Mordiel

Ίσως κάποιες φορές η κριτική και ο σχολιασμός να περιττεύουν, Bladerunner.
Όταν παρατείθονται κάποιες πληροφορίες γύρω από ένα θέμα με copy-paste νομίζω πως μιλάνε από μόνες τους. Θέλω να εξηγήσω ότι, γίνεται απλώς μια ειδησεογραφική ενημέρωση από μια τάδε πηγή, και αυτό εξυπηρετεί η συγκεκριμένη κατηγορία, όπως ανέφερε και ο JustAnotherGoneOff. Τώρα τι παραπάνω μπορεί κανείς να πει σε κάθε τέτοια περίπτωση; Εαν έχει περισσότερες γνώσεις ή πληροφορίες επί του θέματος φυσικά και θα τις παραθέσει. Αλλά ας το ψάχνει κανείς και παραπέρα όταν βρίσκει την είδηση ενδιαφέρον και ας βγάζει τα δικά του συμπεράσματα. Δεν είναι λογικό;

Συμφωνώ κι εγώ με τους προηγούμενους. Ο άνθρωπος έχει προπαγανδιστεί και προγραμματιστεί από αρχαίους χρόνους να πιστεύει σε ότι του λένε τα διαφόρων ειδών ιερατεία προκειμένου να είναι με σκυμμένο το κεφάλι υποταγμένος και χειραγωγημένος. Και αυτό το πετυχαίνουνε μια χαρά με το να του εντρυφήσουνε φόβο, θαυμασμό, ελπίδα και άλλα.
Aυτό αντικατοπτρίζεται έντονα στην νοοτροπία του 'πίστευε, και μη ερεύνα'.
Γιατί, όταν ερευνάς…βρίσκεις. Και όταν ανακαλύπτεις και αποκτάς γνώση του τι παίζεται… αρχίζεις να θεωρείσαι επικίνδυνος από τα κέντρα εξουσίας. Δεν νομίζετε!;
Εν τω μεταξύ ολοένα και περισσότερα ‘θαύματα’ αρχίζουν να βρίσκουν την επιστημονική τους εξήγηση και διαλεύκανση από τις σημερινές εξελίξεις και μάλιστα με εκτεταμένη και κατατοπιστική ανάλυση. Και έτσι ρίχνεται φως στο τι πραγματικά συμβαίνει με την εν λόγο υπόθεση.
Διάφορα ‘θαύματα’ αποδεικνύονται πως είναι τελικά καλοστημένες απάτες. Όπως πχ αυτά που έχει εξηγήσει κατά καιρούς ο κ Μ.Καλόπουλος. Και βέβαια, οι ιερείς και άλλοι θρησκόληπτοι, αντιδράνε έντονα αρνητικά μπροστά σε κάθε πραγματική αποκάλυψη (μιας και θίγονται τα τυφλά τους πιστεύω, και ταυτόχρονα κινδυνεύει να χάσει και το δόγμα την επιρροή του στην μάζα).
Όσον αφορά άλλες περιπτώσεις όπου πράγματι συμβαίνει κάτι το ξεχωριστό και εντυπωσιάζει, πρόκειται για κάποιες φυσικές (κι ας είναι σπάνιες) ενεργειακές εκδηλώσεις (πολύπλοκες και διαφόρων πεδίων και αλληλεπιδράσεων για να ερμηνευτούν μια κι έξω) τις οποίες η επιστήμη αρχίζει με τον καιρό όλο και καλύτερα να ξεδιαλύνει και να κάνει κατανοητές για όποιον αναζητάει, μελετάει, αναλύει και επιδιώκει να μάθει. Επίσης, έτσι έχουν ξεκινήσει να διαφωτίζονται ακόμη και ορισμένες περιοχές του μυστικισμού, όπως αυτά που ερευνάει πχ η παραψυχολογία.

Απλά, όταν κάποιος δεν έχει δουλέψει το πνεύμα και τον νου του πέρα από το τι τον έχουν μάθει άλλοι μια ζωή, βιάζεται να καταχωρίσει κάτι ως…θαύμα.

Συμφωνώ κι εγώ με όσα ειπώθηκαν ως τώρα.

Και σαν να μην φτάνει αυτό δεν θέλει να συνειδητοποιήσει ποτέ του ότι εξαρτώνται τα πράγματα και από αυτόν τον ίδιο για το πώς θα εξελιχτούν. Αντί να κάτσει να σκεφτεί προσεκτικά και με επίγνωση και να αναλάβει κάποια δράση κάποτε, προτιμάει να αράζει στα αυγά του σαν αδρανές και τηλεκατευθυνόμενο πρόβατο που είναι και να συνεχίζει να περνάει την ζωή του τυχαία και καταναλωτικά, εξαπολύοντας διαρκώς κατηγορίες απέναντι στον δήμο, την πολιτεία, την κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Αμερική κτλ κτλ για οτιδήποτε τον ενοχλεί. Βαριέται να μάθει να οδηγάει κι αυτός το πλοίο (άσχετα αν δεν του επιτρέψουν μετά να το οδηγήσει, αλλά και πάλι θα μπορούσε να βρεθεί τρόπος) και βρίσκει πιο βολικό το να κάθεται πίσω και...όπου πάει το πλοίο, και όπως να' ναι. Έτσι μονίμως βγάζει το μερίδιο της κάθε ευθύνης του και το ρίχνει σε άλλους παράγοντες. Δλδ, αυτός... νίπτει τας χείρας του.


Και τώρα, πιο συγκεκριμένα για τα ΜΜΕ...
Φυσικά και είναι μέσα στο παιχνίδι της διαμόρφωσης και κατεύθυνσης συνειδήσεων. Πιστεύει κανείς ότι δεν λαμβάνουν από αλλού, από πιο πάνω, εντολές για το τι θα πλασσάρουν στις μάζες γύρω!; Και κάτι που θα ήθελα να επισημάνω εδώ τώρα. Παλιότερα, δεν συνέβαιναν τρομοκρατίες και άλλα δεινά;!! Γιατί δεν έδιναν τόσο βάρος ποτέ πριν και τώρα ξαφνικά έχουν λυσσάξει στην κυριολεξία με μια επιμονή στην προπαγάνδα περί τρομοκρατίας και άλλων δυσάρεστων καταστάσεων!!; Οι κυβερνήσεις ως γνωστόν έχουν εξαπολύσει κυνηγητό τρομοκρατών στα καλά καθούμενα για διάφορους λόγους υπό τις πιέσεις του αμερικάνικου βρωμοκαθεστώτος από όπου και ξεκίνησε αυτή η εκστρατεία ή μάλλον νέα 'σταυροφορία' και στην πορεία όλα αυτά μαζί κορυφώνονται στο να απλώνουν τρομοκρατία στον μέσο πολίτη του πλανήτη (κυρίως των πόλεων), ο οποίος μιας και χαύει εύκολα ότι του σερβίρεται έχει αρχίσει να κινείται προς τα εκεί που τον θέλουνε σχεδόν από μόνος του, χωρίς να του το επιβάλλουνε (τουλάχιστο όχι άμεσα). Σφήγγουν τον κλοιό γύρω του χωρίς να παίρνει είδηση στρέφοντας την προσοχή του αλλού (έτσι κι αλλιώς μονίμως αποβλακωμένος είναι. Εκτός του ότι είναι και αρκετά χαοτικός ο σημερινός τρόπος ζωής) και κάποια μέρα βλέπει ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει και πως δεν έχει ελεύθερα δικαιώματα, ότι πρέπει να δίνει αναφορά και να συμμορφώνεται σύμφωνα με αυτό που επιβάλλεται.
> Επίσης, στη συνέχεια εφαρμόζει/επιβάλλει τα συστήματα που του έχουνε περάσει σε όλη του τη ζωή, και σε άλλους μετά από αυτόν, μιας και ο ίδιος είναι πια μέρος του κατεστημένου.
Παρόλο που έχουνε γίνει κάπως κουραστικές οι επανειλλημένες αναφορές στο φίλμ 'MATRIX', θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα σημείο της πρώτης ταινίας όπου ο Μορφέας περπατώντας μέσα σε ένα πλήθος κόσμου με τον Neo να τρέχει ξωπίσω του εξηγεί με λίγα λόγια ότι : ...όλοι όσοι βλέπεις γύρω είναι εχθροί μας (εχθροί των αφυπνισμένων ατόμων δλδ) ...δικηγόροι, νοικοκυρές, φουρνάρηδες, αστυνομικοί... και ο καθένας τους μπορεί ανα πάσα στιγμή να είναι και ένας πράκτορας. ...Αλλά, όλα αυτά χωρίς να έχουν καμία επίγνωση για το τι τους συμβαίνει.
Και για να μην γίνει καμία τυχόν παρεξήγηση, αυτό που αναφέρθηκε, στην εφαρμογή του στην γύρω πραγματικότητα δεν σημαίνει ότι είναι τέτοιος εχθρός ο καθένας που συναντάς γύρω σου που πρέπει να τρέξεις να κρυφτείς, ή, να γίνεις εχθρικός απέναντί του, αλλά όλοι τους ασυνείδητα παίζουν το παιχνίδι που τους έχουνε προγραμματίσει/προπαγανδίσει να παίζουνε. Και αυτό για να γίνει, πρέπει να μην έχει το άτομο καμία επίγνωση του τι του συμβαίνει πραγματικά. Δηλαδή να είναι σε μια διαρκή λήθη με φυτεμένη μέσα του την ιδέα ότι ξέρει πολύ καλά τι του γίνεται και πως βαδίζει καλά. Ενώ εσύ εαν λειτουργείς διαφορετικά από τον όχλο είσαι λάθος και πρέπει να συμμορφωθείς. Γιατί αλλιώς... δεν θα πάνε τα πράγματα καλά...

