elf

Η αρχή που αναζητήθηκε είναι η Αρχή του Ρυθμού. Παραθέτω ένα σχετικό απόσπασμα από ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο:

"Όλα ρέουν, όλα αποσύρονται, όλα έχουν τις δικές τους περιόδους ανόδου και πτώσης, όλα ανεβαίνουν και κατεβαίνουν όλα κινούνται όπως ένα εκκρεμές, το μέτρο της κινήσεώς τους προς τα δεξιά είναι η αμοιβή. Αυτή η αρχή εκφράζει την αλήθεια ότι τα πάντα εκδηλώνονται ανάμεσα σε μία εναλλασσόμενη ροή - αποσύρωσις, άνοδο - κάθοδο, μια ταλάντευση μεταξύ των δύο πόλων που υπάρχουν σύμφωνα με την αρχή της πολικότητας. Αυτός ο νόμος της προχώρησης και υποχώρησης ισχύει και για τα φυτά, τα ζώα, τους ανθρώπους, τους πολιτισμούς με τις περιόδους και τις παρακμές τους, τους γαλαξίες κλπ. Είναι ο νόμος της ζωής, της εισπνοής και της εκπνοής."

(http://www.esoterica.gr/articles/es...io/kimbalio.htm)


Φιλικούς Χαιρετισμούς

Λέγοντας 'μαγεία', ο καθένας καταλαβαίνει κάτι διαφορετικό! Έτσι λοιπόν, αντιδράς ανάλογα με το πως έχεις συναντήσει και αντιμετωπίσει το θέμα στο παρελθόν. Εάν λειτούργεις στερεοτυπικά και έχεις χρεώσει στην έννοια όλη την ενημέρωση που λαμβάνεις από την κοινή γνώμη και τα μέσα μαζικής αποπληροφόρησης, τότε 'βλέπεις΄ κάτι επικίνδυνο, κακό και λοιπά. Η δεύτερη περίπτωση της απλούστευσής μου δεν είναι άλλη από το να μην έχεις κάνει το πρώτο, οπότε και η μαγεία παραμένει απλά μία λέξη. Τώρα τι μπορεί να πρεσβεύει είναι ανοιχτό σε κάθε ερμηνεία όπως ακριβώς και πολές άλλες λέξεις (όπως 'αγάπη' και 'ελευθερία'). Έτσι δεν βλέπω τον λόγο που κάποιος θα θεωρούσε την μαγεία αντιφατική με την ουσιαστική χριστιανική πίστη.

Φιλικούς Χαιρετισμούς

Πολύ όμορφα, smoralis! Ωστόσο, δεν βρίσκεις το "...Ακόμη και ο Θεός μέρα με την μέρα τελειοποιείται." κάπως λανθασμένο; Βελτιώνεται ο Θεός; Δεν νομίζω!

Φιλικούς Χαιρετισμούς

Πιστεύω πως υπάρχουν δύο βασικά χαρακτηριστικά των Αγγέλων/Δαιμόνων:
1) είναι άυλα όντα
2) εξυπηρετούν σκοπούς αγνώστους σε εμάς
Αυτά τα δύο αρκούν για να κάνουν αδύνατη οποιαδήποτε απόδειξη και με κάνουν να απορώ πως μπορεί να γίνει διάκριση μεταξύ τους. Δηλαδή, μιλάμε για θέμα εσωτερισμού στο οποίο (καλώς ή κακώς) θα εμπεριέχει πάντα τεράστια δυσκολία επικοινωνακής σύγκλισης.

Μου έκανε εντύπωση το 'Ιερές Τριάδες' ως φράση. Πιστεύω πως διαφορετικές - χρονικά, τοπικά και τροπικά - προσεγγίσεις του Ενός Τριαδικού Θεού καταλήγουν σε αναπαραστάσεις, ονόματα, μύθους που ποικίλουν. Θα με ενδιέφερε πολύ να διαβάσω και τις απόψεις άλλων.


Φιλικούς Χαιρετισμούς

Μου άρεσε πολύ το άρθρο σου, niko! Εάν δεχτούμε από την μια τους κύκλους (το παρελθόν, τα σφάλματά μας, τις επαναλήψεις, τις αναμνήσεις μας...) και από την άλλη την ευθεία (ως εξέλιξη, πρόοδος, άγνωστο, άπειρο...) τότε ίσως η ευτυχία είναι η ελευθερία που αντλείς αυτόνομα να κινηθείς ανάμεσα σε αυτά τα δύο.

