11 Δεκεμβρίου
361.—Μετά την επιτυχημένη εκστρατεία στην Γαλατία, ο Ιουλιανός εισέρχεται στην Κωνσταντινούπολη, όπου Σύγκλητος και λαός τον υποδέχθηκαν με επευφημίες και ζητωκραυγές. Σε ηλικία 30 ετών στεύθηκε αυτοκράτορας [για ορισμένους τέλη Νοεμβρίου].Για να σκιαγραφηθή η ιστορική πορεία τού Ιουλιανού, γνωστού στους περισσοτέρους ως «παραβάτου» ή «αποστάτου», δεν αρκεί μία απλή αφήγησις ορισμένων γεγονότων, αλλά μία εμβάθυνση στην πραγματικότητα εκείνης της εποχής του 4ου μ.Χ.αιώνος. Ως παιδί και έφηβος, επέζησε μίας σειράς δολοφονιών που είχαν σχέση με τις δολοπλοκίες της αυτοκρατορικής αυλής, δολοφονιών που πραγματοποιήθηκαν από «χριστιανικού ήθους και παιδείας» διαδόχους, τη ανοχή της χριστιανικής εκκλησίας. Μεγάλωσε υπό την προστασία του περιφήμου εκκλησιαστικού ιστορικού επισκόπου, Ευσεβίου, στον οποίο και όφειλε την ζωή του, λαμβάνοντας χριστιανική κατήχηση και θεολογική μόρφωση. Μεγαλώνοντας απόκτησε και κλασσική παιδεία, μαθητεύοντας αρχικώς κοντά στον εθνικό φιλόσοφο Λιβάνιο.Για τον Ιουλιανό, η Εκκλησία και κατ’επέκταση ο Χριστιανισμός, συνδέονταν με την δολοφονία μελών της οικογενείας του και τους διωγμούς του μονοφυσίτου αυτοκράτορος Κωνστάντιου. Στην ψυχή του είχε ταυτίσει τον Χριστιανισμό με όσους τον κατεδίωξαν και απείλησαν την ζωή του, με αποτέλεσμα να τον αποστραφεί. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο φανατισμός και από την «Χριστιανική» αλλά και από την «Εθνική» πλευρά, δεν μπορεί να περιγράψει τον πραγματικό Ιουλιανό.
711.—Μετά από μία σειρά στάσεων, επιδρομών των Αβάρων, αποτυχίας αποκρούσεώς των από τον ρωμαϊκό στρατό, και επιδημίας πανώλης, με εναλλασσόμενους και καθαιρούμενους του θρόνου, τους Ιουστινιανό Β’ [ρινότμητο], Λεόντιο και Τιβέριο Γ’Αψίμαρο, τελικώς, πάλι με στάση του στρατού και του στόλου, ανακηρύσσεται αυτοκράτωρ ο Βαρδάνης, στρατηγός αρμενικής καταγωγής, ο οποίος μετονομάσθηκε σε Φιλιππικός. Λίγο μετά την ενθρόνισή του, δολοφόνησε τον έκπτωτο αυτοκράτωρα Ιουστινιανό Β’ και τον μικρό του υιό Τιβέριο, θέτοντας τέλος στην δυναστεία του Ηρακλείου.Με το να απορρίψει τις αποφάσεις της ΣΤ’Οικουμενικής Συνόδου, προετοίμασε την εικονομαχική πολιτική των επομένων αυτοκρατόρων.
969.—Ξημερώματα της 11ης Δεκεμβρίου, δολοφονείται στον κοιτώνα του, προδομένος από την σύζυγό του Θεοφανώ και τον Ιωάννη Τσιμισκή, ο Νικηφόρος Φωκάς, αυτοκράτωρ διακεκριμμένος για τις στρατηγικές του ικανότητες αλλά και για τον ασκητικό τρόπο ζωής του· ο Νικηφόρος, απαγόρευε στον εαυτό του υλικές πολυτέλειες και είχε συχνή επικοινωνία με πνευματικούς και ασκητικούς ανθρώπους. Νέος αυτοκράτωρ της Ρωμανίας αναγορεύεται ο Ιωάννης Τσιμισκής, με συναυτοκράτορες τον Βασίλειο Β΄και τον Κωνσταντίνο Η΄. Πέρα από την ηθική πλευρά των γεγονότων, ο Τσιμισκής όχι μόνο διατήρησε ό,τι είχε αποδώσει στην αυτοκρατορία ο Νικηφόρος Φωκάς, αλλά ξεκίνησε νέα σειρά επιθετικών πολέμων κατά των μουσουλμάνων ηγετών για την ανακατάληψη των εδαφών που χάθηκαν από τη μάχη του Ιερομύακος (Yarmouk) το 636 μ.Χ. Το στρατιωτικό και επεκτατικό έργο του Νικηφόρου Φωκά και του Ιωάννη Τσιμισκή, συνετέλεσε στην απόλυτη ακμή της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
1282.—Πεθαίνει ο Μιχαήλ Η’, Αυτοκράτωρ της Ρωμανίας, ιδρυτής της δυναστείας των Παλαιολόγων. Οι Παλαιολόγοι ήταν η πρώτη βυζαντινή δυναστεία που υιοθέτησε έμβλημα· ο δικέφαλος αετός τον 15ο αιώνα, παγιώθηκε ως έμβλημα της δυναστείας· στην διάρκεια του 12ου αιώνος, οι Παλαιολόγοι φαίνεται ότι ανήκαν στην στρατιωτική αριστοκρατία, ενώ δεν καταλάμβαναν πολιτικά αξιώματα. Η οικογένεια των Παλαιολόγων ακολούθησε το Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρι στην Νίκαια, στο κράτος της οποίας συνέχισαν να καταλαμβάνουν υψηλά αξιώματα. Στα χέρια του Μιχαήλ Η’Παλαιολόγου, κατέστη δυνατή η ολοκλήρωσις του σημαντικού έργου του Ιωάννη Γ’ Δούκα Βατάτζη. Απελευθερώνοντας την Πόλη και μεταφέροντας εκεί το κρατίδιο της Νικαίας, ο Μιχαήλ κατόρθωσε να ενισχύσει την βυζαντινή παρουσία, ακολουθώντας κυρίως τολμηρή εξωτερική πολιτική, στρέφοντας τους εχθρούς της αυτοκρατορίας τον έναν εναντίον του άλλου, προκειμένου να κερδίσει χρόνο και να εδραιώσει τη βυζαντινή κυριαρχία στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και για να αποκτήσει χωρίς σημαντική αντίσταση εδάφη στα Βαλκάνια. Παράλληλα όμως, η περίοδος των Παλαιολόγων σημαδεύτηκε και από έριδες και συγκρούσεις μεταξύ των μελών της οικογενείας, με αποτέλεσμα την επιτάχυνση την πτώσεως της Ρωμανίας.
.—Ο Ανδρόνικος Β’ Παλαιολόγος ανακηρύσσεται αυτοκράτωρ της Ρωμανίας, μετά τον θάνατο του πατρός του, Μιχαήλ Η’. Η εκκλησιαστική πολιτική του Ανδρονίκου Β΄ ήταν ριζικώς διαφορετική από εκείνην του πατρός του, καθώς ήταν ενάντιος οποιασδήποτε ενωτικής κινήσεως. Αποκήρυξε άμεσα την απόφαση της Λυών το 1274, η οποία πάντως δεν ίσχυσε στην πράξη, τουλάχιστον από την εποχή του Σικελικού Εσπερινού. Στα πλαίσια της οικονομικής πολιτικής, εφάρμοσε έναν νέο φόρο, το λεγόμενο «σιτόκριθον», ως υποχρεωτική εισφορά σε σιτάρι και κριθάρι, χωρίς όμως ιδιαίτερο αποτέλεσμα στα οικονομικά της αυτοκρατορίας.
1820.—Κατόπιν συνθήκης μετά του Αλή πασσά τών Ιωαννίνων, οι Σουλιώται επανέρχονται εις την πατρίδα των και μετέχουν εις τον πόλεμον τούτου εναντίον των τούρκων.
1823.—Αποτυχημένη απόπειρα καταλήψεως της Γραμβούσας στην Κρήτη· οι πεντακοσίαρχοι Α. Παναγιωτάκης με τον Βουζομάρκο, ο οπλαρχηγός Μαυράκης, ο Γ.Παπαδάκης με ένα σύνολο 150 ανδρών προσπάθησαν να καταλάβουν με σκάλες το φρούριο της Γραμβούσας. Όμως έγιναν αντιληπτοί και εξοντώθηκαν από την φρουρά. Γύρω στους 90 αγωνιστές χάθηκαν σε αυτή την επιχείρηση, ανάμεσα τους και ο άξιος Σφακιανός πεντακοσίαρχος Βουζομάρκος. Η Γραμβούσα [Κώρυκος], είναι ένα νησάκι με ένα ισχυρό οχυρό πάνω της. Το ενετικό κάστρο της «Βούζας», παρέμεινε στα χέρια των ενετών μαζί με το κάστρο της Σούδας και της Σπιναλόγκας, σύμφωνα με τους όρους της συνθήκης που κατάφερε να συνάψει ο Μοροζίνι όταν παρέδιδε τον Χάνδακα [Ηράκλειο]. Στα χρόνια που ακολούθησαν, διαδραμάτησε σημαντικό ρόλο στην έκβαση του αγώνος των Κρητών, ακόμη και ως ορμητήριο πειρατικών επιδρομών. Από το 1824, οι Χαΐνηδες (οι παράνομοι, οι αντάρτες) θα χρησιμοποιήσουν την Γραμβούσα ως ορμητήριο.
1825.—Ο Ιμβραήμ, αφού πέρασε από την Πελοπόννησο, πυρπολώντας χωριά, αποδεκατίζοντας τους πληθυσμούς των, αιχμαλωτίζοντας Έλληνες προς πώληση σε σκλαβοπάζαρα, βιάζοντας και λεηλατώντας, φθάνει εις το Μεσολόγγι με 10.000 αιγυπτίους, προς ενίσχυσιν του Κιουταχή. Παρ’όλο τον εμφύλιο σπαραγμό εκείνης της περιόδου, παραμένουν στην συλλογική μνήμη οι ηρωϊκές στιγμές αντιστάσεως στο ολέθριο πέρασμά του, των Μανιατών και Μανατισσών και η θυσία του Παπαφλέσσα και των πολεμιστών του στο Μανιάκι.
1876.—Στην Κωνσταντινούπολι συγκροτείται διάσκεψις των εκεί πρεσβευτών των Μεγάλων Δυνάμεων. Προτείνεται διοικητική μεταρρύθμισις από τον Σουλτάνο στην Ευρωπαϊκή τουρκία. Η αποτυχία της διασκέψεως λόγω αρνήσεως της τουρκίας να αποδεχθεί του όρους σε συνδιασμό με τις βιαιότητες που ακολούθησαν, έδωσαν την αφορμή στην Ρωσία να κηρύξει πόλεμο κατά της τουρκίας.
1877.— Με το ξέσπασμα της Ανατολικής Κρίσεως, η οικουμενική κυβέρνησις με πρωθυπουργό τον ναύαρχο Κανάρη και υπουργό εξωτερικών τον Χαρίλαο Τρικούπη, αναθέτει στον Στέφανο Σκουλούδη την εκπροσώπηση στις διαπραγματεύσεις με τους αλβανούς. Το διάστημα από 7 έως 14 Δεκεμβρίου 1877, πραγματοποιήθηκαν μυστικές διαπραγματεύσεις με τον Αβδούλ Μπέη και τον Μεχμέτ-Αλήβεη στην Κωνσταντινούπολη, με στόχο την προετοιμασία για μια ενδεχόμενη συμμαχία των δύο πλευρών σε περίπτωση ελληνοτουρκικής συρράξεως.
1900.— Στρατιωτικό απόσπασμα τούρκων, έρχετε σε σύγκρουση με ληστοσυμμορία βούργαρων κομιτατζήδων στην περιοχή του Κοσσόβου. Την συμμορία υπεστήριζαν και οι βούργαροι κάτοικοι της περιοχής.
1905.—Η Ελληνική δύναμις που ήταν εγκατεστημένη στην λίμνη των Γιαννιτσών, υπό τους Ανθυπολοχαγούς Σταύρο Ρήγα και Γεώργιο Τόμπρα, προσβάλλει βουλγαρική συμμορία μέσα στο Αρχοντικό. Αν και η μάχη ήταν δύσκολη εξαιτίας επεμβάσεως των τούρκων, οι Έλληνες αντάρτες κατορθώνουν να διασπάσουν τον κλοιό και να διαφύγουν.
1912.—Ο Ελληνικός στρατός μάχεται εναντίον των τούρκων έξω των Ιωαννίνων.
1919.—Στο μέτωπο στη Μ.Ασία επικρατεί ηρεμία.
1920.—Σε όλο το μέτωπο στην Μ. Ασία γίνονται μάχες περιπόλων.
1921.—Η Ελληνική στρατιά στη Μ. Ασία συνάπτει μάχες περιπόλων.
1940.—Συνεχίζεται η επίθεσις των Ελλήνων εναντίον των Ιταλών στο μέτωπο της Ηπείρου [αλβανίας].
.—Ο Στρατός μας απελευθερώνει την περιοχή των πηγών του Τομορίτσα και εκδιώκουν τους Ιταλούς ακόμη πιο βόρεια.
1942.—Οι Υπουργοί Εξωτερικών των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας δηλώνουν ότι αναγνωρίζουν μετά το τέλος του πολέμου την αποκατάσταση της ελευθερίας και ανεξαρτησίας της αλβανίας (συμπεριλαμβανομένης σε αυτήν και του βορείου τμήματος της Ηπείρου). Μετά από σχετική διακοίνωση της Ελληνικής Κυβερνήσεως, ο βρετανός υπουργός Εξωτερικών προέβη σε διευκρινιστική δήλωση, αναφέροντας ότι το ζήτημα των αλβανικών συνόρων με την Ελλάδα παραμένει ανοιχτό, για να συζητηθεί στην διάσκεψη ειρήνης μετά την λήξη του πολέμου…[βλ. τα εγκώμια της 10ης Δεκ.1940].
1944.—Στις 11 Δεκεμβρίου, ημέρα κορυφώσεως της επιθέσεως των ΕΛΑΣιτών κατά του Συντάγματος Μακρυγιάννη, ο Υποστράτηγος Άρκραϊτ της Βρετανικής 23ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας, πρότεινε την εκκένωση των Αθηνών την σύμπτυξη προς τον Πειραιά, και την απόσυρση σε βρετανικά πλοία. Ευτυχώς ο διοικητής της 3ης Ορεινής Ταξιαρχίας, Συνταγματάρχης Θρασύβουλος Τσακαλώτος, αντέδρασε έντονα με αποτέλεσμα παραμείνουν οι δυνάμεις στις θέσεις τους.
1949.—Στην Νέα Υόρκη, επαινούνται οι επιτυχίες του Έλληνος αρχιμουσικού, Δημητρίου Μητρόπουλου.
1955.—Σε μάχη στο χωριό Σπήλια της Kύπρου, οι αγωνιστές της EOKA υπό τον Γρηγόρη Aυξεντίου και τον Γ.Γρίβα Διγενή, επιφέρουν σημαντικά πλήγματα στους Bρετανούς. Οι Άγγλοι στρατιώτες προχωρούσαν από δυο διαφορετικές κατευθύνσεις, για να περικυκλώσουν τους αγωνιστές. Ο Αυξεντίου όμως, που με τρεις άλλους επιτηρούσε την περιοχή, πυροβόλησε και προς τις δυο κατευθύνσεις των Άγγλων, προκαλώντας τους σύγχυση λόγω της επικρατούσας ομίχλης, με αποτέλεσμα να αλληλοπυροβολούνται για αρκετή ώρα· οι βρετανοί μέτρησαν 15 νεκρούς και 35 τραυματίες.
1959.—Εξαιτίας αεροπορικού ατυχήματος στο ΚΕΠ Λιβαδειάς Βοιωτίας, κατά την διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως με αεροσκάφος της Σχολής Αεροπορίας το οποίο κατέπεσε και συνετρίβη, χάνουν την ζωή τους οι αεροπόροι μας Ευάγγελος Παναγιωταράκος και Ευγένιος Σιμωνίδης.
1970.—Έκρηξη αυτοσχέδιας βόμβας σημειώνεται έξω από κινηματογράφο της Θεσσαλονίκης, χωρίς θύματα.
1971.—Ανακοινώνεται ότι η τηλεόρασις από το 1972, θα καλύπτει με το σήμα της το σύνολο της ελληνικής επικρατείας.
1990.—Μεγάλες καταστροφές προκαλούνται από τις καταρρακτώδεις βροχές και πλημμύρες, στον νομό Ξάνθης.
1992.—Η σκοπιανή Βουλή αποφασίζει την αλλαγή της ονομασίας των Σκοπίων σε “Δημοκρατία της Μακεδονίας-Σκόπια”.
1999.—Στο Ελσίνκι, στην διάσκεψη των ηγετών των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, αποφασίζεται η προσέγγισις της Ευρώπης με την τουρκία, αποσυνδέοντας το Κυπριακό από την ένταξη της Κύπρου, καλείται δε η τουρκιά να εκδημοκρατιστεί και να παραπέμψει την επίλυση των τυχόν διαφορών της με την Ελλάδα στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.
2011.—Ο Χαράλαμπος Αθανασίου, πρώην πρόεδρος των δικαστών, είπε στο ραδιόφωνο του ΑΝΤ1 στις 11/12/2011, ότι οι πολιτικοὶ τους έχουν [των δικαστικών], δεμένα τα χέρια, οπότε αυτό που απονέμουν δεν είναι δικαιοσύνη, αλλά εντολές των πολιτικών.
Πηγή
http://eistorias.wordpress.com/2013/12/ ... %BF%CF%85/
361.—Μετά την επιτυχημένη εκστρατεία στην Γαλατία, ο Ιουλιανός εισέρχεται στην Κωνσταντινούπολη, όπου Σύγκλητος και λαός τον υποδέχθηκαν με επευφημίες και ζητωκραυγές. Σε ηλικία 30 ετών στεύθηκε αυτοκράτορας [για ορισμένους τέλη Νοεμβρίου].Για να σκιαγραφηθή η ιστορική πορεία τού Ιουλιανού, γνωστού στους περισσοτέρους ως «παραβάτου» ή «αποστάτου», δεν αρκεί μία απλή αφήγησις ορισμένων γεγονότων, αλλά μία εμβάθυνση στην πραγματικότητα εκείνης της εποχής του 4ου μ.Χ.αιώνος. Ως παιδί και έφηβος, επέζησε μίας σειράς δολοφονιών που είχαν σχέση με τις δολοπλοκίες της αυτοκρατορικής αυλής, δολοφονιών που πραγματοποιήθηκαν από «χριστιανικού ήθους και παιδείας» διαδόχους, τη ανοχή της χριστιανικής εκκλησίας. Μεγάλωσε υπό την προστασία του περιφήμου εκκλησιαστικού ιστορικού επισκόπου, Ευσεβίου, στον οποίο και όφειλε την ζωή του, λαμβάνοντας χριστιανική κατήχηση και θεολογική μόρφωση. Μεγαλώνοντας απόκτησε και κλασσική παιδεία, μαθητεύοντας αρχικώς κοντά στον εθνικό φιλόσοφο Λιβάνιο.Για τον Ιουλιανό, η Εκκλησία και κατ’επέκταση ο Χριστιανισμός, συνδέονταν με την δολοφονία μελών της οικογενείας του και τους διωγμούς του μονοφυσίτου αυτοκράτορος Κωνστάντιου. Στην ψυχή του είχε ταυτίσει τον Χριστιανισμό με όσους τον κατεδίωξαν και απείλησαν την ζωή του, με αποτέλεσμα να τον αποστραφεί. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο φανατισμός και από την «Χριστιανική» αλλά και από την «Εθνική» πλευρά, δεν μπορεί να περιγράψει τον πραγματικό Ιουλιανό.
711.—Μετά από μία σειρά στάσεων, επιδρομών των Αβάρων, αποτυχίας αποκρούσεώς των από τον ρωμαϊκό στρατό, και επιδημίας πανώλης, με εναλλασσόμενους και καθαιρούμενους του θρόνου, τους Ιουστινιανό Β’ [ρινότμητο], Λεόντιο και Τιβέριο Γ’Αψίμαρο, τελικώς, πάλι με στάση του στρατού και του στόλου, ανακηρύσσεται αυτοκράτωρ ο Βαρδάνης, στρατηγός αρμενικής καταγωγής, ο οποίος μετονομάσθηκε σε Φιλιππικός. Λίγο μετά την ενθρόνισή του, δολοφόνησε τον έκπτωτο αυτοκράτωρα Ιουστινιανό Β’ και τον μικρό του υιό Τιβέριο, θέτοντας τέλος στην δυναστεία του Ηρακλείου.Με το να απορρίψει τις αποφάσεις της ΣΤ’Οικουμενικής Συνόδου, προετοίμασε την εικονομαχική πολιτική των επομένων αυτοκρατόρων.
969.—Ξημερώματα της 11ης Δεκεμβρίου, δολοφονείται στον κοιτώνα του, προδομένος από την σύζυγό του Θεοφανώ και τον Ιωάννη Τσιμισκή, ο Νικηφόρος Φωκάς, αυτοκράτωρ διακεκριμμένος για τις στρατηγικές του ικανότητες αλλά και για τον ασκητικό τρόπο ζωής του· ο Νικηφόρος, απαγόρευε στον εαυτό του υλικές πολυτέλειες και είχε συχνή επικοινωνία με πνευματικούς και ασκητικούς ανθρώπους. Νέος αυτοκράτωρ της Ρωμανίας αναγορεύεται ο Ιωάννης Τσιμισκής, με συναυτοκράτορες τον Βασίλειο Β΄και τον Κωνσταντίνο Η΄. Πέρα από την ηθική πλευρά των γεγονότων, ο Τσιμισκής όχι μόνο διατήρησε ό,τι είχε αποδώσει στην αυτοκρατορία ο Νικηφόρος Φωκάς, αλλά ξεκίνησε νέα σειρά επιθετικών πολέμων κατά των μουσουλμάνων ηγετών για την ανακατάληψη των εδαφών που χάθηκαν από τη μάχη του Ιερομύακος (Yarmouk) το 636 μ.Χ. Το στρατιωτικό και επεκτατικό έργο του Νικηφόρου Φωκά και του Ιωάννη Τσιμισκή, συνετέλεσε στην απόλυτη ακμή της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
1282.—Πεθαίνει ο Μιχαήλ Η’, Αυτοκράτωρ της Ρωμανίας, ιδρυτής της δυναστείας των Παλαιολόγων. Οι Παλαιολόγοι ήταν η πρώτη βυζαντινή δυναστεία που υιοθέτησε έμβλημα· ο δικέφαλος αετός τον 15ο αιώνα, παγιώθηκε ως έμβλημα της δυναστείας· στην διάρκεια του 12ου αιώνος, οι Παλαιολόγοι φαίνεται ότι ανήκαν στην στρατιωτική αριστοκρατία, ενώ δεν καταλάμβαναν πολιτικά αξιώματα. Η οικογένεια των Παλαιολόγων ακολούθησε το Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρι στην Νίκαια, στο κράτος της οποίας συνέχισαν να καταλαμβάνουν υψηλά αξιώματα. Στα χέρια του Μιχαήλ Η’Παλαιολόγου, κατέστη δυνατή η ολοκλήρωσις του σημαντικού έργου του Ιωάννη Γ’ Δούκα Βατάτζη. Απελευθερώνοντας την Πόλη και μεταφέροντας εκεί το κρατίδιο της Νικαίας, ο Μιχαήλ κατόρθωσε να ενισχύσει την βυζαντινή παρουσία, ακολουθώντας κυρίως τολμηρή εξωτερική πολιτική, στρέφοντας τους εχθρούς της αυτοκρατορίας τον έναν εναντίον του άλλου, προκειμένου να κερδίσει χρόνο και να εδραιώσει τη βυζαντινή κυριαρχία στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και για να αποκτήσει χωρίς σημαντική αντίσταση εδάφη στα Βαλκάνια. Παράλληλα όμως, η περίοδος των Παλαιολόγων σημαδεύτηκε και από έριδες και συγκρούσεις μεταξύ των μελών της οικογενείας, με αποτέλεσμα την επιτάχυνση την πτώσεως της Ρωμανίας.
.—Ο Ανδρόνικος Β’ Παλαιολόγος ανακηρύσσεται αυτοκράτωρ της Ρωμανίας, μετά τον θάνατο του πατρός του, Μιχαήλ Η’. Η εκκλησιαστική πολιτική του Ανδρονίκου Β΄ ήταν ριζικώς διαφορετική από εκείνην του πατρός του, καθώς ήταν ενάντιος οποιασδήποτε ενωτικής κινήσεως. Αποκήρυξε άμεσα την απόφαση της Λυών το 1274, η οποία πάντως δεν ίσχυσε στην πράξη, τουλάχιστον από την εποχή του Σικελικού Εσπερινού. Στα πλαίσια της οικονομικής πολιτικής, εφάρμοσε έναν νέο φόρο, το λεγόμενο «σιτόκριθον», ως υποχρεωτική εισφορά σε σιτάρι και κριθάρι, χωρίς όμως ιδιαίτερο αποτέλεσμα στα οικονομικά της αυτοκρατορίας.
1820.—Κατόπιν συνθήκης μετά του Αλή πασσά τών Ιωαννίνων, οι Σουλιώται επανέρχονται εις την πατρίδα των και μετέχουν εις τον πόλεμον τούτου εναντίον των τούρκων.
1823.—Αποτυχημένη απόπειρα καταλήψεως της Γραμβούσας στην Κρήτη· οι πεντακοσίαρχοι Α. Παναγιωτάκης με τον Βουζομάρκο, ο οπλαρχηγός Μαυράκης, ο Γ.Παπαδάκης με ένα σύνολο 150 ανδρών προσπάθησαν να καταλάβουν με σκάλες το φρούριο της Γραμβούσας. Όμως έγιναν αντιληπτοί και εξοντώθηκαν από την φρουρά. Γύρω στους 90 αγωνιστές χάθηκαν σε αυτή την επιχείρηση, ανάμεσα τους και ο άξιος Σφακιανός πεντακοσίαρχος Βουζομάρκος. Η Γραμβούσα [Κώρυκος], είναι ένα νησάκι με ένα ισχυρό οχυρό πάνω της. Το ενετικό κάστρο της «Βούζας», παρέμεινε στα χέρια των ενετών μαζί με το κάστρο της Σούδας και της Σπιναλόγκας, σύμφωνα με τους όρους της συνθήκης που κατάφερε να συνάψει ο Μοροζίνι όταν παρέδιδε τον Χάνδακα [Ηράκλειο]. Στα χρόνια που ακολούθησαν, διαδραμάτησε σημαντικό ρόλο στην έκβαση του αγώνος των Κρητών, ακόμη και ως ορμητήριο πειρατικών επιδρομών. Από το 1824, οι Χαΐνηδες (οι παράνομοι, οι αντάρτες) θα χρησιμοποιήσουν την Γραμβούσα ως ορμητήριο.
1825.—Ο Ιμβραήμ, αφού πέρασε από την Πελοπόννησο, πυρπολώντας χωριά, αποδεκατίζοντας τους πληθυσμούς των, αιχμαλωτίζοντας Έλληνες προς πώληση σε σκλαβοπάζαρα, βιάζοντας και λεηλατώντας, φθάνει εις το Μεσολόγγι με 10.000 αιγυπτίους, προς ενίσχυσιν του Κιουταχή. Παρ’όλο τον εμφύλιο σπαραγμό εκείνης της περιόδου, παραμένουν στην συλλογική μνήμη οι ηρωϊκές στιγμές αντιστάσεως στο ολέθριο πέρασμά του, των Μανιατών και Μανατισσών και η θυσία του Παπαφλέσσα και των πολεμιστών του στο Μανιάκι.
1876.—Στην Κωνσταντινούπολι συγκροτείται διάσκεψις των εκεί πρεσβευτών των Μεγάλων Δυνάμεων. Προτείνεται διοικητική μεταρρύθμισις από τον Σουλτάνο στην Ευρωπαϊκή τουρκία. Η αποτυχία της διασκέψεως λόγω αρνήσεως της τουρκίας να αποδεχθεί του όρους σε συνδιασμό με τις βιαιότητες που ακολούθησαν, έδωσαν την αφορμή στην Ρωσία να κηρύξει πόλεμο κατά της τουρκίας.
1877.— Με το ξέσπασμα της Ανατολικής Κρίσεως, η οικουμενική κυβέρνησις με πρωθυπουργό τον ναύαρχο Κανάρη και υπουργό εξωτερικών τον Χαρίλαο Τρικούπη, αναθέτει στον Στέφανο Σκουλούδη την εκπροσώπηση στις διαπραγματεύσεις με τους αλβανούς. Το διάστημα από 7 έως 14 Δεκεμβρίου 1877, πραγματοποιήθηκαν μυστικές διαπραγματεύσεις με τον Αβδούλ Μπέη και τον Μεχμέτ-Αλήβεη στην Κωνσταντινούπολη, με στόχο την προετοιμασία για μια ενδεχόμενη συμμαχία των δύο πλευρών σε περίπτωση ελληνοτουρκικής συρράξεως.
1900.— Στρατιωτικό απόσπασμα τούρκων, έρχετε σε σύγκρουση με ληστοσυμμορία βούργαρων κομιτατζήδων στην περιοχή του Κοσσόβου. Την συμμορία υπεστήριζαν και οι βούργαροι κάτοικοι της περιοχής.
1905.—Η Ελληνική δύναμις που ήταν εγκατεστημένη στην λίμνη των Γιαννιτσών, υπό τους Ανθυπολοχαγούς Σταύρο Ρήγα και Γεώργιο Τόμπρα, προσβάλλει βουλγαρική συμμορία μέσα στο Αρχοντικό. Αν και η μάχη ήταν δύσκολη εξαιτίας επεμβάσεως των τούρκων, οι Έλληνες αντάρτες κατορθώνουν να διασπάσουν τον κλοιό και να διαφύγουν.
1912.—Ο Ελληνικός στρατός μάχεται εναντίον των τούρκων έξω των Ιωαννίνων.
1919.—Στο μέτωπο στη Μ.Ασία επικρατεί ηρεμία.
1920.—Σε όλο το μέτωπο στην Μ. Ασία γίνονται μάχες περιπόλων.
1921.—Η Ελληνική στρατιά στη Μ. Ασία συνάπτει μάχες περιπόλων.
1940.—Συνεχίζεται η επίθεσις των Ελλήνων εναντίον των Ιταλών στο μέτωπο της Ηπείρου [αλβανίας].
.—Ο Στρατός μας απελευθερώνει την περιοχή των πηγών του Τομορίτσα και εκδιώκουν τους Ιταλούς ακόμη πιο βόρεια.
1942.—Οι Υπουργοί Εξωτερικών των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας δηλώνουν ότι αναγνωρίζουν μετά το τέλος του πολέμου την αποκατάσταση της ελευθερίας και ανεξαρτησίας της αλβανίας (συμπεριλαμβανομένης σε αυτήν και του βορείου τμήματος της Ηπείρου). Μετά από σχετική διακοίνωση της Ελληνικής Κυβερνήσεως, ο βρετανός υπουργός Εξωτερικών προέβη σε διευκρινιστική δήλωση, αναφέροντας ότι το ζήτημα των αλβανικών συνόρων με την Ελλάδα παραμένει ανοιχτό, για να συζητηθεί στην διάσκεψη ειρήνης μετά την λήξη του πολέμου…[βλ. τα εγκώμια της 10ης Δεκ.1940].
1944.—Στις 11 Δεκεμβρίου, ημέρα κορυφώσεως της επιθέσεως των ΕΛΑΣιτών κατά του Συντάγματος Μακρυγιάννη, ο Υποστράτηγος Άρκραϊτ της Βρετανικής 23ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας, πρότεινε την εκκένωση των Αθηνών την σύμπτυξη προς τον Πειραιά, και την απόσυρση σε βρετανικά πλοία. Ευτυχώς ο διοικητής της 3ης Ορεινής Ταξιαρχίας, Συνταγματάρχης Θρασύβουλος Τσακαλώτος, αντέδρασε έντονα με αποτέλεσμα παραμείνουν οι δυνάμεις στις θέσεις τους.
1949.—Στην Νέα Υόρκη, επαινούνται οι επιτυχίες του Έλληνος αρχιμουσικού, Δημητρίου Μητρόπουλου.
1955.—Σε μάχη στο χωριό Σπήλια της Kύπρου, οι αγωνιστές της EOKA υπό τον Γρηγόρη Aυξεντίου και τον Γ.Γρίβα Διγενή, επιφέρουν σημαντικά πλήγματα στους Bρετανούς. Οι Άγγλοι στρατιώτες προχωρούσαν από δυο διαφορετικές κατευθύνσεις, για να περικυκλώσουν τους αγωνιστές. Ο Αυξεντίου όμως, που με τρεις άλλους επιτηρούσε την περιοχή, πυροβόλησε και προς τις δυο κατευθύνσεις των Άγγλων, προκαλώντας τους σύγχυση λόγω της επικρατούσας ομίχλης, με αποτέλεσμα να αλληλοπυροβολούνται για αρκετή ώρα· οι βρετανοί μέτρησαν 15 νεκρούς και 35 τραυματίες.
1959.—Εξαιτίας αεροπορικού ατυχήματος στο ΚΕΠ Λιβαδειάς Βοιωτίας, κατά την διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως με αεροσκάφος της Σχολής Αεροπορίας το οποίο κατέπεσε και συνετρίβη, χάνουν την ζωή τους οι αεροπόροι μας Ευάγγελος Παναγιωταράκος και Ευγένιος Σιμωνίδης.
1970.—Έκρηξη αυτοσχέδιας βόμβας σημειώνεται έξω από κινηματογράφο της Θεσσαλονίκης, χωρίς θύματα.
1971.—Ανακοινώνεται ότι η τηλεόρασις από το 1972, θα καλύπτει με το σήμα της το σύνολο της ελληνικής επικρατείας.
1990.—Μεγάλες καταστροφές προκαλούνται από τις καταρρακτώδεις βροχές και πλημμύρες, στον νομό Ξάνθης.
1992.—Η σκοπιανή Βουλή αποφασίζει την αλλαγή της ονομασίας των Σκοπίων σε “Δημοκρατία της Μακεδονίας-Σκόπια”.
1999.—Στο Ελσίνκι, στην διάσκεψη των ηγετών των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, αποφασίζεται η προσέγγισις της Ευρώπης με την τουρκία, αποσυνδέοντας το Κυπριακό από την ένταξη της Κύπρου, καλείται δε η τουρκιά να εκδημοκρατιστεί και να παραπέμψει την επίλυση των τυχόν διαφορών της με την Ελλάδα στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.
2011.—Ο Χαράλαμπος Αθανασίου, πρώην πρόεδρος των δικαστών, είπε στο ραδιόφωνο του ΑΝΤ1 στις 11/12/2011, ότι οι πολιτικοὶ τους έχουν [των δικαστικών], δεμένα τα χέρια, οπότε αυτό που απονέμουν δεν είναι δικαιοσύνη, αλλά εντολές των πολιτικών.
Πηγή
http://eistorias.wordpress.com/2013/12/ ... %BF%CF%85/
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
12 Δεκεμβρίου
627.—Ο αυτοκράτωρ του Βυζαντίου Ηράκλειος, κατατροπώνει τους Πέρσας εις μεγάλην μάχην παρά την Νινευῒ, καθ’ ην ετραυματίσθη και ο ίδιος μετά από προσωπικήν μονομαχία του με τον Πέρσην επικεφαλής, στρατηγό Ραζάτη.
1452.—Εις τον ναό της Αγίας Σοφίας διακηρύσσεται επισήμως η άρσις του σχίσματος των Εκκλησιών, παρουσία το παπικού απεσταλμένου. Στο ενωτικό «συλλείτουργο» μνημονεύτηκε ο Πάπας και ανεγνώσθησαν οι όροι της ψευδοενώσεως. Ο τρεις σοβαρότερες αντιδράσεις ήταν του Γεώργιου Σχολάριου και μετέπειτα Πατριάρχη Γενναδίου, του Μέγα Δουκός Λουκά Νοταρά, και του τότε Πρωτοσύγκελου του Πατριαρχείου, του μετέπειτα Αγίου Ραφαήλ.
1803.—Οι Σουλιώτες συνθηκολόγησαν με τον Αλή Πασά και ο δεύτερος υποσχέθηκε να τους αφήσει ελεύθερους με όλη την κινητή ιδιοκτησία τους, ακόμη και τα όπλα τους, φτάνει να εγκατέλειπαν μαζί με τις οικογένειές τους το ταχύτερο τα πατρώα εδάφη τους. Δύο χιλιάδες περίπουΣουλιώτες με αρχηγούς τους τον Φώτο Τζαβέλα, Δήμο Δράκο,και Τζίμα Ζέρβα, οδοιπορούν για την Πάργα. Άλλοι χίλιοι περίπου με αρχηγούς τον Κίτσο Μπότσαρη και τον Κουτσονίκα έφυγαν για το Ζάλογγο. Άλλες μικρότερες ομάδες φεύγουν για το Βουλγαρέλι και άλλα κοντινά χωριά.
1820.—Από το 1803 έως και το 1820, οι περισσότεροι Σουλιώτες παρέμειναν στην Κέρκυρα επιβιώνοντας στα όρια της φτώχειας, με τους άλλοτε καπεταναίους να απασχολούνται σε χειρονακτικές εργασίες. Ορισμένοι, επέστρεψαν στην Ήπειρο και εντάχθηκαν στην υπηρεσία του Αλή Πασά, όπως ο γιός του ΦώτουΤζαβέλα, Νικολός. Άλλοι, όπως ο Φωτομάρας, πήγαν στην Μάνη και τάχθηκαν στην υπηρεσία του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη.Το 1820, αρχικώς τους ζητήθηκε να συμπράξουν με τα σουλτανικά στρατεύματα εναντίον του Αλή πασά, με αντάλλαγμα την επιστροφή στο Σούλι· επειδή όμως οι όροι της συμφωνίας δεν τηρήθηκαν,ήλθαν σε συνεννόηση με τον πολιορκούμενο Αλή, ο οποίος επέτρεψε την άμεση επανεγκατάσταση στο Σούλι, έναντι της συμμαχίας τους.
1849.—Ο Α. Κριεζής σχηματίζει την δεύτερη κυβέρνησή του. Ήταν η μακροβιότερη μέχρι εκείνη τη στιγμή ελληνική κυβέρνηση.
1900.—Σημειώνεται επίθεση εναντίων του Υπενωματάρχη Περαχώρας από οφειλέτες του δημοσίου.
1905.—Οι Μεγάλες Δυνάμεις επιτυγχάνουν διπλωματική νίκη έναντι του σουλτάνου για μεταρρυθμίσεις στην Μακεδονία και αποκτούν τον οικονομικό της έλεγχο.
1907.—Ο πρίγκιπας Γεώργιος αρραβωνιάζεται την Μαρία Βοναπάρτη στο Παρίσι. Στις 21 Νοεμβρίου 1907, στο Παρίσι, η Μαρία Βοναπάρτη, παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Γεώργιο της Ελλάδος με πολιτικό γάμο, και με θρησκευτική τελετή στις 12 Δεκεμβρίου 1907, στην Αθήνα. Έκτοτε επίσημα επίσης ήταν γνωστή ως «Πριγκίπισσα Γεωργίου Μαρία». (Στις 18/8 έγινε η ανακοίνωση των αρραβώνων βλ ΕΗ).
1909.—Το Πατριαρχείο διαμαρτύρεται προς την Πύλη για τον από μέρους των τουρκικών αρχών αυθαίρετο διορισμό τούρκων και εβραίων εφόρων στα ελληνικά σχολεία.
1911.—Γίνονται τα εγκαίνια του νέου Εργατικού Κέντρου, παρουσία του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου και άλλων επισήμων.
1912.— Μεταφέρονται οι IV και VI Μεραρχίες, από την Θεσσαλονίκη στην Πρέβεζα για την άμεση ενίσχυση της Στρατιάς Ηπείρου, η οποία μετονομάσθηκε πλέον σε VIII μεραρχία.
1916.—Το «ανάθεμα» του Ε.Βενιζέλου. H επέμβασις των γαλλικών δυνάμεων τον Νοέμβριο του 1916 και ο βομβαρδισμός περιοχών της Αθήνας γύρω από το Στάδιο και κοντά στα Ανάκτορα, εξαγρίωσε τους αντιβενιζελικούς, που κατηγόρησαν τους αντιπάλους τους ως προδότες. Χιλιάδες αντιβενιζελικοί Αθηναίοι, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του αρχιεπισκόπου Αθηνών Θεόκλητου, συγκεντρώθηκαν στο Πεδίο του Άρεως για να ρίξουν «τον λίθο του αναθέματος» κατά του Ε. Βενιζέλου που σε συνεργασία με τους «συμμάχους» αιματοκύλισε την χώρα. Για την ενέργεια αυτή του Θεοκλήτου, ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, τον Απρίλιο του 2000, ζήτησε δημοσίως συγγνώμη.
1918.—Η Ελλάς διορίζει Ύπατον Αρμοστήν εις Κωνσταντινούπολιν τον Ευθύμιον Κανελλόπουλον, τον οποίον διεδέχθησαν ακολούθως εις την ιδίαν θέσιν ο υποναύαρχος Νικόλαος Βότσης και ο Χαράλαμπος Σιμόπουλος. Ο τελευταίος παρέμεινε εις αυτήν μέχρι της εισόδου των Κεμαλικών στρατευμάτων (19/10/1922).
1919.—Στο μέτωπο στην Μ.Ασία επικρατεί ηρεμία.
1920.—Ο Ελληνικός στρατός δρα με περιπόλους.
1921.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ.Ασία δέχεται μικρές επιθέσεις τουρκικών στρατευμάτων.
1922.—Ο υπουργός Στρατιωτικών Θεόδωρος Πάγκαλος παραιτείται και αναλαμβάνει αρχιστράτηγος του στρατού του Έβρου.
1923.—Με νομοθετικό διάταγμα η κυβέρνησις Γονατά αυξάνει την πίστωση των 75.276 δραχμών, που παρασχέθηκε στις 16 Ιουνίου 1923, σε 250.000 δραχμές για την αποπληρωμή των εργασιών επισκευής του κτηρίου των Παλαιών Ανακτόρων.
1940.—Οι ιταλικές δυνάμεις ενισχυθείσες επιτίθενται θυελλωδώς εναντίον των Ελληνικών δυνάμεων και ουδέν επιτυγχάνουν.
.—Η ιταλική αεροπορία εβομβάρδισε την Λευκάδα.
1942.—Σκοτώθηκε ο πιλότος μας Χρήστος Ιωάννου, κοντά στο αεροδρόμιο Σαμίτ του Σουδάν (κοντά στο Χαρτούμ), όταν το αεροσκάφος του κατόπιν συγκρούσεως με το αεροσκάφος στόχου, κατέπεσε στο έδαφος και έπιασε φωτιά.
1944.—Ο Βασιλεύς Γεώργιος Β’ απαντά θαρραλέα και εθνικά υπερήφανα στον Βρετανό ΟυίνστονΤσώρτσιλ, τονίζοντας τους αγώνες και τις θυσίες των Ελλήνων για την ελευθερία της ανθρωπότητος.
1947.—Ο π. Δημήτριος Παπαδημητρίου παρέδωσε την όμορφη ψυχή του, μετά από τα απερίγραπτα μαρτύρια που τον υπέβαλλαν οι κομμουνιστοσυμμορίτες από τις 9 Νοεμβρίου του 1947.
1948.—Οι συμμορίται επιτίθενται αιφνιδιαστικώς κατά της Καρδίτσης και προβαίνουν εις παλλάς εκτελέσεις. Εξεδιώχθησαν την επομένην υπό του εθνικού στρατού, κατόπιν σκληράς μάχης. Φεύγοντες, παρέλαβαν 950 ομήρους, τους οποίους εξηναγκάσθησαν ν’ απελευθερώσουν βραδύτερον.
1968.—Το Συμβούλιο της Ευρώπης αποπέμπει την Ελλάδα.
1970.—Σπουδαία νεολιθικά ευρήματα ανακαλύπτονται στην ακρόπολη του Σέσκλου, στο Βόλο.
1977.—Ο Δημήτριος Παπασπύρου εκλέγεται Πρόεδρος της Βουλής.
1992.—Το πρακτορείο ειδήσεων “Ανατόλια” μεταδίδει ότι, η τουρκία σχεδιάζει να κατασκευάσει μέχρι το 2002 το πρώτο της πυρηνικό εργοστάσιο στην πόλη Ακούγιου. Ακολούθησαν άλλα 4!!
.—Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ αποφασίζει την ανάπτυξη κυανοκράνων στα Σκόπια, με στόχο την αποτροπή της επέκτασης του πολέμου στο γιουγκοσλαβικό νότο.
1997.—Το Συμβούλιο της Επικρατείας επικυρώνει την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με την οποία κρίθηκε αντισυνταγματική η δήμευση της κινητής και ακίνητης περιουσίας του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου.
2008.—Πέθανε μετά από μάχη με τον καρκίνο ο Πρόεδρος της Κύπρου Τάσσος Παπαδόπουλος, αφήνοντας ένα απλήρωτο κενό, αλλά και ένα τεράστιο έργο, σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής και προς όφελος της Κυπριακής Δημοκρατίας και του κυπριακού Ελληνισμού. Ως πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, με το ιστορικό διάγγελμά του της 7ης Απριλίου 2004, κάλεσε τον κυπριακό ελληνισμό να απορρίψει το Σχέδιο Ανάν. Ο λαός συμπορεύτηκε με τον ηγέτη του και με τη συντριπτική πλειοψηφία των 76% ψήφισε “ΟΧΙ” στο Δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004, απορρίπτοντας το Σχέδιο Ανάν.
“ Ελληνικέ κυπριακέ λαέ.
Στην ζυγαριά του «ΝΑΙ» και του «ΟΧΙ», πολύ βαρύτερες και πολύ πιο επαχθείς θα είναι οι συνέπειες του «ΝΑΙ». Σε καλώ να απορρίψεις το «Σχέδιο Ανάν». Σε καλώ να πεις στις 24 του Απρίλη ένα δυνατό «ΟΧΙ»! “
2012.—Τρίτο μνημόνιο για την Ελλάδα με την Π.Ν.Π ΦΕΚ 240/Α, που αφορά την έγκριση των Σχεδίων των συμβάσεων τροποποιήσεων της Κυρίας Συμβάσεως Χρηματοδοτικής «διευκολύνσεως».
627.—Ο αυτοκράτωρ του Βυζαντίου Ηράκλειος, κατατροπώνει τους Πέρσας εις μεγάλην μάχην παρά την Νινευῒ, καθ’ ην ετραυματίσθη και ο ίδιος μετά από προσωπικήν μονομαχία του με τον Πέρσην επικεφαλής, στρατηγό Ραζάτη.
1452.—Εις τον ναό της Αγίας Σοφίας διακηρύσσεται επισήμως η άρσις του σχίσματος των Εκκλησιών, παρουσία το παπικού απεσταλμένου. Στο ενωτικό «συλλείτουργο» μνημονεύτηκε ο Πάπας και ανεγνώσθησαν οι όροι της ψευδοενώσεως. Ο τρεις σοβαρότερες αντιδράσεις ήταν του Γεώργιου Σχολάριου και μετέπειτα Πατριάρχη Γενναδίου, του Μέγα Δουκός Λουκά Νοταρά, και του τότε Πρωτοσύγκελου του Πατριαρχείου, του μετέπειτα Αγίου Ραφαήλ.
1803.—Οι Σουλιώτες συνθηκολόγησαν με τον Αλή Πασά και ο δεύτερος υποσχέθηκε να τους αφήσει ελεύθερους με όλη την κινητή ιδιοκτησία τους, ακόμη και τα όπλα τους, φτάνει να εγκατέλειπαν μαζί με τις οικογένειές τους το ταχύτερο τα πατρώα εδάφη τους. Δύο χιλιάδες περίπουΣουλιώτες με αρχηγούς τους τον Φώτο Τζαβέλα, Δήμο Δράκο,και Τζίμα Ζέρβα, οδοιπορούν για την Πάργα. Άλλοι χίλιοι περίπου με αρχηγούς τον Κίτσο Μπότσαρη και τον Κουτσονίκα έφυγαν για το Ζάλογγο. Άλλες μικρότερες ομάδες φεύγουν για το Βουλγαρέλι και άλλα κοντινά χωριά.
1820.—Από το 1803 έως και το 1820, οι περισσότεροι Σουλιώτες παρέμειναν στην Κέρκυρα επιβιώνοντας στα όρια της φτώχειας, με τους άλλοτε καπεταναίους να απασχολούνται σε χειρονακτικές εργασίες. Ορισμένοι, επέστρεψαν στην Ήπειρο και εντάχθηκαν στην υπηρεσία του Αλή Πασά, όπως ο γιός του ΦώτουΤζαβέλα, Νικολός. Άλλοι, όπως ο Φωτομάρας, πήγαν στην Μάνη και τάχθηκαν στην υπηρεσία του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη.Το 1820, αρχικώς τους ζητήθηκε να συμπράξουν με τα σουλτανικά στρατεύματα εναντίον του Αλή πασά, με αντάλλαγμα την επιστροφή στο Σούλι· επειδή όμως οι όροι της συμφωνίας δεν τηρήθηκαν,ήλθαν σε συνεννόηση με τον πολιορκούμενο Αλή, ο οποίος επέτρεψε την άμεση επανεγκατάσταση στο Σούλι, έναντι της συμμαχίας τους.
1849.—Ο Α. Κριεζής σχηματίζει την δεύτερη κυβέρνησή του. Ήταν η μακροβιότερη μέχρι εκείνη τη στιγμή ελληνική κυβέρνηση.
1900.—Σημειώνεται επίθεση εναντίων του Υπενωματάρχη Περαχώρας από οφειλέτες του δημοσίου.
1905.—Οι Μεγάλες Δυνάμεις επιτυγχάνουν διπλωματική νίκη έναντι του σουλτάνου για μεταρρυθμίσεις στην Μακεδονία και αποκτούν τον οικονομικό της έλεγχο.
1907.—Ο πρίγκιπας Γεώργιος αρραβωνιάζεται την Μαρία Βοναπάρτη στο Παρίσι. Στις 21 Νοεμβρίου 1907, στο Παρίσι, η Μαρία Βοναπάρτη, παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Γεώργιο της Ελλάδος με πολιτικό γάμο, και με θρησκευτική τελετή στις 12 Δεκεμβρίου 1907, στην Αθήνα. Έκτοτε επίσημα επίσης ήταν γνωστή ως «Πριγκίπισσα Γεωργίου Μαρία». (Στις 18/8 έγινε η ανακοίνωση των αρραβώνων βλ ΕΗ).
1909.—Το Πατριαρχείο διαμαρτύρεται προς την Πύλη για τον από μέρους των τουρκικών αρχών αυθαίρετο διορισμό τούρκων και εβραίων εφόρων στα ελληνικά σχολεία.
1911.—Γίνονται τα εγκαίνια του νέου Εργατικού Κέντρου, παρουσία του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου και άλλων επισήμων.
1912.— Μεταφέρονται οι IV και VI Μεραρχίες, από την Θεσσαλονίκη στην Πρέβεζα για την άμεση ενίσχυση της Στρατιάς Ηπείρου, η οποία μετονομάσθηκε πλέον σε VIII μεραρχία.
1916.—Το «ανάθεμα» του Ε.Βενιζέλου. H επέμβασις των γαλλικών δυνάμεων τον Νοέμβριο του 1916 και ο βομβαρδισμός περιοχών της Αθήνας γύρω από το Στάδιο και κοντά στα Ανάκτορα, εξαγρίωσε τους αντιβενιζελικούς, που κατηγόρησαν τους αντιπάλους τους ως προδότες. Χιλιάδες αντιβενιζελικοί Αθηναίοι, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του αρχιεπισκόπου Αθηνών Θεόκλητου, συγκεντρώθηκαν στο Πεδίο του Άρεως για να ρίξουν «τον λίθο του αναθέματος» κατά του Ε. Βενιζέλου που σε συνεργασία με τους «συμμάχους» αιματοκύλισε την χώρα. Για την ενέργεια αυτή του Θεοκλήτου, ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, τον Απρίλιο του 2000, ζήτησε δημοσίως συγγνώμη.
1918.—Η Ελλάς διορίζει Ύπατον Αρμοστήν εις Κωνσταντινούπολιν τον Ευθύμιον Κανελλόπουλον, τον οποίον διεδέχθησαν ακολούθως εις την ιδίαν θέσιν ο υποναύαρχος Νικόλαος Βότσης και ο Χαράλαμπος Σιμόπουλος. Ο τελευταίος παρέμεινε εις αυτήν μέχρι της εισόδου των Κεμαλικών στρατευμάτων (19/10/1922).
1919.—Στο μέτωπο στην Μ.Ασία επικρατεί ηρεμία.
1920.—Ο Ελληνικός στρατός δρα με περιπόλους.
1921.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ.Ασία δέχεται μικρές επιθέσεις τουρκικών στρατευμάτων.
1922.—Ο υπουργός Στρατιωτικών Θεόδωρος Πάγκαλος παραιτείται και αναλαμβάνει αρχιστράτηγος του στρατού του Έβρου.
1923.—Με νομοθετικό διάταγμα η κυβέρνησις Γονατά αυξάνει την πίστωση των 75.276 δραχμών, που παρασχέθηκε στις 16 Ιουνίου 1923, σε 250.000 δραχμές για την αποπληρωμή των εργασιών επισκευής του κτηρίου των Παλαιών Ανακτόρων.
1940.—Οι ιταλικές δυνάμεις ενισχυθείσες επιτίθενται θυελλωδώς εναντίον των Ελληνικών δυνάμεων και ουδέν επιτυγχάνουν.
.—Η ιταλική αεροπορία εβομβάρδισε την Λευκάδα.
1942.—Σκοτώθηκε ο πιλότος μας Χρήστος Ιωάννου, κοντά στο αεροδρόμιο Σαμίτ του Σουδάν (κοντά στο Χαρτούμ), όταν το αεροσκάφος του κατόπιν συγκρούσεως με το αεροσκάφος στόχου, κατέπεσε στο έδαφος και έπιασε φωτιά.
1944.—Ο Βασιλεύς Γεώργιος Β’ απαντά θαρραλέα και εθνικά υπερήφανα στον Βρετανό ΟυίνστονΤσώρτσιλ, τονίζοντας τους αγώνες και τις θυσίες των Ελλήνων για την ελευθερία της ανθρωπότητος.
1947.—Ο π. Δημήτριος Παπαδημητρίου παρέδωσε την όμορφη ψυχή του, μετά από τα απερίγραπτα μαρτύρια που τον υπέβαλλαν οι κομμουνιστοσυμμορίτες από τις 9 Νοεμβρίου του 1947.
1948.—Οι συμμορίται επιτίθενται αιφνιδιαστικώς κατά της Καρδίτσης και προβαίνουν εις παλλάς εκτελέσεις. Εξεδιώχθησαν την επομένην υπό του εθνικού στρατού, κατόπιν σκληράς μάχης. Φεύγοντες, παρέλαβαν 950 ομήρους, τους οποίους εξηναγκάσθησαν ν’ απελευθερώσουν βραδύτερον.
1968.—Το Συμβούλιο της Ευρώπης αποπέμπει την Ελλάδα.
1970.—Σπουδαία νεολιθικά ευρήματα ανακαλύπτονται στην ακρόπολη του Σέσκλου, στο Βόλο.
1977.—Ο Δημήτριος Παπασπύρου εκλέγεται Πρόεδρος της Βουλής.
1992.—Το πρακτορείο ειδήσεων “Ανατόλια” μεταδίδει ότι, η τουρκία σχεδιάζει να κατασκευάσει μέχρι το 2002 το πρώτο της πυρηνικό εργοστάσιο στην πόλη Ακούγιου. Ακολούθησαν άλλα 4!!
.—Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ αποφασίζει την ανάπτυξη κυανοκράνων στα Σκόπια, με στόχο την αποτροπή της επέκτασης του πολέμου στο γιουγκοσλαβικό νότο.
