ΦΑΣΙΣΜΟΣ
Πολλές φορές έχει ακουστεί μέσα σε αυτό το Forum, το είσαι φασίστας, φασιστικές αντιλήψεις, φασιστικές απόψεις και φασιστική αντιμετώπιση. Νομίζω ότι τώρα είναι ο καιρός να ασχοληθούμε λίγο παραπάνω με αυτό το θέμα, μια και πολύς λόγος γίνεται τώρα τελευταία για την δημοκρατία και περισσότερο για την άμεση, νομίζω ότι τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών δεν μπορούν παρά να μας προβληματίσουν για την λειτουργία του πολιτεύματος. Το παρακάτω κείμενο είναι δημοσιευμένο στο ΒΗΜΑ το 2000, οπότε μπορείτε να καταλάβετε ότι κάποια πράγματα έχουν αλλάξει από τότε…
Παράθεση:
|
Σε ένα σεμινάριο για τον Μεσοπόλεμο, πριν από δύο δεκαετίες, ένας φοιτητής ρώτησε αν μπορούμε να θεωρήσουμε το φαινόμενο του φασισμού ιστορικά κλειστό (όπως λ.χ. την Ιερά Εξέταση) ή ένα φαινόμενο με δυνατότητες περιοδικής αναβίωσης. Ομολογώ ότι η ερώτηση αυτή με απασχολεί ακόμη. Η μία απάντηση είναι ότι η ευρωπαϊκή κοινωνία και ο κόσμος άλλαξαν τόσο πολύ ώστε δεν μπορεί να επαναληφθεί. Η δεύτερη είναι ότι δεν θα έπρεπε να αποκλείουμε την επανάληψη με άλλη μορφή. Τότε όμως ποιες θα θεωρήσουμε εξωτερικές, και επομένως μεταβλητές, μορφές του φαινομένου και ποιες ουσιώδεις που αφορούν την ταυτότητά του; Η συζήτηση για τον φασισμό αναβιώνει κάθε φορά που η Δύση έχει ανάγκη να απονομιμοποιήσει ηγέτες όπως ο Σαντάμ ή ο Μιλόσεβιτς, ή κάθε φορά που εμφανίζονται κρούσματα αντισημιτισμού, όπως στους λόγους του Χάιντερ. Με τον τρόπο αυτόν ο φασισμός ταυτίζεται με δύο από τα χαρακτηριστικά του, τα πλέον αποκρουστικά: τη μορφή του Χίτλερ και το Ολοκαύτωμα. Αλλά η επιλεκτική προσοχή και η αποσπασματική χρήση στοιχείων του φασισμού εμποδίζουν τη βαθύτερη κατανόησή του ως κοινωνικής διαδικασίας. Η φύση του φαινομένου Το επιχείρημα, π.χ., ότι ο ιταλικός ή ο ισπανικός φασισμός δεν καταδίωξε τους Εβραίους, όπως ο γερμανικός ναζισμός, χρησιμεύει σε ιστορικούς όπως ο R. De Felice ή ο Ε. Galli della Loggia για μια θετικότερη επαναξιολόγησή του. Η «ρεβιζιονιστική» ιστορική σχολή στη Γερμανία (Ernst Nolte κ.ά.) εκμεταλλεύθηκε τη μετάθεση από το συνολικό φαινόμενο του φασισμού στις εκδηλώσεις του, όταν πρότεινε να θεωρηθεί το Ολοκαύτωμα μέρος μιας σειράς βιαιοτήτων σε πολλά μέρη του πλανήτη, αλλά όχι η μοναδική, και ακόμη όταν πρότεινε να αντιμετωπιστεί ο φασισμός ως το αναπόφευκτο κακό της αντίδρασης στον κομμουνισμό. Αλλά και εκείνη η σχολή η οποία αντιμετώπισε τον φασισμό ως εταίρο του «ολοκληρωτισμού», μαζί με τον κομμουνισμό, ξεκινά από τα εξωτερικά μορφικά χαρακτηριστικά του. Και βέβαια Χίτλερ και Στάλιν αντέγραφαν ο ένας τον άλλο, διαφορετικές όμως κοινωνικές διαδικασίες γέννησαν τον κομμουνισμό και τον φασισμό ως κινήματα, έστω αν συνέκλιναν όταν παγιώθηκαν σε