευροφυσιολογίας τους εγκεφαλικούς μηχανισμούς που την παράγουν, ώστε να την εξηγήσουμε με επιστημονικούς όρους ή μήπως η ανάλυση της σε εργαστήρια είναι μια ουτοπική μέθοδος; Μήπως τελικά η φαντασία δεν εδράζεται στα μικρά γκρίζα κύτταρα μας (υπάρχουν υποψίες πως και η ανθρώπινη νόηση γενικότερα δεν βρίσκεται στον εγκέφαλο), αλλά κρύβεται κάπου αλλού; Μήπως προ-έρχεται από έναν εξωτερικό παράγοντα και εισβάλλει σαν ιός στο μυαλό μας;
Είναι προιόν εσωτερικών διεργασιών ή υπάρχει και κάτι άλλο από πίσω;
Γνωρίζω πως σε αυτό το thread, άνοιξα πολλά θέματα μαζί, αλλά κατά περίεργο τρόπο όλα σχετίζονται μεταξύ τους και οι προεκτάσεις τους έχουν όριο μόνο την δική μας Φαντασία...
Ώρα 6:57 το πρωί. Μόλις έχω γυρίσει σπίτι απο ένα τρελό ξαφάντωμα το βράδυ της Ανάστασης...
Φαντασία: Εγώ θα ήθελα να αναφερθώ στα είδη της Φαντασίας:
Φαντασία του κόσμου, το πώς ήταν δλδ, πώς θα γίνει, τι έχει γίνει και ποιά πράγματα σχετίζονται με αυτά, κ.τ.λ.
Σεξουαλικές φαντασιώσεις: Φαντασιώσεις τις οποίες μπορεί κάλιστα να κάνει ο καθένας μας, για όποιν/όποια βλέπουμε, γνωρίζουμε, συναντούμε...
Φαντασία ενός μικρού παιδιού: Πώς βλέπει το αθώο και μικρό παιδάκι τον κόσμο, τι σκέφτεται, τι φαντάζεται ότι γίνεται εκεί έξω, τι φαντάζεται ότι λένε ή σκέφντονται οι μεγαλύτεροί του, τι φαντάζομαι για το ίδιο τα άλλα παιδιά...
Ταινίες Φαντασίας: Ταινίες που συνήθως "προβλέπουν" το μέλλον στηριζόμενες σε βιβλία ή θεωρίες... Ταινίες που περνάνε μηνύματα, που βάζουν σε σκέψεις τους θεατές, που προβληματίζουν με αυτά που διαδραματίζονται στην ταινία, σειρές ή τριλογίες που προέρχονται από το παρελθόν...
Φαντασία στην καθημερινή μας ζωή: Πολλοί άνθρωποι βλέπουν την ζωή με άλλο μάτι. Βάζουν "φαντασία" στη ζωή τους, την αλλάζουν, την ζουν διαφορετικά απο τον κοινό κόσμο. Από την δουλειά μέχρι το σπίτι, από την βραδινή έξοδο μέχρι και το χαλάρωμα μετά στο σπίτι ή στο κρεββάτι...
Και φυσικά πολλά άλλα...
Τι είναι τελικά; Τι μας κάνει να φανταζόμαστε διάφορα πράματα; Και για μένα, το σημαντικότερο ερώτημα, για ποιόν λόγο να χρησιμοποιούμε την φαντασία στη ζωή μας;! Μήπως δεν ζούμε σε έναν αληθινό κόσμο; Μήπως φανταζόμαστε τον πραγματικό κόσμο, εκεί που πρέπει ή θέλουμε να είμαστε;!
Υ.Γ: Οι παραπάνω σκέψεις γράφτηκαν υπό την δράση αλκοόλ...
Φαντασία: Εγώ θα ήθελα να αναφερθώ στα είδη της Φαντασίας:
Φαντασία του κόσμου, το πώς ήταν δλδ, πώς θα γίνει, τι έχει γίνει και ποιά πράγματα σχετίζονται με αυτά, κ.τ.λ.
Σεξουαλικές φαντασιώσεις: Φαντασιώσεις τις οποίες μπορεί κάλιστα να κάνει ο καθένας μας, για όποιν/όποια βλέπουμε, γνωρίζουμε, συναντούμε...
Φαντασία ενός μικρού παιδιού: Πώς βλέπει το αθώο και μικρό παιδάκι τον κόσμο, τι σκέφτεται, τι φαντάζεται ότι γίνεται εκεί έξω, τι φαντάζεται ότι λένε ή σκέφντονται οι μεγαλύτεροί του, τι φαντάζομαι για το ίδιο τα άλλα παιδιά...
Ταινίες Φαντασίας: Ταινίες που συνήθως "προβλέπουν" το μέλλον στηριζόμενες σε βιβλία ή θεωρίες... Ταινίες που περνάνε μηνύματα, που βάζουν σε σκέψεις τους θεατές, που προβληματίζουν με αυτά που διαδραματίζονται στην ταινία, σειρές ή τριλογίες που προέρχονται από το παρελθόν...
Φαντασία στην καθημερινή μας ζωή: Πολλοί άνθρωποι βλέπουν την ζωή με άλλο μάτι. Βάζουν "φαντασία" στη ζωή τους, την αλλάζουν, την ζουν διαφορετικά απο τον κοινό κόσμο. Από την δουλειά μέχρι το σπίτι, από την βραδινή έξοδο μέχρι και το χαλάρωμα μετά στο σπίτι ή στο κρεββάτι...
Και φυσικά πολλά άλλα...
Τι είναι τελικά; Τι μας κάνει να φανταζόμαστε διάφορα πράματα; Και για μένα, το σημαντικότερο ερώτημα, για ποιόν λόγο να χρησιμοποιούμε την φαντασία στη ζωή μας;! Μήπως δεν ζούμε σε έναν αληθινό κόσμο; Μήπως φανταζόμαστε τον πραγματικό κόσμο, εκεί που πρέπει ή θέλουμε να είμαστε;!
