Θνητοί αθάνατοι,αθάνατοι θνητοί
Ηράκλειτος
Σύμφωνα με τον "Πρωταγόρα" του Πλάτωνος υπάρχει ένας μύθος κατά τον οποίο ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από γή και πύρ.
Κατά την Ομηρική αντίληψη η γή περιβάλλεται από τον Ωκεανό.
Ο Ωκεανός χαρακτηρίζεται από το υγρό στοιχείο το οποίο δηλώνει την ροή του γίγνεσθαι.
Η γη ήτοι το στερεό σημαίνει την φαινομενική σταθερότητα του αισθητού κόσμου.Πάν αισθητό όν υπόκειται σε αύξηση και φθορά και χαρακτηρίζεται από την κίνηση και την μεταβολή.Εκτός αυτού η μάζα διαιρείται όπως γνωρίζουμε σε απειροελάχιστα τμήματα με θεμελιώδεις καταστάσεις το μόριον = μ-(άζας) όριον
και το άτομο = α - τομο (που δεν τέμνεται).
Η ύλη είναι το μή όν στον Παρμενίδη.
Εμείς ωστόσο πιστεύουμε ότι οι εικόνες που λαμβάνουμε από τον υλικό κόσμο είναι πραγματικές!
Οι ακτίνες φωτός προσπίπτουν από το φωτιζόμενο αντικείμενο ή την εστία φωτός στην κόρη των ματιών και προβάλλονται αντίστροφα πάνω στον αμφιβληστροειδή χιτώνα,απ'όπου μεταβιβάζονται μέσω των νευρικών κυττάρων στο οπτικό κέντρο και γίνονται αντιληπτές από τον εγκέφαλο,ο οποίος μέσω πολύπλοκων χημικών και άλλων διαδικασιών τις αναλύει σε εικόνες οι οποίες προβάλλονται στη συνείδηση.
Οι οργανικές/βιολογικές και αισθητικές/λογικές λειτουργίες
του ανθρώπινου σώματος βρίσκονται κλειδωμένες μέσα στο D.N.A. και για να είμαστε ακριβείς χωρίζονται σε θρεπτικές,επιθυμητικές,θυμοειδείς και λογικές.
Ουσιαστικά ο εγκέφαλος αποτελεί ένα όργανο με λειτουργικό πρόγραμμα την λογική και η λογική του οργάνου διαφέρει από τον λόγο της ψυχής.
Αυτό όμως είναι εν μέρη σωστό.Κι αυτό διότι ο άνθρωπος ώς σώμα είναι ομοούσιος του κόσμου που τον περιβάλλει και εσφαλμένως αντιλαμβάνεται τόσο τον κόσμο όσο και τον εαυτό του ως πραγματικό.Στην ουσία δεν υπάρχει ούτε το σώμα,ούτε ο κόσμος,ούτε οποιαδήποτε μορφή ύλης όπως και να το δούμε.
Άτομα που ενώνονται και διασπόνται και κενό,θα μας έλεγε ο Δημόκριτος,ενέργεια που ρέει και αποτελεί καμπύλωση του χωροχρόνου ή ενεργειακό πύκνωμα στο χώρο θα μας πεί η φυσική,αεί γιγνόμενο θα μας έλεγε ο Πλάτων.
Αυτό είναι το Μηδέν στην φιλοσοφία του Παρμενίδη.Αλλά όπως όλοι οι φιλοσοφικοί ορισμοί έχει περάσει τα πάνδηνα από τους ανθρώπους μέσα στην ιστορία το ίδιο και το μηδέν.Είναι λοιπόν το αντίθετο του Είναι που είναι και δεν είναι.
Πλάνη των αισθήσεων ό,τι μας περιβάλλει.
Το μόνο όν μέσα στο μηδέν είναι η συνείδηση και η μνήμη ως στοιχεία του λόγου μέσα σε αυτό που λέμε DNA.Η πρώτη είναι ενεργεία και η δεύτερη ενδυνάμει.
Αυτό είναι το πύρ.
Κατά μία άλλη εκδοχή ο Προμηθέας έκλεψε το πύρ και το έκρυψε μέσα σε καλάμι πριν το δώσει στους βροτούς.Το καλάμι σχετίζεται με την ράβδο και το κυρήκειο,
δηλαδή με την έλικα του D.N.A.
Άρα θα πρέπει να παραδεχτούμε πώς τα πάντα είναι νοητά και ότι η ψυχή είναι τεθνημένη μέσα στο μηδέν της ύλης,γι'αυτό και το σώμα είναι σήμα = μνήμα ψυχής.