καθεστώτα. Η διάκριση κινήματος και καθεστώτος στις δύο περιπτώσεις είναι ερμηνευτικά κρίσιμη. Τέλος, μια άλλη σχολή ιστορικών τείνει να τονίσει περισσότερο τις εθνικές διαφοροποιήσεις στο φασιστικό φαινόμενο. Ετσι δεν υπάρχει παρά γερμανικός ναζισμός, ιταλικός φασισμός, ισπανικός φρανκισμός, πορτογαλικός σαλαζαρισμός, αυστριακός κορπορατισμός, κινήματα και καθεστώτα το καθένα με τα δικά του χαρακτηριστικά. Δεν εξηγείται όμως γιατί όλα αυτά τα κινήματα συνέπεσαν στην Ευρώπη την ίδια πάνω κάτω εποχή, οι συμβολικές και ιδεολογικές τους συγγένειες, οι κοινωνικές τους ομοιότητες. Η αδυναμία επομένως να κατανοήσουμε αν τα σημερινά φαινόμενα τύπου Χάιντερ στην Αυστρία, Λεπέν στη Γαλλία, Μπλόχερ στην Ελβετία, Φίνι ή Μπόσι στην Ιταλία αποτελούν κάτι σαν «περεστρόικα» του φασισμού οφείλεται στην αδυναμία ή στην απροθυμία να κατανοήσουμε τη φύση του φασισμού, τις βαθύτερες συνιστώσες του φαινομένου. |
Παράθεση:
|
Οι προϋποθέσεις εμφάνισης Ποιες ήταν οι προϋποθέσεις της γέννησης του φασισμού στον Μεσοπόλεμο; Η πρώτη ήταν η συνεχής διεύρυνση των λειτουργιών του κράτους στην κοινωνία και των προσδοκιών από το κράτος. Η λατρεία του κράτους χαρακτήριζε τα φασιστικά κινήματα του Μεσοπολέμου. Η δεύτερη ήταν η μαζικοποίηση των μέσων επικοινωνίας. Χωρίς το ραδιόφωνο, το μεγάφωνο, τη μαζική αφίσα η φασιστική προπαγάνδα δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει ενιαία ακροατήρια συντρίβοντας τις τοπικές και κοινωνικές διαφοροποιήσεις στην πρόσληψη του πολιτικού μηνύματος. Ο φασισμός είχε την ικανότητα να δημιουργήσει μια ισχυρότατη και συμπαγή φαντασιακή σφαίρα. Τέλος, η τρίτη προϋπόθεση ήταν οι διαδικασίες γέννησης της μαζικής κοινωνίας. Εκεί όπου μπορούσαν να τεθούν εξαρχής υπό έλεγχο, όπως στην Αμερική και στην Αγγλία, ούτε κομμουνισμός ούτε φασισμός εμφανίστηκαν. Εκεί όπου ο έλεγχος χάθηκε, κυρίως εξαιτίας του Πρώτου Πολέμου, ο φασισμός γεννήθηκε ως αντίδραση στον φόβο της κοινωνικής αναστάτωσης και ανατροπής. Ανάλογα με τις ιστορικές διαφοροποιήσεις από χώρα σε χώρα, ο φασισμός πήρε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, αλλά όλα αυτά τα κινήματα έχουν πολλά ισχυρά κοινά χαρακτηριστικά που τα μετατρέπουν σε παραλλαγές ενός κοινού ιστορικού φαινομένου. Η επικράτηση κοινοβουλευτικών συστημάτων μετά τον πόλεμο δημιούργησε την αυταπάτη μιας μαζικής ιδεολογικής μεταστροφής των στρωμάτων που ως το τέλος του πολέμου υποστήριζαν τον φασισμό. Δικαιολογείται όμως αυτό το συμπέρασμα; Η διατήρηση της ψυχροπολεμικής νοοτροπίας όχι μόνο στη διεθνή πολιτική αλλά και στην εσωτερική, τουλάχιστον ως το 1968, η σιωπή για το παρελθόν και η ανοχή απέναντι στα δεύτερης σειράς στελέχη των παλαιών καθεστώτων (όπως στην περίπτωση του Βαλντχάιμ, αλλά