Υ.Γ: Οι παραπάνω σκέψεις γράφτηκαν υπό την δράση αλκοόλ...
H φαντασία είναι μια πολύ όμορφη λέξη
είναι χαρακτηριστικό του ανθρώπινου όντος
κατά τη γνώμη μου η φαντασία εμπεριέχει μέσα της τη
δημιουργία
όταν ο τόλκιν φαντάστηκε τη μέση γη, ίσως και χωρίς να το
ξέρει συνέδραμε στην δημιουργία ενός άλλου κόσμου...
αυτή η συνειδητοποίηση όμως αναιρείται από τη λογική
μας η οποία δεν επιτρέπει τέτιους ισχυρισμούς...
φαντασία ίσον έμπνευση αυτό αναζητούσαν πολλοί άσημοι ποιητές
περασμένων εποχών γι αυτό προσπάθησαν να περιορίσουν την κυριαρχία της λογικής μέσω ψυχοτροπικών ουσιών.
πρέπει να αφήσουμε την φαντασία μας να εκδηλωθεί
φτιάχνει πιο όμορφο το προσωπικό σύμπαν του καθενός...
είναι χαρακτηριστικό του ανθρώπινου όντος
κατά τη γνώμη μου η φαντασία εμπεριέχει μέσα της τη
δημιουργία
όταν ο τόλκιν φαντάστηκε τη μέση γη, ίσως και χωρίς να το
ξέρει συνέδραμε στην δημιουργία ενός άλλου κόσμου...
αυτή η συνειδητοποίηση όμως αναιρείται από τη λογική
μας η οποία δεν επιτρέπει τέτιους ισχυρισμούς...
φαντασία ίσον έμπνευση αυτό αναζητούσαν πολλοί άσημοι ποιητές
περασμένων εποχών γι αυτό προσπάθησαν να περιορίσουν την κυριαρχία της λογικής μέσω ψυχοτροπικών ουσιών.
πρέπει να αφήσουμε την φαντασία μας να εκδηλωθεί
φτιάχνει πιο όμορφο το προσωπικό σύμπαν του καθενός...
Πολύ ενδιαφέρον θέμα αγαπητέ Επιμυθέα.
Άσχετα απ' το πού πηγάζει η φαντασία μας, από το πώς δημιουργείται και χάρη σε ποιους παράγοντες επεκτείνεται, νομίζω ότι αυτό που έχει σημασία είναι άλλο. Γιατί η φαντασία έχει τόσες διαφορετικές μορφές; Πώς γίνεται άτομα με τα ίδια σχεδόν ερεθίσματα να καλλιεργούν διαφορετικά τη φαντασία τους; Μήπως τελικά η φαντασία είναι ένας πυρήνας από συμπιεσμένα αέρια (λέω τώρα...) που όσο πιο πολύ ζεις, όσα πιο πολλά βλέπεις τόσο μεγαλώνει; (Κάτι σαν τη σφαίρα στην ομόνυμη ταινία.)
Φαντασία... Πόσος χρόνος χρειάζεται για να φανταστούμε κάτι τελείως εξωπραγματικό; Τι είναι πιο γρήγορο απ' την ταχύτητα του φωτός; Η σκέψη. Ok, αλλά χωρίς φαντασία δεν πας μακριά. Είναι αυτό που είπες, Επιμυθέα. Καύσιμο. Το πιο φτηνό, υπάρχει παντού, διανέμεται ελεύθερα!
Ελευθερία. Η φαντασία είναι η μόνη ελευθερία του ανθρώπου. Δε μπορώ να σκεφτώ άτομο χωρίς φαντασία. Και ένας φυλακισμένος σε ένα σκοτεινό δωμάτιο 2 τ.μ. μπορεί να είναι ο πιο ελεύθερος απ' όλους. Μόνο φαντασία χρειάζεται.
Η φαντασία μας ταξιδεύει, μας αλλάζει, μας ξυπνάει. Μας δίνει χαρά, μας δίνει ζωή. Ακόμα και η αρρωστημένη φαντασία, ή οι άσχημες εικόνες που είναι προϊόν δηλητηριασμένης φαντασίας προσφέρουν κάτι. Όσο πιο πολύ φανταζόμαστε (ή ονειρευόμαστε -daydreaming- το ίδιο είναι) τόσο πιο πολύ ζούμε. Με τη φαντασία ταξιδεύουμε παντού. Σε όλο τον κόσμο, σε όλο το σύμπαν, μέσα στο σώμα μας, στο μυαλό του άλλου, σε μέρη υπαρκτά και ανύπαρκτα. Σε υλικούς κόσμους και σε άυλους.
Θα μπορούσα να γράφω για πάντα.
Ελπίζω ποτέ να μη στερέψω από φαντασία.
Τότε μόνο θα έχω πεθάνει...
Άσχετα απ' το πού πηγάζει η φαντασία μας, από το πώς δημιουργείται και χάρη σε ποιους παράγοντες επεκτείνεται, νομίζω ότι αυτό που έχει σημασία είναι άλλο. Γιατί η φαντασία έχει τόσες διαφορετικές μορφές; Πώς γίνεται άτομα με τα ίδια σχεδόν ερεθίσματα να καλλιεργούν διαφορετικά τη φαντασία τους; Μήπως τελικά η φαντασία είναι ένας πυρήνας από συμπιεσμένα αέρια (λέω τώρα...) που όσο πιο πολύ ζεις, όσα πιο πολλά βλέπεις τόσο μεγαλώνει; (Κάτι σαν τη σφαίρα στην ομόνυμη ταινία.)