Επομένως έχει δίκαιο όταν μας λέγει ο Ηράκλειτος:
«Γι' αυτό πρέπει ν' ακολουθήσουμε τον κοινό λόγο. Ενώ όμως ο λόγος είναι κοινός, οι πολλοί ζουν σαν να έχουν μια ιδιαίτερη φρόνηση» (Ηράκλειτος απόσπασμα 2).
"Τον κόσμο αυτό των κοινό για τα πάντα δεν τον εποίησε κάποιος θεός αλλά ήταν,είναι και θα είναι πύρ αείζωο αυξάμενο και απτόμενο με μέτρο" (Ηράκλειτος απόσπασμα 30.
και ο Εμπεδοκλής όταν μας λέγει:
«Διπλά θα τα πώ.Το Εν μεγάλωσ μοναδικό για νά'ναι από τα πολλά,τα πολλά χώρισαν ποιο πολλά από το Έν για να'ναι.Διπλή η γέννα των όντων των θνητών,διπλή και η φθορά» (Εμπεδοκλής ,απόσπασμα 17).
Ό,τι υπάρχει στον υλικό κόσμο είναι Μηδέν και το μόνο υπαρκτό είναι το ένοπτρο της μεριστής ψυχής που είναι ο λόγος και αποτελεί κάτοπτρο του νού που νοεί τον εαυτό του.Η ψυχή όμως ως νοητή ενέργεια και ουσία δεν σμίγει ποτέ με το νοερό.
Άρα ο Νούς νοεί τον εαυτόν του ως κράτιστος και η νόησή του είναι της νοήσεως νόησις.Ακόμη η νόηση Ενεργεία διαφέρει του νοούμενου σε παθητική κατάσταση.Διαφέρει επομένως το τί Είναι της νοήσεως από το τί Είναι του νοούμενου". (Μετά τα φυσικά 1074Β 20-1075Α).
Ηράκλειτος
Σύμφωνα με τον "Πρωταγόρα" του Πλάτωνος υπάρχει ένας μύθος κατά τον οποίο ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από γή και πύρ.
Κατά την Ομηρική αντίληψη η γή περιβάλλεται από τον Ωκεανό.
Ο Ωκεανός χαρακτηρίζεται από το υγρό στοιχείο το οποίο δηλώνει την ροή του γίγνεσθαι.
Η γη ήτοι το στερεό σημαίνει την φαινομενική σταθερότητα του αισθητού κόσμου.Πάν αισθητό όν υπόκειται σε αύξηση και φθορά και χαρακτηρίζεται από την κίνηση και την μεταβολή.Εκτός αυτού η μάζα διαιρείται όπως γνωρίζουμε σε απειροελάχιστα τμήματα με θεμελιώδεις καταστάσεις το μόριον = μ-(άζας) όριον
και το άτομο = α - τομο (που δεν τέμνεται).
Η ύλη είναι το μή όν στον Παρμενίδη.
Εμείς ωστόσο πιστεύουμε ότι οι εικόνες που λαμβάνουμε από τον υλικό κόσμο είναι πραγματικές!
Οι ακτίνες φωτός προσπίπτουν από το φωτιζόμενο αντικείμενο ή την εστία φωτός στην κόρη των ματιών και προβάλλονται αντίστροφα πάνω στον αμφιβληστροειδή χιτώνα,απ'όπου μεταβιβάζονται μέσω των νευρικών κυττάρων στο οπτικό κέντρο και γίνονται αντιληπτές από τον εγκέφαλο,ο οποίος μέσω πολύπλοκων χημικών και άλλων διαδικασιών τις αναλύει σε εικόνες οι οποίες προβάλλονται στη συνείδηση.
Οι οργανικές/βιολογικές και αισθητικές/λογικές λειτουργίες
του ανθρώπινου σώματος βρίσκονται κλειδωμένες μέσα στο D.N.A. και για να είμαστε ακριβείς χωρίζονται σε θρεπτικές,επιθυμητικές,θυμοειδείς και λογικές.
Ουσιαστικά ο εγκέφαλος αποτελεί ένα όργανο με λειτουργικό πρόγραμμα την λογική και η λογική του οργάνου διαφέρει από τον λόγο της ψυχής.
Αυτό όμως είναι εν μέρη σωστό.Κι αυτό διότι ο άνθρωπος ώς σώμα είναι ομοούσιος του κόσμου που τον περιβάλλει και εσφαλμένως αντιλαμβάνεται τόσο τον κόσμο όσο και τον εαυτό του ως πραγματικό.Στην ουσία δεν υπάρχει ούτε το σώμα,ούτε ο κόσμος,ούτε οποιαδήποτε μορφή ύλης όπως και να το δούμε.
