ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/METAFYSIKO.GR/BOARD/Διαφορετικότητα

Διαφορετικότητα

Μιχάλης10 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/1
2006-08-26 03:56
Ανέκαθεν ο άνθρωπος είχε πρόβλημα στο να αποδέχεται τη διαφορετικότητα. Διαφορετικές αντιλήψεις, φιλοσοφίες και στάσεις ζωής, σεξουαλικές επιλογές, θρησκείες, συνθέτουν ένα πολυποίκιλο μωσαϊκό στο ανθρώπινο είδος, στοιχείο που ορισμένοι -λίγοι- χαρακτηρίζουν ως γοητευτικό, ενώ οι περισσότεροι δεν το αποδέχονται και δεν το κατανοούν. Τί είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να μην αποδέχονται τη διαφορετικότητα; Γιατί συνήθως είναι καχύποπτοι απέναντί της και γιατί θεωρούν πως μόνο η δική τους επιλογή είναι η σωστή; θεωρούν πως έτσι είναι περισσότερο "ασφαλείς", θεωρούν πως με αυτό τον τρόπο εντάσσονται καλύτερα σε μια ομάδα που μοιράζεται τις ίδιες ιδέες ή απλώς τους τρομάζει το να είναι διαφορετικοί;
Ο άνθρωπος πάντα φοβόταν οτιδήποτε διαφορετικό έβλεπε γύρω του. Ακόμη και τώρα, στις μέρες μας αυτό δεν έχει χαθεί. Μεσαιωνικά κατάλοιπα που εμποδίζουν τον ανθρώπινο νου να δεχτεί την διαφορετικότητα. Μερικές φορές είναι ο χαρακτήρας του ανθρώπου (ατομισμός) που δεν τον αφήνει να την δεχτεί και άλλες φορές η ίδια η κοινωνία που με τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις της μαθαίνει στον άνθρωπο να κρίνει και να κατηγορεί το διαφορετικό. Όλοι θέλουν να είναι κλεισμένοι στη φούσκα τους, που τους προφυλάσσει από οποιονδήποτε εξωτερικό παράγοντα. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να δεχτεί την διαφορετικότητα, απλούστατα γιατί είναι άγνωστη σε αυτόν. Γι αυτό όλοι γυρίζουν την πλάτη τους και πείθουν τον εαυτό τους πως αυτοί είναι οι "σωστοί" και οι "κανονικοί" επηρεάζοντας και το κοινωνικό τους περίγυρο. Υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα που θα μπορούσα να δώσω από γεγονότα πολύ παλιά μέχρι πολύ νέα. Ίσως μια και μόνο φράση θα μπορούσε να χαρακτηρίσει πλήρως το όλο θέμα "Κι όμως γυρίζει". Κάθε χώρα έχει την δική της κουλτούρα και τρόπο σκέψης, κάθε άνθρωπος μεγαλώνει με διαφορετική νοοτροπία και αξίες, όμως επειδή το διαφορετικό υπάρχει, καλό θα ήταν να αφήναμε κάποιες φορές τον εγωισμό μας στην άκρη και να προσπαθούσαμε, έστω και λίγο, να το καταλάβουμε. Ίσως αν προσπαθούσαμε να φορέσουμε τα παπούτσια του άλλου για λίγο, να αλλάζαμε όλο τον τρόπο ζωής μας και ίσως η κοινωνία μας να γινόταν καλύτερη.
2006-08-26 14:45
Μπραβο αγαπητε Μιχαλη για το πολυ ενδιαφερον οσο και σημαντικο θεμα που ανοιξες που πρεπει να μας απασχολει ολους μας.Εγω προσωπικα θεωρω οτι ο ρατσισμος με τη μορφη που υπαρχει σημερα δεν συνανταται σε αρχαιους λαους εκτος ισως απο τους Εβραιους.Αλλα αυτο θα το αναπτυξω σε επομενο μυνημα μου γιατι δεν εχω χρονο.Γεγονος παντως ειναι οτι αυτο που αποκαλουμε "εγω" ειναι μια ψευδαισθηση,προιον της ελειπους αντιληψης των ανθρωπων.Δεν ειναι κακο βεβαια να εχει κανεις αυτοσυνειδηση αρκει να εχει και εθνικη συνειδηση,φυλετικη συνειδηση,παναθρωπινη συνειδηση και συμπαντικη συνειδηση.Οπως λεει και ο μεγαλος Πανουσης,"και οι γκει ειναι αναγκαιοι".Καθε τι ειναι ενα κομματι του ολου και η ποικιλομορφια ενος συνολου περα απο οτι δημιουργει ομορφια,ειναι και χαρακτηριστικο που συμφωνα με την βιολογια και τη θεωρια της εξελιξης βοηθα στην επιβιωση του.Αρα προσπαθηστε να κατανοησετε ποσο σημαντικη ειναι για τον ανθρωπο,για το συμπαν...
Δεν νομίζω το ότι κάποιοι φοβούνται το καινούριο είναι κάτι κακό και ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν μεσαιωνικά κατάλοιπα, ούτε ότι όταν λένε ότι είναι προσωπική τους άποψη δείχνει την ελλειπή αντίληψη που αναφέρεις planet.
Το καινούριο πάντα στην αρχή είναι σαν αγκάθι που σε τσιμπά. Πολλές φορές, όμως, δεν είναι σωστό το καινούριο και μπορώ να αναφέρω διάφορα παραδείγματα από την επιστήμη.

