ΠΕΡΙ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ
Πολύς λόγος γίνεται για το αν πρέπει να αναστηθεί ή όχι η αρχαία ελληνική γλώσσα ( όπως ανέστησαν οι εβραίοι την γλώσσα τους στο Ισραήλ ) .
Επιθυμώ να καταθέσω τις σκέψεις μου για να αρχίσει κάποιος διάλογος .
1) Η αρχαία μας γλώσσα ήταν γλώσσα ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ανθρώπων . Τότε που ο πολίτης έβγαινε στην Εκκλησία του Δήμου και προσπαθούσε να πείσει τους συμπατριώτες του είχε μεγάλη σημασία η ομιλία του να είναι :
# ΣΑΦΗΣ
# ΑΚΡΙΒΗΣ
# ΣΥΝΤΟΜΗ
# ΕΥΗΧΗ ( ΟΜΟΡΦΗ ΣΤΟ ΑΚΟΥΣΜΑ )
Όλα αυτά τα είχε η αρχαία γλώσσα στον υπέρτατο βαθμό . Ακόμη , άγνωστο πώς , ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ ΣΗΜΕΙΑ ΣΤΙΞΗΣ ! Με κάποιο τρόπο ο αρχαίος καταλάβαινε πότε τελείωνε η πρόταση , άν ήταν ερώτηση ή κατάφαση χωρίς να χρειάζεται κάποιο ειδικό σημάδι . Το τίμημα ήταν βαρύ . Έγινε πολύπλοκη και δύσκολη για όσους δεν την είχαν διδαχθεί σαν μητρική .
Σήμερα είμαστε έθνος δούλων . Κανείς δεν μας ζητά να εκφέρουμε γνώμη και να πείσουμε τους άλλους . Όλες οι αποφάσεις έρχονται έτοιμες απο τοποθεσίες πέραν του Ατλαντικού . Σαν δούλοι , μας αρκούν 200-300 λέξεις για τις καθημερινές δοσοληψίες .
Όσο είμαστε δούλοι , η μεγάλη μάζα θα αδιαφορεί για την αρχαία γλώσσα μας διότι της είναι άχρηστη .
Η αρχαία γλώσσα θα αναστηθεί πραγματικά αν αποκτήσουμε πολίτευμα Άμεσης Δημοκρατίας . Λίγοι και εκλεκτοί όμως πρέπει να κρατήσουν το φώς της γλώσσας αναμμένο περιμένοντας την ημέρα της λευτεριάς . Γι' αυτούς τους λίγους είναι οι επόμενες γραμμές .
2) Η αρχαία γλώσσα είναι δύσκολη λόγω των ρημάτων της . Τίποτα δεν μας εμποδίζει να αναστήσουμε τα ουσιαστικά . Πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι η συγγραφή ενός λεξικού που να μεταφράζει τις σύγχρονες λέξεις σε αρχαίες ελληνικές . Όσο και αν φαίνεται εξωφρενικό τέτοιο λεξικό δεν υπάρχει ακόμη ! Αν λοιπόν κάποιος μερακλής ιδιοκτήτης ψητοπωλείου θέλει να αλλάξει την πινακίδα του μαγαζιού σε αρχαιοελληνική δεν μπορεί να βρεί πώς λεγόταν στα αρχαία το κοτόπουλο , τα κάρβουνα , το ψητό , η σούβλα , η στάχτη κλπ . Η συγγραφή αυτού του λεξικού πρέπει να είναι πρώτο μέλημά μας . Έτσι θα μάθουμε ολόκληρο τον πλούτο της γλώσσας μας . Θα μάθουμε οτι το πρόβατο λεγόταν "μήλον" στην εποχή του Ομήρου και αργότερα εμφανίσθηκε το "αμνός" .
Θα μάθουμε οτι ο βοηθός λεγόταν "αοσσητήρ" και μετά εμφανίσθηκαν τα "αρωγός" και "επίκουρος" .
Θα μάθουμε οτι ο ταχύς λεγόταν "καρπάλιμος" αλλά και "ωκύς" .
3) Μετά πρέπει να αποφασίσουμε ποια μορφή της γλώσσας μας θα αναστήσουμε . Αυτή με τα πνεύματα και τους τόνους είναι η μορφή της ελληνιστικής περιόδου . Ο Πλάτων έγραφε κεφαλαιογράμματη γραφή χωρίς τόνους και σημεία στίξης . Στα χρόνια του Ομήρου υπήρχε η βουστροφηδόν γραφή .
