O Νίτσε και οι σοφίες του

Ανοίγω αυτό το θέμα έχοντας χθες διαβάσει τον (γραμμένο το 1888,τελευταίο γόνιμο του έτος προ της ψυχολογικής καταρρεύσεώς του)"Αντίχριστο"του Νίτσε και κάποια άλλα κείμενα περί αυτού και έχοντας απορήσει τι μπορεί να βρει κανείς σοβαρό και λογικό σε αυτό του το έργο...
Κατ'αρχάς να πούμε πως ο Νίτσε αναφέρεται στον εαυτό του με τον τίτλο του έργου του.Ας αναφέρουμε κάποια πράγματα που αναφέρονται μέσα στο κάτωθεν των εκατό σελίδων αυτό έργο του"μεγάλου Γερμανού φιλοσόφου"(κατά κάποιους):
1.Ο μέγιστος Καντ είναι μία "καταστρεπτική αράχνη"(εν ω ο πλάτων είναι η..."κατάρα της Ευρώπης" κατά τον Νίτσε,όπως είπαμε αφού επέφερε την εκλογίκευσι και ηθικοποίησι του αρχαίου πνεύματος),τελείως απορριπτέος,
2.Αυτοί που ασπάσθηκαν τον χριστιανισμό ήσαν...ο υπόκοσμος της εποχής του Χριστού,
3.Ο Ι.Χ, ήταν ένοχος!Δικαίωσις,ενί λόγω,των βδελυρών,δόλιων και βασισμένων στην συκοφαντία(και στους ψευδομάρτυρες) πράξεων των αρχιερέων και πρεσβυτέρων.Σημειώτεον,ο Χριστός προσφάτως ανακηρύχθηκε αθώος σε κάποια εβραική επανάληψι της δίκης του Ιησού με ένα μόνον ψήφο κατά...,
4.Η προσωπικότης που θαυμάζει ο Νίτσε περισσότερο μέσα από τα Ευαγγέλια είναι ο(άβουλος,ανάξιος,όσο και ..."σκεπτικιστής" Ρωμαίος ηγετίσκος)Πόντιος Πιλάτος,αφού θεωρούσε ανάξιο να ασχολείται με τους Εβραίους."Τι ένας Εβραίος περισσότερο,τι ένας λιγότερο",λέγει ο σοφός Νίτσε(και από εδώ-ακόμη- καταλαβαίνουμε γιατί ο εθνικοσοσιαλισμός γαλουχήθηκε-και-από τις νιτσεικές ιδέες),
5.Ο χριστιανισμός ήταν κατά της χαράς γενικά,ενώ ο ίδιος ο Νίτσε αλλού δηλώνει(διστακτικά μάλλον) ευτυχής,ενώ αλλού δηλώνει πως δεν μπορεί να κρατήσει ένα μελαγχολικό αναστεναγμό,αφού,όπως λέγει,κάποιες μέρες έχει διάθεσι πιο μαύρη και από τη μαύρη μελαγχολία... ,
6.Κατά τον...σοφό Νίτσε,η ευσπλαχνία είναι κι αυτή(μαζύ με όλες τις θεωρούμενες ως ανώτερες ηθικοπνευματικές αξίες)παρακμιακή,αφού πολλαπλασιάζει τον πόνο,κάτι που αντίκειται στα ζωογόνα αισθήματα της δυνάμεως!,
7.Οι χριστιανοί Πατέρες ο Νίτσε μυρίζεται πως ήσαν γλοιώδεις κ.λπ.τιμητικά διαβάζοντας τα κείμενά των όπως και μη άνδρες,ενώ αντιθέτως ο ανώτερος Ισλαμισμός απευθύνεται σε άνδρες...,
8.ο νίτσε πιστεύει πως ίσως θα ζήσει να δει τον τελευταίο χριστιανό(!,κάτι παρόμοια μας λέγουν-θριαμβολογώντας- και ωρισμένοι σύχρονοι αμφισβητίες)ενώ λέγει πως η απαρχή της χρονολογήσεως θα αλλάξει μάλλον μετά από αυτό το εργο του,που σαφώς(με τα συντριπτικά του επιχειρήματα)θα...ισοπεδώσει τον Χριστιανισμό...
Αυτά προς το παρόν με τις σοφίες του-συμπαθούς-Νίτσε.Η αλήθεια είναι πως περίμενα πως ο "Αντίχριστος"που μου είχε προτείνει ο αγαπητός Μιχάλης παλαιότερα μαζύ με την "βιογραφία του διαβόλου"(P.Stanford,εκδ."Αρχέτυπο")ως σημαντικά αντιχριστιανικά έργα θα ήταν σοβαρότερο έργο,αλλά...

