tsilof

Αριστείδη κατανοείς πιστεύω πως οι συντονιστές δε μπορούν να είναι όλο το 24ωρο μπροστά από έναν υπολογιστή, ούτε εδώ στο μεταφυσικό αλλά ζουμε βάρδιες (με πρωινά, βραδυνά νουμερα κλπ κλπ)
Να υπενθυμίσω πως όλοι μας είμαστε πρώτα μέλη στην κοινότητα και μετά ό,τι άλλο.
Τώρα, επί της ταμπακιέρας, παρόλο που ο τίτλος του παρόντος θέματος είναι "παραπλανητικός" σε σχέση με το περιεχόμενο της δημοσιευσης, δε νομίζω πως θα ταν το καλύτερο να ξαναμπούμε όλοι μας εδώ στη διαδικασία να συζητάμε για το ποιον κλπ κλπ κλπ των ρασοφόρων.
Είναι αν μη τι άλλο "αντιμεταφυσικό"...
Οπότε το παρόν κλειδώνεται και θα αποφασιστεί η τύχη του σε λίγη ωρα...

Μάλιστα ο μύθος λέει ότι ο Δίας αρχικά μεταμόρφωσε τον Κήϋκα σε όρνιο. Η δυστυχισμένη Αλκυόνη έτρεχε από δω και από κει στις ερημιές και στις βαλτώδεις εκβολές των ποταμιών , για να βρει τον αγαπημένο της Κήυκα. Οπότε, οι θεοί του Ολύμπου την λυπήθηκαν και την μεταμόρφωσαν και αυτήν σε πουλί για να ψάχνει και στις θάλασσες με περισσότερη ευκολία, μπας και βρει τον αγαπημένο της .
Έπειτα οι Θεοί αποφάσισαν να "διατάξουν" τις θάλασσες να παραμείνουν ήρεμες για δύο εβδομάδες του χειμώνα, μιας και τόσος χρόνος χρειάζεται για να κλωσήσει τα αυγά της..
Και γιατί στο χειμώνα??
Φαίνεται ότι οι Ολύμπιοι κάτι δε κάναν σωστά (ή επίτηδες δεν την εξιλεώσαν πλήρως...) γιατί αντίθετα από τ' άλλα πουλιά που γεννούν και κλωσούν τ' αυγά τους την άνοιξη αυτή γεννάει μέσα στη βαρυχειμωνιά!!!

Εξαιτίας των τελευταίων γεγονότων με τον 6.9 R σεισμό στα Κύθηρα, παραθέτω το κείμενο αυτό ,το οποίο μου έστειλαν μέσω e-mail.. Αν μη τι άλλο, είναι αρκετά ενδιαφέρον και προπάντων "χρηστικό"...(και διαφορετικό από τις έως τώρα ενέργειες που μαθαίναμε σχετικά με την πρόληψη τη στιγμή του σεισμού.)

Υποδείξεις για επιβίωση στο σεισμό.
Αποσπάσματα από το άρθρο του Doug Copp στο "Triangle of Life".