ας μην ξεχνούμε και τη σιωπή για το παρελθόν του Μιτεράν) δείχνουν ότι η συναίνεση στον κοινοβουλευτισμό ήταν συγκυριακή. Τώρα, στο τέλος του αιώνα, όταν έχουν έλθει στα πράγματα εκείνες οι ηλικίες που γεννήθηκαν μετά την ήττα του φασισμού, ποιες από τις αιτίες που τον γέννησαν στον Μεσοπόλεμο ισχύουν ή από ποιες καινούργιες έχουν αντικατασταθεί; Ας τις δούμε σε αντιστοιχία με ό,τι ορίσαμε ως προϋποθέσεις. Τα σημερινά χαρακτηριστικά Πρώτον, η ιδεολογία του κρατισμού έχει υποβαθμισθεί γιατί και το ίδιο το εθνικό κράτος έχει χάσει πολλές αρμοδιότητες και ρόλους που τους έχει παραχωρήσει ή τους έχει κερδίσει η αγορά. Επομένως ένας σύγχρονος φασισμός δεν θα μπορούσε να έχει τα κριτήρια του κρατισμού ούτε του κορπορατισμού. Η επίκληση του κράτους αφορά συγκεκριμένους τομείς, όπως ο έλεγχος της μετανάστευσης και τα δικαιώματα των μεταναστών. Δεύτερον, τα μαζικά μέσα είναι ισχυρότερα από την εποχή του Μεσοπολέμου, επομένως με μεγαλύτερη δύναμη μαγνητισμού, αλλά δεν είναι πλέον κρατικά και ακόμη είναι διεθνοποιημένα. Στην Κατοχή οι Γερμανοί σφράγιζαν τα ραδιόφωνα. Τώρα η πληροφορία δεν μπορεί να περιορισθεί. Αυτό όμως δεν εμποδίζει τη δημιουργία πανίσχυρου πανικού γύρω από συγκεκριμένες ζώνες. Η οθόνη που στάζει αίμα από την εγκληματικότητα των ξένων εύκολα μπορεί να δημιουργήσει αυτοματοποιημένα μαζικά ανακλαστικά. Τρίτον, αν στον Μεσοπόλεμο ο φασισμός επαγγελλόταν τη σωτηρία της Ευρώπης από τη βαρβαρότητα του κομμουνισμού, τώρα τα νέα κινήματα επαγγέλλονται να τη σώσουν από την πλημμυρίδα των ξένων. Ο κίνδυνος είναι φανταστικός αλλά αφορά πραγματικούς φόβους. Αν στον Μεσοπόλεμο το πρόβλημα ήταν η μαζικοποίηση των στρωμάτων στη βάση της κοινωνικής πυραμίδας και η επιδίωξή τους να την τροποποιήσουν, τώρα είναι οι ξένοι που ζητούν μια θέση στην κοινωνία μας. Και πώς να μην πλημμυρίσουν οι ξένοι την Ευρώπη; Αν τον 19ο αιώνα η διαφορά του πραγματικού ατομικού εισοδήματος ανάμεσα στις πλουσιότερες και στις φτωχότερες χώρες ήταν 3:1, το 1900 έγινε 10: 1 και το 2000 ανέβηκε στο 60:1. Τι θα συγκρατήσει τους ξένους στον τόπο τους; Η αναταραχή της... ιδεολογίας Αλλά για να τους δώσουν μια θέση στους κόλπους τους οι ευρωπαϊκές κοινωνίες πρέπει να αλλάξουν βαθύτατα οι ίδιες. Να αναπροσαρμόσουν βασικές κατηγορίες γύρω από τις οποίες έχουν οργανώσει την ταυτότητά τους, την ιδιότητα του πολίτη, την ιδεολογία τους. Για την πολυπολιτισμικότητα εύκολα συνηγορούν κοινωνικά στρώματα των οποίων το εισόδημα, η ασφάλεια και η καθημερινή ζωή δεν θίγονται. Εκείνα όμως τα κοινωνικά στρώματα που νιώθουν ότι απειλούνται εύκολα καταφεύγουν σε ιδεολογίες ξενηλασίας, καταστολής, αταβιστικής προσκόλλησης σε παλιές ιδεολογίες νόμου και τάξης. Στα παλιά σύμβολα. Η