Φαντασία... Πόσος χρόνος χρειάζεται για να φανταστούμε κάτι τελείως εξωπραγματικό; Τι είναι πιο γρήγορο απ' την ταχύτητα του φωτός; Η σκέψη. Ok, αλλά χωρίς φαντασία δεν πας μακριά. Είναι αυτό που είπες, Επιμυθέα. Καύσιμο. Το πιο φτηνό, υπάρχει παντού, διανέμεται ελεύθερα!
Ελευθερία. Η φαντασία είναι η μόνη ελευθερία του ανθρώπου. Δε μπορώ να σκεφτώ άτομο χωρίς φαντασία. Και ένας φυλακισμένος σε ένα σκοτεινό δωμάτιο 2 τ.μ. μπορεί να είναι ο πιο ελεύθερος απ' όλους. Μόνο φαντασία χρειάζεται.
Η φαντασία μας ταξιδεύει, μας αλλάζει, μας ξυπνάει. Μας δίνει χαρά, μας δίνει ζωή. Ακόμα και η αρρωστημένη φαντασία, ή οι άσχημες εικόνες που είναι προϊόν δηλητηριασμένης φαντασίας προσφέρουν κάτι. Όσο πιο πολύ φανταζόμαστε (ή ονειρευόμαστε -daydreaming- το ίδιο είναι) τόσο πιο πολύ ζούμε. Με τη φαντασία ταξιδεύουμε παντού. Σε όλο τον κόσμο, σε όλο το σύμπαν, μέσα στο σώμα μας, στο μυαλό του άλλου, σε μέρη υπαρκτά και ανύπαρκτα. Σε υλικούς κόσμους και σε άυλους.
Θα μπορούσα να γράφω για πάντα.
Ελπίζω ποτέ να μη στερέψω από φαντασία.
Τότε μόνο θα έχω πεθάνει...
lord of green: "όταν ο τόλκιν φαντάστηκε τη μέση γη, ίσως και χωρίς να το ξέρει συνέδραμε στην δημιουργία ενός άλλου κόσμου..."
Εάν δεχτούμε ή καταλάβουμε ότι το σύμπαν που ζούμε είναι νοητικό τότε εκτιμούμε και εξισώνουμε την φαντασία με την δημιουργία. Και αφού η φαντασία υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους, όλοι είμαστε συν-δημιουργοί και συν-εργάτες με τρόπους που δεν φανταζόμαστε, χε χε.
Φιλικούς Χαιρετισμούς
Εάν δεχτούμε ή καταλάβουμε ότι το σύμπαν που ζούμε είναι νοητικό τότε εκτιμούμε και εξισώνουμε την φαντασία με την δημιουργία. Και αφού η φαντασία υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους, όλοι είμαστε συν-δημιουργοί και συν-εργάτες με τρόπους που δεν φανταζόμαστε, χε χε.
Φιλικούς Χαιρετισμούς
Παράθεση:
| Εάν δεχτούμε ή καταλάβουμε ότι το σύμπαν που ζούμε είναι νοητικό τότε εκτιμούμε και εξισώνουμε την φαντασία με την δημιουργία. Και αφού η φαντασία υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους, όλοι είμαστε συν-δημιουργοί και συν-εργάτες με τρόπους που δεν φανταζόμαστε, χε χε. |
Δημιουργική Φαντασία....
Ναι, σύμφωνα με την Ισχυρή Ανθρωπική Αρχή του Brandon Carter, ο άνθρωπος είναι ο Δημιουργός του Σύμπαντος, το οποίο εξελίχθηκε και εξελίσσεται σύμφωνα με το συλλογικό ασυνείδητο της Ανθρωπότητας.
Το Σύμπαν υπάρχει γιατί το παρατηρούμε εμείς.
Η δική μας Φαντασία το έπλασε όπως το αντικρύζουμε σήμερα, οι νόμοι που το διέπουν είναι τόσο άναρχοι όσο και η δική μας Φαντασία, η Αρχή της Απροσδιοριστίας του Χάιζενμπεργκ, η Νευτώνεια Φυσική, η Ειδική Θεωρία και η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, παλιότερα ο Αιθέρας κ.ο.κ. ανήκουν στην προσπάθεια διάπλασης του Σύμπαντος μέσα από τα οράματα προικισμένων ανθρώπων.
Κάποιοι φαντάστηκαν αυτό τον κόσμο που ζούμε κι εμείς φανταζόμαστε τώρα την πιθανή συνέχεια του. Ποιά θεωρία θα επικρατήσει στο Συλλογικό Ασυνείδητο τα επόμενα χρόνια; Καταστροφολογία; Παγκοσμιοποίηση; Πόλεμοι; Ειρήνη;
Πολλές δυνάμεις αντιπαλεύουν να κατακτήσουν την Φαντασία μας και να διαμορφώσουν την πραγματικότητα του Αύριο και το αποτέλεσμα ίσως να είναι χαοτικό. Ίσως και όχι.
Ξέρω πως πολλοί θα κουνάτε έντονα το κεφάλι διαβάζοντας αυτή την θεωρία, σας φαίνεται ίσως υπερβολικά απλοϊκή και έντονα ανθρωποκεντρική, αφού στο κέντρο του Σύμπαντος και της Δημιουργίας τοποθετείται μια σχεδόν ασήμαντη μορφή ζωής, ο Άνθρωπος.
Ας δούμε όμως με ποιόν τρόπο μπορεί να επηρεάσει η Φαντασία λίγων μόνο ανθρώπων την πραγματικότητα.
