Το συγκεκριμένο ποστ αφήνω στους υπεύθυνους του Forum να το κρίνουν αλλά και να του δώσουν την σωστή του θέση… όποια και είναι αυτή…
Πουλιά… Τα πουλιά του Χίτσκοκ μου έρχονται στο μυαλό.
Η εκδίκηση των πουλιών.
Η εκδίκηση της φύσης.
Όχι δεν είναι ποστ για να βαθμολογήσετε την ταινία.
Δεν είναι ποστ για να βαθμολογήσετε τον Χίτσκοκ.
Είναι για τα πουλιά.
Για αυτούς τους φτερωτούς φίλους που είναι πιο πολλοί πληθυσμιακά από τον άνθρωπο.
Για τα πουλιά που όσες φιλότιμες προσπάθειες και αν έκανε ο άνθρωπος για να τα εξοντώσει δεν τα κατάφερε. Για τα πουλιά που σαν σε ταινία του Χίτσκοκ ήρθαν για να πάρουν την εκδίκηση τους από όλους εμάς.
Σαν φυσική εξέλιξη των δεινοσαύρων έρχονται να πάρουν την εκδίκηση που ζητούσαν τόσα χρόνια, αλλά όχι με μαζικές επιθέσεις κατά του ανθρώπου αλλά με έναν πιο σκοτεινό ύποπτο και δύσκολο τρόπο να αντιμετωπιστεί, για όλα αυτά που υπέφεραν τόσα χρόνια.
Να πάρουν εκδίκηση για τα θύματα που δολοφονήθηκαν, φαγώθηκαν, φυλακίστηκαν για αναπαραγωγή για τροφή αλλά και για διασκέδαση.
Σαν κύκνειο άσμα έρχονται να προσφέρουν απλόχερα τα δώρα τους προς εμάς και την εκδίκηση τους. Και το κάνουν με πάθος αφού είναι έτοιμα και να πεθάνουν για αυτό. Με την τελευταία ανάσα τους κάνουν τον Χίτσκοκ να μοιάζει ότι έκανε παιδικές ταινίες μην μπορώντας ούτε ο ίδιος να φανταστεί την κατάληξη αλλά και το φινάλε για το πιο εμπνευσμένο σενάριο θρίλερ.
Πουλιά, είναι ολόγυρα μας, μας παρακολουθούν και μας εξετάζουν από χρόνια.
Μέρα νύχτα μας παρακολουθούν και καταγράφουν τις κινήσεις μας, μέσα από σιδερένια κλουβιά, πάνω από δέντρα, στο αέρα.
Πόσο απειλητικό φαινόταν ένα σμήνος πουλιών μετά την προβολή της ταινίας;
Πόσο απειλητικό φαίνεται τώρα όχι ένα σμήνος αλλά ένα σφαγμένο κομμένο πουλί που περιμένει να φαγωθεί;
Η ζωή μοιάζει πιο εφευρετική από τον σκηνοθέτη.
Και σ’ αυτή την ταινία πρωταγωνιστές είναι και πάλι τα πουλιά, ο άνθρωπος μοιάζει όμως απλός κομπάρσος, που περιμένει πότε θα έρθει η δική του σκηνή να πεθάνει, χωρίς να μπορεί να ξεφύγει από το σενάριο.
Πουλιά, είναι ολόγυρα μας ζητούν εκδίκηση, δικαίωση και είναι παντού, πριν από μας και θα είναι και μετά από εμάς.
Πουλιά, είναι παντού και είναι πολλά… πάρα πολλά…
Πουλιά… Τα πουλιά του Χίτσκοκ μου έρχονται στο μυαλό.
Η εκδίκηση των πουλιών.
Η εκδίκηση της φύσης.
Όχι δεν είναι ποστ για να βαθμολογήσετε την ταινία.
Δεν είναι ποστ για να βαθμολογήσετε τον Χίτσκοκ.
Είναι για τα πουλιά.
Για αυτούς τους φτερωτούς φίλους που είναι πιο πολλοί πληθυσμιακά από τον άνθρωπο.
Για τα πουλιά που όσες φιλότιμες προσπάθειες και αν έκανε ο άνθρωπος για να τα εξοντώσει δεν τα κατάφερε. Για τα πουλιά που σαν σε ταινία του Χίτσκοκ ήρθαν για να πάρουν την εκδίκηση τους από όλους εμάς.
Σαν φυσική εξέλιξη των δεινοσαύρων έρχονται να πάρουν την εκδίκηση που ζητούσαν τόσα χρόνια, αλλά όχι με μαζικές επιθέσεις κατά του ανθρώπου αλλά με έναν πιο σκοτεινό ύποπτο και δύσκολο τρόπο να αντιμετωπιστεί, για όλα αυτά που υπέφεραν τόσα χρόνια.
Να πάρουν εκδίκηση για τα θύματα που δολοφονήθηκαν, φαγώθηκαν, φυλακίστηκαν για αναπαραγωγή για τροφή αλλά και για διασκέδαση.
Σαν κύκνειο άσμα έρχονται να προσφέρουν απλόχερα τα δώρα τους προς εμάς και την εκδίκηση τους. Και το κάνουν με πάθος αφού είναι έτοιμα και να πεθάνουν για αυτό. Με την τελευταία ανάσα τους κάνουν τον Χίτσκοκ να μοιάζει ότι έκανε παιδικές ταινίες μην μπορώντας ούτε ο ίδιος να φανταστεί την κατάληξη αλλά και το φινάλε για το πιο εμπνευσμένο σενάριο θρίλερ.
Πουλιά, είναι ολόγυρα μας, μας παρακολουθούν και μας εξετάζουν από χρόνια.
Μέρα νύχτα μας παρακολουθούν και καταγράφουν τις κινήσεις μας, μέσα από σιδερένια κλουβιά, πάνω από δέντρα, στο αέρα.
Πόσο απειλητικό φαινόταν ένα σμήνος πουλιών μετά την προβολή της ταινίας;
Πόσο απειλητικό φαίνεται τώρα όχι ένα σμήνος αλλά ένα σφαγμένο κομμένο πουλί που περιμένει να φαγωθεί;
Η ζωή μοιάζει πιο εφευρετική από τον σκηνοθέτη.
Και σ’ αυτή την ταινία πρωταγωνιστές είναι και πάλι τα πουλιά, ο άνθρωπος μοιάζει όμως απλός κομπάρσος, που περιμένει πότε θα έρθει η δική του σκηνή να πεθάνει, χωρίς να μπορεί να ξεφύγει από το σενάριο.
Πουλιά, είναι ολόγυρα μας ζητούν εκδίκηση, δικαίωση και είναι παντού, πριν από μας και θα είναι και μετά από εμάς.
Πουλιά, είναι παντού και είναι πολλά… πάρα πολλά…