Το όνομά μου είναι Doug Copp. Είμαι ο Αρχηγός Διάσωσης και Διευθυντής Καταστροφών της Αμερικανικής Ομάδας Διεθνούς Διάσωσης (American Rescue Team International, ARTI), η πιο έμπειρη ομάδα διάσωσης του κόσμου. Οι πληφορίες που περιέχονται σ'αυτό το άρθρο θα σώσουν ζωές στο ενδεχόμενο ενός σεισμού. Το πρώτο κτίριο στο οποίο μπουσούλισα στα τέσσερα ήταν ένα σχολείο στη πόλη του Μεχικού κατά τη διάρκεια του σεισμού του 1985. Όλα τα παιδιά ήταν κάτω από τα θρανία. Όλα τα παιδιά κυριολεκτικά καταπλακωθήκανε σε σημείο ισοπέδωσης. Θα μπορούσαν να είχαν σωθεί άμα είχαν ξαπλώσει δίπλα τα θρανία κατα μήκος του διαδρόμου. Ήταν φρικτό, καθόλου ναπόφευκτο και αναρωτήθηκα γιατί τα παιδιά δεν ήταν στους διαδρόμους. Δεν ήξερα εκείνη τη στιγμή ότι είχε δωθεί οδηγία στα παιδιά να κρυφτούν κάτω από οποιοδήποτε έπιπλο. Απλά, όταν τα κτίρια γκρεμίζονται, το βάρος της οροφής που πέφτει πάνω στα διάφορα αντικείμενα ή έπιπλα ενός δωματίου συνθλίβει αυτά τα αντικείμενα, αφήνοντας κάποιο χώρο ή κενό δίπλα τους. Αυτός ο χώρος είναι αυτό που αποκαλώ "τρίγωνο της ζωής". Όσο μεγαλύτερο και δυνατότερο είναι το αντικείμενο, τόσο το λιγότερο θα συμπιεστεί. Όσο λιγότερο συμπιεστεί, τόσο μεγαλύτερο το κενό και τόσο μεγαλύτερη θα είναι η πιθανότητα ο άνθρωπος που χρησιμοποιεί το κενό αυτό για την ασφάλειά του να μη τραυματιστεί. Την επόμενη φορά που θα δείτε κτίρια που έχουν καταρεύσει στην τηλεόραση,μετρείστε τα "τρίγωνα" που έχουν σχηματιστεί. Είναι παντού. Είναι το πιό κοινό σχήμα που θα δείτε στα γκρεμισμένα κτίρια. Είναι παντού.
ΔΕΚΑ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΑΠΟ ΣΕΙΣΜΟ
1. Σχεδόν όλοι που απλά "βουτούν και κρύβονται κάτω από κάτι" όταν καταρέει ένα κτίριο συνθλίβονται μέχρι θανάτου. Οι άνθρωποι που χώνονται κάτω από αντικείμενα, όπως θρανία ή αυτοκίνητα, συνθλίβονται.
2. Οι γάτες, τα σκυλιά και τα μωρά πολύ συχνά και φυσικά διπλώνουν το σώμα τους στην εμβρυακή θέση. Πρέπει να κάνετε και εσεις το ίδιο σε περίπτωση σεισμού. Είναι ένα φυσικό ένστικτο ασφάλειας και επιβίωσης. Μπορείτε να επιβιώσετε σε ένα μικρό κενό. Πηγαίνετε δίπλα σε ένα αντικείμενο, δίπλα σε ένα καναπέ, δίπλα σε ένα ογκώδες αντικείμενο που θα συμπιεστεί ελαφρά αλλά θα αφήσει ένα κενό δίπλα του.
3. Τα ξύλινα κτίρια είναι η ασφαλέστερη κατασκευή που μπορεί κανείς να βρεθεί κατά τη διάρκεια ενός σεισμού. Το ξύλο είναι ελαστικό και κινείται με τη δύναμη του σεισμού. Αν όντως ένα ξύλινο κτίριο καταρεύσει, δημιουργούνται μεγάλα κενά επιβίωσης. Επιπλέον, ένα ξύλινο κτίριο έχει λιγότερη συμπυκνωμένη μάζα όταν καταρεύσει. Τα κτίρια από τούβλα θα σπάσουν σε πολλά ατομικά τούβλα. Τα τούβλα αυτά θα προκαλέσουν πολλούς τραυματισμούς, αλλά λιγότερα πολτοποιημένα πτώματα σε σύγκριση με πλάκες από μπετόν. >
4.Αν είστε ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι τη νύχτα και συμβεί σεισμός, απλά κυλείστε έξω από το κρεβάτι. Ένα ασφαλές κενό θα υπάρχει γύρω από το κρεβάτι. Τα ξενοδοχεία θα είναι σε θέση να πετύχουν ένα πολύ υψηλότερο ποσοστό επιβίωσης από σεισμό, απλά με το να αναρτήσουν μιά πινακίδα στο πίσω μέρος της πόρτας κάθε δωματίου, που να λέει στους ενοίκους να ξαπλώσουν στο πάτωμα δίπλα στη βάση του κρεβατιού κατά τη διάρκεια ενός σεισμού.
5. Αν συμβεί ένας σεισμός και δεν μπορείτε εύκολα να ξεφύγετε με το να βγείτε έξω από τη πόρτα ή το παράθυρο, τότε ξαπλώστε κάτω και διπλώστε το σώμα σας στην εμβρυακή θέση δίπλα σε ένα καναπέ ή σε μιά μεγάλη καρέκλα. 6. Σχεδόν όλοι που πηγαίνουν κάτω από το κούφωμα της πόρτας όταν καταρέει το κτίριο, σκοτώνονται. Και αυτό γιατί αν κάθεστε κάτω από το κούφωμα και η πόρτα πέσει προς τα μπρός ή προς τα πίσω θα συνθλιβείτε από την οροφή από πάνω. Αν ή πόρτα πέσει προς τα πλάγια θα κοπείτε στη μέση από το κούφωμα. Και στις δύο περιπτώσεις θα σκοτωθείτε!
7. Ποτέ να μη πάτε στις σκάλες. Οι σκάλες έχουν διαφορετική ιδιοσυχνότητα (ταλαντώνονται διαφορετικά από το κεντρικό όγκο του κτιρίου). Οι σκάλες και το υπόλοιπο τμήμα του κτιρίου συνεχώς προσκρούουν μεταξύ τους μέχρις ότου οι σκάλες διαλυθούν εκ θεμελίων.Οι άνθρωποι που πάνε στις σκάλες πριν λάβει χώρα η οριστική διάλυσή τους, ακρωτηριάζονται φρικτά από τα σκαλοπάτια της σκάλας τη στιγμή που αυτά διαλύονται. Ακόμα και αν το κτίριο δεν καταρεύσει, μείνετε μακριά από τις σκάλες, καθόσον αυτές είναι από τα πιο πιθανά μέρη του κτιρίου να υποστούν βλάβες. Ακόμα και αν οι σκάλες δεν καταρεύσουν από το σεισμό, μπορεί να καταρεύσουν αργότερα από την υπερφόρτωσή τους από τον πανικόβλητο κόσμο που έχει στραφεί σ'αυτές για εκκένωση του κτιρίου. Οι σκάλες πρέπει πάντα να ελέγχονται για καταλληλότητα μετά από σεισμό, ακόμα και αν το υπόλοιπο κτίριο δεν έχει υποστεί ζημιές.
8.Πηγαίνετε κοντά στους εξωτερικούς τοίχους του κτιρίου ή έξω από αυτούς αν είναι δυνατόν. Είναι πολύ καλύτερα να είστε κοντά στο εξωτερικό του κτιρίου παρά στο εσωτερικό. Όσο πιό μακριά είστε από την εξωτερική περίμετρο του κτιρίου, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να μπλοκαριστεί η οδός διαφυγής σας.
9. Οι άνθρωποι που βρίσκονται μέσα στα οχήματά τους συνθλίβονται όταν ο δρόμος από πάνω (ανισόπεδοι δρόμοι) καταρεύσει σε περίπτωση σεισμού και καταπλακώσει τα οχήματά τους. Αυτό είναι ακριβώς αυτό που συνέβη με τις πλάκες ανάμεσα στα καταστρώματα στη λεωφόρο Nimitz. Τα θύματα του σεισμού του Σαν Φραντσίσκο μείναν όλα μέσα στα αυτοκίνητά τους. Σκοτώθηκαν όλοι. Θα μπορούσαν να είχαν σωθεί απλά με το να είχαν βγεί έξω και να είχαν καθήσει ή ξαπλώσει δίπλα στα οχήματά τους. Όλα τα καταπλακωμένα αυτοκίνητα είχαν κενά ύψους ενός μέτρου δίπλα τους, εκτός από εκείνα στα οποία οι κολώνες από μπετόν είχαν πέσει εγκάρσια πάνω τους.
10. Ανακάλυψα, καθώς μπουσουλούσα μέσα σε γραφεία εφημερίδων που είχαν καταρεύσει, καθώς και σε άλλα γραφεία με πολύ χαρτικό υλικό, ότι το χαρτί δεν συμπιέζεται. Μεγάλα κενά δημιουργούνται γύρω από στοίβες από χαρτί...