Φιλικώτατα,
Παθοκτόνος.

Αγαπητε Παθοκτονε,ανοιγεις ενα τεραστιο θεμα και θα μου επιτρεψεις να σου πω πως δεν ειναι ευκολο να καταλαβεις τα λεγομενα του Νιτσε αν δεν εχεις μια ολοκληρωμενη εικονα της σκεψης του που φιλοσοφικα ειναι πολυ πρωτοτυπη.Ο Νιτσε ηταν ενας πανεξυπνος και βαθυστοχαστος ανθρωπος αλλα ειχε μια πολυ ιδιαιτερη αισθηση της ηθικης και θα ελεγα οτι ειχε καπως "χαοτικο" τροπο σκεψης.Δεν ειχε δηλαδη αντιληφθει την αρμονια του Λογου και γι'αυτο αρνουταν με τα βγδελυμιας την υπαρξη του και την θεωρουσε προιον φαντασιωσης.Οπως ειπα πριν η φιλοσοφικη σκεψη του Νιτσε ειναι αρκετα πρωτοτυπη αλλα θα μπορουσε καποιος να εντοπισει 2 επιροες σ'αυτη,τον Ελληνικο Διονυσιασμο και την Παγανιστικη θρησκεια των αρχαιων Γερμανων.Θα πρεπει να θεωρησουμε δεδομενο οτι στη μεγαλυτερη εκταση του το εργο του Νιτσε απευθυνεται οχι σε ολη την ανθρωποτητα αλλα στους Γερμανικους λαους και στα ιδιαιτερα και μοναδικα χαρακτηριστικα της ψυχικης τους φυσης.Με λιγα λογια το εργο του Νιτσε ηταν ενα κυρηγμα προς τους Γερμανους για επιστροφη στις ριζες και στη ζωη τους σε αρμονια με τη φυση(με τον τροπο φυσικα που την αντιλαμβανοταν αυτος).Φυσικα το κατα φυσην ζειν του Νιτσε ειναι εντελως διαφορετικο απο αυτο των Στωικων,μιας και ο Νιτσε δεν αποδεχεται την υπαρξη του Λογου.Ο Νιτσε ηταν ο τελευταιος μεγαλος παγανιστης της παλιας σχολης και πιστευε οτι οι αρχαιοι ανθρωποι επικοινωνουσαν με την θεια φυση μεσω της εκστασης και των ανωτερων ενστικτων,τα οποια εχουν ατονησει εξαιτιας της ντεκαντανς,για την οποια θεωρουσε υπευθυνα τα ανατολικα δογματα,μεταξυ των οποιων και τον Χριστιανισμο.Η ηθικη για τον Νιτσε ηταν η ηθικη της εξελιξης,δλδ ο νομος της δυναμης και αρετη ειναι η θεληση για δυναμη.Οι αποψεις του μπορει να φανταζουν ακραιες αλλα ειναι απολυτα λογικες απο την αποψη οτι ο Νιτσε ηταν στην ουσια ενα θρησκευομενο ατομο και Θεος του ηταν η φυση οπως την αντιλαμβανοταν αυτος.Επισης ισως ο Νιτσε να ηθελε να περασει αυτο το μυνημα στην ανθρωποτητα,οτι απο τη στιγμη που δεν πιστευε σε ενα Θεο,με τη χριστιανικη εννοια,που θα απονειμει δικαιοσυνη,πρεπει ο καθενας να προσπαθει να γινει δυνατος για να κερδισει τη ζωη του αφου κανενας δε θα του την χαρισει.Και οσον αφορα τη γνωμη του για τον οικτο και την ευσπλαχνια,δεν ειναι ο μονος που την υποστηριζει,ας θυμηθουμε τον Μπωλνταιρ που μας παροτρυνε να "δειρουμε τους φτωχους",αποψη που δεν διαφωνω απολυτα.Οσον αφορα παντως το συγκεκριμενο εργο,οντως θα συμφωνησω μαζι σου πως δεν ειναι δα καποιο μνημειωδες εργο,ανταξιο αλλων εργων του και εχω και εγω την εντυπωση οτι δεν ειχε μελετησει σε βαθος τον Χριστιανισμο και η αποψη του δεν εχει μεγαλο βαρος.Ειναι γεγονος δε οτι ο Νιτσε εχει επιρεασει σε μεγαλο βαθμο την ιδεολογια του Εθνικοσοσιαλισμου(αν ηξερε βεβαια οτι αυτη η θεωρια συνδιαζει τις ιδεες του με αυτες του Πλατωνα και των Στωικων,μαλλον θα...βρυκολακιαζε!)Παντως επειδη στον τιτλο του θεματος σου διακρινω καποια ειρωνια κατα του Νιτσε,θα σου προτεινα να διαβασεις και αλλα εργα του γιατι εχει καποιες πραγματικα μοναδικες και πολυ σημαντικες ιδεες,που μπορουν να χρησιμεψουν και σε καποιον με τελειως διαφορετικη κοσμοθεωρηση απο αυτη του Νιτσε.