Βρίσκεται υπό μια διαρκή πλύση εγκεφάλου που λειτουργεί ως εξής:
Ακούει και διαβάζει καθημερινά για τρομοκρατικά χτυπήματα(κι ας είναι κάποια από αυτά στημένα για χάρη του όλου παιχνιδιού που παίζεται, καθώς και μεγαλοποιημένα από τα ΜΜΕ), ληστείες, δολοφονίες, μαφίες, βιασμοί, ναρκωτικά... και πάει λέγοντας.
Τελικά, τους ακούς σχεδόν όλους να συζητάνε για αυτά τα θέματα και πόσο άγρια και άσχημα έχουν γίνει τα πράγματα (λες και παλιά ποτέ δεν υπήρχε εγκληματικότητα ή άλλα δεινά). - Όλο και περισσότεροι έχουν αρχίσει να φοβούνται την ίδια τους την σκιά, - φοβούνται να βγούν έξω μόλις νυχτώσει (κι ας έχει φώτα) γιατί θα τους 'φάνε' τα 'τέρατα', - φοβούντε ακόμη και να πάνε στην δουλειά τους γιατί μπορεί να βρεθούν στην μέση κάποιας εμπλοκής με πυρά, ή, βομβιστικής επίθεσης, - εαν ακούσουν ότι φεύγεις σε κάποιο ταξίδι στο εξωτερικό αρχίζουν να πανικοβάλλονται και προσπαθούν να σε αποτρέψουν από κάτι τέτοιο γιατί θα σε φάνε λάχανο οι 'ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ' εκεί έξω, - φτιάχνουν κατοικίες που μοιάζουν περισσότερο με φυλακές/φρούρια για την ασφάλειά τους από τους κακοποιούς (αναρωτηθείτε κατά πόσο καταφέρνουν να κρατήσουν μακρυά τους τα 'μυριάδες' κακοποιά στοιχεία περισσότερο απ' ότι εγκλωβίζουν τους ίδιους τους τους εαυτούς). Παρατηρήστε τα όλα αυτά! Και μέσα σε όλο το μπάχαλο σκεφτείτε και τις νέες γενιές που γεννιούντε και μεγαλώνουνε προγραμματισμένες υπό αυτές τις συνθήκες και νοοτροπίες που τους περνάνε οι προηγούμενοι. Τελικά ώρες ώρες οι περισσότεροι στη σημερινή εποχή μοιάζει σαν να ζουν μέσα σε κλισέ αμερικάνικες ταινίες.
Εν τω μεταξύ, για να ενισχυθεί όλο αυτό το φαινόμενο αλλά και για να δικαιολογηθεί, αυστηροί έλεγχοι έχουν αρχίσει να λαμβάνουν χώρα παντού γύρω και παρακολούθηση με κάθε τρόπο και μάλιστα οι ενέργειες αυτές φτάνουν σε τέτοιο ξεφτυλιστικό βαθμό σε σημείο όπου έχεις αρχίσει να θεωρείς ότι τα συστήματα παντού γύρω σε κοιτάζουν με μισό μάτι και άνετα μπορείς να θεωρηθείς ύποπτος ανα πάσα στιγμή για το οτιδήποτε. Αλήθεια πόσες φορές έχει τύχει να σας κάνουν έλεγχο μπλόκα της αστυνομίας τον τελευταίο καιρό;! Και δεν αναφέρομαι στον γνωστό και δικαιολογημένο έλεγχο για δίπλωμα και άδεια οδήγησης, αλλά έτσι, έλεγχο στοιχείων γενικά, όταν περπατάτε σε ένα δρόμο... Όσοι δεν το έχετε συναντήσει ακόμη δεν πειράζει, θα έρθει και η σειρά σας, σύντομα...
Μετασχηματισμοί με νέα νομοσχέδια και πιο αυστηρά συστήματα επιβάλλωνται το ένα μετά το άλλο, χωρίς να σε ρωτάνε, υποβαθμίζοντας το επίπεδο επιβίωσης και παραβιάζοντας τα ελέυθερα δικαιώματά σου. Βέβαια, εδώ και αρκετά χρόνια δεν υπάρχουν και πολλά δικαιώματα, αλλά ήταν καμουφλαρισμένο αυτό. Τώρα γίνεται ολοένα και πιο φανερό, καθώς και πιο ισχυρό.
Εδώ τώρα δεν μπορεί να μην μου έρθει στο νου και μια ταινία η οποία παρουσιάζει την όλη κατάσταση αρκετά έντονα μιας και προς τα εκεί οδεύουν τα πράγματα, το EQUILIBRIUM (Ανθρώπινο Μίσος, άσχετος ο ελλ. τίτλος από κάθε πλευρά).

Πάντως σαν μια ανακεφαλαίωση, διακρίνεται μια έντονη ομοιότητα με τα φανατικά κυνήγια μαγισσών που εξαπέλυσε κάποτε η εκκλησία στο μεσαίωνα προκειμένου να επιβάλλει το δικτατορικό καθεστώς της, δεν νομίζετε!!;
Και παρόμοιες τέτοιες ενέργειες έχουν γίνει και ακόμη παλιότερα στον κόσμο αυτό με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Ο ρόλος που πρέπει, ή μάλλον για να γίνεται πιο σαφές το όλο αίσχος, ο ρόλος που επιβάλλεται να τηρεί το κάθε ανθρώπινο ον (αλλά και μη...) είναι αυτό του σκυφτοκέφαλου, αποπροσανατολισμένου και ανήμπορου σκλάβου, της παραγωγικής και καταναλωτικής μονάδας όπως προαναφέρθηκε από κάποιον, και ως εκεί. Αυτό επιτυγχάνεται εύκολα και σταδιακά με τον καιρό και χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα αντιδράσεων με την παραπλάνηση (παραπληροφόρηση, αποπροσανατολισμός, στροφή της προσοχής αλλού) όπως σωστά αναφέρατε κάποιοι.
Και αυτόν ακριβώς τον ρόλο έχουν να παίξουν και τα ΜΜΕ με την σειρά τους, ως μέρος του κατεστημένου.
Και οποιαδήποτε μονάδα καταφέρει να βγει από το καλούπι του σχηματισμού της σε αποβλακωμένο και ζωόδες ζόμπι και αρχίζει να ανακαλύπτει τι παίζεται και μετά ακολουθεί δικό της δρόμο... υπάρχει 'κίνδυνος' να δημιουργήσει βραχυκύκλωμα στο σύστημα, αλλά και να αφυπνίσει και άλλους και πρέπει πάση θυσία να εντοπίζεται, να συμμορφώνεται και να ξαναεντάσσεται στο σύστημα. Σε περίπτωση που δεν είναι εφικτό αυτό, θα καταδιώκεται μέχρι να αφανιστεί.



ΥΓ:
Καλός προβληματισμός!

Σωστό κι αυτό!

...Δεν γνωρίζω τίποτε γύρω από τους συμβολισμούς που αναφέρεις Solon, αλλά επάνω στην αναφορά του epimythea περί Αδελφότητας της Θλίψης υπάρχει ένα σχετικό κείμενο στο βιβλίο Μυστικές Εταιρίες. Ίσως να πάρεις κάποιες πληροφορίες και από εκεί.
Πρόκειται για μια πραγματικά αινιγματική μυστική ομάδα που φαίνεται να κρύβει πολύ περισσότερα απ' ότι μπορεί να φανταστεί κανείς. Η ιστορία της μόνο (από όσα λίγα υπάρχουνε περιληπτικά) δημιουργεί έντονα ερωτηματικά και προβληματισμούς.

Αλλά και πάλι, μπορεί να μην έχει καμία σχέση το συγκεκριμένο στοιχείο.

Θα ήθελα να αναφέρω εδώ ότι εκτός από κινούμενα σχέδια κάποιοι θα έχουν πάρει επιρροές και από κόμικς. Για παράδειγμα, έργα του κορυφαίου δημιουργού Neil Gaiman όπως το 'Sandman' και το 'The Dreaming' ανάμεσα σε άλλα, είναι χαρακτηριστικά και πλούσια σε αποκρυφιστικές αναφορές και μηνύματα που μπορούν να σε προβληματίσουν έντονα για διάφορα πράγματα και συνάμα να σου εντρυφήσουν το ενδιαφέρον για εσωτερική αναζήτηση.
Και όσοι έχουν ασχοληθεί με το έργο του, δεν θέλει και πολύ να αντιληφτούν ότι έχει δημιουργήσει ένα ολόκληρο σύμπαν με τις ιδέες και γνώσεις του αυτός ο μυστηριώδης τύπος.

