Julliet

"Τρία νεαρά κορίτσια, η Νεφρίτη, η Ηλέκτρα και η Οπάλη, από διαφορετικούς κόσμους, τη μέρα που κλείνουν τα δεκατέσσερα ανακαλύπτουν πως είναι υιοθετημένες. Τα λόγια μια παλιάς προφητείας τις υποχρεώνουν να εκγαταλείψουν τις οικογένειές τους για να εκπληρώσουν την αποστολή τους σε κάποιο μακρινό βασίλειο.

Η καθεμία τότε αποκτά κι από μία μαγική πέτρα, σαν μοναδικό όπλο, που αντιστοιχεί στ' όνομά της. Αν και όλα τις χωρίζουν, θα πρέπει να μάθουν να εμπιστεύονται η μια την άλλη για να γλιτώσουν απ' τους κινδύνους που παραμονεύουν. Ξεκινάνε ένα μακρινό ταξίδι, συναντάνε την Οονάγκ, τη μυστηριώδη μάντισσα, που τις καθογηγεί. Η αναζήτηση αυτή θα καταλήξει σ' έναν πόλεμο ενάντια στις δυνάμεις του κακού."

Ένα πραγματικά μαγικό βιβλίο που αγκίζει τον κόσμο του μυστηρίου και της μαγείας, που σε κρατά σε ενδιαφέρον από την πρώτη παράγραφο μέχρι την τελευταία. Ήταν νομίζω το πρώτο βιβλίο φανταστικής λογοτεχνίας που είχα διαβάσει και το τελείωσα σε μια βραδιά! Η Φλάβια Μπυζόρ είναι η δημιουργός αυτού του μαγικού βιβλίου, που παρα το νεαρό της ηλικίας της, έχει το χάρισμα να συνδιάζει την φαντασία, με την καλή πένα. Εκδόσεις Πατάκη. Πραγματικά δεν θα χάσετε!

Ονομαστός Έλληνας φιλόσοφος. Γεννήθηκε στην Άβδυρα από πλουσιότατους γονείς και γι' αυτό έλαβε πολύ καλή μόρφωση.

Αρχικά σπούδασε στη Μίλητο που τότε ήταν σπουδαίο πνευματικό κέντρο. Τα συγγράμματα των φιλοσόφων Λεύκιππου και αναξαγόρα του κέντρισαν το ενδιαφέρον να μελετήσει Φυσική και Αστρονομία.

Όταν πέθανε ο πατέρας του, ο Δημόκριτος πήρε το μερίδιο του που έφτανε τα 100 τάλαντα σε μετρητά ενώ οι άλλοι δυο αδερφοί του το πήραν σε κτήματα. Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος του ποσού αυτού αρκεί να αναφέρουμε ότι το εργοστάσιο που είχε ο Δημοσθένης για την κατασκευή πολεμικού υλικού στην Παιανία των Αθηνών είχε αποτιμηθεί στα 15 τάλαντα. Το ποσό αυτό δαπάνησε σε ταξίδια στην Αίγυπτο, την Αιθιοπία, την Αραβία, τη Βαβυλώνα και έφτασε μέχρι τις Ινδίες.

Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, είχε δαπανήσει ολόκληρο το ποσό της κληρονομιάς και τον συντηρούσαν για αρκετό διάστημα τα αδέλφια του. Κατά τον νόμο των Αβδηριτών σε αυτούς που ξόδευαν την περιουσία τους σε μη παραγωγικά έργα αλλά σε άσκοπα για το κοινό συμφέρον ταξίδια ή άλλα μη επωφελή έργα, δεν επιτρεπόταν να θαφτούν μετά το θάνατό τους στα Άβδηρα.

Όταν όμως ο Δημόκριτος διάβασε στους συμπολίτες του την πραγματεία του "Μέγας Διάκοσμος", όπου εξέθεσε τις φιλοσοφικές και κοσμοθεωρητικές του απόψεις, όχι μόνο τον τίμησαν με μεγάλο χρηματικό έπαθλο, άλλα του έστησαν χάλκινους ανδριάντες σε επιφανή σημεία της πόλης και, όταν πέθανε, τον έκαψαν δημόσια δαπάνη.

Νούς θετικός, ο Δημόκριτος δεν περιορίστηκε μόνο στη μελέτη των πρώτων αρχών του κόσμου αλλά ερεύνησε όλες τις εκδηλώσεις των φυσικών φαινομένων. Διατύπωσε δική του κοσμοαντίληψη και δικές του ιδέες για τα φυσικά φαινόμενα. Δίδασκε ότι ο κόσμος αποτελείται από άπειρα, αιώνια άφθαρτα, αναλλοίωτα και αδιαίρετα μέλη ύλης, τα "άτομα", που καθώς κινούνταν στο κενό, με την ένωση τους, προκαλούν την εμφάνιση των όντων.

Σύμφωνα με τον Δημόκριτο, η ψυχή των ανθρώπων είναι και αυτή άθροισμα υλικών αλλά πιο λεπτών "ατόμων".