....κάποτε με ρώτησες
τι είναι η αγάπη...

και γω απλά.......

ψιθύρισα τ'όνομά σου!!!!!!!


...κι ακόμη το κάνω!!!!!

Το Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας, του οποίου οι εργασίες αποκατάστασης βρίσκονται στο τελικό στάδιο, θα λειτουργήσει από το καλοκαίρι, (τουλάχιστον όπως οι αρμόδιοι φορείς υπόσχονται..)

Μάλιστα σε διημερίδα που διοργανώνεται αυτο το σαβ/κο- 15 & 16/10- θα παραστουν σκηνοθέτες και καλλιτέχνες όπως οι Λ.Λαζόπουλος, Δ.Χρονόπουλος,Γ.Ζιάκας,Χ.Παπανικολάου κ.α. καθώς επίσης και αρχαιολόγοι και ιστορικοί από το Α.Π.Θ.

Τίτλος της εκδήλωσης,"Αρχαίο Θέατρο Λάρισας-Ανάδειξη, Αναβίωση,Λειτουργία".

ΥΓ: Μακάρι να λειτουργήσει επιτέλους ,γιατί η κεντρική Ελλάδα όντως στερείται μιας τέτοιου είδους πολιτισμική δραστηριότητα

Η νοοτροπία Τάκη μου όμως δε γεννιέται, γίνεται...
Τέλος πάντων, βασικά συμφωνούμε και για μια ακόμη φορά και με αφορμή το παρόν thread θα εκφράσω την πεσιμιστική και απογοητευτική μου άποψη ,σχετικά με την πορεία μας στις νέες αυτές εξελίξεις...
δυστυχώς

Αφυπνίζονται (και αφυπνιζόμαστε) όμως;;;
Η απλά καταλαβαίνουμε την σπουδαιότητα και την εγκυρότητά τους, αλλά καταλήγουμε απλά να τα δεχόμαστε σαν σενάρια, μιας και ολόκληρος αυτός ο μηχανισμός δεν αφήνει τα περιθώρια "αντίδρασης" αφού άλλα είναι τα προβλήματα που αναγκαστικά πρέπει να υπερκεράσει ο κάθε άνθρωπος και η κάθε οικογένεια, αφού τίθεται πραγματικό θέμα επιβίωσης;;;
Όπως και να χει ένα είναι το σίγουρο.
Όλες αυτές οι εξελίξεις δεν είναι προϊόν παρθενογέννεσης, αλλά μελετημένης τακτικής εδώ και πολλά μα πολλά χρόνια

Διαβάζοντας το παρόν thread μου ήρθε στο μυαλό η χθεσινή εκπομπή του Κούλογλου, σχετικά με τις φυλακές των ΗΠΑ και την cia Air
Άλλο θέμα βέβαια, αλλά σχεδόν παραπλήσιο με τις σκέψεις του Απέρριτου ,οι οποίες με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο.