Count me in.
...

Θα χρειαστεί να είσαι πιο συγκεκριμένος. Αυτό που άκουσες μπορεί να σημαίνει διάφορα πράγματα, πχ αστρική προβολή, αιώρηση του ίδιου του σώματος... Που όντως μπορούν να επιτευχθούν απ' ότι έχουν δείξει εμπειρίες και μαρτυρίες. Και δεν είναι απαραίτητη κάποια τελετή. Έχει να κάνει κυρίως με το εσωτερικό δυναμικό του ατόμου (το οποίο διαφέρει).
Πάντως, πολλά μπορεί να ακούσει κανείς που θα έχουν υποστεί κάθε λογής διαστρευλώσεις και συνεπώς δίνουν και τις ανάλογες λάθος εντυπώσεις.
Έτσι κι αλλιώς, θέματα μεταφυσικά, παραφυσικά, μυστικιστικά κτλ είναι από τη φύση τους δύσκολο να διευκρινιστούν ... και δεν έχουν πάντα μονοκόμματη μορφή ερμηνείας, ούτε πάντα τα ίδια αποτελέσματα στον καθ' ένα.

Καλό θέμα προς συζήτηση. Όντως η Κίνα αλλά και άλλες Ασιατικές χώρες έχουν αρχίσει να παίρνουν τόσο τα πάνω τους που τελευταία εισβάλλουν σε πολλούς τομείς. Χωρίς απαραίτητα να είναι αυτό κακό.
Για την Κίνα συγκεκριμένα, θυμάμαι άκουγα στο ραδιοφωνικό BBC στις αρχές του χρόνου αυτού ένα ρεπορτάζ που έκανε παρουσίαση της οικονομικής της ισχύς που γίνεται ολοένα και πιο αισθητή στα δρώμενα του κόσμου αυτού, από την ανατολή μέχρι την δύση. Σε κάποιο σημείο μιλούσε ένας υπεύθυνος επιχειρήσεων από την πρώην Σοβιετική Ένωση ο οποίος ανέφερε πως τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται στα μέρη τους όλο και περισσότεροι Κινέζοι επιχειρηματίες με τσάντες γεμάτες κυριολεκτικά με εκατομμύρια(!) αμερικάνικα δολάρια αγοράζοντας επιχειρήσεις εκεί την μια μετά την άλλη. Κάτι λέει αυτό!;!
Επίσης η δύση έχει αρχίσει να υποφέρει οικονομικά και κυρίως η ΗΠΑ, μιας και χάνουνε ήδη το μονοπώλειο και τον έλεγχο του παγκόσμιου εμπορίου.

Είναι ένα θέμα που έχει πολλές προεκτάσεις με τις ανάλογες επιδράσεις σε πάρα πολλούς τομείς και πάνε όλα σαν αλυσιδωτή αντίδραση. Χρειάζεται κανείς να ασχολείται και να γνωρίζει πραγματικά σε βάθος για να το αναπτύξει περαιτέρω.

ΥΓ:Η Αμερική πιστεύω πως έχει φτάσει επιτέλους στο σημείο όπου ήδη διανύει πια την περίοδο της παρακμής της. Αλλά μιας και φαίνεται όλο και περισσότερο ότι υποφέρει οικονομικά, το οποίο φυσικά έχει επιπτώσεις και σε άλλους τομείς της, προσπαθεί να κρατήσει (και να διεκδικεί με το έτσι θέλω) την θέση της μέσω επιβολής. Και αυτό είναι έντονο σημάδι και απόδειξη της αδυναμίας της.

Συγχαρητήρια και από εμένα για αυτή την εκπληκτική και πρωτοποριακή κίνηση!! Εύχομαι να υπάρξουνε κι άλλα τέτοια στο μέλλον.

Πώς υποθέτεις ότι μπορεί να βασίζεται σε πραγματική ιστορία αφού είναι φανταστική;

Οι άλλες ερωτήσεις, για την Μάγδα, που έκανε η Antonia είναι καλές, συμφωνώ κι εγώ.
- Επίσης θα μπορούσαν να υπάρχουν και μερικές περιγραφές για τους χαρακτήρες (για το όλο παρουσιαστικό τους) επειδή σε κάποιο βαθμό μου φαίνεται ότι λείπουν, για τον γιατρό και την βοηθό του.
- Εαν η Μάγδα όπως αποκαλύφθηκε είναι (ίσως) ένα ον του 'φωτός', πολύ πιθανόν να κατείχε ήδη σημαντικές γνώσεις και να μην χρειαζόταν να βασίζεται στο να μελετάει τόσα πολλά βιβλία περί αποκρυφισμού και θρησκειών, τα οποία με τους αιώνες θα έχουν και τις παραποιήσεις/ελλείψεις τους, ως συνήθως. Θέλω να πω πως θα μπορούσε να αποκτάει γνώση από κάποια ανώτερη και διαυγή πηγή με την οποία θα βρισκόταν σε κάποια επαφή, αν καταλαβαίνεις τι εννοώ.
- Εαν ο εχθρός της Μάγδας νικήθηκε τόσο εύκολα τότε δεν θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολη δουλειά να είχανε ηττηθεί ολοκληρωτικά οι κακοί της υπόθεσης από αιώνες παλιότερα και να κυβερνούσε το καλό μέχρι σήμερα χωρίς δυσκολία.
- Το τελείωμα (στο διαμέρισμα) μου φάνηκε κάπως απότομο, εννοώ πολύ σύντομο, και όχι κακό.

Πάντως, γενικά, βρήκα πολύ καλή την όλη διήγηση (ιδέες, τροπή ιστορίας, ευλυγισία σύνταξης...) και είναι ξεκάθαρο ότι διαθέτεις ταλέντο! Συνέχισέ το.


Για την συνέχεια της ευρύτερης διήγησής σου προτείνω τις εξής ιδέες:
1) Τα σημάδια λευκά ή κόκκινα θα μπορούσαν να μην είναι εμφανή αρκετά γιατί διαφορετικά θα εντοπίζανε πολλοί άνθρωποι την συγκεκριμένη πατέντα. Και ή οποία άνετα θα προσέλκυε ερευνητές που ασχολούνται με παράξενα φαινόμενα, καθώς και μυστικές υπηρεσίες ανάμεσα σε άλλους. Εννοείται ότι διεξάγεται ένας κρυφός πόλεμος από κάποιες ανώτερες δυνάμεις οι οποίες θα λειτουργούσαν χωρίς να τραβάνε την προσοχή στα όσα διεξάγονται.
2) Θα μπορούσαν να είναι πιο διαδεδομένοι αυτοί με τις κόκκινες κηλίδες ... και να είναι αρκετοί από αυτούς άτομα που βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας, αρμοδιότητας, μαζικής επιρροής κτλ ώστε να αντανακλάται η κακή κατάσταση που επικρατεί στον όλο κόσμο εδώ και πάρα πολλά χρόνια - και λιγότεροι αυτοί με τις λευκές κηλίδες, οι οποίοι θα μπορούσαν να είναι κυνηγημένοι σε μεγάλο βαθμό από τους άλλους που έχουν πάρει το επάνω χέρι. (Αυτή η εκδοχή αν δουλευτεί καλά μπορεί να πάρει μεγάλες διαστάσεις με έντονη πλοκή. Κάτι παρόμοιο προσπαθώ να δημιουργήσω από καιρό τώρα, αλλά γιατί να μην σου το προτείνω κι εσένα.)
3) Θα μπορούσαν να εμφανιστούν και στοιχεία για τις ανώτερες δυνάμεις που χρησιμοποιούν τους ανθρώπους για την διαμάχη μεταξύ τους. Αλλά κάπως διακριτικά και με προσοχή, μιας και παραμένουν καλά κρυμμένες από την ανθρωπότητα για λόγους άγνωστους.
4) Κάποιο άτομο, ή άτομα, με ψυχικές ιδιότητες ίσως να μπορούσε να βρεθεί μπλεγμένο στα επόμενα σενάρια... ή και κάποιος άγνωστος μυστηριώδης τυχοδιώκτης (ή, πράκτορας από άλλη παράταξη) να γυρίζει και αυτός κάποια γρανάζια, για δικούς του λόγους...


Cheers

Μια ευχάριστη και ατμοσφαιρική βραδιά που κράτησε μέχρι...πολύ αργά.
Και πέρα από τους προαναφερθέν ομιλούντες η περίσταση τιμήθηκε επίσης και με την παρουσία και συνομιλία του γνωστού ερευνητή-συγγραφέα Θανάση Βέμπου.
Μακάρι να υπάρξουν και άλλες παρόμοιες εκδηλώσεις.