Γεννήθηκε το 1743 στο Παρίσι. Ο πατέρας του ήταν δικηγόρος στο Κοινοβούλιο. Η μητέρα του πέθανε όσο ήταν ακόμα μικρός και τόσο αυτός όσο και η αδερφή του ανατράφηκαν αρχικά από την γιαγιά τους κι αργότερα από τη θεία τους. Το 1760 κερδισε βραβείο στο γενικό διαγωνισμό Λόγου ως μαθητής στο College Mazarin. Μετά το σχολείο, εγγράφεται στη Νομική Σχολή από όπου απαφοιτά το 1764 και ξεκινά την καργιέρα του.

Από την αρχή όμως της σταδιοδρομίας του έγινε φανερό πως περισσότερο από τα νομικά τον ενδιέφεραν οι φυσικές επιστήμες. Άρχισε να συχνάζει στο Εργαστήριο Χημείας του Guillaume Rouelle, ενω ταυτόχρονα παρακολουθούσε μαθήματα μαθηματικών και αστρονομίας και συνόδευε τον φυσιογνώστη Jean Guettard στις περιηγήσεις του γύρω από τη γαλλική πρωτεύουσα, με σκοπό την κατάρτιση ορυκτολογικού άτλαντα της Γαλλίας. Το 1768 εκλέγεται μέλος Ακαδημίας Επιστημών στην ηλικία των 25 μόλις χρώνων!

Στο πρόσφορο περιβάλλον της Ακαδημίας είχε την δυνατότητα να ασχοληθεί με όλους τους τομείς δραστηριότητάς της, μεταξύ των οποίων και με τη δημιουργία καινούργιου μετρικού συστήματος. Μετά από 20 χρόνια εργασίας έγινε ο διευθυντής της Ακαδημίας.

Παράλληλα, καταφέρνει να γίνει διευθυντής σε πυριτιδοποιείο, στο οποίο διαθέτει πολύ καλά εξοπλισμένο εργαστήριο Χημείας. Στο εργαστήριο αυτό κάνει τα πρώτα πειράματα χάρη στα οποία αναγνωρίζεται σήμερα ως πατέρας της σύγχρονης Χημείας. Χρησιμοποιεί συστηματικά το ζυγό και καταλήγει στην αρχή διατήρησης της μάζας. Βρίσκει τα δυο συστατικά του ατμοσφαιρικού αέρα: οξυγόνο και άζωτο. Αποδεικνύει ότι το νερό προκύπτει από καύση του υδρογόνου (αντίδραση με το οξυγόνο) και δεν αποτελεί επομένως χημικό στοιχείο...Η συμβολή του ήταν μεγάλη στην εγκατάλειψη της λανθασμένης θεωρίας του "φλωγιστού" που επικρατούσε μέχρι τότε. Με την βοήθεια της θεωρίας αυτής εξηγούνταν η οξείδωση των μετάλλων, η καύση του ξύλου κ.ά. Ο Lavoisier ανακαλύπτει το οξυγόνο το οποίο κρύβεται πίσω από τα παραπάνω φαινόμενα, όπου η αντίδραση με αυτό τα ερμηνεύει πολύ καλύτερα. Διαπιστώνει ότι και η αναπνοή των ζώων συνδέεται με αντιδράσεις αξείδωσης και γι΄ αυτό απαιτεί αξυγόνο.

Τα μεγάλα χρηματικά ποσά που απαιτούνταν για τη διεξαγωγή των πειραμάτων του τα εξοικονομούσε από μια άλλη του επαγγελματική δραστηριότητα: ήταν συναίτερος σε μια εταιρία είσπραξης φόρων.

Το τέλος του συνδέεται με το γεγονός ότι ο Μαρά τον καταγγέλλει ως συνωμότη κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας με αποτέλεσμα τη φυλάκισή του. Η δίκη του είναι σύντομη και ο δικαστής τον στέλνει στη λαιμητόμο στις 8 Αυγούστου 1974 με τη φράση: " Η δημοκρατία δεν χρειάζεται χημικούς".

Ποπο!! Συμφωνώ με την Ophelia! Ο Πίτερ Πάν είναι όλα τα λεφτά!!
Αυτό το παιδικό ήταν γεμάτο μαγεία!
Ένα ακόμα παιδικό που θυμάμαι ήταν και η Sailor Moon!! Οι 5 κοπέλες με τις υπερδυνάμεις, φωτιά, γη, νερό και άλλες πολλές, που μάχονταν υπέρ τη δικαιοσύνης για τη σωτηρία του κόσμου!! Και φυσικά η κλασική ατάκα "Με τη δύναμη του Φεγγαριού!!"

Κυκλοφόρησε το τεύχος 22 του περιοδικού Mystery, με ακόμα μια φορά ενδιαφέροντα, μαγικά και μυστηριακά θέματα. Μπορώ να αναφέρω μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα που μου τράβηξαν αμέσως την προσοχή:
*Μιλήστε με ξωτικά!
*Παράξενοι Θάνατοι
*Μαγικοί Καθρέπτες
*Το Πραγματικό Necronomicon
(και φυσικά τις μόνημες στήλες του)

...και άλλα πολλά...

Νομιζω ότι θα το χαρείτε πολύ, μετά από 1 μήνα στέρηση!

Καλή ανάγνωση

Φιλικά Julliet

Πάντως δεν νομίζω ότι θέλουν να μας πειράξουν, απλά να μας δείξουν ότι υπάρχουν.