Πάρτε για παράδειγμα τον Ιούλιο Βέρν. Μέσα από τα εξαιρετικά δημοφιλή μυθιστορήματα του, μας περιέγραφε τότε ένα μέρος του κόσμου που ζούμε τώρα. Ταξίδια στην Σελήνη, υποβρύχια, περίεργα ιπτάμενα οχήματα, (Ρόβηρος ο Κατακτητής) Θαλάσσια τέρατα (το γιγαντιαίο καλαμάρι από το "20.000 λεύγες κάτω από την θάλασσα"), ταξίδια στο κέντρο της Γής (όπου αντικρύζουν πλάσματα που υποτίθεται πως έχουν εξαφανιστεί δεκάδες εκατομμύρια χρόνια πρίν) κ.ο.κ.
Ο Βέρν τροφοδότησε με τις φανταστικές του διηγήσεις τα οράματα εκατομμυρίων ανθρώπων, σε μια εποχή που η Επιστήμη είχε αρχίσει να κάνει τα βήματα που την οδήγησαν στα επιτεύγματα που περιέγραψε ο ίδιος. Τυχαίο;
Θα μπορούσα να συνεχίσω και να σας δώσω πολλά ακόμη παραδείγματα ανθρώπων που η Δημιουργική τους Φαντασία επηρέασε το υποσυνείδητο και κατ` επέκτασιν την Πραγματικότητα, αλλά είμαι σίγουρος πως μπορείτε και οι ίδιοι να σκεφτείτε αρκετούς.
Η Φαντασία του Σήμερα είναι μια ακόμα πιθανότητα για το Αύριο.
Ίσως τώρα να καταλαβαίνετε πόσο σπουδαία είναι η Φαντασία μας και τι ρόλο παίζει στην διαμόρφωση του Σύμπαντος. Για αυτό μην την παραμελείτε, ούτε να την θεωρείτε ασήμαντη, είναι η Γενεσιουργός Δύναμη της πραγματικότητας.
Η Φαντασία, όπως πολύ σωστά είπε και η Αντωνία, είναι η μοναδική Ελευθερία του Ανθρώπου....
Πολύ ωραίο το θέμα επιμυθέα.
είπες στην αρχή :
εγώ ήθελα να πάω λίγο παρακάτω το συλλογισμό και να αναφερθώ στην ανθρώπινη περιέργεια. κατά έναν τρόπο αλληλοσυμπληρώνει τη φαντασία... ή μήπως είναι ανεξάρτητα χαρακτηριστικά? ο άνθρωπος κατέβηκε από το δέντρο κλπ καθοδηγούμενος από τη φαντασία ή από την περιέργεια να εξερευνήσει κι άλλο το περιβάλλον του?
τελικά ισχύει το " κάποιοι φαντάστηκαν αυτό τον κόσμο που ζούμε κι εμείς φανταζόμαστε τώρα την πιθανή συνέχεια του" ή το όσο περνάνε οι αιώνες ο άνθρωπος ανακαλύπτει όλο και περισσότερα για τον κόσμο γύρω του και τον κατανοεί καλύτερα και με περισσότερες λεπτομέρειες, ωθούμενος πάντα από την περιέργειά του να τα μάθει κάποτε όλα?
αυτό μου έφερε περίεργους συνειρμούς... δηλαδή για κάθε εποχή η εικόνα του σύμπαντος διαπλάθεται σαν μια προβολή της από τον προικισμένο εγκέφαλο που την οραματίστηκε? τότε που πιστεύανε στην ύπαρξη του αιθέρα, υπήρχε ο αιθέρας?
τελικά αν η πραγματικότητα εξελίσσεται σύμφωνα με τη φαντασία μας, τότε από που πηγάζει η (εξωπραγματική) φαντασία?
απλοί προβληματισμοί...
είπες στην αρχή :
Παράθεση:
| σκεφτείτε που θα ήταν ή τι θα ήταν ο άνθρωπος αν δεν είχε την φαντασία. δεν θα κατέβαινε ίσως ποτέ από το δέντρο, δεν θα οραματίζονταν ποτέ τον τροχό, δεν θα καλλιεργούσε ή θα έβοσκε ζώα, δεν θα είχε εργαλεία κ.ο.κ. |
εγώ ήθελα να πάω λίγο παρακάτω το συλλογισμό και να αναφερθώ στην ανθρώπινη περιέργεια. κατά έναν τρόπο αλληλοσυμπληρώνει τη φαντασία... ή μήπως είναι ανεξάρτητα χαρακτηριστικά? ο άνθρωπος κατέβηκε από το δέντρο κλπ καθοδηγούμενος από τη φαντασία ή από την περιέργεια να εξερευνήσει κι άλλο το περιβάλλον του?
τελικά ισχύει το " κάποιοι φαντάστηκαν αυτό τον κόσμο που ζούμε κι εμείς φανταζόμαστε τώρα την πιθανή συνέχεια του" ή το όσο περνάνε οι αιώνες ο άνθρωπος ανακαλύπτει όλο και περισσότερα για τον κόσμο γύρω του και τον κατανοεί καλύτερα και με περισσότερες λεπτομέρειες, ωθούμενος πάντα από την περιέργειά του να τα μάθει κάποτε όλα?
Παράθεση:
| η δική μας φαντασία το έπλασε όπως το αντικρύζουμε σήμερα, οι νόμοι που το διέπουν είναι τόσο άναρχοι όσο και η δική μας φαντασία, η αρχή της απροσδιοριστίας του χάιζενμπεργκ, η νευτώνεια φυσική, η ειδική θεωρία και η γενική θεωρία της σχετικότητας, παλιότερα ο αιθέρας κ.ο.κ. ανήκουν στην προσπάθεια διάπλασης του σύμπαντος μέσα από τα οράματα προικισμένων ανθρώπων. |
αυτό μου έφερε περίεργους συνειρμούς... δηλαδή για κάθε εποχή η εικόνα του σύμπαντος διαπλάθεται σαν μια προβολή της από τον προικισμένο εγκέφαλο που την οραματίστηκε? τότε που πιστεύανε στην ύπαρξη του αιθέρα, υπήρχε ο αιθέρας?