Τα λινκ κατατοπιστικότατα, όπως και όλη η εκπομπή χθες, αλλά... Γιατί εγώ ,ακόμη και να μην έβλεπα όλα αυτά τα βιβτεάκια ή το Ρ.χ.Σύνορα, κάπως έτσι θα φανταζόμουν ότι γίνανε τα πράγματα;;;
Μας έχουν κάνει τόσο συνωμοσιολόγους και καχύποπτους ,που τα όρια πλέον έχουν διαβρωθεί εντελώς.
Και τα καλύπτουν και βλακωδώς μπρος στις μάπες μας... Και δε λέμε και τίποτα
Τι να πει κανείς, εκτός από ...καλό μήνα

Ένα από τα μπλογκάκια που πραγματικά θα αγαπήσετε είναι ο Νεραϊδόκοσμος .

Ό,τι αφορά στις νεράιδες, μέσα από μια άλλη ματιά, θα το συναντήσετε εκεί μέσα

Ο Claude Calame κάνει μια συστηματική έρευνα της σεξουαλικότητας των αρχαίων Ελλήνων και επιχειρεί να σκιαγραφήσει τη φυσιογνωμία της δύναμης που οι Έλληνες θεοποίησαν με το όνομα Έρως. Ξεκινά από τη φυσιολογία του έρωτα, μελετά τη λογοτεχνική του έκφραση και τις καλλιτεχνικές του απεικονίσεις και προχωρά στην εξέταση των θεσμών, στη στήριξη των οποίων ο έρωτας συμβάλλει, αλλά και των χώρων που ασκεί την εξουσία του. Σε πρώτο στάδιο ο συγγραφέας επικεντρώνεται στο θέατρο, στις ποιητικές απεικονίσεις του έρωτα στη μελική και την επική ποίηση. Η εξύμνηση του έρωτα, ωστόσο, δεν σημαίνει μόνο απεικόνιση του ερωτικού πόθου αλλά ...

Και εδώ μία πρώτη προσέγγιση...

Όλα αυτά που δεν είπαμε επειδή είτε δε τολμήσαμε είτε δε «μάθαμε» να τολμάμε να πούμε.
Εγκλωβισμένοι σε έναν δήθεν συμβιβασμό καλών τρόπων στα στενα όρια της μιας οικογενειοκρατικής-κλειστής κοινωνίας στην οποία τα ταμπού και οι απαγορεύσεις κυριαρχούν.

Πόσες φορές ,αν ήταν εφικτό, θα γυρίζαμε το χρόνο πίσω και θα ξεστομίζαμε όλα αυτά που για κάποιους λόγους μας αναγκάσαν να ρίξουμε τόσο τον εγωισμό όσο και το συμφέρον μας, για κάτι που σε τελική ανάλυση δε γνωρίζαμε αν θα ναι προς όφελός μας ή όχι…

Λόγια που έπρεπε να πούμε στη/στον σύντροφο μας ,στους φίλους μας, στην οικογένειά μας…
Αλλά δε τα είπαμε.

Και μέσα από την «καταπίεση» αυτή ,το μόνο που καταφέραμε ήταν τα αντίθετα αποτελέσματα! Έστω και μακροπρόθεσμα.

Εκλογές έρχονται…

Άραγε, πόσοι από’ δω μέσα δε πήγαμε στις κάλπες με έτοιμο φακελάκι;;;
Αντιδράσαμε σε κάτι ή κάποιους, ή οι γλώσσες μας μείνανε για μια ακόμη φορά «μουδιασμένες», ελπίζοντας για κάτι καλύτερο που όμως κάπου μέσα μας ξέρουμε πως θα ναι αναμφίβολα το χειρότερο;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που επαναστατήσαμε για κάτι που μας ανήκει, αφού αφορά το μέλλον μας; Θυμάστε;

Το «μούδιασμα της γλώσσας» είναι ένα από τα συμπτώματα του εγκεφαλικού επεισοδίου.
Συχνά ένα εγκεφαλικό επεισόδιο «παραλύει» κάποιο σημείο του σώματος.

