Άλμπερτ Αινστάιν - Ένας πραγματικός επιστήμονας

Ίσως ο μεγαλύτερος επιστήμονας της ανθρώπινης ιστορίας.
Οι θεωρίες του άλλαξαν τα δεδομένα που υπήρχαν στα επιστημονικά και φιλοσοφικά δρώμενα όσον αφορά τον χρόνο, τον χώρο και τη βαρύτητα.

Τι γνωρίζετε για τον έργο και τη ζωή αυτού του μεγάλου επιστήμονα;

Τι ξέρετε για τη θεωρία της σχετικότητας και για την ατομική βόμβα;

Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν είναι πασίγνωστος. Ίσως η μεγαλύτερη ιδιοφυία του 20ου αιώνα στο χώρο της επιστήμης, ο άνθρωπος με την ατημέλητη εμφάνιση, ο εκκεντρικός, ο πατέρας της Θεωρίας της Σχετικότητας και της περίφημης εξίσωσης E=mc2. Αλλά πολλές φορές επίσης και θύμα άδικης μεταχείρισης.
Μισό αιώνα περίπου μετά το θάνατο του, η πιο διαδεδομένη εικόνα για τον Αϊνστάιν είναι αυτή του καλοκάγαθου και πανέξυπνου γεράκου, η εικόνα μιας ευγενικής ιδιοφυίας ... Σχεδόν ένας "Άγιος" της επιστήμης. Πόσα όμως γνωρίσουμε για τον πραγματικό Αϊνστάιν και το έργο που τον έκανε διάσημο.
Μια σειρά νέων εκδόσεων και εγγράφων επιτρέπει στους σύγχρονους ιστορικούς να προσεγγίσουν καλύτερα το "φαινόμενο Αϊνστάιν". Πίσω από την ιδιοφυία εμφανίζεται ο "άνθρωπος Αϊνστάιν", ο πνευματώδης, ο γοητευτικός, ο θαρραλέος, με ένα βαθύ αίσθημα δικαιοσύνης, αλλά και ο … "ξινός", ο απείθαρχος και ο λίγο … ακόλαστος. Πριν λίγο καιρό σε μια έκθεση που οργάνωνε το Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας (AMNH) στη Ν. Υόρκη, φανερώνεται ένας άγνωστος Αϊνστάιν.
Η έκθεση είναι κάτι το εντυπωσιακό, με μια σειρά από εφέ που ξαφνιάζουν τον επισκέπτη, όπως αυτά που παραμορφώνουν την ανθρώπινη μορφή. Εφέ παρμένα από ένα "σχετικιστικό" σύμπαν, παρμένο από την ιδέα της θεωρίας της Σχετικότητας. Ένας κόσμος φανταστικός απλώνεται μπροστά στα μάτια του επισκέπτη, ο οποίος αισθάνεται σαν πραγματικά να αποκτά συνείδηση των παιχνιδιών του Χωροχρόνου.

Οι μεγάλες ανακαλύψεις του
Ο Αϊνστάιν δήλωνε: "Όλες οι θεωρίες της Φυσικής, πρέπει να παρουσιάζονται με μια απλή εξήγηση, ώστε ακόμα και ένα παιδί να μπορεί να τις καταλάβει". Τέτοιες απόψεις αποκρίνουν από την εικόνα ενός στυγνού, τεχνοκράτη επιστήμονα και μας φέρνουν μπροστά σε ένα άνθρωπο, που απλά είναι ένας βαθύς στοχαστής, ένας φιλόσοφος που μαθαίνει από καθετί γύρω του. Ο φυσικός John Stachel λέει για τον Αϊνστάιν: " … σκέφτονταν με εικόνες και ακόμα και με τις μυϊκές αισθήσεις του … Το δύσκολο γι' αυτόν ήταν να μεταφράσει τα ευρήματά του, σε μια γλώσσα κατανοητή απ' τους άλλους". Αλλά αυτή η δυσκολία τον χαλύβδωνε. Έγραφε σε ένα φίλο του το 1915: "… ένας άνθρωπος δεν θα πρέπει να επιδιώκει στόχους που εύκολα επιτυγχάνονται".
Πάνω από 300 συγγράμματα ήταν το έργο του μεγάλου φυσικού. Αλλά τέσσερα απ' αυτά "έγραψαν ιστορία":
• Το φως διαδίδεται σε διακριτά κομμάτια ή "κβάντα" που ονομάζονται "φωτόνια". Η ταχύτητά τους είναι η ίδια για κάθε επίδοξο παρατηρητή, άσχετα από τη δική του ταχύτητα.

• Η μάζα και η ενέργεια είναι ανταλλάξιμες έννοιες και η σχέση τους εκφράζεται μέσα απ' την εξίσωση E=mc2 . Μια ελάχιστη ποσότητα ύλης μπορεί να μετατραπεί σε ένα τεράστιο ποσό ενέργειας.

• Ο χώρος και ο χρόνος, σχηματίζοντας μαζί ένα σύμπαν 4 διαστάσεων, εξαρτώνται ουσιαστικά από το ποιος τους μετράει. Οι νόμοι της Φυσικής είναι αμετάβλητοι για κάθε μεμονωμένο παρατηρητή, αλλά δύο παρατηρητές που κινούνται με σχετικές ταχύτητες κοντά σ' αυτήν του φωτός καθυστερούν και τα μήκη ελαττώνονται γι' αυτούς ως προς άλλους σταθερούς παρατηρητές. Αυτή είναι η ουσία της Ειδικής Θεωρίας της Σχετικότητας του 1905.