τελικά αν η πραγματικότητα εξελίσσεται σύμφωνα με τη φαντασία μας, τότε από που πηγάζει η (εξωπραγματική) φαντασία?
απλοί προβληματισμοί...
Άλλο ένα ενδιαφέρον θέμα στο forum. Μπράβο Epimythea.
Το πώς θα μπορούσε να ερμηνευτεί και να αναλυθεί επιστημονικά (αν είναι καθόλου εφικτό κάτι τέτοιο), οι μηχανισμοί ενεργοποίησης της φαντασίας, η σχέση της με το νευρικό σύστημα και τα εγκεφαλικά κύτταρα … δεν έχουν και ιδιαίτερη σημασία, εν μέρει τουλάχιστο, όσο έχει σημασία η εφαρμογή της ιδιότητας αυτής και οι επιδράσεις της σε νοητικό, ιδεολογικό αλλά και στο φυσικό πεδίο!
Κάποιοι από τα πεδία του αποκρυφισμού ίσως να γνωρίζουν καλύτερα για τέτοια πράγματα …
Imagination is more important than knowledge, for while knowledge defines everything that we know and understand, imagination points to all we might yet discover and create.
- Albert Einstein
Η φαντασία σαφώς και εμπεριέχει τη δημιουργικότητα.
Άλλωστε τρανή απόδειξη είναι οι καλλιτέχνες, οι οραματιστές και δημιουργοί πάσης φύσεως. Εξίσου βέβαια δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να προκύψει και κάποια δυσάρεστη δημιουργικότητα (πχ δημιουργία όπλων, δογμάτων, φόβων, μακαβριοτήτων… ).
Πάντως όλα ξεκινάνε από μια σκέψη, μια αναλαμπή. Και στην πορεία κάποιος ή κάποιοι θα την υλοποιήσουν. Υπάρχουν και ιδέες που δεν υλοποιούνται γιατί δεν ασχολείται κανείς μαζί τους αρκετά, δεν εγκρίνονται, ή δεν υπάρχει αρκετή διάθεση … και έτσι χάνονται στην δύνη από όπου πιθανόν προήρθαν.
Υπάρχει και μια θεωρία ανάμεσα σε κάποιους πνευματιστές πως όλος αυτός ο κόσμος δεν είναι παρά η φαντασία του σύμπαντος, ή αυτού που αποκαλεί η ανθρωπότητα ‘Θεός’ και η οποία είναι τόσο ισχυρή και έντονη που έχει αποκτήσει ‘βαρύτητα’ και έχει υλοποιήσει τον κόσμο όλο, και όλα τα όντα είναι προϊόντα της φαντασίας αυτής. Αλλά καθώς με τον καιρό αναπτύξανε με την σειρά τους νοημοσύνη, συνειδητότητα και ανεπτυγμένη σκέψη κατέληξαν στο να πιστεύουν ότι είναι πραγματικά όντα (ότι υπάρχουν στ’ αλήθεια) και ότι ζουν σε έναν πραγματικό κόσμο.
Για να γίνει πιο κατανοητό αυτό σκεφτείτε τους κόσμους που επινοεί ο άνθρωπος με την σειρά του - κυρίως τώρα μέσω της ολοένα αναπτυσσόμενης τεχνολογίας - με τον κυβερνοχώρο, την τεχνητή νοημοσύνη, τα virtual reality που θα κερδίσουν μεγάλο έδαφος (θεωρείται πως δημιουργούνται υπάρξεις ακόμη και μέσα στον κόσμο των πολύπλοκων κυκλωμάτων, όπως γίνεται και με τα φασματικά ή αστρικά πεδία) αλλά και τα cyborgs, που στο κοντινό μέλλον θα χαρακτηρίζονται ως μια νέα φυλή δημιουργημένη από τον ίδιο τον άνθρωπο. Οι οντότητες που θα δημιουργηθούν και θα δρουν μέσα σε αυτά τα πεδία (και με τα οποία θα αλληλεπιδρά ο άνθρωπος καθώς θα επηρεάζουν την ‘πραγματικότητά’ του ακόμη περισσότερο και ο ίδιος θα συνδέεται με αυτά σε συχνότερη βάση ) θα θεωρούν κι εκείνες με τη σειρά τους πως υπάρχουνε στα αλήθεια, και στην πορεία θα αρχίζουνε να προβληματίζονται για υπαρξιακά θέματα. Όπως κάνει και ο άνθρωπος.
Αυτά που λέω εδώ πιθανόν να ακούγονται πολύπλοκα και δυσνόητα για κάποιους.
Όσοι μελετάνε από το πεδίο του Sci-Fi θα καταλαβαίνουν ίσως καλύτερα το βάθος τέτοιων καταστάσεων και τις προεκτάσεις τους.
Σωστά. Αρκεί βέβαια να είναι καλλιεργημένη φαντασία και με θετικές προθέσεις, γιατί υπάρχει και το αρρωστημένο είδος…
Ορισμένοι σοφοί λένε πως τα καλύτερα πράγματα στη ζωή είναι δωρεάν και ελεύθερα. Όπως η φαντασία. Να φαντάζεσαι πράγματα και μετά να προχωράς στο να τα υλοποιείς.
Είναι όντως ελευθερία την οποία κανείς δεν μπορεί να σου πάρει. Συνήθως όμως στην πράξη δεν είναι και τόσο εύκολο να μπει σε εφαρμογή, αλλά ισχύει. Τώρα το ότι δεν μπορείς να φανταστείς άτομο χωρίς φαντασία … μερικές καλές ματιές γύρω θα σου αποδείξουνε το αντίθετο, ότι υπάρχουνε πολλοί τέτοιοι.