συμμετοχή του κόμματος του Χάιντερ στην αυστριακή κυβέρνηση μπορεί να έχει ως θετική συνέπεια να ταραχθεί κάπως η ιδεολογική αδιαφορία της σύγχρονης δημοκρατίας. Η αντίδραση όμως είναι ατελέσφορη, ακόμη και υποκριτική, στον βαθμό που όχι μόνο δεν αγγίζει τις καθημερινές και ευρύτερα διαδεδομένες νοοτροπίες που τροφοδοτούν τη γέννηση των νεοφασιστικών κινημάτων, αλλά μερικές φορές τις αποδέχεται στην πράξη, έστω και χωρίς το κερασάκι του ιστορικού αναθεωρητισμού που έκανε δύσπεπτη την τούρτα του Χάιντερ στην υπόλοιπη Ευρώπη. Ιδιαίτερα στην ελληνική κοινωνία παρόμοιες νοοτροπίες δεν λείπουν. Αν δεν βρήκαν αυτοτελή πολιτική έκφραση είναι εξαιτίας της ισχυρής πελατειακής προσκόλλησης στα κόμματα της εξουσίας. Αλλά ο διάχυτος ρατσισμός είναι λιγότερο επικίνδυνος από τον οργανωμένο, έστω και μεταρρυθμισμένο, νεοφασισμό; |
Αυτά έγραφε ο κύριος Λιάκος το 2000. Το 2007 μπήκε στην βουλή το ΛΑΟΣ που δεν αυτοχαρακτηρίζεται φασιστικό (πως θα μπορούσε άλλωστε) αλλά η μανία του με τους ξένους και τα πομπώδη διαγγέλματα του για την «σωτηρία» που «πρεσβεύει» για την Ελλάδα νομίζω ότι δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης. Βεβαίως σε μια κοινωνία όπως η Ελληνική που τα πολιτικά πιστεύω σε μεγάλο ποσοστό κληρονομούνται από την οικογένεια, η επιλογή των προσώπων που απαρτίζουν το κόμμα του είναι χαρακτηριστικά.
Υπάρχει κίνδυνος όχι μόνο στην σημερινή Ελλάδα, αλλά γενικότερα στην Ευρώπη για την δημοκρατία; Είναι ένα φαινόμενο μεμονωμένο μπορεί να γίνει πιο μαζικό; Πως μπορεί με τέτοια φαινόμενα να καρποφορήσουν κινήσεις όπως η άμεση δημοκρατία;
Θα παρακαλούσα εάν είναι δυνατόν να μην αναλωθούμε σε επιχειρήματα του τύπου δεν έχουμε δημοκρατία κτλ. αλλά στην ουσία του θέματος.
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από agaliarep
Το 2007 μπήκε στην βουλή το ΛΑΟΣ που δεν αυτοχαρακτηρίζεται φασιστικό (πως θα μπορούσε άλλωστε) αλλά η μανία του με τους ξένους και τα πομπώδη διαγγέλματα του για την «σωτηρία» που «πρεσβεύει» για την Ελλάδα νομίζω ότι δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης.
|
Εγώ δεν αποδέχομαι την καραμέλα αυτή. Ότι το ΛΑ.Ο.Σ δλδ αντιπροσωπεύει τον φασισμό ή ότι είναι ακροδεξιό κόμμα.
Ένα αυτό.
Δεύτερον, για μένα ο φασιμός είναι από τα χειρότερα πράγματα που υπάρχουν στον κόσμο μας! Πραγματικά, είναι πολύ κακό κ κρίμα σε όποιον/όποιους δηλώνουν φασίστες...
Στις μέρες μας, δεν πιστεύω ότι ο φασισμός μπορεί να καρποφορήσει σε καμία αναπτυγμένη χώρα του πλανήτη.
Είναι ίσως μία ιδέα/αντίληψη που συμφέρει κάποιοι να υποστηρίζουν αλλά χωρίς κάποιον σκοπό ή μέλλον...
Παράθεση:
| Εγώ δεν αποδέχομαι την καραμέλα αυτή. Ότι το ΛΑ.Ο.Σ δλδ αντιπροσωπεύει τον φασισμό ή ότι είναι ακροδεξιό κόμμα. |
Συμφωνώ απόλυτα.