Ναι και εγώ αυτό έχω επιβάλει στον εαυτό μου. Δεν θέλω να το σκέφτομαι γιατί αλλιώς το έχασα το παιχνίδι και το νόημα της ζωής. Πάντως δεν ξέρω γιατί αλλά δεν νιώθω φόβο. Ας πούμε μπορεί καμιά φορά να δω μια ταινία στην TV και να την σκέφτομαι το βράδυ και να μην μπορώ να κοιμηθώ ενώ αυτό που είναι πραγματικά κάτι που συνέβη δεν με τρομάζει!! Ευχαριστώ για το σχόλιό σου.

Ναι το ξέρω. Και πάλι σε ευχαριστώ πολύ. Θα προσπαθήσω για ότι καλύτερο μπορώ.

Μιχάλη ευχαριστώ πολύ για την απάντησή σου πραγμαικά είχα ανάγκη από ένα άτομο που ξέρει κάτι παραπάνω από μένα. Το καλό με την δική μου περίπτωση είναι ότι δεν έχει γίνει τίποτα κάκό ούτε στην μητέρα μου ούτε σε μένα. Η αλήθεια είναι ότι τον τελευταίο καιρό βλέπω διάφορα πράγματα (εκτός από τις σκιές) που ναι μεν πίστευα, αλλά όταν τα έχεις μπροστά σου συγκλονίζεσαι! και πάλι σε ευχαριστώ...

Αγαπητά μέλη του Μεταφυσικού σας καλησπερίζω. Είμαι ένα από τα σχετικά νέα μέλη και από τα πιο φανατικά θα μπορούσα να πώ. Αρκετό καιρό τώρα παρακολουθώ συζητήσεις χωρίς να συμμετέχω σε αυτές. Όμως κάποια γεγονότα τον τελευταίο καιρό με έκαναν να γράψω αυτές τις γραμμές. Όπως θα υποπτεύεστε από τον τίτλο που έδωσα σε αυτό το κείμενο πρόκειται για αυτές τις περίεργες και σκοτεινές σκιές.
Πριν μερικούς μήνες (1-2) πρωτοεμφανίστηκαν και ο πρώτος που τις είδε ήταν η μητέρα μου. Ας πάρω όμως τα πράγματα από την αρχή. Ένα βράδυ καθόμασταν με την μητέρα μου στο κρεβάτι του δωματίου μου και βλέπαμε μια ταινία στην TV. Κάποια στιγμή λοιπόν, αποκοιμηθήκαμε και οι δυο στο κρεβάτι. Κάποια στιγμή η μητέρα μου γύρω στις 4 τα ξημερώματα ακούει τον υπολογιστή μου να κάνει τον θόρυβο όταν αυτός κλείνει. Τον χαρακτηριστικό ήχο που όλοι ακούμε κάθε φορά που ανοίγουμε και κλείνουμε τον υπολογιστή μας. Σηκώνεται και τότε ξαφνικά βλέπει μια φιγούρα να βγαίνει γρήγορα από το δωμάτιο αφήνοντας πίσω του ήχους από βήματα. Πετάγεται λοιπόν η μητέρα μου από το κρεβάτι νομίζοντας ότι είναι ο μικρός μου αδερφός (θα γίνει 5 χρονών τον Ιούλιο). Όπως καταλαβαίνετε το ύψος την σκιάς αυτής δεν ξεπερνούσε σε ύψος ένα 5χρωνο παιδί. Πηγαίνοντας λοιπόν προς το σαλόνι, προς τα εκεί που ακούστηκαν και τα βήματα, περιμένοντας να δει τον αδερφό μου στον καναπέ έχοντας ανοίξει την τηλεόραση, όπως συνήθως θα έκανε. Όμως η μητέρα μου έντρομη είδε το σκοτεινό σαλόνι χωρίς κανέναν μέσα!! Άναψε τα φώτα και έλεγξε τις πόρτες αν είχαν παραβιαστεί, όμως τίποτα. Εκείνο το βράδυ έμεινε ξύπνια και το πρωί δεν μου είπε τίποτα, εγώ το έμαθα 2 μέρες μετά αφού όπως μου είπε δεν ήθελε να με τρομάξει. Η αλήθεια είναι ότι δεν την πίστεψα και νόμιζα ότι ίσως το είχε δει στον ύπνο της. Όμως έπαψα να το πιστεύω όταν κάποιες μέρες μετά ένα πρωί ξύπνησα ακούγοντας και βλέποντας μια φιγούρα λίγο πιο ψηλή να κατευθύνετε πάλι προς το σαλόνι. Δεν χρειάζεται να σας πω ότι δεν ήταν ούτε η μητέρα μου ούτε ο αδερφός μου! Η αλήθεια είναι ότι φοβήθηκα λίγο αλλά δεν ήθελα να το αφήσω να με επηρεάσει μιας και μένω αρκετά βράδια μόνη μου επειδή η μητέρα μου δουλεύει κάποιες φορές μέχρι αργά. Έτσι λοιπόν άφησα να ξεχαστεί. Όμως πρόσφατα επειδή είχα ένα πρόβλημα με τον υπολογιστή μου φώναξα έναν τεχνικό στο σπίτι. Εκεί που μιλάγαμε λοιπόν και λέγαμε διάφορα περί υπολογιστών τον ρώτησα αν γίνεται να ανοίξει ο υπολογιστής από μόνος του, (δεν ξέρω λόγω τάσης του ρεύματος( ; ) ή κάτι άλλο) και εκείνος μου απάντησε πως όχι. Τότε σε στιλ αστείου του είπα το περιστατικό με την μητέρα μου και τότε εκείνος μου είπε: <<Α! και η ξαδέρφη μου το έπαθε αυτό. Ένα βράδυ είδε στο δωμάτιό της μια φιγούρα (σκιά) και της είπε καληνύχτα αφού νόμιζε πως ήταν ο πατέρας της. Αυτός όμως κοιμόταν>>!!!!! Δεν μπορείτε πως κοιταχτήκαμε εγώ και η μητέρα μου. Από τότε δεν έχω ξαναδεί κάτι. Έχει συμβεί κάτι παρόμοιο και σε εσάς?? Έχετε ιδέα τί είναι αυτές οι σκοτεινές και αινιγματικές φιγούρες? Αυτή τη στιγμή νιώθω πραγματικά περίεργα που γράφω γι αυτό φοβούμενη ότι μπορεί να με κοροϊδέψετε αλλά δεν μπορώ να απευθυνθώ αλλού (αν και δεν πιστεύω ότι θα δεχτώ τέτοια αντιμετώπιση). Συγνώμη αν σας κούρασα. Περιμένω απόψεις και γνώμες.