Δε θέλω να μιλήσουμε γι’ αυτό, μα για την «παράλυση» του μυαλού και της κρίσης.
Γι΄ αυτή τη νόσο που τα φάρμακα και τα νοσοκομεία του εξωτερικού δε μπορούν να βοηθήσουν σε τίποτε…
Δυστυχώς…

Δε ξέρω κατά πόσο η επιλογή μιας στρατιωτικής σχολής γίνεται γι'αυτό το λόγο Άγγελε (μπορεί να υπάρχουν και τέτοιες περιπτώσεις παιδιών, δεν αμφιβάλλω), το μόνο σίγουρο είναι η επαγγελματική αποκατάσταση...
Δεν είναι και λίγο να αρχίζεις να πληρώνεσαι από τα 18 σου.
Εδώ φτάνουμε τα ...(φτου!!!) -άντα ,και ακόμη διαβάζουμε να δώσουμε εξετάσεις, με πιθανότητες 1->24 να διοριστούμε




Πληροφοριακά, "ρουφιανεύω" στην κοινότητα, ότι είναι ανίψι από πρώτο "αξάδερφο" ο αγαπητός Βαγγέλης ,της Μαριάννας μας


Είναι πολύ μεγάλη κουβέντα αυτή, για το αν τα παιδιά γίνανε τεμπέληδες κλπ κλπ από μόνα τους ή τη νεανική "ανωριμότητά τους", ή ολόκληρο το εκπαιδευτικό σύστημα με την παραπαιδεία του κυρίως, τα οδήγησε σε τέτοια αντιμετώπιση..


Συμφωνώ σε αυτό. Όταν δεν υπάρχει έλεγχος και αξιολόγηση... Φανταστείτε αυτούς τους "κακούς" εκπαιδευτικούς, τι στάση θα κρατούσαν αν δούλευαν σε ένα ιδιωτικό γυμνάσιο ή Λύκειο. Γνωρίζω κάποιους και πιστέψτε με είναι άλλη κατάσταση εκεί. Όταν υπάρχει ο διαρκείς έλεγχος από τον εργοδότη σου, αναγκαστικά προσπαθείς για το καλύτερο.

Σε αρκετές συζητήσεις που κάνω τελευταία και εν'όψη του επερχόμενου ΑΣΕΠ, αυτό στο οποίο συμφωνούμε όλοι είναι το ότι ,αν το κράτος αποροφούσε άμεσα τους νέους εκπαιδευτικούς, θα ταν διαφορετική η κατάσταση. Πίστεψε με φίλε μου, ότι η διάθεση και η όρεξη υπάρχει. Πληροφοριακά να σου πω, πως το πτυχίο μου μου ήταν παντελώς αδιάφορο (τα φοιτητικά μου χρόνια dj ήμουν ), αλλά όταν μπήκα σε τάξη πέρυσι (Ενισχυτική διδασκαλία) ,ήταν άλλη φάση εντελώς. Γι'αυτό και αποφάσισα να μετέχω στις εξετάσεις.. Τεσπα.

Καμία σχέση φίλε μου, όλα καλά.

Πολύς λόγος και κουβέντα γίνεται εδώ και μήνες σχετικά με το θέμα της Παιδείας, εξ αφορμής κυρίως της ιδιωτικοποίησης ή μη των πανεπιστημίων στη χώρα μας. Η κατάληξη δε γνωρίζουμε ακόμα ποια θα είναι, μιας και έπονται συζητήσεις επί συζητήσεων και –βέβαια- κινητοποιήσεις επί κινητοποιήσεων…

Θα ‘θελα να θέσω το συγκεκριμένο ζήτημα σε άλλη βάση.

Μήπως ανέκαθεν, από τις πρώτες κιόλας «Σχολές» που δημιουργήθηκαν (παγκοσμίως,) στην αρχαία Ελλάδα, ευνοημένοι δεν ήτανε άραγε οι «έχοντες» μαθητές- σπουδαστές;

Ενδεικτικά να αναφερθώ στη δεύτερη περίοδο της Αττικής φιλοσοφίας, την «Σωκρατική» ,όπου από τα μέσα του 5ου αι πΧ ο Σωκράτης (470- 399 πΧ), ο Πλάτωνας (427-347 πΧ) και ο Αριστοτέλης (384-322 πΧ) ,θα λέγαμε πως υπήρξαν οι πρώτοι «καθηγητές» ,των οποίων τις διδαχές τους συνέχισαν οι μαθητές τους (πχ η «Νέα Ακαδημία», ή το «Λύκειο».
Κατά κύριο λόγω οι «έχοντες» μαθητές είχαν τα προνόμια της μάθησης, κάτι που αναμφίβολα διαιωνίστηκε και στην εποχή μας.

Και θέτω κάποια ερωτήματα προς συζήτηση…

Μήπως θα πρέπει κάποια στιγμή να παραδεχθούμε πως και στην Παιδεία, αυτού του είδους ο «ρατσισμός» είναι φυσικό επακόλουθο, αφού αντικατοπτρίζει ολόκληρη τη δομή της κοινωνίας μας;
Μήπως για ακόμη μια φορά οι «αντιδράσεις» θα φέρουν εν τέλει τα αντίθετα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα ,αφού για ακόμη μια φορά θα λειτουργήσει το ένστικτο της καθημερινότητας και του ωχαδερφισμού, οπότε και άλλες καταλήψεις, κινητοποιήσεις, κλεισμένοι δρόμοι ,απλά θα φανερώσουν εκ νέου την κατάντια της τριτοβάθμιας Παιδείας μας, προσφέροντας απλόχερα «πελατεία» στα επερχόμενα ιδιωτικά παν/ μια;

Για να μη παρεξηγηθώ, δε μιλάω για έλλειψη αντίδρασης, με όποια μέσα διαθέτει το φοιτητικό –και όχι μόνο- κίνημα, αλλά για τη συνειδητοποίηση της κατάστασης, που δεν είναι καθόλου καινούρια ως φαινόμενο.
Προσωπικά έχω κουραστεί να βλέπω να «καπηλεύονται» οι αγνές προθέσεις των φοιτητών από δήθεν φοιτητοπατέρες και τάχα μεγαλοκαθηγητές για ίδια συμφέροντα και μόνο.