1997.—Το Συμβούλιο της Επικρατείας επικυρώνει την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με την οποία κρίθηκε αντισυνταγματική η δήμευση της κινητής και ακίνητης περιουσίας του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου.
2008.—Πέθανε μετά από μάχη με τον καρκίνο ο Πρόεδρος της Κύπρου Τάσσος Παπαδόπουλος, αφήνοντας ένα απλήρωτο κενό, αλλά και ένα τεράστιο έργο, σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής και προς όφελος της Κυπριακής Δημοκρατίας και του κυπριακού Ελληνισμού. Ως πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, με το ιστορικό διάγγελμά του της 7ης Απριλίου 2004, κάλεσε τον κυπριακό ελληνισμό να απορρίψει το Σχέδιο Ανάν. Ο λαός συμπορεύτηκε με τον ηγέτη του και με τη συντριπτική πλειοψηφία των 76% ψήφισε “ΟΧΙ” στο Δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004, απορρίπτοντας το Σχέδιο Ανάν.
“ Ελληνικέ κυπριακέ λαέ.
Στην ζυγαριά του «ΝΑΙ» και του «ΟΧΙ», πολύ βαρύτερες και πολύ πιο επαχθείς θα είναι οι συνέπειες του «ΝΑΙ». Σε καλώ να απορρίψεις το «Σχέδιο Ανάν». Σε καλώ να πεις στις 24 του Απρίλη ένα δυνατό «ΟΧΙ»! “
2012.—Τρίτο μνημόνιο για την Ελλάδα με την Π.Ν.Π ΦΕΚ 240/Α, που αφορά την έγκριση των Σχεδίων των συμβάσεων τροποποιήσεων της Κυρίας Συμβάσεως Χρηματοδοτικής «διευκολύνσεως».
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
13 Δεκεμβρίου
1349.—Παραιτείτε από τον θρόνο της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντος ο Μιχαήλ Α΄[1344-1349] ως αποτέλεσμα συμβιβασμού με τους Γενουάτες και αποσύρεται στη Μονή του Αγίου Σάββα· την θέση θα πληρώσει ο ανιψιός του Αλέξιος Γ΄ Μέγας Κομνηνός [1349-20/3/1390]. Η χρυσή περίοδος της Τραπεζούντος είναι συνδεδεμένη με τον Αλέξιο τον 3ο,που αποκατέστησε την ειρήνη μετά από δεκαετή εμφύλιο πόλεμο, νίκησε τους τουρκομάνους, έκτισε μοναστήρια και ευαγείς οίκους και οδήγησε την αυτοκρατορία σε πρωτοφανή άνθηση. Η αυτοκρατορία της Τραπεζούντος, αναμφισβήτητα κατόρθωμα του ακραίου μικρασιατικού Ελληνισμού που μπόρεσε να ζήσει και να ευδοκιμήσει, παρά την αντιξοότητα των καιρών πάνω από δυόμισυ αιώνες στα πλαίσια ενός αυτόνομου κράτους, εδραιώθηκε το 1204, με πρώτο αυτοκράτορα τον Αλέξιο Κομνηνό, τῃ συνδρομή και Γεωργιανών δυνάμεων. Οι ένοπλες δυνάμεις των Τραπεζούντιων ήταν λίγες και γι’ αυτό η επιβίωσις της αυτοκρατορίας, στηρίχτηκε στην γεωγραφική της θέση και στους διπλωματικούς ελιγμούς των “Μεγάλων Κομνηνών”. Το έμβλημα της αυτοκρατορίας ήταν ο χρυσός μονοκέφαλος αετός σε κόκκινη σημαία και ο επίσημος αυτοκρατορικός τίτλος των αυτοκρατόρων αρχικώς ήταν,:“πιστός βασιλεύς και αυτοκράτωρ πάσης Ανατολής, Ιβήρων και Περατείας”. Ο πληθυσμός της αυτοκρατορίας ανέρχετο σε 250.000 κατοίκους, με συνέπεια να έχει και αριθμητικώς μικρό στράτευμα. Ό,τι όμως οι Τραπεζούντιοι δεν διέθεταν σε αριθμούς, είχαν σε ποιότητα και ορμή·μία μουσουλμανική αναφορά του1350 επιβεβαιώνει ότι ήταν “πολεμοχαρείς άνδρες και ατρόμητοι, αν και λιγοστοί και όχι άριστα εξοπλισμένοι, ηρωικοί σαν τρομερά λιοντάρια, που ποτέ δεν αφήνουν τη λεία τους να ξεφύγει”. Όταν το 1461 τα οθωμανικά στρατεύματα του Μωάμεθ του 2ου έμπαιναν στην Τραπεζούντα, τότε και μόνο τότε έκλεινε η ιστορία του ελεύθερου μικρασιατικού Ελληνισμού και ο κύκλος των αγώνων 416 ετών κατά της τουρκικής λαίλαπας. Απομεινάρια της τραπεζουντιανής αυτοκρατορίας – όσοι δεν πήραν το δρόμο προς την Τιφλίδα, προς τη Ρωσία και την απόμακρη χριστιανική Δύση – οι ελληνόγλωσσοι χριστιανοί και κρυπτοχριστιανοί του Πόντου, ζούν αιώνες υπό τουρκική κατοχή. Οι ομάδες που επιβιώνουν, έχουν καταγραφεί από την έρευνα “Ethnic Groups in the Republic of Turkey” του γερμανικού πανεπιστημίου του Τybingen ως “Greekophones Muslims”. Είναι συγκροτημένοι σε κλειστές κοινωνικές ομάδες στις οποίες επικρατεί ενδογαμία, ξεχωρίζουν δε τον εαυτό τους από τους καθαρούς τούρκους και τους διακρίνει φιλελληνισμός. Αυτοδηλώνονται ως “Ρωμαίοι” (Ρωμιοί) και είναι κυρίως ελληνόφωνοι.
1797.—Συλλαμβάνεται στην Τεργέστη από τις αυστριακές Αρχές ο Ρήγας, ενώ διακόπτεται και η έκδοσις της «Εφημερίδος» στην Βιέννη. Η πνευματική προσφορὰ και ο μαρτυρικός θάνατος του γεννημένου στο Βελεστίνο της τουρκοκρατούμενης Θεσσαλίας Ρήγα, τον ανέδειξαν σε μία πρόδρομη μορφὴ του πνευματικού κινήματος του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, καθὼς επίσης και σε πρώιμο εθνομάρτυρα που ενέπνευσε τον πόθο γιά ελευθερία στον Ελληνικὸ λαό. Έζησε εργάσθηκε και ανδρώθηκε πνευματικώς στον χώρο των Βαλκανίων, απὸ την Θεσσαλία ως το Βουκουρέστι, στοιχείο που θα το συναντήσουμε στον πυρήνα του μετέπειτα μεγαλειώδους συγγραφικού έργου του, καθὼς ο Ρήγας θα αναδειχθεί σε μορφὴ όχι αποκλειστικώς και μόνο της Ελληνικής Ιστορίας αλλὰ και της νεότερης ιστορίας των Βαλκανίων· η συγγραφὴ του περίφημου «θουρίου», ενὸς τραγουδιού, μίας έμμετρης επαναστατικής προκηρύξεως, αποτέλεσε προσκλητήριο προς όλους τους υποδούλους λαοὺς των Βαλκανίων. Μεταξύ άλλων συνέγραψε το: «Νέα Πολιτική Διοίκησις των κατοίκων της Ρούμελης της Μικράς Ασίας και της Βλαχομπογδανίας», όπου μαζύ με την «Διακήρυξη των Δικαίων» προόριζε για το κράτος που θα ανέκυπτε μετά την Επανάσταση.Την Διακήρυξη, τύπωσε μυστικὰ σε χιλιάδες αντίτυπα τον Οκτώβριο του 1797, με αποτέλεσμα την σύλληψή του και τον μαρτυρικό του θάνατο.
1902.—Γεννήθηκε στην Πάτρα ο “Νέστορας” της ελληνικής πολιτικής, Παναγιώτης Κανελλόπουλος.Με κύριο χαρακτηριστικό του την ακράδαντη πεποίθησί για εθνική ενότητα και ομόνοια του Ελληνικού λαού, ο πολιτικός και διανοούμενος κήρυσσε την ανάγκη για μετριοπάθεια και πολιτική ψυχραιμία. Υποστηρικτής του Δημοκρατικού πολιτεύματος και της αξιοκρατίας, υπήρξε παράλληλα και πνευματική προσωπικότητα, με διεθνή αναγνώριση για την ιστορική, κοινωνιολογική και λογοτεχνική συμβολή του.
1903.—Μεγάλη πυρκαϊά στον Πειραιά, αποτεφρώνει ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο. Μετά την βιομηχανική επανάσταση του 1870, ο Πειραιάς θα ονομαστεί «Μάντσεστερ της Ελλάδος».Ανάμεσα στα μεγάλα εργοστάσια, που θα λειτουργήσουν είναι η υφαντουργία των αδελφών Ρετσίνα, η κεραμοποιία Δηλαβέρη κ.α. Η ανάπτυξις του Πειραιά συνεχίστηκε και στην πρώτη εικοσαετία του 20ου αιώνος και το 1907, το επίνειο αριθμούσε περίπου 74.000 κατοίκους. Οι εργαζόμενοι στην βιομηχανία ανέρχονταν σε 10.500.Δυστυχώς από την δεκαετία του 1960, θυσιάστηκαν πολλά κτήρια χαρακτηριστικά της φυσιογνωμίας του Πειραιά, ως αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης οικοδομήσεως πολυκατοικιών εις το όνομα της «αναπτύξεως».Την δεκαετία δε του 1980 θα ακολουθήσει ο μαρασμός και θάνατος των βιομηχανιών της περιοχής, υπό την επίθεση των πανοτοκίων.
1912.—Ο Ελληνικός στρατός εις όλους τους τομείς του μετώπου περιορίζεται σε δράσι πυροβολικού.
1913.—Οι Άγγλοι προτείνουν να μοιραστούν τα εδάφη της Βορείου Ηπείρου ανάμεσα σε Ελλάδα και αλβανία […..].
1914.—Ιταλοί ναύτες αποβιβάζονται και καταλαμβάνουν χωρίς επεισόδια την πόλη της Αυλώνας στην Βόρειο Ήπειρο.
1919.—Στο μέτωπο στην Μ.Ασία επικρατεί ηρεμία.
1920.—Ο Ελληνικός στρατός ετοιμοπόλεμος, βαδίζει σε νέες θέσεις για την επίθεσιν προς Εσκί-Σεχίρ.
1921.—Η Ελληνική στρατιά μάχεται στη Μ. Ασία μάχες περιπολικών και πυροβολικού.
1922.—Με νομικό διάταγμα αποφασίζεται η επίσπευσις της λύσης του αγροτικού ζητήματος και η διανομή των τσιφλικιών στην Ελλάδα. Κατά την διάρκεια του μεσοπολέμου, ο ελληνικός αγροτικός χώρος γνώρισε ραγδαίες εξελίξεις και αλλαγές. Η μικρασιατική καταστροφή του 1922 και οι 1,5 εκατομμύριο πρόσφυγες, σήμαναν το οριστικό τέλος της μεγάλης γαιοκτησίας στην Ελλάδα.
1923.—Μετά από σοβαρό επεισόδιο με τους αλβανούς, η χώρα μας διακόπτει τις διπλωματικές σχέσεις και ανακαλεί τον πρέσβη μας.
1940.—Οι ελληνικές δυνάμεις αποκρούουν τους σφοδρά επιτιθεμένους Ιταλούς, σε όλες τις γραμμές του αλβανικού μετώπου.
.—Ο Αδόλφος Χίτλερ εκδίδει τις υπ’αριθμόν 20 οδηγίες επιχειρήσεων, διευρύνοντας το αρχικό σχέδιο καταλήψεως της Βορείου Ελλάδος και καθορίζοντας τις γενικές γραμμές της επιχειρήσεως «Μαρίτα» [Εκστρατεία κατά της ηπειρωτικής Ελλάδος και των νήσων Αιγαίου]. Όταν ο Χίτλερ και οι στρατηγοί του, είχαν οριοθετήσει την έναρξη της επιχειρήσεως «Μπαρμπαρόσα» κατά της έως τότε φίλης Σοβιετικής Ενώσεως, στα μέσα Μαῒου 1941, δεν υπολόγισαν τον αστάθμητο παράγοντα με την ονομασία Ελλάς. Οι συνεχείς αποτυχίες του Μουσολίνι, τον οδήγησαν στην εκπόνηση του σχεδίου «Μαρίτα», που αφορούσε την επέμβαση στην Ελλάδα, με σκοπό να εξασφαλίσει τα νώτα του.
http://eistorias.wordpress.com/
1349.—Παραιτείτε από τον θρόνο της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντος ο Μιχαήλ Α΄[1344-1349] ως αποτέλεσμα συμβιβασμού με τους Γενουάτες και αποσύρεται στη Μονή του Αγίου Σάββα· την θέση θα πληρώσει ο ανιψιός του Αλέξιος Γ΄ Μέγας Κομνηνός [1349-20/3/1390]. Η χρυσή περίοδος της Τραπεζούντος είναι συνδεδεμένη με τον Αλέξιο τον 3ο,που αποκατέστησε την ειρήνη μετά από δεκαετή εμφύλιο πόλεμο, νίκησε τους τουρκομάνους, έκτισε μοναστήρια και ευαγείς οίκους και οδήγησε την αυτοκρατορία σε πρωτοφανή άνθηση. Η αυτοκρατορία της Τραπεζούντος, αναμφισβήτητα κατόρθωμα του ακραίου μικρασιατικού Ελληνισμού που μπόρεσε να ζήσει και να ευδοκιμήσει, παρά την αντιξοότητα των καιρών πάνω από δυόμισυ αιώνες στα πλαίσια ενός αυτόνομου κράτους, εδραιώθηκε το 1204, με πρώτο αυτοκράτορα τον Αλέξιο Κομνηνό, τῃ συνδρομή και Γεωργιανών δυνάμεων. Οι ένοπλες δυνάμεις των Τραπεζούντιων ήταν λίγες και γι’ αυτό η επιβίωσις της αυτοκρατορίας, στηρίχτηκε στην γεωγραφική της θέση και στους διπλωματικούς ελιγμούς των “Μεγάλων Κομνηνών”. Το έμβλημα της αυτοκρατορίας ήταν ο χρυσός μονοκέφαλος αετός σε κόκκινη σημαία και ο επίσημος αυτοκρατορικός τίτλος των αυτοκρατόρων αρχικώς ήταν,:“πιστός βασιλεύς και αυτοκράτωρ πάσης Ανατολής, Ιβήρων και Περατείας”. Ο πληθυσμός της αυτοκρατορίας ανέρχετο σε 250.000 κατοίκους, με συνέπεια να έχει και αριθμητικώς μικρό στράτευμα. Ό,τι όμως οι Τραπεζούντιοι δεν διέθεταν σε αριθμούς, είχαν σε ποιότητα και ορμή·μία μουσουλμανική αναφορά του1350 επιβεβαιώνει ότι ήταν “πολεμοχαρείς άνδρες και ατρόμητοι, αν και λιγοστοί και όχι άριστα εξοπλισμένοι, ηρωικοί σαν τρομερά λιοντάρια, που ποτέ δεν αφήνουν τη λεία τους να ξεφύγει”. Όταν το 1461 τα οθωμανικά στρατεύματα του Μωάμεθ του 2ου έμπαιναν στην Τραπεζούντα, τότε και μόνο τότε έκλεινε η ιστορία του ελεύθερου μικρασιατικού Ελληνισμού και ο κύκλος των αγώνων 416 ετών κατά της τουρκικής λαίλαπας. Απομεινάρια της τραπεζουντιανής αυτοκρατορίας – όσοι δεν πήραν το δρόμο προς την Τιφλίδα, προς τη Ρωσία και την απόμακρη χριστιανική Δύση – οι ελληνόγλωσσοι χριστιανοί και κρυπτοχριστιανοί του Πόντου, ζούν αιώνες υπό τουρκική κατοχή. Οι ομάδες που επιβιώνουν, έχουν καταγραφεί από την έρευνα “Ethnic Groups in the Republic of Turkey” του γερμανικού πανεπιστημίου του Τybingen ως “Greekophones Muslims”. Είναι συγκροτημένοι σε κλειστές κοινωνικές ομάδες στις οποίες επικρατεί ενδογαμία, ξεχωρίζουν δε τον εαυτό τους από τους καθαρούς τούρκους και τους διακρίνει φιλελληνισμός. Αυτοδηλώνονται ως “Ρωμαίοι” (Ρωμιοί) και είναι κυρίως ελληνόφωνοι.
1797.—Συλλαμβάνεται στην Τεργέστη από τις αυστριακές Αρχές ο Ρήγας, ενώ διακόπτεται και η έκδοσις της «Εφημερίδος» στην Βιέννη. Η πνευματική προσφορὰ και ο μαρτυρικός θάνατος του γεννημένου στο Βελεστίνο της τουρκοκρατούμενης Θεσσαλίας Ρήγα, τον ανέδειξαν σε μία πρόδρομη μορφὴ του πνευματικού κινήματος του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, καθὼς επίσης και σε πρώιμο εθνομάρτυρα που ενέπνευσε τον πόθο γιά ελευθερία στον Ελληνικὸ λαό. Έζησε εργάσθηκε και ανδρώθηκε πνευματικώς στον χώρο των Βαλκανίων, απὸ την Θεσσαλία ως το Βουκουρέστι, στοιχείο που θα το συναντήσουμε στον πυρήνα του μετέπειτα μεγαλειώδους συγγραφικού έργου του, καθὼς ο Ρήγας θα αναδειχθεί σε μορφὴ όχι αποκλειστικώς και μόνο της Ελληνικής Ιστορίας αλλὰ και της νεότερης ιστορίας των Βαλκανίων· η συγγραφὴ του περίφημου «θουρίου», ενὸς τραγουδιού, μίας έμμετρης επαναστατικής προκηρύξεως, αποτέλεσε προσκλητήριο προς όλους τους υποδούλους λαοὺς των Βαλκανίων. Μεταξύ άλλων συνέγραψε το: «Νέα Πολιτική Διοίκησις των κατοίκων της Ρούμελης της Μικράς Ασίας και της Βλαχομπογδανίας», όπου μαζύ με την «Διακήρυξη των Δικαίων» προόριζε για το κράτος που θα ανέκυπτε μετά την Επανάσταση.Την Διακήρυξη, τύπωσε μυστικὰ σε χιλιάδες αντίτυπα τον Οκτώβριο του 1797, με αποτέλεσμα την σύλληψή του και τον μαρτυρικό του θάνατο.
1902.—Γεννήθηκε στην Πάτρα ο “Νέστορας” της ελληνικής πολιτικής, Παναγιώτης Κανελλόπουλος.Με κύριο χαρακτηριστικό του την ακράδαντη πεποίθησί για εθνική ενότητα και ομόνοια του Ελληνικού λαού, ο πολιτικός και διανοούμενος κήρυσσε την ανάγκη για μετριοπάθεια και πολιτική ψυχραιμία. Υποστηρικτής του Δημοκρατικού πολιτεύματος και της αξιοκρατίας, υπήρξε παράλληλα και πνευματική προσωπικότητα, με διεθνή αναγνώριση για την ιστορική, κοινωνιολογική και λογοτεχνική συμβολή του.
1903.—Μεγάλη πυρκαϊά στον Πειραιά, αποτεφρώνει ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο. Μετά την βιομηχανική επανάσταση του 1870, ο Πειραιάς θα ονομαστεί «Μάντσεστερ της Ελλάδος».Ανάμεσα στα μεγάλα εργοστάσια, που θα λειτουργήσουν είναι η υφαντουργία των αδελφών Ρετσίνα, η κεραμοποιία Δηλαβέρη κ.α. Η ανάπτυξις του Πειραιά συνεχίστηκε και στην πρώτη εικοσαετία του 20ου αιώνος και το 1907, το επίνειο αριθμούσε περίπου 74.000 κατοίκους. Οι εργαζόμενοι στην βιομηχανία ανέρχονταν σε 10.500.Δυστυχώς από την δεκαετία του 1960, θυσιάστηκαν πολλά κτήρια χαρακτηριστικά της φυσιογνωμίας του Πειραιά, ως αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης οικοδομήσεως πολυκατοικιών εις το όνομα της «αναπτύξεως».Την δεκαετία δε του 1980 θα ακολουθήσει ο μαρασμός και θάνατος των βιομηχανιών της περιοχής, υπό την επίθεση των πανοτοκίων.
1912.—Ο Ελληνικός στρατός εις όλους τους τομείς του μετώπου περιορίζεται σε δράσι πυροβολικού.
1913.—Οι Άγγλοι προτείνουν να μοιραστούν τα εδάφη της Βορείου Ηπείρου ανάμεσα σε Ελλάδα και αλβανία […..].
1914.—Ιταλοί ναύτες αποβιβάζονται και καταλαμβάνουν χωρίς επεισόδια την πόλη της Αυλώνας στην Βόρειο Ήπειρο.
1919.—Στο μέτωπο στην Μ.Ασία επικρατεί ηρεμία.
1920.—Ο Ελληνικός στρατός ετοιμοπόλεμος, βαδίζει σε νέες θέσεις για την επίθεσιν προς Εσκί-Σεχίρ.
1921.—Η Ελληνική στρατιά μάχεται στη Μ. Ασία μάχες περιπολικών και πυροβολικού.
1922.—Με νομικό διάταγμα αποφασίζεται η επίσπευσις της λύσης του αγροτικού ζητήματος και η διανομή των τσιφλικιών στην Ελλάδα. Κατά την διάρκεια του μεσοπολέμου, ο ελληνικός αγροτικός χώρος γνώρισε ραγδαίες εξελίξεις και αλλαγές. Η μικρασιατική καταστροφή του 1922 και οι 1,5 εκατομμύριο πρόσφυγες, σήμαναν το οριστικό τέλος της μεγάλης γαιοκτησίας στην Ελλάδα.
1923.—Μετά από σοβαρό επεισόδιο με τους αλβανούς, η χώρα μας διακόπτει τις διπλωματικές σχέσεις και ανακαλεί τον πρέσβη μας.
1940.—Οι ελληνικές δυνάμεις αποκρούουν τους σφοδρά επιτιθεμένους Ιταλούς, σε όλες τις γραμμές του αλβανικού μετώπου.
.—Ο Αδόλφος Χίτλερ εκδίδει τις υπ’αριθμόν 20 οδηγίες επιχειρήσεων, διευρύνοντας το αρχικό σχέδιο καταλήψεως της Βορείου Ελλάδος και καθορίζοντας τις γενικές γραμμές της επιχειρήσεως «Μαρίτα» [Εκστρατεία κατά της ηπειρωτικής Ελλάδος και των νήσων Αιγαίου]. Όταν ο Χίτλερ και οι στρατηγοί του, είχαν οριοθετήσει την έναρξη της επιχειρήσεως «Μπαρμπαρόσα» κατά της έως τότε φίλης Σοβιετικής Ενώσεως, στα μέσα Μαῒου 1941, δεν υπολόγισαν τον αστάθμητο παράγοντα με την ονομασία Ελλάς. Οι συνεχείς αποτυχίες του Μουσολίνι, τον οδήγησαν στην εκπόνηση του σχεδίου «Μαρίτα», που αφορούσε την επέμβαση στην Ελλάδα, με σκοπό να εξασφαλίσει τα νώτα του.
http://eistorias.wordpress.com/
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
14 Δεκεμβρίου
1503.—Ως αποτέλεσμα του δευτέρου βενετοτουρκικού πολέμου [1499-1503], τα κάστρα της Ναυπάκτου, Μεθώνης, Κορώνης και Ναυαρίνου, καθώς και η νήσος Λευκάδα, καταλαμβάνονται υπό των οθωμανών.Η Ενετία διετήρησε μόνον το Ναύπλιον και την Μονεμβασίαν, τα οποία όμως, απώλεσε βραδύτερον[1540].Η Πελοπόννησος [Μοριάς], πέρασε στα χέρια των Φράγκων μετά την πρώτη άλωσι της Κωνστατινουπόλεως το 1204, με μόνο Ελληνικό προπύργιο την δυσπόρθητη Μονεμβασιά.Οι Φράγκοι ίδρυσαν το πριγκηπάτο της Αχαῒας και το διαίρεσαν σε 12 βαρονίες, μέχρις ότου οι φραγκικές κτήσεις πέρασαν στα χέρια των Καντακουζηνών και των Παλαιολόγων με το Δεσποτάτο του Μυστρά. Εκείνη την περίοδο ο Μυστράς αναδείχθηκε σε πνευματική πρωτεύουσα, προσελκύοντας πλήθος λογίων και καλλιτεχνών. Μετά την άλωσι της Κωνσταντινουπόλεως από τους οθωμανούς [1453], στην Πελοπόνησσο εναλλάσσονταν τα καθεστώτα κατοχής μεταξύ τούρκων και ενετών, με την μοίρα των Ελλήνων υπηκόων, τόσο με σουλτάνο όσο και με λατίνους ηγεμόνες, να παραμένει το ίδιο αξιοθρήνητη. Τα μεσαιωνικά κάστρα που βρίσκονται σε όλη την Πελοπόννησο, είναι ένα σημαντικό αρχαιολογικό κομμάτι που διηγείται την Ιστορία μας.
1821.—Ανεπιτυχής επίθεσις των Ελλήνων επαναστατών στο Ναύπλιο. Η πολιορκία του Ναυπλίου είχε αρχίσει στις 4 Απριλίου του 1821, οι τούρκοι όμως αντιστέκονταν με πείσμα στο καλά οχυρωμένο από τους Ενετούς κάστρο. Τρείς φορές πολιορκήθηκε με ενδιάμεσες διακοπές και ενισχύσεις της άμυνας του από τουρκικές αποστολές, όπως του Κεχαγιάμπεη κι από εμπορικά πλοία με εγγλέζικη σημαία.
1832.—(π.ημ.)Η Πύλη αποδέχεται την εκλογή του Βασιλέως Όθωνος στην Ελλάδα καθώς και την ρύθμιση των συνόρων μας. Ο περιπετειώδης καθορισμός των συνόρων του νεοσυστάτου Ελληνικού κράτους, είχε ξεκινήσει από τον Πόρο, στις αρχές Σεπτεμβρίου 1828, μετά από εντολές της μονίμου διασκέψεως του Λονδίνου στους πρέσβεις των Μεγάλων Δυνάμεων. Ο Καποδίστριας είχε δώσει μια συγκλονιστική μάχη για να πείσει τους πρέσβεις ότι τα περιορισμένα σύνορα θα καταδίκαζαν σε θάνατο την χώρα του εν τη γεννέσει της. [Η Αγγλική πλευρά επέμενε να μείνει εκτός ελληνικών συνόρων η Στερεά Ελλάς, με μοναδικό διαφωνούντα τον Κάνινγκ]. Δεν περιορίστηκε όμως μόνο στον διπλωματικό αγώνα για τα σύνορα. Επωφελούμενος του ρωσοτουρκικού πολέμου, οργάνωσε μυστικά ένοπλα σώματα που εισέβαλλαν στη Στερεά για να απελευθερώσουν εκ νέου το Μεσολόγγι και άλλες περιοχές της Αττικοβοιωτίας και της Ακαρνανίας. Τελικώς μετά από υποσχέσεις και αναιρέσεις των Μ.Δυνάμεων και ακολουθία Συνθηκών, με τον Καποδίστρια να έχει δολοφονηθεί και τον τον Όθωνα να ορίζεται ως ο βασιλεύς της Ελλάδος, στις 27 Ιουνίου/9 Ιουλίου 1832, υπογράφτηκε από τους πρέσβεις των Δυνάμεων και την Πύλη ο διακανονισμός που θα όριζε τα νέα και οριστικά σύνορα του ελληνικού κράτους. Στις 14/26 Δεκεμβρίου 1832, η Πύλη αποδέχθηκε την τελική ρύθμιση.
1901.—Εγεννήθη εν Τατοῒῳ ο πρίγκιψ Παύλος, μετέπειτα βασιλεύς. «Ήταν το τέταρτο παιδί των βασιλέων Κωνσταντίνου και Σοφίας. Φοίτησε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Ακολούθησε τον πατέρα του στην εξορία το 1917 και επέστρεψε μαζί του από την Ελβετία στην Ελλάδα το 1920, αφού προηγουμένως του είχε προσφερθεί το Στέμμα, μετά το θάνατο του αδερφού του, Αλεξάνδρου, και εκείνος το είχε αρνηθεί, διακηρύσσοντας ότι ανήκει στον πατέρα του. Υπηρέτησε ως σημαιοφόρος στο καταδρομικό «Έλλη». Το 1923, λίγο πριν την ανακήρυξη της δημοκρατίας στην Ελλάδα, έφυγε για το εξωτερικό μαζί με τον αδελφό του Γεώργιο Β’».
1912.—Ο Ελληνικός στρατός περιορίζεται σε όλους τους τομείς εις δράσιν πυροβολικού και περιπόλων. Ο Στρατός της Ηπείρου κατά την έναρξη του πολέμου αν και ολιγάριθμος, ξεκίνησε να επιχειρεί εναντίον του τούρκικου στρατού σημειώνοντας σπουδαίες νίκες έως τις αρχές Νοεμβρίου.Θεωρητικά πλέον ο δρόμος για την κατάληψη των Ιωαννίνων είχε ανοίξει.Υπήρχαν όμως τεράστιες δυσκολίες που κώλυαν την επίθεση για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, διότι οι τούρκοι είχαν μετακινηθεί στο «ισχυρώς οχυρωμένον» Μπιζάνι. Αυτές οι δυσχέρειες σε συνδυασμό με το δριμύ ψύχος και την έλλειψη εφοδίων είχαν καθηλώσει τον ελληνικό στρατό σε αμυντική θέση.
1913.—(ν.ημ.)Ο βασιλεύς της Ελλάδος Κωνσταντίνος Α’, κηρύσσει την Ένωση της Κρήτης με την Μητέρα Πατρίδα. (βλ και 01/12).
1914.—Αρχίζουν οι σχετικές εργασίες για τον νέο ναύσταθμο στον Σκαραμαγκά.
1919.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία, στην περιοχή των Ι και ΙΙ Ελληνικών μεραρχιών γίνονται συμπλοκές Ελλήνων και τούρκων.
1920.—Ο Ελληνικός στρατός στην Μ. Ασία εμπλέκεται σε μάχες προφυλακών.
1921.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ.Ασία δέχεται μικροεπιθέσεις από τουρκικά αποσπάσματα.
1927.—Διάσταση απόψεων μεταξύ των οπαδών της καθαρευούσης και της δημοτικής, χωρίζει τα μέλη της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας.Το [μόνιμο]δυστύχημα για την Ελληνική παιδεία είναι το γεγονός του διαχωρισμού των διαφορετικών θέσεων με βάσει τον “πολιτικό” προσανατολισμό και όχι τον μοναδικό στόχο που θα έπρεπε να υπάρχει·την εύρεση της χρυσής τομής, χωρίς ακραίες θέσεις, προς όφελος της Παιδείας και μόνο. [Συγκρούσεις πάντως συνέβησαν και μεταξύ δημοτικιστών, ορισμένοι εκ των οποίων δεν αποδέχοντο τις μαρξιστικές ιδέες, όρα Δελμούζος-Γληνός].
1929.—Μετά την παραίτησιν του ναυάρχου Π.Κουντουριώτου για λόγους υγείας [βλ.10/12], εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Αλέξανδρος Ζαΐμης (εξελέγη γερουσιαστής και εν συνεχεία πρόεδρος της γερουσίας ενώ ήταν προσωπική επιλογή του Βενιζέλου). Ο Ζαΐμης, παραιτήθηκε το 1935 μετά την επαναφορά της βασιλείας στην Ελλάδα.
.—Ξεσπούν επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας ανάμεσα σε απεργούς και αστυνομικούς.
1940.—Στο Ηπειρωτικό [αλβανικό] μέτωπο ο Ελληνικός στρατός με σφοδρή επίθεση καταλαμβάνει υψώματα σημασίας. Στον Κεντρικό τομέα, παρά την ισχυρή αντίσταση των Ιταλών, θα πετύχουν έως το τέλος Δεκεμβρίου να φτάσουν στην Κλεισούρα και να έχουν ετοιμότητα προς κατάλειψη τον ομωνύμου οδικού κόμβου.
1942.—Αρχίζουν τις επιχειρήσεις τα Ελληνικά Αντιτορπιλικά του Στόλου στα στενά του Οτράντο. Τα πολεμικά που παίρνουν μέρος είναι τα «Βασιλεύς Γεώργιος», «Βασίλισσα Όλγα», «Ύδρα» και «Ψαρά».
.—Το αντιτορπιλλικόν «Βασίλισσα Όλγα» βυθίζει κοντά στη Βεγγάζη, σε συνεργασία με το βρετανικό Α/Τ «ΡΕΤΑRD», το ιταλικό υποβρύχιον «VARSCIEC».
1943.—Την επομένη του ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων, οι Γερμανοί επανέρχονται εις την μονήν του Μεγάλου Σπηλαίου και την λεηλατούν, αποκομίσαντες 70 φορτία με διάφορα κειμήλια (άμφια, έπιπλα κλπ.), ακολούθως δε την παραδίδουν εις τας φλόγας.
1947.— Σκάφος της Π.Α., εκτελώντας πολεμική αποστολή αναγνωρίσεως με χειριστή τον Επισμηναγό Ευσταθίου Παναγιώτη και συνεπιβάτη τον Υποσμηναγό Βαρελά Παναγιώτη, προσέκρουσε λόγω κακής ορατότητος στο ύψωμα Κοκόσι της περιοχής Καστανιάς Ιωαννίνων και καταστράφηκε ολοσχερώς, με αποτέλεσμα τον θάνατο των δύο υπταμένων.
1952.—Κατά την διάρκεια εκπαιδευτικής πτήσεως, το αεροσκάφος του πιλότου Χρήστου Πανούσιου συγκρούστηκε με άλλο ιδίου τύπου, με αποτέλεσμα να πέσει στη θάλασσα, κοντά στο ακρωτήριο Μύτικας του κόλπου Αλκυονίδων, και να βυθιστεί μαζί με τον χειριστή.
1954.—Στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ο Βρετανός υφυπουργός των Εξωτερικών Άντονυ Νάττινγκ κατηγόρησε την Ελλάδα ότι επιζητούσε εδαφική επέκτασι, σε αντίθεση με την συνθήκη της Λωζάννης που η ίδια είχε υπογράψει. Ο Αλέξης Κύρου υπεραμύνθηκε, τονίζοντας ότι αυτό που κρινόταν στην υπόθεση της Κύπρου ήταν η αρχή της αυτοδιαθέσεως και όχι μια εδαφική διαφορά μεταξύ Ελλάδος και τουρκίας.
1959.—Φτάνει στην Αθήνα για επίσημη επίσκεψη ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντουάϊτ Αϊζενχάουερ. Κατά την άφιξή του, διερχόμενος τους δρόμους της πρωτευούσης εν μέσω μίας ανοικτής Ρολς Ρόϊς, το πλήθος του επεφύλαξε εθνουσιώδη υποδοχή. Από την μαθητιώσα νεολαία ακούσθηκε το «αυθόρμητον» “αϊ λάϊκ Άϊκ”, όπως επίσης και το “Μακροζωία στο στρατόπεδο του Δαβίδ”, [Κάμπ Ντέϊβιντ εις την Αγγλικήν]. Λόγω συνωστισμού, επί της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας σημειώθηκε ατύχημα, με 8 σαβαρώς τραυματισθέντες και 14 ελαφρώς. Ακολούθως o Άϊκ εξεφώνησε λόγον εις την βουλήν των ελλήνων, όπου στήριξε θερμώς την κυβέρνηση Καραμανλή: «Η παρούσα κυβέρνησίς σας και οι ηγέται της» τόνισε «ο διακεκριμένος πρωθυπουργός σας, δημιουργούν ένα σύνολον επιτευγμάτων, τα οποία καθιστούν τούτους άξιους διαδόχους των ενδόξων προγόνων σας»..
1960.—Λήγουν χωρίς αποτέλεσμα οι ελληνοβουλγαρικές συνομιλίες στην Αθήνα. Οι βούλγαροι ζητούν συμψηφισμό των επανορθώσεων με δήθεν έργα τους κατά την κατοχή.
1961.—Η 60η επέτειος των γενεθλίων του βασιλέως Παύλου, συμπίπτει με την τελετή αρραβώνων της κόρης του Σοφίας με τον διάδοχο του ισπανικού θρόνου Χουάν Κάρλος. Οι αρραβώνες είχον τελεσθεί στις12/9, εις την εν Λωζάννη της Ελβετίας έπαυλιν της γηραιάς τέως Βασιλίσσης Βικτωρίας – Ευγενίας και ανηγγέλθησαν στον ελληνικόν λαόν στις 14/9.
1972.—Οι γυναίκες των πολιτικών κρατουμένων στην Ελλάδα ζητούν, με υπόμνημά τους, γενική αμνηστία.
1976.—Δολοφονία του Αστυνόμου Μάλλιου από την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν.
1988.—Ξεκίνησε να εκπέμπει η Ελληνική Τηλεόραση Τρία (ΕΤ3), η οποία είναι το τρίτο κανάλι της δημόσιας Ελληνικής Τηλεοράσεως.
1991.—Για πρώτη φορά ανακοίνωση του ΟΗΕ αναφέρεται σαφώς σε τουρκική κατοχή στην Κύπρο.
1992.—Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Δημήτρης Τσεβάς, απαγορεύει τη δημοσίευση προκηρύξεων τρομοκρατικών οργανώσεων στον Τύπο και τα ΜΜΕ.
2000.—Πρωτοφανές σκάνδαλο στην ιστορία των Παραολυμπιακών Αγώνων. Οι χρυσοί Ισπανοί παραολυμπιονίκες του μπάσκετ, καλούνται να επιστρέψουν τα μετάλλια, αφού διαπιστώθηκε ότι δεν είχαν καμμία πνευματική αναπηρία.
http://eistorias.wordpress.com/
1503.—Ως αποτέλεσμα του δευτέρου βενετοτουρκικού πολέμου [1499-1503], τα κάστρα της Ναυπάκτου, Μεθώνης, Κορώνης και Ναυαρίνου, καθώς και η νήσος Λευκάδα, καταλαμβάνονται υπό των οθωμανών.Η Ενετία διετήρησε μόνον το Ναύπλιον και την Μονεμβασίαν, τα οποία όμως, απώλεσε βραδύτερον[1540].Η Πελοπόννησος [Μοριάς], πέρασε στα χέρια των Φράγκων μετά την πρώτη άλωσι της Κωνστατινουπόλεως το 1204, με μόνο Ελληνικό προπύργιο την δυσπόρθητη Μονεμβασιά.Οι Φράγκοι ίδρυσαν το πριγκηπάτο της Αχαῒας και το διαίρεσαν σε 12 βαρονίες, μέχρις ότου οι φραγκικές κτήσεις πέρασαν στα χέρια των Καντακουζηνών και των Παλαιολόγων με το Δεσποτάτο του Μυστρά. Εκείνη την περίοδο ο Μυστράς αναδείχθηκε σε πνευματική πρωτεύουσα, προσελκύοντας πλήθος λογίων και καλλιτεχνών. Μετά την άλωσι της Κωνσταντινουπόλεως από τους οθωμανούς [1453], στην Πελοπόνησσο εναλλάσσονταν τα καθεστώτα κατοχής μεταξύ τούρκων και ενετών, με την μοίρα των Ελλήνων υπηκόων, τόσο με σουλτάνο όσο και με λατίνους ηγεμόνες, να παραμένει το ίδιο αξιοθρήνητη. Τα μεσαιωνικά κάστρα που βρίσκονται σε όλη την Πελοπόννησο, είναι ένα σημαντικό αρχαιολογικό κομμάτι που διηγείται την Ιστορία μας.
1821.—Ανεπιτυχής επίθεσις των Ελλήνων επαναστατών στο Ναύπλιο. Η πολιορκία του Ναυπλίου είχε αρχίσει στις 4 Απριλίου του 1821, οι τούρκοι όμως αντιστέκονταν με πείσμα στο καλά οχυρωμένο από τους Ενετούς κάστρο. Τρείς φορές πολιορκήθηκε με ενδιάμεσες διακοπές και ενισχύσεις της άμυνας του από τουρκικές αποστολές, όπως του Κεχαγιάμπεη κι από εμπορικά πλοία με εγγλέζικη σημαία.
1832.—(π.ημ.)Η Πύλη αποδέχεται την εκλογή του Βασιλέως Όθωνος στην Ελλάδα καθώς και την ρύθμιση των συνόρων μας. Ο περιπετειώδης καθορισμός των συνόρων του νεοσυστάτου Ελληνικού κράτους, είχε ξεκινήσει από τον Πόρο, στις αρχές Σεπτεμβρίου 1828, μετά από εντολές της μονίμου διασκέψεως του Λονδίνου στους πρέσβεις των Μεγάλων Δυνάμεων. Ο Καποδίστριας είχε δώσει μια συγκλονιστική μάχη για να πείσει τους πρέσβεις ότι τα περιορισμένα σύνορα θα καταδίκαζαν σε θάνατο την χώρα του εν τη γεννέσει της. [Η Αγγλική πλευρά επέμενε να μείνει εκτός ελληνικών συνόρων η Στερεά Ελλάς, με μοναδικό διαφωνούντα τον Κάνινγκ]. Δεν περιορίστηκε όμως μόνο στον διπλωματικό αγώνα για τα σύνορα. Επωφελούμενος του ρωσοτουρκικού πολέμου, οργάνωσε μυστικά ένοπλα σώματα που εισέβαλλαν στη Στερεά για να απελευθερώσουν εκ νέου το Μεσολόγγι και άλλες περιοχές της Αττικοβοιωτίας και της Ακαρνανίας. Τελικώς μετά από υποσχέσεις και αναιρέσεις των Μ.Δυνάμεων και ακολουθία Συνθηκών, με τον Καποδίστρια να έχει δολοφονηθεί και τον τον Όθωνα να ορίζεται ως ο βασιλεύς της Ελλάδος, στις 27 Ιουνίου/9 Ιουλίου 1832, υπογράφτηκε από τους πρέσβεις των Δυνάμεων και την Πύλη ο διακανονισμός που θα όριζε τα νέα και οριστικά σύνορα του ελληνικού κράτους. Στις 14/26 Δεκεμβρίου 1832, η Πύλη αποδέχθηκε την τελική ρύθμιση.
1901.—Εγεννήθη εν Τατοῒῳ ο πρίγκιψ Παύλος, μετέπειτα βασιλεύς. «Ήταν το τέταρτο παιδί των βασιλέων Κωνσταντίνου και Σοφίας. Φοίτησε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Ακολούθησε τον πατέρα του στην εξορία το 1917 και επέστρεψε μαζί του από την Ελβετία στην Ελλάδα το 1920, αφού προηγουμένως του είχε προσφερθεί το Στέμμα, μετά το θάνατο του αδερφού του, Αλεξάνδρου, και εκείνος το είχε αρνηθεί, διακηρύσσοντας ότι ανήκει στον πατέρα του. Υπηρέτησε ως σημαιοφόρος στο καταδρομικό «Έλλη». Το 1923, λίγο πριν την ανακήρυξη της δημοκρατίας στην Ελλάδα, έφυγε για το εξωτερικό μαζί με τον αδελφό του Γεώργιο Β’».
1912.—Ο Ελληνικός στρατός περιορίζεται σε όλους τους τομείς εις δράσιν πυροβολικού και περιπόλων. Ο Στρατός της Ηπείρου κατά την έναρξη του πολέμου αν και ολιγάριθμος, ξεκίνησε να επιχειρεί εναντίον του τούρκικου στρατού σημειώνοντας σπουδαίες νίκες έως τις αρχές Νοεμβρίου.Θεωρητικά πλέον ο δρόμος για την κατάληψη των Ιωαννίνων είχε ανοίξει.Υπήρχαν όμως τεράστιες δυσκολίες που κώλυαν την επίθεση για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, διότι οι τούρκοι είχαν μετακινηθεί στο «ισχυρώς οχυρωμένον» Μπιζάνι. Αυτές οι δυσχέρειες σε συνδυασμό με το δριμύ ψύχος και την έλλειψη εφοδίων είχαν καθηλώσει τον ελληνικό στρατό σε αμυντική θέση.
1913.—(ν.ημ.)Ο βασιλεύς της Ελλάδος Κωνσταντίνος Α’, κηρύσσει την Ένωση της Κρήτης με την Μητέρα Πατρίδα. (βλ και 01/12).
1914.—Αρχίζουν οι σχετικές εργασίες για τον νέο ναύσταθμο στον Σκαραμαγκά.
1919.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία, στην περιοχή των Ι και ΙΙ Ελληνικών μεραρχιών γίνονται συμπλοκές Ελλήνων και τούρκων.
1920.—Ο Ελληνικός στρατός στην Μ. Ασία εμπλέκεται σε μάχες προφυλακών.
1921.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ.Ασία δέχεται μικροεπιθέσεις από τουρκικά αποσπάσματα.
1927.—Διάσταση απόψεων μεταξύ των οπαδών της καθαρευούσης και της δημοτικής, χωρίζει τα μέλη της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας.Το [μόνιμο]δυστύχημα για την Ελληνική παιδεία είναι το γεγονός του διαχωρισμού των διαφορετικών θέσεων με βάσει τον “πολιτικό” προσανατολισμό και όχι τον μοναδικό στόχο που θα έπρεπε να υπάρχει·την εύρεση της χρυσής τομής, χωρίς ακραίες θέσεις, προς όφελος της Παιδείας και μόνο. [Συγκρούσεις πάντως συνέβησαν και μεταξύ δημοτικιστών, ορισμένοι εκ των οποίων δεν αποδέχοντο τις μαρξιστικές ιδέες, όρα Δελμούζος-Γληνός].
1929.—Μετά την παραίτησιν του ναυάρχου Π.Κουντουριώτου για λόγους υγείας [βλ.10/12], εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Αλέξανδρος Ζαΐμης (εξελέγη γερουσιαστής και εν συνεχεία πρόεδρος της γερουσίας ενώ ήταν προσωπική επιλογή του Βενιζέλου). Ο Ζαΐμης, παραιτήθηκε το 1935 μετά την επαναφορά της βασιλείας στην Ελλάδα.
.—Ξεσπούν επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας ανάμεσα σε απεργούς και αστυνομικούς.
1940.—Στο Ηπειρωτικό [αλβανικό] μέτωπο ο Ελληνικός στρατός με σφοδρή επίθεση καταλαμβάνει υψώματα σημασίας. Στον Κεντρικό τομέα, παρά την ισχυρή αντίσταση των Ιταλών, θα πετύχουν έως το τέλος Δεκεμβρίου να φτάσουν στην Κλεισούρα και να έχουν ετοιμότητα προς κατάλειψη τον ομωνύμου οδικού κόμβου.
1942.—Αρχίζουν τις επιχειρήσεις τα Ελληνικά Αντιτορπιλικά του Στόλου στα στενά του Οτράντο. Τα πολεμικά που παίρνουν μέρος είναι τα «Βασιλεύς Γεώργιος», «Βασίλισσα Όλγα», «Ύδρα» και «Ψαρά».
.—Το αντιτορπιλλικόν «Βασίλισσα Όλγα» βυθίζει κοντά στη Βεγγάζη, σε συνεργασία με το βρετανικό Α/Τ «ΡΕΤΑRD», το ιταλικό υποβρύχιον «VARSCIEC».
1943.—Την επομένη του ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων, οι Γερμανοί επανέρχονται εις την μονήν του Μεγάλου Σπηλαίου και την λεηλατούν, αποκομίσαντες 70 φορτία με διάφορα κειμήλια (άμφια, έπιπλα κλπ.), ακολούθως δε την παραδίδουν εις τας φλόγας.
1947.— Σκάφος της Π.Α., εκτελώντας πολεμική αποστολή αναγνωρίσεως με χειριστή τον Επισμηναγό Ευσταθίου Παναγιώτη και συνεπιβάτη τον Υποσμηναγό Βαρελά Παναγιώτη, προσέκρουσε λόγω κακής ορατότητος στο ύψωμα Κοκόσι της περιοχής Καστανιάς Ιωαννίνων και καταστράφηκε ολοσχερώς, με αποτέλεσμα τον θάνατο των δύο υπταμένων.
1952.—Κατά την διάρκεια εκπαιδευτικής πτήσεως, το αεροσκάφος του πιλότου Χρήστου Πανούσιου συγκρούστηκε με άλλο ιδίου τύπου, με αποτέλεσμα να πέσει στη θάλασσα, κοντά στο ακρωτήριο Μύτικας του κόλπου Αλκυονίδων, και να βυθιστεί μαζί με τον χειριστή.
1954.—Στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ο Βρετανός υφυπουργός των Εξωτερικών Άντονυ Νάττινγκ κατηγόρησε την Ελλάδα ότι επιζητούσε εδαφική επέκτασι, σε αντίθεση με την συνθήκη της Λωζάννης που η ίδια είχε υπογράψει. Ο Αλέξης Κύρου υπεραμύνθηκε, τονίζοντας ότι αυτό που κρινόταν στην υπόθεση της Κύπρου ήταν η αρχή της αυτοδιαθέσεως και όχι μια εδαφική διαφορά μεταξύ Ελλάδος και τουρκίας.
1959.—Φτάνει στην Αθήνα για επίσημη επίσκεψη ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντουάϊτ Αϊζενχάουερ. Κατά την άφιξή του, διερχόμενος τους δρόμους της πρωτευούσης εν μέσω μίας ανοικτής Ρολς Ρόϊς, το πλήθος του επεφύλαξε εθνουσιώδη υποδοχή. Από την μαθητιώσα νεολαία ακούσθηκε το «αυθόρμητον» “αϊ λάϊκ Άϊκ”, όπως επίσης και το “Μακροζωία στο στρατόπεδο του Δαβίδ”, [Κάμπ Ντέϊβιντ εις την Αγγλικήν]. Λόγω συνωστισμού, επί της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας σημειώθηκε ατύχημα, με 8 σαβαρώς τραυματισθέντες και 14 ελαφρώς. Ακολούθως o Άϊκ εξεφώνησε λόγον εις την βουλήν των ελλήνων, όπου στήριξε θερμώς την κυβέρνηση Καραμανλή: «Η παρούσα κυβέρνησίς σας και οι ηγέται της» τόνισε «ο διακεκριμένος πρωθυπουργός σας, δημιουργούν ένα σύνολον επιτευγμάτων, τα οποία καθιστούν τούτους άξιους διαδόχους των ενδόξων προγόνων σας»..
1960.—Λήγουν χωρίς αποτέλεσμα οι ελληνοβουλγαρικές συνομιλίες στην Αθήνα. Οι βούλγαροι ζητούν συμψηφισμό των επανορθώσεων με δήθεν έργα τους κατά την κατοχή.
1961.—Η 60η επέτειος των γενεθλίων του βασιλέως Παύλου, συμπίπτει με την τελετή αρραβώνων της κόρης του Σοφίας με τον διάδοχο του ισπανικού θρόνου Χουάν Κάρλος. Οι αρραβώνες είχον τελεσθεί στις12/9, εις την εν Λωζάννη της Ελβετίας έπαυλιν της γηραιάς τέως Βασιλίσσης Βικτωρίας – Ευγενίας και ανηγγέλθησαν στον ελληνικόν λαόν στις 14/9.
1972.—Οι γυναίκες των πολιτικών κρατουμένων στην Ελλάδα ζητούν, με υπόμνημά τους, γενική αμνηστία.
1976.—Δολοφονία του Αστυνόμου Μάλλιου από την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν.
1988.—Ξεκίνησε να εκπέμπει η Ελληνική Τηλεόραση Τρία (ΕΤ3), η οποία είναι το τρίτο κανάλι της δημόσιας Ελληνικής Τηλεοράσεως.
1991.—Για πρώτη φορά ανακοίνωση του ΟΗΕ αναφέρεται σαφώς σε τουρκική κατοχή στην Κύπρο.
1992.—Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Δημήτρης Τσεβάς, απαγορεύει τη δημοσίευση προκηρύξεων τρομοκρατικών οργανώσεων στον Τύπο και τα ΜΜΕ.
2000.—Πρωτοφανές σκάνδαλο στην ιστορία των Παραολυμπιακών Αγώνων. Οι χρυσοί Ισπανοί παραολυμπιονίκες του μπάσκετ, καλούνται να επιστρέψουν τα μετάλλια, αφού διαπιστώθηκε ότι δεν είχαν καμμία πνευματική αναπηρία.
http://eistorias.wordpress.com/
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
15 Δεκεμβρίου
533.—Οι συνασπισμένοι Βάνδαλοι και Βέρβεροι, ηττώνται ολοσχερώς στο Τρικάμαρο, 30 χιλιόμετρα δυτικά της Καρχηδόνος από τον στρατό της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, υπό τον στρατηγόν Βελισσάριο. Όταν ο βάνδαλος Ιλδέριχος [Hilderic], που είχε ασπασθεί την ορθόδοξη πίστη, αποκατέστησε τις χριστιανικές εκκλησίες και επέτρεψε στους χριστιανούς να εκκλησιάζονται ελεύθερα, έπεσε σε δυσμένεια από τους Αριανιστές –που ήσαν οι περισσότεροι βάνδαλοι – με αποτέλεσμα την καθαίρεση και φυλάκισή του. Αυτό έδωσε την αφορμή στον Ιουστινιανό να επέμβει στην Καρχηδόνα, στέλλοντας τον στρατηγό Βελισσάριο, ο οποίος αποβιβάστηκε στα τέλη Αυγούστου. Η πρώτη αποφασιστική μάχη έγινε στο Δέκιμο στα μέσα Σεπτεμβρίου. Το κύρος του Ιουστινιανού μετά την επιτυχία της εκστρατείας ανέβηκε πολύ, διότι αρχικώς οι σύμβουλοί του ήσαν αντίθετοι στην πραγματοποίησή της. (Ο Προκόπιος στο : «Περί του Βανδαλικού πολέμου» αναφέρει λεπτομέρειες).Ο αυτοκράτωρ προσάρτησε στην επικράτεια την Β.Αφρική και όλα τα νησιά που βρίσκοντο υπό την εξουσία των βανδάλων, την Σαρδηνία, την Κορσική και τις Βαλεαρίδες. Η οριστική παράδοσις των βανδάλων θα γίνει τον Μάρτιο του 534.
1025.—Πεθαίνει ο Αυτοκράτοράς μας, Βασίλειος Β’ ο Βουλγαροκτόνος, σε ηλικία 70 ετών, μετά από μία ολόκληρη ζωή στην πρώτη γραμμή των μαχών για την Πατρίδα. Μέγας αυτοκράτωρ, εξαίρετος στρατηγός και συνετός διοικητής, με θάρρος και προσωπικές θυσίες, περνώντας όλη την ζωή του στα στρατόπεδα σαν απλός στρατιώτης, πέτυχε να διαλύσει τους βούλγαρους που φιλοδοξούσαν να επεκταθούν εδαφικώς και να υποκαταστήσουν την αυτοκρατορία, εκχριστιάνισε τους Ρώσους και ενίσχυσε τις ελληνικές θέσεις σε όλη την γραμμή των συνόρων, στα ανατολικά και τα δυτικά. Επαναφέροντας σε ισχύ ένα παλιό νόμο του Νικηφόρου Α΄, καθόριζε πως η πληρωμή του φόρου Αλληλέγγυον, θά γινόταν από τον πλησιέστερο πλούσιο κάτοχο γης, όταν κάποιος μικροϊδιοκτήτης αδυνατούσε να τον πληρώσει.
Η μακροχρόνια βασιλεία του υπήρξε μία από τις λαμπρότερες περιόδους ακμής της Ρωμανίας, μία πραγματική εποποιῒα, κεντρικό πρόσωπο της οποίας ήταν ο ίδιος. Η μνήμη του έμεινε αθάνατη.