...Όπως σου πρότεινε και ο Odysseus_Nemo.
Το συγκεκριμένο έργο έχω εντοπίσει πως υπάρχει σε δύο βιβλία (μέρος 1ο και μέρος 2ο) και είναι από τις εκδόσεις ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ. Πήγαινε και έλεγξέ το στον ιστοχώρο τους.
Σε παραπέμπω μέσω του παρακάτω thread γιατί περιέχει και άλλα links που μπορεί να σε ενδιαφέρουν.

http://www.metafysiko.gr/forum/showthread.php?t=252

Ναι, μην χάσουνε, να αρχίσουνε λαοσύναξη και υστερία αντιδράσεων με τη βοήθεια του όχλου των πιστών τους(ζόμπι) ώστε να επιβληθούν και να καταπατήσουν όποιον διαφωνεί με την συνέχιση της καρκινο-αυτοκρατορίας τους που κατατρώει όλο τον κόσμο τόσους αιώνες.

Επιτέλους, πάρθηκαν και κάποιες πρωτοβουλίες βροντερών αντιδράσεων απέναντι στην αρρώστια της ρασοκρατορίας. Νομίζω ότι για τα ελληνικά δεδομένα τέτοιες κινήσεις είναι κάτι που έχει λείψει πολύ. (Και μακάρι να φουντώσει.)
Και, όχι μόνο να ζητηθεί αλλά να ΑΠΑΙΤΗΘΕΙ η παραίτηση του παραπάνω … και από περισσότερους.
Δεν γίνεται και ένα ψήφισμα από τον κόσμο για το θέμα του διαχωρισμού κάποια στιγμή;!

Δυστυχώς σε αυτό τον μίζερο τόπο πρέπει πάντα να είναι πολύ αργά για να αποφασιστεί ότι δεν πάει άλλο και ότι κάτι πρέπει να γίνει. Άσε που συνήθως ακόμη και τότε τίποτα δεν γίνεται. Σε λίγο πιθανόν να παραμεριστεί το θέμα και να συνεχίσει ο καθένας στους ίδιους ρυθμούς και στις δικές του ασχολίες. Φροντίζουνε γι’ αυτό κάποιοι.

…την παράδοση και την ιστορία του τόπου…
Μάλιστα. Όλα τα παραμύθια και τις διαστρεβλώσεις που εντρυφούν σε γενεές και γενεές τώρα επιμένουν να τα περνάνε ως παράδοση και ιστορία.
…σε μια χώρα που δεν πιστεύει στο θεό και δεν προσκυνά τους αγίους…
Μα γιατί δεν το λέει ξεκάθαρα; Ότι πρέπει ολόκληρη χώρα να πιστεύει στο δόγμα και να προσκυνάει τα ράσα. Χα χα χα χα… Σαν να αντηχούν οι όμοιοί τους από τον ιεροεξεταστικό μεσαίωνα.
“Θα ασπαστείς και θα μας προσκυνήσεις θες δε θες, γιατί αλλιώς…”
…την περίοδο των διωγμών των χριστιανών…
Το ποιος καταδίωξε ποιόν μακάρι να το γνώριζε περισσότερος κόσμος…
Και αφού πια σήμανε και πολεμικό προσκλητήριο μετά την προετοιμασία του εδάφους με τα προπαγανδιστικά φυλλάδια, τότε μπορούμε να μιλάμε ξεκάθαρα για ανοιχτό πόλεμο. Και όσο για την σίγουρη νίκη τους…να δούμε σε τι μεθόδους θα ανατρέξουνε πάλι όπως και παλιότερα για να την εξασφαλίσουνε. Αλλά μάλλον είναι γελασμένοι.
Πάντως προσπαθεί (ανεπιτυχώς) να είναι όσο δραματικός μπορεί. Οι δηλώσεις του πιάνουν τόπο μόνο στα αφελή, μίζερα και φανατικά πρόβατα που έχουν στα πόδια τους και τους προσκυνάνε.
Όσο για τις κάρτες…καταλαβαίνεις με τι ελεεινού επιπέδου υποκείμενα έχει κανείς να κάνει. Η αρρώστια πάει κατακλυσμός. Να δούμε με τι άλλο θα λυσσάξουνε σε λίγο.

Η Εκκλησία κάποτε είχε τέτοια εξουσία που ήταν Νόμος. Όσοι έχουνε μελετήσει αρκετά και με ανοιχτό νου γνωρίζουνε. Τώρα που δεν έχει την ισχύ εκείνη, προσπαθούν με νύχια και με δόντια (και με πολλά πανούργα τεχνάσματα) να διατηρήσουνε την όση εξουσία και ιεραρχία τους έχει μείνει για να συνεχίσουν την άσκηση της επιρροής τους και το καθεαυτού σατανικό τους έργο.
Ρε ποιος τους χέζει όλους τους. Άντε στα τσακίδια πια με την όλη περίπτωσή τους.
Εγώ λέω να τραβήξουμε επιτέλους κάποια στιγμή αυτό το ρημάδι το καζανάκι και να φύγει όλη αυτή η βρωμιά. Αρκετά πια!!!
Ο καθένας ας πιστεύει σε ότι τον/την ευχαριστεί. Αλλά όχι να συνεχίζουν ακόμη να καταδυναστεύουν, να απομυζούν, να παραπλανούν και να κατευθύνουν τον κόσμο και τα δρώμενα και με το έτσι θέλω μετά από τόσους αιώνες οι κληρικοί και το κατεστημένο τους.



ΥΓ: Εν τω μεταξύ, πριν λίγες μέρες ο σκοταδιστής αρχιεπίσκοτος σε κήρυγμα του (αν δεν κάνω λάθος νομίζω ήταν στο ίδιο που αναφέρεις cosmictsak) αποκαλούσε όσους πάνε να φέρουν τον διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους, «αξημέρωτους» …και κάτι άλλες απεγνωσμένες λασπολογίες που δεν έκρινα ότι άξιζε να συγκρατήσω.
Ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον να παρακολουθήσω τα σύννεφα που έτρεχαν στον ουρανό και να ταξιδέψω και να μεταμορφωθώ μαζί τους.

ΥΓ: Βασικά δεν ξέρει τι του γίνεται ο...αξημέρωτος.

Βρήκα αρκετά καλή την προσπάθεια διαφορετικών ατόμων να ολοκληρώσουν μια ιστορία σε ερασιτεχνικό επίπεδο και η οποία μπορεί να απογειωθεί στο μέλλον. Όλα αυτά δεδομένου των προβλημάτων που μπορεί να προκύψουν όπως είπατε κάποιοι.
Ομολογώ ότι μου άρεσε ο τρόπος που τελείωνε, δηλαδή οι τελευταίες λίγες σειρές. Σαν να είχε κάτι...κάπως κινηματογραφικό, την στιγμή που το διάβαζα. Και παράλληλα ξεκαθαρίζει ότι τα πράγματα είναι όπως λένε και στα αγγλικά, far from over.

...Γιατί έτσι συνήθως συμβαίνει...

Υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν αυτά που παρέθεσε πολύ περιληπτικά ο Darkoverlordoftheabyss. Μετά από τόσους αιώνες έχει υποστεί έντονη διαστρέβλωση ο όρος δαίμονας και το τι αντιπροσωπεύει (όπως γίνεται και με τόσα πολλά πράγματα άλλωστε). Και αυτή η διαστρέβλωση προήρθε κυρίως από την ίδια την θρησκεία, μιας και χρειαζότανε να παρουσιάσει έναν εχθρό για να δικαιολογήσει την ύπαρξή της και συνεπώς να στηρίξει και την παρεμβολή της στα δρώμενα του κόσμου, οπότε πήρε ότι είχε κάποτε μια ιδιαίτερη σημασία για τον κόσμο και το παρουσίασε όπως την βόλευε (για να αναδείξει έναν 'εχθρό').

Έχει ενδιαφέρον αν δούμε ότι στα Αγγλικά υπάρχουν δύο λέξεις-ορισμοί:
Demon, που παλιότερα συναντιότανε ως daimon ή daemon, που προέρχεται από το Ελληνικό «δαίμων».
Και το, Devil.
- Ως demon χαρακτηρίζεται ένα πνεύμα ή ακόμη και τζίνι (τζιν)-genius το οποίο παρέχει έμπνευση, διαίσθηση και διορατικότητα σε εκείνον που έρχεται σε επαφή μαζί του. Αυτή είναι και μια από τις επιδιώξεις των πρακτικών και τελετουργιών αποκρυφιστών, αλλά και μη, πχ φιλόσοφοι, καλλιτέχνες και λοιποί που επιδιώκουν την υπέρτατη έμπνευση και διόραση. Και για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο δεν είναι απαραίτητη η ενασχόληση με μια απόκρυφη τέχνη. Θα μπορούσε να γίνει με αρκετή αναζήτηση, στοχασμό, διαλογισμό…
Ένα τέτοιο πνεύμα πιστεύεται ότι επέτρεπε στους ανθρώπους να συνομιλούν με τους θεούς.
Πολλοί θεωρούν ότι το δαίμονας (demon) προέρχεται από, και μεταφράζεται ως, «διάολος». Όμως η λατινική λέξη για το διάολο είναι diabolus και όχι demon.
- Devil από την άλλη είναι εκείνο που χαρακτηρίζεται ως κάτι κακό και καταχθόνιο.

