Κριτική για το Τάγμα των Εκπεσόντων

Η ιστορία των Εκπεσόντων δεν έχει ολοκληρωθεί, αλλά δεν θα αργήσει πολύ ακόμα. Θεωρώ πως είναι μια καλή δουλειά, που θα δώσει ακόμα περισσότερα στοιχεία για τη μυθολογία που προσπαθούμε να φτιάξουμε. Ο σκοπός της συγγραφής των ιστοριών δεν είναι μια ανάγνωσή τους αλλά η συλλογή στοιχείων από όλες, προκειμένου να γίνει κατανοητός ο σκοπός της συγγραφής τους. Η ιστορία του τάγματος των Εκπεσόντων λέει πολλά στον αναγνώστη που προσπαθεί να αλιεύσει τα στοιχεία της μυθολογίας και αυτό θα γίνει κατανοητό περισσότερο προς το τέλος της.
Ήδη με τη συντονίστρια της fantasygate, Αντωνία, επεξεργαζόμαστε μια "εικαστική" απεικόνιση διαφόρων συμβόλων, χαρτών που ελπίζουμε να κάνει περισσότερο προσιτή και εύκολη για όλους εσάς την ανάγνωση των ιστοριών, αλλά και των υπολοίπων που θα ακολουθήσουν.
Στο χώρο αυτό μπορείτε να ασκήσετε από τώρα κιόλας κριτική για τη συγκεκριμένη ιστορία, καθώς και να θέσετε οποιαδήποτε απορία ή ιδέα σας προς συζήτηση...

Τα λόγια είναι περιττάααααααα...που λέει και η αηδός μας!! 10 από μένα.
Θέλω να πώ πως μου αρέσει πολύ η περιγραφή του τοπίου γύρω από την μονή και οι περιγραφές των αγαλμάτων και των χώρων γενικότερα. Πιστεύω πως είναι η πιο "δυνατή" ιστορία από όλες τις προηγούμενες των κοιλίδων. Περιμένω με μεγάλη αγωνία την συνέχεια μέχρι το τέλος καθώς και τα εικαστικά αριστουργήματα!!! (που είμαι σίγουρη πας θα ναι!!!)

Όντως η πιο δυνατή από την Μυθολογία των Κοιλίδων!
Έχοντας από κοντά παρακολουθήσει όλες τις επιμέρους ιστορίες και αφού επανειλημμένα έχω δώσει τα εύσημα στον Μιχάλη για τη συγγραφική του ικανότητα, ο βαθμός που δίνω στο Τάγμα δε θα μπορούσε να ναι άλλος από τον απόλυτο...

Αναμένωμεν την εικαστικήν παρέμβασιν της Αντωνίας

Σε καθηλώνει.....
Απίστευτη μεταφορά των τοπίων και λεπτομέρειες που κόβουν την ανάσα.
10'.
Καλή συνέχεια στο υπόλοιπο.

(Το μήνυμα που ακολουθεί το έστειλα προωπικά στον Μιχάλη στις 18/04/07 και ύστερα από δική του υπόδειξη το μετέφερα στο forum.)

Καλησπέρα Μιχάλη…

Κατ’ αρχάς συγχαρητήρια για το διήγημα σου με το «τάγμα των εκπεσόντων». Ενδιαφέρουσα η πλοκή και πολύ καλό αφηγητικό ύφος.

Αυτό που μου αρέσει πιο πολύ είναι το γεγονός ότι όσες απορίες έχουν δημιουργηθεί κατά την διάρκεια της ανάγνωσης, τους δίνεις κάποια εξήγηση στην πορεία. Προφανώς μιλάμε για κενά που σκόπιμα τοποθετείς και τα καλύπτεις αργότερα.

Ωστόσο, στο τελευταίο post που έκανες αναφέρεις ότι: «Όταν ξεκίνησαν αυτές οι τελετές, όσοι εκπεσόντες συμμετείχαν σε αυτές, άρχισαν να γίνονται όλο και περισσότερο ανθρώπινοι και βαθμιαία έχαναν τις δυνάμεις τους».

Γιατί να συνέβη αυτό;

Σε καμιά περίπτωση δεν προσπαθώ να εντοπίσω κενά απλώς για να σου την πω, κάτι τέτοιο θα ήταν απλά τραγελαφικό. Σου το επισήμανα ώστε να μην μείνει ξεκρέμαστο και χαρακτηριστεί ως αναίτιο γεγονός που σε βόλεψε στην πλοκή.

Αυτά!..

10 άρι κι από μένα... (Αυτό δεν ήταν στο μήνυμα... )

Ιδεά: Μια τέτοια τυχαία συνάντηση οντοτήτων-πνευμάτων (όπως έγινε στα Γιάννενα) θα ήταν πολύ πιθανό να έχει συμβεί και σε άλλο σημείο του κόσμου, υπό άλλες συνθήκες.

Όπως και η υλοποίηση ενός κακόβουλου πνεύματος.

Με όσες επιπτώσεις θα μπορούσε να είχε ένα τέτοιο γεγονός, στην μοίρα του ανθρώπινου γένους...

Λέμε τώρα...