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΪΝΣΤΑΙΝ
"Για να με τιμωρήσει για την περιφρόνησή μου για την εξουσία, η Μοίρα με έκανε ένα άνθρωπο της εξουσίας". (Αϊνστάιν, 18-9-1930)
Αν και απόμακρος στην προσωπική του ζωή, ο Αϊνστάιν υπήρξε διάσημος και το κέντρο της δημοσιότητας. Η σχέση του εξάλλου με τους ρεπόρτερ φαίνεται να ήταν αρκετά καλή. Κάποιες φορές πάντως φαίνεται ότι οι δημοσιογράφοι του γίνονταν ενοχλητικοί. Στις 11 Δεκεμβρίου 1930 γράφει: "Μια ορδή από ρεπόρτερ επιβιβάστηκε στο πλοίο μας κοντά στο Long Island. Μου έκαναν εξαιρετικά ηλίθιες ερωτήσεις, τις οποίες απάντησα με φτηνά σχόλια που τα δέχτηκαν με ενθουσιασμό".
Αν και ο εσωστρεφής Αϊνστάιν αντιπαθούσε το "κοινωνικό προφίλ" του, τελικά το χρησιμοποίησε για κοινωνικούς και πολιτικούς σκοπούς. Εργάστηκε ακούραστα για να βοηθήσει πρόσφυγες καταδιωκόμενους απ' τους Ναζί, αλλά και για να βοηθήσει στην ίδρυση ενός Εβραϊκού Πανεπιστημίου στην Ιερουσαλήμ. Υποστήριζε επίσης την ίδρυση ενός εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη, αλλά προειδοποιούσε το 1955: "Ο πιο σημαντικός προσανατολισμός της πολιτικής μας θα πρέπει να είναι μια συνεχή και φανερή προσπάθεια να εγκαθιδρύσουμε μια πλήρη ισότητα μεταξύ των Αράβων πολιτών που ζουν μαζί μας".
Δηλώνοντας σοσιαλιστής, δεν εμπιστευόταν τόσο τον καπιταλισμό όσο και τον κομμουνισμό και πίστευε ότι, μια παγκόσμια κυβέρνηση ήταν ο μόνος τρόπος να ελεγχθούν τα πυρηνικά όπλα και να καταργηθεί για πάντα ο πόλεμος.
Ο Αϊνστάιν υπήρξε επίσης υπερασπιστής των πολιτικών δικαιωμάτων. Αυτή είναι μάλλον και η λιγότερο γνωστή όψη του ακτιβισμού του. Αυτό υποστηρίζει ο Fred Jerome στο βιβλίο του "The Einstein File", όπου αναφέρει μια μυστική κόντρα μεταξύ του Αϊνστάιν και του διευθυντή του FBI J. Edgar Hoover. Όπως αναφέρει ο Jerome, ο Αϊνστάιν διέθεσε πολύ χρόνο τόσο στην καμπάνια κατά του λυντσαρίσματος, όσο και για τα δικαιώματα των μαύρων των Η.Π.Α. Μάλιστα όταν κάποτε αρνήθηκαν δωμάτιο στην έγχρωμη τραγουδίστρια της όπερας Marian Anderson, ο Αϊνστάιν την προσκάλεσε να μείνει μαζί στο δωμάτιό του.
Με αυτή η διπλή ενασχόληση του με την επιστήμη και την πολιτική, ο Αϊνστάιν του δημιούργησε κάποιους εχθρούς. Αρχικά ήταν οι Ναζί που τον συμπεριέλαβαν στη "μαύρη λίστα" τους το 1922. Παράλληλα κάποιοι Γερμανοί φυσικοί, εκδήλωσαν το ρατσισμό τους, χαρακτηρίζοντας το έργο του σαν "εβραϊκή φυσική", ψεύτικη και επικίνδυνη για την Άρια κυριαρχία.
Αλλά τα ίδια συνεχίστηκαν και στην Αμερική. Τα αρχείο του Αϊνστάιν στο FBI αριθμούσε γύρω στις 1.800 σελίδες, στην εποχή που διευθυντής του FBI ήταν ο Hoover. Εκεί περιέχονταν αρκετές πληροφορίες ώστε να σχηματιστεί εναντίον του κατηγορία και τελικά να απελαθεί. Η έμμονη ιδέα του Hoover υπήρξε πάντα να αποδείξει ότι ο Αϊνστάιν ήταν κατάσκοπος των κομμουνιστών. Ο Jerome γράφει ότι το FBI και άλλες 7 υπηρεσίες οργάνωσαν μια μυστική συνομωσία εις βάρος του για 22 ολόκληρα χρόνια! Αλλά ποτέ δεν μπόρεσαν να στοιχειοθετήσουν μια κατηγορία εναντίον του.
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ
"Η ανθρωπότητα χρειάζεται μερικά ρομαντικά πρότυπα, σαν φωτεινούς φάρους μέσα στην μουντή, γήινη πραγματικότητα … Η συγκεκριμένη επιλογή ενός προσώπου είναι ανεξήγητη και χωρίς σημασία" (λόγια του Αϊνστάιν σε ηλικία 70 ετών).
Κάποιοι σύγχρονοι φυσικοί, πιστεύουν ότι ακόμα κι αν δεν υπήρχε ο Αϊνστάιν, η Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας θα είχε ανακαλυφθεί. Όχι όμως και η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας! Σήμερα οι φυσικοί πασχίζουν να διατυπώσουν μια "Θεωρία των Πάντων", η οποία θα ενοποιεί τη βαρύτητα με τις άλλες δυνάμεις της Φύσης. Αυτή η προσπάθεια αποτελεί ουσιαστικά φόρο τιμής για τον Αϊνστάιν, ο οποίος δούλεψε χωρίς επιτυχία προς την ίδια κατεύθυνση.
Τελικά, οι αποκαλύψεις για την ιδιωτική ζωή του Αϊνστάιν δεν μείωσαν καθόλου την εικόνα του. Ο Holton απ' τη μεριά του δηλώνει ότι "Υπάρχει ένα αίσθημα ότι είχε κατά κάποιο τρόπο μια άμεση σύνδεση με ανώτερες δυνάμεις, όπως ο Μότσαρτ και ο Γκάντι … Η ζωή του παρουσιάζει υψηλά επιτεύγματα καθώς και μια ελπίδα για ένα πνευματικά υγιές μέλλον για την ανθρωπότητα". Ίσως το έργο του Αϊνστάιν να φανεί πιο αξιοθαύμαστο, αν αναλογιστεί κανείς ότι υπήρξε αποτέλεσμα δράσης ενός ανθρώπου κι όχι ενός "σούπερ-ηρώα".

