"...Ο Αλέξανδρος ο Πολυϊστωρ περιγράφει πώς εμφανίστηκε στον Περσικό κόλπο ένα ζώο που ήταν προικισμένο με λογική και ονομαζόταν Ωάννης. Αυτό το πλάσμα είχε ουρά ψαριού αλλά και ανθρώπινα πόδια και μιλούσε με ανθρώπινη φωνή. Δίδαξε στους ανθρώπους γράμματα και επιστήμες και κάθε είδους τέχνη, καθώς επίσης και πως να κτίζουν σπίτια και ναούς. Με δυο λόγια τους δίδαξε καθετί που μπορούσε να απαλύνει τα βάσανα τους και να εξευγενίσει την ανθρωπότητα. Ο Ωάννης περνούσε τις νύχτες του στη θάλασσα επειδή ήταν αμφίβιος. Και έπειτα ήρθαν και άλλα πλάσματα σαν τον ίδιο.
Ένας άλλος χρονικογράφος, ο Αβυδηνός -μαθητής του Αριστοτέλη- μιλά για Σουμέριους βασιλείς και αναφέρει έναν άλλο ημιδαίμονα, που έμοιαζε πολύ με τον Ωάννη, ο οποίος ήρθε για δεύτερη φορά από τη θάλασσα. Αναφέρει επίσης τέσσερα άτομα με διπλή μορφή -και προφανώς εννοεί μισούς ανθρώπους και μισούς ψάρια οι οποίοι βγήκαν από τη θάλασσα στη στεριά.
Τελικά ο Απολλόδωρος ο Αθηναίος αναφέρει ότι την εποχή του βασιλέα Άμμενον του Χαλδαίου εμφανίστηκε ο Μυσαρός Ωάννης, ο Ανένδοτος έχοντας... τη μορφή ψαριού σε συνδυασμό με εκείνη του ανθρώπου. Και στη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλέα Ευδορέσχου εμφανίστηκε ακόμη ένας ψαράνθρωπος ονόματι Οδάκων.
Ο Απολλόδωρος μιλά για τον Ωάννη τον Ανένδοτο σαν να είναι τίτλος μάλλον, παρά πραγματικό όνομα...
...Το μυσαρός στο ελληνικό λεξικό των Λίντελ και Σκοτ σημαίνει απεχθής...Ανένδοτος σημαίνει άκαμπτος, τραχύς...
...Σε μια μυθική αναφορά, το αναμενόμενο θα ήταν να δοξάζεται ο θεϊκός δάσκαλος του πολιτισμού και όχι να περιγράφεται ως κατεξοχήν αποκρουστικός. Όμως αρκεί να φανταστούμε την εικόνα ενός ιχθυόμορφου όντος με γλοιώδη λέπια, πελώρια λευκά μάτια και μεγάλο στόμα για να καταλάβουμε γιατί η αρχαία ειλικρίνεια ανάγκασε τους ανθρώπους να παραδεχτούν ότι τον έβρισκαν αποκρουστικό. Μάλλον ένιωθαν ότι η περιγραφή ήταν πραγματολογικά ακριβής, όπως στην περίπτωση του Ιβάν του Τρομερού ή του Άκμπαρ του Καταραμένου."
Colin Wilson, Εξωγήινοι - Εκδόσεις Αρχέτυπο, σελ 90 - 91
Σε πρόσφατη επίσκεψη μου στο νέο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας είχα την ευκαιρία να δω με τα ίδια μου τα μάτια ίχνη αυτής της αρχαίας παράδοσης που διέσωσαν οι αναφερόμενοι Έλληνες ιστοριογράφοι:
Στην πρώτη αίθουσα του Μουσείου όπου εκτίθενται κυρίως πήλινα αλλά και μεταλλικά αντικείμενα Πρωτοελλαδικής, Μεσοελλαδικής και Υστεροελλαδικής περιόδου ξεχωρίζουν δύο χάλκινα ελάσματα, που πιθανότατα επρόκειτο για επενδύσεις αρμάτων, ασσυριακής τεχνικής που χρονολογούνται στον 8ο π.Χ. αιώνα (ίσως η χρονολόγηση να αποτελεί ξεχωριστό θέμα από μόνη της βέβαια...)
Στα ελάσματα αυτά φιγουράρουν ανθρωπόμορφες οντότητες με ανθρώπινο κεφάλι, χέρια, πόδια κλπ, που με μια πρώτη ματιά φαίνεται να φορούν πανοπλία υποδηλώντας πρόσωπα με κύρος και στρατιωτική ισχύ. Στο ένα έλασμα δε, τα πρόσωπα είναι τέσσερα όσα και τα άτομα που περιγράφει ο Αβυδηνός.
Προσέχοντας όμως περισσότερο τις "πανοπλίες", διαπίστωσα ότι επρόκειτο για λέπια και όχι για κάποιο ένδυμα είτε στρατιωτικό είτε επίσημο. Τον συνειρμό τον κάνουν σχεδόν απόλυτη βεβαιότητα τα πτερύγια που φαίνονται στις ράχες τους.
Πολλές φορές οι ενδείξεις είναι μπροστά μας και περιμένουν να τις προσέξουμε. Πιθανότατα κάποιοι φίλοι του φόρουμ να έχουν ήδη διαπιστώσει όσα περιγράφω. Αν όχι να σπεύσουν...
1. Χρησιμοποίησα τις πληροφορίες από το βιβλίο του Wilson κυρίως ως αφετηρία παράθεσης σχετικών πηγών και σκέψεων.
