Η συχνή προσπάθεια κάποιων ανθρώπων να αποδείξουν το ψέμα και την απάτη που μπορεί να περικλείει μία θρησκεία (και ισχύει για όλες τις θρησκείες, ιδιαιτέρως αυτές που ασκούν τον προσηλυτισμό), πολλές φορές δεν αποσκοπεί στο να αντικαταστήσουν αυτό με κάποια άλλη άποψη, πεποίθηση ή θρησκεία. Αποσκοπεί κυρίως στην αποκάλυψη, αν όχι της απεχθούς απάτης που καταδυναστεύει γενεές ανθρώπων με τελικό αποτέλεσμα να τους κάνει χειρότερους κι όχι καλύτερους, τουλάχιστον του άτοπου, και του αχρείαστου που κυριαρχεί στο μυαλό και εμποδίζει το πνεύμα να εξελιχθεί και να οδηγηθεί εντέλει στο φως (γιατί νομίζω πως αυτό ισχυρίζονται όλοι πως αναζητούν). Πχ. όταν βλέπεις κάποιον να σκάβει με τα νύχια του το βράχο για να βρεί το φως που υπάρχει από πίσω, αν εσύ έχεις δει ένα άνοιγμα, έναν δρόμο που οδηγεί στην ίδια κατεύθυνση, του το δείχνεις για να μη συνεχίσει να κάνει κακό στον εαυτό του. Έγκειται στη δική του βούληση πλέον αν θα συνεχίσει η όχι. Έχεις κάνει το χρέος σου. Αν όμως, διαπιστώσεις ότι έχει βάλει κάποιους άλλους να σκάβουν και να χύνουν το αίμα τους λέγοντάς τους πως εκεί θα βρούν το φως και εμποδίζοντάς τους με κάθε τρόπο, (μα με κάθε τρόπο) να δούν το άνοιγμα που εσύ έχεις δείξει, τότε ποιό είναι το ηθικό σου χρέος;
Θα θέσω λοιπόν μία παρατήρηση που αγγίζει τα όρια της παράνοιας και ένα ερώτημα:
1. Την εποχή που λέμε ότι παρουσιάστηκε ο Ιησούς, εξαιτίας του οποίου παρουσιάστηκε και ο χριστιανισμός, ο μόνος λαός που περίμενε κάποιον να τους στείλει ο Θεός τους κάποιο σωτήρα (μεσσία) ήταν οι Εβραίοι, κανείς άλλος!
Στη συνέχεια λοιπόν, όλος ο δυτικός κόσμος σχεδόν, φαίνεται να δέχεται και να ασπάζεται τον σωτήρα-θεό, τον οποίο σωτήρα-θεό οι Εβραίοι που ήταν οι μόνοι που τον περίμεναν τον απορρίπτουν! Αυτοί που μιλούν τα γραπτά τους για μεσσία και μόνο αυτοί περίμεναν τον Υιό ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΤΟΥΣ, του Γιαχβέ, λένε "όχι αυτός δεν είναι ο Υιός του Θεού μας", και οι άλλοι λένε "όχι, αυτός είναι ο Υιός ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΑΣ, ξεχνάμε τις παραδόσεις μας και την κοσμοθεωρία χιλιάδων ετών και τον ασπαζόμαστε". Μιλάμε για το θέατρο του παραλόγου!
Σωτήρας λοιπόν, σωτήρας που άλλοι τον περίμεναν κι άλλοι τον ασπάστηκαν (το πως δεν το εξετάζουμε εδώ). Εδώ προκύπτει το δεύτερο πλέον ερώτημα:
2. Με ποιον τρόπο η διδασκαλία αυτή που ισχυρίζεται ότι έγινε δεκτή γιατί οδηγεί στην φώτιση της ψυχής, έσωσε εντέλει τήν ανθρωπότητα;Με ποιόν τρόπο έσωσε τον άνθρωπο; Μιλάμε για 1700 χρόνια γαλόυχισης των γενεών μέσα σ' αυτή τη διδασκαλία, στη διάρκεια των οποίων ο άνθρωπος και μαζί του η ανθρωπότητα, καταποντίζεται ολοένα και πιο βαθιά στο χάος, ενώ όλο και πιο κατώτερα ένσικτα κυριαρχούν.