Καταρχήν, σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, όπως και όλους τους υπόλοιπους φίλους και φίλες.Νομίζω πως οι Εκπεσόντες αποτελούν ότι καλύτερο έχω μέχρι στιγμής γράψει και είναι μια ιστορία που βγαίνει την ώρα που τη γράφω, καθώς δεν την έχω έτοιμη, ώστε να την μεταφέρω κάθε στιγμή εδώ. Το προσχέδιό της όμως, όπως συνηθίζω, βρίσκεται στο μυαλό μου και μετά αφήνομαι στο να με οδηγήσει η ίδια όπου εκείνη θέλει. Για αυτό το λόγο, έκανα μια αναφορά στο ερώτημά σου στη δημοσίευση αριθμός 46. Το ξέρω πως πιθανώς να μη σου εξηγεί τα πάντα, αλλά αυτό είναι πάγια τακτική μου, όπως πιθανώς να έχεις ανακαλύψει διαβάζοντας και προηγούμενες ιστορίες. Το κουβάρι της μυθολογίας ξεμπλέκεται αργά αργά και η παρούσα ιστορία έχει πάρα πολλές πληροφορίες...

Μια χαρά τοποθέτησες την απάντηση της απορίας μου μέσα στην πλοκή και τους διαλόγους των ηρώων! Όσο κατά πόσο απαντάς σε αυτήν, το κατορθώνεις όσο επιτρέπεται... Γιατί σε τέτοιου είδους διηγήσεις, τα καλύτερα είναι αυτά που δεν αναφέρονται αλλά υπονοούνται...!

Το Τάγμα των Εκπεσόντων έφτασε επιτέλους στο τέλος που του είχε οριστεί. Προσωπική μου άποψη είναι πως αποτελεί την καλύτερη ιστορία που έχω γράψει.

Ο μύθος των Εκπεσόντων Αγγέλων πάντα με γοήτευε και θέλησα να εισάγω μερικά στοιχεία του μέσα στην ιστορία, οπότε και τους έπλασα σύμφωνα με τη φαντασία μου, εντάσσοντάς στους στην ευρύτερη μυθολογία των Κηλίδων.
Η ιστορία αυτή, από όλες τις άλλες, δίνει τα περισσότερα στοιχεία της μυθολογίας και αρκετές πληροφορίες για την απαρχή του Μύθου, όπως αυτός θα διαμορφωθεί πλήρως μέσα σε μια σειρά διηγημάτων που επεξεργάζομαι, με τον γενικό τίτλο "Γένεση". Εκεί, θα δοθούν όλες οι ιστορίες της αρχής των σκοτεινών και φωτεινών θεοτήτων και των Κηλίδων.
Ο σκοπός της παράθεσης των ιστοριών είναι να αποτελέσουν ανάγνωσμα για όλους όσους αρέσκονται στην ερασιτεχνική λογοτεχνία του φανταστικού, όμως οι ιστορίες που παρουσιάζονται εδώ, σκοπό έχουν να ωθήσουν τον αναγνώστη να συλλέξει μόνος του τα στοιχεία της μυθολογίας που έχω οραματιστεί και να συμμετάσχουν στο φοβικό κλίμα που προσπαθώ να δημιουργήσω, πειραματιζόμενος κυρίως με συλλογικούς φόβους.
Τα στοιχεία αυτά άλλες φορές είναι προφανή, άλλες όχι, όμως στο Τάγμα των Εκπεσόντων γίνεται για πρώτη φορά τόσο έντονα η σύνδεση του μύθου των Κηλίδων με στοιχεία υπαρκτά. Για παράδειγμα, γίνεται η σύνδεση του εμβλήματος του Κεμ Άναχ με τον αριθμό 666 της Αποκάλυψης, αν και δεν είναι στην πρόθεσή μου να ισχυριστώ πως ο θεός αυτός είναι στην πραγματικότητα ο Αντίχριστος της χριστιανικής παράδοσης. Επίσης, χρησιμοποίησα ένα κατά τη γνώμη μου ενδιαφέρον και μυστηριώδες απόσπασμα από την Προς Κορινθίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου, το οποίο ενέταξα στα στοιχεία του μύθου, μέσω μιας πιθανής ερμηνείας του. Ο λόγος είναι προφανής. Ένα υπαρκτό κείμενο συντελεί στη δημιουργία μιας αληθοφανούς ιστορίας. Εκτός και αν η έρευνά μου με έχει οδηγήσει αλλού...ποιός ξέρει;
Η έμπνευση για τη μορφή του Μονατηριού και της γενικότερης τοποθεσίας του ήταν επίσης φανταστική, όμως ενώ είχα ήδη περιγράψει τη Μονή, τυχαία είδα φωτογραφίες της Μονής Κηπίνας, την οποία ποτέ ως τότε δεν είχα δει και έκθαμβος παρατήρησα τις ομοιότητες. Αυτό ίσως αποτελεί μια ακόμα ένδειξη σε αυτό που λέγεται, ότι στην ουσία η έμπνευση έρχεται από κάπου αλλού και ξεπερνάει τα όρια του μυαλού μας.
Παραδίδω και αυτή την ιστορία στην κρίση σας, αφού σας ευχαριστήσω για την αποδοχή που πάντοτε δείχνατε στις ιστορίες μου. Δημοσίως θέλω να ευχαριστήσω και όλους εκείνους που μέσω προσωπικών μηνυμάτων μου εξέφρασαν το θαυμασμό τους...

Φίλτατε Μιχάλη διάβασα μέσα σε 2 ώρες το πόνημα σου...Ήταν 2 θαυμάσιες ώρες που πραγματικά συνεκλόνισαν την ψυχή μου...Μπράβο σου...Είχα στο μυαλό μου και εγώ να γράψω κάτι ανάλογο αλλά με πολύ διαφορετικά στοιχεία και τροπή...Θα το πραγματοποιήσω διότι και η ιστορία σου και η δική μου που σύντομα θα ετοιμάσω έχουν στοιχεία τόσο πραγματικά όσο και ο ίδιος ο Χρόνος....

Να είσαι καλά και εύχομαι να εκδόσεις την δημιουργία σου...