4) Μετά πρέπει να αποφασίσουμε ποιό αλφάβητο θα αναστήσουμε . Το σημερινό είναι των κλασσικών χρόνων . Στα χρόνια του Ομήρου τα γράμματα ήταν αυτά που λέμε "λατινικά" . Το "Θ" γραφόταν σαν κύκλος με σταυρό μέσα . Υπήρχαν άλλα τρία γράμματα : στίγμα , κόππα και σαμπί . Πιθανόν κάθε πόλη είχε μικροδιαφορές στο αλφάβητο που χρησιμοποιούσε . Ο Οδυσσέας έγραφε σε γραμμική Β και πιό πρίν υπήρχε η γραμμική Α . Οι Μινωϊτες έγραφαν με τα σύμβολα του δίσκου της Φαιστού .
5) Μετά πρέπει να αποφασίσουμε ποιά προφορά θα κρατήσουμε . Την Ερασμιακή ή την σύγχρονη ;
6) Μετά πρέπει να αποφασίσουμε ποιό είναι το "ελληνικό πνεύμα" απέναντι σε γλωσσικά θέματα : Νεωτερισμός ή σεβασμός στην παράδοση ; Οι αρχαίοι άλλαζαν τα αλφάβητα σαν πουκάμισα χωρίς να νοιάζονται για θέματα παράδοσης . Στα μεσαιωνικά χρόνια άλλα ευαγγέλια γράφονται με μικρογράμματη γραφή και άλλα με καφαλαιογράμματη . Το πρακτικό πνεύμα κυριαρχεί στην αρχαιότητα . Το "ΟΙ" , το "ΕΙ" , το "Υ" , το "Ι" , το "Η" συμβολίζουν διαφορές στην προφορά . Δεν τα έχουν έτσι απο κάποιο βίτσιο . Στα μεσαιωνικά χρόνια τα διατηρούν απο σεβασμό στην παράδοση . Ο Μακρυγιάννης γράφει σε φωνητική μικρογράμματη γραφή . Κανείς δεν διανοήθηκε να τον κατηγορήσει γι' αυτό . Είναι τόσο δυνατό το κείμενό του που θα μπορούσαμε (τιμής ένεκεν ) να καθιερώσουμε την γραφή του σαν επίσημη νεοελληνική γραφή .
7) Μετά πρέπει να απαντήσουμε στα κάτωθι ερωτήματα :
# Τί κάνει μια γλώσσα σπουδαία ; Η χρονική της διάρκεια ή τα κείμενα που γράφτηκαν σ' αυτή τη γλώσσα ; Θα ήταν η ελληνική τόσο σπουδαία αν δεν υπήρχαν τα γραπτά του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη και τόσων άλλων ; Έχει αξία να διατηρούμε την παλαιά μορφή της γλώσσας άν δεν έχουμε πλέον συγγραφείς ισάξιους του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη ;
# Τί θέλουμε ; Μια γλώσσα ακριβώς ίδια με αυτή που μιλούσε ο Πλάτων αλλά δύσκολη στο να διδαχθεί σε ξένους ή μια γλώσσα παραπλήσια με την του Πλάτωνος αλλά εύκολη στο να διδαχθεί σε ξένους ;
# Τί προτιμάμε : Εάν αναστήσουμε την Ομηρική γλώσσα θα κατανοούμε τον Όμηρο αλλά δεν θα καταλαβαίνουμε τον Ελύτη . Αν κρατήσουμε την σύγχρονη θα κατανούμε τον Ελύτη αλλά δεν θα καταλαβαίνουμε τον Όμηρο . Θα τις αναστήσουμε όλες τις μορφές της ελληνικής που υπήρξαν έως τώρα ; Δεν μου φαίνεται δύσκολο η πνευματική ελίτ να γνωρίζει να διαβάζει Όμηρο , Κορνάρο και Ελύτη . Ο απλός λαός ακούγοντας τους μορφωμένους κάτι θα μάθει . Βέβαια να μην ξεχνάμε οτι ο απλός λαός συγκρατεί μόνο όσα του χρειάζονται στις συγκεκριμένες κοινωνικοικονομικές συνθήκες . Ό,τι δεν χρειάζεται το αποβάλλει . Αυτός είναι φυσικός νόμος που δεν το βλέπω εύκολο να αγνοηθεί .
Το κείμενο αυτό υπάρχει και στην http://polit2006.t35.com/anc-lang.html όπου θα μπορείτε να βρείτε και τις μελλοντικές προσθήκες και βελτιώσεις .