Δεν μπορώ επίσης να καταλάβω γιατί πάρα πολλοί βλέπουν κακό να νοιάζεται κανείς για την πατρίδα του και τα συμφέροντά της. Δηλαδή το να μην θέλω να ονομάζονται τα Σκόπια, Μακεδονία, είναι φασιστικό;
Μπορεί να υπάρχουν κάποιες απόψεις μέσα σε αυτή την παράταξη, που να φαίνονται ή και ακόμα να είναι φασιστικές. Το δέχομαι. Γιατί να την καταδικάζουμε όμως και να το γενικεύουμε και να βάζουμε ταμπέλες ;
Γιατί να ακούω δηλώσεις του στυλ "Είναι κατάντια να ψηφίζεις ΛΑ.Ο.Σ" και από "υψηλά υφιστάμενα" πρόσωπα του πολιτικού κόσμου;
Δηλαδή η αντίπερα όχθη είναι όλα καλά;
Κατά την γνώμη μου είναι "κατάντια" όπως ανέφερε ο "κύριος" (για μένα "") να ακούω λόγια του τύπου "Λευτεριά στο Καζακστάν, στον σύντροφο στην Αργεντινή, στην Κούβα" κτλ.
Ας δούμε το σπίτι μας πρώτα πριν πέσει και μας πλακώσει και μετά πάμε και αλλού και όπου υπάρχει πραγματική ανάγκη.
Παράθεση:
| νομίζω ότι τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών δεν μπορούν παρά να μας προβληματίσουν για την λειτουργία του πολιτεύματος. |
Θα μπορούσες να εξηγήσεις λίγο τι εννοείς με αυτή τη φράση;
ΥΓ. Στην δημοκρατία δεν είναι θεμιτό να ακούγονται όλες οι γνώμες; Πεντα - κομματική Βουλή πλέον. Άλλη μια διαφορετική γνώμη. Άρα είναι προς όφελος της δημοκρατίας. Επειδή είναι αντίθετη στα δικά μας πιστεύω, κατευθείαν ταμπέλες και στον κάλαθο;
Δεν είναι έτσι ρε παιδιά. Ας αποφασίσουμε τι θέλουμε.
Να διαφωνήσω λίγο με όλους σας;
Ο φασισμός είναι ένα πολιτικό σύστημα.
Σαν ένα τέτοιο θα πρέπει να εξεταστεί.
Ας πάρουμε μία βάση και με αυτή να τον χαρακτηρίσουμε.
Ποιά είναι αυτή η βάση;
Η κυριαρχία ενός; Βασιλεία, αυτοκρατορία, κουμουνιστικά καθεστώτα - Σιμόν Μπολιβάρ;
Το κυνήγι κάποιων εχθρών του κράτους; Αντιεπαναστάτες στην ΕΣΣΔ, κτηματίες και εχθροί του λαού στην Κίνα, εκδίωξη εβραίων κατά τον μεσαίωνα, εξόντωση ιθαγενών πληθυσμών από τις αποκιοκρατικές δυνάμεις...
Οι επεκτατικές τάσεις; Αγγλία, ΗΠΑ, Γαλλία, Ισπανία...
Η άρια φυλή; Δουλεία στις ΗΠΑ, καταστροφή όλων των ιθαγενών κοινωνίων σαν κατώτερες από όλες τις αποικιοκρατικές δυνάμεις...
Δεν πιστεύω ότι ο χαρακτηρισμός φασισμός (μία ιταλική λέξη) είναι έγκυρος για να προσδιορίσουμε αυτά τα πολιτεύματα... Έτσι και αλλιώς δεν έχουν κάνει κάτι διαφορετικό από άλλους λαούς και ηγέτες στο παρελθόν...
Ο φασισμός είναι ένα πολιτικό σύστημα.
Σαν ένα τέτοιο θα πρέπει να εξεταστεί.
Ας πάρουμε μία βάση και με αυτή να τον χαρακτηρίσουμε.
Ποιά είναι αυτή η βάση;
Η κυριαρχία ενός; Βασιλεία, αυτοκρατορία, κουμουνιστικά καθεστώτα - Σιμόν Μπολιβάρ;
Το κυνήγι κάποιων εχθρών του κράτους; Αντιεπαναστάτες στην ΕΣΣΔ, κτηματίες και εχθροί του λαού στην Κίνα, εκδίωξη εβραίων κατά τον μεσαίωνα, εξόντωση ιθαγενών πληθυσμών από τις αποκιοκρατικές δυνάμεις...
Οι επεκτατικές τάσεις; Αγγλία, ΗΠΑ, Γαλλία, Ισπανία...