Από τι ακριβώς λοιπόν πιστεύετε προσπαθεί να σώσει τον άνθρωπο;
και που βλέπετε ότι αυτή η πίστη τον έχει οδηγήσει και τον οδηγεί;
Γιατί αν διαφαίνεται ότι κάποιος δημιουργεί τον σατανά (αυτό μπορεί να αποτελέσει θέμα άλλης συζήτησης) για να τον πολεμήσει στη συνέχεια, θα πρέπει να σαφώς αμφισβητηθούν οι προθέσεις και οι σκοποί αυτής της μάχης από όποιον θέλει πραγματικά να σωθεί.
Θα θέσω λοιπόν μία παρατήρηση που αγγίζει τα όρια της παράνοιας και ένα ερώτημα:
1. Την εποχή που λέμε ότι παρουσιάστηκε ο Ιησούς, εξαιτίας του οποίου παρουσιάστηκε και ο χριστιανισμός, ο μόνος λαός που περίμενε κάποιον να τους στείλει ο Θεός τους κάποιο σωτήρα (μεσσία) ήταν οι Εβραίοι, κανείς άλλος!
Στη συνέχεια λοιπόν, όλος ο δυτικός κόσμος σχεδόν, φαίνεται να δέχεται και να ασπάζεται τον σωτήρα-θεό, τον οποίο σωτήρα-θεό οι Εβραίοι που ήταν οι μόνοι που τον περίμεναν τον απορρίπτουν! Αυτοί που μιλούν τα γραπτά τους για μεσσία και μόνο αυτοί περίμεναν τον Υιό ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΤΟΥΣ, του Γιαχβέ, λένε "όχι αυτός δεν είναι ο Υιός του Θεού μας", και οι άλλοι λένε "όχι, αυτός είναι ο Υιός ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΑΣ, ξεχνάμε τις παραδόσεις μας και την κοσμοθεωρία χιλιάδων ετών και τον ασπαζόμαστε". Μιλάμε για το θέατρο του παραλόγου!
Σωτήρας λοιπόν, σωτήρας που άλλοι τον περίμεναν κι άλλοι τον ασπάστηκαν (το πως δεν το εξετάζουμε εδώ). Εδώ προκύπτει το δεύτερο πλέον ερώτημα:
2. Με ποιον τρόπο η διδασκαλία αυτή που ισχυρίζεται ότι έγινε δεκτή γιατί οδηγεί στην φώτιση της ψυχής, έσωσε εντέλει τήν ανθρωπότητα;Με ποιόν τρόπο έσωσε τον άνθρωπο; Μιλάμε για 1700 χρόνια γαλόυχισης των γενεών μέσα σ' αυτή τη διδασκαλία, στη διάρκεια των οποίων ο άνθρωπος και μαζί του η ανθρωπότητα, καταποντίζεται ολοένα και πιο βαθιά στο χάος, ενώ όλο και πιο κατώτερα ένσικτα κυριαρχούν.
Από τι ακριβώς λοιπόν πιστεύετε προσπαθεί να σώσει τον άνθρωπο;
και που βλέπετε ότι αυτή η πίστη τον έχει οδηγήσει και τον οδηγεί;
Γιατί αν διαφαίνεται ότι κάποιος δημιουργεί τον σατανά (αυτό μπορεί να αποτελέσει θέμα άλλης συζήτησης) για να τον πολεμήσει στη συνέχεια, θα πρέπει να σαφώς αμφισβητηθούν οι προθέσεις και οι σκοποί αυτής της μάχης από όποιον θέλει πραγματικά να σωθεί.