Είναι αρκετά ενδιαφέρον θέμα. Όχι μόνο στην διαφορετικότητα των ανθρώπων, αλλά και να πούμε, γιατί πάντα η αλλαγή φοβίζει. Οποιαδήποτε αλλαγή.

Αυτά προς στιγμή. Δεν βρίσκω να σχολιάσω τίποτα άλλο σημαντικό, που δεν έχει ξανασυζητηθεί στο forum.
2006-08-27 23:49
Λοιπόν διαφορετικότητα όπως ανέφεραν μερικοί άνθρωποι την φοβούνται.
Ίσως την φοβούνται διότι μπορεί να τους αρέσει και φοβούνται ότι ίσως είναι κακό. Μερικοί άνθρωποι την ζητούν την διαφορετικότητα. Αυτοί που δεν την αποδέχονται είναι, ίσως, θέμα εγωισμού.
Δεν ξέρω αν ειναι κακό η καλό η διαφορετικότητα, αλλά δεν πιστεύω ότι είναι ότι μπορεί να βλάψει τον άνθρωπο διότι διαθέτει ελεύθερη βούληση και μπορεί να κρίνει πράγματα και καταστάσεις.
Παράθεση:
θεωρούν πως έτσι είναι περισσότερο "ασφαλείς", θεωρούν πως με αυτό τον τρόπο εντάσσονται καλύτερα σε μια ομάδα που μοιράζεται τις ίδιες ιδέες ή απλώς τους τρομάζει το να είναι διαφορετικοί;

Μιχάλη μας,πολύ ενδιαφέρον το ερώτημα που θέτεις...Θυμίσου τον κλασσικό μύθο του Αισώπου κατ'αρχάς...Η αλεπού είπε μόλις δεν κατώρθωσε να πιάσει τα σταφύλια "όμφακες εισί"...Αυτό συμβαίνει και με εμάς τους ανθρώπους...Δεν ανεχόμαστε την διαφορετικότητα συχνά όταν κάποιος είναι σε ανώτερο επίπεδο ζωής...Η αρετή του,οι τρόποι του προκαλούν μίαν άλογη ,αλλά και επίμονη απέχθεια...Αυτό ακριβώς έγινε με τον υψιπετή Μέγα Αλέξανδρο...Τόσοι και τόσοι οι οποίοι δεν μπόρεσαν να τον φθάσουν τον κατηγόρησαν...Και τι δεν του προσέγραψαν...Το ίδιο συνέβη και με τον Παύλο Μελά...Είπαν επί λέξει(όπως αναφέρει κι ο Ίων Δραγούμης στο"μαρτύρων και ηρώων αίμα")"τι βλάκας να πάει να σκοτωθεί"!!!...Έτσι νόμισαν πως θα μπορούσαν να αποδιώξουν τον έλεγχο,τις τύψεις συνειδήσεως που τους ασκούσε η προσωπικότητά του,η παλληκαριά του,οι ανώτερες ηθικοπνευματικές του αρετές... Έτσι νόμισαν πως θα μπορούσαν να εκτονώσουν το μίσος,το φθόνο τους για αυτά τα υψηλόφρονα(και θεόφρονα) πρόσωπα!...Το οποίο εντεινόταν από την απλότητά τους,από την φυσική τους καλοσύνη που προερχόταν από την "γλυκεία επιβράβευση της συνειδήσεως"...