Συγγνώμην,αλλά ο Baudelaire,πέραν μερικών ορθών αποφθεγμάτων και πέραν του ότι οι ποιητικές του συλλήψεις ήσαν υψηλού διανοητικού επιπέδου,έζησε ζωή έκλυτη(για την οποία-ειρήσθω εν παρόδω-κατεθλίβετο,το οποίο βλέπουμε ξεκάθαρα,αν διαβάσουμε π.χ. και το υπέροχο και λίαν διδακτικό του ποίημα :"Spleen" σε μετάφρασι π.χ. Καρυωτάκη).Και κάποια ποιήματά του αναφέρονταν στο"απέραντο όπιο"και στους ύμνους στον Εωσφόρο(!),τους οποίους μετέφρασε και ο δικός μας εθνικιστής ποιητής Σημηριώτης(για να μην ξεχνιόμαστε...)!

Κατά τα άλλα,συμφωνώ πως υπάρχουν πολύ σημαντικότερα έργα του Νίτσε,όπως η"γένεσις της τραγωδίας",η "γενεαλογία της ηθικής",το"τάδε έφη Ζαρατούστρα"κ.α..Δεν ξέρω αν θα είχατε να μου προτείνετε κάποια καλή μελέτη για το έργο του,προς το παρόν έχω αγοράσει ένα μικρό μελέτημα κάποιου ακαδημαικού των εκδ."Ενάλιος".

Όσον αφορά το συγκεκριμένο έργο του,παρουσιάζεται εξόχως υπερήφανος,αφού λέγει πως του"ανήκει το μεθαύριο"και πως θα γεννηθεί μετά το θανατό του επειδή αυτό του το βιβλίο(ο"αντίχριστος")απευθύνεται στους πολύ λίγους(...),και πως είναι ίσως αυτοί που έχουν "καταλάβει τον Ζαρατούστρα"...Τους δε συγχρόνους του τους ελεεινολογεί με τον πλέον δηκτικό τρόπο...Και συγκαταλέγει στα τεκμήρια της πολεμικής του κατά χριστιανισμού το ότι αυτός...λέγεται "θρησκεία της ευσπλαχνίας"...Φιλικά,παθοκτόνος

"Εγώ είμαι νόμος μόνο για τον εαυτό μου, δεν είμαι ένας νόμος για όλους"

"Αν θες να πας ψηλά, κοίτα να μεταχειριστείς τα δικά σου πόδια! Μην αφήνεις να σε κουβαλήσουν, μην κάθεσαι σε ράχες και κεφάλια ξένων!"

"Αλλά ας πούμε ότι κάποιος είπε με όλη του τη σοβαρότητα ότι οι ποιητές λένε πολλά ψέματα: ε, λοιπόν έχει δίκιο, ναι, λέμε πολλά ψέματα εμείς οι ποιητές! Ξέρουμε πολύ λίγα πράγματα και δύσκολα μαθαίνουμε: γι' αυτό είμαστε υποχρεωμένοι να λέμε ψέματα".

αποσπάσματα από 'Τάδε Έφη Ζαρατούστρα'

---

Νομίζω πως ο Νίτσε ήταν πρώτα από όλα μοναχικός 'ποιητής' ιδεών και ερευνητής του πραγματικού εαυτού. Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε κριτική για το έργο του 'σημαδεύει' στην προσωπικότητά του και ουδεμία σχέση έχει με οποιαδήποτε κοινωνική ή άλλη οργάνωση.