Το πώς θα μπορούσε να ερμηνευτεί και να αναλυθεί επιστημονικά (αν είναι καθόλου εφικτό κάτι τέτοιο), οι μηχανισμοί ενεργοποίησης της φαντασίας, η σχέση της με το νευρικό σύστημα και τα εγκεφαλικά κύτταρα … δεν έχουν και ιδιαίτερη σημασία, εν μέρει τουλάχιστο, όσο έχει σημασία η εφαρμογή της ιδιότητας αυτής και οι επιδράσεις της σε νοητικό, ιδεολογικό αλλά και στο φυσικό πεδίο!
Κάποιοι από τα πεδία του αποκρυφισμού ίσως να γνωρίζουν καλύτερα για τέτοια πράγματα …
Imagination is more important than knowledge, for while knowledge defines everything that we know and understand, imagination points to all we might yet discover and create.
- Albert Einstein
Η φαντασία σαφώς και εμπεριέχει τη δημιουργικότητα.
Άλλωστε τρανή απόδειξη είναι οι καλλιτέχνες, οι οραματιστές και δημιουργοί πάσης φύσεως. Εξίσου βέβαια δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να προκύψει και κάποια δυσάρεστη δημιουργικότητα (πχ δημιουργία όπλων, δογμάτων, φόβων, μακαβριοτήτων… ).
Πάντως όλα ξεκινάνε από μια σκέψη, μια αναλαμπή. Και στην πορεία κάποιος ή κάποιοι θα την υλοποιήσουν. Υπάρχουν και ιδέες που δεν υλοποιούνται γιατί δεν ασχολείται κανείς μαζί τους αρκετά, δεν εγκρίνονται, ή δεν υπάρχει αρκετή διάθεση … και έτσι χάνονται στην δύνη από όπου πιθανόν προήρθαν.
Υπάρχει και μια θεωρία ανάμεσα σε κάποιους πνευματιστές πως όλος αυτός ο κόσμος δεν είναι παρά η φαντασία του σύμπαντος, ή αυτού που αποκαλεί η ανθρωπότητα ‘Θεός’ και η οποία είναι τόσο ισχυρή και έντονη που έχει αποκτήσει ‘βαρύτητα’ και έχει υλοποιήσει τον κόσμο όλο, και όλα τα όντα είναι προϊόντα της φαντασίας αυτής. Αλλά καθώς με τον καιρό αναπτύξανε με την σειρά τους νοημοσύνη, συνειδητότητα και ανεπτυγμένη σκέψη κατέληξαν στο να πιστεύουν ότι είναι πραγματικά όντα (ότι υπάρχουν στ’ αλήθεια) και ότι ζουν σε έναν πραγματικό κόσμο.
Για να γίνει πιο κατανοητό αυτό σκεφτείτε τους κόσμους που επινοεί ο άνθρωπος με την σειρά του - κυρίως τώρα μέσω της ολοένα αναπτυσσόμενης τεχνολογίας - με τον κυβερνοχώρο, την τεχνητή νοημοσύνη, τα virtual reality που θα κερδίσουν μεγάλο έδαφος (θεωρείται πως δημιουργούνται υπάρξεις ακόμη και μέσα στον κόσμο των πολύπλοκων κυκλωμάτων, όπως γίνεται και με τα φασματικά ή αστρικά πεδία) αλλά και τα cyborgs, που στο κοντινό μέλλον θα χαρακτηρίζονται ως μια νέα φυλή δημιουργημένη από τον ίδιο τον άνθρωπο. Οι οντότητες που θα δημιουργηθούν και θα δρουν μέσα σε αυτά τα πεδία (και με τα οποία θα αλληλεπιδρά ο άνθρωπος καθώς θα επηρεάζουν την ‘πραγματικότητά’ του ακόμη περισσότερο και ο ίδιος θα συνδέεται με αυτά σε συχνότερη βάση ) θα θεωρούν κι εκείνες με τη σειρά τους πως υπάρχουνε στα αλήθεια, και στην πορεία θα αρχίζουνε να προβληματίζονται για υπαρξιακά θέματα. Όπως κάνει και ο άνθρωπος.
Αυτά που λέω εδώ πιθανόν να ακούγονται πολύπλοκα και δυσνόητα για κάποιους.
Όσοι μελετάνε από το πεδίο του Sci-Fi θα καταλαβαίνουν ίσως καλύτερα το βάθος τέτοιων καταστάσεων και τις προεκτάσεις τους.
Παράθεση:
|
Αρχική δημοσίευση από lord of green πρέπει να αφήσουμε την φαντασία μας να εκδηλωθεί φτιάχνει πιο όμορφο το προσωπικό σύμπαν του καθενός... |
Ορισμένοι σοφοί λένε πως τα καλύτερα πράγματα στη ζωή είναι δωρεάν και ελεύθερα. Όπως η φαντασία. Να φαντάζεσαι πράγματα και μετά να προχωράς στο να τα υλοποιείς.
Παράθεση:
|
Αρχική δημοσίευση από Antonia Ελευθερία. Η φαντασία είναι η μόνη ελευθερία του ανθρώπου. Δε μπορώ να σκεφτώ άτομο χωρίς φαντασία. Και ένας φυλακισμένος σε ένα σκοτεινό δωμάτιο 2 τ.μ. μπορεί να είναι ο πιο ελεύθερος απ' όλους. Μόνο φαντασία χρειάζεται. |
… Και σίγουρα είναι ένα είδος ισχυρού καυσίμου όπως ειπώθηκε.
Έμαθα από έναν φιλοσοφημένο ‘δάσκαλο’ πριν κάμποσο καιρό πως Όσο περισσότερο φαντάζεσαι τόσο λιγότερο θα κουράζεσαι στη ζωή σου!!