Αυτό φαίνεται ολοκάθαρα και στον μύθο του σπηλαίου,στον οποίο ο μεγάλος μας Πλάτωνας*αναφέρει πως όταν ο άνθρωπος γίνει πια πεφωτισμένος αφού έχει δει τον Ήλιο,την Αλήθεια και κατόπιν εκπέμπει φως,φεγγοβολεί οι υπόλοιποι δεσμώτες μέσα στους οποίους είναι "σαν την μύγα μέσα στο γάλα" επειδή δεν επιθυμούν να βγουν από το σκοτάδι(!...)τους,προσπαθούν να τον βλάψουν κ.λπ....Φυσικά,ας μην ξεχνάμε πως αναφερόταν εμμέσως πλην σαφώς στον Σωκράτη,αφού ο μύθος αυτός γράφθηκε μετά την επαίσχυντη θανάτωσί του από τους Αθηναίους και φέρει σαφή τα σημάδια της πικρίας του...Αυτά τα ολίγα ως μία έποψι του θέματος...



"για τον οποίο είχε συντάξει ειδική προσευχή και ο μητροπολίτης (Ευχαίτων αν θυμάμαι καλά)Ι.Μαυρόπους που έλεγε,παρακαλούσε τον Χριστό να εξαιρέσει της τιμωρίας τουλάχιστον τον Πλούταρχο και αυτόν,αφού ήσαν τόσο κοντά στα διδάγματά Του...
Παράθεση:
Αρχική Δημοσίευση από Παθοκτόνος
Δεν ανεχόμαστε την διαφορετικότητα συχνά όταν κάποιος είναι σε ανώτερο επίπεδο ζωής...Η αρετή του,οι τρόποι του προκαλούν μίαν άλογη ,αλλά και επίμονη απέχθεια...

