Ο όρος "Δαιμοοληψία" αναφέρεται στην κατοχή ενός υλικού σώματος από μια δαιμονική οντότητα, η οποία σταδιακά αποκτά τον πλήρη έλεγχο των πράξεων του υλικού σώματος που τη φιλοξενεί. Η πεποίθηση αυτή υπάρχει από τις αρχαίες γενιές, ώστε αναπτύχθηκαν διάφορες τελετές διωγμού των πονηρών πνευμάτων, περισσότερο γνωστές πια ως "εξορκισμοί". Το φαινόμενο κορυφώνεται στα χρόνια του χριστιανισμού και κυρίως στο Μεσαίωνα, οπότε και παρατηρήθηκε ένα αμόκ δαιμονισμού, αφού καταστάσεις όπως τύφλωση, υστερία και αρκετές άλλες, αποδόθηκαν στην επίδραση πονηρών πνευμάτων στον άνθρωπο. Σε πρώτη λύση εφαρμόστηκε η τακτική της ιεράς εξέτασης και έπειτα οι τελετές του εξορκισμού, τόσο από ιερωμένους της εκκλησίας όσο και από "κοσμικούς".
Με την πρόοδο των επιστημών και της ιατρικής η δαιμονοληψία πέρασε σχεδόν στο περιθώριο, αφού η ψυχιατρική και η ψυχολογία άρχισαν να παίρνουν το πάνω χέρι και να θεραπεύουν εκείνους που ο εξορκισμός είχε αποτύχει. Παρά ταύτα, ακόμα και στις ημέρες μας η ιδέα της δαιμονοληψίας δεν έχει αποβιώσει και οι εξορκισμοί, αν και έχουν περιοριστεί, εξακολουθούν να τελούνται.
Θα ήθελα στο παρόν θέμα να ασχοληθούμε με το εάν η δαιμονοληψία υφίσταται ή αν πρόκειται καθαρά και μόνο για ψυχιατρικές καταστάσεις, ενώ επίσης είναι δεκτές και προσωπικές εμπειρίες που μπορεί να έχετε.
Με την πρόοδο των επιστημών και της ιατρικής η δαιμονοληψία πέρασε σχεδόν στο περιθώριο, αφού η ψυχιατρική και η ψυχολογία άρχισαν να παίρνουν το πάνω χέρι και να θεραπεύουν εκείνους που ο εξορκισμός είχε αποτύχει. Παρά ταύτα, ακόμα και στις ημέρες μας η ιδέα της δαιμονοληψίας δεν έχει αποβιώσει και οι εξορκισμοί, αν και έχουν περιοριστεί, εξακολουθούν να τελούνται.
Θα ήθελα στο παρόν θέμα να ασχοληθούμε με το εάν η δαιμονοληψία υφίσταται ή αν πρόκειται καθαρά και μόνο για ψυχιατρικές καταστάσεις, ενώ επίσης είναι δεκτές και προσωπικές εμπειρίες που μπορεί να έχετε.