Οι περισσότεροι άνθρωποι δυστυχώς αδυνατούν να βάλουν σε λειτουργία αυτόν το θαυμάσιο μηχανισμό που υπάρχει μέσα σε όλους από τη φύση των πραγμάτων. Αντιθέτως, γαλουχούνται να την βγάζουν εντελώς εκτός λειτουργίας και μάλιστα να την καταπολεμούν και σε οποιονδήποτε άλλον, γιατί το κατεστημένο της δογματικής τους καθημερινότητας-πραγματικότητας διδάσκει ότι τέτοια πράγματα είναι για τα παιδιά και τους τρελούς που δεν τους νοιάζει τίποτε άλλο από το να χαζολογούν όλη μέρα. Τι ηλίθια νοοτροπία! Για αυτό το λόγο λοιπόν δεν υπάρχει κάποιο όραμα για κάτι καλύτερο, γι’ αυτό οι άνθρωποι κουράζονται από νωρίς στη ζωή τους. Λειτουργούν σαν γερασμένα μηχανήματα που παρακμάζουνε και σκεβρώνονται διαρκώς. Παγιδευμένοι επαναλαμβάνουνε τα ίδια και τα ίδια. Χωρίς να έχουν καμία ιδέα τι σημαίνει πραγματική ελευθερία. Βλέπεις, κρίνουν μόνο σύμφωνα με τη σωματική ελευθερία, αγνοώντας το πόσο φυλακισμένοι είναι εσωτερικά το οποίο με τη σειρά του τους καθιστά φυλακισμένους και ανήμπορους και εξωτερικά. Αλήθεια όλα αυτά που λέγονται επανειλημμένα για το εσωτερικό δυναμικό του ανθρώπου κατά πόσο το πιστεύουνε αντί να μένουνε σε χλιαρά λόγια; Αδυνατούν να σκεφτούν καν πέρα από τον κατασταλτικό και ανούσιο τρόπο τους επιβάλλοντάς τον και παραπέρα διότι μόνο αυτό θεωρείται ευρέως αποδεκτό.
Οι δημιουργοί είναι λίγοι, οι καταστροφείς είναι κατά πολύ περισσότεροι.
Έχετε παρατηρήσει ότι άτομα με έντονη φαντασία καθώς και με κάποια παιδικότητα είναι συνήθως και τα πιο δημιουργικά και χαίρονται τη ζωή τους περισσότερο;!! Ίσως να το έχετε συναντήσει γύρω σας λίγο ή πολύ.
Μου έρχεται στο νου και η περίπτωση του περίφημου Hans Christian Andersen που η ζωηρή του φαντασία έδινε πνοή και ζωντάνευε όντα και άλλες πραγματικότητες με τα οποία συναναστρεφόταν… Βέβαια στους γύρω που τον κοίταζαν παράξενα και κουνούσαν περιφρονητικά το κεφάλι ήταν ένας παλαβός φαντασιόπληκτος.
Χμ… φαντασιό-πληκτος. Προκύπτουν περαιτέρω στοχαστικές περιπλανήσεις τώρα που σκέφτομαι το περιεχόμενο του όρου αυτού…
Πιστεύω πως η φαντασία ίσως είναι η μόνη πραγματικότητα που μπορεί να υφίσταται!
Ακόμη και αυτός εδώ ο κόσμος έχει προέρθει από δώσεις φαντασίας. Άσχετα αν είναι τόσο μουντός, πεζός, μονότονος και γκρίζος, και όχι κάτι το εξωτικό και το συναρπαστικό που εξάπτει τις αισθήσεις, όπως οι κόσμοι μυθιστορημάτων, ταινίες, ζωγραφιές και ονειροπολήματα.
Μήπως δεν φαντάζονται αρκετοί άνθρωποι τέτοιους κόσμους σαν αυτούς όπου θα μας άρεσε να υπάρχουμε;!
Η πραγματικότητα είναι κάτι το εύπλαστο. Όσο περισσότεροι πιστεύουνε, ονειρεύονται-οραματίζονται, επιδιώκουνε και ενισχύουνε ένα τάδε μοντέλο πραγματικότητας, ακόμη και κάτι το αρκετά φανταστικό, αυτό τείνει να τροφοδοτείται και να παίρνει υπόσταση διαμορφώνοντας αναλόγως αυτό που αποκαλούμε πραγματικότητα. Θα έλεγε κανείς ότι έχει να κάνει με τη δύναμη που παράγεται από τον οραματιζόμενο νου - όσο περισσότεροι τόσο μεγαλύτερη ισχύς.
...
Έμαθα από έναν φιλοσοφημένο ‘δάσκαλο’ πριν κάμποσο καιρό πως Όσο περισσότερο φαντάζεσαι τόσο λιγότερο θα κουράζεσαι στη ζωή σου!!