«Ὁ ἡγεμῶν οὕτος ἀφ’οῦ καὶ τοὺς βαρβάρους γείτονας κατέβαλε, τὴν δὲ ἀριστοκρατία καθαιρέσας, ἰσότιμον πρὸς τὰς ἄλλας κοινωνικὰς τάξεις κατέστησε, καὶ ἐν πολλὴ γνώμης ἐλευθερίας κυβερνῶν, τὸ κράτος ἐτύγχανεν… διατελοῦσε ἐν ἐκστρατεῖα τὸν πλεῖστον τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ χρόνον….Δὲν μετεχειρίζετο τοὺς πολυτίμους λίθους, πλὴν ὁλίγων κοσμούντων τὴν πορφύραν, ἵνα διακρίνηται, ὅτε εἰς τὰς θρησκευτικὰς τελετὰς παρίστατο ἤ πρέσβεις ἐδέχετο, οἱ δὲ ἄλλοι πολύτιμοι λίθοι ἦσαν εἰς τὰ ταμεῖα ἀποτεθειμένοι».
“Ὅστις πολεμιστὴς, ἀκολουθείτῳ μοι”,
Ἀυτοκράτωρ Βασίλειε, σὺ νικᾶς!
[Στον τάφο του ασέβησαν οι Λατίνοι την περίοδο της πρώτης αλώσεως της Βασιλευούσης].
1806.—Νέα αλλαγή του Συντάγματος της Πολιτείας των Ιονίων Νήσων κατά το οποίο παραγκωνίζεται ο ρόλος της Υψηλής Πύλης. Αυτό το Σύνταγμα δεν ίσχυσε ποτέ.Ο Καποδίστριας ως γραμματέας της επικρατείας στην επτανησιακή γερουσία το 1803, είχε καθοριστική φωνή στα θέματα της πολιτείας. Μετά την συνθήκη του Τιλσίτ [1807], δέχθηκε να υπηρετήσει στην αυλή του Τσάρου Αλεξάνδρου Α’.
1808.—Η πειρατεία στο Αιγαίο καλά κρατεί. «Νύχτα επιτεθήκανε οι σπαντίδοι σ’ ένα άλλο καΐκι του Μιχελή Ρεΐζη, λίγο έξω από την Τήνο, ενώ αρμένιζε για την Αξία. Οι κουρσάροι σέρνοντας κατόπιν το πλεούμενο, φτάσανε στην Αντίπαρο. Εκεί ληστέψανε όλους τους επιβάτες του και δεν τους άφησαν παρά μόνον την ψυχήν και τα παλαιόρουχα που φορούσαν».
1818.—Μετά την παραίτηση του Πατριάρχου Κυρίλλου Στ΄, πατριάρχης εξελέγη για τρίτη φορά ο Γρηγόριος Ε΄.Ο Κύριλλος Στ’, επειδή δεν κατέστη αρεστός στο σουλτάνο Μαχμούτ, εκθρονίστηκε και εξορίσθηκε στο Άγιον Όρος. Οκτώ μέρες μετά τον απαγχονισμό του Γρηγορίου Ε΄, στις 18 Απριλίου 1821, ο σουλτάνος έδωσε εντολή απαγχονισμού και του Κυρίλλου στην πύλη του Μητροπολιτικού Μεγάρου.
1821.—Οι τούρκοι κατέλαβον το Άγιον Όρος (επί 9 έτη). «Καὶ τότε ἐφάνη σημεῖον μέγα ἐν τῷ Οὐρανῷ κατὰ τὴν τρίτην ὥραν τῆς νυκτὸς, εἶχε δηλαδὴ ἡ Σελήνη ὁλόγυρα τοὺς σταυροὺς, οἵτινες ἐδηλοῦσαν καὶ ἐφανέρωναν βέβαια τὴν θλίψιν ὁποῦ ἔμελλε νὰ δοκιμάσῃ τὸ γένος τῶν Χριστιανῶν. Τότε πολλαὶ πόλεις, Κῶμαι, καὶ χωρία ἐρημώθησαν εὶς τὴν ἐπικράτειαν τῆς τουρκιᾶς…καὶ οὕτως ἔως τὸ Ἅγιον Ὄρος τὰ χωρία ἀπό τοὺς Ὀθωμανούς ἐρημώθησαν. Τότε λοιπὸν ὅσοι Γέροντες καλόγηροι εὑρέθησαν ἔξω τοῦ Ἁγίου Ὄρους εἰς τὰ καλογερικὰ Μετόχια, ὅλοι ὁμοῦ ἐφυλακώθηκαν εἰς τὸ Κάστρον τῆς Θεσσαλονίκης, προτοῦ νὰ ἔλθῃ ὁ ἡγεμῶν Ἀμπτούλ Ραμποὺτ Πασιὰς είς Κασάνδραν, ὁμοῦ μὲ πολλοὺς ἄλλους προεστοὺς τῶν χωρίων, ὁποῦ τοὺς εἶχον οἱ Θεσσαλονικεῖς Ἀγαρινοί εἰς τὴν φυλακὴν τοὺς ὁποίους ὅλους τότε ἐθανάτωσαν ὁμοῦ μὲ τοὺς καλογήρους»…
1827.—[π.ημ.]Ο Άστιγξ, επιβαίνοντας του ατμοκινήτου πλοίου “Καρτερία”, καταλαμβάνει την νησίδα Βασιλάδι στο Μεσολόγγι η οποία πολιορκήτο από την 6η Δεκεμβρίου. Όσοι από τους τούρκους δεν φονεύθηκαν, αιχμαλωτίστηκαν. Μετά την επιτυχή διεξαγωγή επιχειρήσεων στον Κορινθιακό Κόλπο, η ναυτική μοίρα επανήλθε- όχι χωρίς δυσκολίες- στον Πατραϊκό Κόλπο, για να συμμετάσχει στην υλοποίηση ευρύτερων σχεδίων, που απέβλεπαν στην αναζωπύρωση της επαναστάσεως στην Δυτική Στερεά Ελλάδα σε συνεργασία με τους τοπικούς οπλαρχηγούς ,που είχαν στο μεταξύ αναθαρρήσει.
1828.—Ο Άγγλος Στρατηγός Τζωρτζ ἤ Τσώρτς, με την σύμπραξη Ελληνικού στολίσκου, απελευθερώνει την Βόνιτσα και εξαναγκάζει τους τούρκους να περιοριστούν στο φρούριό της. Η τουρκική φρουρά του κάστρου παραδώθηκε στις 5 Μαρτίου 1829. Η πόλη όµως παραδόθηκε επίσηµα στο Ελληνικό κράτος στις 27 Απριλίου 1832, όπως και η υπόλοιπη Ακαρνανία.
.—Ο Καποδίστριας, με το ΙΘ’ψήφισμα «περί του Διοργανισμού των Δικαστηρίων», έθεσε τις βάσεις για τα πρώτα δικαστήρια. Μετά την δολοφονία του, η κυβέρνηση που ακολούθησε, με διάταγμά της στις 20 Οκτωβρίου του 1832 κατάργησε όλα τα δικαστήρια εκτός από τα ειρηνοδικεία.
1903.—Οι καταρρακτώδεις βροχές και οι πλημμύρες που σημειώθηκαν στην Πελλοπόνησο, παρασύρουν σπίτια, γέφυρες, ποίμνια, καθώς και την σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ Μυρτιά – Δουνέϊκων.
1904.—Παραίτησις της κυβερνήσεως Θεοτόκη και ανάθεσις σχηματισμού νέας υπό τον Δηλιγιάννη.
1912.—Ο Ελληνικός στρατός δρα εναντίον του εχθρού δια περιπόλων και πυροβολικού.
1913.—Ογκωδέστατα συλλαλητήρια σε Θεσσαλονίκη και Δράμα με αφορμή τις σφαγές Ελλήνων από βουργάρους στην Θράκη. Η χώρα επιδίδει διαμαρτυρία στις Μεγάλες Δυνάμεις. «Ο κύριος Γεραγάς εις το βιβλίον του <Αναμνήσεις της Θράκης> , αναφέρει ότι ο βασιλόπαις Βόρις κατά την κατάληψιν των Σαράντα Εκκλησιών υπό των βουλγάρων, βλέπων μόνον ακραιφνήν Ελληνισμόν παντού όπου διήλθεν, ανεφώνησεν < πού είνε ο βουλγαρισμός της Θράκης τον οποίον ήλθομεν να ελευθερώσωμεν; > Και εγώ δεν θα λησμονήσω την αγανάκτησιν ενός βούλγαρου στρατηγού ο οποίος μην ακούσας ούτε μίαν βουλγάρικη λέξιν απανταχού όπου διήλθε, φθάσας μέχρι Τσατάλτζας, εις εν επίσημον γεύμα διεκήρυξεν ότι ευθύς ως επιστρέψει εις βουλγαρίαν, το πρώτον του μέλημα θα είνε να ξυλοκοπήση όλους τους διδασκάλους της χώρας του διότι εδίδασκον ψεύδη εις τα παιδιά διακηρύττοντες την βουλγαρικότητα της Θράκης»
1919.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία ο Ελληνικός στρατός καθαρίζει την περιοχήν από ατάκτους τούρκους.
1920.—Ο Ελληνικός στρατός μάχεται μάχες περιπόλων.
.—Ελάχιστες μόνο ημέρες από την επάνοδο του Βασιλέα Κωνσταντίνου και την κατά κράτος ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές της 01/11, οι «Σύμμαχοι» της Ελλάδος επιβάλλουν οικονομικό αποκλεισμό στην χώρα [τυχαίο περιστατικό…]Την απόφαση διεξαγωγής των εκλογών έλαβε ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος, που είχε αναλάβει πρωθυπουργός όχι από δημοκρατικές διαδικασίες, αλλά κατά το Κίνημα Εθνικής Αμύνης, χωρίς να υπήρχε κάποιος έκτακτος ή σπουδαίος λόγος. Σε αυτές τις εκλογές ψήφισαν για πρώτη και τελευταία φορά Έλληνες από τη μόλις απελευθερωμένη Ανατολική Θράκη.
1921.—Η Ελληνική στρατιά στη Μ. Ασία δρα με περιπόλους και πυροβολικό.
1930.—Εγκαινιάζεται το Κοργιαλένειο-Μπενάκειο Νοσοκομείο που χτίστηκε από δωρεές των ευεργετών Εμμανουήλ Μπενάκη και Μαρίνου Κοργιαλένιου. Το Νοσοκομείο ανταποκρίνεται στις τελειότερες εξελίξεις της επιστήμης και της τεχνολογίας της εποχή.
http://eistorias.wordpress.com/
533.—Οι συνασπισμένοι Βάνδαλοι και Βέρβεροι, ηττώνται ολοσχερώς στο Τρικάμαρο, 30 χιλιόμετρα δυτικά της Καρχηδόνος από τον στρατό της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, υπό τον στρατηγόν Βελισσάριο. Όταν ο βάνδαλος Ιλδέριχος [Hilderic], που είχε ασπασθεί την ορθόδοξη πίστη, αποκατέστησε τις χριστιανικές εκκλησίες και επέτρεψε στους χριστιανούς να εκκλησιάζονται ελεύθερα, έπεσε σε δυσμένεια από τους Αριανιστές –που ήσαν οι περισσότεροι βάνδαλοι – με αποτέλεσμα την καθαίρεση και φυλάκισή του. Αυτό έδωσε την αφορμή στον Ιουστινιανό να επέμβει στην Καρχηδόνα, στέλλοντας τον στρατηγό Βελισσάριο, ο οποίος αποβιβάστηκε στα τέλη Αυγούστου. Η πρώτη αποφασιστική μάχη έγινε στο Δέκιμο στα μέσα Σεπτεμβρίου. Το κύρος του Ιουστινιανού μετά την επιτυχία της εκστρατείας ανέβηκε πολύ, διότι αρχικώς οι σύμβουλοί του ήσαν αντίθετοι στην πραγματοποίησή της. (Ο Προκόπιος στο : «Περί του Βανδαλικού πολέμου» αναφέρει λεπτομέρειες).Ο αυτοκράτωρ προσάρτησε στην επικράτεια την Β.Αφρική και όλα τα νησιά που βρίσκοντο υπό την εξουσία των βανδάλων, την Σαρδηνία, την Κορσική και τις Βαλεαρίδες. Η οριστική παράδοσις των βανδάλων θα γίνει τον Μάρτιο του 534.
1025.—Πεθαίνει ο Αυτοκράτοράς μας, Βασίλειος Β’ ο Βουλγαροκτόνος, σε ηλικία 70 ετών, μετά από μία ολόκληρη ζωή στην πρώτη γραμμή των μαχών για την Πατρίδα. Μέγας αυτοκράτωρ, εξαίρετος στρατηγός και συνετός διοικητής, με θάρρος και προσωπικές θυσίες, περνώντας όλη την ζωή του στα στρατόπεδα σαν απλός στρατιώτης, πέτυχε να διαλύσει τους βούλγαρους που φιλοδοξούσαν να επεκταθούν εδαφικώς και να υποκαταστήσουν την αυτοκρατορία, εκχριστιάνισε τους Ρώσους και ενίσχυσε τις ελληνικές θέσεις σε όλη την γραμμή των συνόρων, στα ανατολικά και τα δυτικά. Επαναφέροντας σε ισχύ ένα παλιό νόμο του Νικηφόρου Α΄, καθόριζε πως η πληρωμή του φόρου Αλληλέγγυον, θά γινόταν από τον πλησιέστερο πλούσιο κάτοχο γης, όταν κάποιος μικροϊδιοκτήτης αδυνατούσε να τον πληρώσει.
Η μακροχρόνια βασιλεία του υπήρξε μία από τις λαμπρότερες περιόδους ακμής της Ρωμανίας, μία πραγματική εποποιῒα, κεντρικό πρόσωπο της οποίας ήταν ο ίδιος. Η μνήμη του έμεινε αθάνατη.
«Ὁ ἡγεμῶν οὕτος ἀφ’οῦ καὶ τοὺς βαρβάρους γείτονας κατέβαλε, τὴν δὲ ἀριστοκρατία καθαιρέσας, ἰσότιμον πρὸς τὰς ἄλλας κοινωνικὰς τάξεις κατέστησε, καὶ ἐν πολλὴ γνώμης ἐλευθερίας κυβερνῶν, τὸ κράτος ἐτύγχανεν… διατελοῦσε ἐν ἐκστρατεῖα τὸν πλεῖστον τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ χρόνον….Δὲν μετεχειρίζετο τοὺς πολυτίμους λίθους, πλὴν ὁλίγων κοσμούντων τὴν πορφύραν, ἵνα διακρίνηται, ὅτε εἰς τὰς θρησκευτικὰς τελετὰς παρίστατο ἤ πρέσβεις ἐδέχετο, οἱ δὲ ἄλλοι πολύτιμοι λίθοι ἦσαν εἰς τὰ ταμεῖα ἀποτεθειμένοι».
“Ὅστις πολεμιστὴς, ἀκολουθείτῳ μοι”,
Ἀυτοκράτωρ Βασίλειε, σὺ νικᾶς!
[Στον τάφο του ασέβησαν οι Λατίνοι την περίοδο της πρώτης αλώσεως της Βασιλευούσης].
1806.—Νέα αλλαγή του Συντάγματος της Πολιτείας των Ιονίων Νήσων κατά το οποίο παραγκωνίζεται ο ρόλος της Υψηλής Πύλης. Αυτό το Σύνταγμα δεν ίσχυσε ποτέ.Ο Καποδίστριας ως γραμματέας της επικρατείας στην επτανησιακή γερουσία το 1803, είχε καθοριστική φωνή στα θέματα της πολιτείας. Μετά την συνθήκη του Τιλσίτ [1807], δέχθηκε να υπηρετήσει στην αυλή του Τσάρου Αλεξάνδρου Α’.
1808.—Η πειρατεία στο Αιγαίο καλά κρατεί. «Νύχτα επιτεθήκανε οι σπαντίδοι σ’ ένα άλλο καΐκι του Μιχελή Ρεΐζη, λίγο έξω από την Τήνο, ενώ αρμένιζε για την Αξία. Οι κουρσάροι σέρνοντας κατόπιν το πλεούμενο, φτάσανε στην Αντίπαρο. Εκεί ληστέψανε όλους τους επιβάτες του και δεν τους άφησαν παρά μόνον την ψυχήν και τα παλαιόρουχα που φορούσαν».
1818.—Μετά την παραίτηση του Πατριάρχου Κυρίλλου Στ΄, πατριάρχης εξελέγη για τρίτη φορά ο Γρηγόριος Ε΄.Ο Κύριλλος Στ’, επειδή δεν κατέστη αρεστός στο σουλτάνο Μαχμούτ, εκθρονίστηκε και εξορίσθηκε στο Άγιον Όρος. Οκτώ μέρες μετά τον απαγχονισμό του Γρηγορίου Ε΄, στις 18 Απριλίου 1821, ο σουλτάνος έδωσε εντολή απαγχονισμού και του Κυρίλλου στην πύλη του Μητροπολιτικού Μεγάρου.
1821.—Οι τούρκοι κατέλαβον το Άγιον Όρος (επί 9 έτη). «Καὶ τότε ἐφάνη σημεῖον μέγα ἐν τῷ Οὐρανῷ κατὰ τὴν τρίτην ὥραν τῆς νυκτὸς, εἶχε δηλαδὴ ἡ Σελήνη ὁλόγυρα τοὺς σταυροὺς, οἵτινες ἐδηλοῦσαν καὶ ἐφανέρωναν βέβαια τὴν θλίψιν ὁποῦ ἔμελλε νὰ δοκιμάσῃ τὸ γένος τῶν Χριστιανῶν. Τότε πολλαὶ πόλεις, Κῶμαι, καὶ χωρία ἐρημώθησαν εὶς τὴν ἐπικράτειαν τῆς τουρκιᾶς…καὶ οὕτως ἔως τὸ Ἅγιον Ὄρος τὰ χωρία ἀπό τοὺς Ὀθωμανούς ἐρημώθησαν. Τότε λοιπὸν ὅσοι Γέροντες καλόγηροι εὑρέθησαν ἔξω τοῦ Ἁγίου Ὄρους εἰς τὰ καλογερικὰ Μετόχια, ὅλοι ὁμοῦ ἐφυλακώθηκαν εἰς τὸ Κάστρον τῆς Θεσσαλονίκης, προτοῦ νὰ ἔλθῃ ὁ ἡγεμῶν Ἀμπτούλ Ραμποὺτ Πασιὰς είς Κασάνδραν, ὁμοῦ μὲ πολλοὺς ἄλλους προεστοὺς τῶν χωρίων, ὁποῦ τοὺς εἶχον οἱ Θεσσαλονικεῖς Ἀγαρινοί εἰς τὴν φυλακὴν τοὺς ὁποίους ὅλους τότε ἐθανάτωσαν ὁμοῦ μὲ τοὺς καλογήρους»…
1827.—[π.ημ.]Ο Άστιγξ, επιβαίνοντας του ατμοκινήτου πλοίου “Καρτερία”, καταλαμβάνει την νησίδα Βασιλάδι στο Μεσολόγγι η οποία πολιορκήτο από την 6η Δεκεμβρίου. Όσοι από τους τούρκους δεν φονεύθηκαν, αιχμαλωτίστηκαν. Μετά την επιτυχή διεξαγωγή επιχειρήσεων στον Κορινθιακό Κόλπο, η ναυτική μοίρα επανήλθε- όχι χωρίς δυσκολίες- στον Πατραϊκό Κόλπο, για να συμμετάσχει στην υλοποίηση ευρύτερων σχεδίων, που απέβλεπαν στην αναζωπύρωση της επαναστάσεως στην Δυτική Στερεά Ελλάδα σε συνεργασία με τους τοπικούς οπλαρχηγούς ,που είχαν στο μεταξύ αναθαρρήσει.
1828.—Ο Άγγλος Στρατηγός Τζωρτζ ἤ Τσώρτς, με την σύμπραξη Ελληνικού στολίσκου, απελευθερώνει την Βόνιτσα και εξαναγκάζει τους τούρκους να περιοριστούν στο φρούριό της. Η τουρκική φρουρά του κάστρου παραδώθηκε στις 5 Μαρτίου 1829. Η πόλη όµως παραδόθηκε επίσηµα στο Ελληνικό κράτος στις 27 Απριλίου 1832, όπως και η υπόλοιπη Ακαρνανία.
.—Ο Καποδίστριας, με το ΙΘ’ψήφισμα «περί του Διοργανισμού των Δικαστηρίων», έθεσε τις βάσεις για τα πρώτα δικαστήρια. Μετά την δολοφονία του, η κυβέρνηση που ακολούθησε, με διάταγμά της στις 20 Οκτωβρίου του 1832 κατάργησε όλα τα δικαστήρια εκτός από τα ειρηνοδικεία.
1903.—Οι καταρρακτώδεις βροχές και οι πλημμύρες που σημειώθηκαν στην Πελλοπόνησο, παρασύρουν σπίτια, γέφυρες, ποίμνια, καθώς και την σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ Μυρτιά – Δουνέϊκων.
1904.—Παραίτησις της κυβερνήσεως Θεοτόκη και ανάθεσις σχηματισμού νέας υπό τον Δηλιγιάννη.
1912.—Ο Ελληνικός στρατός δρα εναντίον του εχθρού δια περιπόλων και πυροβολικού.
1913.—Ογκωδέστατα συλλαλητήρια σε Θεσσαλονίκη και Δράμα με αφορμή τις σφαγές Ελλήνων από βουργάρους στην Θράκη. Η χώρα επιδίδει διαμαρτυρία στις Μεγάλες Δυνάμεις. «Ο κύριος Γεραγάς εις το βιβλίον του <Αναμνήσεις της Θράκης> , αναφέρει ότι ο βασιλόπαις Βόρις κατά την κατάληψιν των Σαράντα Εκκλησιών υπό των βουλγάρων, βλέπων μόνον ακραιφνήν Ελληνισμόν παντού όπου διήλθεν, ανεφώνησεν < πού είνε ο βουλγαρισμός της Θράκης τον οποίον ήλθομεν να ελευθερώσωμεν; > Και εγώ δεν θα λησμονήσω την αγανάκτησιν ενός βούλγαρου στρατηγού ο οποίος μην ακούσας ούτε μίαν βουλγάρικη λέξιν απανταχού όπου διήλθε, φθάσας μέχρι Τσατάλτζας, εις εν επίσημον γεύμα διεκήρυξεν ότι ευθύς ως επιστρέψει εις βουλγαρίαν, το πρώτον του μέλημα θα είνε να ξυλοκοπήση όλους τους διδασκάλους της χώρας του διότι εδίδασκον ψεύδη εις τα παιδιά διακηρύττοντες την βουλγαρικότητα της Θράκης»
1919.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία ο Ελληνικός στρατός καθαρίζει την περιοχήν από ατάκτους τούρκους.
1920.—Ο Ελληνικός στρατός μάχεται μάχες περιπόλων.
.—Ελάχιστες μόνο ημέρες από την επάνοδο του Βασιλέα Κωνσταντίνου και την κατά κράτος ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές της 01/11, οι «Σύμμαχοι» της Ελλάδος επιβάλλουν οικονομικό αποκλεισμό στην χώρα [τυχαίο περιστατικό…]Την απόφαση διεξαγωγής των εκλογών έλαβε ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος, που είχε αναλάβει πρωθυπουργός όχι από δημοκρατικές διαδικασίες, αλλά κατά το Κίνημα Εθνικής Αμύνης, χωρίς να υπήρχε κάποιος έκτακτος ή σπουδαίος λόγος. Σε αυτές τις εκλογές ψήφισαν για πρώτη και τελευταία φορά Έλληνες από τη μόλις απελευθερωμένη Ανατολική Θράκη.
1921.—Η Ελληνική στρατιά στη Μ. Ασία δρα με περιπόλους και πυροβολικό.
1930.—Εγκαινιάζεται το Κοργιαλένειο-Μπενάκειο Νοσοκομείο που χτίστηκε από δωρεές των ευεργετών Εμμανουήλ Μπενάκη και Μαρίνου Κοργιαλένιου. Το Νοσοκομείο ανταποκρίνεται στις τελειότερες εξελίξεις της επιστήμης και της τεχνολογίας της εποχή.
http://eistorias.wordpress.com/
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
16 Δεκεμβρίου
1025.—Ο ασκητισμός του Βασίλειου Β’και η επιλογή του να μην παντρευτεί, είχε ως αποτέλεσμα να αφήσει διάδοχό του, τον αδελφό του, Κωνσταντίνο Η’· αναγορεύθηκε μόνος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, και παρέμεινε στον θρόνο μέχρι τον θάνατό του τις 11ἤ15 Νοεμβρίου του 1028. Ενώ ο Βασίλειος Β’υπήρξε άνθρωπος εγκρατής, καρτερικός, αυστηρός, με αδάμαστη θέληση, σπάνια αίσθηση του καθήκοντος και εξαιρετικές ικανότητες, ο αδελφός του ήταν αδιάφορος γιά τα κοινά και επιρρεπής στις διασκεδάσεις. Μετά το θάνατο του Βασιλείου Β’, η παρακμή επήλθε ραγδαία και ποτέ ξανά το βυζαντινό κράτος δε θα φτάσει στα ίδια επίπεδα ακμής και ευημερίας.
1364.—Γεννιέται ο Μανουήλ Γ’ Κομνηνός, Αυτοκράτωρ Τραπεζούντος από το 1390 έως τον θάνατό του, στις 5/3/1417. Γιος του Αλεξίου Γ΄ και συμβασιλέας από νεαρή ηλικία, με τον πρώτο του γάμο με την Κουλκάν-Ευδοκία, κόρη του Δαβίδ Δ’, συγγένεψε με τον γεωργιανό αυτοκρατορικό οίκο, ενώ ο δεύτερος γάμος του με την Άννα Φιλανθρωπηνή, τον συνέδεσε με τη βυζαντινή αριστοκρατία. Η βασιλεία του Μανουήλ συνέπεσε με τα ταραγμένα χρόνια των μογγολικών επιδρομών που τον ανάγκασαν να δηλώση υποταγή στον Ταμερλάνο και να καταβάλη φόρο τουλάχιστον μέχρι το θάνατο του Μογγόλου χαν. Από την άλλη έχοντας να αντιμετωπίση του εκβιασμούς των Βενετών, ανανέωσε τα εμπορικά τους προνόμια, δημιουργώντας όμως έντασι στις σχέσεις με τους Γενουάτες.
1803.—Μετά την κατάληψιν του Σουλίου υπό του Βελή, υιού του Αλή πασσά, 600 Σουλιώται, υπό τον Φώτον Τζαβέλλαν, αρνηθέντες να καταθέσουν τα όπλα, εκλείσθησαν εις τον περίβολον του οχυρού πύργου Κούγκι (έναντι της Κιάφας), αποφασισμένοι ν’ αμυνθούν μέχρις εσχάτων. Η έλλειψις όμως πολεμεφοδίων και τροφών, τους ηνάγκασε να εξέλθουν κατόπιν συνθήκης με τους τούρκους. Τους εξελθόντας ηρνήθη ν’ ακολουθήση ο μοναχός Σαμουήλ και πέντε άλλοι Σουλιώται. Ο Σαμουήλ, όταν οι τούρκοι απεσταλμένοι μετέβησαν διά να παραλάβουν τον πύργον, έθεσε πυρ εις εν βαρέλιον πυρίτιδος και ανετινάχθη μετά των συντρόφων του και των εχθρών.Την αυτοθυσίαν του Σαμουήλ έψαλλε ο Α.Βαλαωρίτης, με τους γνωστούς στίχους του: «Καλόγερε, τὶ καρτερᾶς κλεισμένος μέσ’ στὸ Κούγκι — πέντε νομάτοι σούμειναν καὶ κεῖνοι λαβωμένοι. . .»
.—Η δεύτερη από τις απερχόμενες φάλαγγες του Σουλίου, υπό τον Κουτσονίκα, χτυπήθηκε στο Ζάλογγο όπου και ακολούθησε μια απέλπιδα μάχη με τον στρατό του Αλή πασσά στην οποία σκοτώθηκαν πολλοί Σουλιώτες.
1867.—Οι Κρήτες επαναστάται κατατροπώνουν παρά την Δρακωνιάν τουρκικόν σώμα διευθυνόμενον πρός την Νεάπολιν.
1885.—Ηνοίχθησαν αι πύλαι της Ακαδημίας Αθηνών, ανεγερθείσης δαπάναις του ζαπλούτου βαρώνου Γ.Σίνα και της συζύγου του. Η σύνθεσις του κτιρίου ακολουθεί τον ιωνικό ρυθμό και είναι κατασκευασμένο με πεντελικό μάρμαρο εδραζόμενο σε πειραϊκή πέτρα, ενώ σε δύο υψηλές ιωνικές κολώνες εκατέρωθεν, τοποθετήθηκαν τ’ αγάλματα της Αθηνάς και του Απόλλωνος, έργα του Ελληνοβαυαρού γλύπτη Λεωνίδα Δρόση.
1907.—Δημοσιεύεται στο περιοδικό ΕΛΛΑΣ, η είδησις : «Η κατάκτησις του αέρος, Ελληνική εφεύρεσις από δύο Έλληνες αξιωματικούς· ο κ.Πελοπίδας Τσουκαλάς, υποπλοίαρχος του Βασιλικού Ναυτικού, και ο Ιωάννης Βλαχαβάς, υποπλοίαρχος του Πυροβολικού, έσχον μιαν ευτυχή επίνοιαν· κατέληξαν εις εν σύστημα αεροπλοῒας, το οποίον ήκουσεν εσχάτως και επεδοκίμασεν η Γαλλική Ακαδημία».
1909.—Ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος, πραξικοπηματικά, φέρει εις την εξουσίαν τον Ελευθέριον Βενιζέλο.
1912.—Ο Ελληνικός στρατός στον τομέα Ηπείρου δρα δια περιπόλων και πυροβολικού.
1919.—Στο μέτωπο στην Μ.Ασία επικρατεί ηρεμία.
1920.—Ο Ελληνικός στρατός στην Μ.Ασία μάχεται μάχες προφυλακών.
1921.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ.Ασία δρα με πυροβολικό και περιπόλους.
.— Επτά συνοδικοί, έχοντας την υποστήριξη των Αθηνών, συνεκάλεσαν σύσκεψη της ιεραρχίας στην Θεσσαλονίκη, μεταξύ 16 και 22 Δεκεμβρίου, η οποία αποφάσισε να μην αναγνωρίσει την εκλογή του Μεταξάκη, ενώ παράλληλα του απέστειλε τηλεγράφημα, με εντολή να παραμείνει στην Αμερική. Λίγες ημέρες μετά η Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος από τις 22 έως τις 29 Δεκεμβρίου 1921, προχώρησε σε καθαίρεση του Μελετίου «από του υψηλού της αρχιερωσύνης αξιώματος».
1923.—Η Επαναστατική κυβέρνησις των Πλαστήρα-Γονατά, θα προκηρύξει εκλογές για την ανάδειξη της Δ΄ Συντακτικής Εθνοσυνελεύσεως, η οποία θα αποφάσιζε για το πολίτευμα της Ελλάδος. Διεξήχθησαν βάσει του εκλογικού νόμου που είχε επινοήσει ο Γεώργιος Παπανδρέου [πολιτικός σύμβουλος της "επαναστάσεως"] που ήταν κατάφορα ευνοϊκός για τους Βενιζελικούς. Ίσχυσε επίσης και προληπτική λογοκρισία για τις εφημερίδες της αντιπολιτεύσεως, σχετικώς με τυχόν αναφορές τους στον Βασιλικό θεσμό. Στην Αθήνα και Πειραιά έγιναν με ψηφοδέλτιο, ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα με σφαιρίδιο. Μέσα σε κλίμα σφοδρής αντιπαραθέσεως Βενιζέλου και Λαϊκών, με αποχή, μάλιστα των τελευταίων, το Κόμμα των Φιλελευθέρων κέρδισε τις 250 από τις 397 έδρες. Ο Βενιζέλος σχημάτισε κυβέρνηση στις 4 Ιανουαρίου 1924,για να παραιτηθή στις 6 Φεβρουαρίου.
1929.—Επανεκλέγεται η κυβέρνηση Βενιζέλου στις εκλογές. Αυτήν την φορά, η κυβέρνηση των φιλελευθέρων, θα παραμείνει μέχρι τις 26 Μαΐου του 1932. [4 Ιουλίου 1928 – 26 Μαΐου 1932]
http://eistorias.wordpress.com/
1025.—Ο ασκητισμός του Βασίλειου Β’και η επιλογή του να μην παντρευτεί, είχε ως αποτέλεσμα να αφήσει διάδοχό του, τον αδελφό του, Κωνσταντίνο Η’· αναγορεύθηκε μόνος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, και παρέμεινε στον θρόνο μέχρι τον θάνατό του τις 11ἤ15 Νοεμβρίου του 1028. Ενώ ο Βασίλειος Β’υπήρξε άνθρωπος εγκρατής, καρτερικός, αυστηρός, με αδάμαστη θέληση, σπάνια αίσθηση του καθήκοντος και εξαιρετικές ικανότητες, ο αδελφός του ήταν αδιάφορος γιά τα κοινά και επιρρεπής στις διασκεδάσεις. Μετά το θάνατο του Βασιλείου Β’, η παρακμή επήλθε ραγδαία και ποτέ ξανά το βυζαντινό κράτος δε θα φτάσει στα ίδια επίπεδα ακμής και ευημερίας.
1364.—Γεννιέται ο Μανουήλ Γ’ Κομνηνός, Αυτοκράτωρ Τραπεζούντος από το 1390 έως τον θάνατό του, στις 5/3/1417. Γιος του Αλεξίου Γ΄ και συμβασιλέας από νεαρή ηλικία, με τον πρώτο του γάμο με την Κουλκάν-Ευδοκία, κόρη του Δαβίδ Δ’, συγγένεψε με τον γεωργιανό αυτοκρατορικό οίκο, ενώ ο δεύτερος γάμος του με την Άννα Φιλανθρωπηνή, τον συνέδεσε με τη βυζαντινή αριστοκρατία. Η βασιλεία του Μανουήλ συνέπεσε με τα ταραγμένα χρόνια των μογγολικών επιδρομών που τον ανάγκασαν να δηλώση υποταγή στον Ταμερλάνο και να καταβάλη φόρο τουλάχιστον μέχρι το θάνατο του Μογγόλου χαν. Από την άλλη έχοντας να αντιμετωπίση του εκβιασμούς των Βενετών, ανανέωσε τα εμπορικά τους προνόμια, δημιουργώντας όμως έντασι στις σχέσεις με τους Γενουάτες.
1803.—Μετά την κατάληψιν του Σουλίου υπό του Βελή, υιού του Αλή πασσά, 600 Σουλιώται, υπό τον Φώτον Τζαβέλλαν, αρνηθέντες να καταθέσουν τα όπλα, εκλείσθησαν εις τον περίβολον του οχυρού πύργου Κούγκι (έναντι της Κιάφας), αποφασισμένοι ν’ αμυνθούν μέχρις εσχάτων. Η έλλειψις όμως πολεμεφοδίων και τροφών, τους ηνάγκασε να εξέλθουν κατόπιν συνθήκης με τους τούρκους. Τους εξελθόντας ηρνήθη ν’ ακολουθήση ο μοναχός Σαμουήλ και πέντε άλλοι Σουλιώται. Ο Σαμουήλ, όταν οι τούρκοι απεσταλμένοι μετέβησαν διά να παραλάβουν τον πύργον, έθεσε πυρ εις εν βαρέλιον πυρίτιδος και ανετινάχθη μετά των συντρόφων του και των εχθρών.Την αυτοθυσίαν του Σαμουήλ έψαλλε ο Α.Βαλαωρίτης, με τους γνωστούς στίχους του: «Καλόγερε, τὶ καρτερᾶς κλεισμένος μέσ’ στὸ Κούγκι — πέντε νομάτοι σούμειναν καὶ κεῖνοι λαβωμένοι. . .»
.—Η δεύτερη από τις απερχόμενες φάλαγγες του Σουλίου, υπό τον Κουτσονίκα, χτυπήθηκε στο Ζάλογγο όπου και ακολούθησε μια απέλπιδα μάχη με τον στρατό του Αλή πασσά στην οποία σκοτώθηκαν πολλοί Σουλιώτες.
1867.—Οι Κρήτες επαναστάται κατατροπώνουν παρά την Δρακωνιάν τουρκικόν σώμα διευθυνόμενον πρός την Νεάπολιν.
1885.—Ηνοίχθησαν αι πύλαι της Ακαδημίας Αθηνών, ανεγερθείσης δαπάναις του ζαπλούτου βαρώνου Γ.Σίνα και της συζύγου του. Η σύνθεσις του κτιρίου ακολουθεί τον ιωνικό ρυθμό και είναι κατασκευασμένο με πεντελικό μάρμαρο εδραζόμενο σε πειραϊκή πέτρα, ενώ σε δύο υψηλές ιωνικές κολώνες εκατέρωθεν, τοποθετήθηκαν τ’ αγάλματα της Αθηνάς και του Απόλλωνος, έργα του Ελληνοβαυαρού γλύπτη Λεωνίδα Δρόση.
1907.—Δημοσιεύεται στο περιοδικό ΕΛΛΑΣ, η είδησις : «Η κατάκτησις του αέρος, Ελληνική εφεύρεσις από δύο Έλληνες αξιωματικούς· ο κ.Πελοπίδας Τσουκαλάς, υποπλοίαρχος του Βασιλικού Ναυτικού, και ο Ιωάννης Βλαχαβάς, υποπλοίαρχος του Πυροβολικού, έσχον μιαν ευτυχή επίνοιαν· κατέληξαν εις εν σύστημα αεροπλοῒας, το οποίον ήκουσεν εσχάτως και επεδοκίμασεν η Γαλλική Ακαδημία».
1909.—Ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος, πραξικοπηματικά, φέρει εις την εξουσίαν τον Ελευθέριον Βενιζέλο.
1912.—Ο Ελληνικός στρατός στον τομέα Ηπείρου δρα δια περιπόλων και πυροβολικού.
1919.—Στο μέτωπο στην Μ.Ασία επικρατεί ηρεμία.
1920.—Ο Ελληνικός στρατός στην Μ.Ασία μάχεται μάχες προφυλακών.
1921.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ.Ασία δρα με πυροβολικό και περιπόλους.
.— Επτά συνοδικοί, έχοντας την υποστήριξη των Αθηνών, συνεκάλεσαν σύσκεψη της ιεραρχίας στην Θεσσαλονίκη, μεταξύ 16 και 22 Δεκεμβρίου, η οποία αποφάσισε να μην αναγνωρίσει την εκλογή του Μεταξάκη, ενώ παράλληλα του απέστειλε τηλεγράφημα, με εντολή να παραμείνει στην Αμερική. Λίγες ημέρες μετά η Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος από τις 22 έως τις 29 Δεκεμβρίου 1921, προχώρησε σε καθαίρεση του Μελετίου «από του υψηλού της αρχιερωσύνης αξιώματος».
1923.—Η Επαναστατική κυβέρνησις των Πλαστήρα-Γονατά, θα προκηρύξει εκλογές για την ανάδειξη της Δ΄ Συντακτικής Εθνοσυνελεύσεως, η οποία θα αποφάσιζε για το πολίτευμα της Ελλάδος. Διεξήχθησαν βάσει του εκλογικού νόμου που είχε επινοήσει ο Γεώργιος Παπανδρέου [πολιτικός σύμβουλος της "επαναστάσεως"] που ήταν κατάφορα ευνοϊκός για τους Βενιζελικούς. Ίσχυσε επίσης και προληπτική λογοκρισία για τις εφημερίδες της αντιπολιτεύσεως, σχετικώς με τυχόν αναφορές τους στον Βασιλικό θεσμό. Στην Αθήνα και Πειραιά έγιναν με ψηφοδέλτιο, ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα με σφαιρίδιο. Μέσα σε κλίμα σφοδρής αντιπαραθέσεως Βενιζέλου και Λαϊκών, με αποχή, μάλιστα των τελευταίων, το Κόμμα των Φιλελευθέρων κέρδισε τις 250 από τις 397 έδρες. Ο Βενιζέλος σχημάτισε κυβέρνηση στις 4 Ιανουαρίου 1924,για να παραιτηθή στις 6 Φεβρουαρίου.
1929.—Επανεκλέγεται η κυβέρνηση Βενιζέλου στις εκλογές. Αυτήν την φορά, η κυβέρνηση των φιλελευθέρων, θα παραμείνει μέχρι τις 26 Μαΐου του 1932. [4 Ιουλίου 1928 – 26 Μαΐου 1932]
http://eistorias.wordpress.com/
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
17 Δεκεμβρίου
546.—Μετά την επιτυχή εκστρατεία στην Βόρειο Αφρική και την διάλυση του κράτους των Βανδάλων, ο Βελισσάριος αποβιβάστηκε στην Ιταλική χερσόνησο. Εκείνο το διάστημα οι Γότθοι κυριαρχούσαν και οι μάχες που διεξήχθησαν ήσαν κυρίως με αυτούς. Με την μεσολάβηση διαφωνιών μεταξύ Βελισσαρίου και Ναρσή και κατά την διάρκεια απουσίας του Βελισσαρίου στην Κωνσταντινούπολη, οι Γότθοι συσπειρώθηκαν υπό τον Τωτίλα και βρήκαν την ευκαιρία να κυριεύσουν την Ρώμη περιορίζοντας τους Βυζαντινούς σε μερικές μόνο οχυρές πόλεις, όπως η Φλωρεντία, η Ραβένα, η Ρώμη, η Περισία (Περούτζια), το Ρήγιο (Ρέτζιο), ο Τάρας κ.ά. Στη συνέχεια ο Τωτίλας έστειλε πρέσβεις στην Κωνσταντινούπολη προτείνοντας ειρήνη στον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, ο οποίος όμως την απέρριψε.
920.—Μετά το θάνατο των αυτοκρατόρων Λέοντος ΣΤ΄ και Αλεξάνδρου, στον θρόνο έμεινε ο ανήλικος γιός του Λέοντος, Κωνσταντίνος Ζ΄ Πορφυρογέννητος. Στην εσωτερική διαμάχη για επικράτηση και έλεγχο της εξουσίας μεταξύ Λέοντος Φωκά και Ρωμανού Λεκαπηνού, επικράτησε ο Ρωμανός κατόπιν συνεννοήσεως με τον πατριάρχη Νικόλαο Μυστικό.Η άνοδός του στον θρόνο επισημοποιήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου του 920 όπου στέφθηκε συμβασιλεύς του ανηλίκου Αυτοκράτορος, Κωνσταντίνου Ζ’Πορφυρογέννητου· σύντομα έστεψε συναυτοκράτορες τους γιους του Χριστόφορο, Στέφανο και Κωνσταντίνο. Αναλαμβάνοντας το θρόνο, ο Ρωμανός Α΄ Λεκαπηνός έπρεπε να αντιμετωπίσει τους εξωτερικούς κινδύνους που απειλούσαν την Αυτοκρατορία σε δύο μέτωπα· τον Συμεών που κυριαρχούσε στα Βαλκάνια και τους Άραβες που απειλούσαν τα βυζαντινά εδάφη στη Μικρά Ασία.
1803.—Μετά τον ηρωικό θάνατο του καλογήρου Σαμουήλ και ολίγων Σουλιωτών στο Κούγκι, και την αθέτηση της υπόσχεσης του Αλή πασά, οι διασωθέντες, χωρισμένοι σε τρείς ομάδες συνεχίζουν την πορεία διαφυγής από τις τουρκαλβανικές ορδές, μαχόμενοι συνεχώς.Η μία ομάδα με τον Φώτο Τζαβέλλα κατευθείνεται προς Πάργα όπου θα καταφέρει να φθάσει ασφαλής.Η δεύτερη θ’αποκλειστεί στο Ζάλογγο.Η τρίτη ομάδα θα φτάσει στο Βουλγαρέλι, όπου μαζύ με τους Μποτσαραίους θα αναχωρήσουν προς Άγραφα και την μονή Σέλτσου.
1817.—Δημοσιεύεται το νέο Σύνταγμα των Ιόνιων Νησιών, το οποίο, παρά την ύπαρξη Γερουσίας και Βουλής, δεν μπορεί να θεωρηθεί φιλελεύθερο, αφού ο Άγγλος αρμοστής διατηρεί το δικαίωμα της αρνησικυρίας.Το Σύνταγμα αυτό ίσχυσε μέχρι την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα. Ο πρώτος Βρετανός αρμοστής [Lord High Commissioner] του Ιονίου Κράτους, [1816-1825] μέχρι τότε διοικητής των βρετανικών δυνάμεων της Μεσογείου και κυβερνήτης Μάλτας, είχε συγκεκριμένους τρόπους να αντιμετωπίζει τους λαούς στις Ινδίες, στον ΄Αγιο Δομίνικο και στην Κεϋλάνη, όπου είχε ευδοκίμως υπηρετήσει. Το έτος 1817, επέβαλε Σύνταγμα που άρχισε να εφαρμόζεται από το 1818, προκαλώντας πολλές αντιδράσεις. Η πολιτική που ακολούθησε ήταν ανθελληνική και συνέπλεε βεβαίως με την γενικότερη καταφανή υποστήριξη της βρεταννικής πολιτικής προς την Υψηλή Πύλη. Στις 23 Φεβρουαρίου 1821, πενηνταεπτά επιφανείς Ζακυνθινοί, αναφέρθηκαν στο βασιλιά της Αγγλίας, Γεώργιο IV, ζητώντας την αλλαγή του Συντάγματος. Το κίνημα ανετράπη και ο επόμενος επίτροπος Βρετανός στρατηγός Sir Frederick Adams,διέταξε στρατιωτικό νόμο.
1823.—Στο Αιτωλικό αρχίζει τις εργασίες της η Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος, με πρόεδρο τον Σαρακατσάνο Στρατηγό ΓεώργιοΤσόγκα.
1866.—Ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος συγκροτεί το αποκληθέν Μέγα Υπουργείον του, με συμμετοχήν του Χ. Τρικούπη.
1887.—Νέος Δήμαρχος Αθηνών ο Τιμολέων Φιλήμων. Η θητεία του έληξε στις 30 Σεπτεμβρίου του 1891 όπου και ανέλαβε ο Μελάς Μιχαήλ.
1889.—Λόγω ψηφίσματος των πληρεξουσίων της Κρήτης, το οποίο προέβλεπε την ένωση του νησιού με την υπόλοιπη Ελλάδα, η Πύλη κάνει ανάκλειση των προνομοίων που προβλέπονταν στον Χάρτη της Χαλέπας. Το νησί υποφέρει.
1903.—Γεννιέται [15ἤ17]το “ιερό τέρας” του ελληνικού θεάτρου Κατίνα Παξινού. Είχε βραβευθεί με Όσκαρ β’ γυναικείου ρόλου. Η κορυφαία ελληνίδα ηθοποιός, με πραγματικά διεθνή καριέρα, έδωσε στους χαρακτήρες του παγκοσμίου θεάτρου λίγη από τη λάμψη της: Κλυταιμνήστρα, Ηλέκτρα, Ιοκάστη, Μπερνάρντα Άλμπα, Μήδεια, Ολίβια, Αγαύη, λαίδη Μάκβεθ, Γερτρούδη, Έντα Γκάμπλερ και πολλές ακόμα ηρωίδες του θεάτρου βρήκαν την ιδανική ενσάρκωσή τους στις ερμηνείες της Παξινού.
1907.—Συλλαλητήριο στον Πύργο Ηλείας πραγματοποιούν οι σταφιδοπαραγωγοί.
1912.—Ο Ελληνικός στρατός περιορίζεται εις δράσιν πυροβολικού και περιπόλων. Ο Στρατός της Ηπείρου κατά την έναρξη του πολέμου αν και ολιγάριθμος, ξεκίνησε να επιχειρεί εναντίον του τούρκικου στρατού σημειώνοντας σπουδαίες νίκες έως τις αρχές Νοεμβρίου.Θεωρητικά πλέον ο δρόμος για την κατάληψη των Ιωαννίνων είχε ανοίξει.Υπήρχαν όμως τεράστιες δυσκολίες που κώλυαν την επίθεση για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, διότι οι τούρκοι είχαν μετακινηθεί στο «ισχυρώς οχυρωμένον» Μπιζάνι. Αυτές οι δυσχέρειες σε συνδυασμό με το δριμύ ψύχος και την έλλειψη εφοδίων είχαν καθηλώσει τον ελληνικό στρατό σε αμυντική θέση.
1913.—(ν. ημερ.) Στην Πρεσβευτική Διάσκεψη του Λονδίνου υποβάλλεται το “Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας”, με το οποίο χαράσσονται τα όρια του νεοσύστατου αλβανικού κράτους και του παραχωρείται το βόρειο τμήμα της Ηπείρου. Στις αντιδράσεις της Ελληνικής Κυβερνήσεως, οι πρεσβευτές των Μ. Δυνάμεων επιδίδουν διακοίνωση, με την οποία της γνωστοποιούν ότι η οριστική απόφασις για την παραχώρηση των νήσων του Αιγαίου στην Ελλάδα, είναι εξαρτώμενη από την πλήρη συμμόρφωσή της στους όρους του Πρωτοκόλλου της Φλωρεντίας.Το παράλογο της αποφάσεως δεν συνιστάται απλώς στο ότι παραχωρήθηκε στους αλβανούς μία περιοχή για την οποία ουδέποτε πολέμησαν, αλλά και στην καταφανή παράβλεψη των δημογραφικών στοιχείων. Η πλειοψηφία των κατοίκων ήσαν Έλληνες και μάλιστα αυτόχθονες από αρχαιοτάτων χρόνων.
.—Η κυβέρνηση επιδίδει διακοίνωση προς τις Μεγάλες Δυνάμεις , σχετικά με το ζήτημα των νησιών του Αιγαίου και της Ηπείρου. Η Ελλάδα δεν προτίθεται να εκκενώσει την Ήπειρο πριν η Γαλλία εκκενώσει τα Δωδεκάνησα και πριν αναγνωρισθεί η κυριαρχία μας και στα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου. […..] 17 ημέρες μετά δικαιωθήκαμε […;;] .
1915.—Νέα καταπάτηση Ελληνικού εδάφους από τους φερομένους ως Συμμάχους μας. Το Καστελόριζο [14-17/12], καταλαμβάνεται από Γάλλους. Το καταδρομικό “Έλλη” επιστρέφει από το νησί αφού οι Γάλλοι πρόλαβαν να εγκατασταθούν εκεί. Παρά την γεωγραφική του θέση πλησίον των Μικρασιατικών ακτών, οι κάτοικοι του Καστελορίζου, κατάφεραν να διασώσουν αλώβητα το θρήσκευμα και το Εθνικό φρόνημα τους κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας. Μετά την έναρξη του Α΄ Βαλκανικού πολέμου η Δημογεροντία του Καστελόριζου έστειλε υπόμνημα στον Βενιζέλο με το οποίο ζητούσε την ένωση του νησιού με την Ελλάδα. Ο Βενιζέλος αρνήθηκε φοβούμενος διεθνείς επιπλοκές.
—Η Θεσσαλονίκη αποτελούσε βάση των «συμμαχικών» στρατευμάτων και τον πρώτο λόγο τον είχε ο Γάλλος αρχιστράτηγος Μωρίς Σαράϊγ (Maurice Sarrail) ως ανώτατος διοικητής. Η πόλις τελούσε υπό γαλλικό στρατιωτικό νόμο, αποκλείστηκαν τα ελληνικά παράλια και εκτός άλλων οι “Σύμμαχοί μας” απαιτούσαν την..αποστράτευση του ελληνικού στρατού και την αντικατάσταση της κυβερνήσεως Σκουλούδη. Συν τοις άλλοις, γερμανικά αεροπλάνα τύπου “Ζέπελιν” βομβαρδίζουν την πόλη. Ευτυχώς οι ζημιές είναι μικρές. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
http://eistorias.wordpress.com/
546.—Μετά την επιτυχή εκστρατεία στην Βόρειο Αφρική και την διάλυση του κράτους των Βανδάλων, ο Βελισσάριος αποβιβάστηκε στην Ιταλική χερσόνησο. Εκείνο το διάστημα οι Γότθοι κυριαρχούσαν και οι μάχες που διεξήχθησαν ήσαν κυρίως με αυτούς. Με την μεσολάβηση διαφωνιών μεταξύ Βελισσαρίου και Ναρσή και κατά την διάρκεια απουσίας του Βελισσαρίου στην Κωνσταντινούπολη, οι Γότθοι συσπειρώθηκαν υπό τον Τωτίλα και βρήκαν την ευκαιρία να κυριεύσουν την Ρώμη περιορίζοντας τους Βυζαντινούς σε μερικές μόνο οχυρές πόλεις, όπως η Φλωρεντία, η Ραβένα, η Ρώμη, η Περισία (Περούτζια), το Ρήγιο (Ρέτζιο), ο Τάρας κ.ά. Στη συνέχεια ο Τωτίλας έστειλε πρέσβεις στην Κωνσταντινούπολη προτείνοντας ειρήνη στον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, ο οποίος όμως την απέρριψε.
920.—Μετά το θάνατο των αυτοκρατόρων Λέοντος ΣΤ΄ και Αλεξάνδρου, στον θρόνο έμεινε ο ανήλικος γιός του Λέοντος, Κωνσταντίνος Ζ΄ Πορφυρογέννητος. Στην εσωτερική διαμάχη για επικράτηση και έλεγχο της εξουσίας μεταξύ Λέοντος Φωκά και Ρωμανού Λεκαπηνού, επικράτησε ο Ρωμανός κατόπιν συνεννοήσεως με τον πατριάρχη Νικόλαο Μυστικό.Η άνοδός του στον θρόνο επισημοποιήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου του 920 όπου στέφθηκε συμβασιλεύς του ανηλίκου Αυτοκράτορος, Κωνσταντίνου Ζ’Πορφυρογέννητου· σύντομα έστεψε συναυτοκράτορες τους γιους του Χριστόφορο, Στέφανο και Κωνσταντίνο. Αναλαμβάνοντας το θρόνο, ο Ρωμανός Α΄ Λεκαπηνός έπρεπε να αντιμετωπίσει τους εξωτερικούς κινδύνους που απειλούσαν την Αυτοκρατορία σε δύο μέτωπα· τον Συμεών που κυριαρχούσε στα Βαλκάνια και τους Άραβες που απειλούσαν τα βυζαντινά εδάφη στη Μικρά Ασία.
1803.—Μετά τον ηρωικό θάνατο του καλογήρου Σαμουήλ και ολίγων Σουλιωτών στο Κούγκι, και την αθέτηση της υπόσχεσης του Αλή πασά, οι διασωθέντες, χωρισμένοι σε τρείς ομάδες συνεχίζουν την πορεία διαφυγής από τις τουρκαλβανικές ορδές, μαχόμενοι συνεχώς.Η μία ομάδα με τον Φώτο Τζαβέλλα κατευθείνεται προς Πάργα όπου θα καταφέρει να φθάσει ασφαλής.Η δεύτερη θ’αποκλειστεί στο Ζάλογγο.Η τρίτη ομάδα θα φτάσει στο Βουλγαρέλι, όπου μαζύ με τους Μποτσαραίους θα αναχωρήσουν προς Άγραφα και την μονή Σέλτσου.
1817.—Δημοσιεύεται το νέο Σύνταγμα των Ιόνιων Νησιών, το οποίο, παρά την ύπαρξη Γερουσίας και Βουλής, δεν μπορεί να θεωρηθεί φιλελεύθερο, αφού ο Άγγλος αρμοστής διατηρεί το δικαίωμα της αρνησικυρίας.Το Σύνταγμα αυτό ίσχυσε μέχρι την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα. Ο πρώτος Βρετανός αρμοστής [Lord High Commissioner] του Ιονίου Κράτους, [1816-1825] μέχρι τότε διοικητής των βρετανικών δυνάμεων της Μεσογείου και κυβερνήτης Μάλτας, είχε συγκεκριμένους τρόπους να αντιμετωπίζει τους λαούς στις Ινδίες, στον ΄Αγιο Δομίνικο και στην Κεϋλάνη, όπου είχε ευδοκίμως υπηρετήσει. Το έτος 1817, επέβαλε Σύνταγμα που άρχισε να εφαρμόζεται από το 1818, προκαλώντας πολλές αντιδράσεις. Η πολιτική που ακολούθησε ήταν ανθελληνική και συνέπλεε βεβαίως με την γενικότερη καταφανή υποστήριξη της βρεταννικής πολιτικής προς την Υψηλή Πύλη. Στις 23 Φεβρουαρίου 1821, πενηνταεπτά επιφανείς Ζακυνθινοί, αναφέρθηκαν στο βασιλιά της Αγγλίας, Γεώργιο IV, ζητώντας την αλλαγή του Συντάγματος. Το κίνημα ανετράπη και ο επόμενος επίτροπος Βρετανός στρατηγός Sir Frederick Adams,διέταξε στρατιωτικό νόμο.