• Η βαρύτητα και η επιτάχυνση σχετίζονται άμεσα, σύμφωνα με τη Γενική Θεωρίας της Σχετικότητας του 1916. Η βαρύτητα στρεβλώνεται από τον χωρόχρονο. Για παράδειγμα ένα μήλο που πέφτει, στην πραγματικότητα βουλιάζει μέσα σε μια λακκούβα του χωροχρόνου για την οποία είναι υπεύθυνη η μάζα της Γης. Το ίδιο συμβαίνει και με τους πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από τον ήλιο ή το φως που εξαφανίζεται μέσα σε μια Μαύρη Τρύπα.
Όλα αυτά είναι συμπεράσματα ενός παλαβού … ή μιας ιδιοφυίας. Οι πειραματική Φυσική βάλθηκε να το μελετήσει προσπαθώντας να επιβεβαιώσει ή να απορρίψει πειραματικά τις απόψεις του Αϊνστάιν.
Μια πρώτη επιβεβαίωση ήρθε το 1919. Οι αστρονόμοι παρατήρησαν στη διάρκεια μιας ηλιακής έκλειψης, τη δύναμη της βαρύτητας του ήλιου να καμπυλώνει το φως που προέρχονταν από μακρινά αστέρια … Και ο Αϊνστάιν έγινε ακόμα πιο διάσημος.
Πολύ αργότερα, το 1971, οι φυσικοί επιβεβαίωσαν τη διαστολή του χρόνου βάζοντας 4 ατομικά ρολόγια υψηλής ακρίβειας σε αεροσκάφη που διέτρεχαν τη Γη. Τα ρολόγια που επιταχύνονταν διέφεραν στις ενδείξεις τους κατά 150 δισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου από αυτά που έμεναν σταθερά.
Αλλά η πιο ισχυρή - και φρικιαστική - επιβεβαίωση ήταν αυτή της εξίσωσης E=mc2 , στις 6 Αυγούστου του 1945 με την πτώση της πρώτης ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα.

Ένα ασυνήθιστο παιδί"Δεν διαθέτω ιδιαίτερα ταλέντα. Είμαι απλά εξαιρετικά περίεργος", δήλωνε ο Αϊνστάιν στο βιογράφο του Carl Seelig το 1952. Ο ίδιος ο Αϊνστάιν έγραφε: "Ένας φυσιολογικός ενήλικας δεν παύει να σκέφτεται για τα ζητήματα του χώρου και του χρόνου … αλλά η διανοητική μου ανάπτυξη ήρθε καθυστερημένη και έτσι άρχισα να αναρωτιέμαι για το χώρο και το χρόνο μόνο όταν μεγάλωσα".
Ο Gerald Holton, φυσικός και ιστορικός της επιστήμης, ο οποίος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που προσέγγισε τα αρχεία του Αϊνστάιν μετά το θάνατό του το 1955, δήλωσε ότι συνταράχθηκε από την μοναδική ευφυΐα που ανακάλυψε σ' αυτά.
Σε μια ανέκδοτη βιογραφία του μεγάλου επιστήμονα που καταγράφηκε από την αδελφή του Maja, φαίνεται ότι ο Αϊνστάιν ήταν ένας μη - συνηθισμένος άνθρωπος από την αρχή. Ενώ είχε μια έντονη ικανότητα εστίασης σε δύσκολους επιτεύγματα, όπως το να κτίζει σπίτια από τραπουλόχαρτα, ήταν αργός στην ανάπτυξη και άργησε να μιλήσει• μίλησε στα 2,5 του χρόνια! Κατά τη γέννα του η μάνα του είχε σοκαριστεί από το περίεργο σχήμα του κεφαλιού του, που στο πίσω μέρος ήταν περίεργα μεγάλο αιχμηρό.
Επίσης πολλές αναφορές υπερφυσικής νοημοσύνης συνόδευαν τον Αϊνστάιν, όπως αυτή που λέει ότι οι πρώτες λέξεις του ήταν όταν παραπονέθηκε ότι το γάλα του ήταν πολύ ζεστό! Σοκαρισμένοι οι γονείς του τον ρώτησαν γιατί δεν είχε μιλήσει μέχρι τότε. Και η απάντηση του μικρού Αλβέρτου: "Επειδή, όλα πριν ήταν εντάξει".

