Ειναι ο κόσμος "προϊόν σκέψης";

Καλημέρα,
αναρωτιέμαι αν το επίπεδο-διάσταση στο οποίο μπορούμε να μεταφερθούμε μέσω αστρικής προβολής, μπορεί να είναι κατά κάποιο τρόπο, ένας "χώρος προπαρασκευής" του τρισδιάστατου-υλικού κόσμου που αντιλαμβανόμαστε.
Αν η σκέψη, η μαζική αλλά και η υποκειμενική είναι η "πρώτη ύλη" (σχημα λόγου), που στη συνέχεια σχηματοποιείται στο υλικό επίπεδο;
Π.χ. από το, η πόρτα είναι πόρτα γιατί όλοι την σκεφτόμαστε σαν πόρτα από την στιγμή που πρωτοαντιλαμβανόμαστε τον κόσμο (μεταφερόμενη πληροφορία-σκέψη από γενιά σε γενιά), μέχρι τον υποκειμενικό φόβο ενός ανθρώπου ότι είναι.. άσχημος και βλέπει ένα άσχημο είδωλο στον καθρέφτη.
Υπάρχουν κάποιες απόψεις γύρω απ' αυτό το θέμα;

Αν και σε τόσο βαθύ φιλοσοφικό προβληματισμό είναι δύσκολο να υποστηρίξεις απόψεις, αισθάνομαι πως κάπως έτσι είναι. Πιστεύω πως το κάθε άτομο έχει ισχυρή και δημιουργική (με άλλα λόγια, μοναδική) 'σκέψη', η οποία από μόνη της αρκεί για να οδηγήσει στην ευτυχία. Τώρα εάν δεν αισθανόμαστε έτσι, είναι μάλον γιατί χαλάμε τις ισορροπίες μνήμης, συνείδησης και βούλησης.

Φιλικούς Χαιρετισμούς

Σ' ευχαριστώ για την απάντησή σου.
Έχεις δίκιο, είναι πολύ δύσκολο να έχεις απόψεις για ένα τέτοιο θέμα, ήθελα να πει όποιος έχει νιώσει, αντιληφθεί ή σκεφτει κάτι σχετικά, μέσα από τα δικά του βιώματα ή ακόμα και από κάτι που έχει διαβάσει σχετικά και το θεωρεί άξιο προβληματισμού.
Σε χαιρετώ

.....................

By the way.. μ'αρέσουν τα εικονίδιά σου!
Να σου πω, έτσι όπως το αντιλαμβάνομαι εξ αρχής, η σκέψη είναι προϊόν του κόσμου μας το οποίο μεταβιβάζεται σ' ένα άλλο επίπεδο απ' όπου μπορεί να επιστρέψει μορφοποιημένο. Αυτό είναι το αρχικό ερώτημά μου. Αν εννοείς κάτι άλλο πες μου, θα το σκεφτώ περαιτέρω.

καλό σ/κ ή
καλό τριήμερο για τους προνομιούχους

Αν καταλαβαίνω καλά αυτό που εννοείς, υποθέτεις ότι η θέληση του ανθρώπου μπορεί να υλοποιήσει κάτι στο αστρικό πεδίο και μετά στο υλικό, έτσι δεν είναι?

Είμαι της εντύπωσης ότι αυτό δεν μπορεί να συμβεί. Αν έχεις διαβάσει ερμετικούς συγγραφείς, υποστηρίζουν ότι μόνιμη υλοποίηση στο υλικό πεδίο μπορεί να συμβεί μόνο αν σε εκείνο το σημείο υπάρχουν τα βασικά συστατικά που αποτελείται αυτό που θές να φτιάξεις ή να δώσεις ενέργεια από κάπου. Αλλιώς αυτό που θες δεν θα είναι μόνιμο.

Γενικά όμως υποτίθεται ότι οι κανόνες της πραγματικότητας είναι ίδιοι για όλους χωρίς να έχει προτεραιότητα κανείς, άρα θεωρώ πολύ δύσκολο να μπορεί ένα άτομο μόνο του να αλλάξει την πραγματικότητα. Οι τελετές (σε όλες τις θρησκείες) υπάρχουν για να συγκεντρώσουν την πίστη και να επιτύχουν το αποτέλεσμα μέσω του θετικού οραματισμού, ακόμα και για περιπτώσεις που ο ένας μόνος του δεν μπορεί να υλοποιήσει το αποτέλεσμα.

Ναι, δεν το θέτω τόσο απλά, δηλαδή θέλω κάτι, το σκέφτομαι και γίνεται. Λέω πως, ίσως κάτω από κάποιες συνθήκες, η σκέψη μπορεί να μορφοποιηθεί στο υλικό πεδίο. Και έχει μάλιστα απόλυτη σχέση αυτό που λες για τις θρησκείες, όπου χρησιμοποιείται η μαζική σκέψη για την επίτευξη ενός οραματισμού ή σκοπού.