Εκτός και αν πιστεύετε πως θα αλλάξει η κατάσταση και θα έχουμε πλέον Δωρεάν Παιδεία και ίσες ευκαιρίες μετέπειτα, στην αγορά εργασίας, οπότε το συζητάμε….

Η σελίδα ποια είναι ακριβώς?www....;;

Τώρα τα σύμβολα είναι περισσότερα, πιο επιβλητικά και συνοδευόμενα από αρχαία ρητά, μάλλον τις εντολές!!! Κάθε μία σελίδα και ένα σύμβολο, κάθε σύμβολο και ένα ρητό…
Άλλα ρητά απλά και ξεκάθαρα, τουλάχιστον ως προς τη σημασία τους και άλλα που μοιάζαν σαν τους αρχαίους χρησμούς ,όπου η έλλειψη ενός μονάχα σημείου στίξης μπορούσε να προσδώσει εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο…

«Δεξου και Μανθανε επ αυτου. Ου χρη αντιλεγειν τα πραττομενα».(«Να δέχεσαι και να μαθαίνεις από αυτό. Δε πρέπει να φέρνεις αντίρρηση γι’ αυτά που πρόκειται να γίνουν»).
«Ο αν σε ελη ευλαβως τηρων διεμενε». («Εκείνο που σε διάλεξε να επιμένεις τηρώντας το με ευλαβεια»).
«Το ερυθρον ορμον είναι των κακων ου το λευκον». («το κόκκινο είναι λιμάνι που αράζουν οι συμφορές όχι το λευκό» ή «το κόκκινο δεν είναι λιμάνι ,αλλά το λευκό…???») . Χμ…
Η «εντολή» στην αμέσως επόμενη σελίδα αναφερόταν πάλι στα δύο «χρώματα».

«Τον Λευκον δει ευεργετειν ως μαλλον φιλος η, τον δε Ερυθρον φιλον ποιειν». (« Τον λευκό να τον ευεργετείς για να είναι καλύτερος φίλος, τον Κόκκινο φίλο να τον κάνεις..»)
Τι να σήμαιναν όλα αυτά άραγε? Ποιος είναι ο Βασιλιάς Κεμ Αναχ, του οποίου το όνομα δε το χα ξανασυναντήσει ποτέ είτε σε κάποια ιστορική μελέτη, είτε έστω και ως πρόσωπο της μυθολογίας? Και αυτά τα δύο χρώματα που από τη πρώτη ματιά παράπεμπαν σε ανθρώπους με κάποιες ιδιότητες ή ιδιαιτερότητες? Προς τι ο τόσο επιτακτικός λόγος στις «Εντολές» ? Ποιος άραγε να ναι ο συγγραφέας?
Ερωτήματα που βέβαια μένανε προς στιγμήν αναπάντητα…

Δεν ήταν δυνατό να συνεχίσω με τις «Προφητείες». Το ξεφύλλισα προσεχτικά για μια τελευταία φορά, αλλά και στα επόμενα κεφάλαια το ίδιο μοτίβο.. Άγνωστα σε μένα σύμβολα, που συνοδεύονταν από ρητά τα οποία τις περισσότερες φορές ενώ φαινομενικά ήταν εύκολα στο να τα μεταφράσω, το νόημα ήταν αδύνατο να το κατανοήσω.. Έτσι, παραμέρισα προσεχτικά στα δεξιά μου το ογκώδες βιβλίο, αφήνοντας το όμως ανοιχτό και με ήρεμες κινήσεις έφερα μπροστά μου το ημερολόγιο. Έλπιζα σ’ αυτό να λύσω τις απορίες μου. Άλλωστε δε θα ταν τυχαίο το γεγονός ότι ο γιατρός φύλαξε καλά κρυμμένα τα δύο βιβλία μαζί……

Κάτι μου έλεγε πως ανακάλυψα κάτι σημαντικό. Προς στιγμήν και για λίγα λεπτά απλά παρέμεινα ακίνητος κοιτώντας τα δύο βιβλία. Το πρώτο, ένα κλασσικών διαστάσεων ημερολόγιο που πρόδιδε την πολυχρησία του ,μιας και αρκετές σελίδες του είχαν αποκοπεί από τον πυρήνα του βιβλίου. Το δεύτερο, ένα ογκώδες ,αρκετά βαρύ και επιβλητικό, με δερματόδετο εξώφυλλο, κέντρισε από την πρώτη στιγμή την περιέργεια μου και εν συνεχεία με προσεχτικές κινήσεις το απόθεσα στο γραφείο του εγκαταλελειμμένου ιατρείου. Ενός γραφείου στο οποίο έπρεπε πρώτα να παραμερίσω τα σκουριασμένα ιατρικά εργαλεία που βρισκόταν πάνω του και έπειτα να αναζητήσω τυχόν πληροφορίες για το Αναχώρι.