Η ΕΙΔΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Σε επιστολή του Αϊνστάιν της 19ης Φεβρουαρίου του 1955, προς τον Seelig, διαβάζουμε: "Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας … ήταν ώριμη για να ανακαλυφθεί το 1905".
Πριν δημοσιεύσει τις διάσημες θεωρίες του, ο Αϊνστάιν είχε φοιτήσει στο Ομοσπονδιακό Πολυτεχνικό Ινστιτούτο της Ελβετίας, καθώς κάθε άλλη του προσέγγιση στον πανεπιστημιακό χώρο είχε αποτύχει εξαιτίας του … πρωτοποριακού τρόπου σκέψης και έκθεσης των ιδεών του.
Μέχρι το 1905 οι φυσικοί πολεμούσαν με κάθε τρόπο να συνδυάσουν τις γνώσεις τους για τον ηλεκτρισμό, τον μαγνητισμό και το φως, ενώ ήδη πριν από 300 χρόνια ο Γαλιλαίος είχε διατυπώσει για πρώτη φορά την ιδέα της σχετικότητας, αναφέροντας ότι το πώς βλέπουμε τον κόσμο εξαρτάται από το πλαίσιο και τις συνθήκες υπό τις οποίες τον παρατηρούμε.
Η διατύπωση της θεωρίας της Σχετικότητας από τον Αϊνστάιν βασίστηκε στην παρατήρηση ότι απ' αυτή τη σχετικότητα, εξαιρείται το φως, καθώς το μέτρο της ταχύτητάς του δεν εξαρτάται από τον εκάστοτε παρατηρητή. Η διαπίστωση αυτή έμελλε να αλλάξει τον τρόπο που οι φυσικοί θα έβλεπαν στο εξής τον κόσμο.
Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ MILEVA MARIC
"Πόσο ευτυχισμένος και περήφανος θα είμαι όταν οι δυο μας θα φέρουμε σε ένα θριαμβευτικό πέρας την εργασία μας για τη σχετικιστική κίνηση". (Λόγια του Αϊνστάιν στη Mileva, στις 27 Μαρτίου του 1901).
Μετά το θάνατο του Αϊνστάιν η γραμματέας του Helen Dukas, αρνήθηκε να φέρει στο φως την αλληλογραφία Αϊνστάιν με την Mileva Maric. Έτσι όταν τελικά το 1992 δημοσιεύτηκε αυτή η αλληλογραφία με τον τίτλο: "Albert Einstein/Mileva Maric: Τα ερωτικά γράμματα", έγιναν ολοφάνεροι οι ενδοιασμοί της κας Dukas. Φάνηκε ότι οι γονείς του νεαρού Αλβέρτου, δεν ενέκριναν την σχέση μου με τη Mileva και γι' αυτό δεν παντρεύτηκαν, παρά μόνο όταν η Mileva γέννησε ένα κοριτσάκι - τη Lieserl - στην πατρίδα της τη Σερβία. Μια κόρη που ο Αϊνστάιν ποτέ δε γνώρισε είτε επειδή πέθανε στη νηπιακή ηλικία, είτε επειδή δόθηκε για υιοθεσία.
Αλλά οι γλυκές εποχές και η τρυφερότητα της σχέσης με τη Mileva, άρχισαν σταδιακά να ξεθωριάζουν μετά τη γέννηση των δύο γιων τους και μετά από μια ψυχική διαταραχή της Mileva που τη φέρνει στα όρια της σχιζοφρένειας. Η αγάπη των πρώτων χρόνων γίνεται περιφρόνηση και ο Αϊνστάιν γράφει στην - ήδη ερωμένη του - Elsa Luwenthal το 1913: "Η Mileva είναι ένα πλάσμα εχθρικό και χωρίς χιούμορ … που απλά με την παρουσία της εξαφανίζει τη χαρά της ζωής απ' τη ζωή των άλλων". Η Elsa έγινε η δεύτερή σύζυγός του το 1919. Γενικά ο Αϊνστάιν είχε πολλές ερωμένες στη ζωή του, οδηγώντας σε κριτικές που τον παρουσίαζαν μισογύνη.
Η πλέον αμφιλεγόμενη "αποκάλυψη" από την αλληλογραφία του με τη Mileva είναι αυτή που αναφέρεται στην "εργασία ΜΑΣ για τη σχετικιστική κίνηση" σε επιστολή του το 1901. Μια φράση που αφήνει υποψίες ότι ο Αϊνστάιν έκλεψε τη θεωρία αυτή από τη πρώτη του σύζυγο. Υποψίες που όμως δεν μπορούν να αποδειχτούν! Ένας λόγος είναι ότι η Mileva ποτέ δεν απαντούσε στον Αϊνστάιν για θέματα φυσικής στις δικές της επιστολές. Μάλιστα οι ισχυρισμοί κάποιων ότι η Mileva σχημάτισε το μαθηματικό μοντέλο της θεωρίας του 1905, μάλλον είναι αβάσιμοι, καθώς η ίδια αποτύχαινε συνέχεια στο πανεπιστήμιο εξαιτίας των επιδόσεών της στα μαθηματικά.