Η άρια φυλή; Δουλεία στις ΗΠΑ, καταστροφή όλων των ιθαγενών κοινωνίων σαν κατώτερες από όλες τις αποικιοκρατικές δυνάμεις...
Δεν πιστεύω ότι ο χαρακτηρισμός φασισμός (μία ιταλική λέξη) είναι έγκυρος για να προσδιορίσουμε αυτά τα πολιτεύματα... Έτσι και αλλιώς δεν έχουν κάνει κάτι διαφορετικό από άλλους λαούς και ηγέτες στο παρελθόν...
Στην Ελλάδα από το "ότι δηλώσεις είσαι" ,φτάσαμε στην άλλη καραμέλα "δε δικαιούσαι να είσαι...."(κάποια πράγματα)!!!
Είναι δύσκολη μία συζήτηση για τον "φασισμό", μιας και πιστεύω πως κάπου έχουμε χάσει όλοι μας τις ακριβείς έννοιες και ορολογίες. Μάλλον επειδή πλέον ο καθένας πολύ άνετα χρησιμοποιεί και "ταμπελοποιεί" τον άλλον με βαρύγδουπες λέξεις και εκφράσεις.
Προσωπικά δε νομίζω ότι τα κινήματα με τα γνωρίσματα του φασισμού είναι πλέον σε θέση να επηρεάζουν την τύχη κάποιας χώρας σήμερα.
Ό,τι απέμεινε είναι μονάχα κάποιες ομάδες οι οποίες ιδεολογικά και μόνο αρέσκονται στο να δηλώνουν ότι είναι και αυτοί "κάτι" μες στο παγκοσμιοποιημένο γίγνεσθαι. Είναι ελάχιστη μειοψηφία και μάλλον σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχουν καν, μιας και το Σύστημα σίγουρα θα τους απορροφήσει
Βέβαια ,θα ταν παράληψη να μην αναφερθεί κανείς και σε "φασίζουσες" πολιτικές ή αποφάσεις κάποιας κυβέρνησης (αντιπολίτευσης κλπ κλπ) ,αλλά μία ενδεχόμενη τέτοια συζήτηση θα ταν άσκοπη και ατελείωτη...
Τέλος, επειδή κάποιοι φίλοι πιο πάνω δώσαν στις τοποθετήσεις τους βαρύτητα στα περί του ΛΑΟΣ, αυτό που πιστεύω είναι πως μια δημοκρατία πρέπει να τους χωρά όλους. Είναι πολύ καλό κατ'εμέ που έχουμε οριακή αυτοδυναμία και πεντακομματική βουλή.Μακάρι να μπαίναν και άλλοι μέσα...
Δε ξέρω σε ποια βάση θα προτιμούσε ο agaliarep να κινηθούμε στο θέμα που ο ίδιος άνοιξε, δηλ. να ,μιλήσουμε για την "μετεξέλιξη" του φασισμού στις μέρες μας ή απλά να το πιάσουμε μονάχα από την πορεία του μέσα στο χρόνο...
Οπότε περιμένω με τη σειρά μου και άλλες τοποθετήσεις κάνοντας μονάχα μία συντονιστική παράκληση ,επειδή το θέμα είναι πολύ "ευαίσθητο", ας προσέχουμε όλοι μας τη γλώσσα και τις εκφράσεις που τυχόν θα χρησιμοποιήσουμε ,μιας και στο παρελθόν σε αντίστοιχα "ιδεολογικά" θέματα γινόμασταν αναγκαστικά κλειδαράδες
Πλέον το επίπεδο της κοινότητας έχει ανέβει πάρα πολύ (και σε αυτό συμβάλλουν βέβαια και τα νέα μέλη με την ποιότητα των επιχειρημάτων τους) για να αναλωθούμε σε συρράξεις
Φιλικά
Είναι δύσκολη μία συζήτηση για τον "φασισμό", μιας και πιστεύω πως κάπου έχουμε χάσει όλοι μας τις ακριβείς έννοιες και ορολογίες. Μάλλον επειδή πλέον ο καθένας πολύ άνετα χρησιμοποιεί και "ταμπελοποιεί" τον άλλον με βαρύγδουπες λέξεις και εκφράσεις.
Προσωπικά δε νομίζω ότι τα κινήματα με τα γνωρίσματα του φασισμού είναι πλέον σε θέση να επηρεάζουν την τύχη κάποιας χώρας σήμερα.
