Αποτέλεσμα ή Πρόθεση;

Θα είμαι πολύ περιεκτικός και σαφής. Τι έχει πιο πολύ σημασία το αποτέλεσμα της αμαρτίας (όποια και να ήταν αυτή) ή η πρόθεσή μας; Και δεν το θέτω μόνο θρησκευτικώς, αλλά γενικά: Κάποιος έκανε/είπε κάτι κακό, τι μετρά πιο πολύ το αποτέλεσμα η η πρόθεση του;

Σας το αφήνω να το συζητήσετε μέχρι να (αν) γυρίσω πίσω. Το τίτλο μπορούν να τον αλλάξουν οι συντονιστές ή και να μεταφέρουν το θέμα κατά το δοκούν.

Αν και δεν πιστευω στην αμαρτια ως μεταφυσικη/θρησκευτικη εννοια, το ερωτημα σου ειναι αρκετα ενδιαφερον. Το κατα ποσο οι καλες προθεσεις δικαιολογουν στο μετρο που μπορουν να δικαιολογησουν μια κακη πραξη...

Υπαρχει μια εκφραση που με εκφραζει απολυτα, νομιζω.... Ο δρομος για την κολαση ειναι στρωμμενος με καλες προθεσεις.

Ο καθενας μας κρινεται βασει των πραξεων του, και του αντικτυπου που εχουν αυτες.

V for V

-.... Μετά απο ό,τι συνέβη, μετά από ό,τι έκαναν ήθελα να σκοτωθώ. Αλλά ένιωθα ότι κάποια μέρα θα ερχόσουν να το κάνεις εσύ. Δεν ήξερα τι ήθελαν να κάνουν σου το ορκίζομαι. Διάβασε το ημερολόγιο μου.

- Αυτό που έκαναν, το κατάφεραν εξαιτίας σου.

- Ο Οπενχάιμερ άλλαξε περισσότερα απ' την έκβαση ενός πολέμου.
Άλλαξε ολόκληρη την πορεία της ανθρώπινης ιστορίας. Είναι κακό να ελπίζεις σε κάτι τέτοιο;

-Δεν ήρθα γι'αυτά που ήλπισες. Ήρθα γι' αυτά που έκανες...
.

Πολύ ωραίο θέμα για συζήτηση, πραγματικά!

Θα συμφωνήσω με τους παραπάνω συνομιλητές: Ότι ο καθένας είναι υπεύθυνος των πράξεών του.

Δεν πιστεύω ότι μπορεί να κριθεί κάποιος για τις σκέψεις ή την πρόθεσή του να κάνει κάτι αλλά μπορεί να κριθεί μόνο όταν προβεί κ εκτελέσει την πρόθεσή του. Γιατί από την σκέψη μέχρι την εκτέλεσή της υπάρχει πολύ μεγάλο κενό.

Π.χ: Έχουμε ένα αστυνομικό έγκλημα. Ο ύποπτος-κατηγορούμενος συλλαμβάνεται κ τιμωρείται για την πράξη του.
Πολλές φορές, θα μου πείτε, βλέπουμε μετά ότι δηλώνει μετανοιωμένος για την πράξη του. Αλλά, στην τελική, έχει καμία σημασία; Από την στιγμή που το έκανε θα τιμωρηθεί!

Κ εδώ μπαίνει το ζήτημα θρησκεία. Ότι δηλαδή πρέπει να συγχωρεθεί ο κατηγορούμενος κ να κριθεί μόνο από τον Κύριο. Δε νομίζω ότι μπορεί να σταθεί τέτοια δικαιολογία σε έγκλημα, αμαρτία, κακή πράξη. Αυτά, είτε το θέλουμε είτε όχι, δεν αγγίζουν την πραγματικότητα κ φυσικά, δεν πρέπει να τα λαμβάνουμε υπ όψιν μας.

Μπιζελι μου θα διαφωνησω οσον αφορα το κατα ποσο μπαινει η θρησκεια στο ολο ζητημα.
Η θρησκεια απο την φυση της ειναι υποκειμενικη και εγκειται στην πιστη του καθενος, ομοιως και η υπαρξη η μη του θεου-κριτη.

Απο την αλλη ειναι χαρακτηριστικη η περιπτωση των εγκληματων που εχουν τελεστει στο ονομα της θρησκειας και του θεου.

Το ερωτημα που θετω εγω ειναι εαν η κακη πραξη/αμαρτια ειναι κατι σχετικο, η κατι απολυτο....

Γνωριζουμε οτι ο φονος ειναι αμαρτια. Εαν σκοτωσω ομως καποιον στο ονομα της πατριδας, η υπερασπιζομενος την, αυτο ειναι αμαρτια η οχι;

Memorable Quotes from Total Recall (1990):

Kuato: What do you want, Mr. Quaid?
Douglas Quaid: The same as you, to remember.
Kuato: But why?
Douglas Quaid: To be myself again.
Kuato: You are what you do. A man is defined by his actions, not his memory.

http://www.us.imdb.com/title/tt0100802/quotes

"The road to hell is full of good intentions...." Iron Maiden
παραφθορά του κανονικού: "The road to hell is paved with good intentions"

Οι προθέσεις δεν είναι τίποτα. Οι πράξεις είναι αυτές που μας καθορίζουν (ή η απραξία μας σε καθοριστικές στιγμές"

Επίσης: "The hottest places in hell are reserved for those who in times of great moral crisis maintained their neutrality." Δάντης (ο συγγραφέας φυσικά )

(f(προθέσεις, τύχη, συνήθεια...) = συμπεριφορά

Οι προθέσεις μας καθορίζουν τις πράξεις μας και όχι αντίστροφα. Η ανθρώπινη συνείδηση κουβαλάει πάντα το βάρος των συνεπειών των πράξεών της αλλά μπορεί να αναθεωρεί τα κίνητρά της.