Άτομα που ενώνονται και διασπόνται και κενό,θα μας έλεγε ο Δημόκριτος,ενέργεια που ρέει και αποτελεί καμπύλωση του χωροχρόνου ή ενεργειακό πύκνωμα στο χώρο θα μας πεί η φυσική,αεί γιγνόμενο θα μας έλεγε ο Πλάτων.
Αυτό είναι το Μηδέν στην φιλοσοφία του Παρμενίδη.Αλλά όπως όλοι οι φιλοσοφικοί ορισμοί έχει περάσει τα πάνδηνα από τους ανθρώπους μέσα στην ιστορία το ίδιο και το μηδέν.Είναι λοιπόν το αντίθετο του Είναι που είναι και δεν είναι.
Πλάνη των αισθήσεων ό,τι μας περιβάλλει.
Το μόνο όν μέσα στο μηδέν είναι η συνείδηση και η μνήμη ως στοιχεία του λόγου μέσα σε αυτό που λέμε DNA.Η πρώτη είναι ενεργεία και η δεύτερη ενδυνάμει.
Αυτό είναι το πύρ.
Κατά μία άλλη εκδοχή ο Προμηθέας έκλεψε το πύρ και το έκρυψε μέσα σε καλάμι πριν το δώσει στους βροτούς.Το καλάμι σχετίζεται με την ράβδο και το κυρήκειο,
δηλαδή με την έλικα του D.N.A.
Άρα θα πρέπει να παραδεχτούμε πώς τα πάντα είναι νοητά και ότι η ψυχή είναι τεθνημένη μέσα στο μηδέν της ύλης,γι'αυτό και το σώμα είναι σήμα = μνήμα ψυχής.
Επομένως έχει δίκαιο όταν μας λέγει ο Ηράκλειτος:
«Γι' αυτό πρέπει ν' ακολουθήσουμε τον κοινό λόγο. Ενώ όμως ο λόγος είναι κοινός, οι πολλοί ζουν σαν να έχουν μια ιδιαίτερη φρόνηση» (Ηράκλειτος απόσπασμα 2).
"Τον κόσμο αυτό των κοινό για τα πάντα δεν τον εποίησε κάποιος θεός αλλά ήταν,είναι και θα είναι πύρ αείζωο αυξάμενο και απτόμενο με μέτρο" (Ηράκλειτος απόσπασμα 30.
και ο Εμπεδοκλής όταν μας λέγει:
«Διπλά θα τα πώ.Το Εν μεγάλωσ μοναδικό για νά'ναι από τα πολλά,τα πολλά χώρισαν ποιο πολλά από το Έν για να'ναι.Διπλή η γέννα των όντων των θνητών,διπλή και η φθορά» (Εμπεδοκλής ,απόσπασμα 17).
Ό,τι υπάρχει στον υλικό κόσμο είναι Μηδέν και το μόνο υπαρκτό είναι το ένοπτρο της μεριστής ψυχής που είναι ο λόγος και αποτελεί κάτοπτρο του νού που νοεί τον εαυτό του.Η ψυχή όμως ως νοητή ενέργεια και ουσία δεν σμίγει ποτέ με το νοερό.
Άρα ο Νούς νοεί τον εαυτόν του ως κράτιστος και η νόησή του είναι της νοήσεως νόησις.Ακόμη η νόηση Ενεργεία διαφέρει του νοούμενου σε παθητική κατάσταση.Διαφέρει επομένως το τί Είναι της νοήσεως από το τί Είναι του νοούμενου". (Μετά τα φυσικά 1074Β 20-1075Α).
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ ἔγραψε:Επομένως έχει δίκαιο όταν μας λέγει ο Ηράκλειτος:
«Γι' αυτό πρέπει ν' ακολουθήσουμε τον κοινό λόγο. Ενώ όμως ο λόγος είναι κοινός, οι πολλοί ζουν σαν να έχουν μια ιδιαίτερη φρόνηση» (Ηράκλειτος απόσπασμα 2).
"Τον κόσμο αυτό των κοινό για τα πάντα δεν τον εποίησε κάποιος θεός αλλά ήταν,είναι και θα είναι πύρ αείζωο αυξάμενο και απτόμενο με μέτρο" (Ηράκλειτος απόσπασμα 30.)