Μερικές φορές αναζητώντας και εξετάζοντας τους όρους και τα νοήματα που τους έχουν αποδοθεί, και πώς έχουν αλλάξει με τους αιώνες, μπορεί να αποβεί αρκετά διαφωτιστική. (Αυτό συμβαίνει με πάμπολλες λέξεις που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα χωρίς να ξέρουμε τι σημαίνουν πραγματικά και από πού προέρχονται.)
Βλέπουμε λοιπόν πως η λέξη «δαίμων» έχει δαιμονοποιηθεί, (και σε αυτό έχουν συμβάλει αρκετά μέσα). Ενώ στην πραγματικότητα (και εξ αρχής) όπως αναφέρει και η Virginia Moore στο 'The Unicorn: William Butler Yeats’s Search for Reality', σημαίνει,
...η φωνή εκ των έσω, που άλλοτε έχει ερμηνευτεί ως συνείδηση, άλλοτε ως ανώτερος εαυτός και άλλοτε ως μια θεότητα συνδεδεμένη με τον ίδιο – ποτέ όμως ως κακοποιό ον. Δαίμων…ένα προστατευτικό πνεύμα προσκολλημένο στο γήινο αντίθετο ενός ανθρώπου…
Σε μια κοσμολογία που απεικονίζει το θείο στην «κορυφή», υπεράνω της ανθρώπινης εμπειρίας, και τοποθετεί τον επίγειο κόσμο στον «πυθμένα», κάτω από τον υψηλό κόσμο της θεότητας, ένας δαίμων, και μάλιστα ο δαίμων ενός ανθρώπου είναι το ανάποδο του θεού (αντανάκλαση) – μια θεία υψηλή πραγματικότητα που πηγάζει προς τα «κάτω» προς το επίγειο βασίλειο και που έχει τη δυνατότητα να φέρει τον άνθρωπο σε επαφή με τα ανώτερα στρώματα.
(Κάτι σχετικό συναντάμε και στο σύστημα της Qabalah (το Καμπαλιστικό Δέντρο της Ζωής) με τα sephiroth(κόσμους ή στάδια) που χρειάζεται να περάσει κανείς από το κατώτερο Malkuth μέχρι να φτάσει στο ανώτερο το Kether. Ένα σύστημα που είχε επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό το έργο του ποιητή και μυστικιστή W.B.Yeats, ο οποίος είχε και σημαντικό λόγο για την επιλογή του χαρακτηριστικού του εμβλήματος, το Λατινικό ρητό, Demon est Deus Inversus, και ο οποίος είχε έντονη ενασχόληση με τον μυστικισμό.)

Με την παρεξηγημένη νοοτροπία που κυριαρχεί εδώ και πολλούς αιώνες κατέληξαν μεγάλες και διαφωτιστικές προσωπικότητες να κατηγορηθούν ως σατανιστές από κάθε λογής αδαή και αμαθή. (Βλ. πχ περί δαιμόνιου του Σωκράτη, και, το συμβολικό ρητό του Yeats.)


Οι δαίμονες, έτσι όπως εννοούνται από τους περισσότερους, θα μπορούσαν βασικά να είναι περισσότερο πνευματικές οντότητες που άνετα θα μπορούσαν να παίξουν με το νου του αδύναμου και παραπληροφορημένου κάνοντάς τον να τις πάρει για δαίμονες, παρά να πρόκειται για τις δαιμονικές τερατώδεις και σατανικές οντότητες που έχουν καταντήσει πια…αιώνιο κλισέ.
Η δαιμονολογία που μελετάει περί δαιμόνων, κακών πνευμάτων, και τελετουργιών, προκαταλήψεων και παραδόσεων που συσχετίζονται με όλα αυτά δείχνει ανάμεσα σε άλλα ότι πολλές θεότητες όπως των θρησκειών της Μέσης Ανατολής και της Αιγύπτου (πχ. Baal, Ashtaroth, Bel, Apophis, Set) έχουνε συσχετιστεί με δαίμονες ή με θεότητες της μαύρης μαγείας και του μονοπατιού του αριστερού χεριού.

Δαίμονες συναντάει κανείς σε αρκετές παραδόσεις αρχαίων πολιτισμών. Ίσως όμως να μην ισχύουν με τον ίδιο τρόπο που παρουσιάζονται, το γνωστό πρότυπο δηλαδή που έχει επικρατήσει από κάποιο σημείο και έπειτα. Και η δουλειά του οποίου είναι τι άλλο; Να εντρυφήσει φόβο. Και στη συνέχεια, με τον κατάλληλο χειρισμό αυτού του φόβου μπορούν να χειραγωγήσουν όλους αυτούς που το έχουν αποδεχτεί ως κάτι αληθινό, και καταχθόνιο… Τα υπόλοιπα αφήνω σε εσάς να αναλογιστείτε, να αναλύσετε και να τα φιλοσοφήσετε.

Κάνοντας μια εκτενή μελέτη στο θέμα και αφήνοντας στην άκρη το συγκεκριμένο πρότυπο που σου έχουνε εντρυφήσει, καθώς επίσης και ότι άλλη επιρροή έχουν ασκήσει κινηματογραφικά φιλμ και μυθιστορήματα μπορεί να αρχίσεις να αναθεωρείς το όλο θέμα και να βρεθείς αντιμέτωπος με κάποιες συγχυτικές σκέψεις τελικά και δυσκολία κατάληξης στα γνωστά συμπεράσματα.

Μήπως τελικά οι δαίμονες δεν είναι τίποτε άλλο παρά οι μπαμπούλες του παρελθόντος, που κάποιοι συνεχίζουνε να ανασύρουν και να χρησιμοποιούνε μέχρι σήμερα, για κάποιους ευνόητους λόγους;! Μήπως είναι απλώς κάποια κακόβουλα πνεύματα, ή ακόμη, κάποιες αρνητικές και απροσδιόριστες ενέργειες;! Μήπως είναι…κάποια τμήματα του εαυτού μας για τα οποία δεν γνωρίζουμε, και που έχουν τον δικό τους τρόπο λειτουργίας στο να επηρεάζουνε καταστάσεις, και εμείς μέσα στην άγνοιά μας θεωρούμε ότι πρόκειται για εξωτερικές παρεμβολές μιας και μας αρέσει να αποδίδουμε αλλού το φταίξιμο για οτιδήποτε δυσάρεστο (εξάλλου εξειδικευόμαστε στις παρερμηνείες);!
Χμ…!;
Μήπως!;



Επίσης κάτι λίγα για το nickname που επέλεξες, baphomet:
Baphomet: Demonic deity represented by Eliphas Levi as a goat-headed god with wings, breasts, and an illuminated torch between his horns.
The name Baphomet may be a corruption of Mahomet (Mohammed). Eliophas Levi identified Baphomet with the Tarot card The Devil.
- The Dictionary of the Esoteric

Όντως υπήρχε ακρίβεια στα ιστορικά πρόσωπα καθώς και σε κάποιες λεπτομέρειες, όπως όταν ο Σαλαντίν προσφέρει ένα κύπελο με νερό στον ηττημένο αντίπαλό του, τον Guy, εκείνος το δίνει στον Raynald de Chatillion, και ο Σαλαντίν εκνευρισμένος τον σκοτώνει (τον δεύτερο, αν και είχε απωθημένα μαζί του από πριν γιατί είχε δολοφονήσει την αδερφή του). Γενικά ήταν αρκετά καλός ο Σαλαντίν στην απόδωσή του, όπως και μερικοί άλλοι χαρκτήρες της ιστορίας.
Και η σκηνή όπου οι Μουσουλμάνοι έχουν πάρει πίσω την πόλη και ο Σαλαντίν βαδίζοντας στο βασιλικό χωλ συναντάει το πεσμένο σύμβολο των χριστιανών το σηκώνει με σεβασμό και το βάζει στη θέση του, είναι χαρακτηριστική καθώς τελειώνει.
(Νομίζω ότι υπάρχουν παραδείγματα που σε διάφορες περιπτώσεις ευλαβή άτομα άλλων θρησκειών σέβονται τα σύμβολα και τους ναούς άλλων θρησκειών, κάτι που ο μέσος χριστιανός δεν θα διανοήτο να κάνει ποτέ ο ίδιος.)