Πολύς λόγος γίνεται για το αν πρέπει να αναστηθεί ή όχι η αρχαία ελληνική γλώσσα ( όπως ανέστησαν οι εβραίοι την γλώσσα τους στο Ισραήλ ) .
Επιθυμώ να καταθέσω τις σκέψεις μου για να αρχίσει κάποιος διάλογος .
1) Η αρχαία μας γλώσσα ήταν γλώσσα ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ανθρώπων . Τότε που ο πολίτης έβγαινε στην Εκκλησία του Δήμου και προσπαθούσε να πείσει τους συμπατριώτες του είχε μεγάλη σημασία η ομιλία του να είναι :
# ΣΑΦΗΣ
# ΑΚΡΙΒΗΣ
# ΣΥΝΤΟΜΗ
# ΕΥΗΧΗ ( ΟΜΟΡΦΗ ΣΤΟ ΑΚΟΥΣΜΑ )
Όλα αυτά τα είχε η αρχαία γλώσσα στον υπέρτατο βαθμό . Ακόμη , άγνωστο πώς , ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ ΣΗΜΕΙΑ ΣΤΙΞΗΣ ! Με κάποιο τρόπο ο αρχαίος καταλάβαινε πότε τελείωνε η πρόταση , άν ήταν ερώτηση ή κατάφαση χωρίς να χρειάζεται κάποιο ειδικό σημάδι . Το τίμημα ήταν βαρύ . Έγινε πολύπλοκη και δύσκολη για όσους δεν την είχαν διδαχθεί σαν μητρική .
Σήμερα είμαστε έθνος δούλων . Κανείς δεν μας ζητά να εκφέρουμε γνώμη και να πείσουμε τους άλλους . Όλες οι αποφάσεις έρχονται έτοιμες απο τοποθεσίες πέραν του Ατλαντικού . Σαν δούλοι , μας αρκούν 200-300 λέξεις για τις καθημερινές δοσοληψίες .
Όσο είμαστε δούλοι , η μεγάλη μάζα θα αδιαφορεί για την αρχαία γλώσσα μας διότι της είναι άχρηστη .
Η αρχαία γλώσσα θα αναστηθεί πραγματικά αν αποκτήσουμε πολίτευμα Άμεσης Δημοκρατίας . Λίγοι και εκλεκτοί όμως πρέπει να κρατήσουν το φώς της γλώσσας αναμμένο περιμένοντας την ημέρα της λευτεριάς . Γι' αυτούς τους λίγους είναι οι επόμενες γραμμές .
2) Η αρχαία γλώσσα είναι δύσκολη λόγω των ρημάτων της . Τίποτα δεν μας εμποδίζει να αναστήσουμε τα ουσιαστικά . Πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι η συγγραφή ενός λεξικού που να μεταφράζει τις σύγχρονες λέξεις σε αρχαίες ελληνικές . Όσο και αν φαίνεται εξωφρενικό τέτοιο λεξικό δεν υπάρχει ακόμη ! Αν λοιπόν κάποιος μερακλής ιδιοκτήτης ψητοπωλείου θέλει να αλλάξει την πινακίδα του μαγαζιού σε αρχαιοελληνική δεν μπορεί να βρεί πώς λεγόταν στα αρχαία το κοτόπουλο , τα κάρβουνα , το ψητό , η σούβλα , η στάχτη κλπ . Η συγγραφή αυτού του λεξικού πρέπει να είναι πρώτο μέλημά μας . Έτσι θα μάθουμε ολόκληρο τον πλούτο της γλώσσας μας . Θα μάθουμε οτι το πρόβατο λεγόταν "μήλον" στην εποχή του Ομήρου και αργότερα εμφανίσθηκε το "αμνός" .
Θα μάθουμε οτι ο βοηθός λεγόταν "αοσσητήρ" και μετά εμφανίσθηκαν τα "αρωγός" και "επίκουρος" .
Θα μάθουμε οτι ο ταχύς λεγόταν "καρπάλιμος" αλλά και "ωκύς" .
3) Μετά πρέπει να αποφασίσουμε ποια μορφή της γλώσσας μας θα αναστήσουμε . Αυτή με τα πνεύματα και τους τόνους είναι η μορφή της ελληνιστικής περιόδου . Ο Πλάτων έγραφε κεφαλαιογράμματη γραφή χωρίς τόνους και σημεία στίξης . Στα χρόνια του Ομήρου υπήρχε η βουστροφηδόν γραφή .
