ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΤΟΥ ΜΕΛΗΤΟΣ ΕΠΙΓΟΝΟΥΣ

«...τίνα δὲ ἀνθρώπων ἐλυθεριώτερον, ὅς παρ’ οὐδενὸς δῶρα οὔτε μισθόν δέχομαι ; δικαιότερον ἄν εἰκότως νομίσαιτε τοῦ πρὸς τὰ παρόντα συνηρμοσμένου, ὡς τῶν ἀλλοτρίων μηδενὸς προδεῖσθαι ; σοφὸν δὲ πῶς οὐκ ἄν τις εἰκότως ἄνδρα φήσειεν εἶναι ὅ ἐξ ὅτουπερ ξυνιέναι τὰ λεγόμενα ἠρξάμην οὐπώποτε διέλειπον καὶ ζητῶν καὶ μαθάνων ὅτι ἐδυνάμην ἀγαθόν ; ὡς δὲ οὐ μάτην ἐπόνουν οὐ δοκεῖ ὑμῖν καὶ τάδε τεκμήρια εἶναι, τὸ πολλοὺς μὲν πολίτας τῶν ἀρετῆς ἀφιεμένων, πολλοὺς δὲ ξένων, ἐκ πάντων προαιρεῖσθαι ἐμοὶ ξυνεῖναι ; ἐκείνου δὲ τὶ φήσομεν αἴτιον εἶναι, τοῦ πάντας εἰδέναι ὅτι ἐγὼ ἥκιστ᾿ ἄν ἔχοιμι χρήματα ἀντιδιδόναι, ὅμως πολλοὺς ἐπιθυμεῖν ἐμοί τι δωρῖσθαι ;
Τὸ δ᾿ ἐμὲ μὲν μηδ᾿ ὑφ᾿ ἑνὸς ἀπαιτεῖσθαι εὐεργεσίας, ἐμοὶ δὲ πολλοὺς ὁμολογεῖν χάριν ὀφείλειν ; τὸ δ᾿ ἐν τῇ πολιορκίᾳ τοὺς μὲν ἄλλους οἰκτίρειν ἑαυτούς, ἐμὲ δὲ μηδὲν ἀπορώτερον διάγειν ἤ ὅτε τὰ μάλιστα ἡ πόλις ηὐδαιμόνει ; τὸ δὲ τοὺς ἄλλους μὲν τὰς εὐπαθείας ἐκ τῆς ἀγορᾶς πολυτελεῖς πορίζεσθαι, ἐμὲ δὲ ἐκ τῆς ψηχὴς ἄνευ δαπάνης ἡδίους ἐκείνων μηχανᾶσθαι ; εἴ γε μὴν ὅσα εἴρηκα περὶ ἐμαυτοῦ μηδεὶς δύναιτ᾿ ἄν ἐξελέγξαι με ὡς ψεύδομαι, πῶς οὐκ ἄν δικαίως καὶ ὑπὸ θεῶν καὶ ὑπ᾿ ἀνθρώπων ἐπαινοίμην ; »
Βλ. Ξενοφῶντος «ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΣΩΚΡΑΤΟΣ» 16.