Από την εμπειρία μου ως λαογράφος- ερευνητής, γνώριζα πως τις περισσότερες φορές οι σημαντικότερες πληροφορίες βρίσκονται σε τέτοιου είδους ημερολόγια ,που αν ήμουν τυχερός και ο κάτοχος του ,ο γιατρός του χωριού, δε παρέθετε μονάχα ιατρικού περιεχομένου πληροφορίες, ίσως να έφτανα σε κάποιο συμπέρασμα για το χωριό. Άλλωστε γιατί να το χε κρύψει σε τέτοιο μέρος και με τόση επιμέλεια!!!
Όμως θαμπωμένος και συνάμα αρκετά περίεργος απ’ το ογκώδες μαύρο βιβλίο, παραμέρισα το ημερολόγιο και αφού προσεκτικά ξεσκόνισα το εξώφυλλό του άρχισα να το περιεργάζομαι..

Το πρώτο που μου έκανε εντύπωση ήταν το γεγονός ότι δεν είχε κάποιο τίτλο συγκεκριμένο, παρά μονάχα μία επιγραφή στο κάτω μέρος: «editio princeps» που στα Λατινικά σημαίνει «πρώτη έκδοση».. Αν μη τι άλλο ,η σπουδαιότητά του ήταν προφανής..
Χωρίς να χρονοτριβώ, ανοίγω την πρώτη σελίδα όπου υπήρχε ένα σύμβολο και ακριβώς από κάτω μία έμμετρη επιγραφή, κάτι σαν ύμνος σε αρχαία αττική διάλεκτο.. Το σύμβολο δε το χα ξανασυναντήσει, παρόλο που χα δει και ερευνήσει στο παρελθόν παρόμοιες γραφικές παραστάσεις. Με μια πρώτη ματιά παρέπεμπε στην ιερατική γραφή των αρχαίων Αιγυπτίων, τα ιερογλυφικά. Όμως δεν ήμουν σίγουρος. Μάλλον ο ύμνος που τη συνόδευε να την επεξηγούσε κιόλας.

«Ω Κεμ Αναχ, ανακτα και νικητα των Αρχαιων, δος μοι το σκοτος ,ο η οψις σου φερει. Ω Κεμ Αναχ, δος μοι την δυναμιν ινα αισθανθω την απογνωσιν, οια η οψις σου περεχει…»

Τι να σημαίνει άραγε αυτός ο ύμνος?
Η επόμενη σελίδα αντί να μου λύσει κάποιες απορίες, μάλλον μου προξένησε μεγαλύτερη σύγχυση. Μέσα σε απόλυτα μαύρο φόντο ,ένας επιβλητικός τίτλος με χρυσά γράμματα σε μέγεθος που κάλυπτε το μισό σχεδόν της σελίδας.. «ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΙ». Απογοήτευση προς στιγμήν…
Ακόμα ένα χριστιανικό βιβλίο Προφητειών, ένα από τα τόσα που έχουν γραφεί και εκδοθεί?

Η συνέχεια όμως δεν ήταν τόσο απλή. Αμέσως στο επόμενο φύλλο, ακόμη ένα σύμβολο που συνοδευόταν από ακόμη ένα ρητό. «Μη μονον τους αμαρτανοντας κολαζε αλλα και τους μελλοντας» (μην τιμωρείς μονάχα αυτούς που αμάρτησαν αλλά και αυτούς που θα αμαρτήσουν στο μέλλον!).
Ακόμη ένας «ύμνος» ,ο οποίος όμως αυτή τη φορά συνοδευόταν από ένα σύμβολο που τουλάχιστον τώρα διακρίνονταν κάποια μορφή. Κάτι σαν άνθρωπος, ίσως άγγελος σαν και τις μορφές που χα ξανασυναντήσει σε πολύ παλιά μοναστήρια στα οποία οι παλιότερες τοιχογραφίες δεν είχαν καταστραφεί ολοσκερώς. Κοιτώντας πιο προσεκτικά , διέκρινα να κρατά στο δεξί του χέρι μια ζυγαριά και στο αριστερό ένα φίδι. Γύρω απ’ την εικόνα ,κυκλικά ιδεογράμματα, αποτυπώσεις ,δηλαδή, γραφής, στα οποία κάθε σύμβολο απεικονίζονταν και μία λέξη.