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΪΝΣΤΑΙΝ
"Για να με τιμωρήσει για την περιφρόνησή μου για την εξουσία, η Μοίρα με έκανε ένα άνθρωπο της εξουσίας". (Αϊνστάιν, 18-9-1930)
Αν και απόμακρος στην προσωπική του ζωή, ο Αϊνστάιν υπήρξε διάσημος και το κέντρο της δημοσιότητας. Η σχέση του εξάλλου με τους ρεπόρτερ φαίνεται να ήταν αρκετά καλή. Κάποιες φορές πάντως φαίνεται ότι οι δημοσιογράφοι του γίνονταν ενοχλητικοί. Στις 11 Δεκεμβρίου 1930 γράφει: "Μια ορδή από ρεπόρτερ επιβιβάστηκε στο πλοίο μας κοντά στο Long Island. Μου έκαναν εξαιρετικά ηλίθιες ερωτήσεις, τις οποίες απάντησα με φτηνά σχόλια που τα δέχτηκαν με ενθουσιασμό".
Αν και ο εσωστρεφής Αϊνστάιν αντιπαθούσε το "κοινωνικό προφίλ" του, τελικά το χρησιμοποίησε για κοινωνικούς και πολιτικούς σκοπούς. Εργάστηκε ακούραστα για να βοηθήσει πρόσφυγες καταδιωκόμενους απ' τους Ναζί, αλλά και για να βοηθήσει στην ίδρυση ενός Εβραϊκού Πανεπιστημίου στην Ιερουσαλήμ. Υποστήριζε επίσης την ίδρυση ενός εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη, αλλά προειδοποιούσε το 1955: "Ο πιο σημαντικός προσανατολισμός της πολιτικής μας θα πρέπει να είναι μια συνεχή και φανερή προσπάθεια να εγκαθιδρύσουμε μια πλήρη ισότητα μεταξύ των Αράβων πολιτών που ζουν μαζί μας".
Δηλώνοντας σοσιαλιστής, δεν εμπιστευόταν τόσο τον καπιταλισμό όσο και τον κομμουνισμό και πίστευε ότι, μια παγκόσμια κυβέρνηση ήταν ο μόνος τρόπος να ελεγχθούν τα πυρηνικά όπλα και να καταργηθεί για πάντα ο πόλεμος.
Ο Αϊνστάιν υπήρξε επίσης υπερασπιστής των πολιτικών δικαιωμάτων. Αυτή είναι μάλλον και η λιγότερο γνωστή όψη του ακτιβισμού του. Αυτό υποστηρίζει ο Fred Jerome στο βιβλίο του "The Einstein File", όπου αναφέρει μια μυστική κόντρα μεταξύ του Αϊνστάιν και του διευθυντή του FBI J. Edgar Hoover. Όπως αναφέρει ο Jerome, ο Αϊνστάιν διέθεσε πολύ χρόνο τόσο στην καμπάνια κατά του λυντσαρίσματος, όσο και για τα δικαιώματα των μαύρων των Η.Π.Α. Μάλιστα όταν κάποτε αρνήθηκαν δωμάτιο στην έγχρωμη τραγουδίστρια της όπερας Marian Anderson, ο Αϊνστάιν την προσκάλεσε να μείνει μαζί στο δωμάτιό του.
Με αυτή η διπλή ενασχόληση του με την επιστήμη και την πολιτική, ο Αϊνστάιν του δημιούργησε κάποιους εχθρούς. Αρχικά ήταν οι Ναζί που τον συμπεριέλαβαν στη "μαύρη λίστα" τους το 1922. Παράλληλα κάποιοι Γερμανοί φυσικοί, εκδήλωσαν το ρατσισμό τους, χαρακτηρίζοντας το έργο του σαν "εβραϊκή φυσική", ψεύτικη και επικίνδυνη για την Άρια κυριαρχία.
Αλλά τα ίδια συνεχίστηκαν και στην Αμερική. Τα αρχείο του Αϊνστάιν στο FBI αριθμούσε γύρω στις 1.800 σελίδες, στην εποχή που διευθυντής του FBI ήταν ο Hoover. Εκεί περιέχονταν αρκετές πληροφορίες ώστε να σχηματιστεί εναντίον του κατηγορία και τελικά να απελαθεί. Η έμμονη ιδέα του Hoover υπήρξε πάντα να αποδείξει ότι ο Αϊνστάιν ήταν κατάσκοπος των κομμουνιστών. Ο Jerome γράφει ότι το FBI και άλλες 7 υπηρεσίες οργάνωσαν μια μυστική συνομωσία εις βάρος του για 22 ολόκληρα χρόνια! Αλλά ποτέ δεν μπόρεσαν να στοιχειοθετήσουν μια κατηγορία εναντίον του.
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ
"Η ανθρωπότητα χρειάζεται μερικά ρομαντικά πρότυπα, σαν φωτεινούς φάρους μέσα στην μουντή, γήινη πραγματικότητα … Η συγκεκριμένη επιλογή ενός προσώπου είναι ανεξήγητη και χωρίς σημασία" (λόγια του Αϊνστάιν σε ηλικία 70 ετών).
Κάποιοι σύγχρονοι φυσικοί, πιστεύουν ότι ακόμα κι αν δεν υπήρχε ο Αϊνστάιν, η Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας θα είχε ανακαλυφθεί. Όχι όμως και η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας! Σήμερα οι φυσικοί πασχίζουν να διατυπώσουν μια "Θεωρία των Πάντων", η οποία θα ενοποιεί τη βαρύτητα με τις άλλες δυνάμεις της Φύσης. Αυτή η προσπάθεια αποτελεί ουσιαστικά φόρο τιμής για τον Αϊνστάιν, ο οποίος δούλεψε χωρίς επιτυχία προς την ίδια κατεύθυνση.
Τελικά, οι αποκαλύψεις για την ιδιωτική ζωή του Αϊνστάιν δεν μείωσαν καθόλου την εικόνα του. Ο Holton απ' τη μεριά του δηλώνει ότι "Υπάρχει ένα αίσθημα ότι είχε κατά κάποιο τρόπο μια άμεση σύνδεση με ανώτερες δυνάμεις, όπως ο Μότσαρτ και ο Γκάντι … Η ζωή του παρουσιάζει υψηλά επιτεύγματα καθώς και μια ελπίδα για ένα πνευματικά υγιές μέλλον για την ανθρωπότητα". Ίσως το έργο του Αϊνστάιν να φανεί πιο αξιοθαύμαστο, αν αναλογιστεί κανείς ότι υπήρξε αποτέλεσμα δράσης ενός ανθρώπου κι όχι ενός "σούπερ-ηρώα".