Φιλικούς Χαιρετισμούς

Αγαπητέ μου Παθοκτόνε, αν δεν απατώμαι, ο λόγος που σας είχα προτείνει τα εν λόγω έργα ήταν για να διαπιστώσετε και άλλη μια οπτική γωνία στο θέμα της θρησκείας και της κριτικής της προσέγγισης. Σε καμία περίπτωση η βιογραφία του Διαβόλου δεν είναι αντιχριστιανικό έργο, είναι μια μελέτη για την εξέλιξη της μορφής του Διαβόλου ανά τους αιώνες και το πως χρησιμοποιήθηκε κατά καιρούς. Ο Αντίχριστος του Νίτσε είναι έργο που πλέει σε άλλες διανοητικές θάλασσες, με τις οποίες μάλιστα δεν συμφωνώ, αλλά αυτό είναι προσωπική μου άποψη.
Κριτική στην Εκκλησία και στη θρησκεία, όπως ξέρετε, έχουν ασκήσει πολύ σημαντικοί άνθρωποι και για να λέμε την αλήθεια, σε πολλά σημεία έχουν δίκιο. Την κριτική την ασκούν είτε καλοπροαίρετα, με σκοπό να την ωθήσουν να βελτιωθεί, είτε κακοπροαίρετα.
Οπότε μην περιμένετε από εμένα να σας συστήσω αντι-χριστιανικά έργα (με την έννοια του κακοπροαίρετου) αλλά κείμενα που στέκονται μεν επικριτικά αλλά πιστεύω με καλή διάθεση...

Εγώ για να είμαι ειλικρινής αντιπαθώ τον Νίτσε για έναν και μοναδικό λόγο.Γιατί κατα κύριο λόγο ήταν ο φιλόσοφος από τον οποίο εμπνεύστηκε ο ναζισμός τις ιδέες του.Ε,δεν είναι εδώ που τα λέμε και οτι καλύτερο οι ιδέες σου να γίνονται κίνημα που αιματοκύλησε την μισή Ευρώπη.

δεν φταει ο νιτσε γιαυτο οσο εκεινοι που τον διαστρευλωσαν

Εμένα, από ότι άκουσα από τον Παθοκτόνο και τον Black Planet, μια χαρά μου φαίνεται ο Νίτσε. Πιστεύω πως η κατάθλιψή του προέρχεται μάλλον από βιολογικούς λόγους. Πρέπει να ζούσε την παθητική και θλιβερή ζωή των λογίων, μακριά από την φύση και την άσκηση και αντίθετα από ότι πίστευε.(άλλος ένας καθούλου πρακτικός λόγιος )
Δεν έχω διαβάσει κανένα έργο του και μάλιστα μου συστήθηκε να τον αποφύγω, γιατί είναι πολύ πεσιμιστής. Εγώ φύσει είμαι θετικός και αισιόδοξος, οπότε δεν διάβασα τίποτα δικό του.

Φίλε μου Jissard δεν ξέρω ποιός σου είπε αυτές τις απίστευτες ανακρίβιες για τον Νίτσε!Ο Νίτσε είναι το ακριβώς αντίθετο!Ένας κύρηκας της αισιοδοξίας και της κατά φύσην ζωής(βέβαια όπως την αντιλαμβανόταν ο ίδιος).Ήταν άλλωστε ένθερμος οπαδός του Διονυσιασμού,άρα πώς θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο;Και αυτά τα συμπεράσματα που έβγαλες για τον τρόπο ζωής του είναι εξ'ίσου λανθασμένα.Ο Νίτσε,αν μελετήσεις την βιογραφία του ήταν καθαρα ένας μπον βιβέρ,άνθρωπος του πάθους,σε βαθμό μάλιστα παραπάνω από τα δικά μου γούστα...Δεν έχει καμία σχέση με αυτό που αναφέρεις του λόγιου που ζούσε παρά φύσην,εκτός αν εννοείς παρά φύσην την αντικοινωνικότητα,κάτι που για μένα φυσικά είναι λάθος,γιατί η κοινωνία από μόνη της τους τελευταίους αιώνες μας οδηγεί στον παρά φύσην τρόπο ζωής.Η κατάθλιψη του Νίτσε αρχικά εμφανίστηκε όταν τον απέριψε μια κοπέλα που αγαπούσε,η Ρωσικής καταγωγής Λου Σαλωμέ.Στη συνέχεια επιδεινώθηκε για λόγους που θα σου αναπτύξω σε πμ.

Ναι? Εγώ απλά κοίταξα το προφίλ του(σίγουρα όχι αθλητικός)και τις δραστηριότητές του(πανεπιστήμια, πτυχία,...) και υπέθεσε ότι ήταν ο κλασσικός λόγιος. Ήταν, μπαγασάκος λοιπόν, ε? Και έπαθε μελαγχολία για μια γυναίκα? Όσο για τη φύση δεν εννοούσα την αντικοινωνικότητα αλλά το ότι μου φάνηκε τύπος της μεγαλούπολης και όχι φυσιολάτρης. Αλήθεια, όμως, είναι δυνατό να είναι κανείς αντικοινωνικός και μπον βιβέρ μαζί? Δεν είναι σχήμα οξύμορο?