Μερικά ξερά φύλα δέντρων είχανε πέσει γύρω από το μνήμα καθώς αυτό ορθωνότανε ελαφρά γκριζωπό, με την επιγραφή του και μια ανάγλυφη παιδική αγγελική μορφή να το στολίζει απλά. Στο κάτω μέρος, μέσα σε ένα φανάρι τρεμόπαιζε η φλόγα από το καντήλι. Σε λίγη ώρα θα έσβηνε. Πόσο καιρό προσπαθούσε να διατηρήσει την φλόγα του… Σε τι ωφελούσε άραγε όλη αυτή η μονότονη τελετουργία. Είχαν όντως ανάγκη οι νεκροί από καντήλια, θυμιάματα και λουλούδια; Δεν έφτανε να τους αγαπάς και να τους θυμάσαι;! Κάνουμε πολλά πράγματα στη ζωή μας γιατί έτσι βλέπουμε τους υπόλοιπους γύρω να κάνουνε, χωρίς να γνωρίζουμε γιατί πραγματικά τα κάνουμε, και κατά πόσο ωφελούν. Στεκόταν εκεί χαμένη σε σκέψεις που δεν είχε ξανακάνει, ή μάλλον στις οποίες δεν είχε δώσει σημασία παλιότερα. Είχε σκοτεινιάσει κάπως περισσότερο.

… Από την άκρη του οπτικού της πεδίου συνειδητοποίησε ξαφνικά ότι κάτι υπήρχε μερικά μέτρα παραδίπλα… Κάποια φιγούρα στεκότανε… Γύρισε απότομα. Θα ορκιζότανε ότι ήτανε απλώς άλλο ένα μνήμα. Ένα ψηλό μνήμα. Αλλά, όχι. Ήτανε κάποιος. Η ψηλή μορφή...ενός άνδρα, με μακριά ίσια ξανθά μαλλιά, φορούσε ένα μακρύ καφετί παλτό. Ήταν γυρισμένος στο πλάι και κοιτούσε....τον ουρανό! Φαινόταν να μην της δίνει σημασία. Δεν μπορούσε να δει καλά το πρόσωπό του. Πώς και δεν τον πρόσεξε πιο πριν όταν κατευθυνόταν στο μνήμα των δικών της; Προφανώς ήταν πολύ αφηρημένη. Αλλά και πάλι, ούτε άκουσε κανέναν να πλησιάζει μετά. Το επόμενο δευτερόλεπτο ξαφνιάστηκε κάπως.
“Γιατί άραγε συμβαίνουν όλα όσα συμβαίνουν;” είπε κοιτάζοντας ακόμη ψηλά. “Πόσο θα θέλαμε όλοι να ήτανε τα πράγματα διαφορετικά.” Η φωνή του είχε μια ωραία χροιά και ακουγότανε ήρεμη, αν και προβληματισμένη.
Η Κατερίνα τον κοιτούσε για λίγο. Έμοιαζε σαν να έκανε κι εκείνος τις ίδιες σκέψεις με εκείνη, ή,…σαν να αντιλαμβανόταν τις δικές της.
Σκέφτηκε ότι μπορεί να είχε αποχωριστεί κι εκείνος κάποιον ή κάποιους, αλλά ρίχνοντας μια ματιά πιο μπροστά του είδε ότι δεν υπήρχε κανένα μνήμα, παρά μόνο ένας θάμνος με αγριόχορτα και ένα δέντρο.
“Μην αναλώνεσαι σε ότι έχει συμβεί και έχει περάσει, αλλά στο τι γίνεται από εδώ και πέρα,” ξαναμίλησε ο ξένος. “Οι δοκιμασίες διαδέχονται η μια την άλλη, και μια καινούργια διασταυρώνεται τώρα με το μονοπάτι σου.”
Εκείνη απορημένη μην έχοντας κάτι να πει, τον κοιτούσε σαστισμένη. Μήπως ήταν κανένας παράξενος που είχε όρεξη για φλυαρία;
Εκείνος τώρα χαμήλωσε το βλέμμα του προς τα κάτω. Ένα ελαφρύ αεράκι φύσηξε κάνοντας τα μαλλιά και το μακρύ λεπτό παλτό του να ανεμίσουν λίγο. Εκείνη έπιασε τον γιακά της ζακέτας της πιο κοντά στον λαιμό της. Παρόλη την μουντάδα, από το προφίλ του προσώπου του φαινόταν να έχει ωραία χαρακτηριστικά, και το σώμα του στεκόταν σαν κομψή αγαλμάτινη φιγούρα.
“Ποιος ήσαστε;” κατάφερε τελικά να τον ρωτήσει.
Εκείνος παρέμεινε σιωπηλός για λίγο και φαινότανε σαν να μην την είχε ακούσει.
“Τι σημασία έχουν τα ονόματα.” Απάντησε μετά.
Σε λίγο συνέχισε, “Έχεις ένα χάρισμα στην διάθεσή σου. Υπάρχει για κάποιο λόγο. Χρησιμοποίησέ το.” … “Δεν είσαι η μόνη. Και δεν πρέπει να λυγίσεις.”
Έστριψε το κεφάλι του και την κοίταξε για πρώτη φορά, όμως κατά κάποιο τρόπο έμοιαζε σαν να την ήξερε ήδη…από πριν. Οι λέξεις που είπε στην συνέχεια έβγαιναν με μια ιδιαίτερη έμφαση. “Η κάθε κίνηση, του κάθε ενός είναι κρίσιμη, και παίζει σημαντικό ρόλο…σε πολλά. Αυτό που συμβαίνει σε αυτό τον κόσμο είναι πολύ μεγαλύτερο από ότι φαίνεται. Από εμάς εξαρτάται εάν θα αλλάξει κάτι.”
Δεν μπορούσε να διαβάσει το πρόσωπό του. Τι εννοεί; Γιατί μου τα λέει αυτά; σκέφτηκε η Κατερίνα.
Σαν να της άφησε μια στιγμή να συνειδητοποιήσει τι της είπε. Και μετά κοιτάζοντας μπροστά, “Αυτά είχα να σου πω για την ώρα.”
Ύστερα, ο ξένος γύρισε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά. Είχε σκοτεινιάσει αρκετά τώρα. Εκείνη κοντοστεκόταν μπερδεμένη και τον ακολουθούσε με το βλέμμα της. Σε λίγο της ήρθε να τρέξει ξωπίσω του και να του ζητήσει κάποια εξήγηση,...μα όταν έφτασε στην πύλη δεν μπορούσε να τον διακρίνει πουθενά.

Τι να σήμαιναν όλα αυτά το τελευταίο μισάωρο;!
Ξαφνικά θυμήθηκε ότι θα καθυστερούσε στην δουλειά της. Βγήκε έξω και επιτάχυνε το βήμα της. Ένα δεκάλεπτο μετά θυμήθηκε ότι τελικά είχε ξεχάσει να ανάψει το καντήλι, και τώρα θα έσβηνε. Όπως είχε σβήσει και το φως της ημέρας…και είχε απλωθεί η νύχτα.

Την επόμενη ημέρα είχε ρεπό και χρειαζότανε λίγη ξεκούραση. Όμως ο νους της παρέμεινε κάπως απασχολημένος από αυτές τις ασυνήθιστες ιδιότητες που της είχανε αναπτυχθεί τελευταία. Την προβλημάτιζαν ως προς το πώς τις απόκτησε στα καλά καθούμενα. Και δεν δίσταζε να περιεργάζεται τα φαινόμενα που της αποκάλυπταν στους άλλους γύρω της και στο περιβάλλον. Ίσως να την βοηθούσαν ακόμη περισσότερο στο να βοηθάει τους άλλους. Θα μπορούσε να τις χρησιμοποιήσει για την πρόληψη σε όσους πάσχουν και για τον καλύτερο εντοπισμό ασθενειών, σκέφτηκε. Όλα αυτά φυσικά σε συνεργασία με τους γιατρούς. Αλλά, ποιος από τους γιατρούς θα την έπαιρνε στα σοβαρά; Μπα. Μόνη της ήτανε σε αυτό. Ίσως να ήταν καλύτερα να ασχολούτανε η ίδια με την ιατρική. Αποφάσισε όμως να ψάξει τις επόμενες ημέρες να βρει αν υπήρχαν τίποτα βιβλία γύρω από ψυχικές ικανότητες, μήπως και μάθαινε περισσότερα για να κατατοπιστεί στο τι της συνέβαινε. Εξάλλου, η γνώση είναι σημαντική.
Το βράδυ εκείνο ο ύπνος της ήτανε κάπως καλύτερος και μπόρεσε να ξεκουραστεί. Ήταν ένα πολύτιμο διάλειμμα για αυτήν από την φούρια των περασμένων ημερών. ... Κάποια στιγμή, στην διάρκεια του ύπνου, σαν να ένιωσε κάτι να την αγγίζει απαλά στον ώμο. Ένα χέρι μήπως… Έμοιαζε να συμβαίνει μέσα στο ονειρικό φάσμα αλλά συνάμα και στον ξύπνιο της. Δεν κατάφερε όμως να δώσει και πολύ σημασία από την κούρασή της. Επίσης, εκείνη την ημέρα είχε μια αμυδρή αίσθηση σαν να άλλαζε κάτι μέσα της, κάτι που δεν μπορούσε να το προσδιορίσει.

Έπειτα, ήρθε και η ημέρα για να επιστρέψει στη δουλειά. Είχε βάρδια αργά το απόγευμα, αλλά ξεκίνησε αρκετά νωρίτερα για να περάσει και από το νεκροταφείο για λίγο.