Ό,τι απέμεινε είναι μονάχα κάποιες ομάδες οι οποίες ιδεολογικά και μόνο αρέσκονται στο να δηλώνουν ότι είναι και αυτοί "κάτι" μες στο παγκοσμιοποιημένο γίγνεσθαι. Είναι ελάχιστη μειοψηφία και μάλλον σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχουν καν, μιας και το Σύστημα σίγουρα θα τους απορροφήσει
Βέβαια ,θα ταν παράληψη να μην αναφερθεί κανείς και σε "φασίζουσες" πολιτικές ή αποφάσεις κάποιας κυβέρνησης (αντιπολίτευσης κλπ κλπ) ,αλλά μία ενδεχόμενη τέτοια συζήτηση θα ταν άσκοπη και ατελείωτη...
Τέλος, επειδή κάποιοι φίλοι πιο πάνω δώσαν στις τοποθετήσεις τους βαρύτητα στα περί του ΛΑΟΣ, αυτό που πιστεύω είναι πως μια δημοκρατία πρέπει να τους χωρά όλους. Είναι πολύ καλό κατ'εμέ που έχουμε οριακή αυτοδυναμία και πεντακομματική βουλή.Μακάρι να μπαίναν και άλλοι μέσα...
Δε ξέρω σε ποια βάση θα προτιμούσε ο agaliarep να κινηθούμε στο θέμα που ο ίδιος άνοιξε, δηλ. να ,μιλήσουμε για την "μετεξέλιξη" του φασισμού στις μέρες μας ή απλά να το πιάσουμε μονάχα από την πορεία του μέσα στο χρόνο...
Οπότε περιμένω με τη σειρά μου και άλλες τοποθετήσεις κάνοντας μονάχα μία συντονιστική παράκληση ,επειδή το θέμα είναι πολύ "ευαίσθητο", ας προσέχουμε όλοι μας τη γλώσσα και τις εκφράσεις που τυχόν θα χρησιμοποιήσουμε ,μιας και στο παρελθόν σε αντίστοιχα "ιδεολογικά" θέματα γινόμασταν αναγκαστικά κλειδαράδες
Πλέον το επίπεδο της κοινότητας έχει ανέβει πάρα πολύ (και σε αυτό συμβάλλουν βέβαια και τα νέα μέλη με την ποιότητα των επιχειρημάτων τους) για να αναλωθούμε σε συρράξεις
Φιλικά
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από xontro_mpizeli
Στις μέρες μας, δεν πιστεύω ότι ο φασισμός μπορεί να καρποφορήσει σε καμία αναπτυγμένη χώρα του πλανήτη.
|
Δημήτρη μου τελικά είσαι ακόμα πιο αθώος απ'ότι νόμιζα...Εκτός αν εννοείς ότι στην ουσία δεν υπάρχουν ανεπτυγμένες χώρες σήμερα οπότε έχεις 1000 δίκια!
Με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνο φίλε μου Tsilof
Υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν παντού διάφορες "ομάδες", που όμως αργά ή γρήγορα αφομοιώνονται ή αποβάλλονται.
Πάρα πολύ ωραία και σωστή παρατήρηση...
Παράθεση:
|
Προσωπικά δε νομίζω ότι τα κινήματα με τα γνωρίσματα του φασισμού είναι πλέον σε θέση να επηρεάζουν την τύχη κάποιας χώρας σήμερα. Ό,τι απέμεινε είναι μονάχα κάποιες ομάδες οι οποίες ιδεολογικά και μόνο αρέσκονται στο να δηλώνουν ότι είναι και αυτοί "κάτι" μες στο παγκοσμιοποιημένο γίγνεσθαι. Είναι ελάχιστη μειοψηφία και μάλλον σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχουν καν, μιας και το Σύστημα σίγουρα θα τους απορροφήσει |
Υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν παντού διάφορες "ομάδες", που όμως αργά ή γρήγορα αφομοιώνονται ή αποβάλλονται.
Πάρα πολύ ωραία και σωστή παρατήρηση...