Δεν χρειάζεται κάποια θρησκεία για μια τέτοια επιδίωξη. (Ακόμη και οι κυβερνήσεις λειτουργούν με παρόμοιο τρόπο επηρεάζοντας και διαμορφώνοντας τον κόσμο γύρω όπως βολεύει τους σκοπούς τους, και αυτό γίνεται με τον τρόπο που κινούν τα νήματα και τους σπόρους που σπέρνουν -παρομοίως και οι θρησκείες, καθώς και άλλες ιδεολογικές ομάδες). Μπορούν οποιοιδήποτε μοιράζονται ένα καινό όραμα να δράσουν άνετα και έξω από θρησκευτικά πλαίσια με τρόπο συλλογικό, επιδιώκοντας αλλαγές και διαμόρφωση της «πραγματικότητας». (Φυσικά και χρειάζονται όπως αναφέρθηκε κάποιες κατάλληλες συνθήκες που θα βοηθήσουν.)
Ακόμη και από το χώρο της επιστήμης έχει αρχίσει αυτό να γίνεται αποδεκτό με αποδείξεις (κυρίως από την κβαντική) μιας και ο νους όντως μπορεί να επιδράσει στην ύλη, αλλά απαιτείται τεράστια ισχύς και συνεχή προσπάθεια, που συνήθως ένα άτομο μόνο του είναι πολύ δύσκολο να πετύχει κάποιο αποτέλεσμα.

Θέλω να σταθώ λίγο περισσότερο σε αυτό που λες R-b-t3r, μιας και θα είναι προβληματισμός και ορισμένων άλλων ακόμη :
Το να αλλάξει την πραγματικότητα ένα μόνο άτομο είναι από πολύ δύσκολο έως αδύνατο. Και αυτό συμβαίνει επειδή όπως αυτό το ένα άτομο έτσι και όλα τα άλλα άτομα επιδιώκουν ο καθένας την δική του εκδοχή-μορφή και τροπή του όλου πεδίου γύρω, οπότε με τόσες πολλές ταυτόχρονες και διαφορετικές αλληλεπιδράσεις που ασκούνται πώς να πάρει μια τάδε μορφή το φάσμα της πραγματικότητας (πχ αυτήν που οραματίζεται το συγκεκριμένο άτομο). Το ίδιο ισχύει και για όλους τους άλλους παρομοίως.
Εάν όμως συντονιστούνε οι άνθρωποι μιας ολόκληρης πόλης, ή κάποιας άλλης ευρύτερης περιοχής (ακόμη και ολόκληρης χώρας), με κάποιον κοινό τρόπο σκέψης πίστης και επιδίωξης τότε το πράγμα σαφώς και έχει τη δυνατότητα να αλλάξει εκεί! (Και ίσως και λίγο παραπέρα.)
Ένα παράδειγμα είναι περιοχές όπου συμβαίνουν ασυνήθιστα και παράξενα φαινόμενα, από φασματικές οπτασίες μέχρι ξωτικά και δαιμόνια. Ακόμη και η ατμόσφαιρα εκεί σε κάνει να αισθάνεσαι κάτι το πέρα από τα συνηθισμένα. Βέβαια, για τον μέσο άνθρωπο μπορεί κάλλιστα εκείνα τα πράγματα να μην είναι τίποτε άλλο παρά προκαταλήψεις και ψευδαισθήσεις των φαντασμένων ανθρώπων που ζουν (και δρουν) εκεί. Μέχρι βέβαια να συμβεί κάτι που θα επηρεάσει και την προσωπική σου πραγματικότητα μιας και θα βρίσκεσαι σε ένα χώρο πέρα από τον γνωστό σου και θα δέχεσαι σε ένα αόρατο επίπεδο την επιρροή που κυριαρχεί εκεί. Για εκείνους όμως (τους ντόπιους) είναι πραγματικότητα, και μάλιστα τόσο αληθινή όσο για εσένα η συνηθισμένη δική σου πραγματικότητα στην οποία κινείσαι, με την οποία σε έχουν συντονίσει, και έχεις μεγαλώσει να πιστεύεις ως δεδομένη.

Σε όσο πιο προσωπικό επίπεδο κάνει προσπάθειες κάποιος τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να επιφέρει αλλαγές. Και αντίθετα, όσο πιο ευρύτερα επιδιώκει να επηρεάσει κάτι τόσο δυσκολότερα είναι τα πράγματα. Επειδή παραπέρα (έξω από τον εαυτό δλδ) υπάρχουν και οι επιδράσεις των άλλων όπως είπα (είναι κατανοητό και από μόνο του) και δεν μπορούν να συμβαδίζουν. Άρα εκεί θα χρειαστεί συλλογική προσπάθεια και επιδίωξη.
Αυτή την εντύπωση έχω.

Επίσης, κάτι παρεμφερές είναι και η προσωπική κοσμοθεώρηση του κάθ’ ενός. Το πώς δλδ αντιλαμβάνεσαι το κάθε τι. Από το τι περιέχει για εσένα μια ταινία ένα βιβλίο ένα έργο τέχνης και οι εντυπώσεις ή εμπνεύσεις που θα αντλήσεις από εκεί, μέχρι τα περιστατικά της καθημερινότητας, ο τρόπος που λειτουργείς και αντιδράς, οι επιδιώξεις σου, τι πιστεύεις ότι είναι δυνατό και τι όχι κλπ. Και όλα αυτά θα συμβάλουν στο πώς θα επηρεάζεται και θα τροποποιείται η πραγματικότητά σου, άλλωτε από εξωτερικούς παράγοντες και άλλωτε από τον ίδιο σου τον εαυτό.