ΧΙΟΥΜΟΡ

ΧΙΟΥΜΟΡ

Η πρώτη αναγωγή της προέλευσης του αγγλικού όρου «humour» γίνεται στην ιατρική θεωρία του Ιπποκράτη «περί των χυμών του σώματος».

Ο Ιπποκράτης διέκρινε τέσσερις κράσεις, που κάθε μία είχε σχέση με την επικράτηση ενός από τους τέσσερις χυμούς του ανθρωπίνου σώματος, χολή, φλέγμα, μέλαινα χολή, αίμα.
Όταν υπάρχει αρμονική μείξη των χυμών του σώματος, ο άνθρωπος είναι υγιής και με καλή διάθεση.
Από την ιπποκράτειο ιατρική ο όρος χυμός, πιθανώς με τη μορφή που είχε στην ευβοϊκή διάλεκτο (χυμόρ) ή με πρώτο συνθετικό το ελληνικό χυμ- = hum- και τη λατινική κατάληξη -or, πέρασε στη λατινική γλώσσα ως (h)umor και σήμαινε εκτός από το υγρό, την υγρασία, το χυμό και τη διάθεση.
Αργότερα χρησιμοποιήθηκε από τους γάλλους ως «humοr» (ψυχική διάθεση) και από εκεί πέρασε στην αγγλο – νορμανδική διάλεκτο ως «humour», λέξη που κυριαρχεί μέχρι και σήμερα.