Φιλικούς Χαιρετισμούς

Δηλαδή στην Αγγλία θα έχουν μεγάλο πρόβλημα ε, χε χε; Θέλεις να εξηγήσεις περισσότερα Lazaros;

Φιλικούς Χαιρετισμούς

“Πάλι τα ίδια Αποστόλη;” Η παρουσία του ήρεμου άντρα αυτή την φορά ήταν έντονη και επιβλητική. Τον ένιωθε να του μιλάει αλλά δεν τον έβλεπε, να απορρίπτει τις ψεύτικες απαντήσεις του χωρίς να του απαντάει! Αισθανόταν σταδιακή και ολοκληρωτική αφαίρεση – ύλης, ιδεών, χρόνου, ζωής... και όμως 'έβλεπε' την Αγάπη! Είχε τόσα χρώματα που δεν μπορούσε να διακρίνει ένα, τόσα σχήματα που ήξερε πως λειτουργούσαν όλα τους, τόσες μορφές που ένοιωθε πως τις γνωρίζει όλες. “Να γιατί αγωνιζόμουνα για την ελευθερία μου” σκέφτηκε χαμογελώντας και για να περάσει τα πολύτιμα δεπτερόλεπτα της αυτο-αναγνώρισης (τεχνική που καλλιεργούσε μετά από κάθε επιτυχημένο κυνήγι) αγκάλιασε την Αφροδίτη χωρίς να αναρωτηθεί για την αλλόκοτη εμφάνισή της. “Ας παρατηρήσουμε μαζί” πήγε να της πει αλλά πλέον όλα άρχισαν να σβύνουν γλυκά και απαλά - βυθιζόταν...

“Είσαι καλά;” η γνώριμη γλυκιά φωνή της Αφροδίτης τον τράνταξε. Aνοίγοντας τα μάτια του είδε πως βρισκόταν σε ένα μικρό και ψυχρό δωμάτιο νοσοκομείου. “Τι σου συμβαίνει τις τελευταίες μέρες; Πως βρέθηκες εδώ; Ο γιατρός είπε πως μέχρι να σου κάνει την ένεση, παραληρούσες και τραγούδαγες.” Προσπαθώντας να βρει μία καλή διακαιολογία συνειδητοποίησε την ενοχική σκέψη του, μιας και δεν υπήρχε καμία λογική εξήγηση στο μυαλό του - και όμως, αισθανόταν μια περίεργη διαύγεια! “Μίλα μου”, αυτή την φορά η Αφροδίτη κατάφερε να κάνει τα λόγια της να ακουστούν και να μείνουν στον αέρα πάνω από τις σκέψεις του Αποστόλη.

lord of green: "όταν ο τόλκιν φαντάστηκε τη μέση γη, ίσως και χωρίς να το ξέρει συνέδραμε στην δημιουργία ενός άλλου κόσμου..."

Εάν δεχτούμε ή καταλάβουμε ότι το σύμπαν που ζούμε είναι νοητικό τότε εκτιμούμε και εξισώνουμε την φαντασία με την δημιουργία. Και αφού η φαντασία υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους, όλοι είμαστε συν-δημιουργοί και συν-εργάτες με τρόπους που δεν φανταζόμαστε, χε χε.

Φιλικούς Χαιρετισμούς

"Μα το πάχος της ψυχής μου, θα του καταργήσω την βουλιμία." ούρλιαξε ο Γιογκ Χοντρόθ.
"Ηρέμησε! ...και σταμάτα να μην τρως όταν μιλάς" είπε η Σουμπ Αχορτάθ.
"Μα πως θα συλλάβει η γυναίκα του πριν την αστρική παμφαγία, όταν αυτός δεν έχει συλλάβει ούτε το αποκρυφιστικό μεταβατικό λίπος ουσιαστικής γέννησης και ασφάλειας των πάντων ακόμη! Και όσο τον βλέπω να παίζει στις μουσμουλιές μου φεύγει το λίπος από το κεφάλι!" τα λόγια του Μέγα Θεού ακολούθησε ένα ανάγλυφο ουρλιαχτό, βαθύ και πολύχρωμο με επιμήκυνση αιώνων και παλμό αποσύνθεσης, "Γκκρρρτζτζτζχλιιιιιιιιιιιιφςςςςςςςςςςς....."
Το Χοντρό Πάνθεον, όπως γινόταν σε κάθε περίπτωση χρονικής ανακατανομής της οργής του Γιογκ Χοντρόθ πήρε την στάση ανυπαρξίας μέχρι να εξαφανιστεί ο ήχος.
"Πρέπει να βρεθεί Αυτή που δεν ξέρει!" είπε το ΠαχΌν.
"Ναι ναι, θλοφ, μία χοντρούλια με στρόγγυλη κοιλούμπα και φουντωτά χοντρά ματάρες, χμμμ, και χοντρή τρίχες στου χοντό-κρανο της, σναφ, βεβαίως, με έμφυτος πάχη, όμορφα, μπράβο, ναι ναι, ζήτω. Ευλογώ λοιπόν, λέω, το λίπος της, κλίουπ, και ας είναι χοντρή στους αιώνες των αιώνων, τσινκουΐ." είπε ο Λιποδιαλέκτης (ύψιστος επικοινωνιακός τίτλος) της συνάντησης.
"Μα την Θερμιδοθετέπ! Πάλι εγώ θα βάλω το φίδι στην τρύπα!" περηφανεύτηκε η Σουμπ Αχορτάθ. "Λιπόλυτε, φέρε μου μια λίστα με τα 35 πιο άμορφα κορίτσια. Παμφαγαήλ, βάλε λίγο κρέας στην φωτιά. Μετατρώς, πες ένα νούμερο από το ένα μέχρι το 35!"
"35" είπε ο Μετατρώς που προτιμούσε να επαναλαμβάνει απ΄το να σκέφτεται!