Απλά να αναφέρω δύο ακόμη αποσπάσματα του Σκοτεινού, τα οποία λέγουν:
ξυνόν ἐστι πᾶσι τὸ φρονέειν(Βλ Ηράκλειτος "Περί Φύσεως" αποσπ 113)....η φρόνησις είναι κοινή εις όλους
ψυχῆς ἐστι λόγος ἑαυτὸν αὔξων(Βλ Ηράκλειτος "Περί Φύσεως" αποσπ 115)....η ψυχή είναι λόγος που αυξάνει τον ευατό του
Επίσης...:
Είναι τέρψη ή θάνατος για τις ψυχές να γίνονται υγρές.Τέρψη είναι σε αυτές η πτώση στην γένεση.Εκείνο που φαίνεται ζήν σε εμάς είναι ο θάνατος εκείνων και το ζήν εκείνων είναι ο δικός μας θάνατος Ηράκλειτος αποσπ.77
Ξηρή ψυχή σοφότατη και άριστη Ηράκλειτος απόσπ. 118
Είναι τέρψη ή θάνατος για τις ψυχές να γίνονται υγρές.Τέρψη είναι σε αυτές η πτώση στην γένεση.Εκείνο που φαίνεται ζήν σε εμάς είναι ο θάνατος εκείνων και το ζήν εκείνων είναι ο δικός μας θάνατος Ηράκλειτος αποσπ.77
Ξηρή ψυχή σοφότατη και άριστη Ηράκλειτος απόσπ. 118
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
Δηλαδή ο αισθητός κόσμος που βλέπουμε,δεν είναι μόνο παρά μια αντανάκλαση που προκαλείται απο τον ήλιο πάνω στη γή;
Και τις ''πληροφορίες'' αυτές ποιός τις δίνει στον ήλιο;
Άλλος ήλιος;
Τελικά το κάτοπτρο ειναι ο ήλιος και το ένοπτρο ο άνθρωπος;
Και τις ''πληροφορίες'' αυτές ποιός τις δίνει στον ήλιο;
Άλλος ήλιος;
Τελικά το κάτοπτρο ειναι ο ήλιος και το ένοπτρο ο άνθρωπος;
Πραγματικα, για χαρη των μετεχοντων, των υποκειμενων της μεθεξης, τα ασωματα φαινονται υπο μορφη σωματικη οταν εμφανιζονται στον αιθερα να εχουν διαστασεις.
ΜΑΥΡΙΚΟΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ἔγραψε:Δηλαδή ο αισθητός κόσμος που βλέπουμε,δεν είναι μόνο παρά μια αντανάκλαση που προκαλείται απο τον ήλιο πάνω στη γή;
Και τις ''πληροφορίες'' αυτές ποιός τις δίνει στον ήλιο;
Άλλος ήλιος;
Τελικά το κάτοπτρο ειναι ο ήλιος και το ένοπτρο ο άνθρωπος;
Θα βρεις απαντήσεις στο έργο του Πλουτάρχου "Περί του Σωκράτους δαιμόνιο" και στο έργο των επίκουρων καθηγητών αστροφυσικής στο πανεπιστήμιο Αθηνών Δανέζη Στράτου και Θεοδοσίου Μάνου "Η Κοσμολογία της Νόησης-Εισαγωγή στην Κοσμολογία" εκδόσεις Δίαυλος
Ευχαριστώ Πάναγιώτη για τις πληροφορίες.
Νά σε ρωτήσω το βιβλίο του Δανέζη και του Θεοδοσίου μιλάει μόνο περι κοσμολογίας ή είναι ο τρόπος γραφής όπως και στις εκπομπές;π.χ. έχει αποσπάσματα απο Ελληνες φιλοσόφους κτλ.
Νά σε ρωτήσω το βιβλίο του Δανέζη και του Θεοδοσίου μιλάει μόνο περι κοσμολογίας ή είναι ο τρόπος γραφής όπως και στις εκπομπές;π.χ. έχει αποσπάσματα απο Ελληνες φιλοσόφους κτλ.
Πραγματικα, για χαρη των μετεχοντων, των υποκειμενων της μεθεξης, τα ασωματα φαινονται υπο μορφη σωματικη οταν εμφανιζονται στον αιθερα να εχουν διαστασεις.
Καλύπτει όλο τα φάσμα που ανέφερες Σταμάτιε. Δηλαδή έχει και αποσπάματα από τους αρχαίους έλληνες (όχι μόνο αυτούς, αλλά και Ντόγκον, Αιγυπτίους,κλπ κλπ) αλλά και επιστημονικά δεδομένα περί κοσμολογίας. Μέσα σε αυτό θα διαβάσετε πως το Σύμπαν είναι ζωντανός νοήμονας οργανισμός!
Ευχαριστώ Δημήτρη για την διόρθωση.