Η ΕΙΔΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Σε επιστολή του Αϊνστάιν της 19ης Φεβρουαρίου του 1955, προς τον Seelig, διαβάζουμε: "Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας … ήταν ώριμη για να ανακαλυφθεί το 1905".
Πριν δημοσιεύσει τις διάσημες θεωρίες του, ο Αϊνστάιν είχε φοιτήσει στο Ομοσπονδιακό Πολυτεχνικό Ινστιτούτο της Ελβετίας, καθώς κάθε άλλη του προσέγγιση στον πανεπιστημιακό χώρο είχε αποτύχει εξαιτίας του … πρωτοποριακού τρόπου σκέψης και έκθεσης των ιδεών του.
Μέχρι το 1905 οι φυσικοί πολεμούσαν με κάθε τρόπο να συνδυάσουν τις γνώσεις τους για τον ηλεκτρισμό, τον μαγνητισμό και το φως, ενώ ήδη πριν από 300 χρόνια ο Γαλιλαίος είχε διατυπώσει για πρώτη φορά την ιδέα της σχετικότητας, αναφέροντας ότι το πώς βλέπουμε τον κόσμο εξαρτάται από το πλαίσιο και τις συνθήκες υπό τις οποίες τον παρατηρούμε.
Η διατύπωση της θεωρίας της Σχετικότητας από τον Αϊνστάιν βασίστηκε στην παρατήρηση ότι απ' αυτή τη σχετικότητα, εξαιρείται το φως, καθώς το μέτρο της ταχύτητάς του δεν εξαρτάται από τον εκάστοτε παρατηρητή. Η διαπίστωση αυτή έμελλε να αλλάξει τον τρόπο που οι φυσικοί θα έβλεπαν στο εξής τον κόσμο.
Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ MILEVA MARIC
"Πόσο ευτυχισμένος και περήφανος θα είμαι όταν οι δυο μας θα φέρουμε σε ένα θριαμβευτικό πέρας την εργασία μας για τη σχετικιστική κίνηση". (Λόγια του Αϊνστάιν στη Mileva, στις 27 Μαρτίου του 1901).
Μετά το θάνατο του Αϊνστάιν η γραμματέας του Helen Dukas, αρνήθηκε να φέρει στο φως την αλληλογραφία Αϊνστάιν με την Mileva Maric. Έτσι όταν τελικά το 1992 δημοσιεύτηκε αυτή η αλληλογραφία με τον τίτλο: "Albert Einstein/Mileva Maric: Τα ερωτικά γράμματα", έγιναν ολοφάνεροι οι ενδοιασμοί της κας Dukas. Φάνηκε ότι οι γονείς του νεαρού Αλβέρτου, δεν ενέκριναν την σχέση μου με τη Mileva και γι' αυτό δεν παντρεύτηκαν, παρά μόνο όταν η Mileva γέννησε ένα κοριτσάκι - τη Lieserl - στην πατρίδα της τη Σερβία. Μια κόρη που ο Αϊνστάιν ποτέ δε γνώρισε είτε επειδή πέθανε στη νηπιακή ηλικία, είτε επειδή δόθηκε για υιοθεσία.
Αλλά οι γλυκές εποχές και η τρυφερότητα της σχέσης με τη Mileva, άρχισαν σταδιακά να ξεθωριάζουν μετά τη γέννηση των δύο γιων τους και μετά από μια ψυχική διαταραχή της Mileva που τη φέρνει στα όρια της σχιζοφρένειας. Η αγάπη των πρώτων χρόνων γίνεται περιφρόνηση και ο Αϊνστάιν γράφει στην - ήδη ερωμένη του - Elsa Luwenthal το 1913: "Η Mileva είναι ένα πλάσμα εχθρικό και χωρίς χιούμορ … που απλά με την παρουσία της εξαφανίζει τη χαρά της ζωής απ' τη ζωή των άλλων". Η Elsa έγινε η δεύτερή σύζυγός του το 1919. Γενικά ο Αϊνστάιν είχε πολλές ερωμένες στη ζωή του, οδηγώντας σε κριτικές που τον παρουσίαζαν μισογύνη.
Η πλέον αμφιλεγόμενη "αποκάλυψη" από την αλληλογραφία του με τη Mileva είναι αυτή που αναφέρεται στην "εργασία ΜΑΣ για τη σχετικιστική κίνηση" σε επιστολή του το 1901. Μια φράση που αφήνει υποψίες ότι ο Αϊνστάιν έκλεψε τη θεωρία αυτή από τη πρώτη του σύζυγο. Υποψίες που όμως δεν μπορούν να αποδειχτούν! Ένας λόγος είναι ότι η Mileva ποτέ δεν απαντούσε στον Αϊνστάιν για θέματα φυσικής στις δικές της επιστολές. Μάλιστα οι ισχυρισμοί κάποιων ότι η Mileva σχημάτισε το μαθηματικό μοντέλο της θεωρίας του 1905, μάλλον είναι αβάσιμοι, καθώς η ίδια αποτύχαινε συνέχεια στο πανεπιστήμιο εξαιτίας των επιδόσεών της στα μαθηματικά.