“Δεν θέλω να νηστεύω, δεν θέλω να νηστεύωωωωωωωωω!” Η Bαγγελίτσα τρομαγμένη και ιδρωμένη ξύπνησε από την τρομαγμένη κραυγή της. Νόμιζε πως οι χοντροί δεν μπορούν να πετύχουν αστρικές προβολές! Είχε ακούσει πως για να όταν βγαίνουν από το σώμα τους χάνουν την όρεξή τους για 1000 μέρες και τότε είχε ατονήσει το ενδιαφέρον της για το μεταφυσικό! Μα πως άντεξε να κοιμάται τόσες ώρες χωρίς τροφή; Πως την δέχτηκε ο Μορφέας νηστική; Άρχισε να νοιώθει την επιρροή του βιβλίου που έμελε να γίνει η βίβλος της. Άρπαξε το Χοντρονομικόν, μια γκοφρέτα, μια σοκολάτα, ένα ντόνατ, ένα μπισκότο, ένα επιδόρπιο, ένα ορεκτικό και ένα σνακ και ήταν έτοιμη να μελετήσει το μαγικό βιβλίο στο τραπεζο-γραφείο της. Τα αισθητήρια κέντρα στην γλώσσα της χόρευαν περίεργα με την μίξη σοκολάτας, γλυκάνισου, τυριού και φράουλας όταν το βιβλίο άνοιξε μόνο του στην σελίδα 35! H Bαγγελίτσα άρχισε να διαβάζει:

Όπως πριν το Φάγειν, έτσι και μετά.
Για να δεις το Χοντρ-Όν, δεν πρέπει να σταματήσεις το Φάγειν.
Καλύτερα ένας να Χοντραίνει, παρά να υφαίνει.
Εάν είσαι Βρώσιος, ου θέλεις Πέψην.
Όλα τρώνε και τρώγωνται, εκτός από τους Άτρωτους.
Άλλο Λύπη, άλλο Λίπη και άλλο Λείπει.

Εκτός από το ότι σιγου-ρεύτηκε για την υψηλή ιεράρχηση της Κόκα-Κόλα, δεν καταλάβαινε τίποτα. Ο ήχος του τηλεφώνου διέκοψε την μαγική της αναζήτηση...

Νομίζω πως καμία (θρησκευτική, μεταφυσική ή άλλη) αναζήτηση δεν είναι φαύλος κύκλος. Δεν θα με ενοχλούσε να συμφωνήσω με κάποιον που υποστηρίζει πως πρόκειται απλά για αυθυποβολή, δεν βλέπω τον λόγο ενστάσεως. Κάποιος μπορεί να αυθυποβάλεται σε ανυπομονησία και εγωισμό και κάποιος σε γαλήνη και ηπιότητα, όλα στην ζωή μας είναι εγκεφαλικά. Για να επιβάλεις κάτι στο νου, χρειάζεται πειθαρχία, έλεγχος και γνώση εαυτού.

