Σήμερα.. Διώνη (Πέμπτη) 16 Μεταγειτνιών ( 1 Σεπτεμβρίου ).. ολοκληρώνουμε 9 μήνες απο-χωρισμού ...
..το εν νέα πληρεί την δεκάδα...
..εμείς.. ώς πρός τα ήθη-έθιμα...
πληρούμε
έρρωσθε !
Κύκλος Ελλήνων Αυτογνωσίας
..το εν νέα πληρεί την δεκάδα...
..εμείς.. ώς πρός τα ήθη-έθιμα...
πληρούμε
έρρωσθε !
Κύκλος Ελλήνων Αυτογνωσίας
«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία»
Εκφράζοντας τα έθιμα της μνημοσύνης..
ολοκληρώνοντας έναν ετήσιο κύκλο αποχωρισμού
του αγαπημένου μας Δάσκαλου Ιωάννη...
την Απολλωνία (Κυριακή) στις 27 Νοεμβρίου ( Μαιμακτηρίων ) του έτους 14011 .μ.ελ.Ε
και ώρα 12:00 στο κοιμητήριο της Αγίας Παρασκευής τελείτε
Μνημόσυνο..
Κύκλος Ελλήνων Αυτογνωσίας
ολοκληρώνοντας έναν ετήσιο κύκλο αποχωρισμού
του αγαπημένου μας Δάσκαλου Ιωάννη...
την Απολλωνία (Κυριακή) στις 27 Νοεμβρίου ( Μαιμακτηρίων ) του έτους 14011 .μ.ελ.Ε
και ώρα 12:00 στο κοιμητήριο της Αγίας Παρασκευής τελείτε
Μνημόσυνο..
Κύκλος Ελλήνων Αυτογνωσίας
Εάν μη έλπηται ανέλπιστον, ουκ εξευρήσει
[video]www.youtube.com/watch?v=8wK6rbqsCQQ&feature=related[/video]
Τόν ἑαυτό τοῦ εἰς τόν ἑαυτό του θά ψάχνη κάποτε νά βρῆ.
Εἷς τό Χάος θά τόν ἀναζητῆ, κι αὐτός μαζί του θά προχωρῆ.
Ἑαυτό ἑαυτόν θά ἀναζητῆ. Θά ψιλαφῆ, θά μπουσουλᾶ, θά ἀγωνιᾶ καί ὅλο θά προχωρᾶ, δίχως ποτέ νά σταματᾶ.
Δίχως ποτέ νά ξεκινᾶ, θά προχωρῆ καί δέν θά σταματᾶ.
Πάντα ἀπό τήν Ἀρχή εἰς τήν Ἀρχή ὡς Σίσυφος θά προχωρῆ - ὑποχωρῆ, θά ἀναβαίνη - κατεβαίνει, θά ἀναπίπτη - καταπίπτη, θά ἀνακυλῆ - κατρακυλή, θά ἀναδύεται - καταδύεται καί ὅλο εἰς τήν Ἀρχή τοῦ 0 = Χάους θά εὑρίσκεται.
Κι ἐάν καί ὅταν θά ξεκινήση, δέν θά δύναται νά προχωρήση καί εἰς τήν Ἀρχή θά σταματήση.
Θά ξεκινᾶ καί πάντα εἰς τήν Ἀρχή θά σταματᾶ.
«..Χρή ψυχήν λίπειν μηδ’ ἀνιάζειν δακρύοις καί θρήνοις,
τό δέ χρεῶν ἀνδρός ἀγαθοῦ φέρειν..»
Σωκράτης
Τόν ἑαυτό τοῦ εἰς τόν ἑαυτό του θά ψάχνη κάποτε νά βρῆ.
Εἷς τό Χάος θά τόν ἀναζητῆ, κι αὐτός μαζί του θά προχωρῆ.
Ἑαυτό ἑαυτόν θά ἀναζητῆ. Θά ψιλαφῆ, θά μπουσουλᾶ, θά ἀγωνιᾶ καί ὅλο θά προχωρᾶ, δίχως ποτέ νά σταματᾶ.
Δίχως ποτέ νά ξεκινᾶ, θά προχωρῆ καί δέν θά σταματᾶ.
Πάντα ἀπό τήν Ἀρχή εἰς τήν Ἀρχή ὡς Σίσυφος θά προχωρῆ - ὑποχωρῆ, θά ἀναβαίνη - κατεβαίνει, θά ἀναπίπτη - καταπίπτη, θά ἀνακυλῆ - κατρακυλή, θά ἀναδύεται - καταδύεται καί ὅλο εἰς τήν Ἀρχή τοῦ 0 = Χάους θά εὑρίσκεται.
Κι ἐάν καί ὅταν θά ξεκινήση, δέν θά δύναται νά προχωρήση καί εἰς τήν Ἀρχή θά σταματήση.
Θά ξεκινᾶ καί πάντα εἰς τήν Ἀρχή θά σταματᾶ.
«..Χρή ψυχήν λίπειν μηδ’ ἀνιάζειν δακρύοις καί θρήνοις,
τό δέ χρεῶν ἀνδρός ἀγαθοῦ φέρειν..»
Σωκράτης
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208