2. Αν πρόκειται απλά για μια ενδυμασία που αντιγράφει είτε τα ψάρια ή κάποια αμφίβια, τι ώθησε εκείνους τους ανθρώπους να δημιουργήσουν αλλά και να χρησιμοποιήσουν τις ενδυμασίες αυτές;
3. 'Αραγε πως βρέθηκαν αυτά τα ασσυριακά ελάσματα τον 8 αι. πχ. στην Ολυμπία; Eίναι η εποχή που οι αποκαλούμενοι Σκοτεινοί Αιώνες οδεύουν προς το τέλος τους...
Ένας άλλος χρονικογράφος, ο Αβυδηνός -μαθητής του Αριστοτέλη- μιλά για Σουμέριους βασιλείς και αναφέρει έναν άλλο ημιδαίμονα, που έμοιαζε πολύ με τον Ωάννη, ο οποίος ήρθε για δεύτερη φορά από τη θάλασσα. Αναφέρει επίσης τέσσερα άτομα με διπλή μορφή -και προφανώς εννοεί μισούς ανθρώπους και μισούς ψάρια οι οποίοι βγήκαν από τη θάλασσα στη στεριά.
Τελικά ο Απολλόδωρος ο Αθηναίος αναφέρει ότι την εποχή του βασιλέα Άμμενον του Χαλδαίου εμφανίστηκε ο Μυσαρός Ωάννης, ο Ανένδοτος έχοντας... τη μορφή ψαριού σε συνδυασμό με εκείνη του ανθρώπου. Και στη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλέα Ευδορέσχου εμφανίστηκε ακόμη ένας ψαράνθρωπος ονόματι Οδάκων.
Ο Απολλόδωρος μιλά για τον Ωάννη τον Ανένδοτο σαν να είναι τίτλος μάλλον, παρά πραγματικό όνομα...
...Το μυσαρός στο ελληνικό λεξικό των Λίντελ και Σκοτ σημαίνει απεχθής...Ανένδοτος σημαίνει άκαμπτος, τραχύς...
...Σε μια μυθική αναφορά, το αναμενόμενο θα ήταν να δοξάζεται ο θεϊκός δάσκαλος του πολιτισμού και όχι να περιγράφεται ως κατεξοχήν αποκρουστικός. Όμως αρκεί να φανταστούμε την εικόνα ενός ιχθυόμορφου όντος με γλοιώδη λέπια, πελώρια λευκά μάτια και μεγάλο στόμα για να καταλάβουμε γιατί η αρχαία ειλικρίνεια ανάγκασε τους ανθρώπους να παραδεχτούν ότι τον έβρισκαν αποκρουστικό. Μάλλον ένιωθαν ότι η περιγραφή ήταν πραγματολογικά ακριβής, όπως στην περίπτωση του Ιβάν του Τρομερού ή του Άκμπαρ του Καταραμένου."
Colin Wilson, Εξωγήινοι - Εκδόσεις Αρχέτυπο, σελ 90 - 91
Σε πρόσφατη επίσκεψη μου στο νέο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας είχα την ευκαιρία να δω με τα ίδια μου τα μάτια ίχνη αυτής της αρχαίας παράδοσης που διέσωσαν οι αναφερόμενοι Έλληνες ιστοριογράφοι:
Στην πρώτη αίθουσα του Μουσείου όπου εκτίθενται κυρίως πήλινα αλλά και μεταλλικά αντικείμενα Πρωτοελλαδικής, Μεσοελλαδικής και Υστεροελλαδικής περιόδου ξεχωρίζουν δύο χάλκινα ελάσματα, που πιθανότατα επρόκειτο για επενδύσεις αρμάτων, ασσυριακής τεχνικής που χρονολογούνται στον 8ο π.Χ. αιώνα (ίσως η χρονολόγηση να αποτελεί ξεχωριστό θέμα από μόνη της βέβαια...)
Στα ελάσματα αυτά φιγουράρουν ανθρωπόμορφες οντότητες με ανθρώπινο κεφάλι, χέρια, πόδια κλπ, που με μια πρώτη ματιά φαίνεται να φορούν πανοπλία υποδηλώντας πρόσωπα με κύρος και στρατιωτική ισχύ. Στο ένα έλασμα δε, τα πρόσωπα είναι τέσσερα όσα και τα άτομα που περιγράφει ο Αβυδηνός.
Προσέχοντας όμως περισσότερο τις "πανοπλίες", διαπίστωσα ότι επρόκειτο για λέπια και όχι για κάποιο ένδυμα είτε στρατιωτικό είτε επίσημο. Τον συνειρμό τον κάνουν σχεδόν απόλυτη βεβαιότητα τα πτερύγια που φαίνονται στις ράχες τους.
Πολλές φορές οι ενδείξεις είναι μπροστά μας και περιμένουν να τις προσέξουμε. Πιθανότατα κάποιοι φίλοι του φόρουμ να έχουν ήδη διαπιστώσει όσα περιγράφω. Αν όχι να σπεύσουν...
1. Χρησιμοποίησα τις πληροφορίες από το βιβλίο του Wilson κυρίως ως αφετηρία παράθεσης σχετικών πηγών και σκέψεων.
2. Αν πρόκειται απλά για μια ενδυμασία που αντιγράφει είτε τα ψάρια ή κάποια αμφίβια, τι ώθησε εκείνους τους ανθρώπους να δημιουργήσουν αλλά και να χρησιμοποιήσουν τις ενδυμασίες αυτές;
3. 'Αραγε πως βρέθηκαν αυτά τα ασσυριακά ελάσματα τον 8 αι. πχ. στην Ολυμπία; Eίναι η εποχή που οι αποκαλούμενοι Σκοτεινοί Αιώνες οδεύουν προς το τέλος τους...