Όταν έφτασε στο νεκροταφείο κοντοστάθηκε για λίγο στην εξωτερική του πύλη η οποία ήταν μισάνοιχτη. Καθώς όμως πλησίαζε από πριν στο σημείο αυτό, είχε αρχίσει να αισθάνεται ένα ξαφνικό και απροσδιόριστο βάρος να την γεμίζει μέσα της. Ένα συναισθηματικό βάρος που τελικά φαίνεται ότι συσσωρεύτηκε τόσο που κατάφερε να την κάνει να σταματήσει. Εκεί ακριβώς. Γιατί άραγε; Αισθάνθηκε να την κυριεύει μια θλίψη και να την πιέζει σαν ένα μαχαίρι από μέσα. Ένας πόνος που την έκανε να ασφυκτιεί. Άρχισε να ανασαίνει βαριά. Ήταν έτοιμη να δακρύσει. Έφερε το χέρι της μπροστά στο στόμα και τον μορφασμό πόνου που είχε πάρει το πρόσωπό της. Δεν ήξερε γιατί να της συμβαίνει τώρα αυτό. Άρχισαν να αναβλύζουν από μέσα της με έναν έντονο και ταυτόχρονα κάπως απόμακρο τρόπο αναμνήσεις από τα αγαπημένα της πρόσωπα που είχε αποχωριστεί, σκηνές που είχανε ζήσει μαζί, ευχάριστες στιγμές, ξεγνοιασιάς, επάρκειας … Αναμνήσεις σαν παλιές ξεθωριασμένες εφημερίδες που τις παρέσερνε ο άνεμος, αναμνήσεις τραβηγμένες και ξεριζωμένες από μέσα της. Απομακρυσμένες πλέον. Πέρα από κάθε άγγιγμα. Μόνη τώρα. Μόνη σε έναν εχθρικό και δυσάρεστο κόσμο, όπου κυριαρχούσε η απελπισία, η απώλεια, η παρακμή, η παράνοια … η δυστυχία… Μέχρι που αισθανότανε ότι θα την γονάτιζε για τα καλά αυτό το αόρατο βάρος. Αισθανότανε ότι δεν θα είχε το κουράγιο να συνεχίσει την ζωή της για πολύ ακόμη.

Σαν να φύσηξε ένα μικρό αεράκι και ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι δεν θα ήθελε να την δουν τίποτα περαστικοί σε αυτή την κατάσταση, και με αυτή την στιγμιαία σκέψη κατάφερε κάπως να αποσπάσει το νου της από αυτό που συνέβαινε και να συνέρθει. Ορθώθηκε, έβαλε για λίγο τις παλάμες στα μάτια της και πήρε μια βαθιά ανάσα. Αισθανόταν καλύτερα, αν και δεν είχε συνέρθει τελείως.
Πήρε την απόφαση και προχώρησε.
Στον εσωτερικό χώρο του νεκροταφείου δεν παρατηρούσε καμία άλλη ψυχή, ούτε υπήρχε κανένας άλλος ήχος εκτός από τον αργό βηματισμό της και μερικά μικρά κοφτά κελαηδίσματα πουλιών τα οποία μετά σώπασαν. Διέσχιζε σειρές και σειρές μνημείων. Οι σκιές που προκαλούσε ο ήλιος που έδυε μάκραιναν σταδιακά, και το μέρος καθώς και ο ουρανός είχανε πάρει μια κάπως απόκοσμη πορτοκαλί απόχρωση. Κοντοστάθηκε για λίγο και κοίταξε τον ουρανό και τα σχεδόν κοκκινωπά σύννεφα. Τι ωραία που έδειχναν. Και τι ωραία αίσθηση γαλήνης που φαινόταν να είχε απλωθεί παντού γύρω. Σαν να βρισκόταν σε ένα άλλο τοπίο, μακριά από την πόλη, μακριά από τον συνωστισμό και την φασαρία. Γιατί δεν μπορούσαν να είναι περισσότερα απογεύματα έτσι;!
Ο νους της όμως σαν επιτακτικός φρουρός της ξαναθύμισε τον λόγο που είχε έρθει. Γύρισε και κοίταξε προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Λίγα μέτρα πιο μπροστά βρισκόταν το μνημείο της χαμένης οικογένειάς της. Έμοιαζε σαν να την περίμενε. Σαν να περίμενε την παρέα της. Πρώτη φορά αισθανόταν έτσι. Σαν να υπήρχε εκεί κάτι μοναχικό, όπως είχε αισθανθεί και εκείνη λίγο πριν στην πύλη. Όμως γιατί όλα αυτά έτσι ξαφνικά;!
Πλησίασε.

Οφείλω να πω πως βρίσκω αρκετά ενδιαφέρον τον συλλογισμό σου περί του θέματος, τον τρόπο με τον οποίο εκφράζεις αυτές σου τις σκέψεις καθώς και την συσχέτηση που κάνεις με αυτά που συμβαίνουν το διάστημα αυτό.
Και να είναι μόνο αυτά;! Κυρίως από το 2000 και μετά είναι αξιοσημείωτο το ότι έχουν αρχίσει όλο και περισσότερα στοιχεία σιγά σιγά να στρέφονται εναντίον του ανθρώπου, αφού σαν είδος το έχει παρατραβήξει πια σε απαράδεκτο βαθμό ... Και όμως συνεχίζει ακάθεκτα, χωρίς να του καίγεται καρφί, χωρίς να δίνει μια !
Και ο τρόπος που αντεπιτίθεται ο φυσικός κόσμος γύρω φυσικά και είναι τέτοιος που να πιάνεται ο άνθρωπος απροετοίμαστος και να μην μπορεί να τα βγάλει πέρα εύκολα. Εννοείται άλλωστε. Μήπως ο ίδιος αφήνει καθόλου περιθώρια απέναντι στα άλλα πλάσματα και στη φύση γενικά;!! Οπότε, θα έρχεται το αντίτιμο έτσι όπως πονάει περισσότερο. Και δεν νομίζω πως η φύση εκδικείται (όπως επαναλαμβάνουνε πολλοί λανθασμένα αυτή την έκφραση) αλλά είναι η φυσική διαδικασία που επέρχεται, σαν πχ μια χημική αντίδραση.

Έχει να διδαχτεί το ανθρώπινο είδος τόσα πολλά από το καθετί γύρω του. Προσπάθησαν να τα εξηγήσουνε ανα τους αιώνες ορισμένα προηγμένα πνεύματα, αλλά ποιός ακούει ποτέ. Επιδίδεται μονίμως στην καταπάτηση, στην καταστροφή, την βεβήλωση, την αιχμαλώτιση, τον αφανισμό, την αρπαγή ... θεωρώντας πως όλα του ανήκουν. Και δεν χορταίνει ποτέ.
Και όταν τα πράγματα αρχίσουν να αλλάζουν εις βάρος του κάποτε, τότε αρχίζει να διαμαρτύρεται, να γκρινιάζει, να θεωρεί την φύση...άδικη. Τι θράσσος! Τι εγωκεντρισμός!

Ποτέ του δεν κάθεται να κάνει μερικές σκέψεις για το κάθε τι που υπάρχει γύρω του. Για το τι μπορεί να περνάνε και τα άλλα πλάσματα στην διάρκεια της ύπαρξής τους σε τούτο τον μίζερο και δύσκολο κόσμο, για το πόσο δύσκολη είναι η επιβίωσή τους, και πόσο ακόμη πιο δύσκολη τους την κάνει ο...κανιβαλάνθρωπος. Ο τρόπος που χειρίζεται το οτιδήποτε, σαν να είναι... ... Είναι τόσο αχροίοι και αγροικίστικοι ο τρόποι του που δεν ξέρω πώς εριγράφονται.
Σκέτη φρίκη.
Επιδίδεται σε τρόπους που κάθε άλλο παρά άνθρωπο θυμίζουν.
Και επιπλέον έχει την πεποίθηση πως είναι το πιο προηγμένο και ανώτερο ον στο σύμπαν.
Αίσχος!!

