Παρατηρώντας κανείς τις θρησκείες διαπιστώνει μια ιστορία που επαναλαμβάνεται, έστω και με παραλλαγές. Αναφέρομαι στις περίφημες "Ιερές Τριάδες" και στις διηγήσεις για Αγγέλους και Δαίμονες, που σε κάθε θρησκεία αποκτούν και διαφορετικό όνομα. Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα στο χριστιανισμό, Ίσιδα, Όσιρης και Ώρος στην Αίγυπτο, Βάαλ, Ανάθ και υιός στη Χαναάν. Η αντίληψη περί του θανάτου ενός Θεού από έναν άλλο σκοτεινό θεό και είτε η ανάστασή του είτε η γέννηση ενός υιού που εκδικείται το θάνατο του πατέρα του, σκοτώνοντας τον σκοτεινό θεό, καθώς και η πίστη σε όντα που στέκουν κάτω από το Θεό και είναι "φωτεινά" ή "σκοτεινά" φαίνεται να είναι παγκόσμια και εν μέρει δικαιολογείται μιας και οι θρησκείες βγήκαν όλες από την ίδια μήτρα, από μια πρωταρχική αντίληψη-θρησκεία.
Ταυτόχρονα, πολλοί άνθρωποι ισχυρίζονται πως έχουν έρθει σε επαφή με αυτά τα "αγγελικά" ή "δαιμονικά" όντα. Τελικά, οι αντιλήψεις για τις Τριάδες των Θεών και για τα υπερφυσικά όντα που στέκουν κάτω από αυτούς, τι έχει να μας πει; Υπάρχουν άγγελοι και δαίμονες; Η πίστη στο θάνατο ενός θεού και στην ανάστασή του είναι μια ψυχολογική αντίδραση της ανθρωπότητας ή μια ξεχασμένη ανάμνηση;
Ταυτόχρονα, πολλοί άνθρωποι ισχυρίζονται πως έχουν έρθει σε επαφή με αυτά τα "αγγελικά" ή "δαιμονικά" όντα. Τελικά, οι αντιλήψεις για τις Τριάδες των Θεών και για τα υπερφυσικά όντα που στέκουν κάτω από αυτούς, τι έχει να μας πει; Υπάρχουν άγγελοι και δαίμονες; Η πίστη στο θάνατο ενός θεού και στην ανάστασή του είναι μια ψυχολογική αντίδραση της ανθρωπότητας ή μια ξεχασμένη ανάμνηση;