Θα μπορούσα να σας πω πολλά πράγματα για τον einstein, γιατί ασχολούμε γενικότερα με θέματα των θετικών επιστημών. Ο Αϊνστάιν κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι πρότυπο για κάθε επιστήμονα.
Θα σας δώσω δύο λινκ:http://www.asda.gr/lyk11per/Compute...in/einstein.htm
και ένα λινκ με ένα ενδιαφέρον άρθρο που υπάρχει εδώ στο metafysiko.gr (για όσους το ξέχασαν ή δεν το είδαν ποτέ...): http://www.metafysiko.gr/textview.php?id=127. Το 2ο λινκ παραπέμπει σε ένα πείραμα μιας ομάδας επιστημόνων με επικεφαλής τον Einstein. Επίσης θα ήθελα να πω επειδή συνήθως δεν αναφέρεται ότι χωρίς την βοήθεια του Τέσλα το πείραμα της Φιλαδέλφεια ίσως να μην είχε γίνει ποτέ...

Δυο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η βλακεία, και δεν είμαι σίγουρος για το πρώτο.

Αν ήξερα, θα είχα γίνει κλειδαράς.

Αν τα γεγονότα δεν ταιριάζουν στη θεωρία, άλλαξε τα γεγονότα.

Δεν ξέρω με τι όπλα θα γίνει ο 3ος παγκόσμιος πόλεμος, αλλά ο 4ος θα γίνει με ξύλα και πέτρες.

Έχει καταστεί τρομακτικά προφανές ότι η τεχνολογία μας έχει υπερκεράσει την ανθρωπιά μας.

Να τα κάνεις όλα όσο πιο απλά μπορείς, αλλά όχι απλούστερα.

Ο Θεός δεν παίζει ζάρια.

Όσο οι νόμοι των μαθηματικών ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, δεν είναι σαφείς, και όσο σαφείς είναι, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε δεν μπορούν να λυθούν αν μείνουμε στο ίδιο επίπεδο σκέψης που είχαμε όταν τα δημιουργήσαμε.

Δεν με ενδιαφέρει πια τίποτε άλλο, κανένα άλλο ερώτημα, εκτός από τα ερωτήματα που έχουν σχέση με το θείο.

Η επαφή με το μυστήριο είναι η ωραιότερη εμπειρία του ανθρώπου.

Είναι ευκολότερο να διασπάσεις ένα άτομο παρά μια προκατάληψη.

Πείτε μου πρώτα τι ακριβώς εννοείτε με τη λέξη Θεός και θα σας πω αν πιστεύω.

Η φαντασία είναι σημαντικότερη από τη γνώση.

Είναι άποψή μου πως ο χορτοφαγικός τρόπος ζωής με τα αγνά φυσικά αποτελέσματά του στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση θα επηρέαζε με τον πιο ευεργετικό τρόπο τη μοίρα της ανθρωπότητας.

Τίποτα δεν θα ευεργετήσει την ανθρώπινη υγεία και θα αυξήσει τις ευκαιρίες επιβίωσης της ζωής στη Γη περισσότερο όσο η εξέλιξη σε ένα χορτοφαγικό διαιτολόγιο.

Μου ήρθε το εξής e-mail. Είναι κάπως σαν ανέκδοτο, αλλά πολύ ενδιαφέρον. Κάντε τον κόπο και διαβάστε το.

Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά με έναν φοιτητή του, για την σχέση μεταξύ επιστήμης και πίστης στον Θεό.
Καθηγητής: Λοιπόν, πιστεύεις στον Θεό;
Φοιτητής: Βεβαίως, κύριε.
Καθ.: Είναι καλός ο Θεός;
Φοιτ.: Φυσικά.
Καθ.: Είναι ο Θεός παντοδύναμος;
Φοιτ.: Ναι
Καθ.: Ο αδερφός μου πέθανε από καρκίνο παρότι παρακαλούσε τον Θεό να τον γιατρέψει και προσευχόταν σε Αυτόν. Οι περισσότεροι από εμάς θα προσπαθούσαν να βοηθήσουν αυτούς που έχουν την ανάγκη τους.Πού είναι η καλοσύνη του Θεού λοιπόν;
Φοιτ.: ...
Καθ.: Δεν μπορείς να απαντήσεις, έτσι δεν είναι; Ας ξαναρχίσουμε μικρέ μου. Είναι καλός ο Θεός;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Είναι καλός ο διάβολος;
Φοιτ.: Όχι.
Καθ.: Ποιος δημιούργησε τον διάβολο;
Φοιτ.: Ο...Θεός...
Καθ.: Σωστά. Πες μου παιδί μου, υπάρχει κακό σ' αυτόν τον κόσμο;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Το κακό βρίσκεται παντού, έτσι δεν είναι; Και ο Θεός έπλασε τα πάντα, σωστά;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Άρα λοιπόν ποιος δημιούργησε το κακό;
Φοιτ.: ...
Καθ.: Υπάρχουν αρρώστιες; Ανηθικότητα; Μίσος; Ασχήμια; Όλα αυτά τα τρομερά στοιχεία υπάρχουν σ' αυτόν τον κόσμο, έτσι δεν είναι;
Φοιτ.: Μάλιστα.
Καθ.: Λοιπόν, ποιός τα δημιούργησε;
Φοιτ.: ...
Καθ.: Η επιστήμη λέει ότι χρησιμοποιείς τις 5 αισθήσεις σου για να αναγνωρίζεις το περιβάλλον γύρω σου και να προσαρμόζεσαι σε αυτό. Πες μου παιδί μου, έχεις δει ποτέ τον Θεό;
Φοιτ.: Όχι, κύριε.
Καθ.: Έχεις ποτέ αγγίξει το Θεό; Έχεις ποτέ γευτεί το Θεό, μυρίσει το Θεό σου; Και τέλος πάντων, έχεις ποτέ αντιληφθεί με κάποια από τις αισθήσεις σου το Θεό;
Φοιτ.: ...Όχι, κύριε. Φοβάμαι πως όχι.
Καθ.: Και παρόλα αυτά πιστεύεις ακόμα σε Αυτόν;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Σύμφωνα με εμπειρικό, ελεγχόμενο και με δυνατότητα μελέτης των αποτελεσμάτων ενός φαινομένου πρωτόκολλο, η επιστήμη υποστηρίζει ότι ο Θεός σου δεν υπάρχει. Τι έχεις να απαντήσεις σε αυτό, παιδί μου;
Φοιτ.: Τίποτα. Εγώ έχω μόνο την πίστη μου.
Καθ.: Ναι, η πίστη. Και αυτό είναι το πρόβλημα της επιστήμης.
Φοιτ: Καθηγητά, υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε θερμότητα;
Καθ.: Ναι.
Φοιτ.: Και υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε κρύο;
Καθ.: Ναι.
Φοιτ.: Όχι, κύριε. Δεν υπάρχει. Μπορεί να έχεις μεγάλη θερμότητα, ακόμα περισσότερη θερμότητα, υπερθερμότητα, καύσωνα, λίγη θερμότητα ή καθόλου θερμότητα. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται κρύο. Μπορεί να χτυπήσουμε 458 βαθμούς υπό το μηδέν, που σημαίνει καθόλου θερμότητα, αλλά δεν μπορούμε να πάμε πιο κάτω από αυτό. Δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται «κρύο». «Κρύο» είναι μόνο μια λέξη, που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε την απουσία θερμότητας. Δεν μπορούμε να μετρήσουμε το κρύο. Η θερμότητα είναι ενέργεια. Το κρύο δεν είναι το αντίθετο της θερμότητας, κύριε, είναι απλά η απουσία της.
Στην αίθουσα επικρατεί σιγή...
Φοιτ.: Σκεφτείτε το σκοτάδι, καθηγητά. Υπάρχει κάτι που να ονομάζουμε σκοτάδι;
Καθ.: Ναι, τι είναι η νύχτα αν δεν υπάρχει σκοτάδι;
Φοιτ.: Κάνετε και πάλι λάθος, κύριε καθηγητά. Το «σκοτάδι» είναι η απουσία κάποιου άλλου παράγοντα. Μπορεί να έχεις λιγοστό φως, κανονικό φως, λαμπερό φως, εκτυφλωτικό φως... Αλλά, όταν δεν έχεις φως, δεν έχεις τίποτα και αυτό το ονομάζουμε σκοτάδι, έτσι δεν είναι; Στην πραγματικότητα το σκοτάδι απλά δεν υπάρχει. Αν υπήρχε θα μπορούσες να κάνεις το σκοτάδι σκοτεινότερο.
Καθ.: Που θέλεις να καταλήξεις με όλα αυτά, νεαρέ;
Φοιτ.: Κύριε, ότι η φιλοσοφική σας σκέψη είναι ελαττωματική.
Καθ.: Ελαττωματική!; Μήπως μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί;
Φοιτ.: Καθηγητά, σκέφτεστε μέσα στα όρια της δυαδικότητας. Υποστηρίζετε ότι υπάρχει η ζωή και μετά υπάρχει και ο θάνατος, ένας καλός Θεός και ένας κακός Θεός. Βλέπετε την έννοια του Θεού σαν κάτι τελικό, κάτι που μπορεί να μετρηθεί. Κύριε, η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει ούτε κάτι τόσο απλό όπως την σκέψη. Χρησιμοποιεί την ηλεκτρική και μαγνητική ενέργεια, αλλά δεν έχει δει ποτέ, πόσο μάλλον να καταλάβει απόλυτα αυτήν την ενέργεια. Το να βλέπεις το θάνατο σαν το αντίθετο της ζωής είναι σαν να αγνοείς το γεγονός ότι ο θάνατος δεν μπορεί να υπάρξει αυτόνομος. Ο θάνατος δεν είναι το αντίθετο της ζωής: είναι απλά η απουσία της. Τώρα πείτε μου, καθηγητά. Διδάσκετε στους φοιτητές σας ότι εξελίχτηκαν από μια μαϊμού;
Καθ.: Εάν αναφέρεσαι στην φυσική εξελικτική πορεία, τότε ναι, και βέβαια.
Φοιτ.: Έχετε ποτέ παρακολουθήσει με τα μάτια σας την εξέλιξη;
Καθ.: ...
Φοιτ.: Εφόσον κανένας δεν παρακολούθησε ποτέ την διαδικασία εξέλιξης επιτόπου και κανένας δεν μπορεί να αποδείξει ότι αυτή η διαδικασία δεν σταματά ποτέ, τότε διδάσκεται την προσωπική σας άποψη επί του θέματος. Τότε μήπως δεν είστε επιστήμονας, αλλά απλά ένας κήρυκας;
Καθ.: ...
Φοιτ.: Υπάρχει κάποιος στην τάξη που να έχει δει τον εγκέφαλο του καθηγητή; Που να έχει ακούσει ή νιώσει ή ακουμπήσει ή μυρίσει τον εγκέφαλο του καθηγητή; Κανένας. Άρα σύμφωνα με τους κανόνες του εμπειρικού, ελεγχόμενου και με δυνατότητα προβολής πρωτόκολλου, η επιστήμη ισχυρίζεται ότι δεν έχετε εγκέφαλο, κύριε. Και αφού είναι έτσι τα πράγματα, τότε, με όλο τον σεβασμό, πώς μπορούμε να εμπιστευτούμε αυτά που διδάσκετε, κύριε;
Καθ.: Μου φαίνεται ότι απλά θα πρέπει να στηριχτείς στην πίστη σου, παιδί μου.
Φοιτ.: Αυτό είναι, κύριε... Ο σύνδεσμος μεταξύ του ανθρώπου και του Θεού είναι η ΠΙΣΤΗ. Αυτή είναι που κινεί τα πράγματα και τα κρατάει ζωντανά.