1823.—Στο Αιτωλικό αρχίζει τις εργασίες της η Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος, με πρόεδρο τον Σαρακατσάνο Στρατηγό ΓεώργιοΤσόγκα.
1866.—Ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος συγκροτεί το αποκληθέν Μέγα Υπουργείον του, με συμμετοχήν του Χ. Τρικούπη.
1887.—Νέος Δήμαρχος Αθηνών ο Τιμολέων Φιλήμων. Η θητεία του έληξε στις 30 Σεπτεμβρίου του 1891 όπου και ανέλαβε ο Μελάς Μιχαήλ.
1889.—Λόγω ψηφίσματος των πληρεξουσίων της Κρήτης, το οποίο προέβλεπε την ένωση του νησιού με την υπόλοιπη Ελλάδα, η Πύλη κάνει ανάκλειση των προνομοίων που προβλέπονταν στον Χάρτη της Χαλέπας. Το νησί υποφέρει.
1903.—Γεννιέται [15ἤ17]το “ιερό τέρας” του ελληνικού θεάτρου Κατίνα Παξινού. Είχε βραβευθεί με Όσκαρ β’ γυναικείου ρόλου. Η κορυφαία ελληνίδα ηθοποιός, με πραγματικά διεθνή καριέρα, έδωσε στους χαρακτήρες του παγκοσμίου θεάτρου λίγη από τη λάμψη της: Κλυταιμνήστρα, Ηλέκτρα, Ιοκάστη, Μπερνάρντα Άλμπα, Μήδεια, Ολίβια, Αγαύη, λαίδη Μάκβεθ, Γερτρούδη, Έντα Γκάμπλερ και πολλές ακόμα ηρωίδες του θεάτρου βρήκαν την ιδανική ενσάρκωσή τους στις ερμηνείες της Παξινού.
1907.—Συλλαλητήριο στον Πύργο Ηλείας πραγματοποιούν οι σταφιδοπαραγωγοί.
1912.—Ο Ελληνικός στρατός περιορίζεται εις δράσιν πυροβολικού και περιπόλων. Ο Στρατός της Ηπείρου κατά την έναρξη του πολέμου αν και ολιγάριθμος, ξεκίνησε να επιχειρεί εναντίον του τούρκικου στρατού σημειώνοντας σπουδαίες νίκες έως τις αρχές Νοεμβρίου.Θεωρητικά πλέον ο δρόμος για την κατάληψη των Ιωαννίνων είχε ανοίξει.Υπήρχαν όμως τεράστιες δυσκολίες που κώλυαν την επίθεση για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, διότι οι τούρκοι είχαν μετακινηθεί στο «ισχυρώς οχυρωμένον» Μπιζάνι. Αυτές οι δυσχέρειες σε συνδυασμό με το δριμύ ψύχος και την έλλειψη εφοδίων είχαν καθηλώσει τον ελληνικό στρατό σε αμυντική θέση.
1913.—(ν. ημερ.) Στην Πρεσβευτική Διάσκεψη του Λονδίνου υποβάλλεται το “Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας”, με το οποίο χαράσσονται τα όρια του νεοσύστατου αλβανικού κράτους και του παραχωρείται το βόρειο τμήμα της Ηπείρου. Στις αντιδράσεις της Ελληνικής Κυβερνήσεως, οι πρεσβευτές των Μ. Δυνάμεων επιδίδουν διακοίνωση, με την οποία της γνωστοποιούν ότι η οριστική απόφασις για την παραχώρηση των νήσων του Αιγαίου στην Ελλάδα, είναι εξαρτώμενη από την πλήρη συμμόρφωσή της στους όρους του Πρωτοκόλλου της Φλωρεντίας.Το παράλογο της αποφάσεως δεν συνιστάται απλώς στο ότι παραχωρήθηκε στους αλβανούς μία περιοχή για την οποία ουδέποτε πολέμησαν, αλλά και στην καταφανή παράβλεψη των δημογραφικών στοιχείων. Η πλειοψηφία των κατοίκων ήσαν Έλληνες και μάλιστα αυτόχθονες από αρχαιοτάτων χρόνων.
.—Η κυβέρνηση επιδίδει διακοίνωση προς τις Μεγάλες Δυνάμεις , σχετικά με το ζήτημα των νησιών του Αιγαίου και της Ηπείρου. Η Ελλάδα δεν προτίθεται να εκκενώσει την Ήπειρο πριν η Γαλλία εκκενώσει τα Δωδεκάνησα και πριν αναγνωρισθεί η κυριαρχία μας και στα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου. […..] 17 ημέρες μετά δικαιωθήκαμε […;;] .
1915.—Νέα καταπάτηση Ελληνικού εδάφους από τους φερομένους ως Συμμάχους μας. Το Καστελόριζο [14-17/12], καταλαμβάνεται από Γάλλους. Το καταδρομικό “Έλλη” επιστρέφει από το νησί αφού οι Γάλλοι πρόλαβαν να εγκατασταθούν εκεί. Παρά την γεωγραφική του θέση πλησίον των Μικρασιατικών ακτών, οι κάτοικοι του Καστελορίζου, κατάφεραν να διασώσουν αλώβητα το θρήσκευμα και το Εθνικό φρόνημα τους κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας. Μετά την έναρξη του Α΄ Βαλκανικού πολέμου η Δημογεροντία του Καστελόριζου έστειλε υπόμνημα στον Βενιζέλο με το οποίο ζητούσε την ένωση του νησιού με την Ελλάδα. Ο Βενιζέλος αρνήθηκε φοβούμενος διεθνείς επιπλοκές.
—Η Θεσσαλονίκη αποτελούσε βάση των «συμμαχικών» στρατευμάτων και τον πρώτο λόγο τον είχε ο Γάλλος αρχιστράτηγος Μωρίς Σαράϊγ (Maurice Sarrail) ως ανώτατος διοικητής. Η πόλις τελούσε υπό γαλλικό στρατιωτικό νόμο, αποκλείστηκαν τα ελληνικά παράλια και εκτός άλλων οι “Σύμμαχοί μας” απαιτούσαν την..αποστράτευση του ελληνικού στρατού και την αντικατάσταση της κυβερνήσεως Σκουλούδη. Συν τοις άλλοις, γερμανικά αεροπλάνα τύπου “Ζέπελιν” βομβαρδίζουν την πόλη. Ευτυχώς οι ζημιές είναι μικρές. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
http://eistorias.wordpress.com/
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
18 Δεκεμβρίου
1803—Δύο ημέρες μετά το ολοκαύτωμα στο Κούγκι, με συνεχείς σκληρές μάχες μεταξύ των διασωθέντων Σουλιωτών και των τουρκαλβανικών ορδών του Αλή πασά, περίπου εξήντα Σουλιώτισσες, προτίμησαν αντί την αιχμαλωσία, να καταγκρεμιστούν με τα παιδιά τους σ΄ ένα “χορό θανάτου” που έμεινε στην ιστορία ως χορός του Ζαλόγγου. Πίσω,ο αμείλικτος εχθρός·μπροστά, η άβυσσος.Πίσω, μία άτιμη συνθηκολόγηση, μπροστά, ο θάνατος.Κι η απόφαση παίρνεται σε μια στιγμή.Τί τραγικότερο και ηρωικότερο υπάρχει, από το γλυκό φιλί της μάνας που γίνεται ασπασμός θανάτου και φιλί φρικτού αποχωρισμού.Για τις Σουλιώτισσες, ήταν μία ομαδική, αλλά τραγική απόφαση στιγμής. Προτιμότερος ο θάνατος παρά η πικρή σκλαβιά, η ατίμωση στα χέρια των οθωμανών και η μετατροπή των παιδιών τους σε γεννιτσάρους. [Ακατανόητη και αμβισβητούμενη θυσία για αρκετούς συγχρόνους γεννιτσάρους].
1821.—Οι Ισπανοί βουλευταί Μοράλης, Πάλμας και Βόριτς, δι’ ενθουσιώδους επιστολής, αναγγέλλουν την έλευσιν 300 συμπατριωτών των, ίνα πολεμήσουν υπέρ της ελευθερίας της Ελλάδος. «Το ισπανικόν έθνος, αναγράφεται εν αυτή, ει μη είχεν ανάγκην της στερεώσεως της ιδίας αυτού ελευθερίας, ήθελεν ελθείν όλον εις την Ελλάδα, ίνα πολεμήση υπέρ της ελευθερίας υμών».[Η αγάπη για την Ελλάδα και ό,τι αιώνιο αντιπροσωπεύει συνεχίζεται]
1829.—Ιδρύεται από τον Καποδίστρια η πρώτη εκκλησιαστική σχολή στην Ελλάδα. Το «Σχέδιο Εκκλησιαστικής Ακαδημίας», συνέταξε ο λόγιος κληρικός Κωνσταντίνος Οικονόμος και το παρέδωσε στον κυβερνήτη την 1η Ιουλίου 1828. Η έναρξις των μαθημάτων έγινε στην Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής στον Πόρο, την 30η Οκτωβρίου 1830. Στην επιστολή που απέστειλε ο Κυβερνήτης προς τους «Σεβαστοὺς διδασκάλους τῆς Σχολῆς» τόνιζε χαρακτηριστικά: «Ἀρχήν τοῦ θείου ἔργου, ποιούμενοι, ἀφειδῶς, τοῦ θείου εὐχόμεθα μεθ’ ὑμῶν νὰ ἴδωμεν ἀξίους καρποὺς τῶν πνευματικῶν σας κόπων, τῶν προσπαθειῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν προσδοκιῶν τοῦ Ἔθνους». (Γενική Εφημ.Της Ελλάδος έτος Ε! (1830) σελ. 423).
1847.—Πυρκαγιά καταστρέφει ολοκληρωτικά την οικία της Δουκίσσης της Πλακεντίας (στη γωνία των οδών Αγησιλάου και Μυλλέρου). Στο υπόγειο φύλαγε το ταριχευμένο σώμα της κόρης της που είχε πεθάνει από τύφο στην Βηρυτό. Η Δούκισσα της Πλακεντίας θεωρείτο εκκεντρική προσωπικότητα, με πολλούς μύθους να περιβάλλουν το πρόσωπό της. Μετά την πυρκαγιά ο χαρακτήρας της άλλαξε,ακροβατώντας μεταξύ λογικής και παραλόγου, σύμφωνα με μερικούς ιστορικούς.
1905.—Αρχίζει η δίκη του δολοφόνου του πρωθυπουργού Δηλιγιάννη, Αντωνίου Κωστογερακάρη. Ο Κωσταγερακάρης, ήταν μπράβος και θυρωρός σε χαρτοπαικτική λέσχη, η οποία λόγω των μέτρων της κυβερνήσεως είχε κλείσει.
1907.—Οργανώνεται συλλαλητήριο στην Ηλεία για το σταφιδικό ζήτημα. Εκείνα τα χρόνια, η σταφίδα ήταν το κυριότερο εξαγωγικό προϊόν της χώρας και αποτέλεσε ρυθμιστικό παράγοντα στην προσπάθεια για την επίτευξη ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών και στην εισαγωγή συναλλάγματος. Στα τέλη της δεκαετίας του 1890 και στις αρχές της πρώτης δεκαετίας του 20ού αιώνος, εκδηλώθηκε μια κρίση υπερπαραγωγής της σταφίδος, με αποτέλεσμα μεγάλο μέρος της παραγωγής να μείνη αδιάθετο, ενώ η αγορά απορροφούσε μικρή ποσότητα σε πολύ χαμηλή τιμή.Αποτέλεσμα αυτής της κρίσεως ήταν το ξέσπασμα συλλαλητηρίων, αλλά και η δημιουργία μεταναστευτικού κύματος προς τις ΗΠΑ.
1912.—Ο Ελληνικός στρατός δρα με πυροβολικό και περιπόλους εναντίον των τούρκων.
1919.—Στο μέτωπο στην Μ.Ασία γίνονται μάχες περιπόλων.
1920.—Ο Ελληνικός στρατός στο μέτωπο στην Μ.Ασία μάχεται με περιπόλους και αποσπάσματα αναγνωρίσεως των θέσεων του εχθρού.
1921.—Στο μέτωπο στην Μ.Ασία επικρατεί ηρεμία.
1923.—Κατόπιν αξιώσεως του πραξικοπήματος του 1922, ο Βασιλεύς Γεώργιος Β’ απομακρύνεται εξ Ελλάδος. Ο Γεώργιος Β’, με υπόδειξη της κυβερνήσεως Γονατά, αναγκάζεται «νὰ ταξιδεύσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν ὑπό μορφὴν ἀδείας». Το βασιλικόν ζεύγος πραγματοποίησε ταξείδι στη Ρουμανία, [αναχώρησε την 19η Δεκεμβρίου προς τις 20] γενέτειρα της συζύγου του Γεωργίου Ελισάβετ.Κατά την απουσία τους, ανακηρύχθηκε αβασίλευτος δημοκρατία [1924], με αποτέλεσμα η «άδεια» να διαρκέση 12 χρόνια.[οι διώξεις και οι εξορίες, δεν ήταν άγνωστες για τους πολιτικούς της εποχής].
.—Ορκίζεται Αντιβασιλεύς ο ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης.
1935.—Διαλύεται η Βουλή και προκηρύσσονται εκλογές, οι οποίες θα διεξαχθούν με το σύστημα της απλής αναλογικής. Η αβασίλευτη δημοκρατία που ανακηρύχθηκε τον Μάρτιο του 1924, στηρίζετο σε μια συμμαχία αδιαλλάκτων στρατιωτικών, προερχόμενων από τον βενιζελισμό, και την σοσιαλδημοκρατική συνιστώσα υπό τον Παπαναστασίου. Ο Βενιζέλος δεν μπορεί να θεωρηθεί άμοιρος ευθυνών για μια πορεία που άρχισε το 1932 και οδήγησε τελικά στην παλινόρθωση. Διεξήγαγε τις εκλογές του 1932 με τρόπο πολωτικό, παραπέμποντας στον εθνικό διχασμό του 1915. Χρησιμοποίησε τον στρατιωτικό παράγοντα κατά τρόπο αντικοινοβουλευτικό και υποχρέωσε το Λαϊκό Κόμμα σε δημόσια αναγνώριση της αβασιλεύτου «δημοκρατίας», ως προϋπόθεση για να επιτραπεί στον αρχηγό του Λαϊκού Κόμματος να σχηματίσει κυβέρνηση. Το αποτέλεσμα τω εκλογών του 1935, θα επαναφέρει στην Ελλάδα τον Γεώργιο Β’. [βλ. Ε.Η.25/11].
1940.—Στο αλβανικό μέτωπο ο ελληνικός στρατός κερδίζει κατόπιν μάχης εδαφικά κέρδη από τους Ιταλούς.
.—Η 4η Μεραρχία συλλαμβάνει ένα ολόκληρο Τάγμα Ιταλών και καταλαμβάνει την οχυρή περιοχή μέχρι την Νίβιτσα. Στις 7 Νοεμβρίου ο στρατηγός Αρμελλίνι, βοηθός του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Μπαντόλιο, έγραφε: «η επίθεσις στην Ήπειρο ατονεί λόγω εξάντλησης της επιθετικής δυνατότητας των μεραρχιών μας..στον τομέα Κορυτσάς, οι Έλληνες επιμένουν στην επίθεση…συμπερασματικά, πλήρης αποτυχία της επιχειρήσεώς μας..»Και συμπληρώνει ο Πρίκολο : «…Εισήλθα μετά από λίγο στο γραφείο του Μουσολίνι. Ήταν εκνευρισμένος και ερεθισμένος όσο ποτέ άλλοτε…Του είπα ότι αντί να ζητήσουμε ανακωχή από την Ελλάδα δεν είναι προτιμότερο να φύγουμε όλοι για την Αλβανία και να πέσουμε στη μάχη;…η απεγνωσμένη έκκληση του Σοντού για ανακωχή μας έριξε όλους στην πιο βαθιά κατάθλιψη. Ήταν η πρώτη σοβαρότατη επίσημη αναγνώριση της τρομερότερης στρατιωτικής κρίσης της ιστορίας μας και της ανικανότητός μας να την αντιμετωπίσουμε». [Στρατιωτική Ιστορία, τεύχος 74, Αθήνα Οκτώβριος 2002].[Στὴν φωτογραφία ἀπεικονίζεται τὸ 39ο σύνταγμα εὐζώνων Μεσολογγίου].
http://eistorias.wordpress.com/
1803—Δύο ημέρες μετά το ολοκαύτωμα στο Κούγκι, με συνεχείς σκληρές μάχες μεταξύ των διασωθέντων Σουλιωτών και των τουρκαλβανικών ορδών του Αλή πασά, περίπου εξήντα Σουλιώτισσες, προτίμησαν αντί την αιχμαλωσία, να καταγκρεμιστούν με τα παιδιά τους σ΄ ένα “χορό θανάτου” που έμεινε στην ιστορία ως χορός του Ζαλόγγου. Πίσω,ο αμείλικτος εχθρός·μπροστά, η άβυσσος.Πίσω, μία άτιμη συνθηκολόγηση, μπροστά, ο θάνατος.Κι η απόφαση παίρνεται σε μια στιγμή.Τί τραγικότερο και ηρωικότερο υπάρχει, από το γλυκό φιλί της μάνας που γίνεται ασπασμός θανάτου και φιλί φρικτού αποχωρισμού.Για τις Σουλιώτισσες, ήταν μία ομαδική, αλλά τραγική απόφαση στιγμής. Προτιμότερος ο θάνατος παρά η πικρή σκλαβιά, η ατίμωση στα χέρια των οθωμανών και η μετατροπή των παιδιών τους σε γεννιτσάρους. [Ακατανόητη και αμβισβητούμενη θυσία για αρκετούς συγχρόνους γεννιτσάρους].
1821.—Οι Ισπανοί βουλευταί Μοράλης, Πάλμας και Βόριτς, δι’ ενθουσιώδους επιστολής, αναγγέλλουν την έλευσιν 300 συμπατριωτών των, ίνα πολεμήσουν υπέρ της ελευθερίας της Ελλάδος. «Το ισπανικόν έθνος, αναγράφεται εν αυτή, ει μη είχεν ανάγκην της στερεώσεως της ιδίας αυτού ελευθερίας, ήθελεν ελθείν όλον εις την Ελλάδα, ίνα πολεμήση υπέρ της ελευθερίας υμών».[Η αγάπη για την Ελλάδα και ό,τι αιώνιο αντιπροσωπεύει συνεχίζεται]
1829.—Ιδρύεται από τον Καποδίστρια η πρώτη εκκλησιαστική σχολή στην Ελλάδα. Το «Σχέδιο Εκκλησιαστικής Ακαδημίας», συνέταξε ο λόγιος κληρικός Κωνσταντίνος Οικονόμος και το παρέδωσε στον κυβερνήτη την 1η Ιουλίου 1828. Η έναρξις των μαθημάτων έγινε στην Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής στον Πόρο, την 30η Οκτωβρίου 1830. Στην επιστολή που απέστειλε ο Κυβερνήτης προς τους «Σεβαστοὺς διδασκάλους τῆς Σχολῆς» τόνιζε χαρακτηριστικά: «Ἀρχήν τοῦ θείου ἔργου, ποιούμενοι, ἀφειδῶς, τοῦ θείου εὐχόμεθα μεθ’ ὑμῶν νὰ ἴδωμεν ἀξίους καρποὺς τῶν πνευματικῶν σας κόπων, τῶν προσπαθειῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν προσδοκιῶν τοῦ Ἔθνους». (Γενική Εφημ.Της Ελλάδος έτος Ε! (1830) σελ. 423).
1847.—Πυρκαγιά καταστρέφει ολοκληρωτικά την οικία της Δουκίσσης της Πλακεντίας (στη γωνία των οδών Αγησιλάου και Μυλλέρου). Στο υπόγειο φύλαγε το ταριχευμένο σώμα της κόρης της που είχε πεθάνει από τύφο στην Βηρυτό. Η Δούκισσα της Πλακεντίας θεωρείτο εκκεντρική προσωπικότητα, με πολλούς μύθους να περιβάλλουν το πρόσωπό της. Μετά την πυρκαγιά ο χαρακτήρας της άλλαξε,ακροβατώντας μεταξύ λογικής και παραλόγου, σύμφωνα με μερικούς ιστορικούς.
1905.—Αρχίζει η δίκη του δολοφόνου του πρωθυπουργού Δηλιγιάννη, Αντωνίου Κωστογερακάρη. Ο Κωσταγερακάρης, ήταν μπράβος και θυρωρός σε χαρτοπαικτική λέσχη, η οποία λόγω των μέτρων της κυβερνήσεως είχε κλείσει.
1907.—Οργανώνεται συλλαλητήριο στην Ηλεία για το σταφιδικό ζήτημα. Εκείνα τα χρόνια, η σταφίδα ήταν το κυριότερο εξαγωγικό προϊόν της χώρας και αποτέλεσε ρυθμιστικό παράγοντα στην προσπάθεια για την επίτευξη ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών και στην εισαγωγή συναλλάγματος. Στα τέλη της δεκαετίας του 1890 και στις αρχές της πρώτης δεκαετίας του 20ού αιώνος, εκδηλώθηκε μια κρίση υπερπαραγωγής της σταφίδος, με αποτέλεσμα μεγάλο μέρος της παραγωγής να μείνη αδιάθετο, ενώ η αγορά απορροφούσε μικρή ποσότητα σε πολύ χαμηλή τιμή.Αποτέλεσμα αυτής της κρίσεως ήταν το ξέσπασμα συλλαλητηρίων, αλλά και η δημιουργία μεταναστευτικού κύματος προς τις ΗΠΑ.
1912.—Ο Ελληνικός στρατός δρα με πυροβολικό και περιπόλους εναντίον των τούρκων.
1919.—Στο μέτωπο στην Μ.Ασία γίνονται μάχες περιπόλων.
1920.—Ο Ελληνικός στρατός στο μέτωπο στην Μ.Ασία μάχεται με περιπόλους και αποσπάσματα αναγνωρίσεως των θέσεων του εχθρού.
1921.—Στο μέτωπο στην Μ.Ασία επικρατεί ηρεμία.
1923.—Κατόπιν αξιώσεως του πραξικοπήματος του 1922, ο Βασιλεύς Γεώργιος Β’ απομακρύνεται εξ Ελλάδος. Ο Γεώργιος Β’, με υπόδειξη της κυβερνήσεως Γονατά, αναγκάζεται «νὰ ταξιδεύσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν ὑπό μορφὴν ἀδείας». Το βασιλικόν ζεύγος πραγματοποίησε ταξείδι στη Ρουμανία, [αναχώρησε την 19η Δεκεμβρίου προς τις 20] γενέτειρα της συζύγου του Γεωργίου Ελισάβετ.Κατά την απουσία τους, ανακηρύχθηκε αβασίλευτος δημοκρατία [1924], με αποτέλεσμα η «άδεια» να διαρκέση 12 χρόνια.[οι διώξεις και οι εξορίες, δεν ήταν άγνωστες για τους πολιτικούς της εποχής].
.—Ορκίζεται Αντιβασιλεύς ο ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης.
1935.—Διαλύεται η Βουλή και προκηρύσσονται εκλογές, οι οποίες θα διεξαχθούν με το σύστημα της απλής αναλογικής. Η αβασίλευτη δημοκρατία που ανακηρύχθηκε τον Μάρτιο του 1924, στηρίζετο σε μια συμμαχία αδιαλλάκτων στρατιωτικών, προερχόμενων από τον βενιζελισμό, και την σοσιαλδημοκρατική συνιστώσα υπό τον Παπαναστασίου. Ο Βενιζέλος δεν μπορεί να θεωρηθεί άμοιρος ευθυνών για μια πορεία που άρχισε το 1932 και οδήγησε τελικά στην παλινόρθωση. Διεξήγαγε τις εκλογές του 1932 με τρόπο πολωτικό, παραπέμποντας στον εθνικό διχασμό του 1915. Χρησιμοποίησε τον στρατιωτικό παράγοντα κατά τρόπο αντικοινοβουλευτικό και υποχρέωσε το Λαϊκό Κόμμα σε δημόσια αναγνώριση της αβασιλεύτου «δημοκρατίας», ως προϋπόθεση για να επιτραπεί στον αρχηγό του Λαϊκού Κόμματος να σχηματίσει κυβέρνηση. Το αποτέλεσμα τω εκλογών του 1935, θα επαναφέρει στην Ελλάδα τον Γεώργιο Β’. [βλ. Ε.Η.25/11].
1940.—Στο αλβανικό μέτωπο ο ελληνικός στρατός κερδίζει κατόπιν μάχης εδαφικά κέρδη από τους Ιταλούς.
.—Η 4η Μεραρχία συλλαμβάνει ένα ολόκληρο Τάγμα Ιταλών και καταλαμβάνει την οχυρή περιοχή μέχρι την Νίβιτσα. Στις 7 Νοεμβρίου ο στρατηγός Αρμελλίνι, βοηθός του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Μπαντόλιο, έγραφε: «η επίθεσις στην Ήπειρο ατονεί λόγω εξάντλησης της επιθετικής δυνατότητας των μεραρχιών μας..στον τομέα Κορυτσάς, οι Έλληνες επιμένουν στην επίθεση…συμπερασματικά, πλήρης αποτυχία της επιχειρήσεώς μας..»Και συμπληρώνει ο Πρίκολο : «…Εισήλθα μετά από λίγο στο γραφείο του Μουσολίνι. Ήταν εκνευρισμένος και ερεθισμένος όσο ποτέ άλλοτε…Του είπα ότι αντί να ζητήσουμε ανακωχή από την Ελλάδα δεν είναι προτιμότερο να φύγουμε όλοι για την Αλβανία και να πέσουμε στη μάχη;…η απεγνωσμένη έκκληση του Σοντού για ανακωχή μας έριξε όλους στην πιο βαθιά κατάθλιψη. Ήταν η πρώτη σοβαρότατη επίσημη αναγνώριση της τρομερότερης στρατιωτικής κρίσης της ιστορίας μας και της ανικανότητός μας να την αντιμετωπίσουμε». [Στρατιωτική Ιστορία, τεύχος 74, Αθήνα Οκτώβριος 2002].[Στὴν φωτογραφία ἀπεικονίζεται τὸ 39ο σύνταγμα εὐζώνων Μεσολογγίου].
http://eistorias.wordpress.com/
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
19 Δεκεμβρίου
1842.—Πεθαίνει στην Χαλκίδα ο καπετάν Κωσταντής Λαχανάς, ένας από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς αρχηγούς και ήρωες τής Σαμιακής επανάστασης του 1821.Το 1812, όταν αναγκάσθηκε να φύγει από την Σάμο, πήγε στην Μακεδονία, όπου κατατάχθηκε στο αρματολίκι του Νικοτσάρα και πολέμησε μαζί του εναντίον των τούρκων.
1849.—Η πυρκαγιά που κατέστρεψε το αρχοντικό της Δουκίσσης Πλακεντίας, κατέδειξε την αδυναμία του υφισταμένου συστήματος πυροσβέσεως και απασχόλησε για καιρό τους αριστοκρατικούς κύκλους της τότε Αθηναϊκής κοινωνίας, με αποτέλεσμα ο τότε Υπουργός Στρατιωτικών, Δημήτριος Καλλέργης, να συγκροτήσει ειδικό Στρατιωτικό Τμήμα αποκλειστικής πυροσβεστικής αποστολής.
1901.—Το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως καταδικάζει κάθε μετάφραση του Ευαγγελίου, αν δεν προέρχεται από την Εκκλησία.
1909.—Τον παραιτηθέντα υπουργό στρατιωτικών Λαπαθιώτη, αντικαθιστά ο Ι. Κωνσταντινίδης.
1911.— (π.ημ.)Γεννιέται στις Κροκέες Σπάρτης ο ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος.[με το νέο ημερ.1/1/1912]. Το γεγονός ότι μεγάλωσε κοντά στην φύση και τον Ταΰγετο, καθόρισε την αγάπη του για το φυσικό κάλλος και κατ’ επέκταση την ποιητική του ιδιοσυγκρασία. «Υπάρχουν και σήμερα ακόμα λαοί που ζουν μια συνεχή Μεγάλη Παρασκευή. Οι Καϊάφες και οι Ηρώδηδες εξακολουθούν να υπερβασιλεύουν ακόμη και σήμερα. Και εξακολουθούν να είναι αδυσώπητοι».
1912.—Ο Ελληνικός στρατός σε όλους τους τομείς Ηπείρου περιορίζεται σε δράσι πυροβολικού και περιπόλων.
1913.—Εξ αιτίας του μολυσμένου νερού σε Δημοτικό υδραγωγείο, η επιδημία τύφου στην πρωτεύουσα μετρά περισσότερα από 300 θύματα.
1915.—[π.ημ.]Από τις 16/12/1915, η Γαλλία γνωστοποίησε στην κυβέρνηση Σκουλούδη, ότι τα «συμμαχικά» στρατεύματα θα κατελάμβαναν προσωρινός[!] την Κέρκυρα για λόγους ασφαλείας.. Στις 19 Δεκεμβρίου, ο γάλλος ναύαρχος Σοσεπρά, πληροφόρησε τον Νομάρχη Κερκύρας, ότι θα κατελάμβανε το νησί, και θα απεβιβάζετο εκεί τμήμα διαφυγόντος Σερβικού στρατού. Στις 31/1/1916, τα πρώτα σερβικά τμήματα αποβιβάζονται στην Κέρκυρα, παρ’όλες τις διαμαρτυρίες της ελληνικής κυβερνήσεως.
1919.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία γίνονται μάχες περιπόλων.
1920.—Ο Ελληνικός στρατός στην Μ.Ασία μάχεται μάχες προφυλακών.
.—(ν. ημερολ.) Ο Κωνσταντίνος Α΄ της Ελλάδας επιστρέφει στον θρόνο του μετά τον θάνατο του γιου του Αλεξάνδρου και του δημοψηφίσματος της 5ης Δεκεμβρίου. Μετά από αυτή την εξέλιξη, οι “συμμαχικές” δυνάμεις, σταματάνε να υποστηρίζουν την Ελλάδα και στρέφονται προς την τουρκία, με αποτέλεσμα την Μικρασιατική καταστροφή το 1922.
1921.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ.Ασία δέχεται εφόδους τουρκικών στρατευμάτων.
1923.—Ο βασιλεύς της Ελλάδος Γεώργιος Β΄και η βασίλισσα Ελισάβετ, κατόπιν αποφάσεως της κυβερνήσεως του Στυλιανού Γονατά, αναχωρούν από τον Πειραιά για την Κωνστάντζα της Ιταλίας· η απόφασις της κυβερνήσεως Γονατά, ήτο αποτέλεσμα πιεστικού διαβήματος του Στρατιωτικού Συνδέσμου.
1924.—Αποφασίζεται η καθιέρωσις της οκταώρου καθημερινής και της 48ωρης εβδομαδιαίας εργασίας.Το 1920 ψηφίστηκε ο Ν.2269 για 8ωρη εργασία (48 εβδομαδιαίως) και αφορούσε μόνο τις βιομηχανικές επιχειρήσεις· με Προεδρικό Διάταγμα στις 27/6/1932, το 8ωρο επεκτάθηκε και σε άλλους επαγγελματικούς κλάδους και συνεχίστηκε μέχρι το 1936 όπου επί Μεταξά επεκτάθηκε και σε άλλα επαγγέλματα.
.—Το παρεκκλήσιο στη ΝΑ γωνία του ισογείου των Παλαιών Ανακτόρων, παραχωρείται προσωρινά στην Ευαγγελική Εκκλησία…
1940.—Κατελήφθησαν με βαριές απώλειες από το 6ο Σ.Π., το στρατηγικής σημασίας ύψωμα Γκιάμι (βορείως του Πανόρμου) και το ύψωμα Τσίπι (βορείως του Πύλιουρι). Ανατολικότερα καταλαμβάνεται από το απόσπασμα Τσακαλώτου το ισχυρά οργανωμένο ύψωμα Μάλι ε Τζόρετ και ο αυχένας Κούτσι μετά από τριήμερο σκληρό αγώνα που απέφερε στην σημαία του 4ου Σ.Π. χρυσό αριστείο ανδρείας. [Από το βιβλίο του Κώστα Χατζηαντωνίου: Χιμάρα - Το άπαρτο κάστρο της Βορείου Ηπείρου].
.—Το 6ο Σύνταγμα που ήλεγχε τις ανατολικές προσβάσεις του ορεινού όγκου του Κηπαρού (Μάλι Κηπαρόϊτ), πριν προχωρήσει προς Χιμάρα, έταξε ένα τάγμα στο ύψωμα Τσίπι για να ελέγχει την οδό προς Πύλιουρι, ενώ το δεύτερο τάγμα του, βάδισε προς απελευθέρωση του χωριού. [Από το βιβλίο του Κώστα Χατζηαντωνίου: Χιμάρα - Το άπαρτο κάστρο της Βορείου Ηπείρου].
1943.—Οι βάρβαροι γερμανοί, αφού πρώτα εκτέλεσαν τον εφημέριο του Αγίου Νικολάου Σκοτεινών (Κατερίνη), έκαυσαν κατόπιν και την οικία του.
1946.—Ισχυρές δυνάμεις των συμμοριτών πλήττουν συνοριακά φυλάκια σε Πληκάτι και Χιονάδες του Γράμμου, σκοτώνουν φύλακες και λαμβάνουν αιχμαλώτους.
1949.—Έπειτα από διακοπή εννέα περίπου ετών, συνεπεία των πολεμικών καί μεταπολεμικών γεγονότων, επαναλειτουργεί η σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών-Θεσσαλονίκης.
1956.—Εξαγγέλθηκε το σχέδιο Ράντκλιφ, ενώ παράλληλα χαλάρωσαν τα έκτακτα μέτρα στην Κύπρο. Επρόκειτο για ένα σχέδιο Συντάγματος «αυτοκυβερνήσεως», στο οποίο ο Κυβερνήτης διατηρούσε αυξημένες εξουσίες. Στο υπουργικό συμβούλιο προβλέπονταν έξι Έλληνες υπουργοί και ένας τούρκος. Εντούτοις το σημαντικότερο στοιχείο του σχεδίου ήταν η ρητή πλέον διευκρίνησις ότι η μελλοντική «αυτοδιάθεσις» του Κυπριακού λαού θα είχε το χαρακτήρα «διπλής αυτοδιαθέσεως» [κάθε εθνότητος χωριστά]. Η ελληνική κυβέρνησις απέρριψε χωρίς συζήτηση το αγγλικό σχέδιο.Το «Κυπριακό» θα επανέλθη προς συζήτηση στον ΟΗΕ, τον Φεβρουάριο του 1957. [Κρανιδιώτης 1981, σελ. 239].
1969.—Μετά από πραξικόπημα, ο ελληνικής καταγωγής Δημήτριος Λάκας, διορίζεται ως Πρόεδρος του Παναμά. Ήταν γιος του Έλληνα μετανάστη Βασιλείου Λάκκα. Ασχολήθηκε με την πολιτική παράλληλα με την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως μηχανικός.
1971.—Το καθεστώς ανακοινώνει την άρση του στρατιωτικού νόμου σε όλη την επικράτεια από την 1η Ιανουαρίου του 1972, εκτός από Αθήνα, Πειραιά και Θεσσαλονίκη.
1972.—Ο πιλότος μας Παναγιώτης Σκόκας, εκτελώντας διατεταγμένη αποστολή συνεργασίας με πλοία του Πολεμικού Ναυτικού, στην οποία συμμετείχε ως Νο 2 σχηματισμού δύο αεροσκαφών F-84F, κατέπεσε στην θαλάσσια περιοχή νοτίως της Ύδρας και πνίγηκε.
1979.—Εν μέσω της δεύτερης πετρελαϊκής κρίσης, το θέμα των αυξήσεων στις τιμές των αγαθών επικρατεί σε όλες σχεδόν τις αθηναϊκές εφημερίδες. Η κρίση αυτή, ως επακόλουθη της πρώτης του 1973, είχε επιφέρει αύξηση του κόστους παραγωγής, αύξηση των τιμών των γεωργικών προϊόντων καθώς και αύξηση της τιμής των εισαγομένων αγαθών.Τα σωματεία και τα συνδικάτα προχωρούν στις γνωστές απεργιακές κινητοποιήσεις..
1980.—Με ταυτόχρονες εκρήξεις εμπρηστικών βομβών, καταστρέφονται στην Αθήνα τα πολυκαταστήματα “Μινιόν” και “Κατράντζος”. Στις 3 το πρωί, αυτόπτες μάρτυρες άκουσαν εκρήξεις και δύο από τα ιστορικότερα πολυκαταστήματα των Αθηνών,τυλίχτηκαν στις φλόγες. Η φωτιά είχε τέτοια ένταση, που το «Κατράντζος» κατέρρευσε, ενώ από το «Μινιόν» έμεινε μόνο ο σκελετός. Οι επιθέσεις στα πολυκαταστήματα δεν έχουν εξιχνιαστεί μέχρι σήμερα και έχουν παραγραφεί δικαστικώς….[Η οργάνωση-φάντασμα (;;) «Επαναστατική Οργάνωση Οκτώβρης 80», ανέλαβε την ευθύνη του εμπρησμού, με την προσφιλή ρήση περί εκμεταλλεύσεως των προλεταρίων. Φυσικά οι «επαναστάτες»στο μυαλό τους θα είχαν τα γκούλαγκ του πατερούλι Στάλιν, με την συμπεριφορά και ιδεολογία του οποίου, ουδεμία σχέση είχε ο ιδρυτής του «ΜΙΝΙΟΝ» κύριος Γεωργακάς].
1994.—Υπογράφεται Πρωτόκολλο μεταξύ των Κυβερνήσεων της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας, με το οποίο τροποποιείται και συμπληρώνεται η αρχική Διακρατική Συμφωνία της 7ης Οκτωβρίου 1987, σχετικώς με την προμήθεια φυσικού αερίου. Τον Ιανουάριο του 1995, κυρώθηκε από την βουλή, [Ν 2295/95 ΦΕΚ 43Α] και στάλθηκε προς δημοσίευση στο ΦΕΚ [66/Α/7.4.1995]. Το κεφάλαιο του φυσικού αερίου για την Ελλάδα άνοιξε στις 7/10/1987, με την υπογραφή Διακρατικής Συμφωνίας μεταξύ Ελλάδος και της τότε Σοβιετικής Ενώσεως. Τον Σεπτέμβριο του 1988 ιδρύθηκε η ΔΕΠΑ, με σκοπό την εισαγωγή, αποθήκευση και διανομή του φυσικού αερίου.Η κατασκευή του αγωγού περατώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1996 και η πρώτη δοκιμαστική παραλαβή φυσικού αερίου ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1996. Η ρωσική «Γκαζπρόμ», συνεχίζει να προμηθεύει μέχρι σήμερα, σχεδόν το 70% των αναγκών της Ελλάδος με δικό της φυσικό αέριο και σε ποσότητα 3 δις κυβικά μέτρα ανά έτος.
.—Χαλάνδρι· έκρηξη στη Citibank Χαλανδρίου από την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν.
1997.—Στην περιοχή της Πιερίας, συνεχίζονται οι προσπάθειες ανευρέσεως του ουκρανικού αεροσκάφους “Γιάκοβλεφ”, με τη συμμετοχή 6.000 στρατιωτών, εκατοντάδων εθελοντών, 30 ελικοπτέρων και αεροσκαφών. «Ξεκινήσαμε την αναζήτηση Πέμπτη πρωί και δεν βρήκαμε το κουφάρι παρά το Σάββατο το μεσημέρι» είπε ο δάσκαλος Βαγγέλης Γιαννικός, που δραστηριοποιείται στον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο Λιτόχωρου και ήταν από τους πρώτους που έφτασαν στο σημείο που συνετρίβη το Γιάκοβλεφ.
http://eistorias.wordpress.com/
1842.—Πεθαίνει στην Χαλκίδα ο καπετάν Κωσταντής Λαχανάς, ένας από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς αρχηγούς και ήρωες τής Σαμιακής επανάστασης του 1821.Το 1812, όταν αναγκάσθηκε να φύγει από την Σάμο, πήγε στην Μακεδονία, όπου κατατάχθηκε στο αρματολίκι του Νικοτσάρα και πολέμησε μαζί του εναντίον των τούρκων.
1849.—Η πυρκαγιά που κατέστρεψε το αρχοντικό της Δουκίσσης Πλακεντίας, κατέδειξε την αδυναμία του υφισταμένου συστήματος πυροσβέσεως και απασχόλησε για καιρό τους αριστοκρατικούς κύκλους της τότε Αθηναϊκής κοινωνίας, με αποτέλεσμα ο τότε Υπουργός Στρατιωτικών, Δημήτριος Καλλέργης, να συγκροτήσει ειδικό Στρατιωτικό Τμήμα αποκλειστικής πυροσβεστικής αποστολής.
1901.—Το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως καταδικάζει κάθε μετάφραση του Ευαγγελίου, αν δεν προέρχεται από την Εκκλησία.
1909.—Τον παραιτηθέντα υπουργό στρατιωτικών Λαπαθιώτη, αντικαθιστά ο Ι. Κωνσταντινίδης.
1911.— (π.ημ.)Γεννιέται στις Κροκέες Σπάρτης ο ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος.[με το νέο ημερ.1/1/1912]. Το γεγονός ότι μεγάλωσε κοντά στην φύση και τον Ταΰγετο, καθόρισε την αγάπη του για το φυσικό κάλλος και κατ’ επέκταση την ποιητική του ιδιοσυγκρασία. «Υπάρχουν και σήμερα ακόμα λαοί που ζουν μια συνεχή Μεγάλη Παρασκευή. Οι Καϊάφες και οι Ηρώδηδες εξακολουθούν να υπερβασιλεύουν ακόμη και σήμερα. Και εξακολουθούν να είναι αδυσώπητοι».
1912.—Ο Ελληνικός στρατός σε όλους τους τομείς Ηπείρου περιορίζεται σε δράσι πυροβολικού και περιπόλων.
1913.—Εξ αιτίας του μολυσμένου νερού σε Δημοτικό υδραγωγείο, η επιδημία τύφου στην πρωτεύουσα μετρά περισσότερα από 300 θύματα.
1915.—[π.ημ.]Από τις 16/12/1915, η Γαλλία γνωστοποίησε στην κυβέρνηση Σκουλούδη, ότι τα «συμμαχικά» στρατεύματα θα κατελάμβαναν προσωρινός[!] την Κέρκυρα για λόγους ασφαλείας.. Στις 19 Δεκεμβρίου, ο γάλλος ναύαρχος Σοσεπρά, πληροφόρησε τον Νομάρχη Κερκύρας, ότι θα κατελάμβανε το νησί, και θα απεβιβάζετο εκεί τμήμα διαφυγόντος Σερβικού στρατού. Στις 31/1/1916, τα πρώτα σερβικά τμήματα αποβιβάζονται στην Κέρκυρα, παρ’όλες τις διαμαρτυρίες της ελληνικής κυβερνήσεως.
1919.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία γίνονται μάχες περιπόλων.
1920.—Ο Ελληνικός στρατός στην Μ.Ασία μάχεται μάχες προφυλακών.
.—(ν. ημερολ.) Ο Κωνσταντίνος Α΄ της Ελλάδας επιστρέφει στον θρόνο του μετά τον θάνατο του γιου του Αλεξάνδρου και του δημοψηφίσματος της 5ης Δεκεμβρίου. Μετά από αυτή την εξέλιξη, οι “συμμαχικές” δυνάμεις, σταματάνε να υποστηρίζουν την Ελλάδα και στρέφονται προς την τουρκία, με αποτέλεσμα την Μικρασιατική καταστροφή το 1922.
1921.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ.Ασία δέχεται εφόδους τουρκικών στρατευμάτων.
1923.—Ο βασιλεύς της Ελλάδος Γεώργιος Β΄και η βασίλισσα Ελισάβετ, κατόπιν αποφάσεως της κυβερνήσεως του Στυλιανού Γονατά, αναχωρούν από τον Πειραιά για την Κωνστάντζα της Ιταλίας· η απόφασις της κυβερνήσεως Γονατά, ήτο αποτέλεσμα πιεστικού διαβήματος του Στρατιωτικού Συνδέσμου.
1924.—Αποφασίζεται η καθιέρωσις της οκταώρου καθημερινής και της 48ωρης εβδομαδιαίας εργασίας.Το 1920 ψηφίστηκε ο Ν.2269 για 8ωρη εργασία (48 εβδομαδιαίως) και αφορούσε μόνο τις βιομηχανικές επιχειρήσεις· με Προεδρικό Διάταγμα στις 27/6/1932, το 8ωρο επεκτάθηκε και σε άλλους επαγγελματικούς κλάδους και συνεχίστηκε μέχρι το 1936 όπου επί Μεταξά επεκτάθηκε και σε άλλα επαγγέλματα.
.—Το παρεκκλήσιο στη ΝΑ γωνία του ισογείου των Παλαιών Ανακτόρων, παραχωρείται προσωρινά στην Ευαγγελική Εκκλησία…
1940.—Κατελήφθησαν με βαριές απώλειες από το 6ο Σ.Π., το στρατηγικής σημασίας ύψωμα Γκιάμι (βορείως του Πανόρμου) και το ύψωμα Τσίπι (βορείως του Πύλιουρι). Ανατολικότερα καταλαμβάνεται από το απόσπασμα Τσακαλώτου το ισχυρά οργανωμένο ύψωμα Μάλι ε Τζόρετ και ο αυχένας Κούτσι μετά από τριήμερο σκληρό αγώνα που απέφερε στην σημαία του 4ου Σ.Π. χρυσό αριστείο ανδρείας. [Από το βιβλίο του Κώστα Χατζηαντωνίου: Χιμάρα - Το άπαρτο κάστρο της Βορείου Ηπείρου].
.—Το 6ο Σύνταγμα που ήλεγχε τις ανατολικές προσβάσεις του ορεινού όγκου του Κηπαρού (Μάλι Κηπαρόϊτ), πριν προχωρήσει προς Χιμάρα, έταξε ένα τάγμα στο ύψωμα Τσίπι για να ελέγχει την οδό προς Πύλιουρι, ενώ το δεύτερο τάγμα του, βάδισε προς απελευθέρωση του χωριού. [Από το βιβλίο του Κώστα Χατζηαντωνίου: Χιμάρα - Το άπαρτο κάστρο της Βορείου Ηπείρου].
1943.—Οι βάρβαροι γερμανοί, αφού πρώτα εκτέλεσαν τον εφημέριο του Αγίου Νικολάου Σκοτεινών (Κατερίνη), έκαυσαν κατόπιν και την οικία του.
1946.—Ισχυρές δυνάμεις των συμμοριτών πλήττουν συνοριακά φυλάκια σε Πληκάτι και Χιονάδες του Γράμμου, σκοτώνουν φύλακες και λαμβάνουν αιχμαλώτους.
1949.—Έπειτα από διακοπή εννέα περίπου ετών, συνεπεία των πολεμικών καί μεταπολεμικών γεγονότων, επαναλειτουργεί η σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών-Θεσσαλονίκης.
1956.—Εξαγγέλθηκε το σχέδιο Ράντκλιφ, ενώ παράλληλα χαλάρωσαν τα έκτακτα μέτρα στην Κύπρο. Επρόκειτο για ένα σχέδιο Συντάγματος «αυτοκυβερνήσεως», στο οποίο ο Κυβερνήτης διατηρούσε αυξημένες εξουσίες. Στο υπουργικό συμβούλιο προβλέπονταν έξι Έλληνες υπουργοί και ένας τούρκος. Εντούτοις το σημαντικότερο στοιχείο του σχεδίου ήταν η ρητή πλέον διευκρίνησις ότι η μελλοντική «αυτοδιάθεσις» του Κυπριακού λαού θα είχε το χαρακτήρα «διπλής αυτοδιαθέσεως» [κάθε εθνότητος χωριστά]. Η ελληνική κυβέρνησις απέρριψε χωρίς συζήτηση το αγγλικό σχέδιο.Το «Κυπριακό» θα επανέλθη προς συζήτηση στον ΟΗΕ, τον Φεβρουάριο του 1957. [Κρανιδιώτης 1981, σελ. 239].
1969.—Μετά από πραξικόπημα, ο ελληνικής καταγωγής Δημήτριος Λάκας, διορίζεται ως Πρόεδρος του Παναμά. Ήταν γιος του Έλληνα μετανάστη Βασιλείου Λάκκα. Ασχολήθηκε με την πολιτική παράλληλα με την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως μηχανικός.
1971.—Το καθεστώς ανακοινώνει την άρση του στρατιωτικού νόμου σε όλη την επικράτεια από την 1η Ιανουαρίου του 1972, εκτός από Αθήνα, Πειραιά και Θεσσαλονίκη.
1972.—Ο πιλότος μας Παναγιώτης Σκόκας, εκτελώντας διατεταγμένη αποστολή συνεργασίας με πλοία του Πολεμικού Ναυτικού, στην οποία συμμετείχε ως Νο 2 σχηματισμού δύο αεροσκαφών F-84F, κατέπεσε στην θαλάσσια περιοχή νοτίως της Ύδρας και πνίγηκε.
1979.—Εν μέσω της δεύτερης πετρελαϊκής κρίσης, το θέμα των αυξήσεων στις τιμές των αγαθών επικρατεί σε όλες σχεδόν τις αθηναϊκές εφημερίδες. Η κρίση αυτή, ως επακόλουθη της πρώτης του 1973, είχε επιφέρει αύξηση του κόστους παραγωγής, αύξηση των τιμών των γεωργικών προϊόντων καθώς και αύξηση της τιμής των εισαγομένων αγαθών.Τα σωματεία και τα συνδικάτα προχωρούν στις γνωστές απεργιακές κινητοποιήσεις..
1980.—Με ταυτόχρονες εκρήξεις εμπρηστικών βομβών, καταστρέφονται στην Αθήνα τα πολυκαταστήματα “Μινιόν” και “Κατράντζος”. Στις 3 το πρωί, αυτόπτες μάρτυρες άκουσαν εκρήξεις και δύο από τα ιστορικότερα πολυκαταστήματα των Αθηνών,τυλίχτηκαν στις φλόγες. Η φωτιά είχε τέτοια ένταση, που το «Κατράντζος» κατέρρευσε, ενώ από το «Μινιόν» έμεινε μόνο ο σκελετός. Οι επιθέσεις στα πολυκαταστήματα δεν έχουν εξιχνιαστεί μέχρι σήμερα και έχουν παραγραφεί δικαστικώς….[Η οργάνωση-φάντασμα (;;) «Επαναστατική Οργάνωση Οκτώβρης 80», ανέλαβε την ευθύνη του εμπρησμού, με την προσφιλή ρήση περί εκμεταλλεύσεως των προλεταρίων. Φυσικά οι «επαναστάτες»στο μυαλό τους θα είχαν τα γκούλαγκ του πατερούλι Στάλιν, με την συμπεριφορά και ιδεολογία του οποίου, ουδεμία σχέση είχε ο ιδρυτής του «ΜΙΝΙΟΝ» κύριος Γεωργακάς].
1994.—Υπογράφεται Πρωτόκολλο μεταξύ των Κυβερνήσεων της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας, με το οποίο τροποποιείται και συμπληρώνεται η αρχική Διακρατική Συμφωνία της 7ης Οκτωβρίου 1987, σχετικώς με την προμήθεια φυσικού αερίου. Τον Ιανουάριο του 1995, κυρώθηκε από την βουλή, [Ν 2295/95 ΦΕΚ 43Α] και στάλθηκε προς δημοσίευση στο ΦΕΚ [66/Α/7.4.1995]. Το κεφάλαιο του φυσικού αερίου για την Ελλάδα άνοιξε στις 7/10/1987, με την υπογραφή Διακρατικής Συμφωνίας μεταξύ Ελλάδος και της τότε Σοβιετικής Ενώσεως. Τον Σεπτέμβριο του 1988 ιδρύθηκε η ΔΕΠΑ, με σκοπό την εισαγωγή, αποθήκευση και διανομή του φυσικού αερίου.Η κατασκευή του αγωγού περατώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1996 και η πρώτη δοκιμαστική παραλαβή φυσικού αερίου ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1996. Η ρωσική «Γκαζπρόμ», συνεχίζει να προμηθεύει μέχρι σήμερα, σχεδόν το 70% των αναγκών της Ελλάδος με δικό της φυσικό αέριο και σε ποσότητα 3 δις κυβικά μέτρα ανά έτος.
.—Χαλάνδρι· έκρηξη στη Citibank Χαλανδρίου από την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν.
1997.—Στην περιοχή της Πιερίας, συνεχίζονται οι προσπάθειες ανευρέσεως του ουκρανικού αεροσκάφους “Γιάκοβλεφ”, με τη συμμετοχή 6.000 στρατιωτών, εκατοντάδων εθελοντών, 30 ελικοπτέρων και αεροσκαφών. «Ξεκινήσαμε την αναζήτηση Πέμπτη πρωί και δεν βρήκαμε το κουφάρι παρά το Σάββατο το μεσημέρι» είπε ο δάσκαλος Βαγγέλης Γιαννικός, που δραστηριοποιείται στον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο Λιτόχωρου και ήταν από τους πρώτους που έφτασαν στο σημείο που συνετρίβη το Γιάκοβλεφ.
http://eistorias.wordpress.com/
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
20 Δεκεμβρίου
944.—Ο Ρωμανός Α΄ Λεκαπηνός, εκθρονίζεται από τους γιούς του, Στέφανο και Κωνσταντίνο. Μετά το θάνατο των αυτοκρατόρων Λέοντος ΣΤ΄ και Αλεξάνδρου, στον θρόνο έμεινε ο ανήλικος γιος του Λέοντος, ο Κωνσταντίνος Ζ΄ Πορφυρογέννητος. Στην εσωτερική διαμάχη για επικράτηση και κατάκτηση της εξουσίας δίπλα στον ανήλικο αυτοκράτορα, μεταξύ Λέοντος Φωκά και Ρωμανού Λεκαπηνού, επικράτησε ο Ρωμανός κατόπιν συνεννοήσεως με τον πατριάρχη Νικόλαο Μυστικό· συναυτοκράτορες έστεψε τους γιους του Χριστόφορο, Στέφανο και Κωνσταντίνο, οστόσω μετά τον θάνατο του μεγαλυτέρου και προσφιλεστέρου υιού του Χριστοφόρου, δυσαρεστήθηκε από την συμπεριφορά των άλλων δύο γι’αυτό και δεν προήγαγε κανένα στην θέση του πρώτου συναυτοκράτορα και επιδόξου διαδόχου. Τελικώς φοβούμενοι οι γιοί του ότι ο Ρωμανός θα έδεινε τα πρωτία διαδοχής στον Κωνσταντίνο Ζ’, τον υπονόμευσαν και τον εξόρισαν.