Είναι ένα επίσης μεγάλο θέμα αυτό που θίγεται τώρα εδώ.
Οι διάφορες μεθόδοι εναλλακτικών θεραπειών δεν είναι απλώς, πάω σε έναν ειδικό μου κάνει κάτι 'μαγικά' και μετά είμαι καλά. Γιατί κάπως έτσι τα προωθούν κάποιοι του κατεστημένου συστήματος αλλά και ο αδαής κόσμος που βιάζεται να συμπεράνει(επηρρεασμένος από το κατεστημένο). Και έτσι, έχουν καταντήσει όλα αυτά να θεωρούνται από τους περισσότερους ως τσαρλατανισμοί, συνομωσίες απάτης και κοροϊδίες απέναντι στους αφελείς. Υπάρχει μεγάλη διαστρεύλωση και παραπλάνηση. Και αυτό γίνεται βασικά εσκεμμένα για να χαλάσει την εικόνα εκείνων των συστημάτων ώστε να μην τα εμπιστεύεται ο κόσμος. Οι ακαδημαϊκοί και η κλασική ιατρική ενοχλούνται που τέτοια πράγματα έχουν αρχίσει να κερδίζουν όλο και περισσότερο έδαφος μέσα σε λίγες μόλις δεκαετίες και όλο και περισσότερος κόσμος έχει αρχίσει να καταφεύγει προς τα εκεί. Φυσικά. Αφού κάποια στιγμή θα κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς δουλειά, χωρίς τα μεγαλεία και τις τιμές, χωρίς να θεωρούνται από τον κόσμο ως επιστήμονες και...σωτήρες.
Εαν ήτανε όντως απάτες τότε δεν θα είχαν την απήχηση που όλο και μεγαλώνει. Δεν θα συνέχιζε να τα αναζητάει ο κόσμος εαν ήταν αποδεδειγμένο πως δεν φέρνουν αποτέλεσμα. Παλαιότερα ήταν μόνο κάτι λίγοι, τώρα έρχονται πολύ περισσότεροι σε επαφή με τέτοιου είδους πρακτικές. Αυτό δεν λέει κάτι; Και στο κάτω κάτω, εαν η επίσημη ιατρική δεν τα εγκρίνει και τα θεωρεί αναποτελεσματικά και χαζομάρες τότε γιατί δεν συνεχίζει ήσυχη την δική της δουλειά χωρίς να φοβάται τίποτα;!!;
Θα θιχτεί μια υπόθεση απατεωνιάς από εκείνα τα πράγματα(και όντως υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις), αλλά είναι φοβερό το πώς οτιδήποτε στραβές, συγκαλύψεις, εγκλήματα και απατεωνιές λαμβάνουν χώρα από την γνωστή ιατρική περνάνε απαρατήρητες, δεν νομίζετε;!!
(Σημείωση:Δεν κατηγορώ όλους τους γιατρούς, αλλά αναφέρομαι στο μέρος εκείνο που μυρίζει άσχημα. Υπάρχουν πραγματικά καλοί και καταξιωμένοι στον χώρο της ιατρικής. Μακάρι όμως να ήταν περισσότεροι σαν αυτούς.)

Τουλάχιστο, τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται κάποιοι επιστήμονες, γιατροί, καθώς και ερευνητές, από τις πιο πρόσφατες γενιές που αφήνουν στην άκρη το δογματισμό και τις παγιωμένες πεποιθήσεις και κάνουν τον κόπο να προσεγγίσουν και να μελετήσουν τα πράγματα από νέες πλευρές και διόδους ανακαλύπτοντας στην πορεία όλο και περισσότερα ενδιαφέρον στοιχεία που κρατάνε στην αφάνεια μανιωδώς όλοι οι υπόλοιποι της πραγματικής συνομωσίας ενάντια στον άνθρωπο και ενάντια στη φύση την ίδια!
Πού είναι αυτά που έλεγαν κάποιοι μεγάλοι όπως ο Παράκελσος ή ο Ιπποκράτης (και λοιποί);!! Ποιός κατάλαβε πραγματικά το μεγαλείο των γνώσεων που παρέθεταν αφιλοκερδώς στην ανθρωπότητα για την βοηθήσουν να μην υποφέρει;!! Και η οποία ανθρωπότητα τους ξεπλήρωσε με τους γνωστούς αχρείους τρόπους της ... ως συνήθως.
. . . . . . . . . .

Τα εν λόγω συστήματα είχαν μια κυρίαρχη θέση στη ζωή παλαιότερων πολιτισμών. Πηγάζουν από πολύ παλιές παραδόσεις και κάνουν την επανεμφάνισή τους τώρα, μετά από αιώνες κατατρεγμού, καταπάτησης και εξάλειψής τους αφού και αυτά θεωρήθηκαν αιρετικά και σατανικά (όπως θεωρούνται και σήμερα από κάποιους). Πώς να επιτρέψουν λοιπόν κάποια φασιστο-δογματικά καθεστώτα να συνεχίζουν πρακτικές που πάνε πιο πέρα και από την υπόθεση ίασης, βοηθώντας το άτομο να διαμορφώσει έναν καλύτερο τρόπο ζωής, υγιούς και απελευθερωμένης σκέψης και εναρμόνισής του με τους παλμούς της φύσης και του σύμπαντος!;
Δεν είναι λοιπόν κάτι το καινούργιο ή κάτι το διαφημιστικό όπως θέλουν κάποιοι να λένε, για να τραβήξει χρήμα και να κοροϊδέψει.
Για να επανέρθω λίγο... Πέρα από αυτά που θα κάνει ο ειδικός, κάποιες συμβουλές που θα σου δώσει και ίσως και κάποιο είδος φαρμάκου (αλλά όχι χημικού), προϋποθέτει αρκετή δουλειά και από την δική σου πλευρά. Όπως, αλλαγή του τρόπου ζωής σου και της στάσης σου απέναντι σε αυτήν, και αντιμετώπιση και εξάλειψη αρνητικών συνηθειών οι οποίες οφείλονται σε έντονο βαθμό για πολλών ειδών παθήσεις και ασθένειες.
Υπάρχουν τόσα πολλά σημαντικά πράγματα που όχι μόνο δεν σου τα διδάσκει κανείς στην σημερινή εποχή όπου κυβερνάει η αμάθεια, αλλά αντιμετωπίζονται όλα αυτά με ιδιαίτερη αρνητικότητα και... προκατάληψη.

Σε κάποιες ανεπτυγμένες χώρες όπως Μ.Βρετανία, υπάρχουν ολόκληροι οργανισμοί και εκπαιδευτικά ιδρύματα όπου πρέπει να φοιτήσει κάποιος με αρκετή μελέτη και παρακολούθηση, και στο τέλος να δώσει επίσημες εξετάσεις για να πάρει πτυχίο αναγνωρισμένο από το ίδιο το κράτος ώστε να εξασκήσει την ειδικότητα της θεραπευτικής στην οποία εντρύφησε ως επάγγελμα. υπάρχουν έλεγχοι εκεί και δεν μπορεί να παρουσιαστεί κάποιος ως ειδικός έτσι από μόνος του. Επίσης και η αντιμετώπιση από τον κόσμο εκεί είναι πολύ πιο ανοιχτόμυαλη.
Όχι όπως εδώ, στην Μπανανία, όπου είναι όλα ένα τεράστιο Χύμα και κάνει ο καθένας ότι του κατεβαίνει και ο κάθε απατεώνας και ασυνείδητος καραγκιόζης βρίσκει το πεδίο ελεύθερο για να κάνει τα κόλπα του.
Και μετά, μαζί με τις περιπτώσεις κοροϊδίας, παίρνει η μπάλα και όλα τα υπόλοιπα. Και επιπλέον πετάγεται και ο κάθε αδαής να μιλήσει για να καταδικάσει και να χλευάσει, χωρίς βασικά να ξέρει περι τίνος πρόκειται (μην χάσει...).
- - -
Προσωπική εμπειρία δεν μπορώ να καταθέσω, αλλά έχουν ενδιαφέρον πολλά στοιχεία σε βιβλία, άρθρα, δημοσιεύματα και περιπτώσεις που έχω συναντήσει όπου κάποια άτομα βρήκαν πραγματικά την λύση χρόνιων προβλημάτων από τα οποία έπασχαν. Ακόμη και περιπτώσεις όπου κάποιοι ήταν ξεγραμμένοι εντελώς από τους γιατρούς και όμως θεραπεύτηκαν τελείως. (και οι γιατροί ξεροκατάπιναν και παραμίλαγαν πως κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν. Κι όμως είναι!)
Και δεν πρόκειται ούτε περί θαυμάτων. Είναι οι έμφυτοι μηχανισμοί ίασης και αυτοεπιδιώρθωσης που μπαίνουν σε λειτουργία, όταν αποφασίσεις να...ξυπνήσεις, να ψαχτείς και να αλλάξεις πορεία.

Θεωρώ πάντως, ότι ένας μέσος δρόμος για αρχή είναι μια καλή προσέγγιση (μιας και έχουμε πολλά να ανακαλύψουμε ακόμη). Δηλαδή, τα εναλλακτικά συστήματα μπορούν να συνδυαστούν με την γνωστή μας ιατρική (αν εξελιχτεί με τον σωστό τρόπο) με ικανοποιητικά αποτελέσματα αλληλοσυμπληρώνοντας έτσι η μια πλευρά την άλλη.

_________________
Και κάτι άλλο.
Όταν κάποιος θρησκευόμενος γίνει καλά, τότε αμέσως ... " θαύμα, θαύμα "!
Όταν ένας άθεος ή φιλοσοφημένος θεραπευτεί ... " Α, αυτό οφείλεται στις σατανικές του διασυνδέσεις και τις δαιμονικές δυνάμεις που αντλεί. Κακά πράγματα εκείνες οι ανορθόδοξες ενασχολήσεις του, πολύ κακά "!
Τα συμπεράσματα δικά σας.