Αυτός ο νεαρός φοιτητής ήταν ο ALBERT EINSTEIN...

Και όμως παίζει.... Είναι από τις φράσεις του Αϊνστάιν που πλέον αμφισβητούνται. Εγώ θα σημειώσω και την άποψη του Ηράκλειτου:

αἰὼν παῖς ἐστι παίζων πεσσεύων· παιδὸς ἡ βασιληίη.= Ο αιώνας είναι ένα παιδί που παίζει, ρίχνοντας ζάρια· ενός παιδιού η βασιλεία.

Μεγαλος επιστμονας.
Ισως ο μεγαλυτερος ever!
Γεννηθηκε στη Γερμανια(στην Ουλμ νομιζω)στις 14 Μαρτιου του 1879.
Απεβιωσεω στις 18 Απριλιου του 1955 στο Πριστον(Νιου Τζερσει-ΗΠΑ).
Ειναι θεμελιωτης της Θεωριας Της Σχετικοτητας.

Φυσικά ο παραπάνω διάλογος δεν έχει καμιά επιστημονική βάση συζήτησης. Όχι γιατί ο καθηγητής είναι φιλόλογος και όχι φυσικός ή βιολόγος, αλλά γιατί πρόκειται για στημένο λογοπαίγνιο, τα συνηθισμένα θρησκευτικά τρικ Αμερικανικής προέλευσης.
Μια παρόμοια συζήτηση, φέρεται να έγινε σε σχολείο της χώρας μας και την παραθέτω πιο κάτω...

Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά με έναν φοιτητή του, για την σχέση μεταξύ επιστήμης και πίστης στον Αϊ-Βασίλη.
Καθηγητής: Λοιπόν, πιστεύεις στον Αϊ-Βασίλη;
Φοιτητής: Βεβαίως, κύριε.
Καθ.: Είναι καλός ο Αϊ-Βασίλης ;
Φοιτ.: Φυσικά.
Καθ.: Μπορεί ο Αϊ-Βασίλης να πετάει με το έλκηθρό του;
Φοιτ.: Ναι
Καθ.: Μερικά παιδιά της γειτονιάς μου δεν πήραν δώρο από τον Αϊ-Βασίλη, παρά το γεγονός ότι τον παρακάλεσαν να τους φέρει φέτος ένα δώρο. Πού είναι η καλοσύνη του Αϊ-Βασίλη λοιπόν;
Φοιτ.: Ο Αϊ-Βασίλης φέρνει δώρα μόνο στα καλά παιδιά κύριε καθηγητά.
Καθ.: ... Η επιστήμη λέει ότι χρησιμοποιείς τις 5 αισθήσεις σου για να αναγνωρίζεις το περιβάλλον γύρω σου και να προσαρμόζεσαι σε αυτό. Πες μου παιδί μου, έχεις δει ποτέ τον Αϊ-Βασίλη όταν σου φέρνει δώρο;
Φοιτ.: Όχι, κύριε.
Καθ.: Έχεις ποτέ αγγίξει τον Αϊ-Βασίλη; Έχεις ποτέ γευτεί, μυρίσει ή τέλος πάντων, έχεις ποτέ αντιληφθεί με κάποια από τις αισθήσεις σου τον Αϊ-Βασίλη;
Φοιτ.: ...Όχι, κύριε. Φοβάμαι πως όχι.
Καθ.: Και παρόλα αυτά πιστεύεις ακόμα σε Αυτόν;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Σύμφωνα με εμπειρικό, ελεγχόμενο και με δυνατότητα μελέτης των αποτελεσμάτων ενός φαινομένου πρωτόκολλο, η επιστήμη υποστηρίζει ότι ο Αϊ-Βασίλης δεν υπάρχει. Τι έχεις να απαντήσεις σε αυτό, παιδί μου;
Φοιτ.: Τίποτα. Εγώ έχω μόνο την πίστη μου.
Καθ.: Ναι, η πίστη. Και αυτό είναι το πρόβλημα της επιστήμης.
Φοιτ: Καθηγητά, υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε θερμότητα;
Καθ.: Ναι.
Φοιτ.: Και υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε κρύο;
Καθ.: Ναι.
Φοιτ.: Όχι, κύριε. Δεν υπάρχει. Μπορεί να έχεις μεγάλη θερμότητα, ακόμα περισσότερη θερμότητα, υπερθερμότητα, καύσωνα, λίγη θερμότητα ή καθόλου θερμότητα. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται κρύο. Μπορεί να χτυπήσουμε 458 βαθμούς υπό το μηδέν, που σημαίνει καθόλου θερμότητα, αλλά δεν μπορούμε να πάμε πιο κάτω από αυτό. Δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται «κρύο». «Κρύο» είναι μόνο μια λέξη, που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε την απουσία θερμότητας. Δεν μπορούμε να μετρήσουμε το κρύο. Η θερμότητα είναι ενέργεια. Το κρύο δεν είναι το αντίθετο της θερμότητας, κύριε, είναι απλά η απουσία της.
Στην αίθουσα επικρατεί σιγή...
Φοιτ.: Σκεφτείτε το σκοτάδι, καθηγητά. Υπάρχει κάτι που να ονομάζουμε σκοτάδι;
Καθ.: Ναι, τι είναι η νύχτα αν δεν υπάρχει σκοτάδι;
Φοιτ.: Κάνετε και πάλι λάθος, κύριε καθηγητά. Το «σκοτάδι» είναι η απουσία κάποιου άλλου παράγοντα. Μπορεί να έχεις λιγοστό φως, κανονικό φως, λαμπερό φως, εκτυφλωτικό φως... Αλλά, όταν δεν έχεις φως, δεν έχεις τίποτα και αυτό το ονομάζουμε σκοτάδι, έτσι δεν είναι; Στην πραγματικότητα το σκοτάδι απλά δεν υπάρχει. Αν υπήρχε θα μπορούσες να κάνεις το σκοτάδι σκοτεινότερο.
Καθ.: Που θέλεις να καταλήξεις με όλα αυτά, νεαρέ;
Φοιτ.: Κύριε, ότι η φιλοσοφική σας σκέψη είναι ελαττωματική.
Καθ.: Ελαττωματική!; Μήπως μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί;
Φοιτ.: Καθηγητά, βλέπετε τον Αϊ Βασίλη σαν κάτι τελικό, κάτι που μπορεί να μετρηθεί. Κύριε, η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει ούτε κάτι τόσο απλό όπως την σκέψη. Χρησιμοποιεί την ηλεκτρική και μαγνητική ενέργεια, αλλά δεν έχει δει ποτέ, πόσο μάλλον να καταλάβει απόλυτα αυτήν την ενέργεια. Το να βλέπεις το θάνατο σαν το αντίθετο της ζωής είναι σαν να αγνοείς το γεγονός ότι ο θάνατος δεν μπορεί να υπάρξει αυτόνομος. Ο θάνατος δεν είναι το αντίθετο της ζωής: είναι απλά η απουσία της. Τώρα πείτε μου, καθηγητά. Διδάσκετε στους φοιτητές σας ότι εξελίχτηκαν από μια μαϊμού;
Καθ.: Εάν αναφέρεσαι στην φυσική εξελικτική πορεία, τότε ναι, και βέβαια.
Φοιτ.: Έχετε ποτέ παρακολουθήσει με τα μάτια σας την εξέλιξη;
Καθ.: ...
Φοιτ.: Εφόσον κανένας δεν παρακολούθησε ποτέ την διαδικασία εξέλιξης επιτόπου και κανένας δεν μπορεί να αποδείξει ότι αυτή η διαδικασία δεν σταματά ποτέ, τότε διδάσκεται την προσωπική σας άποψη επί του θέματος. Τότε μήπως δεν είστε επιστήμονας, αλλά απλά ένας κήρυκας;
Καθ.: ...
Φοιτ.: Υπάρχει κάποιος στην τάξη που να έχει δει τον εγκέφαλο του καθηγητή; Που να έχει ακούσει ή νιώσει ή ακουμπήσει ή μυρίσει τον εγκέφαλο του καθηγητή; Κανένας. Άρα σύμφωνα με τους κανόνες του εμπειρικού, ελεγχόμενου και με δυνατότητα προβολής πρωτόκολλου, η επιστήμη ισχυρίζεται ότι δεν έχετε εγκέφαλο, κύριε. Και αφού είναι έτσι τα πράγματα, τότε, με όλο τον σεβασμό, πώς μπορούμε να εμπιστευτούμε αυτά που διδάσκετε, κύριε;
Καθ.: Μου φαίνεται ότι απλά θα πρέπει να στηριχτείς στην πίστη σου. Συνέχισε να πιστεύεις στον Αϊ-Βασίλη παιδί μου..!
Φοιτ.: Αυτό είναι, κύριε... Ο σύνδεσμος μεταξύ του ανθρώπου και του Αϊ-Βασίλη είναι η ΠΙΣΤΗ. Αυτή είναι που κινεί τα πράγματα και τα κρατάει ζωντανά.

Αυτός ο νεαρός λέγεται ότι ήταν ο Λιακόπουλος. Άλλοι πάντως λένε ότι ήταν ο Καρατζαφέρης...