1522.—Μετά από πέντε μήνες πολιορκίας και αγρίων μαχών, οι αμυνόμενοι στο κάστρου της Ρόδου έναντι των οθωμανικών ορδών, είχαν φθάσει στα όριά τους. Η έλλειψις τροφών και πολεμοφοδίων, οι κατεστραμένες οχυρώσεις χωρίς δυνατότητα επισκευής και ο αποδεκατισμός της φρουράς, ανάγκασαν τον Μέγα Μάγιστρο να ζητήση ανακωχή από τον Σουλεϊμάν Α’. Δύο ημέρες αργότερα, ο Σουλεϊμάν δέχθηκε και ανακοίνωσε τους όρους παραδόσεως. Οι Ιωαννίτες ιππότες, αφού κατάφεραν να αποσπάσουν την έγκριση του Πάπα κατέλαβαν την Ρόδο τον 13ο αιώνα, μετά την αποχώρησή τους από την Ιερουσαλήμ και ένα μικρό τους πέρασμα από την Κύπρο. Αντιμετώπισαν με επιτυχία πολλαπλές προσπάθειες των Οθωμανών να καταλάβουν την Ρόδο, η τελευταία όμως πολιορκία που άρχισε τον Ιούνιο του 1522, καθορίσθηκε από την προδοσία του καγκελαρίου Andre d’Amaral. Λέγεται ότι μετά την κατάληψη από τους οθωμανούς, ήταν τόσο πολύ το αίμα των σφαγιασθέντων, ώστε μία από τις εισόδους του Κάστρου η Πύλη του Αγίου Ιωάννου, ονομάσθηκε «κόκκινη πόρτα», γνωστή με αυτή την ονομασία έως σήμερα.Μία άλλη ιστορία-θρύλος έρχεται μέχρι τις ημέρες μας, με την μορφή της ηρωῒδος Αναστασίας, που μετά τον θάνατο του ανδρός της ζώστηκε τ’άρματά του και ρίχτηκε στην μάχη. [Ἡ κόκκινη πόρτα - Φωτογραφία ἀπό τὴν συλλογὴ τοῦ Χρήστου Χατζηαλεξίου].
1652.—Αποκεφαλισμός από τους τούρκους του νεομάρτυρος Ιωάννη. Ο άγιος καταγόταν από το χωριό Μαριές της Θάσου και έλαβε τον στέφανο του μαρτυρίου στην Κωνσταντινούπολη στις 20 Δεκεμβρίου 1652.
1802.—Γεννήθηκε στην Ύδρα ο Δημήτριος Βούλγαρης, ο οποίος διετέλεσε οκτώ φορές πρωθυπουργός στην χώρα. Ήταν γνωστός και με το προσωνύμιο Τζουμπές, λόγω της μακριάς ποδιάς-μανδύα που συνήθιζε να φορά και ο πρώτος σε διεθνές επίπεδο, που διέλυσε διαδήλωση με την ρήψη νερού «εμπλουτισμένου» με μελάνι, κατά την διάρκεια των «στηλιτικών» .
1806.—Πεθαίνει στη Μόσχα ο εθνικός ευεργέτης και ιδρυτής της ομωνύμου σχολής Ιωαννίνων, Ζώης Καπλάνης. Γεννήθηκε στο Γραμμένο των Ιωαννίνων στα 1736. Ήταν ένας ‘‘σεμνός και διακριτικός ευεργέτης’’. Ορφανός από πολύ μικρός και αργότερα ‘‘ιδεολόγος άγαμος’’ προσομοιάζει με τους Ζωσιμάδες, οι οποίοι άλλωστε και αποτελούσαν ένα απο τα πρότυπά του.Έγινε σύμβολο για τους υποδούλους Ηπειρώτες. Υπόδειγμα εθνικής προσφοράς με αιχμή την εκπαίδευση και το φωτισμό του γένους. Το όνομα και οι ευεργεσίες του έμειναν θρυλικά στα χρόνια που ακολούθησαν.
1821.—Έγινε σφοδρή μάχη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων έξω των Χανίων Κρήτης. Οι Έλληνες νικούν τους τούρκους.
.—Μετά το προβληματικό ξεκίνημα της Α’ Εθνικής Συνελεύσεως την 1/12 [13 Δεκεμβρίου ν.ημ.] στην Πιάδα, την προσπάθεια επικρατήσεως του Μαυροκορδάτου και την δολοφονία του Αντωνίου Οικονόμου, αποφασίσθηκε στις 20/12, η μεταφορά της στην Επίδαυρο, εις την οποία έλαβαν μέρος αντιπρόσωποι της Πελοποννήσου, της Ανατολικής και Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, των Σπετσών, Ύδρας, Κάσου και Ψαρών. Η Συνέλευσις εξέφραζε [ή προσπάθησε να εκφράση], την ενότητα του αγωνιζόμενου για την Ελευθερία Ελληνισμού. Οι εργασίες της εθνοσυνελεύσεως έληξαν στις 16 Ιανουαρίου 1822. [28/1 με το νέο ημ.].
1867.—Συγκροτείται η πρώτη υπηρεσιακή κυβέρνησις στην πολιτική ιστορία της Ελλάδος, υπό τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου Αριστείδη Μωραϊτίνη. Απερχόμενος πρωθυπουργός ήταν ο Κουμουνδούρος.
1881.—Mετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας, διεξήχθησαν εκλογές, με δύο κύρια χαρακτηριστικά στοιχεία. Tη μεγάλη ήττα του Aλεξάνδρου Kουμουνδούρου και την συντριπτική νίκη του Xαριλάου Tρικούπη. Στην εκλογική διαμάχη του 1881, παρουσιάζεται απροκάλυπτα πλέον, ο αντιβασιλικός αγώνας, με πρωταγωνιστή τον Pόκο Xοϊδά. Σε αυτές τις εκλογές εκλέχθηκαν και έξι βουλευτές που τάσσονταν υπέρ της αβασιλεύτου δημοκρατίας. Οι βουλευτές αυτοί είναι οι: Γ.Φιλάρετος, Τ. Φιλήμων, Α. Πετσάλης, Γ. Μαυρομαράς, Α. Ρηγόπουλος και Χ. Δουζίνας. Από αυτούς, μόνο ο Γ.Φιλάρετος θα παραμείνει πιστός στις ιδέες του.
1902.—Σε αναφορά Γάλλου στρατιωτικού διαβάζει κανείς: “ Ο χριστιανός τής Μακεδονίας περνά την ύπαρξή του κλεπτόμενος και λεηλατούμενος απ’όλο τον κόσμο…εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος ότι όλα, ακόμη και ο θάνατος, είναι προτιμότερος από μία παρόμοια ύπαρξη…[οι λεπτομέρειες που αναφέρει πείθουν και τον πλέον υποψιασμένο! ].
1906.—Μετά την υλοποίηση της απόφασης της Κρητικής Συνελεύσεως για οργάνωση Σώματος χωροφυλακής και πολιτοφυλακής, οι Ιταλοί που κατείχαν την θέση αυτή, αποχωρούν από την Νήσο. Όταν ο Πρίγκιπας Γεώργιος ανέλαβε τα καθήκοντα του ως Ύπατος Αρμοστής, ένας από τους πρωταρχικούς στόχους που έθεσε ήταν η δημιουργία κλίματος ασφάλειας και ευταξίας. Τον Ιανουάριο του 1899 ο πρίγκηψ κάλεσε στα Χανιά τους αρχηγούς χωροφυλακής των τεσσάρων διαμερισμάτων για ν’ ακούσει τις προτάσεις τους όσον αφορά την δημιουργία Κρητικής Χωροφυλακής. Στην συνάντηση αυτή, έγινε δεκτή η ιταλική πρότασις και αποφασίσθηκε η οργάνωσις Σώματος Χωροφυλακής παρομοίου με αυτό των Ιταλών καραμπινιέρων, που, εκείνη την εποχή, εθεωρείτο από τα καλύτερα Σώματα Χωροφυλακής της Ευρώπης. Μέχρι την έλευση της ελληνικής αποστολής, όλοι οι αξιωματικοί ήταν Ιταλοί, οι δε Κρήτες έφθαναν μέχρι τον βαθμό του ανθυπασπιστού.
1912.—Ο συνταγματάρχης Δελαγραμμάτικας (ή Δεληγραμματίνης), επιτείθεται σφοδρώς εναντίων των οχυρωμένων τούρκων στην νήσο Χίο, μετά την απαίτησή τους να παραδοθούν μεν αλλά υπό τους όρους να αποχωρήσουν με τον οπλισμό τους και όλα τα εφόδια. Η τουρκική φρουρά κατείχε φύσει οχυρές θέσεις και αγωνιζόταν με πείσμα, γεγονός που καθιστούσε αδύνατη την απελευθέρωση του νησιού με τις υπάρχουσες δυνάμεις. Έτσι, ο συνταγματάρχης αποφάσισε να προσβάλει τις τουρκικές δυνάμεις και από άλλα σημεία του νησιού και παράλληλα να το αποκλείσει.Επιπλέον συγκροτήθηκαν εθελοντικά σώματα από τους ντόπιους κατοίκους, ενώ κατέφθασε και ένα σώμα 200 Κρητών εθελοντών. Στις 19 Δεκεμβρίου, εξαπολύθηκε η τελική επίθεσις, αναγκάζοντας τους τούρκους να ζητήσουν διαπραγματεύσεις, με τελική κατάληξη την άνευ όρων παράδοσή τους, στις 21/12.
.—Ο Ελληνικός στρατός πολιορκεί το φρούριο του Μπιζανίου και δρα δια πυροβολικού και περιπόλων εναντίον των τούρκων.
1914.—Συνιστάται από τον Βενιζέλον το Αριστείον Γραμμάτων και Τεχνών, μετονομασθέν βραδύτερον εις Εθνικόν Αριστείον Γραμμάτων καί Τεχνών και μετά την ίδρυσιν της Ακαδημίας Αθηνών, εις Αριστείον Επιστημών, Γραμμάτων καί Τεχνών.
1919.—Σε ολόκληρο το μέτωπο στην Μ. Ασία επικρατεί ηρεμία.
1920.—Ο Ελληνικός στρατός εξορμά δια την μεγάλην μάχην προς Εσκί-Σεχίρ.
.—Ο πρωθυπουργός Δημήτριος Ράλλης τονίζει ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα, θα αποκατασταθούν οι σχέσεις της Ελλάδος με τους Συμμάχους.
1921.—Σε ολόκληρο το μέτωπο επικρατεί ηρεμία.
http://eistorias.wordpress.com/
944.—Ο Ρωμανός Α΄ Λεκαπηνός, εκθρονίζεται από τους γιούς του, Στέφανο και Κωνσταντίνο. Μετά το θάνατο των αυτοκρατόρων Λέοντος ΣΤ΄ και Αλεξάνδρου, στον θρόνο έμεινε ο ανήλικος γιος του Λέοντος, ο Κωνσταντίνος Ζ΄ Πορφυρογέννητος. Στην εσωτερική διαμάχη για επικράτηση και κατάκτηση της εξουσίας δίπλα στον ανήλικο αυτοκράτορα, μεταξύ Λέοντος Φωκά και Ρωμανού Λεκαπηνού, επικράτησε ο Ρωμανός κατόπιν συνεννοήσεως με τον πατριάρχη Νικόλαο Μυστικό· συναυτοκράτορες έστεψε τους γιους του Χριστόφορο, Στέφανο και Κωνσταντίνο, οστόσω μετά τον θάνατο του μεγαλυτέρου και προσφιλεστέρου υιού του Χριστοφόρου, δυσαρεστήθηκε από την συμπεριφορά των άλλων δύο γι’αυτό και δεν προήγαγε κανένα στην θέση του πρώτου συναυτοκράτορα και επιδόξου διαδόχου. Τελικώς φοβούμενοι οι γιοί του ότι ο Ρωμανός θα έδεινε τα πρωτία διαδοχής στον Κωνσταντίνο Ζ’, τον υπονόμευσαν και τον εξόρισαν.
1522.—Μετά από πέντε μήνες πολιορκίας και αγρίων μαχών, οι αμυνόμενοι στο κάστρου της Ρόδου έναντι των οθωμανικών ορδών, είχαν φθάσει στα όριά τους. Η έλλειψις τροφών και πολεμοφοδίων, οι κατεστραμένες οχυρώσεις χωρίς δυνατότητα επισκευής και ο αποδεκατισμός της φρουράς, ανάγκασαν τον Μέγα Μάγιστρο να ζητήση ανακωχή από τον Σουλεϊμάν Α’. Δύο ημέρες αργότερα, ο Σουλεϊμάν δέχθηκε και ανακοίνωσε τους όρους παραδόσεως. Οι Ιωαννίτες ιππότες, αφού κατάφεραν να αποσπάσουν την έγκριση του Πάπα κατέλαβαν την Ρόδο τον 13ο αιώνα, μετά την αποχώρησή τους από την Ιερουσαλήμ και ένα μικρό τους πέρασμα από την Κύπρο. Αντιμετώπισαν με επιτυχία πολλαπλές προσπάθειες των Οθωμανών να καταλάβουν την Ρόδο, η τελευταία όμως πολιορκία που άρχισε τον Ιούνιο του 1522, καθορίσθηκε από την προδοσία του καγκελαρίου Andre d’Amaral. Λέγεται ότι μετά την κατάληψη από τους οθωμανούς, ήταν τόσο πολύ το αίμα των σφαγιασθέντων, ώστε μία από τις εισόδους του Κάστρου η Πύλη του Αγίου Ιωάννου, ονομάσθηκε «κόκκινη πόρτα», γνωστή με αυτή την ονομασία έως σήμερα.Μία άλλη ιστορία-θρύλος έρχεται μέχρι τις ημέρες μας, με την μορφή της ηρωῒδος Αναστασίας, που μετά τον θάνατο του ανδρός της ζώστηκε τ’άρματά του και ρίχτηκε στην μάχη. [Ἡ κόκκινη πόρτα - Φωτογραφία ἀπό τὴν συλλογὴ τοῦ Χρήστου Χατζηαλεξίου].
1652.—Αποκεφαλισμός από τους τούρκους του νεομάρτυρος Ιωάννη. Ο άγιος καταγόταν από το χωριό Μαριές της Θάσου και έλαβε τον στέφανο του μαρτυρίου στην Κωνσταντινούπολη στις 20 Δεκεμβρίου 1652.
1802.—Γεννήθηκε στην Ύδρα ο Δημήτριος Βούλγαρης, ο οποίος διετέλεσε οκτώ φορές πρωθυπουργός στην χώρα. Ήταν γνωστός και με το προσωνύμιο Τζουμπές, λόγω της μακριάς ποδιάς-μανδύα που συνήθιζε να φορά και ο πρώτος σε διεθνές επίπεδο, που διέλυσε διαδήλωση με την ρήψη νερού «εμπλουτισμένου» με μελάνι, κατά την διάρκεια των «στηλιτικών» .
1806.—Πεθαίνει στη Μόσχα ο εθνικός ευεργέτης και ιδρυτής της ομωνύμου σχολής Ιωαννίνων, Ζώης Καπλάνης. Γεννήθηκε στο Γραμμένο των Ιωαννίνων στα 1736. Ήταν ένας ‘‘σεμνός και διακριτικός ευεργέτης’’. Ορφανός από πολύ μικρός και αργότερα ‘‘ιδεολόγος άγαμος’’ προσομοιάζει με τους Ζωσιμάδες, οι οποίοι άλλωστε και αποτελούσαν ένα απο τα πρότυπά του.Έγινε σύμβολο για τους υποδούλους Ηπειρώτες. Υπόδειγμα εθνικής προσφοράς με αιχμή την εκπαίδευση και το φωτισμό του γένους. Το όνομα και οι ευεργεσίες του έμειναν θρυλικά στα χρόνια που ακολούθησαν.
1821.—Έγινε σφοδρή μάχη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων έξω των Χανίων Κρήτης. Οι Έλληνες νικούν τους τούρκους.
.—Μετά το προβληματικό ξεκίνημα της Α’ Εθνικής Συνελεύσεως την 1/12 [13 Δεκεμβρίου ν.ημ.] στην Πιάδα, την προσπάθεια επικρατήσεως του Μαυροκορδάτου και την δολοφονία του Αντωνίου Οικονόμου, αποφασίσθηκε στις 20/12, η μεταφορά της στην Επίδαυρο, εις την οποία έλαβαν μέρος αντιπρόσωποι της Πελοποννήσου, της Ανατολικής και Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, των Σπετσών, Ύδρας, Κάσου και Ψαρών. Η Συνέλευσις εξέφραζε [ή προσπάθησε να εκφράση], την ενότητα του αγωνιζόμενου για την Ελευθερία Ελληνισμού. Οι εργασίες της εθνοσυνελεύσεως έληξαν στις 16 Ιανουαρίου 1822. [28/1 με το νέο ημ.].
1867.—Συγκροτείται η πρώτη υπηρεσιακή κυβέρνησις στην πολιτική ιστορία της Ελλάδος, υπό τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου Αριστείδη Μωραϊτίνη. Απερχόμενος πρωθυπουργός ήταν ο Κουμουνδούρος.
1881.—Mετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας, διεξήχθησαν εκλογές, με δύο κύρια χαρακτηριστικά στοιχεία. Tη μεγάλη ήττα του Aλεξάνδρου Kουμουνδούρου και την συντριπτική νίκη του Xαριλάου Tρικούπη. Στην εκλογική διαμάχη του 1881, παρουσιάζεται απροκάλυπτα πλέον, ο αντιβασιλικός αγώνας, με πρωταγωνιστή τον Pόκο Xοϊδά. Σε αυτές τις εκλογές εκλέχθηκαν και έξι βουλευτές που τάσσονταν υπέρ της αβασιλεύτου δημοκρατίας. Οι βουλευτές αυτοί είναι οι: Γ.Φιλάρετος, Τ. Φιλήμων, Α. Πετσάλης, Γ. Μαυρομαράς, Α. Ρηγόπουλος και Χ. Δουζίνας. Από αυτούς, μόνο ο Γ.Φιλάρετος θα παραμείνει πιστός στις ιδέες του.
1902.—Σε αναφορά Γάλλου στρατιωτικού διαβάζει κανείς: “ Ο χριστιανός τής Μακεδονίας περνά την ύπαρξή του κλεπτόμενος και λεηλατούμενος απ’όλο τον κόσμο…εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος ότι όλα, ακόμη και ο θάνατος, είναι προτιμότερος από μία παρόμοια ύπαρξη…[οι λεπτομέρειες που αναφέρει πείθουν και τον πλέον υποψιασμένο! ].
1906.—Μετά την υλοποίηση της απόφασης της Κρητικής Συνελεύσεως για οργάνωση Σώματος χωροφυλακής και πολιτοφυλακής, οι Ιταλοί που κατείχαν την θέση αυτή, αποχωρούν από την Νήσο. Όταν ο Πρίγκιπας Γεώργιος ανέλαβε τα καθήκοντα του ως Ύπατος Αρμοστής, ένας από τους πρωταρχικούς στόχους που έθεσε ήταν η δημιουργία κλίματος ασφάλειας και ευταξίας. Τον Ιανουάριο του 1899 ο πρίγκηψ κάλεσε στα Χανιά τους αρχηγούς χωροφυλακής των τεσσάρων διαμερισμάτων για ν’ ακούσει τις προτάσεις τους όσον αφορά την δημιουργία Κρητικής Χωροφυλακής. Στην συνάντηση αυτή, έγινε δεκτή η ιταλική πρότασις και αποφασίσθηκε η οργάνωσις Σώματος Χωροφυλακής παρομοίου με αυτό των Ιταλών καραμπινιέρων, που, εκείνη την εποχή, εθεωρείτο από τα καλύτερα Σώματα Χωροφυλακής της Ευρώπης. Μέχρι την έλευση της ελληνικής αποστολής, όλοι οι αξιωματικοί ήταν Ιταλοί, οι δε Κρήτες έφθαναν μέχρι τον βαθμό του ανθυπασπιστού.
1912.—Ο συνταγματάρχης Δελαγραμμάτικας (ή Δεληγραμματίνης), επιτείθεται σφοδρώς εναντίων των οχυρωμένων τούρκων στην νήσο Χίο, μετά την απαίτησή τους να παραδοθούν μεν αλλά υπό τους όρους να αποχωρήσουν με τον οπλισμό τους και όλα τα εφόδια. Η τουρκική φρουρά κατείχε φύσει οχυρές θέσεις και αγωνιζόταν με πείσμα, γεγονός που καθιστούσε αδύνατη την απελευθέρωση του νησιού με τις υπάρχουσες δυνάμεις. Έτσι, ο συνταγματάρχης αποφάσισε να προσβάλει τις τουρκικές δυνάμεις και από άλλα σημεία του νησιού και παράλληλα να το αποκλείσει.Επιπλέον συγκροτήθηκαν εθελοντικά σώματα από τους ντόπιους κατοίκους, ενώ κατέφθασε και ένα σώμα 200 Κρητών εθελοντών. Στις 19 Δεκεμβρίου, εξαπολύθηκε η τελική επίθεσις, αναγκάζοντας τους τούρκους να ζητήσουν διαπραγματεύσεις, με τελική κατάληξη την άνευ όρων παράδοσή τους, στις 21/12.
.—Ο Ελληνικός στρατός πολιορκεί το φρούριο του Μπιζανίου και δρα δια πυροβολικού και περιπόλων εναντίον των τούρκων.
1914.—Συνιστάται από τον Βενιζέλον το Αριστείον Γραμμάτων και Τεχνών, μετονομασθέν βραδύτερον εις Εθνικόν Αριστείον Γραμμάτων καί Τεχνών και μετά την ίδρυσιν της Ακαδημίας Αθηνών, εις Αριστείον Επιστημών, Γραμμάτων καί Τεχνών.
1919.—Σε ολόκληρο το μέτωπο στην Μ. Ασία επικρατεί ηρεμία.
1920.—Ο Ελληνικός στρατός εξορμά δια την μεγάλην μάχην προς Εσκί-Σεχίρ.
.—Ο πρωθυπουργός Δημήτριος Ράλλης τονίζει ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα, θα αποκατασταθούν οι σχέσεις της Ελλάδος με τους Συμμάχους.
1921.—Σε ολόκληρο το μέτωπο επικρατεί ηρεμία.
http://eistorias.wordpress.com/
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
11 Φεβρουαρίου
641.—Ο αυτοκράτωρ Ηράκλειος αποθνήσκει εις ηλικίαν 66 ετών. Ο Φλάβιος Ηράκλειος Αύγουστος [λατινικά: Flavius Heraclius Augustus] ήταν Αυτοκράτορας της Ρωμανίας από το 610 ως τις 11 Φεβρουαρίου 641. Ο πατέρας του [επίσης με το όνομα Ηράκλειος], ήταν έξαρχος της Καρχηδόνος και ένας από τους παλαιούς στρατηγούς του αυτοκράτορος Μαυρικίου. Ήταν μεγαλόσωμος, με ξανθά μαλλιά και επιβλητικό παρουσιαστικό. Είναι ο Αυτοκράτορας που καθιέρωσε την ελληνική γλώσσα ως την επίσημη γλώσσα του ρωμαϊκού κράτους, αντικαθιστώντας στα επίσημα έγγραφα, επιγραφές και νομίσματα το “Imperator Caesar, Augustus” με το “Βασιλεῦς”.
.—Ο διάδοχος αυτοκράτωρ, Ηράκλειος Κωνσταντίνος Γ΄, [συναυτοκράτωρ από τις 22 Ιανουαρίου 613],θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 24 Μαΐου του 641. Μετά το θάνατο του πατέρα του, αντιμετώπισε την αντίθεση της μητριάς του Μαρτίνας αλλά και την πίεση από τις συνεχόμενες καταστροφές των αραβικών εισβολών. Πέθανε λόγω προβλημάτων υγείας, αν και είχε κυκλοφορήσει η φήμη ότι δηλητηριάστηκε από την Μαρτίνα. Θα τον διαδεχτεί ο αδερφός του Ηρακλεωνάς, [υιός της Μαρτίνας], ο οποίος θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Μετά την καθαίρεσή του, υπέστη ρινοτομία και εξορίστηκε το 642 μαζί με την Μαρτίνα, στη Ρόδο.
1776.—Γεννιέται στην Κέρκυρα επί Ενετοκρατίας ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδος. Χαρακτηριστικά της μεγαλειώδους Ελληνικής ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣψυχής, η απαράμιλλη αυταπάρνησις, η πολιτική οξύνοια, η διπλωματική διορατικότητα, η ψυχική ευγένεια, η εσωτερική καλλιέργεια, το υψηλό παιδαγωγικό ιδεώδες και η αταλάντευτη πρόσδεση στην Ορθόδοξη πίστη.Καταγόταν από οικογένεια ευγενών από το ακρωτήριο Ιστρία (Capo d’Istria) της Αδριατικής, το σημερινό λιμάνι του Koper στη Σλοβενία. Ένας από τους πρόγονούς του είχε λάβει τον τίτλο του Κόμη (comte) από τον Δούκα της Σαβοΐας Κάρολο Εμμανουήλ ΙΙ (Charles Emmanuel II). Σπούδασε ιατρική, φιλοσοφία και νομικά στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα της Ιταλίας. Το 1797, 21 ετών, εγκαταστάθηκε στην γενέτειρά του την Κέρκυρα ως γιατρός. Το 1799, όταν η Ρωσία παρέλαβε τα Επτάνησα από την Γαλλία, του ανατέθηκε η διοίκηση του στρατιωτικού νοσοκομείου. Το 1802 φέρεται να ήταν ανάμεσα στους ιδρυτές δυο σημαντικών επιστημονικών και κοινωνικών οργανώσεων: της «Φιλικής Εταιρείας» και της «Εθνικής Ιατρικής Εταιρείας». Ο Καποδίστριας επεδίωξε την σύλληψη και φυλάκιση του Πέτρου Μαυρομιχάλη (Μπέη) και αυτό έδωσε το έναυσμα στον αδερφό του Κωνσταντίνο και τον υιό του Γεώργιο να τον δολοφονήσουν στα σκαλιά του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο στις 27 Σεπτεμβρίου (π.ημερολόγιο) 1831.
1825.—Ο Ιμβραήμ αποβιβάζεται εις Μεθώνην με 5000 πεζούς 400 ιππείς και κινείται προς την Πύλον. Η είδηση της αποβάσεως, αντί να προξενήση ανησυχία στους Έλληνες, τους άφησε αδιάφορους, επειδή υπήρχε η πεποίθηση ότι οι «στραβοπαράδες» του Ιμπραήμ θα διαλύονταν εύκολα. «Ενώ ο Ιμπραήμ γιός του Μωχάμεντ Άλι, ως υπεύθυνος για την εκστρατεία κατά των Ελλήνων, συγκέντρωνε στρατό από την αίγυπτο, την Μ.Ασία και την Κρήτη, οι Έλληνες ηγέτες των ναυτικών νησιών τρώγονταν μεταξύ τους για τα λεφτά του δανείου. Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του εκτελεστικού Κουντουριώτης, αντί να οχυρώνει τα κάστρα της Μεσσηνίας, αποφάσισε να εκστρατεύσει εναντίον της τουρκοκρατούμενης Πάτρας. Στο μεταξύ ο Ιμπραήμ, γνώστης των τεκταινομένων στην Ελλάδα, έσπευσε στις 11 και 12 Φεβρουαρίου, να μεταφέρει στρατεύματα με αυστριακά και γαλλικά καράβια, από την Κρήτη στην Μεσσηνία».
1827.—Εις τους τρεις Πύργους της Αττικής, οι τούρκοι επετέθησαν εναντίον των Ελλήνων.
1834.—Λίγα χρόνια μετά την Εθνικοαπελευθερωτική Επανάσταση, το νεοσύστατο ελληνικό κράτος προσπαθεί να συγκροτηθεί και να ορθοποδήσει μέσα από τα απομεινάρια του πολέμου. Στον Πειραιά, εκεί όπου υπήρξε το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο της αρχαιότητος, έχουν απομείνει μόνο μερικές καλύβες γύρω από το κεντρικό λιμάνι. Πρώτοι οι Χίοι, που από το 1822 είχαν εγκαταλείψει αναγκαστικά το νησί τους λόγω του ολοκαυτώματος, και είχαν μεταναστεύσει στην Σύρο, ζήτησαν από τον Ι.Καποδίστρια να τους παραχωρήσει τόπο εγκαταστάσεως συνοικισμού, προτείνοντας για πρώτη φορά τον Πειραιά. Στις 11 Φεβρουαρίου 1834, δόθηκε η εντολή για την ίδρυση της νέας πόλεως, με πρόταση να ονομαστεί Νέα Χίος.
1841.- Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, αρχηγός του αγγλικού κόμματος, αναλαμβάνει την προεδρία του υπουργικού συμβουλίου [10/02/1841 έως 10/08/1841].
1878.—Σώμα επτακοσίων εθελοντών [αποτελούμενο κυρίως από Ηπειρώτες που διέμεναν στα Επτάνησα] με αρχηγό τον Γ.Στεφάνου, αποβιβάστηκε στην περιοχή απέναντι από την Κέρκυρα, κατέλαβε τους Αγίους Σαράντα και κινήθηκε προς το Δέλβινο.
1885.—[5-11/2] Η κυβέρνηση Τρικούπη, λόγω του ότι δεν εξασφάλισε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, παραιτείται. Ο Δηλιγιάννης απορρίπτει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, καθώς δεν έχει το δικαίωμα διαλύσεως της Βουλής. Ο Τρικούπης συγκροτεί εκ νέου κυβέρνηση, λαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης και προκηρύσσει εκλογές. Στις 7/4 θα τις κερδίση ο Δηλιγιάννης.
1901.— Οι σταφιδοπαραγωγοί πληθυσμοί της Πελοποννήσου, βρίσκονται σε συνεχή αναβρασμό χωρίς να επιτυγχάνεται η άρση των οικονομικών αδιεξόδων, με αποτέλεσμα να ξεκινήση κύμα μεταναστεύσεως στην Αμερική. Τριακόσιοι πενήντα κάτοικοι του Δήμου Μαντινείας και εκατό των Δήμων Τανίας και Θυρέας αποχωρούν, ενώ ετοιμάζονται και άλλοι. Κατά το τέλος της πρώτης δεκαετίας του 20ού αιώνος, το σταφιδικό ζήτημα άρχισε να χάνει την οξύτητά του για πολλούς λόγους, ο σημαντικότερος από τους οποίους ήταν η μετανάστευση στην Αμερική και η αστυφιλία.
1913.—Στο μέτωπον της Ηπείρου το ελληνικό πυροβολικό σφυροκοπά τας θέσεις των τούρκων στο Μπιζάνι.
1914.— Ο ελληνικός Στρατός συνεχίζει την αποχώρησή του από την Βόρειο Ήπειρο. Στο μεταξύ οι ομοεθνείς κάτοικοι, υψώνουν την σημαία της αυτονομίας παντού.
http://eistorias.wordpress.com/
641.—Ο αυτοκράτωρ Ηράκλειος αποθνήσκει εις ηλικίαν 66 ετών. Ο Φλάβιος Ηράκλειος Αύγουστος [λατινικά: Flavius Heraclius Augustus] ήταν Αυτοκράτορας της Ρωμανίας από το 610 ως τις 11 Φεβρουαρίου 641. Ο πατέρας του [επίσης με το όνομα Ηράκλειος], ήταν έξαρχος της Καρχηδόνος και ένας από τους παλαιούς στρατηγούς του αυτοκράτορος Μαυρικίου. Ήταν μεγαλόσωμος, με ξανθά μαλλιά και επιβλητικό παρουσιαστικό. Είναι ο Αυτοκράτορας που καθιέρωσε την ελληνική γλώσσα ως την επίσημη γλώσσα του ρωμαϊκού κράτους, αντικαθιστώντας στα επίσημα έγγραφα, επιγραφές και νομίσματα το “Imperator Caesar, Augustus” με το “Βασιλεῦς”.
.—Ο διάδοχος αυτοκράτωρ, Ηράκλειος Κωνσταντίνος Γ΄, [συναυτοκράτωρ από τις 22 Ιανουαρίου 613],θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 24 Μαΐου του 641. Μετά το θάνατο του πατέρα του, αντιμετώπισε την αντίθεση της μητριάς του Μαρτίνας αλλά και την πίεση από τις συνεχόμενες καταστροφές των αραβικών εισβολών. Πέθανε λόγω προβλημάτων υγείας, αν και είχε κυκλοφορήσει η φήμη ότι δηλητηριάστηκε από την Μαρτίνα. Θα τον διαδεχτεί ο αδερφός του Ηρακλεωνάς, [υιός της Μαρτίνας], ο οποίος θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Μετά την καθαίρεσή του, υπέστη ρινοτομία και εξορίστηκε το 642 μαζί με την Μαρτίνα, στη Ρόδο.
1776.—Γεννιέται στην Κέρκυρα επί Ενετοκρατίας ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδος. Χαρακτηριστικά της μεγαλειώδους Ελληνικής ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣψυχής, η απαράμιλλη αυταπάρνησις, η πολιτική οξύνοια, η διπλωματική διορατικότητα, η ψυχική ευγένεια, η εσωτερική καλλιέργεια, το υψηλό παιδαγωγικό ιδεώδες και η αταλάντευτη πρόσδεση στην Ορθόδοξη πίστη.Καταγόταν από οικογένεια ευγενών από το ακρωτήριο Ιστρία (Capo d’Istria) της Αδριατικής, το σημερινό λιμάνι του Koper στη Σλοβενία. Ένας από τους πρόγονούς του είχε λάβει τον τίτλο του Κόμη (comte) από τον Δούκα της Σαβοΐας Κάρολο Εμμανουήλ ΙΙ (Charles Emmanuel II). Σπούδασε ιατρική, φιλοσοφία και νομικά στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα της Ιταλίας. Το 1797, 21 ετών, εγκαταστάθηκε στην γενέτειρά του την Κέρκυρα ως γιατρός. Το 1799, όταν η Ρωσία παρέλαβε τα Επτάνησα από την Γαλλία, του ανατέθηκε η διοίκηση του στρατιωτικού νοσοκομείου. Το 1802 φέρεται να ήταν ανάμεσα στους ιδρυτές δυο σημαντικών επιστημονικών και κοινωνικών οργανώσεων: της «Φιλικής Εταιρείας» και της «Εθνικής Ιατρικής Εταιρείας». Ο Καποδίστριας επεδίωξε την σύλληψη και φυλάκιση του Πέτρου Μαυρομιχάλη (Μπέη) και αυτό έδωσε το έναυσμα στον αδερφό του Κωνσταντίνο και τον υιό του Γεώργιο να τον δολοφονήσουν στα σκαλιά του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο στις 27 Σεπτεμβρίου (π.ημερολόγιο) 1831.
1825.—Ο Ιμβραήμ αποβιβάζεται εις Μεθώνην με 5000 πεζούς 400 ιππείς και κινείται προς την Πύλον. Η είδηση της αποβάσεως, αντί να προξενήση ανησυχία στους Έλληνες, τους άφησε αδιάφορους, επειδή υπήρχε η πεποίθηση ότι οι «στραβοπαράδες» του Ιμπραήμ θα διαλύονταν εύκολα. «Ενώ ο Ιμπραήμ γιός του Μωχάμεντ Άλι, ως υπεύθυνος για την εκστρατεία κατά των Ελλήνων, συγκέντρωνε στρατό από την αίγυπτο, την Μ.Ασία και την Κρήτη, οι Έλληνες ηγέτες των ναυτικών νησιών τρώγονταν μεταξύ τους για τα λεφτά του δανείου. Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του εκτελεστικού Κουντουριώτης, αντί να οχυρώνει τα κάστρα της Μεσσηνίας, αποφάσισε να εκστρατεύσει εναντίον της τουρκοκρατούμενης Πάτρας. Στο μεταξύ ο Ιμπραήμ, γνώστης των τεκταινομένων στην Ελλάδα, έσπευσε στις 11 και 12 Φεβρουαρίου, να μεταφέρει στρατεύματα με αυστριακά και γαλλικά καράβια, από την Κρήτη στην Μεσσηνία».
1827.—Εις τους τρεις Πύργους της Αττικής, οι τούρκοι επετέθησαν εναντίον των Ελλήνων.
1834.—Λίγα χρόνια μετά την Εθνικοαπελευθερωτική Επανάσταση, το νεοσύστατο ελληνικό κράτος προσπαθεί να συγκροτηθεί και να ορθοποδήσει μέσα από τα απομεινάρια του πολέμου. Στον Πειραιά, εκεί όπου υπήρξε το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο της αρχαιότητος, έχουν απομείνει μόνο μερικές καλύβες γύρω από το κεντρικό λιμάνι. Πρώτοι οι Χίοι, που από το 1822 είχαν εγκαταλείψει αναγκαστικά το νησί τους λόγω του ολοκαυτώματος, και είχαν μεταναστεύσει στην Σύρο, ζήτησαν από τον Ι.Καποδίστρια να τους παραχωρήσει τόπο εγκαταστάσεως συνοικισμού, προτείνοντας για πρώτη φορά τον Πειραιά. Στις 11 Φεβρουαρίου 1834, δόθηκε η εντολή για την ίδρυση της νέας πόλεως, με πρόταση να ονομαστεί Νέα Χίος.
1841.- Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, αρχηγός του αγγλικού κόμματος, αναλαμβάνει την προεδρία του υπουργικού συμβουλίου [10/02/1841 έως 10/08/1841].
1878.—Σώμα επτακοσίων εθελοντών [αποτελούμενο κυρίως από Ηπειρώτες που διέμεναν στα Επτάνησα] με αρχηγό τον Γ.Στεφάνου, αποβιβάστηκε στην περιοχή απέναντι από την Κέρκυρα, κατέλαβε τους Αγίους Σαράντα και κινήθηκε προς το Δέλβινο.
1885.—[5-11/2] Η κυβέρνηση Τρικούπη, λόγω του ότι δεν εξασφάλισε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, παραιτείται. Ο Δηλιγιάννης απορρίπτει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, καθώς δεν έχει το δικαίωμα διαλύσεως της Βουλής. Ο Τρικούπης συγκροτεί εκ νέου κυβέρνηση, λαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης και προκηρύσσει εκλογές. Στις 7/4 θα τις κερδίση ο Δηλιγιάννης.
1901.— Οι σταφιδοπαραγωγοί πληθυσμοί της Πελοποννήσου, βρίσκονται σε συνεχή αναβρασμό χωρίς να επιτυγχάνεται η άρση των οικονομικών αδιεξόδων, με αποτέλεσμα να ξεκινήση κύμα μεταναστεύσεως στην Αμερική. Τριακόσιοι πενήντα κάτοικοι του Δήμου Μαντινείας και εκατό των Δήμων Τανίας και Θυρέας αποχωρούν, ενώ ετοιμάζονται και άλλοι. Κατά το τέλος της πρώτης δεκαετίας του 20ού αιώνος, το σταφιδικό ζήτημα άρχισε να χάνει την οξύτητά του για πολλούς λόγους, ο σημαντικότερος από τους οποίους ήταν η μετανάστευση στην Αμερική και η αστυφιλία.
1913.—Στο μέτωπον της Ηπείρου το ελληνικό πυροβολικό σφυροκοπά τας θέσεις των τούρκων στο Μπιζάνι.
1914.— Ο ελληνικός Στρατός συνεχίζει την αποχώρησή του από την Βόρειο Ήπειρο. Στο μεταξύ οι ομοεθνείς κάτοικοι, υψώνουν την σημαία της αυτονομίας παντού.
http://eistorias.wordpress.com/
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
12 Φεβρουαρίου
623.— [7-12]Ο βυζαντινός στρατός χάρη στην ιδιοφυή στρατηγικὴ και το απαράμιλλο θάρρος του αυτοκράτορος Ηρακλείου, κατατροπώνει τους Πέρσες στην περιοχή Σάταλα. Μόλις οι Πέρσες κατέβηκαν από τα βουνά γιά να επιτεθούν έπεσαν στην ενέδρα: οι Βυζαντινοί τους περίμεναν, τους περικύκλωσαν και τους σφαγίασαν κυριολεκτικά. Μόλις και μετά βίας σώθηκε ο Σαρβαραζάς με ελάχιστα υπολείμματα του στρατού του. [βλ & 7/2]
901.—Πεθαίνει ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Αντώνιος ο Β΄. Ήταν Πατριάρχης από το 893 ως το 901, ενώ, ανακηρύχθηκε άγιος και τιμάται τόσο από την Ορθόδοξη όσο και από την Καθολική Εκκλησία.
1687.—Το πολεμικό συμβούλιο του Μοροζίνι, αποφάσισε οριστικώς την εγκατάλειψη και την εκκένωση των Αθηνών και παράλληλα την καταστροφή της πόλεως με εκρηκτικά. Η έλλειψις των απαιτουμένων μέσων – όπως ποσότητα εκρηκτικών και πολυάριθμοι εργάτες και χρόνος – ήταν ο μοναδικός λόγος που διασώθηκαν αι Αθήναι και τα μνημεία της από την κοντόφθαλμη πολιτική της βενετίας η οποία αδιαφορούσε παντελώς για τις επιπτώσεις των αποικιοκρατικών της πολέμων.
1825.—[11-12/2] Ο Ιμπραήμ συνεχίζει να αποβιβάζει στη Μεθώνη όλο και περισσότερα στρατεύματα από την Αίγυπτο, βάζοντας σε κίνδυνο την ελληνική επανάσταση.Την επομένη της πρώτης αποβάσεως στην Μεθώνη, προχώρησε προς το Νεόκαστρο, όπου είχαν οχυρωθεί μερικοί Έλληνες, προέβη σε αναγνώριση της περιοχής και στην συνέχεια επέστρεψε στην Μεθώνη για να ζητήσει ενισχύσεις από την Κρήτη.
1826.—Η πόλις του Μεσολογγίου δέχεται σφοδροτάτην επίθεσιν από τους αραπάδες του Ιμπραήμ αλλά κατορθώνει και τους τρέπει σε φυγή.Οι λεπτομέρειες της δεύτερης πολιορκίας του Μεσολογγίου, είναι γνωστές από τις ειδήσεις της εφημερίδος του Μάγερ, η οποία εκδιδόταν σχεδόν τακτικότατα, ως τις 20 Φεβρουαρίου 1826, πενήντα ημέρες πρίν την ηρωική Έξοδο. Η διακοπή των Ελληνικών Χρονικών έγινε όταν εχθρική βομβα γκρέμισε το τυπογραφείο τους, οπότε όλο το προσωπικό πήρε πιά θέσεις στους προμαχώνες.
.—Ο Γάλλος φιλέλλην Φαβιέ, εκστρατεύει κατά του φρουρίου Καράμπαμπά [κάστρο της Κανήθου] της Χαλκίδος, αλλά τελικώς αποτυγχάνει. Όταν ο Ιμπραήμ είχε αποβιβαστεί στην Πελοπόννησο το 1825, η ελληνική κυβέρνηση αναζήτησε στο πρόσωπο του Φαβιέρου τον έμπειρο αξιωματικό, ο οποίος θα μπορούσε να οργανώσει τακτικό στρατό, αντάξιο του υπό τον Ιμπραήμ αιγυπτιακού.
1873.—Πεθαίνει στην Αθήνα ο Μεσολογγίτης πολιτικός, αλλά και ιστορικός, Σπυρίδων Τρικούπης. Υπήρξε ο πρώτος Πρωθυπουργός του ελευθέρου ελληνικού κράτους. Κατά την διάρκεια της Επαναστάσεως του 1821, προς την οποία ο Τρικούπης αφιέρωσε όλες του τις δυνάμεις, συμμετείχε με τον πατέρα του στην εκστρατεία του Μαυροκορδάτου το 1822, και πήγαινε όπου τον καλούσε η ανάγκη. Είναι αυτός που έπεισε τον Σολωμό, να γράφει τα ποιήματά του στην ελληνική αντί της ιταλικής, και μάλιστα στη δημοτική γλώσσα. Η ευγλωττία του και το μέγα ρητορικό του τάλαντο τον ανέδειξαν σε εθνικό ρήτορα του Αγώνα.
1878.—Εθελοντικά σώματα Μανιατών υπό τους Π. Καλκανήν και Θ. Γρηγοράκην, Κρητών υπό τον Ν. Τριτάκην και Ηπειρωτών υπό τον Μ. Λάππαν, μεθ’ ων συνέπραττον και τινες Ιταλοί εκ Χιμάρας, ορμηθέντα εκ Κερκύρας, αποβιβάζονται εις τας δυτικάς ακτάς της Ηπείρου και καταλαμβάνουν τας μονάς Αγίου Γεωργίου και Αγίων Τεσσαράκοντα, καθώς και το χωρίον Γκιόστα. Κυριεύουν επίσης κατόπιν πολιορκίας το φρούριον Καραλίμπεη.
.—Δύναμις 2.000 Κρητών επαναστατών, επιτίθεται εναντίον του τουρκικού φρουρίου Ιτζεδίν στα Χανιά. Το γεγονός αυτό αποτελεί την αρχή της γενικής εξεγέρσεως στη Δυτική Κρήτη.Η σχετικά επιτυχής επανάστασις του 1878, είχε ως αποτέλεσμα, οι Μεγάλες Δυνάμεις να μην επιτρέψουν μεν την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, αλλά να παραχωρήσουν την αυτοδιοίκηση, οπότε υπεγράφη στις 15/10/1878, μεταξύ των επαναστατών και της Υψηλής Πύλης η «Σύμβασις της Χαλέπας»,η οποία προέβλεπε γλώσσα την Ελληνική, Κρητική Βουλή, Χριστιανό διοικητή κλπ, αλλά υπό την κυριαρχία του σουλτάνου.
.—Από την Βόρειο Ήπειρο έως την Κρήτη! Επαναστατικός αναβρασμός απ’ άκρου εις άκρον της Ελληνικής γης!
1900.—Ιδρύεται το διεθνές ναυτικό νοσοκομείο στον Πειραιά. Η βασίλισσα Όλγα, σύζυγος του Βασιλέως Γεωργίου Α’, το 1897, αγόρασε ένα οικόπεδο μετά κτηρίου σε προνομιακό σημείο στα όρια του όρμου της Φρεαττύδος και του λιμένος της Ζέας. Στις αρχές του 1901, η βασίλισσα μετέτρεψε το κτήριο στο Ρώσικο Νοσοκομείο Πειραιά.Το νοσοκομείο απασχολούσε κυρίως ρωσικής καταγωγής προσωπικό και παρείχε τρόφιμα, κατάλυμα και ιατρικές υπηρεσίες προς τους Ρώσους μετανάστες που αποφάσισαν να μετοικίσουν στον Πειραιά.Οι υπηρεσίες του διατίθεντο και προς τους Έλληνες κατοίκους του Πειραιά.
.—Τηλεγράφημα του Οικουμενικού Πατριάρχη, γνωστοποιεί την έκρυθμη κατάσταση και καταγγέλει τους διωγμούς και τις δηώσεις σε βάρος των χριστιανών της Ηπείρου. Προβαίνει σε διάβημα προς τον Σουλτάνο.
1905.— Το σώμα του Καπετάν Μπούλακα μπαίνει στην Νεγκοβάνη και σκοτώνει δύο πράκτορες ιερείς αδελφούς, από τους οποίους ο ένας ήταν ρουμανίζον και ο άλλος βουλγαρίζον, σκοτώνει επίσης τον Θωμαΐδη ο οποίος ήταν όργανο του βουλγαρικού κομιτάτου και τρεις άλλους.
1908.—Μία παράξενη πυρκαϊά στην Μακεδονία, αποτεφρώνει στάνες και χιλιάδες αιγοπρόβατα που όλα ανήκαν σε ρουμανόφρωνες ποιμένες.
.—Οι αρχές συλλαμβάνουν στην Θεσσαλονίκη τον βλαχικής καταγωγής αντάρτη Μιχάλη Χαντούρη.
1909.—Επιθέσεις των βουργάρων σε Ελληνικές κοινότητες της Μακεδονίας, συνεχίζουν με σφοδρότητα υπό τα αδιάφορα όμματα των τούρκων.
1911.—Με ψήφισμά τους προς τη Βουλή, πολλοί καθηγητές του Πανεπιστημίου ζητούν να καθιερωθεί ως επίσημη γλώσσα του ελληνικού κράτους η καθαρεύουσα.
1912.—Οι στρατιωτικές αρχές της τουρκίας σπεύδουν να συγκεντρώσουν στη Μακεδονία 25.000 άντρες για να προλάβουν το επαναστατικό κίνημα, το οποίο προβλεπόταν τον Απρίλιο.
1913.—Είς το μέτωπον της Ηπείρου, οι Έλληνες εντείνουν την δράσιν πυροβολικού και περιπόλων εναντίον των τούρκων.
1919.—Παραδίνονται στην ελληνική πρεσβεία της Σόφιας πολλές Ελληνίδες της Μακεδονίας, που είχαν απαχθεί και χρησιμοποιούνταν ως υπηρέτριες σε σπίτια ανώτερων αξιωματικών της βουλγαρίας.
1920.—Ο ελληνικός στρατός στην Μ. Ασίαν συνάπτει μικροσυμπλοκές με τούρκους.
1921.—Ο ελληνικός στρατός στη Μ. Ασία αναδιοργανώνεται δια νέες επιθέσεις.
http://eistorias.wordpress.com/
623.— [7-12]Ο βυζαντινός στρατός χάρη στην ιδιοφυή στρατηγικὴ και το απαράμιλλο θάρρος του αυτοκράτορος Ηρακλείου, κατατροπώνει τους Πέρσες στην περιοχή Σάταλα. Μόλις οι Πέρσες κατέβηκαν από τα βουνά γιά να επιτεθούν έπεσαν στην ενέδρα: οι Βυζαντινοί τους περίμεναν, τους περικύκλωσαν και τους σφαγίασαν κυριολεκτικά. Μόλις και μετά βίας σώθηκε ο Σαρβαραζάς με ελάχιστα υπολείμματα του στρατού του. [βλ & 7/2]
901.—Πεθαίνει ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Αντώνιος ο Β΄. Ήταν Πατριάρχης από το 893 ως το 901, ενώ, ανακηρύχθηκε άγιος και τιμάται τόσο από την Ορθόδοξη όσο και από την Καθολική Εκκλησία.
1687.—Το πολεμικό συμβούλιο του Μοροζίνι, αποφάσισε οριστικώς την εγκατάλειψη και την εκκένωση των Αθηνών και παράλληλα την καταστροφή της πόλεως με εκρηκτικά. Η έλλειψις των απαιτουμένων μέσων – όπως ποσότητα εκρηκτικών και πολυάριθμοι εργάτες και χρόνος – ήταν ο μοναδικός λόγος που διασώθηκαν αι Αθήναι και τα μνημεία της από την κοντόφθαλμη πολιτική της βενετίας η οποία αδιαφορούσε παντελώς για τις επιπτώσεις των αποικιοκρατικών της πολέμων.
1825.—[11-12/2] Ο Ιμπραήμ συνεχίζει να αποβιβάζει στη Μεθώνη όλο και περισσότερα στρατεύματα από την Αίγυπτο, βάζοντας σε κίνδυνο την ελληνική επανάσταση.Την επομένη της πρώτης αποβάσεως στην Μεθώνη, προχώρησε προς το Νεόκαστρο, όπου είχαν οχυρωθεί μερικοί Έλληνες, προέβη σε αναγνώριση της περιοχής και στην συνέχεια επέστρεψε στην Μεθώνη για να ζητήσει ενισχύσεις από την Κρήτη.
1826.—Η πόλις του Μεσολογγίου δέχεται σφοδροτάτην επίθεσιν από τους αραπάδες του Ιμπραήμ αλλά κατορθώνει και τους τρέπει σε φυγή.Οι λεπτομέρειες της δεύτερης πολιορκίας του Μεσολογγίου, είναι γνωστές από τις ειδήσεις της εφημερίδος του Μάγερ, η οποία εκδιδόταν σχεδόν τακτικότατα, ως τις 20 Φεβρουαρίου 1826, πενήντα ημέρες πρίν την ηρωική Έξοδο. Η διακοπή των Ελληνικών Χρονικών έγινε όταν εχθρική βομβα γκρέμισε το τυπογραφείο τους, οπότε όλο το προσωπικό πήρε πιά θέσεις στους προμαχώνες.
.—Ο Γάλλος φιλέλλην Φαβιέ, εκστρατεύει κατά του φρουρίου Καράμπαμπά [κάστρο της Κανήθου] της Χαλκίδος, αλλά τελικώς αποτυγχάνει. Όταν ο Ιμπραήμ είχε αποβιβαστεί στην Πελοπόννησο το 1825, η ελληνική κυβέρνηση αναζήτησε στο πρόσωπο του Φαβιέρου τον έμπειρο αξιωματικό, ο οποίος θα μπορούσε να οργανώσει τακτικό στρατό, αντάξιο του υπό τον Ιμπραήμ αιγυπτιακού.
1873.—Πεθαίνει στην Αθήνα ο Μεσολογγίτης πολιτικός, αλλά και ιστορικός, Σπυρίδων Τρικούπης. Υπήρξε ο πρώτος Πρωθυπουργός του ελευθέρου ελληνικού κράτους. Κατά την διάρκεια της Επαναστάσεως του 1821, προς την οποία ο Τρικούπης αφιέρωσε όλες του τις δυνάμεις, συμμετείχε με τον πατέρα του στην εκστρατεία του Μαυροκορδάτου το 1822, και πήγαινε όπου τον καλούσε η ανάγκη. Είναι αυτός που έπεισε τον Σολωμό, να γράφει τα ποιήματά του στην ελληνική αντί της ιταλικής, και μάλιστα στη δημοτική γλώσσα. Η ευγλωττία του και το μέγα ρητορικό του τάλαντο τον ανέδειξαν σε εθνικό ρήτορα του Αγώνα.
1878.—Εθελοντικά σώματα Μανιατών υπό τους Π. Καλκανήν και Θ. Γρηγοράκην, Κρητών υπό τον Ν. Τριτάκην και Ηπειρωτών υπό τον Μ. Λάππαν, μεθ’ ων συνέπραττον και τινες Ιταλοί εκ Χιμάρας, ορμηθέντα εκ Κερκύρας, αποβιβάζονται εις τας δυτικάς ακτάς της Ηπείρου και καταλαμβάνουν τας μονάς Αγίου Γεωργίου και Αγίων Τεσσαράκοντα, καθώς και το χωρίον Γκιόστα. Κυριεύουν επίσης κατόπιν πολιορκίας το φρούριον Καραλίμπεη.
.—Δύναμις 2.000 Κρητών επαναστατών, επιτίθεται εναντίον του τουρκικού φρουρίου Ιτζεδίν στα Χανιά. Το γεγονός αυτό αποτελεί την αρχή της γενικής εξεγέρσεως στη Δυτική Κρήτη.Η σχετικά επιτυχής επανάστασις του 1878, είχε ως αποτέλεσμα, οι Μεγάλες Δυνάμεις να μην επιτρέψουν μεν την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, αλλά να παραχωρήσουν την αυτοδιοίκηση, οπότε υπεγράφη στις 15/10/1878, μεταξύ των επαναστατών και της Υψηλής Πύλης η «Σύμβασις της Χαλέπας»,η οποία προέβλεπε γλώσσα την Ελληνική, Κρητική Βουλή, Χριστιανό διοικητή κλπ, αλλά υπό την κυριαρχία του σουλτάνου.
.—Από την Βόρειο Ήπειρο έως την Κρήτη! Επαναστατικός αναβρασμός απ’ άκρου εις άκρον της Ελληνικής γης!
1900.—Ιδρύεται το διεθνές ναυτικό νοσοκομείο στον Πειραιά. Η βασίλισσα Όλγα, σύζυγος του Βασιλέως Γεωργίου Α’, το 1897, αγόρασε ένα οικόπεδο μετά κτηρίου σε προνομιακό σημείο στα όρια του όρμου της Φρεαττύδος και του λιμένος της Ζέας. Στις αρχές του 1901, η βασίλισσα μετέτρεψε το κτήριο στο Ρώσικο Νοσοκομείο Πειραιά.Το νοσοκομείο απασχολούσε κυρίως ρωσικής καταγωγής προσωπικό και παρείχε τρόφιμα, κατάλυμα και ιατρικές υπηρεσίες προς τους Ρώσους μετανάστες που αποφάσισαν να μετοικίσουν στον Πειραιά.Οι υπηρεσίες του διατίθεντο και προς τους Έλληνες κατοίκους του Πειραιά.
.—Τηλεγράφημα του Οικουμενικού Πατριάρχη, γνωστοποιεί την έκρυθμη κατάσταση και καταγγέλει τους διωγμούς και τις δηώσεις σε βάρος των χριστιανών της Ηπείρου. Προβαίνει σε διάβημα προς τον Σουλτάνο.
1905.— Το σώμα του Καπετάν Μπούλακα μπαίνει στην Νεγκοβάνη και σκοτώνει δύο πράκτορες ιερείς αδελφούς, από τους οποίους ο ένας ήταν ρουμανίζον και ο άλλος βουλγαρίζον, σκοτώνει επίσης τον Θωμαΐδη ο οποίος ήταν όργανο του βουλγαρικού κομιτάτου και τρεις άλλους.