Παράθεση:
| α ,μιλήσουμε για την "μετεξέλιξη" του φασισμού στις μέρες μας ή απλά να το πιάσουμε μονάχα από την πορεία του μέσα στο χρόνο... |
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από evripidis
Δεν μπορώ επίσης να καταλάβω γιατί πάρα πολλοί βλέπουν κακό να νοιάζεται κανείς για την πατρίδα του και τα συμφέροντά της. Δηλαδή το να μην θέλω να ονομάζονται τα Σκόπια, Μακεδονία, είναι φασιστικό;
|
Πάρα πολύ σωστό!
Έχουμε χάσει κάθε αξία της πατρίδας μας. Κάποιοι, να θυμήσω, έχασαν την ζωή τους για κάποια ιδανικά κ αξίες που σήμερα τα υποτιμούμε πάρα πολύ (δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό είναι η αλήθεια!) κ αν τυχόν βγει κάποιος κ πει για το ζήτημα της Μαεδονίας, της Κύπρου, των Μουσουλμάνων στην Ξάνθη, για το τζαμί στην Αθήνα, κ.τ.λ. αμέσως κατονομάζεται Φασίστας!
Έλεος δλδ... έχουμε χάσει το νόημα κάποιοων στοιχειωδών πραγμάτων...
Κ φυσικά, όποιος δεν γουστάρει να ακούει τέτοια ανοίγει την πόρτα κ φεύγει! Τόσο απλό ....
Ας πάει να ζήσει σε χώρες όπως:
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από evripidis
"Λευτεριά στο Καζακστάν, στον σύντροφο στην Αργεντινή, στην Κούβα"
|
Black Planet εννοώ αυτό που είπα. Σε χώρες όπως Η.Π.Α, Ιαπωνία, Ευρωπαικές, κ.τ.λ. δεν γίνεται να αναπτυχθεί κ να εφαρμοστεί ο φασισμός! Είναι αδύνατον, ακατόρθωτο. Όπως προαναφέρθηκε, θα τον "φάει" το σύστημα....
Κ ένα μήνυμα για μερικούς μερικούς: Αφήστε απ'έξω κομπλεξισμούς κ "ταμπελισμούς" κ δείτε λίγο τί συμβαίνει. Αν δεν μπορείτε να δείτε, πηγαίντε μία βόλτα από κάτι ξεχασμένα χωριά της Ηπείρου, της Μακεδονίας κ γενικά της ακριτικής Ελλάδας. Δείτε λίγο για εξωτερικά ζητήματα όπως το όνομα της Μακεδονίας, την είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε, κ.τ.λ.
Αν μείνετε ακόμα κολλημένοι, κ αν υποστηρίζετε ότι "Το 3% των Ελλήνων είναι φασίστες" όπως διάβασα κάπου, τότε οκ, πάω πάσσο. Δεν πρόκεται ποτέ να αλλάξετε γνώμη κ τσάμπα θα συζητάμε...
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά όπως από που προέρχεται η λέξη φασισμός.
Μια λέξη που προέρχεται από τις φάσκες, ένα σύμβολο ισχύος που αποτελείται από ένα τσεκούρι περιτυλιγμένο με καλάμια.
Xρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο απολυταρχικής ισχύος από την εποχή της ρωμαικής αυτοκρατορίας μέχρι σήμερα!
Απόδειξη ότι χρησιμοποιείται ακόμα στο δήθεν δημοκρατικό αμερικανικό κογκρέσο!
..το σύμβολο αποτέλεσε έμπνευση για την δημουργία της ορολογίας του καθεστώτος από τον Μουσολίνι..
Δείτε το αυθεντικό σύμβολο τις φάσκες του φασισμού σε περίοπτη χρήση στην αμερικανική "δημοκρατία"(του 60% αποχής στις εκλογές):
Μια λέξη που προέρχεται από τις φάσκες, ένα σύμβολο ισχύος που αποτελείται από ένα τσεκούρι περιτυλιγμένο με καλάμια.
Xρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο απολυταρχικής ισχύος από την εποχή της ρωμαικής αυτοκρατορίας μέχρι σήμερα!
Απόδειξη ότι χρησιμοποιείται ακόμα στο δήθεν δημοκρατικό αμερικανικό κογκρέσο!
..το σύμβολο αποτέλεσε έμπνευση για την δημουργία της ορολογίας του καθεστώτος από τον Μουσολίνι..
Δείτε το αυθεντικό σύμβολο τις φάσκες του φασισμού σε περίοπτη χρήση στην αμερικανική "δημοκρατία"(του 60% αποχής στις εκλογές):