R-b-t3r γράφεις:

1)"Οι προθέσεις δεν είναι τίποτα."

Ακριβώς, οι προθέσεις δεν είναι τίποτα, είναι κινητήριος μοχλός!

2)"Οι πράξεις είναι αυτές που μας καθορίζουν (ή η απραξία μας σε καθοριστικές στιγμές)"

Δηλαδή, αυτό που μας καθορίζει είναι οι πράξεις μας ή η απραξία περιστασιακά, νομίζω πως είναι αντιφατικό.

3)"The hottest places in hell are reserved for those who in times of great moral crisis maintained their neutrality"

Κάποιος δηλαδή που επιλέγει και διατηρεί την ίδια σταθερή ουδέτερη συμπεριφορά σε εποχή ηθικής κρίσης έχει χειρότερη μοίρα από κάποιον που επιλέγει να την οικειοποιηθεί;

4)"The road to hell is paved with good intentions"

Νομίζω πως εδώ θίγεται η συνήθειά μας να δικαιολογούμαστε και την δυσκολία του να διατηρούμε αγνές προθέσεις. Κάποιος όμως μπορεί να δει απλά πως οι καλές προθέσεις οδηγούν στην κόλαση! Κάποιος που αυστηρά κοιτάζει το αποτέλεσμα μπορεί να σε κατακρίνει μιας και επαναλαμβάνεις απλά αυτό που έγραψε ο Voel και μάλιστα χωρίς κάποια ερμηνεία. Κάποιος που κοιτάζει τις προθέσεις, μπορεί να δει πως συμφωνείς με τον Voel και πως επαυξάνεις στην ουσία της φράσης.

Δεν κάνω προσωπική επίθεση και σέβομαι τον λόγο σου. Οι προθέσεις σου μπορεί να είναι επικοινωνιακές, αγνές και σοφές, το αποτέλεσμα όμως είναι αντιφατικότητα και τρομοκρατικός, κενός λόγος. Τι πιστεύεις πως μετράει;


Φιλικούς Χαιρετισμούς

Δεν θα μπορούσα ποτέ να κρίνω την πράξη κάποιου βασιζόμενη μονάχα στο αποτέλεσμα. Τι είναι εξάλλου το αποτέλεσμα; Ένα οριστικοποιημένο τέλος ή η αρχή μια αλληλουχίας αντιδράσεων και εκρήξεων; Μια πράξη περιορίζεται καθαρά σε ένα αποτέλεσμα ή το αποτέλεσμα όλων των πράξεων κάθε ανθρώπου είναι τόσο αόριστο και αδιευκρίνιστο που δεν μπορούμε να το ελέγξουμε; Η δολοφονία ενός Χ ατόμου είναι κάτι τραγικό, το αποτέλεσμα είναι όμως μόνο ο θάνατος του Χ; Ή η πράξη αυτή συμπεριλαμβάνει κι άλλα πράγματα, άλλες πράξεις πού είτε συνέβησαν πριν τη δολοφονία ή κατά τη διάρκεια, είτε μετά;

Αναρωτηθείτε τι είναι αυτό που θα έκανε ποτέ κάποιον να διαπράξει ένα έγκλημα. Και αν ποτέ καταφέρετε να καταλήξετε σε μια ολοκληρωμένη και πλήρη λίστα συμπερασμάτων (ή και υποθέσεων) τότε ελάτε να σας ανατρέψω την "πληρότητα".

Κι επειδή η ψηφοφορία είναι φανερή, μέχρι στιγμής πέρα από μένα έχουν ψηφίσει και οι αγαπητοί R-b-t3r και beetlejuice. Θα ήθελα λοιπόν να τους θυμήσω πως στα δικαστήρια, με τη δική τους λογική, δε θα υπήρχε ούτε εξέταση των στοιχείων, ούτε υπεράσπιση ούτε κατηγορία. Για κάθε είδους έγκλημα θα υπήρχε προαποφασισμένη ποινή και κανείς δε θα μπορούσε να τη γλιτώσει. Π.χ. ληστεία --> 10 χρόνια φυλάκιση, φόνος --> θανατική ποινή, βιασμός --> 20 χρόνια φυλάκιση κλπ.

~ Η πρώτη επιλογή της ερώτησης είναι σα να σου ζητά να περιγράψεις πλήρως τον ήλιο χωρίς να έχεις διαβάσει τίποτα γι' αυτόν σε εγκυκλωπαίδειες, χωρίς να ξέρεις αστρονομία. Μόνος βοηθός σου τα μάτια σου. Πόσο αντικειμενικός μπορείς να είσαι; ~

Αν ομως για τους πιο αξιους λογους και με τις καλυτερες προθεσεις, κανω το μεγαλυτερο εγκλημα, τοτε ειμαι υπευθυνος η οχι; Ειμαι ενοχος η οχι;

Η ιστορια ειναι γεματη απο τετοια παραδειγματα...