1908.—Μία παράξενη πυρκαϊά στην Μακεδονία, αποτεφρώνει στάνες και χιλιάδες αιγοπρόβατα που όλα ανήκαν σε ρουμανόφρωνες ποιμένες.
.—Οι αρχές συλλαμβάνουν στην Θεσσαλονίκη τον βλαχικής καταγωγής αντάρτη Μιχάλη Χαντούρη.
1909.—Επιθέσεις των βουργάρων σε Ελληνικές κοινότητες της Μακεδονίας, συνεχίζουν με σφοδρότητα υπό τα αδιάφορα όμματα των τούρκων.
1911.—Με ψήφισμά τους προς τη Βουλή, πολλοί καθηγητές του Πανεπιστημίου ζητούν να καθιερωθεί ως επίσημη γλώσσα του ελληνικού κράτους η καθαρεύουσα.
1912.—Οι στρατιωτικές αρχές της τουρκίας σπεύδουν να συγκεντρώσουν στη Μακεδονία 25.000 άντρες για να προλάβουν το επαναστατικό κίνημα, το οποίο προβλεπόταν τον Απρίλιο.
1913.—Είς το μέτωπον της Ηπείρου, οι Έλληνες εντείνουν την δράσιν πυροβολικού και περιπόλων εναντίον των τούρκων.
1919.—Παραδίνονται στην ελληνική πρεσβεία της Σόφιας πολλές Ελληνίδες της Μακεδονίας, που είχαν απαχθεί και χρησιμοποιούνταν ως υπηρέτριες σε σπίτια ανώτερων αξιωματικών της βουλγαρίας.
1920.—Ο ελληνικός στρατός στην Μ. Ασίαν συνάπτει μικροσυμπλοκές με τούρκους.
1921.—Ο ελληνικός στρατός στη Μ. Ασία αναδιοργανώνεται δια νέες επιθέσεις.
http://eistorias.wordpress.com/
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
13 Φεβρουαρίου
1332.—Πεθαίνει ο Αυτοκράτωρ της Ρωμανίας, Ανδρόνικος Β’ Παλαιολόγος, τη νύχτα μεταξύ 12ης και 13ης Φεβρουαρίου, ως μοναχός Αντώνιος. Κηδεύτηκε στη Μονή Λιβός, στην Κωνσταντινούπολη. Διέθετε εξαιρετικά υψηλή μόρφωση και έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις επιστήμες και τη λογοτεχνία, έτσι ώστε σε μία περίοδο όπου η αυτοκρατορία παρήκμαζε πολιτικά, να συμβάλλη στην πολιτιστική της άνθηση, γνωστή ως «Παλαιολόγεια αναγέννηση». Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, προσπάθησε [ανεπιτυχώς] να αντιμετωπίση την εξαιρετικά δυσμενή οικονομική κατάσταση της αυτοκρατορίας, εφαρμόζοντας αύξηση των εισφορών σε είδος, με ένα νέο νόμο, το λεγόμενο «σιτόκριθον» και ελαχιστοποιώντας δραματικά τις στρατιωτικές δαπάνες, με την μείωση του στρατού ξηράς και την κατάργηση του στόλου το 1284. Στην τρίτη φάση του εμφύλιου πολέμου, και σε προχωρημένη πλέον ηλικία, παραιτήθηκε του θρόνου, τον Μάϊο του 1328, υπέρ του νικητή εγγονού του, Ανδρονίκου Γ΄. Τον Ιανουάριο του 1330, συνεργάτες του Ανδρονίκου Γ’, τον ανάγκασαν να περιβληθεί το μοναχικό σχήμα και να παραιτηθεί γραπτώς από το θρόνο.
1816.—Οι τούρκοι, έσφαξαν εντός της οικίας του, τον Μοραγιάννην Ιωάννην Δεληγιάννην. Ο υιός του Κανέλλος και οι άλλοι Δεληγιανναίοι, ώρκιζαν κατόπιν τους Φιλικούς, επάνω εις τας υπαρχούσας επί του τοίχου κηλίδας αίματος. «Ο Γιάννης Ντεληγιάννης ήταν γενάρχης της ιστορικής οικογενείας των Δεληγιανναίων. Γεννήθηκε στα Λαγκάδια το 1750 και το αρχικό του όνομα ήταν Ιωάννης Παπαγιαννόπουλος. Έμεινε γνωστός σαν Ντεληγιάννης, λόγω του ζωηρού του χαρακτήρα [από το "ντελής"=ζωηρός]. Το 1787 έγινε ο πρώτος προεστός της Πελοποννήσου [Μορογιάννης]. Αργότερα όμως κίνησε τις υποψίες των τούρκων, με αποτέλεσμα το1816 με μυστικό φιρμάνι, να αποκεφαλιστεί μέσα στο σπίτι του από οθωμανό αξιωματικό, που έφτασε αιφνιδιαστικά στα Λαγκάδια. Άφησε 11 παιδιά που συμμετείχαν στον αγώνα του ‘21. Από τους γιους του, ο Θεοδωράκης υπήρξε φιλικός, αλλά συνελήφθη από τους τούρκους, φυλακίσθηκε στην Τριπολιτσά και πέθανε από τις κακουχίες λίγο πριν την άλωσή της. Άλλοι γιοι του ήταν ο στρατηγός του αγώνα Κανέλλος Δεληγιάννης και ο Αναγνώστης Δεληγιάννης, που συμμετείχαν ενεργά στην επανάσταση. Η οικογένεια των Δεληγιάννηδων εκτός από τις προσωπικές θυσίες, έδωσε και ολόκληρη τη μεγάλη περιουσία της για τις ανάγκες του αγώνα» [πηγὴ βιογραφικοῦ, http://arcadia.ceid.upatras.gr/ ]
1824.—Αποτυγχάνει για δεύτερη φορά, πολιορκία του κάστρου της Κορώνης από τους Έλληνες με σκοπό την απελευθέρωσή της. Η πρώτη προσπάθεια έγινε με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επαναστάσεως την Άνοιξη του1821. Οι τούρκοι είχαν κρατήση τότε ως ομήρους, τον επίσκοπο Κορώνης Γρηγόριο, με το διάκο του και έναν ακόμα κληρικό, οι οποίοι κατακρεουργήθησαν ζωντανοί, και τα πτώματά τους, ρήχθηκαν στα νότια βράχια του κάστρου, στο «ρεσάλτο». Η δεύτερη απόπειρα απελευθερώσεως του κάστρου έγινε τα ξημερώματα της 13 ης προς 14η Φεβρουαρίου 1824. Αλλά μια διαμάχη με βούλγαρους μισθοφόρους, κατέστρεψε την απόπειρα. Κατά την τελική έφοδο, όσοι Κορωναίοι ανέβηκαν στο κάστρο συνελήφθησαν και σφαγιάστηκαν.
1825.—Οι Έλληνες εδέχθησαν παρά το Νεόκαστρον Πυλίας επίθεσιν εκ μέρους των τουρκοαιγυπτίων του Ιμπραήμ, αλλ’ εκράτησαν τας θέσεις των.
1826.—Το Μεσολόγγιον κανονιοβολείται συνεχώς από τις τουρκικές στρατιές των Ιμπραήμ – Κιουταχή. Ύστερα από την αποχώρηση του Ελληνικού στόλου και τον τελευταίο ανεφοδιασμό, [παρ’όλο τον στενό αποκλεισμό από τις οθωμανικές ορδές], η πίεση γίνεται πιο δυνατή με τον συστηματικό κανονιοβολισμό του Μεσολογγίου από το πυροβολικό του Ιμπραήμ [2.000 βόμβες το εικοσιτετράωρο, ενάντια στο «αλωνάκι»κι όμως αντέχει].
1832.—Οι τρεις μεγάλες δυνάμεις προσφέρουν το στέμμα της Ελλάδος στον πρίγκιπα της Βαυαρίας Όθωνα και υπογράφεται στο Λονδίνο το βασιλικό πρωτόκολλο. Όταν ο Όθων απεδέχθει το στέμμα, ήταν δεκαεπτά ετών και ένα χρόνο μετά έφθασε στην πατρίδα του, με το καθεστώς της αντιβασιλείας να αποφασίζει για λογαριασμό του έως την ενηλικίωσή του. Δέχθηκε πολλές ραδιουργίες από τα «ξένα» κόμματα, όπως ήταν γνωστά τα τρία μεγάλα πολιτικά κόμματα, τα οποία διαιρούσαν και καταδυνάστευαν την Ελλάδα.Αναμφισβήτητη είναι η αγάπη του για την Ελλάδα καθώς και ο ειλικρινής και παρορμιτικός του χαρακτήρας.
1863.—Η συνέλευσις στην οποία πλειοψηφούν οι προοδευτικοί που αποκαλούνται «Ορεινοί», εκλέγει κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ζηνόβιο Βάλβη [13 Φεβρουαρίου1863–27 Μαρτίου 1863]. Συγχρόνως αποφασίζει ότι μέχρις ελεύσεως του νέου βασιλέως, την εκτελεστική εξουσία θα ασκεί ο πρόεδρος της κυβερνήσεως. Ο Μεσολογγίτης Βάλβης, υπηρέτησε στον δικαστικό κλάδο ως εισαγγελέας μέχρι το 1841, οπότε υπέβαλε την παραίτησή του και επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Παντρεύτηκε την κόρη του Ραζηκώτσικα, Αρσινόη, και απέκτησαν εννέα παιδιά.
1888.— Γεννιέται στο Καλέτζι, Αχαΐας ο Γεώργιος Παπανδρέου.
1903.—Πεθαίνει ο Μητροπολίτης Σάμου Αθανάσιος (Καπουράλης).Επί των ημερών του θεμελιώθηκε στην Σάμο ο μεγαλοπρεπής ιερός ναός του Αγίου Νικολάου, ο οποίος δεσπόζει στο πανέμορφο χωριό και είναι ο μεγαλύτερος ναός της Σάμου με μήκος 41,5μ. και πλάτος 17μ. Ο περικαλλής αυτός ιερός ναός, ο οποίος ανήκει στον τύπο της τρίκλιτης βασιλικής μετά τρούλου και συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους και επιβλητικότερους ναούς του Αιγαίου, θεμελιώθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1902 επί των ημερών του Ηγεμόνος Αλεξάνδρου Μαυρογένους και του Δημάρχου Κοκκαρίου Φωτίου Φραγκούλη Γαρουφαλή.
.—Συνεχίζονται οι σφαγές στη Μακεδονία από βούργαρους και τούρκους.
1913.—Στο μέτωπον της Ηπείρου γίνεται σφοδρή προπαρασκευή πυροβολικού δια την επίθεσιν των ελληνικών δυνάμεων εναντίον του Μπιζανίου.
1914.—Αι μεγάλαι Δυνάμεις ανακοινούν εις την ελληνικήν κυβέρνησιν τας αποφάσεις της επιτροπής προς χάραξιν των αλβανικών συνόρων (πρωτόκολλον Φλωρεντίας 1914). Συμφώνως προς ταύτας, η Κορυτσά, η Χιμάρα, οι Άγιοι Σαράντα, το Βουθρωτόν, το Αργυρόκαστρον, το Δέλβινον και η νήσος Σάσων, παρεχωρούντο εις την Αλβανίαν. Δι’ ετέρας αποφάσεως, η Ελλάς απεξενώθη της κυριαρχίας επί των νήσων Ίμβρου, Τενέδου και Καστελλορίζου. Με παρέμβασή του ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, δηλώνει ότι κάθε αντίστασις εκ μέρους του ελληνικού ή ηπειρωτικού λαού, θα είχε κακές συνέπειες για τη χώρα και την περιοχή […!!..]
http://eistorias.wordpress.com/
1332.—Πεθαίνει ο Αυτοκράτωρ της Ρωμανίας, Ανδρόνικος Β’ Παλαιολόγος, τη νύχτα μεταξύ 12ης και 13ης Φεβρουαρίου, ως μοναχός Αντώνιος. Κηδεύτηκε στη Μονή Λιβός, στην Κωνσταντινούπολη. Διέθετε εξαιρετικά υψηλή μόρφωση και έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις επιστήμες και τη λογοτεχνία, έτσι ώστε σε μία περίοδο όπου η αυτοκρατορία παρήκμαζε πολιτικά, να συμβάλλη στην πολιτιστική της άνθηση, γνωστή ως «Παλαιολόγεια αναγέννηση». Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, προσπάθησε [ανεπιτυχώς] να αντιμετωπίση την εξαιρετικά δυσμενή οικονομική κατάσταση της αυτοκρατορίας, εφαρμόζοντας αύξηση των εισφορών σε είδος, με ένα νέο νόμο, το λεγόμενο «σιτόκριθον» και ελαχιστοποιώντας δραματικά τις στρατιωτικές δαπάνες, με την μείωση του στρατού ξηράς και την κατάργηση του στόλου το 1284. Στην τρίτη φάση του εμφύλιου πολέμου, και σε προχωρημένη πλέον ηλικία, παραιτήθηκε του θρόνου, τον Μάϊο του 1328, υπέρ του νικητή εγγονού του, Ανδρονίκου Γ΄. Τον Ιανουάριο του 1330, συνεργάτες του Ανδρονίκου Γ’, τον ανάγκασαν να περιβληθεί το μοναχικό σχήμα και να παραιτηθεί γραπτώς από το θρόνο.
1816.—Οι τούρκοι, έσφαξαν εντός της οικίας του, τον Μοραγιάννην Ιωάννην Δεληγιάννην. Ο υιός του Κανέλλος και οι άλλοι Δεληγιανναίοι, ώρκιζαν κατόπιν τους Φιλικούς, επάνω εις τας υπαρχούσας επί του τοίχου κηλίδας αίματος. «Ο Γιάννης Ντεληγιάννης ήταν γενάρχης της ιστορικής οικογενείας των Δεληγιανναίων. Γεννήθηκε στα Λαγκάδια το 1750 και το αρχικό του όνομα ήταν Ιωάννης Παπαγιαννόπουλος. Έμεινε γνωστός σαν Ντεληγιάννης, λόγω του ζωηρού του χαρακτήρα [από το "ντελής"=ζωηρός]. Το 1787 έγινε ο πρώτος προεστός της Πελοποννήσου [Μορογιάννης]. Αργότερα όμως κίνησε τις υποψίες των τούρκων, με αποτέλεσμα το1816 με μυστικό φιρμάνι, να αποκεφαλιστεί μέσα στο σπίτι του από οθωμανό αξιωματικό, που έφτασε αιφνιδιαστικά στα Λαγκάδια. Άφησε 11 παιδιά που συμμετείχαν στον αγώνα του ‘21. Από τους γιους του, ο Θεοδωράκης υπήρξε φιλικός, αλλά συνελήφθη από τους τούρκους, φυλακίσθηκε στην Τριπολιτσά και πέθανε από τις κακουχίες λίγο πριν την άλωσή της. Άλλοι γιοι του ήταν ο στρατηγός του αγώνα Κανέλλος Δεληγιάννης και ο Αναγνώστης Δεληγιάννης, που συμμετείχαν ενεργά στην επανάσταση. Η οικογένεια των Δεληγιάννηδων εκτός από τις προσωπικές θυσίες, έδωσε και ολόκληρη τη μεγάλη περιουσία της για τις ανάγκες του αγώνα» [πηγὴ βιογραφικοῦ, http://arcadia.ceid.upatras.gr/ ]
1824.—Αποτυγχάνει για δεύτερη φορά, πολιορκία του κάστρου της Κορώνης από τους Έλληνες με σκοπό την απελευθέρωσή της. Η πρώτη προσπάθεια έγινε με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επαναστάσεως την Άνοιξη του1821. Οι τούρκοι είχαν κρατήση τότε ως ομήρους, τον επίσκοπο Κορώνης Γρηγόριο, με το διάκο του και έναν ακόμα κληρικό, οι οποίοι κατακρεουργήθησαν ζωντανοί, και τα πτώματά τους, ρήχθηκαν στα νότια βράχια του κάστρου, στο «ρεσάλτο». Η δεύτερη απόπειρα απελευθερώσεως του κάστρου έγινε τα ξημερώματα της 13 ης προς 14η Φεβρουαρίου 1824. Αλλά μια διαμάχη με βούλγαρους μισθοφόρους, κατέστρεψε την απόπειρα. Κατά την τελική έφοδο, όσοι Κορωναίοι ανέβηκαν στο κάστρο συνελήφθησαν και σφαγιάστηκαν.
1825.—Οι Έλληνες εδέχθησαν παρά το Νεόκαστρον Πυλίας επίθεσιν εκ μέρους των τουρκοαιγυπτίων του Ιμπραήμ, αλλ’ εκράτησαν τας θέσεις των.
1826.—Το Μεσολόγγιον κανονιοβολείται συνεχώς από τις τουρκικές στρατιές των Ιμπραήμ – Κιουταχή. Ύστερα από την αποχώρηση του Ελληνικού στόλου και τον τελευταίο ανεφοδιασμό, [παρ’όλο τον στενό αποκλεισμό από τις οθωμανικές ορδές], η πίεση γίνεται πιο δυνατή με τον συστηματικό κανονιοβολισμό του Μεσολογγίου από το πυροβολικό του Ιμπραήμ [2.000 βόμβες το εικοσιτετράωρο, ενάντια στο «αλωνάκι»κι όμως αντέχει].
1832.—Οι τρεις μεγάλες δυνάμεις προσφέρουν το στέμμα της Ελλάδος στον πρίγκιπα της Βαυαρίας Όθωνα και υπογράφεται στο Λονδίνο το βασιλικό πρωτόκολλο. Όταν ο Όθων απεδέχθει το στέμμα, ήταν δεκαεπτά ετών και ένα χρόνο μετά έφθασε στην πατρίδα του, με το καθεστώς της αντιβασιλείας να αποφασίζει για λογαριασμό του έως την ενηλικίωσή του. Δέχθηκε πολλές ραδιουργίες από τα «ξένα» κόμματα, όπως ήταν γνωστά τα τρία μεγάλα πολιτικά κόμματα, τα οποία διαιρούσαν και καταδυνάστευαν την Ελλάδα.Αναμφισβήτητη είναι η αγάπη του για την Ελλάδα καθώς και ο ειλικρινής και παρορμιτικός του χαρακτήρας.
1863.—Η συνέλευσις στην οποία πλειοψηφούν οι προοδευτικοί που αποκαλούνται «Ορεινοί», εκλέγει κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ζηνόβιο Βάλβη [13 Φεβρουαρίου1863–27 Μαρτίου 1863]. Συγχρόνως αποφασίζει ότι μέχρις ελεύσεως του νέου βασιλέως, την εκτελεστική εξουσία θα ασκεί ο πρόεδρος της κυβερνήσεως. Ο Μεσολογγίτης Βάλβης, υπηρέτησε στον δικαστικό κλάδο ως εισαγγελέας μέχρι το 1841, οπότε υπέβαλε την παραίτησή του και επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Παντρεύτηκε την κόρη του Ραζηκώτσικα, Αρσινόη, και απέκτησαν εννέα παιδιά.
1888.— Γεννιέται στο Καλέτζι, Αχαΐας ο Γεώργιος Παπανδρέου.
1903.—Πεθαίνει ο Μητροπολίτης Σάμου Αθανάσιος (Καπουράλης).Επί των ημερών του θεμελιώθηκε στην Σάμο ο μεγαλοπρεπής ιερός ναός του Αγίου Νικολάου, ο οποίος δεσπόζει στο πανέμορφο χωριό και είναι ο μεγαλύτερος ναός της Σάμου με μήκος 41,5μ. και πλάτος 17μ. Ο περικαλλής αυτός ιερός ναός, ο οποίος ανήκει στον τύπο της τρίκλιτης βασιλικής μετά τρούλου και συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους και επιβλητικότερους ναούς του Αιγαίου, θεμελιώθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1902 επί των ημερών του Ηγεμόνος Αλεξάνδρου Μαυρογένους και του Δημάρχου Κοκκαρίου Φωτίου Φραγκούλη Γαρουφαλή.
.—Συνεχίζονται οι σφαγές στη Μακεδονία από βούργαρους και τούρκους.
1913.—Στο μέτωπον της Ηπείρου γίνεται σφοδρή προπαρασκευή πυροβολικού δια την επίθεσιν των ελληνικών δυνάμεων εναντίον του Μπιζανίου.
1914.—Αι μεγάλαι Δυνάμεις ανακοινούν εις την ελληνικήν κυβέρνησιν τας αποφάσεις της επιτροπής προς χάραξιν των αλβανικών συνόρων (πρωτόκολλον Φλωρεντίας 1914). Συμφώνως προς ταύτας, η Κορυτσά, η Χιμάρα, οι Άγιοι Σαράντα, το Βουθρωτόν, το Αργυρόκαστρον, το Δέλβινον και η νήσος Σάσων, παρεχωρούντο εις την Αλβανίαν. Δι’ ετέρας αποφάσεως, η Ελλάς απεξενώθη της κυριαρχίας επί των νήσων Ίμβρου, Τενέδου και Καστελλορίζου. Με παρέμβασή του ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, δηλώνει ότι κάθε αντίστασις εκ μέρους του ελληνικού ή ηπειρωτικού λαού, θα είχε κακές συνέπειες για τη χώρα και την περιοχή […!!..]
http://eistorias.wordpress.com/
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
14 Φεβρουαρίου
869.—Πεθαίνει ο Άγιος Κύριλλος, στα 42 του χρόνια· μοναχός έγινε λίγο πρίν τον θάνατό του. Μαζί με τον κατά δώδεκα χρόνια μεγαλύτερο αδελφό του Μεθόδιο, και κατόπιν αιτήσεως του ηγεμόνα της Μοραβίας, εστάλησαν το 863 από τον Μιχαήλ Γ´και τον πατριάρχη Φώτιο, στην Μοραβία για να διδάξουν τον χριστιανισμό. Για να γίνει όμως κατανοητή η διδασκαλία και τα κείμενα του Ευαγγελίου, παρουσιάστηκε η ανάγκη δημιουργίας ενός αλφαβήτου· η εντυπωσιακή γλωσσομάθειά του Κυρίλλου ήταν καθοριστική στην δημιουργία αυτού του αλφαβήτου. Παρ’όλες τις αντιδράσεις και τις διώξεις της Δυτικής εκκλησίας και του Πάπα, το Κυριλλικό όπως ονομάσθηκε προς τιμήν του αλφάβητο, επιβίωσε και εξελίχθηκε, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιήτε έως σήμερα από τα κράτη που έχουν σλαβικές ρίζες, όπως η βουλγαρία, η μπανόβινα του Βαρδάρη, η ρωσία, η ουκρανία, η σερβία.
1554.—Ο νεομάρτυρας Νικόλαος από την Κορινθία,ομολογώντας την πίστη του, πρώτα πυρπολείται από τους οθωμανούς στην Κωνσταντινούπολη, και κατόπιν αποκεφαλίζεται.
1568.—Ημέρα μαρτυρίου του νεομάρτυρα Άγιου Δαμιανού από το Ρίχοβο των Αγράφων.Ως μοναχός, περιόδευε τα χωριά και κήρυττε στους Χριστιανούς τη μετάνοια και την τήρηση των εντολών του Χριστού και γι’αυτό κατηγορήθηκε από τους τούρκους ότι εμπόδιζε τους Χριστιανούς να συμμετέχουν στα παζάρια της Κυριακής. Επί δεκεπέντε ημέρες βασανίστηκε με διάφορους τρόπους, παραμένοντας σταθερός.Τότε οι οθωμανοί αφού τον απαγχόνησαν, πρίν πεθάνη ακόμη, τον έριξαν στην φωτιά.
1693.—Ο νεομάρτυρας Λέσβιος νεομάρτυς Γεώργιος Παϊζάνος ή Πασγιάνος ο ράπτης αποκεφαλίζεται από τους τούρκους στην Κωνσταντινούπολη.[βάσει των πληροφοριών του οσίου Νικοδήμου και του Μηναίου ως ημερομηνία μαρτυρίου είναι η 14η Φεβρουαρίου 1693. Πληροφορία όμως του Ευγενίου Βουλγάρεως αναφέρη την 12η Φεβρουαρίου 1663, και του Βουλγάρεως «καθ’ετέρους» την 12η Φεβρουαρίου 1664.Επιβεβαιωμένα ορθή όμως είναι η 14/2/1693].
1821.—Ο καϊμακάμης της Πελοποννήσου, έχων πληροφορίας ότι επίκειται η έκρηξις της Επαναστάσεως, προσκαλεί εις Τρίπολιν άπαντας τους αρχιερείς και προεστούς. Ο Χουρσίτ είχε παραδώσει στον καϊμακάμη του, τον Μεχμέτ-Σαλήχ, αντίγραφο από σουλτανικό φιρμάνι, με το οποίο ο σουλτάνος έδιδε στον Χουρσίτ απόλυτη εξουσία να εκτελέσει όλους τους προεστούς, αρχιερείς και εμπόρους της Πελοποννήσου, εάν διαπίστωνε ότι υπήρχε σχέδιο επανάστασης εναντίον των τούρκων.Στα μέσα Φεβρουαρίου, προσκαλούνται από τον Σταυράκη Ιωβίκη, τον δραγουμάνο του Μόρα-Βαλεσή, στο σπίτι του Σωτήρου Κουγιά, προεστού της Τρίπολης, ο Μητροπολίτης Τριπόλεως, ο Θεόδωρος Δελιγιάννης και ο προεστός της Τριφυλλίας και παλαιότερα μοραγιάννης Παπαλέξης, στους οποίους ανακοινώθηκε η απόφαση των τούρκων να προσκληθούν όλοι οι Αρχιερείς και οι Πρόκριτοι της Πελοποννήσου ώστε από την προσέλευσή τους ή όχι να ελεγχθεί η νομιμοφροσύνη τους. Οι περισσότεροι προύχοντες και αρχιερείς, παρά τα συμφωνηθέντα στη Βοστίτζα, αποφάσισαν να ανταποκριθούν στις τουρκικές αρχές, προκειμένου να διασκεδάσουν τις υποψίες τους και να μη δώσουν επιχειρήματα για γενικευμένες σφαγές.Από αυτούς διεσώθησαν μόνο οι, Αναστάσιος Μαυρομιχάλης, Ι.Καραμάνος, Α.Καραπατάς, Κοπανίτζας, Σωτήριος Νοταράς και οι επίσκοποι Ανδρούσης, Κορίνθου και Τριπόλεως. Όλοι οι άλλοι απέθανον εκ των φρικτών μαρτυρίων ἠ εκ της ενσκηψάσης επιδημίας τύφου.
1822.—Οι Ανδρούτσος, Κριεζώτης και Κυριακούλης Μαυρομιχάλης πολιορκούν την Κάρυστο.
1826.—Το Μεσολόγγιον κανονιοβολείται συνεχώς από τις τουρκικές στρατιές των Ιμπραήμ-Κιουταχή.
Σύνθεση των Δ. Ζωγράφου-Ι.Μακρυγιάννη, με τας διαφόρους πολιορκίας του Μεσολογγίου
1884.—Γεννιέται στον Πύργο της βουλγαρίας ο λογοτέχνης και ποιητής Κώστας Βάρναλης· εκεί βίωσε το κλίμα του ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897. Το 1898 τελείωσε το Ελληνικό Σχολείο και γράφτηκε στα Ζαρίφεια Διδασκαλεία.Το 1902 έφυγε για σπουδές στην Αθήνα με υποτροφία του κληροδοτήματος του Νικόλαου Παρασκευά από τη Βάρνα. Φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή και πήρε μέρος στη διαμάχη για το Γλωσσικό Ζήτημα ως υποστηρικτής των δημοτικιστών. Έζησε τις ανακατατάξεις εκείνης της εποχής και επεισόδια όπως τα ΟΡΕΣΤΙΑΚΑ και τα ΕΥΑΓΓΕΛΙΑΚΑ. Το 1919 έφυγε με υποτροφία για μετεκπαίδευση στο Παρίσι, όπου η εκεί παραμονή του, σηματοδότησε την ιδεολογική προσχώρησή του στο μαρξιστικό διαλεκτικό υλισμό. Η λογοτεχνική του πορεία είναι παράλληλη με αυτήν στον εκπαιδευτικό χώρο. Η πρώτη του ποιητική συλλογή Κηρύθρες, εκδόθηκε το 1904. Με τον Προσκυνητή, πέρασε σε μια νέα ιδεολογική κατεύθυνση και υιοθέτησε ένα μεσσιανικό πρότυπο της ποιητικής ιδιότητας, ενώ με το Φως που καίει σηματοδοτήθηκε η τελευταία ιδεολογική του μεταστροφή, αυτή τη φορά προς την κοινωνικά και πολιτικά στρατευμένη λογοτεχνία.
1898.—Αποτυγχάνει η απόπειρα δολοφονίας εναντίον του βασιλέως Γεωργίου Α’. Το απόγευμα της 14ης Φεβρουαρίου 1898, ο βασιλιάς και η κόρη του Μαρία, επέστρεφαν με τη βασιλική άμαξα στην Αθήνα, μετά από περίπατό τους στην περιοχή του Παλαιού Φαλήρου. Καθώς βρισκόταν στη θέση Ανάλατος, κατά μήκος της λεωφόρου Φαλήρου – Αθηνών (σημερινής λεωφόρου Συγγρού), η άμαξα δέχτηκε πυροβολισμούς από τον δημοτικό υπάλληλο Γ. Καρδίτση και τον Ι. Γεωργίου ή Κυριακό, που παραφυλούσαν στο σημείο. Οι σφαίρες δεν βρήκαν τον στόχο τους και τραυμάτισαν ελαφρά στο πόδι μόνο τον συνοδό της άμαξας.
1903.—Συνεχίζεται η ανασκαφή στον Τύμβο [πολυάνδριο] ύψους 7 μέτρων και διαμέτρου 70μ., των πεσόντων στρατιωτών του Φιλίππου στην μάχη του 338 π.Χ. στη Χαιρώνεια. Κατά την πρώιμη αρχαιότητα, η Χαιρώνεια ονομαζόταν Άρνη, από την κόρη του Αιόλου, του Θεού των Ανέμων. Το σημερινό της όνομα οφείλεται στον τοπικό ήρωα Χαίρωνα , γιο του Απόλλωνος και της Θηρούς. Η πόλις υπήρξε γενέτειρά του ιστορικού Πλουτάρχου, και έχει συνδεθεί με την ομώνυμη μάχη του 338 π.Χ., όταν ο Μακεδόνας βασιλιάς Φίλιππος, νίκησε τις συμμαχικές δυνάμεις των άλλων ελληνικών πόλεων και εδραίωσε την κυριαρχία του στη νότιο Ελλάδα. Οι ανασκαφές στην Τούμπα διενεργήθηκαν από τον τότε έφορο Αρχαιοτήτων Γ.Σωτηριάδη.
.—Το αποκορύφωμα του Σταφιδικού αγώνα ήταν η εξέγερση του 1903. Στις 14 Φεβρουαρίου, ξέσπασε εξέγερση στο χωριό Βαρβάσαινα. Οι αγρότες είχαν συγκεντρωθεί στον Πύργο και διαμαρτύρονταν έντονα. Το Υπουργείο Στρατιωτικών στη θέα νέων επεισοδίων διέταξε τον Γενικό Επόπτη της Χωροφυλακής στον Πύργο να είναι σε ετοιμότητα όλη η δύναμη των αντρών του, με κύριο έργο την διάλυση των νυχτερινών συλλαλητηρίων. Στις 26 Μαρτίου συγκεντρώθηκε πλήθος αγροτών στον Πύργο όπου και συνέταξαν τηλεγράφημα προς τον Βασιλιά σχετικά με το μονοπώλιο της σταφίδας. Η επιτροπή αποτελείτο από τους: Γ. Χρονόπουλο, Α. Λεονταρίτη, Γ. Παπαστασινό και Α. Μπερτζελέτο.
1906.—Συλλαλητήριο που διοργανώθηκε από τον «ρουμανομακεδονικό» σύλλογο στο Βουκουρέστι εναντίων των Ελλήνων, καταλήγει σε βιαιοπραγίες και λεηλασίες καταστημάτων των Ελλήνων. Στο μεταξύ οι αρχές της αστυνομίας του Βουκουρεστίου, διατάσσουν την απέλαση προς τους εξής ομοεθνείς: Ν.Χρυσοβελώνη, Χρ.Ζάππα, Αντ.Βαλσαμάκη, Τ.Χάϊτα, Γ.Μηλλιαρέση, Π.Σπανδονίδη και Κ.Κικιόπουλο. Έπρεπε να εγκαταλείψουν το ρουμάνικο έδαφος μέσα σε 24 ώρες.
1913.—Στο μέτωπον της Ηπείρου συνεχίζεται η προπαρασκευή πυροβολικού εναντίον των θέσεων του Μπιζανίου.
.—Στην Κρήτη, αφαιρέθηκαν από το φρούριο της Σούδας οι σημαίες των Μ. Δυνάμεων και αυτή της τουρκίας. Όλα τα σύμβολα της τουρκικής επικυριαρχίας στο νησί, αλλά και της κηδεμονίας των υπολοίπων ξένων, έχουν πλέον εξαφανισθεί από την Κρήτη.
1914.—Μετά την παραχώρησιν τοῦ Βορείου τμήματος της Ηπείρου εις την αλβανίαν, ήδη από τις 12 Φεβρουαρίου ο Γεώργιος Χ. Ζωγράφος πήγε στο Αργυρόκαστρο, όπου και σχημάτισε την Προσωρινή Κυβέρνηση της Αυτονόμου Ηπείρου.Πρόεδρος ανέλαβε ο ίδιος, υπουργός Εξωτερικών ο Aλέξανδρος Kαραπάνος, Οικονομικών ο Iωάννης Παρμενίδης, Στρατιωτικών ο Δημήτριος Δούλης, Παιδείας και Θρησκείας ο Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Βασίλειος και μέλη της Κυβερνήσεως, ο Μητροπολίτης Κορυτσάς κ Γερμανός και ο Μητροπολίτης Bέλλας και Kονίτσης κ. Σπυρίδων. Εν τω μεταξύ ο Ελευθέριος Βενιζέλος κατηγορηματικά διαβεβαίωνε τις Μεγάλες Δυνάμεις ότι τα ελληνικά στρατεύματα θα αποχωρούσαν από την Βόρειο Ήπειρο και «δεν θα προέβαλαν αντίσταση, ούτε θα υποστήριζαν, ούτε θα ενεθάρρυναν, άμεσα ή έμμεσα, καμμία αντίσταση κατά της “στάσης πραγμάτων” που είχαν διαμορφώσει οι Mεγάλες Δυνάμεις».
http://eistorias.wordpress.com/
869.—Πεθαίνει ο Άγιος Κύριλλος, στα 42 του χρόνια· μοναχός έγινε λίγο πρίν τον θάνατό του. Μαζί με τον κατά δώδεκα χρόνια μεγαλύτερο αδελφό του Μεθόδιο, και κατόπιν αιτήσεως του ηγεμόνα της Μοραβίας, εστάλησαν το 863 από τον Μιχαήλ Γ´και τον πατριάρχη Φώτιο, στην Μοραβία για να διδάξουν τον χριστιανισμό. Για να γίνει όμως κατανοητή η διδασκαλία και τα κείμενα του Ευαγγελίου, παρουσιάστηκε η ανάγκη δημιουργίας ενός αλφαβήτου· η εντυπωσιακή γλωσσομάθειά του Κυρίλλου ήταν καθοριστική στην δημιουργία αυτού του αλφαβήτου. Παρ’όλες τις αντιδράσεις και τις διώξεις της Δυτικής εκκλησίας και του Πάπα, το Κυριλλικό όπως ονομάσθηκε προς τιμήν του αλφάβητο, επιβίωσε και εξελίχθηκε, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιήτε έως σήμερα από τα κράτη που έχουν σλαβικές ρίζες, όπως η βουλγαρία, η μπανόβινα του Βαρδάρη, η ρωσία, η ουκρανία, η σερβία.
1554.—Ο νεομάρτυρας Νικόλαος από την Κορινθία,ομολογώντας την πίστη του, πρώτα πυρπολείται από τους οθωμανούς στην Κωνσταντινούπολη, και κατόπιν αποκεφαλίζεται.
1568.—Ημέρα μαρτυρίου του νεομάρτυρα Άγιου Δαμιανού από το Ρίχοβο των Αγράφων.Ως μοναχός, περιόδευε τα χωριά και κήρυττε στους Χριστιανούς τη μετάνοια και την τήρηση των εντολών του Χριστού και γι’αυτό κατηγορήθηκε από τους τούρκους ότι εμπόδιζε τους Χριστιανούς να συμμετέχουν στα παζάρια της Κυριακής. Επί δεκεπέντε ημέρες βασανίστηκε με διάφορους τρόπους, παραμένοντας σταθερός.Τότε οι οθωμανοί αφού τον απαγχόνησαν, πρίν πεθάνη ακόμη, τον έριξαν στην φωτιά.
1693.—Ο νεομάρτυρας Λέσβιος νεομάρτυς Γεώργιος Παϊζάνος ή Πασγιάνος ο ράπτης αποκεφαλίζεται από τους τούρκους στην Κωνσταντινούπολη.[βάσει των πληροφοριών του οσίου Νικοδήμου και του Μηναίου ως ημερομηνία μαρτυρίου είναι η 14η Φεβρουαρίου 1693. Πληροφορία όμως του Ευγενίου Βουλγάρεως αναφέρη την 12η Φεβρουαρίου 1663, και του Βουλγάρεως «καθ’ετέρους» την 12η Φεβρουαρίου 1664.Επιβεβαιωμένα ορθή όμως είναι η 14/2/1693].
1821.—Ο καϊμακάμης της Πελοποννήσου, έχων πληροφορίας ότι επίκειται η έκρηξις της Επαναστάσεως, προσκαλεί εις Τρίπολιν άπαντας τους αρχιερείς και προεστούς. Ο Χουρσίτ είχε παραδώσει στον καϊμακάμη του, τον Μεχμέτ-Σαλήχ, αντίγραφο από σουλτανικό φιρμάνι, με το οποίο ο σουλτάνος έδιδε στον Χουρσίτ απόλυτη εξουσία να εκτελέσει όλους τους προεστούς, αρχιερείς και εμπόρους της Πελοποννήσου, εάν διαπίστωνε ότι υπήρχε σχέδιο επανάστασης εναντίον των τούρκων.Στα μέσα Φεβρουαρίου, προσκαλούνται από τον Σταυράκη Ιωβίκη, τον δραγουμάνο του Μόρα-Βαλεσή, στο σπίτι του Σωτήρου Κουγιά, προεστού της Τρίπολης, ο Μητροπολίτης Τριπόλεως, ο Θεόδωρος Δελιγιάννης και ο προεστός της Τριφυλλίας και παλαιότερα μοραγιάννης Παπαλέξης, στους οποίους ανακοινώθηκε η απόφαση των τούρκων να προσκληθούν όλοι οι Αρχιερείς και οι Πρόκριτοι της Πελοποννήσου ώστε από την προσέλευσή τους ή όχι να ελεγχθεί η νομιμοφροσύνη τους. Οι περισσότεροι προύχοντες και αρχιερείς, παρά τα συμφωνηθέντα στη Βοστίτζα, αποφάσισαν να ανταποκριθούν στις τουρκικές αρχές, προκειμένου να διασκεδάσουν τις υποψίες τους και να μη δώσουν επιχειρήματα για γενικευμένες σφαγές.Από αυτούς διεσώθησαν μόνο οι, Αναστάσιος Μαυρομιχάλης, Ι.Καραμάνος, Α.Καραπατάς, Κοπανίτζας, Σωτήριος Νοταράς και οι επίσκοποι Ανδρούσης, Κορίνθου και Τριπόλεως. Όλοι οι άλλοι απέθανον εκ των φρικτών μαρτυρίων ἠ εκ της ενσκηψάσης επιδημίας τύφου.
1822.—Οι Ανδρούτσος, Κριεζώτης και Κυριακούλης Μαυρομιχάλης πολιορκούν την Κάρυστο.
1826.—Το Μεσολόγγιον κανονιοβολείται συνεχώς από τις τουρκικές στρατιές των Ιμπραήμ-Κιουταχή.
Σύνθεση των Δ. Ζωγράφου-Ι.Μακρυγιάννη, με τας διαφόρους πολιορκίας του Μεσολογγίου
1884.—Γεννιέται στον Πύργο της βουλγαρίας ο λογοτέχνης και ποιητής Κώστας Βάρναλης· εκεί βίωσε το κλίμα του ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897. Το 1898 τελείωσε το Ελληνικό Σχολείο και γράφτηκε στα Ζαρίφεια Διδασκαλεία.Το 1902 έφυγε για σπουδές στην Αθήνα με υποτροφία του κληροδοτήματος του Νικόλαου Παρασκευά από τη Βάρνα. Φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή και πήρε μέρος στη διαμάχη για το Γλωσσικό Ζήτημα ως υποστηρικτής των δημοτικιστών. Έζησε τις ανακατατάξεις εκείνης της εποχής και επεισόδια όπως τα ΟΡΕΣΤΙΑΚΑ και τα ΕΥΑΓΓΕΛΙΑΚΑ. Το 1919 έφυγε με υποτροφία για μετεκπαίδευση στο Παρίσι, όπου η εκεί παραμονή του, σηματοδότησε την ιδεολογική προσχώρησή του στο μαρξιστικό διαλεκτικό υλισμό. Η λογοτεχνική του πορεία είναι παράλληλη με αυτήν στον εκπαιδευτικό χώρο. Η πρώτη του ποιητική συλλογή Κηρύθρες, εκδόθηκε το 1904. Με τον Προσκυνητή, πέρασε σε μια νέα ιδεολογική κατεύθυνση και υιοθέτησε ένα μεσσιανικό πρότυπο της ποιητικής ιδιότητας, ενώ με το Φως που καίει σηματοδοτήθηκε η τελευταία ιδεολογική του μεταστροφή, αυτή τη φορά προς την κοινωνικά και πολιτικά στρατευμένη λογοτεχνία.
1898.—Αποτυγχάνει η απόπειρα δολοφονίας εναντίον του βασιλέως Γεωργίου Α’. Το απόγευμα της 14ης Φεβρουαρίου 1898, ο βασιλιάς και η κόρη του Μαρία, επέστρεφαν με τη βασιλική άμαξα στην Αθήνα, μετά από περίπατό τους στην περιοχή του Παλαιού Φαλήρου. Καθώς βρισκόταν στη θέση Ανάλατος, κατά μήκος της λεωφόρου Φαλήρου – Αθηνών (σημερινής λεωφόρου Συγγρού), η άμαξα δέχτηκε πυροβολισμούς από τον δημοτικό υπάλληλο Γ. Καρδίτση και τον Ι. Γεωργίου ή Κυριακό, που παραφυλούσαν στο σημείο. Οι σφαίρες δεν βρήκαν τον στόχο τους και τραυμάτισαν ελαφρά στο πόδι μόνο τον συνοδό της άμαξας.
1903.—Συνεχίζεται η ανασκαφή στον Τύμβο [πολυάνδριο] ύψους 7 μέτρων και διαμέτρου 70μ., των πεσόντων στρατιωτών του Φιλίππου στην μάχη του 338 π.Χ. στη Χαιρώνεια. Κατά την πρώιμη αρχαιότητα, η Χαιρώνεια ονομαζόταν Άρνη, από την κόρη του Αιόλου, του Θεού των Ανέμων. Το σημερινό της όνομα οφείλεται στον τοπικό ήρωα Χαίρωνα , γιο του Απόλλωνος και της Θηρούς. Η πόλις υπήρξε γενέτειρά του ιστορικού Πλουτάρχου, και έχει συνδεθεί με την ομώνυμη μάχη του 338 π.Χ., όταν ο Μακεδόνας βασιλιάς Φίλιππος, νίκησε τις συμμαχικές δυνάμεις των άλλων ελληνικών πόλεων και εδραίωσε την κυριαρχία του στη νότιο Ελλάδα. Οι ανασκαφές στην Τούμπα διενεργήθηκαν από τον τότε έφορο Αρχαιοτήτων Γ.Σωτηριάδη.
.—Το αποκορύφωμα του Σταφιδικού αγώνα ήταν η εξέγερση του 1903. Στις 14 Φεβρουαρίου, ξέσπασε εξέγερση στο χωριό Βαρβάσαινα. Οι αγρότες είχαν συγκεντρωθεί στον Πύργο και διαμαρτύρονταν έντονα. Το Υπουργείο Στρατιωτικών στη θέα νέων επεισοδίων διέταξε τον Γενικό Επόπτη της Χωροφυλακής στον Πύργο να είναι σε ετοιμότητα όλη η δύναμη των αντρών του, με κύριο έργο την διάλυση των νυχτερινών συλλαλητηρίων. Στις 26 Μαρτίου συγκεντρώθηκε πλήθος αγροτών στον Πύργο όπου και συνέταξαν τηλεγράφημα προς τον Βασιλιά σχετικά με το μονοπώλιο της σταφίδας. Η επιτροπή αποτελείτο από τους: Γ. Χρονόπουλο, Α. Λεονταρίτη, Γ. Παπαστασινό και Α. Μπερτζελέτο.
1906.—Συλλαλητήριο που διοργανώθηκε από τον «ρουμανομακεδονικό» σύλλογο στο Βουκουρέστι εναντίων των Ελλήνων, καταλήγει σε βιαιοπραγίες και λεηλασίες καταστημάτων των Ελλήνων. Στο μεταξύ οι αρχές της αστυνομίας του Βουκουρεστίου, διατάσσουν την απέλαση προς τους εξής ομοεθνείς: Ν.Χρυσοβελώνη, Χρ.Ζάππα, Αντ.Βαλσαμάκη, Τ.Χάϊτα, Γ.Μηλλιαρέση, Π.Σπανδονίδη και Κ.Κικιόπουλο. Έπρεπε να εγκαταλείψουν το ρουμάνικο έδαφος μέσα σε 24 ώρες.
1913.—Στο μέτωπον της Ηπείρου συνεχίζεται η προπαρασκευή πυροβολικού εναντίον των θέσεων του Μπιζανίου.
.—Στην Κρήτη, αφαιρέθηκαν από το φρούριο της Σούδας οι σημαίες των Μ. Δυνάμεων και αυτή της τουρκίας. Όλα τα σύμβολα της τουρκικής επικυριαρχίας στο νησί, αλλά και της κηδεμονίας των υπολοίπων ξένων, έχουν πλέον εξαφανισθεί από την Κρήτη.
1914.—Μετά την παραχώρησιν τοῦ Βορείου τμήματος της Ηπείρου εις την αλβανίαν, ήδη από τις 12 Φεβρουαρίου ο Γεώργιος Χ. Ζωγράφος πήγε στο Αργυρόκαστρο, όπου και σχημάτισε την Προσωρινή Κυβέρνηση της Αυτονόμου Ηπείρου.Πρόεδρος ανέλαβε ο ίδιος, υπουργός Εξωτερικών ο Aλέξανδρος Kαραπάνος, Οικονομικών ο Iωάννης Παρμενίδης, Στρατιωτικών ο Δημήτριος Δούλης, Παιδείας και Θρησκείας ο Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Βασίλειος και μέλη της Κυβερνήσεως, ο Μητροπολίτης Κορυτσάς κ Γερμανός και ο Μητροπολίτης Bέλλας και Kονίτσης κ. Σπυρίδων. Εν τω μεταξύ ο Ελευθέριος Βενιζέλος κατηγορηματικά διαβεβαίωνε τις Μεγάλες Δυνάμεις ότι τα ελληνικά στρατεύματα θα αποχωρούσαν από την Βόρειο Ήπειρο και «δεν θα προέβαλαν αντίσταση, ούτε θα υποστήριζαν, ούτε θα ενεθάρρυναν, άμεσα ή έμμεσα, καμμία αντίσταση κατά της “στάσης πραγμάτων” που είχαν διαμορφώσει οι Mεγάλες Δυνάμεις».
http://eistorias.wordpress.com/
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
15 Φεβρουαρίου
360.—Εγκαίνια τού πρώτου ναού της αγίας Σοφίας, τού οποίου η ανέγερσις άρχισε επί τού μεγάλου Κωνσταντίνου και επερατώθη υπό τού υιού του Κώνσταντος. Είχε σχήμα βασιλικής και αφιερώθη εις την θείαν τού Θεού σοφίαν. Εις τούτον ανεγνώσθησαν τα πρακτικά της Β’ Οικουμενικής Συνόδου και από τού άμβωνός του, εθριάμβευσεν ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός, ο δε Ιωάννης ο Χρυσόστομος, κατεκεραύνωσε την σύζυγον τού Αρκαδίου Ευδοξίαν. Μετά την εξορίαν τού Χρυσοστόμου, ο λαός της Κωνσταντινουπόλεως, ως αναφέρει ο Παπαρρηγόπουλος : «ενόμισεν ότι το περιττόν να ίσταται όρθιον το θέατρον εκείνο τών απαραμίλλων τού χρυσορρήμονος πατρός της Εκκλησίας άθλων, κατεπυρπόλησεν αυτόν»[20/6/404]. Τον ναόν ανοικοδόμησε μετά ένδεκα έτη ο αυτοκράτωρ Θεοδόσιος Β’, μετά δε την εκ νέου πυρπόλησίν του, κατά την στάσιν τού Νίκα (532), εκτίσθη ο νέος ναός της Αγίας Σοφίας υπό τού Ιουστινιανού.
438.—Δημοσιεύεται ο Θεοδοσιανός κώδιξ με ημερομηνία ισχύος την 1η Ιανουαρίου 439.Περιλάμβανε με χρονολογική σειρά όλες τις αυτοκρατορικές διατάξεις και τα θεσπίσματα και σκοπό είχε την διευκόλυνση των δικαστικών στην αναζήτηση παλαιών διαταγμάτων και νόμων. Για το λόγο αυτό σύστησε το 435 δεκαεξαμελή επιτροπή, που ολοκλήρωσε το έργο μέσα σε τρία χρόνια. Μέχρι τη νέα κωδικοποίηση στα χρόνια του Ιουστινιανού Α’, χρησιμοποιήθηκε ως αποκλειστικό μέσο απονομής δικαίου.
.—Ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος Πρόκλος αρχίζει να διδάσκει στην Αθήνα. Ο Πρόκλος (410-485) συνδυάζει τη μεταφυσική με την Ευκλείδειο Γεωμετρία και ανάγει το νεοπλατωνισμό στην πληρέστερη μορφή του. Θεωρείται ένας από τους τέσσερεις μεγαλύτερους Νεοπλατωνικούς φιλοσόφους, μαζί με τον Πλωτίνο, τον Πορφύριο και τον Ιάμβλιχο, υπήρξε δε από τους τελευταίους Σχολάρχες της Ακαδήμειας των Αθηνών, πρίν κλείσει επί Ιουστινιανού. Η ζωή του ήταν λιτή, ασκητική σχεδόν, ήταν βαθύτατα θρησκευόμενος, εσωτεριστής, οραματιστής και φιλάνθρωπος με σπουδαία κοινωνική δράση.
1772.—Ο εκ Μεσογείων Αττικής αρματολός Μητρομάρας, [Μητρολέκας], όστις έδρασε κατά την επανάστασιν τού Ορλώφ και εγένετο επί μακρόν διάστημα ο τρόμος των τούρκων, ευρίσκει τον θάνατον εις μάχην παρά την νησίδαν Αγκίστρι.
1826.—Οι πολιορκητές του Μεσολογγίου, ενεργούν δύο εφόδους που καταλήγουν σε αποτυχία. Προκλήθηκαν όμως σοβαρές απώλειες και στις δύο πλευρές. Η πόλις κανονιοβολείται ακατάπαυστα.
1835.—Γεννιέται στην Ερμούπολη της Σύρου ο Δημήτριος Βικέλας,[Μπικέλας] λόγιος και πρώτος πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Από την πλευρά του πατέρα του είχε καταγωγή από μεγάλη εμπορική οικογένεια της Βέροιας στην Μακεδονία. Η οικογένεια της μητέρας του Σμαράγδας, ήταν η επίσης μεγάλη εμπορική οικογένεια Μελά. Η μητέρα του Σμαράγδα, καταγόταν επίσης από μεγάλη εμπορική οικογένεια [Μελά] και λόγω της εξαίρετης για την εποχή µόρφωσή της, διαµόρφωσε τον χαρακτήρα του γιου της.
1854.—Ο λοχαγός του Ελληνικού Στρατού Νικόλαος Λεωτσάκος, με την ανοχή του υπουργού Στρατιωτικών, άνοιξε τις φυλακές Χαλκίδος και στρατολόγησε 250 καταδίκους, διά να μετάσχη εις τον αγώνα προς απελευθέρωσιν της Θεσσαλίας από τον τουρκικόν ζυγόν [Ηπειροθεσσαλική εκστρατεία].
1874.—Γεννιέται στην πόλη Σουλίνα της Ρουμανίας ο συγγραφέας, δημοσιογράφος και ποιητής Ηλίας Βουτιερίδης. Αποφοίτησε από το τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συνεργάσθηκε με Ελληνικό Προξενείο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια αρθρογράφησε στην εφημερίδα Σκριπ. Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων και της μικρασιατικής εκστρατείας ήταν ανταποκριτής της εφημερίδας Πατρίς. Ασχολήθηκε επίσης με την ποίηση, την πεζογραφία, τη λογοτεχνική μετάφραση, το δοκίμιο και τη μελέτη της νεοελληνικής λογοτεχνίας.
1878.—Επαναστατικαί ομάδες, εις ας συμμετέχουν και φοιτηταί τού Πανεπιστημίου, υπό τον καθηγητήν Ν.Νικολαϊδην αποκρούουν δι’ όλης της ημέρας τας εναντίον της Μακρυνίτσας (Πήλιον) επιθέσεις 4.000 πεζών τούρκων, μετά 2 ιλών ιππικού και 2 πυροβόλων. Εις την μάχην έλαβον μέρος καί πολλαί γυναίκες της Μακρυνίτσας. Εκ τούτων, διεκρίθη διά την ανδρείαν και την τόλμην της η Μαργαρίτα Μπασδέκη Μαλιούφα.
1887.—Πεθαίνει σε ηλικία πενήντα ετών ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιωακείμ ο Δ΄. Γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου 1837 στην Καλλιμασιά Χίου και το κοσμικό του όνομα ήταν Νικόλαος Κρουσουλούδης. Στον θόκο του Πατριαρχείου υπηρέτησε από την 1η Οκτωβρίου 1884 μέχρι τις 14 Νοεμβρίου 1886, οπότε και παραιτήθηκε εξ αιτίας της φυματιώσεως που τον βασάνιζε από το 1883.
1894.— Στα πλαίσια των «σταφιδικών», πραγματοποιήθηκε εκ νέου ειρηνικό συλλαλητήριο, όπου συντάχθηκε επιστολή προς τον Βασιλέα για την τακτοποίηση των φόρων. Η επιστολή υπογράφτηκε απο τους: Ζώη Πολυζογόπουλο, Ιωάννη Λιούρδη, Δ. Καστόρχη, Χρήστο Παπαδόπουλο, Φ.Αρμυριώτη, Α Αθανασιάδης και Σ. Μπαντούνας. Παρ’όλα αυτά η αδιαφορία της κυβερνήσεως συνεχίστηκε. Ακολούθησαν και άλλες συγκεντρώσεις μικρότερης σημασίας.
1905.—Αιματηρές προεκλογικές συμπλοκές σε Τρίκαλα και Θεσσαλία. Δύο νεκροί και πολλοί τραυματίες είναι τα θύματα.
1906.—Μετά από έντεκα ημέρες βιαιοπραγιών, λεηλασιών αλλά και κρατικής τρομοκρατίας εναντίων των Ελλήνων της Ρουμανίας, σημειώνεται ύφεση στους διωγμούς.
1907.—Διατίθεται δωρεά 6.000.000 δραχμών γιά τον εξωραϊσμό του χώρου περί την Ακρόπολη και το Θησείο. Δωρητής ένας από τους μεγαλύτερους εθνικούς ευεργέτες της Ελλάδος, ο Μαρίνος Κοργιαλένιος. Ακόμα και μετά τον θάνατό του, φρόντισε να αφήσει ένα τεράστιο για την εποχή του ποσό, υπέρ κοινωφελών σκοπών στην Κεφαλονιά και στην Αθήνα.