Φιλικούς Χαιρετισμούς

Αν και σε τόσο βαθύ φιλοσοφικό προβληματισμό είναι δύσκολο να υποστηρίξεις απόψεις, αισθάνομαι πως κάπως έτσι είναι. Πιστεύω πως το κάθε άτομο έχει ισχυρή και δημιουργική (με άλλα λόγια, μοναδική) 'σκέψη', η οποία από μόνη της αρκεί για να οδηγήσει στην ευτυχία. Τώρα εάν δεν αισθανόμαστε έτσι, είναι μάλον γιατί χαλάμε τις ισορροπίες μνήμης, συνείδησης και βούλησης.

Φιλικούς Χαιρετισμούς

Δυστυχώς και για μένα είναι αδύνατο να παρευρεθώ. Εύχομαι όλα τα τσουγκρίσματα ιδεών να γίνουν τσουγκρίσματα ποτηριών!

Φιλικούς Χαιρετισμούς

"Εγώ είμαι νόμος μόνο για τον εαυτό μου, δεν είμαι ένας νόμος για όλους"

"Αν θες να πας ψηλά, κοίτα να μεταχειριστείς τα δικά σου πόδια! Μην αφήνεις να σε κουβαλήσουν, μην κάθεσαι σε ράχες και κεφάλια ξένων!"

"Αλλά ας πούμε ότι κάποιος είπε με όλη του τη σοβαρότητα ότι οι ποιητές λένε πολλά ψέματα: ε, λοιπόν έχει δίκιο, ναι, λέμε πολλά ψέματα εμείς οι ποιητές! Ξέρουμε πολύ λίγα πράγματα και δύσκολα μαθαίνουμε: γι' αυτό είμαστε υποχρεωμένοι να λέμε ψέματα".

αποσπάσματα από 'Τάδε Έφη Ζαρατούστρα'

---

Νομίζω πως ο Νίτσε ήταν πρώτα από όλα μοναχικός 'ποιητής' ιδεών και ερευνητής του πραγματικού εαυτού. Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε κριτική για το έργο του 'σημαδεύει' στην προσωπικότητά του και ουδεμία σχέση έχει με οποιαδήποτε κοινωνική ή άλλη οργάνωση.

Φιλικούς Χαιρετισμούς

Ας υποθέσουμε πως το σύμπαν αποτελείται από το υλικό κτίσμα, τον κόσμο των ιδεών και το ανώτερο αιθερικό επίπεδο και ο άνθρωπος από το σώμα, το πνεύμα και την ψυχή. Εάν κάνουμε τις λογικές αντιστοιχίες, δεχτούμε την ύπαρξη της αιώνιας και αθάνατης ψυχής, συμπεραίνουμε πως στόχος του ατόμου που επιζητεί την αρμονική συνύπαρξη θα πρέπει να είναι η αλλαγή της συνειδητότητάς του. Με άλλα λόγια, ο Πλάτωνας νοεί και θεωρεί ιδέες του πνευματικού κόσμου ως ενδιάμεσα όντα, γιατί παρατηρεί το πνεύμα του ως φορέα της ψυχής του.

Πιστεύω πως οι μεγάλοι Έλληνες φιλόσοφοι μας διδάσκουν να προσπαθούμε να αλλάζουμε τον κόσμο αλλάζοντας τους εαυτούς μας και μάλιστα ότι αυτό αρκεί.


Φιλικούς Χαιρετισμούς

Συμψωνώ και επαυξάνω, φίλε Mordiel! Άλλη φάση να σκοτώνεις τέρατα στον υπολογιστή και άλλο να παίζεις με μεγάλη παρέα Risk, Diplomacy... Για να μην γίνω πιο nerdy και αναφέρω το Subbuteo μέρες που είναι.

Με την ευκαιρία, υπάρχει κάποιος που παίζει επιτραπέζια παιχνίδια στρατηγικής;


Φιλικούς Χαιρετισμούς

Φίλε leo morpheus δεν ξέρω που βάζεις τα όρια του συνομοσιολογικού χιούμορ εσχατολογικής παγκοσμιοποίησης (ωχ, κατοχυρώνω αμέσως τα πνευματικά δικαιώματα αυτής της φράσης, χα χα), πάντως βρίσκω ενδιαφέρον το θέμα. Η βιομηχανία παιχνιδιών, εδώ και χρόνια, 'παίζει' με την μυθοπλασία, το μεταφυσικό, το μυστηριακό. Ο καθένας μπορεί να δει ό,τι θέλει πίσω από τα παιχνίδια και εκεί είναι η ομορφιά τους! Οι δυνατότητες για να περάσεις κάποιες όμορφες στιγμές μόνος, με φίλους ή με αγνώστους είναι άπειρες! Η καλλιέργεια της φαντασίας και η οπτικοποίηση της περιπέτειας στα αναρίθμητα πλέον είδη παιχνιδιών μπορούν να κάνουν την διασκέδαση ψυχαγωγία. Επίσης, υπάρχουν πολλά ωραία στοιχεία που προάγονται τελευταία στον χώρο. Αναφέρω χαρακτηριστικά την οργάνωση σε τάγματα/ομάδες/κλίκες... οπού τα μέλη αναλαμβάνουν διαφορετικούς, συμπληρωματικούς ρόλους και συνεργάζονται αρμονικά για την επίτευξη του κοινού στόχου και την ύπαρξη εικονικών κόσμων οι οποίοι δομούνται και εξελίσσονται με βάση την συμπεριφορά των μελών τους.