Αγαπητέ παθοκτόνε στο μήνυμα σου ταυτίζεις την αντιμετώπιση της διαφορετικότητας με τον φθόνο.
Βέβαια, πολλές φορές αυτά που λές είναι γεγονός, όμως εκτός από τον φθόνο που μπορεί να υπαρχει σε κάτι διαφορετικό το οποίο είναι καλύτερο από εμάς, τι νοιώθουμε για το απλά διαφορετικό;
Τις πιό πολλές φορές νοιώθουμε καχυποψία και φόβο.Αυτό οφείλεται στο ότι κάποιος διαφορετικός απο εμάς κατα πάσα πιθανότητα, έχει και διαφορετικές αντιλήψεις ή αξίες, ενώ όσοι ανήκουν και μία ομάδα - π.χ. χριστιανοί - έχουν δηλώσει πίστη σε κοινές αξίες, ιδανικά και τρόπο ζωής.Αυτοί λοιπόν (οι αποτελούντες την ομάδα) είναι προβλέψιμοι στις αντιδράσεις τους, άρα εύκολα ελεγχόμενοι.Ταυτόχρονα έχουμε ταυτίσει την παραβατικότητα με τους "διαφορετικούς" είτε γιατί είναι αλήθεια είτε γιατί έτσι μας το έχουν περάσει.
Στα χρόνια που έχω ζήσει, καλώς ή κακώς έχω κάνει παρέα μέ πολλών λογιών ανθρώπους, από "φυτά" κολλημένους με την θρησκεία ή με το διάβασμα, μέχρι φυλακόβιους.Από "κυριλέδες" μέχρι πρεζάκηδες.
Ένα πράγμα κατάλαβα: Όλοι είναι καλοί και όλοι είναι επικίνδυνοι.Όλα είναι θέμα συγκυριών.Ο πρεζάκιας έτυχε και έγινε πρεζάκιας και θα μπορούσε το ίδιο εύκολα να γίνει κυριλές ή το ανάποδο.Οι κοινά αποδεκτές αξίες όπως σεβασμός , ειλικρίνια και φιλία υπάρχουν παντού και τηρούνται ή καταπατούνται το ίδιο εύκολα ή δύσκολα σε όλες τις διαφορετικές κοινωνικές (ή μη) ομάδες.
Μου είναι αδιανόητο να προκαταβάλω τον εαυτό μου στο πώς θα αντιμετωπίσω κάποιον μόνο και μόνο από την εμφανισή του.Αυτό που πρέπει να δώσουμε να καταλάβουν οι νεώτεροι από εμάς είναι ότι η διαφορετικότητα δεν είναι κατ' ανάγκη κακό.Εξ άλλου δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι περισσότεροι "μεγάλοι άνθρωποι" ήταν λίγο ή πολύ διαφορετικοί από την μάζα.
Εσύ αγαπητέ είσαι διαφορετικός από εμένα.Ίσως να μην έχουμε τίποτα κοινό.Ίσως να μην μπορούμε να κάνουμε παρέα.
Όμως είναι ίσως, δεν είναι βέβαιο.Μέχρι να σε γνωρίσω δεν πρέπει να σε αντιμετωπίζω αρνητικά ή με απέχθεια.
Αυτό εννοώ με τα παραπάνω που έγραψα.
Απο την γέννηση μας ξακινάμε ένα ταξίδι προς την ενηλικίωση, την ωριμότητα και τον θάνατο.
Όλη η ζωή μας είναι ένα ταξίδι προς το άγνωστο, ένα ταξίδι προς αυτό που δεν ξέρουμε, προς την επόμενη στροφή που κρύβει κάτι που δεν έχουμε δει, κάτι που δεν έχουμε αντιμετωπίσει.
Γεννιόμαστε με την αδυναμία να μην μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας, ούτε σωματικά αλλά ούτε και σαν οντότητα. Βρισκόμαστε απο την πρώτη στιγμή αντιμέτοποι με την δύσκολη και με πολλές απαιτίσεις ζωή προσπαθόντας να πιαστούμε απο ότι θα μας κάνει δυνατούς για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε αλλά και να αντιμετοπήσουμε το άγνωστο. Έτσι σε πιανόμαστε αναγκαστηκά απο αυτό που αποκαλούμε γονείς που μπορεί να μην είναι απαραίτητα οι φυσικοί μας γονείς ή μπορεί να είναι κάποιοι που δεν μας αγαπούν απαραίτητα για να επιβιώσουμε σωματικά, αλλά και απο αντιλήψεις και ιδέες στην συνέχεια που μας προστατεύουν απο τις δυσκολίες που υπάρχουν στην αντιμετόπισης της ζωής. Απο την αρχή προσπαθούμε να επιβιώσουμε με κάθε τρόπο και με κάθε κόστος. Πιανόμαστε σαν κισσός απο τα μεγαλύτερα δέντρα για να σκαρφαλώσουμε, να μεγαλώσουμε και να αντιμετοπήσουμε την ζωή. Μέσα σε αυτή την προσπάθεια μας, πιανόμαστε απο αντιλήψεις και ιδέες που γίνονται σιγά, σιγά όχι μόνο μονοπάτι για να επιβιώσουμε αλλά και σκοπός. Είναι πολύ δύσκολο απο την στιγμή που ξεκινάμε ένα δρόμο προς τα πάνω, απο ένα σημείο καθορισμένο να μπορέσουμε να αλλάξουμε πορεία. Είναι τόσο δύσκολο που πραγματικά μόνο μετά απο σοβαρά και καθοριστικά σημεία (περιστατικά) μετατοπιζόμαστε προς άλλη κατεύθυνση. Η ασφάλεια που έχουμε στον κόσμο που έχουμε φτιάξει, είναι τόσο σημαντική που δύσκολα δεχόμαστε τις αλλαγές. Ο κόσμος μας (δρόμος μας) είναι ο πιο σίγουρος και ο πιο "σωστός" αφού είναι αυτός που μας οδήγησε στο να επιβιώσουμε. Η διαφορετικότητα του άλλου, ο διαφορετικός δρόμος που ακολουθεί μας φαίνεται ακατανόητος και περίεργος μια και δεν μπορούμε να απαγγιστρωθούμε απο το σίγουρο περιβάλλον που μας παρέχουν τα όσα πιστεύουμε. Είναι ένας άγνωστος κόσμος για μας μια και δεν μπορούμε να αντιληφθούμε ότι οι ίδιες μας οι αντιλήψεις δεν είναι τίποτα άλλο απο έναν μόνο δρόμο απο αυτούς που θα είχαμε ακολουθήσει κάτω απο άλλες συνθήκες. Ο δρόμος οι αντιλήψεις αλλά και οι απόψεις είναι η βάση που έχουμε πατήσει για να μπορέσουμε να σταθούμε στα πόδια μας και η αλλαγή της βάσης μας θα μας έκανε ασταθείς αλλά και πολύ εβάλωτους στο να πέσουμε. Το ότι οι άλλοι πατάνε σε άλλες βάσεις εκτός απο ξένο είναι και επικίνδυνο μια και η εμπειρία της επιβίωσης μας, μας έχει "διδάξει" ότι ο δρόμος μας είναι ο σωστός. Και αν όχι ο σωστός είναι αυτός που μας έχει κάνει να σταθούμε, είναι αυτός που γνωρίζουμε και ο κίνδυνος να αλλάξουμε βάση και να πατήσουμε σε νέα εδάφη που μπορεί να κρύβουν κινδύνους είναι αυτός που μας καθηλώνει ουσιαστικά σε ένα στατικό παιχνίδι επιβίωσης. Δεν πορούμε να καταλάβουμε τους άλλους γιατί δεν είμαστε διατεθημένοι να μετακινηθούμε απο την σιγουριά μας και να δούμε τα πράγματα απο την βάση των αντιλήψεων του άλλου. Για τον καθένα μας, ο κόσμος του άλλου, είναι κάπου εκεί, παραπέρα απο εμάς, σε ένα μέρος που δεν μοιάζει ίσως με τον δικό μας, μας τον περιγράφει αλλά δεν μπορούμε να αντιληφθούμε.
Παράθεση:
Αρχική Δημοσίευση από vagkri
Μου είναι αδιανόητο να προκαταβάλω τον εαυτό μου στο πώς θα αντιμετωπίσω κάποιον μόνο και μόνο από την εμφανισή του.