1911.—Στην χώρα μας, ο εισηγητής της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος, Κωνσταντίνος Ρακτιβάν, εισηγείται τα 17 πρώτα άρθρα του νέου Συντάγματος, με βάση σχετική έκθεση της Επιτροπής.
1913.—Στο μέτωπο της Ηπείρου το ελληνικόν πυροβολικόν σφυροκοπεί τις τουρκικές θέσεις του Μιζανίου.
1920.—Στο μέτωπο της Μ. Ασίας συνάπτονται μικροσυμπλοκές και μάχες περιπόλων.
.—Απονέμεται ο βαθμός του ναυάρχου στον υποναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη.
1921.—Εις ολόκληρον το μέτωπον της Μ.Ασίας γίνεται δράσις περιπόλων και επιθέσις ατάκτων τούρκων εναντίον Ελλήνων
http://eistorias.wordpress.com/category ... %81%CE%B1/
360.—Εγκαίνια τού πρώτου ναού της αγίας Σοφίας, τού οποίου η ανέγερσις άρχισε επί τού μεγάλου Κωνσταντίνου και επερατώθη υπό τού υιού του Κώνσταντος. Είχε σχήμα βασιλικής και αφιερώθη εις την θείαν τού Θεού σοφίαν. Εις τούτον ανεγνώσθησαν τα πρακτικά της Β’ Οικουμενικής Συνόδου και από τού άμβωνός του, εθριάμβευσεν ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός, ο δε Ιωάννης ο Χρυσόστομος, κατεκεραύνωσε την σύζυγον τού Αρκαδίου Ευδοξίαν. Μετά την εξορίαν τού Χρυσοστόμου, ο λαός της Κωνσταντινουπόλεως, ως αναφέρει ο Παπαρρηγόπουλος : «ενόμισεν ότι το περιττόν να ίσταται όρθιον το θέατρον εκείνο τών απαραμίλλων τού χρυσορρήμονος πατρός της Εκκλησίας άθλων, κατεπυρπόλησεν αυτόν»[20/6/404]. Τον ναόν ανοικοδόμησε μετά ένδεκα έτη ο αυτοκράτωρ Θεοδόσιος Β’, μετά δε την εκ νέου πυρπόλησίν του, κατά την στάσιν τού Νίκα (532), εκτίσθη ο νέος ναός της Αγίας Σοφίας υπό τού Ιουστινιανού.
438.—Δημοσιεύεται ο Θεοδοσιανός κώδιξ με ημερομηνία ισχύος την 1η Ιανουαρίου 439.Περιλάμβανε με χρονολογική σειρά όλες τις αυτοκρατορικές διατάξεις και τα θεσπίσματα και σκοπό είχε την διευκόλυνση των δικαστικών στην αναζήτηση παλαιών διαταγμάτων και νόμων. Για το λόγο αυτό σύστησε το 435 δεκαεξαμελή επιτροπή, που ολοκλήρωσε το έργο μέσα σε τρία χρόνια. Μέχρι τη νέα κωδικοποίηση στα χρόνια του Ιουστινιανού Α’, χρησιμοποιήθηκε ως αποκλειστικό μέσο απονομής δικαίου.
.—Ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος Πρόκλος αρχίζει να διδάσκει στην Αθήνα. Ο Πρόκλος (410-485) συνδυάζει τη μεταφυσική με την Ευκλείδειο Γεωμετρία και ανάγει το νεοπλατωνισμό στην πληρέστερη μορφή του. Θεωρείται ένας από τους τέσσερεις μεγαλύτερους Νεοπλατωνικούς φιλοσόφους, μαζί με τον Πλωτίνο, τον Πορφύριο και τον Ιάμβλιχο, υπήρξε δε από τους τελευταίους Σχολάρχες της Ακαδήμειας των Αθηνών, πρίν κλείσει επί Ιουστινιανού. Η ζωή του ήταν λιτή, ασκητική σχεδόν, ήταν βαθύτατα θρησκευόμενος, εσωτεριστής, οραματιστής και φιλάνθρωπος με σπουδαία κοινωνική δράση.
1772.—Ο εκ Μεσογείων Αττικής αρματολός Μητρομάρας, [Μητρολέκας], όστις έδρασε κατά την επανάστασιν τού Ορλώφ και εγένετο επί μακρόν διάστημα ο τρόμος των τούρκων, ευρίσκει τον θάνατον εις μάχην παρά την νησίδαν Αγκίστρι.
1826.—Οι πολιορκητές του Μεσολογγίου, ενεργούν δύο εφόδους που καταλήγουν σε αποτυχία. Προκλήθηκαν όμως σοβαρές απώλειες και στις δύο πλευρές. Η πόλις κανονιοβολείται ακατάπαυστα.
1835.—Γεννιέται στην Ερμούπολη της Σύρου ο Δημήτριος Βικέλας,[Μπικέλας] λόγιος και πρώτος πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Από την πλευρά του πατέρα του είχε καταγωγή από μεγάλη εμπορική οικογένεια της Βέροιας στην Μακεδονία. Η οικογένεια της μητέρας του Σμαράγδας, ήταν η επίσης μεγάλη εμπορική οικογένεια Μελά. Η μητέρα του Σμαράγδα, καταγόταν επίσης από μεγάλη εμπορική οικογένεια [Μελά] και λόγω της εξαίρετης για την εποχή µόρφωσή της, διαµόρφωσε τον χαρακτήρα του γιου της.
1854.—Ο λοχαγός του Ελληνικού Στρατού Νικόλαος Λεωτσάκος, με την ανοχή του υπουργού Στρατιωτικών, άνοιξε τις φυλακές Χαλκίδος και στρατολόγησε 250 καταδίκους, διά να μετάσχη εις τον αγώνα προς απελευθέρωσιν της Θεσσαλίας από τον τουρκικόν ζυγόν [Ηπειροθεσσαλική εκστρατεία].
1874.—Γεννιέται στην πόλη Σουλίνα της Ρουμανίας ο συγγραφέας, δημοσιογράφος και ποιητής Ηλίας Βουτιερίδης. Αποφοίτησε από το τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συνεργάσθηκε με Ελληνικό Προξενείο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια αρθρογράφησε στην εφημερίδα Σκριπ. Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων και της μικρασιατικής εκστρατείας ήταν ανταποκριτής της εφημερίδας Πατρίς. Ασχολήθηκε επίσης με την ποίηση, την πεζογραφία, τη λογοτεχνική μετάφραση, το δοκίμιο και τη μελέτη της νεοελληνικής λογοτεχνίας.
1878.—Επαναστατικαί ομάδες, εις ας συμμετέχουν και φοιτηταί τού Πανεπιστημίου, υπό τον καθηγητήν Ν.Νικολαϊδην αποκρούουν δι’ όλης της ημέρας τας εναντίον της Μακρυνίτσας (Πήλιον) επιθέσεις 4.000 πεζών τούρκων, μετά 2 ιλών ιππικού και 2 πυροβόλων. Εις την μάχην έλαβον μέρος καί πολλαί γυναίκες της Μακρυνίτσας. Εκ τούτων, διεκρίθη διά την ανδρείαν και την τόλμην της η Μαργαρίτα Μπασδέκη Μαλιούφα.
1887.—Πεθαίνει σε ηλικία πενήντα ετών ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιωακείμ ο Δ΄. Γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου 1837 στην Καλλιμασιά Χίου και το κοσμικό του όνομα ήταν Νικόλαος Κρουσουλούδης. Στον θόκο του Πατριαρχείου υπηρέτησε από την 1η Οκτωβρίου 1884 μέχρι τις 14 Νοεμβρίου 1886, οπότε και παραιτήθηκε εξ αιτίας της φυματιώσεως που τον βασάνιζε από το 1883.
1894.— Στα πλαίσια των «σταφιδικών», πραγματοποιήθηκε εκ νέου ειρηνικό συλλαλητήριο, όπου συντάχθηκε επιστολή προς τον Βασιλέα για την τακτοποίηση των φόρων. Η επιστολή υπογράφτηκε απο τους: Ζώη Πολυζογόπουλο, Ιωάννη Λιούρδη, Δ. Καστόρχη, Χρήστο Παπαδόπουλο, Φ.Αρμυριώτη, Α Αθανασιάδης και Σ. Μπαντούνας. Παρ’όλα αυτά η αδιαφορία της κυβερνήσεως συνεχίστηκε. Ακολούθησαν και άλλες συγκεντρώσεις μικρότερης σημασίας.
1905.—Αιματηρές προεκλογικές συμπλοκές σε Τρίκαλα και Θεσσαλία. Δύο νεκροί και πολλοί τραυματίες είναι τα θύματα.
1906.—Μετά από έντεκα ημέρες βιαιοπραγιών, λεηλασιών αλλά και κρατικής τρομοκρατίας εναντίων των Ελλήνων της Ρουμανίας, σημειώνεται ύφεση στους διωγμούς.
1907.—Διατίθεται δωρεά 6.000.000 δραχμών γιά τον εξωραϊσμό του χώρου περί την Ακρόπολη και το Θησείο. Δωρητής ένας από τους μεγαλύτερους εθνικούς ευεργέτες της Ελλάδος, ο Μαρίνος Κοργιαλένιος. Ακόμα και μετά τον θάνατό του, φρόντισε να αφήσει ένα τεράστιο για την εποχή του ποσό, υπέρ κοινωφελών σκοπών στην Κεφαλονιά και στην Αθήνα.
1911.—Στην χώρα μας, ο εισηγητής της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος, Κωνσταντίνος Ρακτιβάν, εισηγείται τα 17 πρώτα άρθρα του νέου Συντάγματος, με βάση σχετική έκθεση της Επιτροπής.
1913.—Στο μέτωπο της Ηπείρου το ελληνικόν πυροβολικόν σφυροκοπεί τις τουρκικές θέσεις του Μιζανίου.
1920.—Στο μέτωπο της Μ. Ασίας συνάπτονται μικροσυμπλοκές και μάχες περιπόλων.
.—Απονέμεται ο βαθμός του ναυάρχου στον υποναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη.
1921.—Εις ολόκληρον το μέτωπον της Μ.Ασίας γίνεται δράσις περιπόλων και επιθέσις ατάκτων τούρκων εναντίον Ελλήνων
http://eistorias.wordpress.com/category ... %81%CE%B1/
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
16 Φεβρουαρίου
1391.—Πεθαίνει ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ιωάννης Ε’ Παλαιολόγος. Ο Ιωάννης Ε’ Παλαιολόγος υπήρξε συναυτοκράτορας του Ιωάννη ΣΤ’ Καντακουζηνού από το 1341 μέχρι το 1354, όταν ο δεύτερος παραιτήθηκε, και, έμεινε μόνος στον θρόνο μέχρι τον θάνατό του το 1391.Η περίοδος αυτή σημαδεύτηκε από δύο ολέθριους για την αυτοκρατορία εμφυλίους πολέμους.
1810.—(κατ’ άλλους 18 του μήνα) Μεγάλος σεισμός πλήττει την νήσο Κρήτη. Οι καταστροφές είναι ανυπολόγιστες και περισσότεροι από 2.000 άνθρωποι χάνουν την ζωή τους. Ο John Calt αναφέρει πως ½ της πόλης του Ηρακλείου κατεστράφη και χιλιάδες είναι τα θύματα.
1816.—Αποβιβάζεται στην Κέρκυρα ο Τόμας Μέτλαντ (1759 – 1824), πρώτος Ύπατος Αρμοστής των Ιονίων Νήσων.
1821.—Εις το Κίσνοβον της Ρωσίας, μέσα εις το αρχοντικό των Υψηλάντηδων, οι τέσσαρες αδελφοί Αλέξανδρος, Δημήτριος, Νικόλαος και Γεώργιος, συντάσσουν την προκήρυξιν προς τους λαούς της Μολδοβλαχίας. Προσφέρουν και οι τέσσαρες, όλην των την περιουσίαν και τους μισθούς των, διά τον αγώνα. Δεν απομένει παρά το κτήμα της Κοζνίτσας, που ανήκει εις την μητέρα των Ελισάβετ, χήραν του Κωνσταντίνου Υψηλάντη. Ο Αλέξανδρος πηγαίνει εις εν παρακείμενον δωμάτιον, όπου η μητέρα του βρίσκεται με το τελευταίον από τα παιδιά της, τον Γρηγόριον ηλικίας τότε 14 χρόνων, και την ρωτάει αν μπορούν να προσφέρουν και τα εισοδήματα απ’ αυτό το κτήμα, που ανέρχονται σε 54 χιλιάδες ρούβλια ετησίως. «Παιδιά μου, απήντησε η μητέρα του, εγώ προσφέρω εις την πατρίδα εσάς, τα φίλτατά μου, και θα λυπηθώ τα ρούβλια που θα χάσω;»,
1826.—Οι τουρκικές δυνάμεις προσεπάθησαν δια τρομακτικών εφόδων να καταλάβουν το Μεσολόγγι αλλ’ απέτυχον. 28 Έλληνες πεσόντες.
.—Ο φιλέλλην Σατωβριάνδος ιδρύει στο Παρίσι την “Φιλελληνική Εταιρεία”.
1833.—Εκυκλοφόρησε το πρώτον φύλον της «Εφημερίδος της Κυβερνήσεως τού βασιλείου της Ελλάδος». Η εφημερίδα συντάσσεται εις την ελληνικήν και τη γερμανικήν γλώσσα. Μετά την ενηλικίωση του Όθωνα, θα σταματήσει να συντάσσεται στην γερμανική.
1842.—Απέθανεν εις Μόσχαν ο εξ Ιωαννίνων εθνικός ευεργέτης, Νικόλαος Ζωσιμάς. Ούτος, καθώς καί οι πέντε άλλοι αδελφοί του, Ιωάννης, Αναστάσιος, Θεοδόσιος, Ζώης καί Μιχαήλ, διέθεσαν τήν κολοσσιαίαν περουσίαν των χάριν της εκπαιδεύσεως τού υποδούλου Ελληνισμού, συνέτρεξαν δε πολλαπλώς στον Αγώνα.
1844.—Ο Κωνσταντίνος Κανάρης γίνεται πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου.
1852.—Γεννιέται στην Κωνσταντινούπολη ο ζωγράφος Θεόδωρος Ράλλης, γνωστός και ως Théodore Jacques Ralli ή Rallis). Ανήκει στην «γαλλική ακαδημαϊκή σχολή» του ύστερου 19ου αιώνα. Σήμερα θεωρείται ο πιο χαρακτηριστικός έλληνας «οριενταλιστής» ζωγράφος. Γόνος πλούσιας οικογένειας μεγαλεμπόρων από την Κωνσταντινούπολη και με ρίζες χιώτικες, ο Ράλλης σπούδασε ζωγραφική στην Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού, με υποτροφία του βασιλιά Όθωνα.
1878.—Η νέα εξέγερση εναντίον τούρκων και βουλγάρων προετοιμαζόταν ήδη από τα τέλη του 1877 από την Κεντρική Επιτροπή της “Εθνικής Αμύνης” και της “Αδελφότητος”. Έτσι στις 16 Φεβρουαρίου 1878, λαμβάνει χώρα απόβαση Ελλήνων εθελοντών στο Λιτόχωρο. Από το Μάϊο αρχίζει αντάρτικο κίνημα στη Δυτική Μακεδονία.
1900.—Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι πείνα και στερήσεις μαστίζουν τους Έλληνες της Αμερικής.
1902.—Ο βουλευτής Μεσολογγίου Κωνσταντίνος Τρικούπης, εξάδελφος του Χαριλάου,στην συνεδρίαση της βουλής της 9ης Φεβρουαρίου, θεώρησε ότι ο διατυπώθηκαν υπαινιγμοί κατά του Χαρίλαου για την ήττα του 1897, και γι’αυτό ράπισε τον βουλευτή Β. Βουδούρη. Παρ’όλο που στην αρχή φάνηκε ότι το επεισόδιο δεν θα είχε συνέχεια, ο Βουδούρης άλλαξε γνώμη και κάλεσε τον Τρικούπη Κωνσταντίνο σε μονομαχία. Τελικά μεσολάβησαν οι μάρτυρες, με αποτέλεσμα οι μονομάχοι να ανταλλάξουν επιστολές πιστοποιήσεως σεβασμού και μη προθέσεως προσβολής κανενός προσώπου. Ο Σουρής σατίρισε το περιστατικό στο «Ρωμιό» της 16ης Φεβρουαρίου 1902.
.—Δεν πρόλαβε να ηρεμήσει η Αθήνα και μια νέα μονομαχία ήρθε να ταράξει ξανά τα νερά της πρωτεύουσας. Πρωταγωνιστές, ο υπουργός δικαιοσύνης Κωνσταντίνος Τοπάλης και ο βουλευτής και στρατιωτικός Κωνσταντίνος Κουμουνδούρος, γιος του πρώην πρωθυπουργού Αλεξάνδρου Κουμουνδούρου.Αιτία, η κατηγορία του Κουμουνδούρου ότι ο Τοπάλης καθυστερούσε αδικαιολόγητα τις ανακρίσεις για τις αιματηρές ταραχές,που είχαν γίνει στις 8 Νοεμβρίου 1901,κατά την διάρκεια των Ευαγγελικών. Η αστυνομία έλαβε εντολή να εμποδίση την μονομαχία, μεσολάβησε ένα κρυφτό μεταξύ μονομάχων και δημοσιογράφων μέχρι την νύκτα της 16ης Φεβρουαρίου, όπου όλοι οι πρωταγωνιστές διανυκτέρευσαν στην έπαυλη Μάνου, στην Κηφισιά.
1906.—Σημειώνονται συγκρούσεις μεταξύ Σέρβων και βουργάρων ανταρτών στην Μακεδονία.
1907.—Γεννιέται στο Ναύπλιο ο Άγγελος Τερζάκης, λογοτέχνης μας που εντάσσεται στη Γενιά του ’30 (πεζογραφία). Μετά το πέρας των σπουδών του, παράλληλα με την δικηγορία που άσκησε, διετέλεσε από το 1937, Γραμματέας, καλλιτεχνικός και Γενικός διευθυντής, κυβερνητικός επίτροπος, διευθυντής δραματολογίου και διευθυντής της Δραματικής του Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940, επιστρατεύθηκε και πολέμησε στην πρώτη γραμμή του Μετώπου, ενώ έγραψε το βιβλίο «Ελληνική Εποποϊία 1940-41», το οποίο αναφέρεται στην ιστορική αυτή περίοδο. Άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου έως το 1931. Από το 1931 αφοσιώθηκε στη λογοτεχνία και συνεργάστηκε με εφημερίδες και περιοδικά όπου έδωσε πολλά δοκίμια και κριτικές μελέτες. Έγραψε διηγήματα, μυθιστορήματα, δραματικά έργα και κριτικά έργα και γενικά θεωρείται ο κυριότερος εκπρόσωπος του νεοελληνικού μυθιστορήματος.
1912.—Με αφορμή τον φόνο τριών οθωμανών, δημιουργούνται εντονότατα προβλήματα στην νήσο Κρήτη και ακολουθεί νότα των Μεγάλων Δυνάμεων.
1913.— Από τις 16 μέχρι τις 19 Φεβρουαρίου, έγιναν όλες οι απαραίτητες προκαταρκτικές ενέργειες και η συγκέντρωση των μονάδων του Β’τμήματος στρατιάς που θα ενεργούσαν την κύρια επίθεση στο μέτωπο των Ιωαννίων στην Ήπειρο. Παράλληλα, η Μοίρα Ιονίου του ελληνικού στόλου, εκτελούσε βολές κατά των τουρκικών θέσεων στους Αγίους Σαράντα και εικονικές αποβάσεις, με σκοπό τον αντιπερισπασμό.
1914.—Αρχίζει η εκκένωση της Ηπείρου, εν μέσω συλλαλητηρίων υπέρ της αυτονομίας. Οι Άγιοι Σαράντα και το Δέλβινο κηρύσσουν την ανεξαρτησία τους.Την ίδια ημέρα όμως, ο Συνταγματάρχης Κοντούλης, εκκενώνει την Μοσχόπολη και την παραδίδει στους αλβανούς, βάσει της διακοινώσεως των Μεγάλων Δυνάμεων.
1918.—Ο Γάλλος στρατηγός Σαλ του συμμαχικού στρατού κατοχής στην περιοχή Κορυτσάς, επιτρέπει να ανοίξουν πάλι τα Ελληνικά σχολεία.
1919.—Αρμένιοι, Εβραίοι και Έλληνες αντιπρόσωποι, συναντώνται στη Νέα Υόρκη και απαιτούν το διαμελισμό του τουρκικού κράτους.
1920.—Η ανακόλουθη στάση των συμμάχων, με τα εμπόδια που παρενέβαλαν στην ελληνική προσπάθεια [ενώ είχαν πεισθεί ότι η συνθήκη την οποία είχαν καταρτήσει με τους τούρκους δεν θα ήταν δυνατόν να επιβληθεί ειμή διά των όπλων], καθώς και η υποστήριξη των Μπολσεβίκων στον Κεμάλ, του έδωσε την ευκαιρία τους πρώτους μήνες του 1920, να συγκεντρώση δυνάμεις για την σύγκρουση μετά των Ελλήνων και για την κατάληψη της ανθρακοφόρου περιοχής της Ποντοηρακλείας, περιοχή [Ζαγκουλντάκ] την οποία οι Γάλλοι εγκατέλειψαν χωρίς αντίσταση.Η Γαλλία επιθυμούσε να συνθηκολογήση με τον Κεμάλ και ήταν πρόθυμη να εκκενώση την Κιλικία από τον Δεκέμβριο του 1919. [Η συμμαχική συναίνεσις-Αι αποφάσεις των Δυνάμεων δια την τουρκίαν-ΓΕΣ]
1921.—Καθ’ όλον το μέτωπον των αντιμαχομένων Ελλήνων και τούρκων γίνεται δράσις περιπόλων.
.— Στον Βόλο, διοργανώνεται συλλαλητήριο προς διαμαρτυρία για την σκανδαλώδη υπερτίμηση του άρτου, τη ανοχή των αρχών. Στο συλλαλητήριο συνέρρευσε όλος ο εργαζόμενος πληθυσμός του Βόλου, ο οποίος κατόπιν των λόγων που εξεφώνησαν οι Μπεναρόγια, Σταυράκης, Αποστολίδης κ.α., προέβη σε καταστροφές καταστημάτων. Επί διήμερον επεκράτησε το χάος, μέχρι την άφιξη εκ Λαρίσης ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων. Τα γεγονότα είναι γνωστά ως «Φεβρουαριανά».
1922.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία επικρατεί ηρεμία.
1923.—Εφαρμόζεται στην Ελλάδα το Γρηγοριανό ημερολόγιο και η 16η Φεβρουαρίου γίνεται 01 Μαρτίου. Το κίνητρο της Καθολικής Εκκλησίας στην αλλαγή του ημερολογίου ήταν ότι οι φάσεις της Σελήνης που χρησιμοποιούνταν για να υπολογιστεί το Πάσχα στο Ιουλιανό ημερολόγιο, ήταν σταθερές, με αποτέλεσμα να χάνεται μία ημέρα κάθε 310 χρόνια. Θεσπίστηκε λοιπόν το νέο ημερολόγιο από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄, [από τον οποίο πήρε το όνομά του], στις 24 Φεβρουαρίου του 1582· οι περισσότερες όμως Καθολικές χώρες δεν υιοθέτησαν το νέο ημερολόγιο την ακριβή ημέρα που καθορίστηκε από τη Βούλα του Πάπα, αλλά μήνες ή και χρόνια αργότερα.
1927.—Οι αρχές προχωρούν σε συλλήψεις αξιωματικών, οπαδών της δικτατορίας του Πάγκαλου που σκοπό είχαν την επαναφορά της δικτατορίας.
1930.—Δεκαέξι τραυματίες και σοβαρές ζημιές είναι ο απολογισμός των σεισμών, που πλήττουν το Ηράκλειο Κρήτης.
1931.—Σύμφωνα με καταμέτρηση, το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων του ελληνικού κράτους είναι 46.031.
1932.—Έφτασε στην Αθήνα ο Niemeyer, διευθυντής της Τράπεζας της Αγγλίας, προκειμένου να εξετάσει την κατάσταση της οικονομίας της Ελλάδος.Έμεινε στην Αθήνα δύο εβδομάδες και πριν φύγει ειδοποίησε το Βενιζέλο ότι, αν προχωρούσε σε χρεοστάσιο, θα δημιουργούνταν σοβαρά προβλήματα με την πίστη της Ελλάδας στο εξωτερικό. Το ίδιο επίσης θα γινόταν, αν υλοποιούσαν τη σκέψη συγχωνεύσεως της Τ.τ.Ε. με την Εθνική Τράπεζα.
http://eistorias.wordpress.com/category ... %81%CE%B1/
1391.—Πεθαίνει ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ιωάννης Ε’ Παλαιολόγος. Ο Ιωάννης Ε’ Παλαιολόγος υπήρξε συναυτοκράτορας του Ιωάννη ΣΤ’ Καντακουζηνού από το 1341 μέχρι το 1354, όταν ο δεύτερος παραιτήθηκε, και, έμεινε μόνος στον θρόνο μέχρι τον θάνατό του το 1391.Η περίοδος αυτή σημαδεύτηκε από δύο ολέθριους για την αυτοκρατορία εμφυλίους πολέμους.
1810.—(κατ’ άλλους 18 του μήνα) Μεγάλος σεισμός πλήττει την νήσο Κρήτη. Οι καταστροφές είναι ανυπολόγιστες και περισσότεροι από 2.000 άνθρωποι χάνουν την ζωή τους. Ο John Calt αναφέρει πως ½ της πόλης του Ηρακλείου κατεστράφη και χιλιάδες είναι τα θύματα.
1816.—Αποβιβάζεται στην Κέρκυρα ο Τόμας Μέτλαντ (1759 – 1824), πρώτος Ύπατος Αρμοστής των Ιονίων Νήσων.
1821.—Εις το Κίσνοβον της Ρωσίας, μέσα εις το αρχοντικό των Υψηλάντηδων, οι τέσσαρες αδελφοί Αλέξανδρος, Δημήτριος, Νικόλαος και Γεώργιος, συντάσσουν την προκήρυξιν προς τους λαούς της Μολδοβλαχίας. Προσφέρουν και οι τέσσαρες, όλην των την περιουσίαν και τους μισθούς των, διά τον αγώνα. Δεν απομένει παρά το κτήμα της Κοζνίτσας, που ανήκει εις την μητέρα των Ελισάβετ, χήραν του Κωνσταντίνου Υψηλάντη. Ο Αλέξανδρος πηγαίνει εις εν παρακείμενον δωμάτιον, όπου η μητέρα του βρίσκεται με το τελευταίον από τα παιδιά της, τον Γρηγόριον ηλικίας τότε 14 χρόνων, και την ρωτάει αν μπορούν να προσφέρουν και τα εισοδήματα απ’ αυτό το κτήμα, που ανέρχονται σε 54 χιλιάδες ρούβλια ετησίως. «Παιδιά μου, απήντησε η μητέρα του, εγώ προσφέρω εις την πατρίδα εσάς, τα φίλτατά μου, και θα λυπηθώ τα ρούβλια που θα χάσω;»,
1826.—Οι τουρκικές δυνάμεις προσεπάθησαν δια τρομακτικών εφόδων να καταλάβουν το Μεσολόγγι αλλ’ απέτυχον. 28 Έλληνες πεσόντες.
.—Ο φιλέλλην Σατωβριάνδος ιδρύει στο Παρίσι την “Φιλελληνική Εταιρεία”.
1833.—Εκυκλοφόρησε το πρώτον φύλον της «Εφημερίδος της Κυβερνήσεως τού βασιλείου της Ελλάδος». Η εφημερίδα συντάσσεται εις την ελληνικήν και τη γερμανικήν γλώσσα. Μετά την ενηλικίωση του Όθωνα, θα σταματήσει να συντάσσεται στην γερμανική.
1842.—Απέθανεν εις Μόσχαν ο εξ Ιωαννίνων εθνικός ευεργέτης, Νικόλαος Ζωσιμάς. Ούτος, καθώς καί οι πέντε άλλοι αδελφοί του, Ιωάννης, Αναστάσιος, Θεοδόσιος, Ζώης καί Μιχαήλ, διέθεσαν τήν κολοσσιαίαν περουσίαν των χάριν της εκπαιδεύσεως τού υποδούλου Ελληνισμού, συνέτρεξαν δε πολλαπλώς στον Αγώνα.
1844.—Ο Κωνσταντίνος Κανάρης γίνεται πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου.
1852.—Γεννιέται στην Κωνσταντινούπολη ο ζωγράφος Θεόδωρος Ράλλης, γνωστός και ως Théodore Jacques Ralli ή Rallis). Ανήκει στην «γαλλική ακαδημαϊκή σχολή» του ύστερου 19ου αιώνα. Σήμερα θεωρείται ο πιο χαρακτηριστικός έλληνας «οριενταλιστής» ζωγράφος. Γόνος πλούσιας οικογένειας μεγαλεμπόρων από την Κωνσταντινούπολη και με ρίζες χιώτικες, ο Ράλλης σπούδασε ζωγραφική στην Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού, με υποτροφία του βασιλιά Όθωνα.
1878.—Η νέα εξέγερση εναντίον τούρκων και βουλγάρων προετοιμαζόταν ήδη από τα τέλη του 1877 από την Κεντρική Επιτροπή της “Εθνικής Αμύνης” και της “Αδελφότητος”. Έτσι στις 16 Φεβρουαρίου 1878, λαμβάνει χώρα απόβαση Ελλήνων εθελοντών στο Λιτόχωρο. Από το Μάϊο αρχίζει αντάρτικο κίνημα στη Δυτική Μακεδονία.
1900.—Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι πείνα και στερήσεις μαστίζουν τους Έλληνες της Αμερικής.
1902.—Ο βουλευτής Μεσολογγίου Κωνσταντίνος Τρικούπης, εξάδελφος του Χαριλάου,στην συνεδρίαση της βουλής της 9ης Φεβρουαρίου, θεώρησε ότι ο διατυπώθηκαν υπαινιγμοί κατά του Χαρίλαου για την ήττα του 1897, και γι’αυτό ράπισε τον βουλευτή Β. Βουδούρη. Παρ’όλο που στην αρχή φάνηκε ότι το επεισόδιο δεν θα είχε συνέχεια, ο Βουδούρης άλλαξε γνώμη και κάλεσε τον Τρικούπη Κωνσταντίνο σε μονομαχία. Τελικά μεσολάβησαν οι μάρτυρες, με αποτέλεσμα οι μονομάχοι να ανταλλάξουν επιστολές πιστοποιήσεως σεβασμού και μη προθέσεως προσβολής κανενός προσώπου. Ο Σουρής σατίρισε το περιστατικό στο «Ρωμιό» της 16ης Φεβρουαρίου 1902.
.—Δεν πρόλαβε να ηρεμήσει η Αθήνα και μια νέα μονομαχία ήρθε να ταράξει ξανά τα νερά της πρωτεύουσας. Πρωταγωνιστές, ο υπουργός δικαιοσύνης Κωνσταντίνος Τοπάλης και ο βουλευτής και στρατιωτικός Κωνσταντίνος Κουμουνδούρος, γιος του πρώην πρωθυπουργού Αλεξάνδρου Κουμουνδούρου.Αιτία, η κατηγορία του Κουμουνδούρου ότι ο Τοπάλης καθυστερούσε αδικαιολόγητα τις ανακρίσεις για τις αιματηρές ταραχές,που είχαν γίνει στις 8 Νοεμβρίου 1901,κατά την διάρκεια των Ευαγγελικών. Η αστυνομία έλαβε εντολή να εμποδίση την μονομαχία, μεσολάβησε ένα κρυφτό μεταξύ μονομάχων και δημοσιογράφων μέχρι την νύκτα της 16ης Φεβρουαρίου, όπου όλοι οι πρωταγωνιστές διανυκτέρευσαν στην έπαυλη Μάνου, στην Κηφισιά.
1906.—Σημειώνονται συγκρούσεις μεταξύ Σέρβων και βουργάρων ανταρτών στην Μακεδονία.
1907.—Γεννιέται στο Ναύπλιο ο Άγγελος Τερζάκης, λογοτέχνης μας που εντάσσεται στη Γενιά του ’30 (πεζογραφία). Μετά το πέρας των σπουδών του, παράλληλα με την δικηγορία που άσκησε, διετέλεσε από το 1937, Γραμματέας, καλλιτεχνικός και Γενικός διευθυντής, κυβερνητικός επίτροπος, διευθυντής δραματολογίου και διευθυντής της Δραματικής του Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940, επιστρατεύθηκε και πολέμησε στην πρώτη γραμμή του Μετώπου, ενώ έγραψε το βιβλίο «Ελληνική Εποποϊία 1940-41», το οποίο αναφέρεται στην ιστορική αυτή περίοδο. Άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου έως το 1931. Από το 1931 αφοσιώθηκε στη λογοτεχνία και συνεργάστηκε με εφημερίδες και περιοδικά όπου έδωσε πολλά δοκίμια και κριτικές μελέτες. Έγραψε διηγήματα, μυθιστορήματα, δραματικά έργα και κριτικά έργα και γενικά θεωρείται ο κυριότερος εκπρόσωπος του νεοελληνικού μυθιστορήματος.
1912.—Με αφορμή τον φόνο τριών οθωμανών, δημιουργούνται εντονότατα προβλήματα στην νήσο Κρήτη και ακολουθεί νότα των Μεγάλων Δυνάμεων.
1913.— Από τις 16 μέχρι τις 19 Φεβρουαρίου, έγιναν όλες οι απαραίτητες προκαταρκτικές ενέργειες και η συγκέντρωση των μονάδων του Β’τμήματος στρατιάς που θα ενεργούσαν την κύρια επίθεση στο μέτωπο των Ιωαννίων στην Ήπειρο. Παράλληλα, η Μοίρα Ιονίου του ελληνικού στόλου, εκτελούσε βολές κατά των τουρκικών θέσεων στους Αγίους Σαράντα και εικονικές αποβάσεις, με σκοπό τον αντιπερισπασμό.
1914.—Αρχίζει η εκκένωση της Ηπείρου, εν μέσω συλλαλητηρίων υπέρ της αυτονομίας. Οι Άγιοι Σαράντα και το Δέλβινο κηρύσσουν την ανεξαρτησία τους.Την ίδια ημέρα όμως, ο Συνταγματάρχης Κοντούλης, εκκενώνει την Μοσχόπολη και την παραδίδει στους αλβανούς, βάσει της διακοινώσεως των Μεγάλων Δυνάμεων.
1918.—Ο Γάλλος στρατηγός Σαλ του συμμαχικού στρατού κατοχής στην περιοχή Κορυτσάς, επιτρέπει να ανοίξουν πάλι τα Ελληνικά σχολεία.
1919.—Αρμένιοι, Εβραίοι και Έλληνες αντιπρόσωποι, συναντώνται στη Νέα Υόρκη και απαιτούν το διαμελισμό του τουρκικού κράτους.
1920.—Η ανακόλουθη στάση των συμμάχων, με τα εμπόδια που παρενέβαλαν στην ελληνική προσπάθεια [ενώ είχαν πεισθεί ότι η συνθήκη την οποία είχαν καταρτήσει με τους τούρκους δεν θα ήταν δυνατόν να επιβληθεί ειμή διά των όπλων], καθώς και η υποστήριξη των Μπολσεβίκων στον Κεμάλ, του έδωσε την ευκαιρία τους πρώτους μήνες του 1920, να συγκεντρώση δυνάμεις για την σύγκρουση μετά των Ελλήνων και για την κατάληψη της ανθρακοφόρου περιοχής της Ποντοηρακλείας, περιοχή [Ζαγκουλντάκ] την οποία οι Γάλλοι εγκατέλειψαν χωρίς αντίσταση.Η Γαλλία επιθυμούσε να συνθηκολογήση με τον Κεμάλ και ήταν πρόθυμη να εκκενώση την Κιλικία από τον Δεκέμβριο του 1919. [Η συμμαχική συναίνεσις-Αι αποφάσεις των Δυνάμεων δια την τουρκίαν-ΓΕΣ]
1921.—Καθ’ όλον το μέτωπον των αντιμαχομένων Ελλήνων και τούρκων γίνεται δράσις περιπόλων.
.— Στον Βόλο, διοργανώνεται συλλαλητήριο προς διαμαρτυρία για την σκανδαλώδη υπερτίμηση του άρτου, τη ανοχή των αρχών. Στο συλλαλητήριο συνέρρευσε όλος ο εργαζόμενος πληθυσμός του Βόλου, ο οποίος κατόπιν των λόγων που εξεφώνησαν οι Μπεναρόγια, Σταυράκης, Αποστολίδης κ.α., προέβη σε καταστροφές καταστημάτων. Επί διήμερον επεκράτησε το χάος, μέχρι την άφιξη εκ Λαρίσης ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων. Τα γεγονότα είναι γνωστά ως «Φεβρουαριανά».
1922.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία επικρατεί ηρεμία.
1923.—Εφαρμόζεται στην Ελλάδα το Γρηγοριανό ημερολόγιο και η 16η Φεβρουαρίου γίνεται 01 Μαρτίου. Το κίνητρο της Καθολικής Εκκλησίας στην αλλαγή του ημερολογίου ήταν ότι οι φάσεις της Σελήνης που χρησιμοποιούνταν για να υπολογιστεί το Πάσχα στο Ιουλιανό ημερολόγιο, ήταν σταθερές, με αποτέλεσμα να χάνεται μία ημέρα κάθε 310 χρόνια. Θεσπίστηκε λοιπόν το νέο ημερολόγιο από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄, [από τον οποίο πήρε το όνομά του], στις 24 Φεβρουαρίου του 1582· οι περισσότερες όμως Καθολικές χώρες δεν υιοθέτησαν το νέο ημερολόγιο την ακριβή ημέρα που καθορίστηκε από τη Βούλα του Πάπα, αλλά μήνες ή και χρόνια αργότερα.
1927.—Οι αρχές προχωρούν σε συλλήψεις αξιωματικών, οπαδών της δικτατορίας του Πάγκαλου που σκοπό είχαν την επαναφορά της δικτατορίας.
1930.—Δεκαέξι τραυματίες και σοβαρές ζημιές είναι ο απολογισμός των σεισμών, που πλήττουν το Ηράκλειο Κρήτης.
1931.—Σύμφωνα με καταμέτρηση, το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων του ελληνικού κράτους είναι 46.031.
1932.—Έφτασε στην Αθήνα ο Niemeyer, διευθυντής της Τράπεζας της Αγγλίας, προκειμένου να εξετάσει την κατάσταση της οικονομίας της Ελλάδος.Έμεινε στην Αθήνα δύο εβδομάδες και πριν φύγει ειδοποίησε το Βενιζέλο ότι, αν προχωρούσε σε χρεοστάσιο, θα δημιουργούνταν σοβαρά προβλήματα με την πίστη της Ελλάδας στο εξωτερικό. Το ίδιο επίσης θα γινόταν, αν υλοποιούσαν τη σκέψη συγχωνεύσεως της Τ.τ.Ε. με την Εθνική Τράπεζα.
http://eistorias.wordpress.com/category ... %81%CE%B1/
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
17 Φεβρουαρίου
364.—Ο αυτοκράτορας Ιοβιανός, ενώ επέστρεφε από τη Συρία στην Κωνσταντινούπολη, πεθαίνει στα Δαδάστανα της Βιθυνίας, κάτω από ύποπτες συνθήκες, μετά από βασιλεία οκτώ μηνών. Αναγορεύθηκε αυτοκράτορας από τον στρατό, μετά τον θάνατο του Ιουλιανού [363]. Πρώτο του έργο ως αυτοκράτορας, ήταν η κατάργηση των διαταγμάτων υπέρ της Εθνικής λατρείας και η απόδοση εις τους Χριστιανούς των καταργημένων προνομίων τους, επιτρέποντας παράλληλα στους Εθνικούς την ελεύθερη χρήση των ναών τους.
1568.—Ο Σελίμ Β’, γιος και διάδοχος του Σουλεϊμάν Β’,υπογράφει συνθήκη ειρήνης για οκτώ χρόνια με τον Γερμανό αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Β’ (1527 – 1576). Η συνθήκη αυτή, που τερμάτιζε τον ουγγρικό πόλεμο, ελευθέρωνε τα χέρια του σουλτάνου έτσι ώστε να αρχίση κρυφές ετοιμασίες για την δημιουργία ενός μεγάλου στόλου με σκοπό την κατάληψη της Κύπρου. Η επιθυμία των οθωμανών να καταλάβουν την Κύπρο είναι κιόλας ζωηρή κατά τα τελευταία χρόνια το Σουλεϊμάν Α’, αλλά διάφοροι λόγοι συντελούσαν στην αναβολή της εκστρατείας.
1795.—Πρωτοφανή μαρτύρια και τελικά η αγχόνη, δίνουν τέλος στην ζωή του νεομάρτυρα Θεόδωρου του Βυζαντίου. Ήταν μόλις 20 ετών και μαρτύρησε από τους τούρκους στην Μυτιλήνη.
1826.—Τρία Μεσολογγίτικα πλοία τρέπουν εις φυγήν τουρκικήν μοίραν από τριάντα δύο πολεμικά σκάφη και την αναγκάζουν ν’ αποσυρθή εις την νήσον Σκύλλαν.
1828.—Ο Καποδίστριας απηύθυνε διαταγή προς τους ‘’αυτόνομους’’ οπλαρχηγούς των Σποράδων, με την οποία κατέστησε σαφή την πρόθεση της κυβέρνησης για την εκκαθάριση των νησιών και ταυτόχρονα τους καλούσε να ακολουθήσουν τον Μιαούλη στην Σαλαμίνα και να ενταχθούν στο νόμιμο στράτευμα.
1831.—Ο Κυβερνήτης ανακοινώνει την έκδοση 3.000.000 φοινίκων σε χαρτονομίσματα.
1832.—Χριστιανοί αλλά και τούρκοι της Μυτιλήνης, τίμησαν παντοιοτρόπως τον άγιο νεομάρτυρα Θεόδωρο τον Βυζάντιο, αλλά και τον επίσης προστάτη τους Άγιο Αθανάσιο, στους οποίους απέδωσαν την σωτηρία του νησιού τους από την πανώλη που παρολίγον να το αφανίσει.
1892.—Η ενέργεια του βασιλέα Γεωργίου Α’ να αποπέμψει τον πρωθυπουργό Δηλιγιάννη (μολονότι η κυβέρνησή του έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής) αποτελεί άρνηση της Αρχής της Δεδηλωμένης.
1901.—Γίνεται γνωστό ότι την προηγούμενη χρονιά, οι νεκροί από τη φυματίωση που μαστίζε για αρκετόν καιρό την Αθήνα έφθασαν τους 600.
1905.—Οι ομάδες των μακεδονομάχων Καούδη και Κουκουλάκη οι οποίες βρίσκονται στο Λέχοβο και παραμένουν εκεί εξαιτίας του χιονιού που έχει κατακλύσει την περιοχή, συλλαμβάνουν δύο εξαρχικούς, κατοίκους της Ζαγορίτσανης, και τέσσερις από τη Μπόμπιστα, οι οποίοι μετέφεραν όπλα στη Ζαγορίτσανη. Τους σκοτώνουν όλους, εκτός από έναν ιερέα ο οποίος προσποιείται τον πατριαρχικό.
1907.—Δολοφονείται από τους βουλγάρους ο Μακεδονομάχος Βαρθολομαίος Προσαλέντης.
1908.—Δολοφονείται από τους βουλγάρους στον Νικήτα[Νικήτη] Χαλκιδικής ,ο Μακεδονομάχος Ευάγγελος Λύκας.
1913.—Από τις 16 μέχρι τις 19 Φεβρουαρίου, έγιναν όλες οι απαραίτητες προκαταρκτικές ενέργειες και η συγκέντρωση των μονάδων του Β’τμήματος στρατιάς που θα ενεργούσαν την κύρια επίθεση στο μέτωπο των Ιωαννίων στην Ήπειρο. Παράλληλα, η Μοίρα Ιονίου του ελληνικού στόλου, εκτελούσε βολές κατά των τουρκικών θέσεων στους Αγίους Σαράντα και εικονικές αποβάσεις, με σκοπό τον αντιπερισπασμό.
.—Η τουρκική κυβέρνηση, με επανειλημμένα διαβήματά της προς τον νέο Οικουμενικό Πατριάρχη, ζητά τη μεσολάβησή του για σύναψη ειρήνης με την Ελλάδα.
1913.—[17-21/2] Μάχη στα Πλατανούδια, κοντά στην Τερπνή του νομού Σερρών μεταξύ Ελλήνων και βουλγάρων. Στις αρχές Φεβρουάριου 1913 οί μέχρι τότε σύμμαχοι των Ελλήνων Βούλγαροι, θέλοντας νά φτάσουν στή Θεσσαλονίκη, εισέβαλαν από τις γέφυρες του Στρυμόνος στό Στρυμονικό καί στην Κουμαριά, έσφαξαν τις ελληνικές φρουρές των γεφυρών από 5 καί 5 άντρες, έσφαξαν στό Δημητρίτσι άλλη μία φρουρά 10 άντρων, καί στρατοπέδευσαν στό Ξυλότρο (Άγια Παρασκευή), έσφαξαν δέ καί άμαχο πληθυσμό ιδίως στό Δημητρίτσι. Ο λοχαγός Γαργαλίδης, έστειλε στήν Τερπνή γιά την αντιμετώπισι των βούλγαρων εισβολέων τον ένα λόχο του, με 130 οπλίτες καί 6 αξιωματικούς.
1914.—Καταρτίζεται προσωρινή κυβέρνησις της αυτονόμου Βορείου Ηπείρου.
Στο Αργυρόκαστρο η Ελληνική Επαναστατική Συνέλευση ανακηρύσσει την “Αυτόνομη Πολιτεία της Βορείου Ηπείρου” και ο στρατός της αρχίζει αμέσως δράση. Ο ηρωικός αγών των Βορειοειπηρωτών είχε ως ευτυχή κατάληξη, μερικούς μήνες αργότερα, την επίσημη αναγνώριση της αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου, με το Πρωτόκολλο της Κερκύρας (17 Μαΐου 1914). Αυτονομία, η οποία κατελύθη δυστυχώς αργότερα, και η Βορειοηπειρωτική υπόθεση παραμένει αδικαίωτος έως σήμερα.
.—Ο εθνικός στρατός εγκαταλείπει την Βόρειο Ήπειρο.
http://eistorias.wordpress.com/category ... %81%CE%B1/
364.—Ο αυτοκράτορας Ιοβιανός, ενώ επέστρεφε από τη Συρία στην Κωνσταντινούπολη, πεθαίνει στα Δαδάστανα της Βιθυνίας, κάτω από ύποπτες συνθήκες, μετά από βασιλεία οκτώ μηνών. Αναγορεύθηκε αυτοκράτορας από τον στρατό, μετά τον θάνατο του Ιουλιανού [363]. Πρώτο του έργο ως αυτοκράτορας, ήταν η κατάργηση των διαταγμάτων υπέρ της Εθνικής λατρείας και η απόδοση εις τους Χριστιανούς των καταργημένων προνομίων τους, επιτρέποντας παράλληλα στους Εθνικούς την ελεύθερη χρήση των ναών τους.
1568.—Ο Σελίμ Β’, γιος και διάδοχος του Σουλεϊμάν Β’,υπογράφει συνθήκη ειρήνης για οκτώ χρόνια με τον Γερμανό αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Β’ (1527 – 1576). Η συνθήκη αυτή, που τερμάτιζε τον ουγγρικό πόλεμο, ελευθέρωνε τα χέρια του σουλτάνου έτσι ώστε να αρχίση κρυφές ετοιμασίες για την δημιουργία ενός μεγάλου στόλου με σκοπό την κατάληψη της Κύπρου. Η επιθυμία των οθωμανών να καταλάβουν την Κύπρο είναι κιόλας ζωηρή κατά τα τελευταία χρόνια το Σουλεϊμάν Α’, αλλά διάφοροι λόγοι συντελούσαν στην αναβολή της εκστρατείας.
1795.—Πρωτοφανή μαρτύρια και τελικά η αγχόνη, δίνουν τέλος στην ζωή του νεομάρτυρα Θεόδωρου του Βυζαντίου. Ήταν μόλις 20 ετών και μαρτύρησε από τους τούρκους στην Μυτιλήνη.
1826.—Τρία Μεσολογγίτικα πλοία τρέπουν εις φυγήν τουρκικήν μοίραν από τριάντα δύο πολεμικά σκάφη και την αναγκάζουν ν’ αποσυρθή εις την νήσον Σκύλλαν.
1828.—Ο Καποδίστριας απηύθυνε διαταγή προς τους ‘’αυτόνομους’’ οπλαρχηγούς των Σποράδων, με την οποία κατέστησε σαφή την πρόθεση της κυβέρνησης για την εκκαθάριση των νησιών και ταυτόχρονα τους καλούσε να ακολουθήσουν τον Μιαούλη στην Σαλαμίνα και να ενταχθούν στο νόμιμο στράτευμα.
1831.—Ο Κυβερνήτης ανακοινώνει την έκδοση 3.000.000 φοινίκων σε χαρτονομίσματα.
1832.—Χριστιανοί αλλά και τούρκοι της Μυτιλήνης, τίμησαν παντοιοτρόπως τον άγιο νεομάρτυρα Θεόδωρο τον Βυζάντιο, αλλά και τον επίσης προστάτη τους Άγιο Αθανάσιο, στους οποίους απέδωσαν την σωτηρία του νησιού τους από την πανώλη που παρολίγον να το αφανίσει.
1892.—Η ενέργεια του βασιλέα Γεωργίου Α’ να αποπέμψει τον πρωθυπουργό Δηλιγιάννη (μολονότι η κυβέρνησή του έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής) αποτελεί άρνηση της Αρχής της Δεδηλωμένης.
1901.—Γίνεται γνωστό ότι την προηγούμενη χρονιά, οι νεκροί από τη φυματίωση που μαστίζε για αρκετόν καιρό την Αθήνα έφθασαν τους 600.
1905.—Οι ομάδες των μακεδονομάχων Καούδη και Κουκουλάκη οι οποίες βρίσκονται στο Λέχοβο και παραμένουν εκεί εξαιτίας του χιονιού που έχει κατακλύσει την περιοχή, συλλαμβάνουν δύο εξαρχικούς, κατοίκους της Ζαγορίτσανης, και τέσσερις από τη Μπόμπιστα, οι οποίοι μετέφεραν όπλα στη Ζαγορίτσανη. Τους σκοτώνουν όλους, εκτός από έναν ιερέα ο οποίος προσποιείται τον πατριαρχικό.
1907.—Δολοφονείται από τους βουλγάρους ο Μακεδονομάχος Βαρθολομαίος Προσαλέντης.
1908.—Δολοφονείται από τους βουλγάρους στον Νικήτα[Νικήτη] Χαλκιδικής ,ο Μακεδονομάχος Ευάγγελος Λύκας.
1913.—Από τις 16 μέχρι τις 19 Φεβρουαρίου, έγιναν όλες οι απαραίτητες προκαταρκτικές ενέργειες και η συγκέντρωση των μονάδων του Β’τμήματος στρατιάς που θα ενεργούσαν την κύρια επίθεση στο μέτωπο των Ιωαννίων στην Ήπειρο. Παράλληλα, η Μοίρα Ιονίου του ελληνικού στόλου, εκτελούσε βολές κατά των τουρκικών θέσεων στους Αγίους Σαράντα και εικονικές αποβάσεις, με σκοπό τον αντιπερισπασμό.
.—Η τουρκική κυβέρνηση, με επανειλημμένα διαβήματά της προς τον νέο Οικουμενικό Πατριάρχη, ζητά τη μεσολάβησή του για σύναψη ειρήνης με την Ελλάδα.
1913.—[17-21/2] Μάχη στα Πλατανούδια, κοντά στην Τερπνή του νομού Σερρών μεταξύ Ελλήνων και βουλγάρων. Στις αρχές Φεβρουάριου 1913 οί μέχρι τότε σύμμαχοι των Ελλήνων Βούλγαροι, θέλοντας νά φτάσουν στή Θεσσαλονίκη, εισέβαλαν από τις γέφυρες του Στρυμόνος στό Στρυμονικό καί στην Κουμαριά, έσφαξαν τις ελληνικές φρουρές των γεφυρών από 5 καί 5 άντρες, έσφαξαν στό Δημητρίτσι άλλη μία φρουρά 10 άντρων, καί στρατοπέδευσαν στό Ξυλότρο (Άγια Παρασκευή), έσφαξαν δέ καί άμαχο πληθυσμό ιδίως στό Δημητρίτσι. Ο λοχαγός Γαργαλίδης, έστειλε στήν Τερπνή γιά την αντιμετώπισι των βούλγαρων εισβολέων τον ένα λόχο του, με 130 οπλίτες καί 6 αξιωματικούς.
1914.—Καταρτίζεται προσωρινή κυβέρνησις της αυτονόμου Βορείου Ηπείρου.
Στο Αργυρόκαστρο η Ελληνική Επαναστατική Συνέλευση ανακηρύσσει την “Αυτόνομη Πολιτεία της Βορείου Ηπείρου” και ο στρατός της αρχίζει αμέσως δράση. Ο ηρωικός αγών των Βορειοειπηρωτών είχε ως ευτυχή κατάληξη, μερικούς μήνες αργότερα, την επίσημη αναγνώριση της αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου, με το Πρωτόκολλο της Κερκύρας (17 Μαΐου 1914). Αυτονομία, η οποία κατελύθη δυστυχώς αργότερα, και η Βορειοηπειρωτική υπόθεση παραμένει αδικαίωτος έως σήμερα.
.—Ο εθνικός στρατός εγκαταλείπει την Βόρειο Ήπειρο.
http://eistorias.wordpress.com/category ... %81%CE%B1/
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
18 Φεβρουαρίου
842.—Η αυτοκράτειρα Θεοδώρα, χήρα τού Θεοφίλου και επίτροπος τού ανηλίκου υιού της Μιχαήλ τού Γ’, διατάσσει την αναστήλωσιν των εικόνων, συμφώνως προς τας αποφάσεις της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου. Η αναστήλωσις γίνεται μεγαλοπρεπώς εις όλους τους ναούς της αυτοκρατορίας την επομένην, ήτις συνέπιπτε να είναι η πρώτη Κυριακή των Νηστειών.
1799.—Ρωσοτουρκικά στρατεύματα αποβιβάζονται στην Βίδο, παρακείμενο νησάκι της Κερκύρας. Λίγο νωρίτερα η Βίδος δέχθηκε σφοδρότατο βομβαρδισμό. Το νησί του Βίδο, ήταν το μόνο που εφοδίαζε τους κατοίκους της πόλεως, λαθραία τις βραδυνές ώρες, με είδη διατροφής και οι Γάλλοι αμύνοντο σθεναρά στην τετράμηνη πολιορκία της Κερκύρας από δέκα ρωσικά πλοία γραμμής, τέσσερεις φρεγάτες, κορβέτες, και τριάντα τουρκικά πλοία. Με τη συνεργασία του πολεμικού Γενναίος, κατάφερναν να ελέγχουν και διαφυλάσσουν την βόρειο πλευρά του Φρουρίου, έως την ημέρα που το Γενναίος διατάχθηκε να πλεύσει προς Αγκόνα.Το κενό που δημιουργήθηκε στην άμυνα, εκμεταλλεύθηκαν οι Ρώσοι και το πρωῒ της 18ης Φεβρουαρίου, άρχισαν την επίθεση κατά της Βίδου, με καταιγισμό κανονιοβολισμών. Ακολούθησε αποβίβασις αγήματος στρατιωτών, σε τρεία διαφορετικά σημεία. Το νησί έπεσε μετά από τρίωρη αντίσταση της γαλλικής φρουράς. Οι τούρκοι κατέσφαξαν σχεδόν όλους τους αιχμαλώτους, και γέμισαν το νησί με αποκεφαλισμένα πτώματα παρ’ όλη την προσπάθεια των ρώσων να τους προστατέψουν.