Εξακολουθούσα να μουν συγχυσμένος, μιας και αφενός δε μπορούσα να αποκρυπτογραφήσω τα σύμβολα και αφετέρου οι δύο ύμνοι που μέχρι στιγμής μετέφρασα δε σχετίζονταν με κάτι συγκεκριμένο σχετικά με τις πληροφορίες που έψαχνα για το Αναχώρι. Προς στιγμήν σκέφτηκα να ασχοληθώ με το άλλο βιβλίο, το ημερολόγιο του γιατρού, αλλά γυρίζοντας στην επόμενη σελίδα το βλέμμα μου έπεσε στον τίτλο του ,όπως αποδείχτηκε, πρώτου κεφαλαίου.
«ΕΝΤΟΛΑΙ»..

Μιας και το θέμα είναι τα επτά (7) θαύματα και για να μην ανοίξω ξεχωριστό topic παραθέτω ένα πολύ κατατοπιστικό link σχετικά με τον αριθμό επτά (7), ο οποίος μαζί με τον αριθμό τρία(3) ,είχαν τη δική τους σημασιολογία και σπουδαιότητά καθώς συναντάται σχεδόν σε όλους τους αρχαίους λαούς και έθνη.

Ελληνες, Αιγύπτιοι ,Χαλδαίοι ,Ασσύριοι, Βαβυλώνιοι,Φοίνικες ,Ινδοί , Πέρσες Μουσουλμάνοι και Εβραίοι .

Ρίξτε το μια ματιά, έχει το δικό του ενδιαφέρον

http://users.ira.sch.gr/thafounar/G...numberSeven.htm

Υπήρξαν αντιμέτωποι, στο σκάκι και νίκησε ο παράγοντας άνθρωπος...(παρένθεση)

Ανέκαθεν οι επιστήμονες πιστεύω πως ασχολούνταν με το συγκεκριμένο θέμα και έχεις δίκιο στα ρητορικά ερωτήματα που θέτεις.. Όντως ο άνθρωπος προσπαθεί με κάθε τρόπο να φτάσει όσο το δυνατό πιο «κοντά» στον Δημιουργό, μεσα από την επιστήμη.

Το αν γίνει αυτό ποτέ, σίγουρα θα λυθούν αρκετά προβλήματα του σύγχρονου κόσμου, όμως μήπως αυτά που θα δημιουργηθούν θα ναι περισσότερα και με πιο ηχηρό αντίκτυπο στον κοινωνικό ιστο;

Βέβαια, είναι αδύνατο να περιορίσεις την εξέλιξη και την τεχνολογία, αλλά το ποιες είναι εκείνες οι σταθερές και τα όρια αυτής είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα, με φιλοσοφικές κυρίως προεκτάσεις.

Στο ερώτημα σου
Επειδή δε γνωρίζω σε ποιο σημείο έχει φτάσει η επιστήμη σ’ αυτό θέμα, αν μπορείς εσύ ή κανένα άλλο μέλος να μας πει ,θα ταν πιστεύω καλό για την πορεία της κουβέντας.

Απλά σαν πρώτη απάντηση, θα έλεγα πως δε πρέπει να συγχέουμε την τεχνητή ή μη ευφυΐα με την ψυχή. Και αυτό το λέω γιατί αναρωτιέσαι αν

Αυτογνωσία σα καθαρά φιλοσοφική έννοια είναι ίσως το σημαντικότερο επίπεδο στο οποίο μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι και οι Αρχαίοι τη θεωρούσαν ως μία από τις σημαντικότερες "αρετές".
Είναι η εσωτερική και επίπονη διαδικασία μέσω της οποίας γνωρίζει ο άνθρωπος τις δυνατότητές του. Ξέρει που πρέπει να σταματήσει και που όχι.
Απλά, όπως συμβαίνει πάντα, εξαιτίας της φύσης του ανθρώπου για συνεχή "εγρήγορση" σε όλους τους τομείς, κάπου στην πορεία έχασε το νόημά της.
Τώρα, έχει σχεδόν ταυτιστεί με την προσπάθεια του καθενός να πετύχει πράγματα που ενδεχομένως ούτε μπορεί, ούτε θα τον ωφελήσουν ως προσωπικότητα.
Νομίζουμε πως μπορούμε να κάνουμε τα πάντα, πολλές φορές αδιαφορώντας για το αν μπορούμε ν' αναπεξέλθουμε στις απαιτήσεις αυτών και το μόνο που καταφέρνουμε είναι να οδηγούμαστε στο άλλο άκρο, αυτό της ματαιοδοξίας, όπως σωστά αναφέρθηκε και παραπάνω..
Αυτογνωσία ίσως να μην είναι να σαι συνεχώς στην "τσίτα", αλλά να ξέρεις που να "χαλαρώσεις" και να ασχοληθείς με το να τελειοποιήσεις τις "πραγματικές" σου δυνατότητες και όχι αυτές που -δήθεν- πρέπει να αποκτήσεις.

Μάλλον μιλάτε για τις υπογραφές του καθένα μας και θα συμφωνήσω.
Αν μιλάτε όμως για τα avatars, εγώ τι είμαι; "Αναποφάσιστος αγοραστής";(όπως θα λεγε και ο Θεοφράστου.... )