Το μόριο ετυμολογικά δηλώνει το μέρος,το τμήμα όπως πολύ σωστά αναφέρεις.Νομίζω ότι είναι αυτονόητο αυτό.
Με την λέξη μάζας όριον ήθελα να τονίσω ότι το μόριο ως μέρος είναι το όριο της μάζας.
Το μόριο ετυμολογικά δηλώνει το μέρος,το τμήμα όπως πολύ σωστά αναφέρεις.Νομίζω ότι είναι αυτονόητο αυτό.
Με την λέξη μάζας όριον ήθελα να τονίσω ότι το μόριο ως μέρος είναι το όριο της μάζας.
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
Ο Αντίπατρος ο Σιδώνιος, του αφιέρωσε δε το ακόλουθο επίγραμμα:
«Εδώ κείται ο Ζήνων, ο προσφιλής του Κιτίου, ο οποίος στον Όλυμπο ανήλθε, όχι βάζοντας την Όσσα επάνω στο Πήλιον, ούτε πράττοντας του Ηρακλέους τους άθλους, αλλά απλώς με την ανακάλυψη τής προς τα άστρα ατραπού, που μόνον η σοφία χαράσσει».
Πατέρας του ήταν ο Μνασέας ή ο Δημέας και καταγόταν από το Κίτιο της Λάρνακας.
Δίδαξε και πέθανε στην Αθήνα τιμώμενος από τον Δήμο των Αθηναίων.
Δημιούργησε τη φιλοσοφική σχολή του στωικισμού, η οποία ονομάστηκε έτσι επειδή ο Ζήνων δίδασκε στην Ποικίλη Στοά.
Ο Ζήνων πριν ασχοληθεί με την φιλοσοφία ήταν έμπορος. Έχασε την περιουσία του μετά από ένα ναυάγιο και βρέθηκε στην Αθήνα.
Εκεί έγινε μαθητής του κυνικού Κράτητα και μετά στη Μεγαρική Σχολή του Ξενοκράτη.
Δίδαξε ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη αυθεντία από τον λόγο.
Ο κόσμος της φύσης είναι η μόνη πραγματικότητα. Η φύση διέπεται από έλλογες αρχές.
Το πνεύμα της ορθολογικότητας που διαποτίζει εμάς και τον κόσμο είναι αυτό που λέμε Θεός.
Έγραψε πολυάριθμα έργα, από τα οποία κατά κύριο λόγο σώζονται αποσπάσματα.
Ανάμεσα σ' αυτά είναι τα εξής: «η Πολιτεία», «η Λογική», «Περί παθών», «Περί του καθήκοντος», «Περί νόμου», «Περί ελληνικής παιδείας», «Πυθαγορικά» κ.ά.
«Εδώ κείται ο Ζήνων, ο προσφιλής του Κιτίου, ο οποίος στον Όλυμπο ανήλθε, όχι βάζοντας την Όσσα επάνω στο Πήλιον, ούτε πράττοντας του Ηρακλέους τους άθλους, αλλά απλώς με την ανακάλυψη τής προς τα άστρα ατραπού, που μόνον η σοφία χαράσσει».
Πατέρας του ήταν ο Μνασέας ή ο Δημέας και καταγόταν από το Κίτιο της Λάρνακας.
Δίδαξε και πέθανε στην Αθήνα τιμώμενος από τον Δήμο των Αθηναίων.
Δημιούργησε τη φιλοσοφική σχολή του στωικισμού, η οποία ονομάστηκε έτσι επειδή ο Ζήνων δίδασκε στην Ποικίλη Στοά.
Ο Ζήνων πριν ασχοληθεί με την φιλοσοφία ήταν έμπορος. Έχασε την περιουσία του μετά από ένα ναυάγιο και βρέθηκε στην Αθήνα.
Εκεί έγινε μαθητής του κυνικού Κράτητα και μετά στη Μεγαρική Σχολή του Ξενοκράτη.
Δίδαξε ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη αυθεντία από τον λόγο.
Ο κόσμος της φύσης είναι η μόνη πραγματικότητα. Η φύση διέπεται από έλλογες αρχές.
Το πνεύμα της ορθολογικότητας που διαποτίζει εμάς και τον κόσμο είναι αυτό που λέμε Θεός.
Έγραψε πολυάριθμα έργα, από τα οποία κατά κύριο λόγο σώζονται αποσπάσματα.
Ανάμεσα σ' αυτά είναι τα εξής: «η Πολιτεία», «η Λογική», «Περί παθών», «Περί του καθήκοντος», «Περί νόμου», «Περί ελληνικής παιδείας», «Πυθαγορικά» κ.ά.