Οι περισσότεροι άνθρωποι δυστυχώς αδυνατούν να βάλουν σε λειτουργία αυτόν το θαυμάσιο μηχανισμό που υπάρχει μέσα σε όλους από τη φύση των πραγμάτων. Αντιθέτως, γαλουχούνται να την βγάζουν εντελώς εκτός λειτουργίας και μάλιστα να την καταπολεμούν και σε οποιονδήποτε άλλον, γιατί το κατεστημένο της δογματικής τους καθημερινότητας-πραγματικότητας διδάσκει ότι τέτοια πράγματα είναι για τα παιδιά και τους τρελούς που δεν τους νοιάζει τίποτε άλλο από το να χαζολογούν όλη μέρα. Τι ηλίθια νοοτροπία! Για αυτό το λόγο λοιπόν δεν υπάρχει κάποιο όραμα για κάτι καλύτερο, γι’ αυτό οι άνθρωποι κουράζονται από νωρίς στη ζωή τους. Λειτουργούν σαν γερασμένα μηχανήματα που παρακμάζουνε και σκεβρώνονται διαρκώς. Παγιδευμένοι επαναλαμβάνουνε τα ίδια και τα ίδια. Χωρίς να έχουν καμία ιδέα τι σημαίνει πραγματική ελευθερία. Βλέπεις, κρίνουν μόνο σύμφωνα με τη σωματική ελευθερία, αγνοώντας το πόσο φυλακισμένοι είναι εσωτερικά το οποίο με τη σειρά του τους καθιστά φυλακισμένους και ανήμπορους και εξωτερικά. Αλήθεια όλα αυτά που λέγονται επανειλημμένα για το εσωτερικό δυναμικό του ανθρώπου κατά πόσο το πιστεύουνε αντί να μένουνε σε χλιαρά λόγια; Αδυνατούν να σκεφτούν καν πέρα από τον κατασταλτικό και ανούσιο τρόπο τους επιβάλλοντάς τον και παραπέρα διότι μόνο αυτό θεωρείται ευρέως αποδεκτό.
Οι δημιουργοί είναι λίγοι, οι καταστροφείς είναι κατά πολύ περισσότεροι.
Where there is no vision, the people perish !
Έχετε παρατηρήσει ότι άτομα με έντονη φαντασία καθώς και με κάποια παιδικότητα είναι συνήθως και τα πιο δημιουργικά και χαίρονται τη ζωή τους περισσότερο;!! Ίσως να το έχετε συναντήσει γύρω σας λίγο ή πολύ.
Μου έρχεται στο νου και η περίπτωση του περίφημου Hans Christian Andersen που η ζωηρή του φαντασία έδινε πνοή και ζωντάνευε όντα και άλλες πραγματικότητες με τα οποία συναναστρεφόταν… Βέβαια στους γύρω που τον κοίταζαν παράξενα και κουνούσαν περιφρονητικά το κεφάλι ήταν ένας παλαβός φαντασιόπληκτος.
Χμ… φαντασιό-πληκτος. Προκύπτουν περαιτέρω στοχαστικές περιπλανήσεις τώρα που σκέφτομαι το περιεχόμενο του όρου αυτού…
Πιστεύω πως η φαντασία ίσως είναι η μόνη πραγματικότητα που μπορεί να υφίσταται!
Ακόμη και αυτός εδώ ο κόσμος έχει προέρθει από δώσεις φαντασίας. Άσχετα αν είναι τόσο μουντός, πεζός, μονότονος και γκρίζος, και όχι κάτι το εξωτικό και το συναρπαστικό που εξάπτει τις αισθήσεις, όπως οι κόσμοι μυθιστορημάτων, ταινίες, ζωγραφιές και ονειροπολήματα.
Μήπως δεν φαντάζονται αρκετοί άνθρωποι τέτοιους κόσμους σαν αυτούς όπου θα μας άρεσε να υπάρχουμε;!
Η πραγματικότητα είναι κάτι το εύπλαστο. Όσο περισσότεροι πιστεύουνε, ονειρεύονται-οραματίζονται, επιδιώκουνε και ενισχύουνε ένα τάδε μοντέλο πραγματικότητας, ακόμη και κάτι το αρκετά φανταστικό, αυτό τείνει να τροφοδοτείται και να παίρνει υπόσταση διαμορφώνοντας αναλόγως αυτό που αποκαλούμε πραγματικότητα. Θα έλεγε κανείς ότι έχει να κάνει με τη δύναμη που παράγεται από τον οραματιζόμενο νου - όσο περισσότεροι τόσο μεγαλύτερη ισχύς.
...
Elf δεν κατάλαβες κάτι. Κάθε κόσμος είναι υποκειμενικός.
Και αυτό εξαιτιάς της φαντασίας η οποία είναι φυσιολογικά
και αυτή υποκειμενική.
Αν εγώ φανταζόμουν τις πυραμίδες της Αιγύπτου (λέω τώρα) στα
απέραντα λιβάδια του Ρόχαν τι θα γινόταν;
Ή αν κάποιος άλλος έκανε μια ακόμη πιο παράλογη σκέψη;
Η "πραγματική" Μέση Γη όμως θα υπάρχει χωρίς τις πυραμίδες όπως την
φντάστηκε ο Τόλκιν.
Η δικιά μου Μέση Γη είναι ένας άλλος παράλληλος κόσμος...
Μπράβο Mordiel πολύ σωστές οι σκέψεις και συμφωνώ μαζί σου.
Και προσθέτω πως αν οι περισσότεροι άνθρωποι είχαν ενεργοποιημένη φαντασία (και φυσικά θετική και φωτεινή) ο κόσμος μας θα ήατν πολύ
διαφορετικός.
Και αυτό εξαιτιάς της φαντασίας η οποία είναι φυσιολογικά
και αυτή υποκειμενική.
Αν εγώ φανταζόμουν τις πυραμίδες της Αιγύπτου (λέω τώρα) στα
απέραντα λιβάδια του Ρόχαν τι θα γινόταν;
Ή αν κάποιος άλλος έκανε μια ακόμη πιο παράλογη σκέψη;
Η "πραγματική" Μέση Γη όμως θα υπάρχει χωρίς τις πυραμίδες όπως την
φντάστηκε ο Τόλκιν.
Η δικιά μου Μέση Γη είναι ένας άλλος παράλληλος κόσμος...
Μπράβο Mordiel πολύ σωστές οι σκέψεις και συμφωνώ μαζί σου.
Και προσθέτω πως αν οι περισσότεροι άνθρωποι είχαν ενεργοποιημένη φαντασία (και φυσικά θετική και φωτεινή) ο κόσμος μας θα ήατν πολύ
διαφορετικός.