Ένα ασυνήθιστο παιδί"Δεν διαθέτω ιδιαίτερα ταλέντα. Είμαι απλά εξαιρετικά περίεργος", δήλωνε ο Αϊνστάιν στο βιογράφο του Carl Seelig το 1952. Ο ίδιος ο Αϊνστάιν έγραφε: "Ένας φυσιολογικός ενήλικας δεν παύει να σκέφτεται για τα ζητήματα του χώρου και του χρόνου … αλλά η διανοητική μου ανάπτυξη ήρθε καθυστερημένη και έτσι άρχισα να αναρωτιέμαι για το χώρο και το χρόνο μόνο όταν μεγάλωσα".
Ο Gerald Holton, φυσικός και ιστορικός της επιστήμης, ο οποίος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που προσέγγισε τα αρχεία του Αϊνστάιν μετά το θάνατό του το 1955, δήλωσε ότι συνταράχθηκε από την μοναδική ευφυΐα που ανακάλυψε σ' αυτά.
Σε μια ανέκδοτη βιογραφία του μεγάλου επιστήμονα που καταγράφηκε από την αδελφή του Maja, φαίνεται ότι ο Αϊνστάιν ήταν ένας μη - συνηθισμένος άνθρωπος από την αρχή. Ενώ είχε μια έντονη ικανότητα εστίασης σε δύσκολους επιτεύγματα, όπως το να κτίζει σπίτια από τραπουλόχαρτα, ήταν αργός στην ανάπτυξη και άργησε να μιλήσει• μίλησε στα 2,5 του χρόνια! Κατά τη γέννα του η μάνα του είχε σοκαριστεί από το περίεργο σχήμα του κεφαλιού του, που στο πίσω μέρος ήταν περίεργα μεγάλο αιχμηρό.
Επίσης πολλές αναφορές υπερφυσικής νοημοσύνης συνόδευαν τον Αϊνστάιν, όπως αυτή που λέει ότι οι πρώτες λέξεις του ήταν όταν παραπονέθηκε ότι το γάλα του ήταν πολύ ζεστό! Σοκαρισμένοι οι γονείς του τον ρώτησαν γιατί δεν είχε μιλήσει μέχρι τότε. Και η απάντηση του μικρού Αλβέρτου: "Επειδή, όλα πριν ήταν εντάξει".