Φιλικούς Χαιρετισμούς

Μάλον δεν θα έρθω, αλλά υπάρχει πιθανότητα τελευταία στιγμή να καταφέρω να περάσω για ένα ποτηράκι.

Φιλικούς Χαιρετισμούς

Αναφέρω τον μαθηματικό νόμο της αντιθετοαντιστροφής, δηλαδή την ισοδυναμία ενός λογικού ισχυρισμού με το αντίθετό του σε αντίστροφη φορά. Μου φαίνεται κάπως σχετικός, μπορεί να κάνω λάθος.

Εάν συμβολίσουμε μια κατάσταση με ένα γράμμα και το αντίθετό της προσθέτοντας το '~' μπροστά από το το ίδιο γράμμα:, τότε:

1) Εάν η δήλωση [Όταν 'δ', τότε 'λ'] είναι ορθή

και

2) Εάν η δήλωση [Όταν '~λ', τότε '~δ'] είναι ορθή

τότε και μόνο τότε:

'λ' και 'δ' είναι αμοιβαία εξαιρούμενα (mutually exclusive).

Για παράδειγμα, εάν υποθέσουμε ότι ήλιος και βροχή δεν συνυπάρχουν ποτέ, η πρόταση 'Όταν Βρέχει, δεν έχει ήλιο' ισοδυναμεί με την πρόταση 'Όταν έχει ήλιο, δεν βρέχει'.


Φιλικούς Χαιρετισμούς

(f(προθέσεις, τύχη, συνήθεια...) = συμπεριφορά

Οι προθέσεις μας καθορίζουν τις πράξεις μας και όχι αντίστροφα. Η ανθρώπινη συνείδηση κουβαλάει πάντα το βάρος των συνεπειών των πράξεών της αλλά μπορεί να αναθεωρεί τα κίνητρά της.

R-b-t3r γράφεις:

1)"Οι προθέσεις δεν είναι τίποτα."

Ακριβώς, οι προθέσεις δεν είναι τίποτα, είναι κινητήριος μοχλός!

2)"Οι πράξεις είναι αυτές που μας καθορίζουν (ή η απραξία μας σε καθοριστικές στιγμές)"

Δηλαδή, αυτό που μας καθορίζει είναι οι πράξεις μας ή η απραξία περιστασιακά, νομίζω πως είναι αντιφατικό.

3)"The hottest places in hell are reserved for those who in times of great moral crisis maintained their neutrality"

Κάποιος δηλαδή που επιλέγει και διατηρεί την ίδια σταθερή ουδέτερη συμπεριφορά σε εποχή ηθικής κρίσης έχει χειρότερη μοίρα από κάποιον που επιλέγει να την οικειοποιηθεί;

4)"The road to hell is paved with good intentions"

Νομίζω πως εδώ θίγεται η συνήθειά μας να δικαιολογούμαστε και την δυσκολία του να διατηρούμε αγνές προθέσεις. Κάποιος όμως μπορεί να δει απλά πως οι καλές προθέσεις οδηγούν στην κόλαση! Κάποιος που αυστηρά κοιτάζει το αποτέλεσμα μπορεί να σε κατακρίνει μιας και επαναλαμβάνεις απλά αυτό που έγραψε ο Voel και μάλιστα χωρίς κάποια ερμηνεία. Κάποιος που κοιτάζει τις προθέσεις, μπορεί να δει πως συμφωνείς με τον Voel και πως επαυξάνεις στην ουσία της φράσης.

Δεν κάνω προσωπική επίθεση και σέβομαι τον λόγο σου. Οι προθέσεις σου μπορεί να είναι επικοινωνιακές, αγνές και σοφές, το αποτέλεσμα όμως είναι αντιφατικότητα και τρομοκρατικός, κενός λόγος. Τι πιστεύεις πως μετράει;


Φιλικούς Χαιρετισμούς