4) Μετά πρέπει να αποφασίσουμε ποιό αλφάβητο θα αναστήσουμε . Το σημερινό είναι των κλασσικών χρόνων . Στα χρόνια του Ομήρου τα γράμματα ήταν αυτά που λέμε "λατινικά" . Το "Θ" γραφόταν σαν κύκλος με σταυρό μέσα . Υπήρχαν άλλα τρία γράμματα : στίγμα , κόππα και σαμπί . Πιθανόν κάθε πόλη είχε μικροδιαφορές στο αλφάβητο που χρησιμοποιούσε . Ο Οδυσσέας έγραφε σε γραμμική Β και πιό πρίν υπήρχε η γραμμική Α . Οι Μινωϊτες έγραφαν με τα σύμβολα του δίσκου της Φαιστού .
5) Μετά πρέπει να αποφασίσουμε ποιά προφορά θα κρατήσουμε . Την Ερασμιακή ή την σύγχρονη ;
6) Μετά πρέπει να αποφασίσουμε ποιό είναι το "ελληνικό πνεύμα" απέναντι σε γλωσσικά θέματα : Νεωτερισμός ή σεβασμός στην παράδοση ; Οι αρχαίοι άλλαζαν τα αλφάβητα σαν πουκάμισα χωρίς να νοιάζονται για θέματα παράδοσης . Στα μεσαιωνικά χρόνια άλλα ευαγγέλια γράφονται με μικρογράμματη γραφή και άλλα με καφαλαιογράμματη . Το πρακτικό πνεύμα κυριαρχεί στην αρχαιότητα . Το "ΟΙ" , το "ΕΙ" , το "Υ" , το "Ι" , το "Η" συμβολίζουν διαφορές στην προφορά . Δεν τα έχουν έτσι απο κάποιο βίτσιο . Στα μεσαιωνικά χρόνια τα διατηρούν απο σεβασμό στην παράδοση . Ο Μακρυγιάννης γράφει σε φωνητική μικρογράμματη γραφή . Κανείς δεν διανοήθηκε να τον κατηγορήσει γι' αυτό . Είναι τόσο δυνατό το κείμενό του που θα μπορούσαμε (τιμής ένεκεν ) να καθιερώσουμε την γραφή του σαν επίσημη νεοελληνική γραφή .
7) Μετά πρέπει να απαντήσουμε στα κάτωθι ερωτήματα :
# Τί κάνει μια γλώσσα σπουδαία ; Η χρονική της διάρκεια ή τα κείμενα που γράφτηκαν σ' αυτή τη γλώσσα ; Θα ήταν η ελληνική τόσο σπουδαία αν δεν υπήρχαν τα γραπτά του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη και τόσων άλλων ; Έχει αξία να διατηρούμε την παλαιά μορφή της γλώσσας άν δεν έχουμε πλέον συγγραφείς ισάξιους του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη ;
# Τί θέλουμε ; Μια γλώσσα ακριβώς ίδια με αυτή που μιλούσε ο Πλάτων αλλά δύσκολη στο να διδαχθεί σε ξένους ή μια γλώσσα παραπλήσια με την του Πλάτωνος αλλά εύκολη στο να διδαχθεί σε ξένους ;
# Τί προτιμάμε : Εάν αναστήσουμε την Ομηρική γλώσσα θα κατανοούμε τον Όμηρο αλλά δεν θα καταλαβαίνουμε τον Ελύτη . Αν κρατήσουμε την σύγχρονη θα κατανούμε τον Ελύτη αλλά δεν θα καταλαβαίνουμε τον Όμηρο . Θα τις αναστήσουμε όλες τις μορφές της ελληνικής που υπήρξαν έως τώρα ; Δεν μου φαίνεται δύσκολο η πνευματική ελίτ να γνωρίζει να διαβάζει Όμηρο , Κορνάρο και Ελύτη . Ο απλός λαός ακούγοντας τους μορφωμένους κάτι θα μάθει . Βέβαια να μην ξεχνάμε οτι ο απλός λαός συγκρατεί μόνο όσα του χρειάζονται στις συγκεκριμένες κοινωνικοικονομικές συνθήκες . Ό,τι δεν χρειάζεται το αποβάλλει . Αυτός είναι φυσικός νόμος που δεν το βλέπω εύκολο να αγνοηθεί .
Το κείμενο αυτό υπάρχει και στην http://polit2006.t35.com/anc-lang.html όπου θα μπορείτε να βρείτε και τις μελλοντικές προσθήκες και βελτιώσεις .