Οι μεγάλες ανακαλύψεις του
Ο Αϊνστάιν δήλωνε: "Όλες οι θεωρίες της Φυσικής, πρέπει να παρουσιάζονται με μια απλή εξήγηση, ώστε ακόμα και ένα παιδί να μπορεί να τις καταλάβει". Τέτοιες απόψεις αποκρίνουν από την εικόνα ενός στυγνού, τεχνοκράτη επιστήμονα και μας φέρνουν μπροστά σε ένα άνθρωπο, που απλά είναι ένας βαθύς στοχαστής, ένας φιλόσοφος που μαθαίνει από καθετί γύρω του. Ο φυσικός John Stachel λέει για τον Αϊνστάιν: " … σκέφτονταν με εικόνες και ακόμα και με τις μυϊκές αισθήσεις του … Το δύσκολο γι' αυτόν ήταν να μεταφράσει τα ευρήματά του, σε μια γλώσσα κατανοητή απ' τους άλλους". Αλλά αυτή η δυσκολία τον χαλύβδωνε. Έγραφε σε ένα φίλο του το 1915: "… ένας άνθρωπος δεν θα πρέπει να επιδιώκει στόχους που εύκολα επιτυγχάνονται".
Πάνω από 300 συγγράμματα ήταν το έργο του μεγάλου φυσικού. Αλλά τέσσερα απ' αυτά "έγραψαν ιστορία":
• Το φως διαδίδεται σε διακριτά κομμάτια ή "κβάντα" που ονομάζονται "φωτόνια". Η ταχύτητά τους είναι η ίδια για κάθε επίδοξο παρατηρητή, άσχετα από τη δική του ταχύτητα.

• Η μάζα και η ενέργεια είναι ανταλλάξιμες έννοιες και η σχέση τους εκφράζεται μέσα απ' την εξίσωση E=mc2 . Μια ελάχιστη ποσότητα ύλης μπορεί να μετατραπεί σε ένα τεράστιο ποσό ενέργειας.

• Ο χώρος και ο χρόνος, σχηματίζοντας μαζί ένα σύμπαν 4 διαστάσεων, εξαρτώνται ουσιαστικά από το ποιος τους μετράει. Οι νόμοι της Φυσικής είναι αμετάβλητοι για κάθε μεμονωμένο παρατηρητή, αλλά δύο παρατηρητές που κινούνται με σχετικές ταχύτητες κοντά σ' αυτήν του φωτός καθυστερούν και τα μήκη ελαττώνονται γι' αυτούς ως προς άλλους σταθερούς παρατηρητές. Αυτή είναι η ουσία της Ειδικής Θεωρίας της Σχετικότητας του 1905.

• Η βαρύτητα και η επιτάχυνση σχετίζονται άμεσα, σύμφωνα με τη Γενική Θεωρίας της Σχετικότητας του 1916. Η βαρύτητα στρεβλώνεται από τον χωρόχρονο. Για παράδειγμα ένα μήλο που πέφτει, στην πραγματικότητα βουλιάζει μέσα σε μια λακκούβα του χωροχρόνου για την οποία είναι υπεύθυνη η μάζα της Γης. Το ίδιο συμβαίνει και με τους πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από τον ήλιο ή το φως που εξαφανίζεται μέσα σε μια Μαύρη Τρύπα.
Όλα αυτά είναι συμπεράσματα ενός παλαβού … ή μιας ιδιοφυίας. Οι πειραματική Φυσική βάλθηκε να το μελετήσει προσπαθώντας να επιβεβαιώσει ή να απορρίψει πειραματικά τις απόψεις του Αϊνστάιν.
Μια πρώτη επιβεβαίωση ήρθε το 1919. Οι αστρονόμοι παρατήρησαν στη διάρκεια μιας ηλιακής έκλειψης, τη δύναμη της βαρύτητας του ήλιου να καμπυλώνει το φως που προέρχονταν από μακρινά αστέρια … Και ο Αϊνστάιν έγινε ακόμα πιο διάσημος.
Πολύ αργότερα, το 1971, οι φυσικοί επιβεβαίωσαν τη διαστολή του χρόνου βάζοντας 4 ατομικά ρολόγια υψηλής ακρίβειας σε αεροσκάφη που διέτρεχαν τη Γη. Τα ρολόγια που επιταχύνονταν διέφεραν στις ενδείξεις τους κατά 150 δισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου από αυτά που έμεναν σταθερά.
Αλλά η πιο ισχυρή - και φρικιαστική - επιβεβαίωση ήταν αυτή της εξίσωσης E=mc2 , στις 6 Αυγούστου του 1945 με την πτώση της πρώτης ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα.

Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν είναι πασίγνωστος. Ίσως η μεγαλύτερη ιδιοφυία του 20ου αιώνα στο χώρο της επιστήμης, ο άνθρωπος με την ατημέλητη εμφάνιση, ο εκκεντρικός, ο πατέρας της Θεωρίας της Σχετικότητας και της περίφημης εξίσωσης E=mc2. Αλλά πολλές φορές επίσης και θύμα άδικης μεταχείρισης.
Μισό αιώνα περίπου μετά το θάνατο του, η πιο διαδεδομένη εικόνα για τον Αϊνστάιν είναι αυτή του καλοκάγαθου και πανέξυπνου γεράκου, η εικόνα μιας ευγενικής ιδιοφυίας ... Σχεδόν ένας "Άγιος" της επιστήμης. Πόσα όμως γνωρίσουμε για τον πραγματικό Αϊνστάιν και το έργο που τον έκανε διάσημο.
Μια σειρά νέων εκδόσεων και εγγράφων επιτρέπει στους σύγχρονους ιστορικούς να προσεγγίσουν καλύτερα το "φαινόμενο Αϊνστάιν". Πίσω από την ιδιοφυία εμφανίζεται ο "άνθρωπος Αϊνστάιν", ο πνευματώδης, ο γοητευτικός, ο θαρραλέος, με ένα βαθύ αίσθημα δικαιοσύνης, αλλά και ο … "ξινός", ο απείθαρχος και ο λίγο … ακόλαστος. Πριν λίγο καιρό σε μια έκθεση που οργάνωνε το Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας (AMNH) στη Ν. Υόρκη, φανερώνεται ένας άγνωστος Αϊνστάιν.
Η έκθεση είναι κάτι το εντυπωσιακό, με μια σειρά από εφέ που ξαφνιάζουν τον επισκέπτη, όπως αυτά που παραμορφώνουν την ανθρώπινη μορφή. Εφέ παρμένα από ένα "σχετικιστικό" σύμπαν, παρμένο από την ιδέα της θεωρίας της Σχετικότητας. Ένας κόσμος φανταστικός απλώνεται μπροστά στα μάτια του επισκέπτη, ο οποίος αισθάνεται σαν πραγματικά να αποκτά συνείδηση των παιχνιδιών του Χωροχρόνου.

Η αλήθεια είναι ότι προβληματίστηκα για το που θα έπρεπε να βάλω αυτό το θέμα και γι' αυτό αν κρίνουν οι διαχειριστές ότι δεν ταιριάζει εδώ...ας του αλλάξουν θέση.

Ψάχνοντας σήμερα στο διαδίκτυο για διάφορα, έπεσε στην προσοχή μου αυτό το σύμβολο με το όνομα Triquetra. Ξέρει κανείς τίποτα γι' αυτό? Είναι σύμβολο που συμβολίζει κάτι καλό, ποια η σημασία του και η χρήση του? Μόλις το είδα μου θύμισε το σύμβολο από τη σειρά "Οι Μάγισσες" (Charmed) όπου βρισκόταν στο εξώφυλλο του μαγικού τους βιβλίου (The Book of Shadown).
Ευχαριστώ

Ναι, δυστυχώς δεν γίνεται γιατί είναι από το σκληρό μου....

Θα έστελνα εικόνες αλλά δεν τις "σηκώνει"....

Αντίστοιχη θα είναι και η περίπτωση του 92χρονου γιατρού J.Bentley, ο οποίος κάηκε ολοσχερώς στην μπανιέρα του σπιτιού του το Δεκέμβριο του 1966. Όπως και σε κάθε περίπτωση, το δωμάτιο αλλοιώθηκε ελάχιστα από τη φωτιά, ενώ από το σώμα έμεινε άθικτο μονάχα το ένα πόδι, που κρεμόταν έξω από την μπανιέρα...

Ανάλογο άρθρο υπάρχει στο περιοδικό Mystery (τεύχος 9) και από εκεί θα παραθέσω και τις παρακάτω πληροφορίες.

Ορισμένοι μελετητές αναγνωρίζουν στοιχεία του φαινομένου στα βιβλικά κείμενα, οι περισσότεροι όμως επικεντρώνονται σε νεότερες ιστορίες καθώς τα τελευταία 300 χρόνια έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 200 περιστατικά!

Ένα παράδειγμα αυτανάφλεξης που μπορώ να δώσω είναι η υπόθεση του Nicole Millet όταν οι κατηγορίες για φόνο αναιρέθηκαν, καθώς το δικαστήριο έκρινε πως ο θάνατος του θύματος προήλθε από αυτόματη ανάφλεξη.
Οι στάχτες του δύσμοιρου ανθρώπου βρέθηκαν επάνω σ’ ένα ελαφρά καμένο στρώμα. Το κορμί είχε λιώσει τελείως ενώ είχαν περισσέψει μονάχα τα δάχτυλα και το κρανίο του!

Αντίστοιχη είναι και η ιστορία ενός 60χρονου όταν βρέθηκε από την κόρη του στο πάτωμα «σαν ένα κορμό ξύλου που τον είχε αποτελειώσει η φωτιά χωρίς όμως να υπάρχουν φλόγες». Τα ρούχα που βρέθηκαν δίπλα στον άνδρα είχαν παραμείνει ανέπαφα από την αόρατη φωτιά…

Πολλοί ασχολήθηκαν με το φαινόμενο προσπαθώντας να βρουν ένα μοτίβο, ένα στοιχείο που μπορεί να τα συμπεριλάβει στη σφαίρα του κατανοητού.
Αρκετοί επιστρατεύουν το φαινόμενο του φιτιλιού ως την καλύτερη ερμηνεία, θεωρώντας δηλαδή πως μια μικρή τοπική φωτιά που προκαλείται από εξωτερικούς παράγοντες, μπορεί να διατηρηθεί και να μεγαλώσει χάρη στο ανθρώπινο λίπος.