Φίλε Βαγγέλη όμως αυτό γίνεται έστω και άθελά μας.Όλοι το κάνουμε όσο και να προσπαθούμε να το αποφύγουμε πάντα η πρώτη εντύπωση είναι η εμφάνιση, για αυτό πρέπει να μιλήσουμε πρώτα με τον άνθρωπο και ύστερα να κρίνουμε.

Παράθεση:
Εσύ αγαπητέ είσαι διαφορετικός από εμένα.Ίσως να μην έχουμε τίποτα κοινό.Ίσως να μην μπορούμε να κάνουμε παρέα.
Όμως είναι ίσως, δεν είναι βέβαιο.Μέχρι να σε γνωρίσω δεν πρέπει να σε αντιμετωπίζω αρνητικά ή με απέχθεια.


Εδώ νομίζω ότι κάνεις λάθος αυτό είναι ένα από τα καλά του internet ότι δεν βλέπεις την εμφάνιση και δεν κρίνεις από αυτή. Εδώ μέσα ανταλλάσουμε απόψεις και ιδέες, υπάρχει διαφορετικότητα οποσδήποτε, αλλά επειδή δεν συμφωνούμε με κάποια πραγματα δεν πάει να πει αντιμετωπίζουμε κάποιον αρνητικά.Και αυτό που είπες μέχρι να τον γνωρίσεις δηλαδή αν τον δεις και δεν σου κάνει η φάτσα του θα αποφασίσεις να τον αντιμετωπίσεις αρνητικά?

Αυτό που είπα και παραπάνω η διαφορετικότητα δεν είναι κακή αλλά έχουμε θέσει κάποια στερεότυπα που το κάκο είναι κοινά αποδεχτώ ότι είναι κακό.
Π.χ. Σε κάποιους επικρατεί η άποψη ότι όσοι έχουν tatoo είναι κακοί άνθρωποι, μαφιόζοι κλπ κλπ. δεν είναι έτσι όμως.
Εγώ αισθάνομαι πως δεν είμαστε σε θέση να κρίνουμε τους άλλους, το 'μικρόβιο' που έχουμε για στιγμιαία κρίση υπάρχει ουσιαστικά για να βοηθάει εμάς στην ατελείωτη αυτοκριτική μας. Ο χρόνος, από μόνος του, είναι κριτής όλων και δεν χρειάζεται υποδείξεις από εμάς.

'Διαφορετικότητα' δεν υπάρχει, όλοι είμαστε άνθρωποι. Είμαστε διαφορετικοί από τα φυτά, από τα ζώα... Κάτι είναι διαφορετικό από κάτι άλλο, όχι από τον εαυτό του! Το ότι ο καθένας 'φοράει' ή κρύβει την σεξουαλικότητά του, την προέλευσή του, την παιδεία του και τον αγώνα του με διαφορετικό και μοναδικό τρόπο είναι δεδομένο, όπως επίσης δεδομένο είναι πως πάντα μπορεί να βρίσκει καλύτερους τρόπους.

Αυτά πιστεύω εγώ (ή το εγώ μου).


Φιλικούς Χαιρετισμούς