1828.—Ο Ανδρέας Μιαούλης, κατ’ εντολή του Ιωάννη Καποδίστρια, ξεκινά την εκκαθάριση των Σποράδων νήσων απ’ τους πειρατές.
1837.—Το βαυαρικό κράτος δανειοδοτεί την Ελλάδα με 4.640.000 δραχμές για την ανέγερση των Ανακτόρων.
1856.—Εγκαινιάζεται στην Οθωμανική Αυτοκρατορία η περίοδος των Τανζιμάτ (μεταρρυθμίσεων). Ο Σουλτάνος αποφασίζει την έκδοση του ‘’Χάτι Χουμαγιούν’’, διατάγματος που προβλέπει πολλά δικαιώματα για τις μειονότητες στην επικράτειά της. Υπόσχεται πλήρη ισότητα των υπηκόων του, ανεξαρτήτως θρησκεύματος ή καταγωγής..
1857.—Αρχίζει η απομάκρυνση του Αγγλογαλλικού στρατού κατοχής.Με το ξέσπασμα του ρωσοτουρκικού πολέμου του 1854, και τον ξεσηκωμό των υπόδουλων περιοχών της Θεσσαλίας, Μακεδονίας, Ηπείρου και Κρήτης, εκτός πολλών άλλων, οι πρέσβεις Αγγλίας και Γαλλίας, υπέβαλλαν χωριστές διακοινώσεις προς την ελληνική κυβέρνηση, με τις οποίες απαιτούσαν απ’ την Ελλάδα, να μη φέρει προσκόμματα στην προσπάθεια των «συμμάχων» να βοηθήσουν την τουρκία, και ως λύση υπαινίσσονταν την παραίτηση της κυβέρνησης και τοποθέτηση άλλης πιο φιλικής προς αυτούς. Ο ενθουσιασμός και η απόφαση του βασιλέως Όθωνα να ‘’εξέλθει’’ των συνόρων και να ηγηθεί προσωπικώς της επανάστασης, εμποδίστηκε από την διστακτικότητα των υπουργών του. Εν των μεταξύ, αγγλογαλλικά πολεμικά πλοία κατέλαβαν τα λιμάνια των Σπετσών, Χαλκίδος, Ναυπλίου και Πατρών και τα πληρώματά τους εξερχόμενα στη στεριά, προκαλούσαν, ύβριζαν και ερέθιζαν το λαό. Όλα δε τα ελληνικά πλοία συλλαμβάνονταν κι ερευνούνταν και ό,τι πολεμικά, φαρμακευτικά και άλλα εφόδια βρίσκονταν σ’ αυτά κατάσχονταν και ρίχνονταν στη θάλασσα.
1878.—Πεντακόσιοι Έλληνες επαναστάτες από την δυτική Μακεδονία συγκεντρώνονται υπό τον οπλαρχηγό Ιωσήφ Λιάτη και τον αξιωματικό Κωνσταντίνο Δημητριάδη στο όρος Βουρινό, νοτίως της Κοζάνης. Σκοπός τους η εξέγερση ολόκληρης της Μακεδονίας, η οποία από καιρό ήταν σε κατάσταση επαναστατικής αναμονής.
1883.—Γεννιέται ο Νίκος Καζαντζάκης, μυθιστοριογράφος, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και πολιτικός.Θεωρείται από τις κορυφαίες μορφές της ελληνικής λογοτεχνίας. Πολυγραφότατος ασχολήθηκε με όλα τα είδη της και έκανε πάρα πολύ καλές μεταφράσεις ξένων συγγραφέων. Όταν ασπάσθηκε τον βουδισμό, ξεκίνησε να γράφει την «Ασκητική» και μέσω αυτής εξέφρασε την θεώρησή του για τον άνθρωπο, την πορεία του προς τον θάνατο και την σχέση του με τον Θεό. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου, ειδικώς μετά την περίοδο που διορίστηκε διευθυντής του μεταφραστικού τμήματος της UNESCO στο Παρίσι.[Όταν τα Σοβιετικά στρατεύματα εισέβαλλαν στην Βουδαπέστη το 1956, ο Καζαντζάκης, με παγκόσμια δήλωσή του, εχαιρέτησε τον «ελευθερωτή σοβιετικό στρατό», εξασφαλίζοντας την κάλυψη και προβολή από την παγκόσμια αριστερά. Από τότε η γραμμή κάθε κομμουνιστικού κόμματος, θεωρούσε τον Καζαντζάκη, μεγάλο συγγραφέα ].
1896.—Γεννιέται ο διάσημος μαέστρος Δημήτρης Μητρόπουλος. Διευθυντής ορχήστρας, πιανίστας, συνθέτης και παιδαγωγός, δεν ανήκει στις περιπτώσεις εκείνων που αγνοήθηκαν στην εποχή τους· αντιθέτως, αναγνωρίστηκε ως ένας από τους κορυφαίους αρχιμουσικούς της γενιάς του και τιμήθηκε με ανώτατες διακρίσεις τόσο από την ελληνική Πολιτεία όσο και από τα σημαντικά μουσικά ιδρύματα της Eυρώπης και της Aμερικής. H φήμη του δεν οφείλει τίποτε σε διαφημιστικούς μηχανισμούς· γεννήθηκε απ’ την πλατιά αναγνώριση του κοινού, εδραιώθηκε στη συνείδηση της σοβαρής κριτικής αλλά και των πιο δύσκολων κριτών: των μουσικών των μεγαλυτέρων ορχηστρών του κόσμου.
1900.—Ο Φώτιος (κατά κόσμον Γεώργιος Πέρογλου) εκλέγεται νέος πατριάρχης Αλεξανδρείας μετά τον θάνατο του προκατόχου του Σωφρονίου. Γεννήθηκε στην Τήνο το 1853. Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχείας του διακρίθηκε για τα πατριωτικά του αισθήματα, ενώ ενίσχυσε παντοιοτρόπως τον Μακεδονικό Αγώνα. Πέθανε στη Ζυρίχη το 1925.
1964.- Ο Γεώργιος Παπανδρέου λαμβάνει από τον βασιλιά Παύλο την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, μετά το θριαμβευτικό 52,87% που συγκέντρωσε η Ένωση Κέντρου στις εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr#ixzz2th4iBJwd
842.—Η αυτοκράτειρα Θεοδώρα, χήρα τού Θεοφίλου και επίτροπος τού ανηλίκου υιού της Μιχαήλ τού Γ’, διατάσσει την αναστήλωσιν των εικόνων, συμφώνως προς τας αποφάσεις της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου. Η αναστήλωσις γίνεται μεγαλοπρεπώς εις όλους τους ναούς της αυτοκρατορίας την επομένην, ήτις συνέπιπτε να είναι η πρώτη Κυριακή των Νηστειών.
1799.—Ρωσοτουρκικά στρατεύματα αποβιβάζονται στην Βίδο, παρακείμενο νησάκι της Κερκύρας. Λίγο νωρίτερα η Βίδος δέχθηκε σφοδρότατο βομβαρδισμό. Το νησί του Βίδο, ήταν το μόνο που εφοδίαζε τους κατοίκους της πόλεως, λαθραία τις βραδυνές ώρες, με είδη διατροφής και οι Γάλλοι αμύνοντο σθεναρά στην τετράμηνη πολιορκία της Κερκύρας από δέκα ρωσικά πλοία γραμμής, τέσσερεις φρεγάτες, κορβέτες, και τριάντα τουρκικά πλοία. Με τη συνεργασία του πολεμικού Γενναίος, κατάφερναν να ελέγχουν και διαφυλάσσουν την βόρειο πλευρά του Φρουρίου, έως την ημέρα που το Γενναίος διατάχθηκε να πλεύσει προς Αγκόνα.Το κενό που δημιουργήθηκε στην άμυνα, εκμεταλλεύθηκαν οι Ρώσοι και το πρωῒ της 18ης Φεβρουαρίου, άρχισαν την επίθεση κατά της Βίδου, με καταιγισμό κανονιοβολισμών. Ακολούθησε αποβίβασις αγήματος στρατιωτών, σε τρεία διαφορετικά σημεία. Το νησί έπεσε μετά από τρίωρη αντίσταση της γαλλικής φρουράς. Οι τούρκοι κατέσφαξαν σχεδόν όλους τους αιχμαλώτους, και γέμισαν το νησί με αποκεφαλισμένα πτώματα παρ’ όλη την προσπάθεια των ρώσων να τους προστατέψουν.
1828.—Ο Ανδρέας Μιαούλης, κατ’ εντολή του Ιωάννη Καποδίστρια, ξεκινά την εκκαθάριση των Σποράδων νήσων απ’ τους πειρατές.
1837.—Το βαυαρικό κράτος δανειοδοτεί την Ελλάδα με 4.640.000 δραχμές για την ανέγερση των Ανακτόρων.
1856.—Εγκαινιάζεται στην Οθωμανική Αυτοκρατορία η περίοδος των Τανζιμάτ (μεταρρυθμίσεων). Ο Σουλτάνος αποφασίζει την έκδοση του ‘’Χάτι Χουμαγιούν’’, διατάγματος που προβλέπει πολλά δικαιώματα για τις μειονότητες στην επικράτειά της. Υπόσχεται πλήρη ισότητα των υπηκόων του, ανεξαρτήτως θρησκεύματος ή καταγωγής..
1857.—Αρχίζει η απομάκρυνση του Αγγλογαλλικού στρατού κατοχής.Με το ξέσπασμα του ρωσοτουρκικού πολέμου του 1854, και τον ξεσηκωμό των υπόδουλων περιοχών της Θεσσαλίας, Μακεδονίας, Ηπείρου και Κρήτης, εκτός πολλών άλλων, οι πρέσβεις Αγγλίας και Γαλλίας, υπέβαλλαν χωριστές διακοινώσεις προς την ελληνική κυβέρνηση, με τις οποίες απαιτούσαν απ’ την Ελλάδα, να μη φέρει προσκόμματα στην προσπάθεια των «συμμάχων» να βοηθήσουν την τουρκία, και ως λύση υπαινίσσονταν την παραίτηση της κυβέρνησης και τοποθέτηση άλλης πιο φιλικής προς αυτούς. Ο ενθουσιασμός και η απόφαση του βασιλέως Όθωνα να ‘’εξέλθει’’ των συνόρων και να ηγηθεί προσωπικώς της επανάστασης, εμποδίστηκε από την διστακτικότητα των υπουργών του. Εν των μεταξύ, αγγλογαλλικά πολεμικά πλοία κατέλαβαν τα λιμάνια των Σπετσών, Χαλκίδος, Ναυπλίου και Πατρών και τα πληρώματά τους εξερχόμενα στη στεριά, προκαλούσαν, ύβριζαν και ερέθιζαν το λαό. Όλα δε τα ελληνικά πλοία συλλαμβάνονταν κι ερευνούνταν και ό,τι πολεμικά, φαρμακευτικά και άλλα εφόδια βρίσκονταν σ’ αυτά κατάσχονταν και ρίχνονταν στη θάλασσα.
1878.—Πεντακόσιοι Έλληνες επαναστάτες από την δυτική Μακεδονία συγκεντρώνονται υπό τον οπλαρχηγό Ιωσήφ Λιάτη και τον αξιωματικό Κωνσταντίνο Δημητριάδη στο όρος Βουρινό, νοτίως της Κοζάνης. Σκοπός τους η εξέγερση ολόκληρης της Μακεδονίας, η οποία από καιρό ήταν σε κατάσταση επαναστατικής αναμονής.
1883.—Γεννιέται ο Νίκος Καζαντζάκης, μυθιστοριογράφος, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και πολιτικός.Θεωρείται από τις κορυφαίες μορφές της ελληνικής λογοτεχνίας. Πολυγραφότατος ασχολήθηκε με όλα τα είδη της και έκανε πάρα πολύ καλές μεταφράσεις ξένων συγγραφέων. Όταν ασπάσθηκε τον βουδισμό, ξεκίνησε να γράφει την «Ασκητική» και μέσω αυτής εξέφρασε την θεώρησή του για τον άνθρωπο, την πορεία του προς τον θάνατο και την σχέση του με τον Θεό. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου, ειδικώς μετά την περίοδο που διορίστηκε διευθυντής του μεταφραστικού τμήματος της UNESCO στο Παρίσι.[Όταν τα Σοβιετικά στρατεύματα εισέβαλλαν στην Βουδαπέστη το 1956, ο Καζαντζάκης, με παγκόσμια δήλωσή του, εχαιρέτησε τον «ελευθερωτή σοβιετικό στρατό», εξασφαλίζοντας την κάλυψη και προβολή από την παγκόσμια αριστερά. Από τότε η γραμμή κάθε κομμουνιστικού κόμματος, θεωρούσε τον Καζαντζάκη, μεγάλο συγγραφέα ].
1896.—Γεννιέται ο διάσημος μαέστρος Δημήτρης Μητρόπουλος. Διευθυντής ορχήστρας, πιανίστας, συνθέτης και παιδαγωγός, δεν ανήκει στις περιπτώσεις εκείνων που αγνοήθηκαν στην εποχή τους· αντιθέτως, αναγνωρίστηκε ως ένας από τους κορυφαίους αρχιμουσικούς της γενιάς του και τιμήθηκε με ανώτατες διακρίσεις τόσο από την ελληνική Πολιτεία όσο και από τα σημαντικά μουσικά ιδρύματα της Eυρώπης και της Aμερικής. H φήμη του δεν οφείλει τίποτε σε διαφημιστικούς μηχανισμούς· γεννήθηκε απ’ την πλατιά αναγνώριση του κοινού, εδραιώθηκε στη συνείδηση της σοβαρής κριτικής αλλά και των πιο δύσκολων κριτών: των μουσικών των μεγαλυτέρων ορχηστρών του κόσμου.
1900.—Ο Φώτιος (κατά κόσμον Γεώργιος Πέρογλου) εκλέγεται νέος πατριάρχης Αλεξανδρείας μετά τον θάνατο του προκατόχου του Σωφρονίου. Γεννήθηκε στην Τήνο το 1853. Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχείας του διακρίθηκε για τα πατριωτικά του αισθήματα, ενώ ενίσχυσε παντοιοτρόπως τον Μακεδονικό Αγώνα. Πέθανε στη Ζυρίχη το 1925.
1964.- Ο Γεώργιος Παπανδρέου λαμβάνει από τον βασιλιά Παύλο την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, μετά το θριαμβευτικό 52,87% που συγκέντρωσε η Ένωση Κέντρου στις εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr#ixzz2th4iBJwd
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
19 Φεβρουαρίoυ
356.—Ο Αρειανιστής [οπαδός της αιρέσεως του Αρείου]αυτοκράτορας Κωνστάντιος Β’, εκδίδει διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο κλείνουν όλοι οι ναοί των εθνικών, στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. [Λιβάνιος περί ιερών : «τους ιερείς νυν δη σιγάν ή τεθνάναι»]
1589.—Η οσία Φιλοθέη, μαστιγωθείσα καί κακοποιηθείσα οικτρώς υπό των τούρκων, αποθνήσκει. Αφορμή για αυτό, ήταν το γεγονός ότι η Αγία παρείχε άσυλο σε νέες Ελληνίδες που λόγω της ομορφιάς τους κινδύνευαν από τις ορέξεις των οθωμανών κατακτητών. Γι’αυτό,το βράδυ της 29ης Νοεμβρίου 1588, ενώ η Αγία αγρυπνούσε στο ναῒδριο του μετοχίου των Πατησίων, εισέβαλαν οι οθωμανοί και την ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου. Δεν πέθανε αμέσως, αλλά οι κακώσεις την κράτησαν κλινήρη, μέχρι την 19η Φεβρουαρίου 1589, οπότε και παρέδωκε το πνεύμα .
1822.—Στον Μητροπολιτικό ναό της Νάουσας, μετά την λειτουργία της Κυριακής της Ορθοδοξίας, ο Ζαφειράκης υψώνει την Σημαία της Επαναστάσεως, κηρύσσοντας έτσι την έναρξή της σε όλη την περιοχή.Στη Μονή Δοβράς, οι Δυτικομακεδόνες πρόκριτοι Ζαφειράκης Θεοδοσίου της Νάουσας, Ναούμ της Έδεσσας, Νιόπλιος της Σιάτιστας, Παπαρέσκος της Καστοριάς κ.ά.με τους αρματολούς Καρατάσο και Γάτσο, απεφάσισαν να αρχίσουν την εξέγερση με κέντρα την Νάουσα, την Καστανιά των Πιερίων και την Σιάτιστα. Στην Βέροια υπήρχε σοβαρός κίνδυνος αποτυχίας, αφού εκεί είχαν εγκατασταθεί πολυάριθμοι τουρκαλβανοί πρόσφυγες του Λάλα της Πελοποννήσου. Με τον ερχομό του αμφιλεγόμενου απεστελμένου του Υψηλάντη Γρηγορίου Σάλα, ο πρόκριτος Ζαφειράκης και ο ίδος ο Σάλας, ξεσήκωσαν τους Ναουσαίους που αφού άκουσαν τους γεμάτους πατριωτισμό λόγους τους στον μητροπολιτικό ναό του αγίου Δημητρίου, ξεχύθηκαν στην πόλη, ζητώντας εκδίκηση για τα όσα υπέστησαν επί αιώνες από τους τούρκους.
1828.—Ο Μιαούλης από τον Πόρο με ένα στολίσκο που τον αποτελούσε το δίκροτο «Ελλάς», οι κανονιοφόροι «Φιλελληνίς» και «Βαυαρία» και μια ένοπλη τράτα, έφθασε στην Σκόπελο όπου συγκέντρωσε όλα τα πλοία που βρήκε στο λιμάνι και στους όρμους του νησιού (41 πλοία), ζητώντας από όλους τους πειρατές να υπακούσουν στις διαταγές του Κυβερνήτη, ενώ μετά τους άφησε να συσκεφθούν και να του απαντήσουν. Στη συνέχεια μετέβη στη Σκιάθο, όπου κατάσχεσε όσα πλοία κατάφερε να βρει (38 περίπου).
1844.—Ψηφίζεται το άθρο 107 [μετέπειτα 114], το τελευταίο του πρώτου Συντάγματος της Ελλάδος, διά τού οποίου καθιερούται η συνταγματική μοναρχία. Μετά την υπογραφή των διαταγμάτων από τον Όθωνα, σχηματίσθηκε η κυβέρνησις Ανδρέα Μεταξά, η οποία προχώρησε στην σύγκληση της πρώτης εν Αθήναις εθνοσυνελεύσεως. Οι εργασίες της ξεκίνησαν στις 8 Νοεμβρίου του 1843, με συμμετοχή 244 πληρεξουσίων [και από σκλαβωμένα ακόμη μέρη της Ελλάδος] πρόεδρο τον 103 ετών Πανούτσο Νοταρά [εκπροσωπούμενο από τον Μαυροκορδάτο],και ολοκληρώθηκαν τον Μάρτιο του1844, εν μέσω 75 συνεδριάσεων. «Η τήρησις του παρόντος Συντάγματος αφιαιρούται εις τον πατριωτισμόν των Ελλήνων».
1878.—Εγκαθίσταται προσωρινή κυβέρνησις της περιοχής Ολύμπου, αποτελεσθείσα εκ των Ε. Κοροβάγγου, Α. Αστερίου, ιερομονάχου Νικηφόρου, Α. Γεωργίου, Γ. Ζαχαριάδου, Ι. Βεργίδου και Ι. Νικολάου, εις ην προσετέθη βραδύτερον και ο επίσκοπος Κίτρους, Νικόλαος. [από άλλη πηγή] «Επαναστατικό σώμα από 500 άνδρες, υπό τον Λοχαγό (ΠΖ) Κοσμά Δουμπιώτη και τους οπλαρχηγούς Βαγγέλη Χοστέβα και Παναγιώτη Καλογήρου, αποβιβάζεται στην παραλία του Λιτοχώρου. Μέσα σε δύο ημέρες κινητοποιήθηκε ολόκληρη η περιοχή Ολύμπου-Πιερίων, με την βοήθεια του επισκόπου Νικολάου, ο οποίος ύψωσε την Σημαία της Επαναστάσεως στον Κολινδρό. Στο Λιτόχωρο σχηματίζεται “Προσωρινή Κυβέρνηση της Μακεδονίας” με πρόεδρο τον ιατρό Ευάγγελο Κοροβάγγο. Έτσι, ολόκληρη η περιοχή από τα Τέμπη μέχρι την Κατερίνη πέρασε κάτω από τον έλεγχο των επαναστατών».
1878.— (π. ημερ.) ἤ 3/3 με το νέο ημ. Υπογράφεται η μεταξύ Ρώσων και τούρκων η Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου με την οποία προσαρτούνται εδάφη της Μακεδονίας και Θράκης στην βουλγαρία. Η συνθήκη αυτή ανετράπη από του Βερολίνου στις 13 Ιουλίου του ίδιου έτους.
1905.—Ο μακεδονομάχος Μιχάλης Τσόντος, μαζί με 5 άλλους, έχοντας οδηγούς ορισμένους χωρικούς ξεκίνησαν από το Λεμπίσοβο για τη Μογγίλα. Αφού έβαλε φρουρές γύρω από το χωριό, πήρε άλλους τρεις και κατέβηκαν στο χωριό, κύκλωσαν την εκκλησία στην οποία βρίσκονταν ο ιερέας, μερικές γυναίκες και παιδιά. Τους είπαν να μην φοβούνται και τους ρώτησαν αν υπήρχαν κομιτατζήδες στο χωριό, αυτοί απάντησαν αρνητικά και 3 γυναίκες έφυγαν για να καλέσουν τους άνδρες. Τελικά μετά από πολύ κόπο έμαθαν ότι στο χωριό βρίσκονταν 9 κομιτατζήδες κάτω από τις διαταγές του Κυριαζώφ, διαδόχου του Κωνστάντωφ. Οι αντάρτες απήγαγαν τον ιερέα και τους υπόλοιπους προκειμένου να τραβήξουν τους κομιτατζήδες προς το μέρος των φρουρών. Πράγματι έτσι έγινε, αλλά οι φρουροί είχαν φύγει από τις θέσεις τους. Τοιουτοτρόπως οι αντάρτες δέχθηκαν τα πυρά των κομιτατζήδων και αντιπυροβολώντας σκότωσαν τον ιερέα, έναν βλάχο και μερικές γυναίκες. Η μάχη κράτησε μια ώρα και τραυματίστηκε ελαφρά στο χέρι ο Βαρδής Κελαϊδής.
1908.—Εισάγεται η δημοτική γλώσσα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων, ενώ διαιρείται η Φιλοσοφική Σχολή. Παραιτούνται μέλη των επιτροπών κρίσης διδακτικών βιβλίων.
1909.—Παραιτείται ο υπουργός Οικονομικών Δημήτριος Γούναρης, μετά την αποδοκιμασία των απόψεων του για την οικονομική πολιτική. Τον διαδέχεται ο Νίκος Καλογερόπουλος. Ο Γούναρης έγινε υπουργός Οικονομικών το καλοκαίρι του 1908, όταν μετά από μια ακόμα σκληρή του αγόρευση εναντίον της αντιλαϊκής οικονομικής πολιτικής της κυβερνήσεως , ο ίδιος ο πρωθυπουργός Γεώργιος Θεοτόκης, του πρότεινε να αναλάβει το υπουργείο και να εφαρμόση την πολιτική του.Και ενώ ετοίμασε το φορολογικό του νομοσχέδιο, η ψήφισίς του ανεβάλετο από τον πρωθυπουργό και κατόπιν άρχισαν οι παρεμβάσεις για τροποποιήσεις με αποτέλεσμα να παραιτηθή.
1911.—Έλληνες και τούρκοι αξιωματικοί συναντώνται στα ελληνοτουρκικά σύνορα με σκοπό να εξετάσουν τα πρόσφατα συνοριακά επεισόδια.
1912.—Οι Νεότουρκοι απελαύνουν Έλληνες δημοσιογράφους από την Κωνσταντινούπολη με την κατηγορία ότι, δρουν ως πράκτορες στις τάξεις των εθνοτήτων της αυτοκρατορίας.
1913.—Οι Ελληνικές δυνάμεις που δρούσαν στην περιοχήν της Ηπείρου, επιτίθενται κατά μέτωπον εναντίον των οχυρωμένων τούρκων στην Μανωλιάσα Μπιζανίου. Η σφοδρή επίθεσις των Ελλήνων επιφέρει κάμψιν των τουρκικών δυνάμεων του Μπιζανίου. Την κάμψιν δεν εξεμεταλλεύθηκαν οι επιτιθέμενοι ενώ ως αποτέλεσμα της ημέρας ήτο να θρηνήσουμε νεκρούς. Την ίδια ημέρα οι προσκοπικές δυνάμεις επιτίθενται εναντίον των τούρκων.
.— Τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο παραπλάνησης των τούρκων, με βολές πυροβολικού και επιθέσεις μονάδων πεζικού, από το Α’ τμήμα της ελληνικής Στρατιάς, στον τομέα Μπιζάνι – Κουτσελιά – Καστρίτσα. Το 2ο τμήμα της Στρατιάς, συγκεντρώθηκε με πλήρη μυστικότητα απέναντι από τον τομέα Μανωλιάσα – Άγιος Νικόλαος – Τσούκα.
1915.—Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο βρετανικός και γαλλικός στόλος βομβαρδίζει τα τουρκικά οχυρά της Καλλίπολης, που φρουρούν την είσοδο στη θάλασσα του Μαρμαρά και την δίοδο προς την Κωνσταντινούπολη.
1918.—Εγκαίνια της νεοσύστατης έδρας της Αρχιτεκτονικής στο Πολυτεχνείο.
1920.—Οι ελληνικές δυνάμεις στην Μ. Ασίαν στην περιοχήν Τμώλου, καταδιώκουν τις τουρκικές δυνάμεις.
1921.—Στο μέτωπο της Μ. Ασίας, ο ελληνικός στρατός δρα δια πυροβολικού και περιπόλων.
1922.—Η ελληνική στρατιά στη Μ. Ασία, βελτιώνει τις θέσεις της και προβαίνει εις αναγνωρίσεις των εχθρικών θέσεων.
356.—Ο Αρειανιστής [οπαδός της αιρέσεως του Αρείου]αυτοκράτορας Κωνστάντιος Β’, εκδίδει διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο κλείνουν όλοι οι ναοί των εθνικών, στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. [Λιβάνιος περί ιερών : «τους ιερείς νυν δη σιγάν ή τεθνάναι»]
1589.—Η οσία Φιλοθέη, μαστιγωθείσα καί κακοποιηθείσα οικτρώς υπό των τούρκων, αποθνήσκει. Αφορμή για αυτό, ήταν το γεγονός ότι η Αγία παρείχε άσυλο σε νέες Ελληνίδες που λόγω της ομορφιάς τους κινδύνευαν από τις ορέξεις των οθωμανών κατακτητών. Γι’αυτό,το βράδυ της 29ης Νοεμβρίου 1588, ενώ η Αγία αγρυπνούσε στο ναῒδριο του μετοχίου των Πατησίων, εισέβαλαν οι οθωμανοί και την ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου. Δεν πέθανε αμέσως, αλλά οι κακώσεις την κράτησαν κλινήρη, μέχρι την 19η Φεβρουαρίου 1589, οπότε και παρέδωκε το πνεύμα .
1822.—Στον Μητροπολιτικό ναό της Νάουσας, μετά την λειτουργία της Κυριακής της Ορθοδοξίας, ο Ζαφειράκης υψώνει την Σημαία της Επαναστάσεως, κηρύσσοντας έτσι την έναρξή της σε όλη την περιοχή.Στη Μονή Δοβράς, οι Δυτικομακεδόνες πρόκριτοι Ζαφειράκης Θεοδοσίου της Νάουσας, Ναούμ της Έδεσσας, Νιόπλιος της Σιάτιστας, Παπαρέσκος της Καστοριάς κ.ά.με τους αρματολούς Καρατάσο και Γάτσο, απεφάσισαν να αρχίσουν την εξέγερση με κέντρα την Νάουσα, την Καστανιά των Πιερίων και την Σιάτιστα. Στην Βέροια υπήρχε σοβαρός κίνδυνος αποτυχίας, αφού εκεί είχαν εγκατασταθεί πολυάριθμοι τουρκαλβανοί πρόσφυγες του Λάλα της Πελοποννήσου. Με τον ερχομό του αμφιλεγόμενου απεστελμένου του Υψηλάντη Γρηγορίου Σάλα, ο πρόκριτος Ζαφειράκης και ο ίδος ο Σάλας, ξεσήκωσαν τους Ναουσαίους που αφού άκουσαν τους γεμάτους πατριωτισμό λόγους τους στον μητροπολιτικό ναό του αγίου Δημητρίου, ξεχύθηκαν στην πόλη, ζητώντας εκδίκηση για τα όσα υπέστησαν επί αιώνες από τους τούρκους.
1828.—Ο Μιαούλης από τον Πόρο με ένα στολίσκο που τον αποτελούσε το δίκροτο «Ελλάς», οι κανονιοφόροι «Φιλελληνίς» και «Βαυαρία» και μια ένοπλη τράτα, έφθασε στην Σκόπελο όπου συγκέντρωσε όλα τα πλοία που βρήκε στο λιμάνι και στους όρμους του νησιού (41 πλοία), ζητώντας από όλους τους πειρατές να υπακούσουν στις διαταγές του Κυβερνήτη, ενώ μετά τους άφησε να συσκεφθούν και να του απαντήσουν. Στη συνέχεια μετέβη στη Σκιάθο, όπου κατάσχεσε όσα πλοία κατάφερε να βρει (38 περίπου).
1844.—Ψηφίζεται το άθρο 107 [μετέπειτα 114], το τελευταίο του πρώτου Συντάγματος της Ελλάδος, διά τού οποίου καθιερούται η συνταγματική μοναρχία. Μετά την υπογραφή των διαταγμάτων από τον Όθωνα, σχηματίσθηκε η κυβέρνησις Ανδρέα Μεταξά, η οποία προχώρησε στην σύγκληση της πρώτης εν Αθήναις εθνοσυνελεύσεως. Οι εργασίες της ξεκίνησαν στις 8 Νοεμβρίου του 1843, με συμμετοχή 244 πληρεξουσίων [και από σκλαβωμένα ακόμη μέρη της Ελλάδος] πρόεδρο τον 103 ετών Πανούτσο Νοταρά [εκπροσωπούμενο από τον Μαυροκορδάτο],και ολοκληρώθηκαν τον Μάρτιο του1844, εν μέσω 75 συνεδριάσεων. «Η τήρησις του παρόντος Συντάγματος αφιαιρούται εις τον πατριωτισμόν των Ελλήνων».
1878.—Εγκαθίσταται προσωρινή κυβέρνησις της περιοχής Ολύμπου, αποτελεσθείσα εκ των Ε. Κοροβάγγου, Α. Αστερίου, ιερομονάχου Νικηφόρου, Α. Γεωργίου, Γ. Ζαχαριάδου, Ι. Βεργίδου και Ι. Νικολάου, εις ην προσετέθη βραδύτερον και ο επίσκοπος Κίτρους, Νικόλαος. [από άλλη πηγή] «Επαναστατικό σώμα από 500 άνδρες, υπό τον Λοχαγό (ΠΖ) Κοσμά Δουμπιώτη και τους οπλαρχηγούς Βαγγέλη Χοστέβα και Παναγιώτη Καλογήρου, αποβιβάζεται στην παραλία του Λιτοχώρου. Μέσα σε δύο ημέρες κινητοποιήθηκε ολόκληρη η περιοχή Ολύμπου-Πιερίων, με την βοήθεια του επισκόπου Νικολάου, ο οποίος ύψωσε την Σημαία της Επαναστάσεως στον Κολινδρό. Στο Λιτόχωρο σχηματίζεται “Προσωρινή Κυβέρνηση της Μακεδονίας” με πρόεδρο τον ιατρό Ευάγγελο Κοροβάγγο. Έτσι, ολόκληρη η περιοχή από τα Τέμπη μέχρι την Κατερίνη πέρασε κάτω από τον έλεγχο των επαναστατών».
1878.— (π. ημερ.) ἤ 3/3 με το νέο ημ. Υπογράφεται η μεταξύ Ρώσων και τούρκων η Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου με την οποία προσαρτούνται εδάφη της Μακεδονίας και Θράκης στην βουλγαρία. Η συνθήκη αυτή ανετράπη από του Βερολίνου στις 13 Ιουλίου του ίδιου έτους.
1905.—Ο μακεδονομάχος Μιχάλης Τσόντος, μαζί με 5 άλλους, έχοντας οδηγούς ορισμένους χωρικούς ξεκίνησαν από το Λεμπίσοβο για τη Μογγίλα. Αφού έβαλε φρουρές γύρω από το χωριό, πήρε άλλους τρεις και κατέβηκαν στο χωριό, κύκλωσαν την εκκλησία στην οποία βρίσκονταν ο ιερέας, μερικές γυναίκες και παιδιά. Τους είπαν να μην φοβούνται και τους ρώτησαν αν υπήρχαν κομιτατζήδες στο χωριό, αυτοί απάντησαν αρνητικά και 3 γυναίκες έφυγαν για να καλέσουν τους άνδρες. Τελικά μετά από πολύ κόπο έμαθαν ότι στο χωριό βρίσκονταν 9 κομιτατζήδες κάτω από τις διαταγές του Κυριαζώφ, διαδόχου του Κωνστάντωφ. Οι αντάρτες απήγαγαν τον ιερέα και τους υπόλοιπους προκειμένου να τραβήξουν τους κομιτατζήδες προς το μέρος των φρουρών. Πράγματι έτσι έγινε, αλλά οι φρουροί είχαν φύγει από τις θέσεις τους. Τοιουτοτρόπως οι αντάρτες δέχθηκαν τα πυρά των κομιτατζήδων και αντιπυροβολώντας σκότωσαν τον ιερέα, έναν βλάχο και μερικές γυναίκες. Η μάχη κράτησε μια ώρα και τραυματίστηκε ελαφρά στο χέρι ο Βαρδής Κελαϊδής.
1908.—Εισάγεται η δημοτική γλώσσα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων, ενώ διαιρείται η Φιλοσοφική Σχολή. Παραιτούνται μέλη των επιτροπών κρίσης διδακτικών βιβλίων.
1909.—Παραιτείται ο υπουργός Οικονομικών Δημήτριος Γούναρης, μετά την αποδοκιμασία των απόψεων του για την οικονομική πολιτική. Τον διαδέχεται ο Νίκος Καλογερόπουλος. Ο Γούναρης έγινε υπουργός Οικονομικών το καλοκαίρι του 1908, όταν μετά από μια ακόμα σκληρή του αγόρευση εναντίον της αντιλαϊκής οικονομικής πολιτικής της κυβερνήσεως , ο ίδιος ο πρωθυπουργός Γεώργιος Θεοτόκης, του πρότεινε να αναλάβει το υπουργείο και να εφαρμόση την πολιτική του.Και ενώ ετοίμασε το φορολογικό του νομοσχέδιο, η ψήφισίς του ανεβάλετο από τον πρωθυπουργό και κατόπιν άρχισαν οι παρεμβάσεις για τροποποιήσεις με αποτέλεσμα να παραιτηθή.
1911.—Έλληνες και τούρκοι αξιωματικοί συναντώνται στα ελληνοτουρκικά σύνορα με σκοπό να εξετάσουν τα πρόσφατα συνοριακά επεισόδια.
1912.—Οι Νεότουρκοι απελαύνουν Έλληνες δημοσιογράφους από την Κωνσταντινούπολη με την κατηγορία ότι, δρουν ως πράκτορες στις τάξεις των εθνοτήτων της αυτοκρατορίας.
1913.—Οι Ελληνικές δυνάμεις που δρούσαν στην περιοχήν της Ηπείρου, επιτίθενται κατά μέτωπον εναντίον των οχυρωμένων τούρκων στην Μανωλιάσα Μπιζανίου. Η σφοδρή επίθεσις των Ελλήνων επιφέρει κάμψιν των τουρκικών δυνάμεων του Μπιζανίου. Την κάμψιν δεν εξεμεταλλεύθηκαν οι επιτιθέμενοι ενώ ως αποτέλεσμα της ημέρας ήτο να θρηνήσουμε νεκρούς. Την ίδια ημέρα οι προσκοπικές δυνάμεις επιτίθενται εναντίον των τούρκων.
.— Τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο παραπλάνησης των τούρκων, με βολές πυροβολικού και επιθέσεις μονάδων πεζικού, από το Α’ τμήμα της ελληνικής Στρατιάς, στον τομέα Μπιζάνι – Κουτσελιά – Καστρίτσα. Το 2ο τμήμα της Στρατιάς, συγκεντρώθηκε με πλήρη μυστικότητα απέναντι από τον τομέα Μανωλιάσα – Άγιος Νικόλαος – Τσούκα.
1915.—Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο βρετανικός και γαλλικός στόλος βομβαρδίζει τα τουρκικά οχυρά της Καλλίπολης, που φρουρούν την είσοδο στη θάλασσα του Μαρμαρά και την δίοδο προς την Κωνσταντινούπολη.
1918.—Εγκαίνια της νεοσύστατης έδρας της Αρχιτεκτονικής στο Πολυτεχνείο.
1920.—Οι ελληνικές δυνάμεις στην Μ. Ασίαν στην περιοχήν Τμώλου, καταδιώκουν τις τουρκικές δυνάμεις.
1921.—Στο μέτωπο της Μ. Ασίας, ο ελληνικός στρατός δρα δια πυροβολικού και περιπόλων.
1922.—Η ελληνική στρατιά στη Μ. Ασία, βελτιώνει τις θέσεις της και προβαίνει εις αναγνωρίσεις των εχθρικών θέσεων.
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
20 Φεβρουαρίου
1807.—Εντελώς ξαφνικά, εμφανίστηκε στην απροετοίμαστη Κωνσταντινούπολη αγγλικός στόλος αξιώνοντας την άμεση διακοπή κάθε σχέσης της Υψηλής Πύλης με την Γαλλία. Τότε, στα άμεσα οχυρωματικά έργα που διέταξε η τουρκική κυβέρνηση, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Γρηγόριος Ε’, όχι μόνο προέτρεψε τους Έλληνες στη συμμετοχή της κατασκευής τους, αλλά και ο ίδιος συμμετείχε χειρονακτικά στην ενίσχυση των οχυρώσεων της πόλης κατά την διάρκεια διαπραγματεύσεων με τον Άγγλο ναύαρχο. Εκτιμώντας ο Σουλτάνος την κίνηση αυτή τίμησε τον Πατριάρχη με πολλά δώρα, ενώ ο αγγλικός στόλος απέπλευσε άπρακτος.[Ἱστορίαι τῶν ἀνθρωπίνων πράξεων, τόμος 12ος , σ.487- 488, Κ.Κοῦμα, 1832]
1822.—Ναυμαχία των Πατρών, καθ’ ην 27 υδραϊκά, 20 σπετσιώτικα καί 17 ψαριανά πλοία, υπό την γενικήν αρχηγίαν του Ανδρέα Μιαούλη, κατεναυμάχησαν τον υπό τον Καρά-Αλην τουρκικόν στόλον, εμπόδισαν αυτόν να ανεφοδιάση τους πολιορκουμένους υπό των Ελλήνων οθωμανούς της Πάτρας, και τον έτρεψαν εις φυγήν προς την Ζάκυνθον, όπου προστατεύθηκε από τους Άγγλους, οπόθεν επανέπλευσε κατόπιν εις την Κωνταντινούπολιν, διά να επανορθώση τας τεραστίας ζημίας του. [Στην ναυμαχία των Πατρών για πρώτη φορά ελληνικά πλοία αντιμετώπισαν κατά παράταξη τον στόλο του Σουλτάνου, χωρίς να χρησιμοποιήσουν πυρπολικά].
1857.—Τερματίζεται η αγγλογαλλική κατοχή Αθηνών και Πειραιώς, γενομένη υπό τό πρόσχημα εξαναγκασμού τής Ελλάδος εις ουδετερότητα κατά τον ρωσοτουρκικόν πόλεμον, αλλ’ υπαγορευθείσα κυρίως εκ λόγων γενικωτέρας δυσαρεσκείας κατά του Όθωνος και της ασκουμένης υπ’ αυτού πολιτικής.
1891.—Είκοσι επτά διακεκριμένα μέλη της αθηναϊκής κοινωνίας ιδρύουν τον Πανελλήνιο, υλοποιώντας μια ιδέα του Νικολάου Κοτσελόπουλου. Το ιδρυτικό καταστατικό του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου συντάχθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1891 και δημοσιεύτηκε στο υπ’ αριθμόν 183 φύλλο της «Εφημερίδος της Κυβερνήσεως» [28 Ιουνίου 1891]με ημερομηνία υπογραφής της έγκρισης από το Γεώργιο Α΄ και τον τότε υπουργό των Εσωτερικών -και πρωθυπουργό- Θεόδωρο Π. Δηλιγιάννη. Η έμπνευση της ίδρυσης του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου, ανήκει στο δικηγόρο αλλά και πτυχιούχο Γυμναστή Νικόλαο Κοτσελόπουλο, που στάθηκε και ο πρώτος γενικός γραμματέας του συλλόγου. Ο Ιωάννης Φωκιανός, μέγιστη μορφή του ελληνικού αθλητισμού, ήταν ο πρώτος πρόεδρος του Π.Γ.Σ. με κύρος και πρωτοβουλίες σπουδαίες και από κοινωνικής πλευράς, ενώ ο ξεχασμένος, ουσιαστικά, Νίκος Κοτσελόπουλος ήταν ο ακάματος εργάτης, που ως γενικός γραμματέας θεμελίωσε τη λειτουργικότητα του συλλόγου.
1905.—Εις τας εκλογάς της χώρας, ο Θ.Δηλιγιάννης λαμβάνει 142 έδρες σε σύνολον 235 και υπερισχύει του Θεοτόκη, αλλά στις 13 Μαΐου δολοφονήθηκε στην είσοδο της Βουλής από τον Κώστα Γερακάρη. Ως προτεραιότητες της νέας κυβέρνησής του, έθεσε το Κρητικό Ζήτημα μετά την επανάσταση του Θερίσου, τις ελληνορουμανικές σχέσεις λόγω των κουτσοβλάχικων σχολείων που υπήρχαν στην Ήπειρο και στη Μακεδονία και το «σταφιδικό ζήτημα» το οποίο σχετιζόταν με τα υπέρογκα χρέη των αγροτών προς τη Σταφιδική Τράπεζα.
.—Μια ελληνική ομάδα μακεδονομάχων, πολιόρκησε την Οσνίτσανη και σκότωσε τρεις κατοίκους της μεταξύ των οποίων και τον εξαρχικό ιερέα. Ίσως πρόκειται για το σώμα του Βάρδα το οποίο, σύμφωνα με το ημερολόγιο του Κουκουλάκη, σκότωσε έναν εξαρχικό παπά και τέσσερις άλλους στα Καστανοχώρια και κατά τη συμπλοκή τραυματίστηκε ο Βάρδας στο χέρι.
1910.—Με μεγαλοπρέπεια τελείται η κηδεία του Μητροπολίτη Σμύρνης, Βασιλείου.
Ο Βασίλειος, εξελέγη μητροπολίτης Σμύρνης στις 22 Δεκεμβρίου 1884. Εκτός από κάτοχος της κλασικής παιδείας, ήταν και γλωσσομαθής (γνώριζε γαλλικά, γερμανικά και κυρίως οθωμανικά), ενώ οι διοικητικές του ικανότητες είχαν ήδη δοκιμαστεί στη μητρόπολη Αγχιάλου. Παράλληλα ήταν υπόδειγμα ευλαβούς ιεράρχη,ενώ ήταν γνωστός για την αφιλοχρηματία του. Βοήθησε ιδιαίτερα στην ανανέωση και ενίσχυση της εκπαιδευτικής κίνησης στη Σμύρνη.
1913.—Με το πρώτο φώς της ημέρα, το 2ο τμήμα Στρατιάς εξαπέλυσε αιφνιδιαστική επίθεση με μεγάλη σφοδρότητα και το 1ο Σύνταγμα Ευζώνων, κατόρθωσε να φθάσει στις παρυφές των Ιωαννίνων, στον Άγιο Ιωάννη, φροντίζοντας να καταστρέψει την επικοινωνία της πόλης με τα οχυρά του Μπιζανίου
.—Την νύχτα της ιδίας ημέρας, ο διοικητής τού τουρκικού στρατού, Εσσάτ πασσάς, αφού προηγουμένως εζήτησε την μεσολάβησιν τού μητροπολίτου Ιωαννίνων Γερβασίου,αποστέλλει αξιωματικούς του εις το εν Εμίν-Αγά ελληνικόν στρατηγείον, διά να διαπραγματευθή την παράδοσιν τής πόλεως. Δια της υπογραφείσης συμφωνίας, χίλιοι τούρκοι αξιωματικοί, τριανταδύο χιλιάδες άνδρες και εκατόν οκτώ πυροβόλα, παρεδόθησαν εις τους Έλληνας άνευ όρων.
.—Επαναλαμβάνονται οι εργασίες της Βουλής μετά από 5μηνη διακοπή λόγω του Βαλκανικού Πολέμου. Ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος ενημερώνει το Σώμα για τις πολεμικές επιχειρήσεις και τις διπλωματικές εξελίξεις του πολέμου.
.—Οι βούλγαροι επιτίθενται αιφνιδιαστικώς κατά της πόλεως Νιγρίτας, αλλά μετά από τριήμερο αγώνα, υποχρεώνονται να υποχωρήσουν προς τις Σέρρες.
1914.—Ο έφεδρος ανθυπολοχαγός Διονύσιος Λεόντιος, ο οποίος συνόδευε τον Μητροπολίτη Βελλάς και Κονίτσης Σπυρίδωνα Βλάχο, κατά την επίσκεψή του στο Λεσκοβίκι και αφού ήρθε σε συνεννόηση με τα εκεί τμήματα του Ιερού Λόχου, ανακήρυξε την προσχώρηση της Επαρχίας Κολώνιας στην Αυτόνομη Πολιτεία της Βορείου Ηπείρου.
1919.—Από τις 20-22 το 1ο Σύνταγμα πεζικού, απέπλευσε από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης με τα πλοία «Τίγρης» «Σηκουάνας» και «Ραιδεστός».
.—Ολοκληρώνεται η μεταφορά του 7ου Σύνταγμα Πεζικού που απέπλευσε από τον όρμο του Σταυρού για την Ουκρανία με το πλοίο «Χίος»
1920.—Ο ελληνικός στρατός Μ.Ασίας εκκαθαρίζει την περιοχήν του.
1921.—Στο μέτωπο των εμπολέμων Ελλήνων και τούρκων, σημειώνεται δράση περιπόλων και πυροβολικού.
1922.—Η ελληνική στρατιά εις Μ. Ασίαν ευρίσκεται εις ετοιμότητα δια την επίθεσι που θα κάμει ο τουρκικός στρατός.
1807.—Εντελώς ξαφνικά, εμφανίστηκε στην απροετοίμαστη Κωνσταντινούπολη αγγλικός στόλος αξιώνοντας την άμεση διακοπή κάθε σχέσης της Υψηλής Πύλης με την Γαλλία. Τότε, στα άμεσα οχυρωματικά έργα που διέταξε η τουρκική κυβέρνηση, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Γρηγόριος Ε’, όχι μόνο προέτρεψε τους Έλληνες στη συμμετοχή της κατασκευής τους, αλλά και ο ίδιος συμμετείχε χειρονακτικά στην ενίσχυση των οχυρώσεων της πόλης κατά την διάρκεια διαπραγματεύσεων με τον Άγγλο ναύαρχο. Εκτιμώντας ο Σουλτάνος την κίνηση αυτή τίμησε τον Πατριάρχη με πολλά δώρα, ενώ ο αγγλικός στόλος απέπλευσε άπρακτος.[Ἱστορίαι τῶν ἀνθρωπίνων πράξεων, τόμος 12ος , σ.487- 488, Κ.Κοῦμα, 1832]
1822.—Ναυμαχία των Πατρών, καθ’ ην 27 υδραϊκά, 20 σπετσιώτικα καί 17 ψαριανά πλοία, υπό την γενικήν αρχηγίαν του Ανδρέα Μιαούλη, κατεναυμάχησαν τον υπό τον Καρά-Αλην τουρκικόν στόλον, εμπόδισαν αυτόν να ανεφοδιάση τους πολιορκουμένους υπό των Ελλήνων οθωμανούς της Πάτρας, και τον έτρεψαν εις φυγήν προς την Ζάκυνθον, όπου προστατεύθηκε από τους Άγγλους, οπόθεν επανέπλευσε κατόπιν εις την Κωνταντινούπολιν, διά να επανορθώση τας τεραστίας ζημίας του. [Στην ναυμαχία των Πατρών για πρώτη φορά ελληνικά πλοία αντιμετώπισαν κατά παράταξη τον στόλο του Σουλτάνου, χωρίς να χρησιμοποιήσουν πυρπολικά].
1857.—Τερματίζεται η αγγλογαλλική κατοχή Αθηνών και Πειραιώς, γενομένη υπό τό πρόσχημα εξαναγκασμού τής Ελλάδος εις ουδετερότητα κατά τον ρωσοτουρκικόν πόλεμον, αλλ’ υπαγορευθείσα κυρίως εκ λόγων γενικωτέρας δυσαρεσκείας κατά του Όθωνος και της ασκουμένης υπ’ αυτού πολιτικής.
1891.—Είκοσι επτά διακεκριμένα μέλη της αθηναϊκής κοινωνίας ιδρύουν τον Πανελλήνιο, υλοποιώντας μια ιδέα του Νικολάου Κοτσελόπουλου. Το ιδρυτικό καταστατικό του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου συντάχθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1891 και δημοσιεύτηκε στο υπ’ αριθμόν 183 φύλλο της «Εφημερίδος της Κυβερνήσεως» [28 Ιουνίου 1891]με ημερομηνία υπογραφής της έγκρισης από το Γεώργιο Α΄ και τον τότε υπουργό των Εσωτερικών -και πρωθυπουργό- Θεόδωρο Π. Δηλιγιάννη. Η έμπνευση της ίδρυσης του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου, ανήκει στο δικηγόρο αλλά και πτυχιούχο Γυμναστή Νικόλαο Κοτσελόπουλο, που στάθηκε και ο πρώτος γενικός γραμματέας του συλλόγου. Ο Ιωάννης Φωκιανός, μέγιστη μορφή του ελληνικού αθλητισμού, ήταν ο πρώτος πρόεδρος του Π.Γ.Σ. με κύρος και πρωτοβουλίες σπουδαίες και από κοινωνικής πλευράς, ενώ ο ξεχασμένος, ουσιαστικά, Νίκος Κοτσελόπουλος ήταν ο ακάματος εργάτης, που ως γενικός γραμματέας θεμελίωσε τη λειτουργικότητα του συλλόγου.
1905.—Εις τας εκλογάς της χώρας, ο Θ.Δηλιγιάννης λαμβάνει 142 έδρες σε σύνολον 235 και υπερισχύει του Θεοτόκη, αλλά στις 13 Μαΐου δολοφονήθηκε στην είσοδο της Βουλής από τον Κώστα Γερακάρη. Ως προτεραιότητες της νέας κυβέρνησής του, έθεσε το Κρητικό Ζήτημα μετά την επανάσταση του Θερίσου, τις ελληνορουμανικές σχέσεις λόγω των κουτσοβλάχικων σχολείων που υπήρχαν στην Ήπειρο και στη Μακεδονία και το «σταφιδικό ζήτημα» το οποίο σχετιζόταν με τα υπέρογκα χρέη των αγροτών προς τη Σταφιδική Τράπεζα.
.—Μια ελληνική ομάδα μακεδονομάχων, πολιόρκησε την Οσνίτσανη και σκότωσε τρεις κατοίκους της μεταξύ των οποίων και τον εξαρχικό ιερέα. Ίσως πρόκειται για το σώμα του Βάρδα το οποίο, σύμφωνα με το ημερολόγιο του Κουκουλάκη, σκότωσε έναν εξαρχικό παπά και τέσσερις άλλους στα Καστανοχώρια και κατά τη συμπλοκή τραυματίστηκε ο Βάρδας στο χέρι.
1910.—Με μεγαλοπρέπεια τελείται η κηδεία του Μητροπολίτη Σμύρνης, Βασιλείου.
Ο Βασίλειος, εξελέγη μητροπολίτης Σμύρνης στις 22 Δεκεμβρίου 1884. Εκτός από κάτοχος της κλασικής παιδείας, ήταν και γλωσσομαθής (γνώριζε γαλλικά, γερμανικά και κυρίως οθωμανικά), ενώ οι διοικητικές του ικανότητες είχαν ήδη δοκιμαστεί στη μητρόπολη Αγχιάλου. Παράλληλα ήταν υπόδειγμα ευλαβούς ιεράρχη,ενώ ήταν γνωστός για την αφιλοχρηματία του. Βοήθησε ιδιαίτερα στην ανανέωση και ενίσχυση της εκπαιδευτικής κίνησης στη Σμύρνη.
1913.—Με το πρώτο φώς της ημέρα, το 2ο τμήμα Στρατιάς εξαπέλυσε αιφνιδιαστική επίθεση με μεγάλη σφοδρότητα και το 1ο Σύνταγμα Ευζώνων, κατόρθωσε να φθάσει στις παρυφές των Ιωαννίνων, στον Άγιο Ιωάννη, φροντίζοντας να καταστρέψει την επικοινωνία της πόλης με τα οχυρά του Μπιζανίου
.—Την νύχτα της ιδίας ημέρας, ο διοικητής τού τουρκικού στρατού, Εσσάτ πασσάς, αφού προηγουμένως εζήτησε την μεσολάβησιν τού μητροπολίτου Ιωαννίνων Γερβασίου,αποστέλλει αξιωματικούς του εις το εν Εμίν-Αγά ελληνικόν στρατηγείον, διά να διαπραγματευθή την παράδοσιν τής πόλεως. Δια της υπογραφείσης συμφωνίας, χίλιοι τούρκοι αξιωματικοί, τριανταδύο χιλιάδες άνδρες και εκατόν οκτώ πυροβόλα, παρεδόθησαν εις τους Έλληνας άνευ όρων.
.—Επαναλαμβάνονται οι εργασίες της Βουλής μετά από 5μηνη διακοπή λόγω του Βαλκανικού Πολέμου. Ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος ενημερώνει το Σώμα για τις πολεμικές επιχειρήσεις και τις διπλωματικές εξελίξεις του πολέμου.
.—Οι βούλγαροι επιτίθενται αιφνιδιαστικώς κατά της πόλεως Νιγρίτας, αλλά μετά από τριήμερο αγώνα, υποχρεώνονται να υποχωρήσουν προς τις Σέρρες.
1914.—Ο έφεδρος ανθυπολοχαγός Διονύσιος Λεόντιος, ο οποίος συνόδευε τον Μητροπολίτη Βελλάς και Κονίτσης Σπυρίδωνα Βλάχο, κατά την επίσκεψή του στο Λεσκοβίκι και αφού ήρθε σε συνεννόηση με τα εκεί τμήματα του Ιερού Λόχου, ανακήρυξε την προσχώρηση της Επαρχίας Κολώνιας στην Αυτόνομη Πολιτεία της Βορείου Ηπείρου.
1919.—Από τις 20-22 το 1ο Σύνταγμα πεζικού, απέπλευσε από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης με τα πλοία «Τίγρης» «Σηκουάνας» και «Ραιδεστός».
.—Ολοκληρώνεται η μεταφορά του 7ου Σύνταγμα Πεζικού που απέπλευσε από τον όρμο του Σταυρού για την Ουκρανία με το πλοίο «Χίος»
1920.—Ο ελληνικός στρατός Μ.Ασίας εκκαθαρίζει την περιοχήν του.
1921.—Στο μέτωπο των εμπολέμων Ελλήνων και τούρκων, σημειώνεται δράση περιπόλων και πυροβολικού.
1922.—Η ελληνική στρατιά εις Μ. Ασίαν ευρίσκεται εις ετοιμότητα δια την επίθεσι που θα κάμει ο τουρκικός στρατός.
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208