Σύμφωνα με την μυθολογία,η νύμφη Καλλιστώ ήταν ακόλουθος της Αρτέμιδος και γι'αυτό το λόγο είχε ορκιστεί παρθενία και αγνότητα στη Θεά.Κάποτε ο Ζεύς θέλησε να ενωθεί μαζί της.Την πλησίασε στο δάσος όπου λουζόταν και για να μη την τρομάξει,πήρε την μορφή της Αρτέμιδος.Στην συνέχεια πήρε την πραγματική του μορφή και ενώθηκε μαζί της.Η Καλλιστώ έμεινε έγκυος από το Δία.
Όταν βρέθηκε κάποτε σε ένα ποτάμι μαζί με την Αρτέμιδα και κάποιες άλλες νύμφες,η Αρτέμιδα αντελήφθει την εγκυμοσύνη της.Εξοργισμένη τότε,την χτύπησε με τα βέλη της.Ο Ζεύς για να την προστατεύσει,την μεταμόρφωσε σε <<Άρκτο>>.Τα βέλη όμως της Θεάς,σκότωσαν την νύμφη Καλλιστώ.Τότε,ο Ζεύς την έκανε αστερισμό και την τοποθέτησε ψηλά στον ουρανό,ονομάζοντάς την <<ΜΕΓΑΛΗ ΑΡΚΤΟ>>.
Ο γόνος του Διός και της Καλλιστούς,ο Αρκάς,μεταφέρθηκε από τον Δία στην περιοχή της Αρκαδίας,η οποία πήρε από τον Αρκά το όνομά της.Εκεί τον παρέδωσε στη Μαία,η οποία τον μεγάλωσε.Ο Αρκάς έγινε ο γενάρχης των Αρκάδων.Μετά το θάνατό του,ο Ζεύς τον έκανε κι εκείνον αστερισμό,δίνοντάς του το όνομα <<ΜΙΚΡΗ ΑΡΚΤΟΣ>>.Η Μαία,η μητέρα του Ερμή, ήταν μία εκ των 7 Πλειάδων,κόρες του Άτλαντα,τις οποίες ο Ζεύς μετέτρεψε μετά το θάνατό τους στον αστερισμό των Πλειάδων.
Η Άρτεμις όντας παρθένος παραπέμπει αστρονομικά στον αστερισμό της Παρθένου.Η Καλλιστώ,ώς ακόλουθός της,
παραπέμπει σε κάποιο ουράνιο σώμα ή άστρο που άνηκε σε αυτό τον αστερισμό,πριν <<εκπέσει>> στο ηλιακό μας σύστημα.
Ο ουσιαστικός συμβολισμός της Αρτέμιδος κατά την παράδοση
ήταν ότι προσωποιούσε την άγρια παρθένο φύση που εμπεριέχει το <<άρρεν>> και το <<θύλη>> στοιχείο εντός της,
καθώς <<γονιμοποιεί>> και <<τήκτει>>,ούσα παρθένος και αγνή,ενώ,βάση τον <<ΚΡΑΤΥΛΟ>> του ΠΛΑΤΩΝΑ,συμβολίζει το <<Άρτιον>> και <<Αρτεμές>> της Φύσεως που ενσαρκώνεται ώς <<Αρετή>> στον ανθρώπινο βίο.
Ο δέ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ και κυρίως στο έργο του <<ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΜΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΩ ΚΥΚΛΩ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ>> ταυτίζει την Αρτέμιδα με τη Σελήνη.χαρακτηριστικά αναφέρει:
<<...ενώ η Σελήνη και παίρνει και δίνει και συνθέτει και διαιρεί,ανάλογα με τις διαφορετικές της δυνάμεις,από τις οποίες Ειλείθυια ονομάζεται αυτή που συνθέτει και Άρτεμις αυτή που διαιρεί...>>.
Λαμβάνοντας όμως ώς πηγή τον ΚΛΕΟΜΗΔΗ και το έργο του << ΚΥΚΛΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΜΕΤΕΩΡΩΝ Β'>>,η Άρτεμις αντιπροσωπεύει το διαρκώς αντανακλόμενο φώς της Σελήνης,
συμφωνόντας και με τον ισχυρισμό του ΑΝΑΞΑΓΟΡΑ,αλλά και του ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΥ του ΣΑΜΙΟΥ,ότι η Σελήνη λαμβάνει το φώς της από τον Ήλιο.Κατά τον ΚΛΕΟΜΗΔΗ,το άναμα δαδών στις εορτές τις Αρτέμιδος,ώς έθιμο που διασώσεται ώς σήμερα
με το άναμα των κεριών,φανερώνει ακριβώς αυτή τη γνώση των ιερέων: ότι γνώριζαν ότι η Σελήνη αντανακλά το Φως του Ήλιου και αυτή τη διαδικασία την απέδιδαν ώς χαρακτηριστικό της Αρτέμιδος,που σε βαθύτερο κοσμικό επίπεδο,εκφράζει το διαρκώς ανανεώμενο φώς της φύσης.
Η Άρτεμις κρατά βέλη,σύμβολο της σωματιδιακής φύσης του φωτός(=φωτόνιο).Κατά την Μυθολογία,όταν κάποτε την αντίκρυσε να λούζεται γυμνή ο Ακταίων,εκείνη τον τύφλωσε.
Αυτό δηλώνει ότι ο Ακταίων αντίκρυσε την πραγματική και υπεριώδη φύση του Φωτός,χωρίς φίλτρο ή χωρίς την συμβολή του φυσικού φίλτρου της γήινης ατμόσφαιρας.
Σε αντίθεση,ο Απόλλων,αν και Θεός Φωτός,κρατά Σαίτες,οι οποίες συμβολίζουν την ηλεκτρομαγνητική και ηχοφασματική φύση του Φωτός(=κύμα).Ο Απόλλων ήταν επίσης ο Θεός της
Μουσικής.Τον Απόλλωνα τον συνόδευαν οι Μούσσες,ενίοτε και ο Πάν,με τον οποίο ταυτίζεται.Την Αρτέμιδα την συνόδευαν η Εκάτη και οι Νύμφες.
Η ακόλουθος της Αρτέμιδος,η Καλλιστώ,"πρόδωσε" τη Θεά και ενώθηκε με το Δία,ο οποίος συμβολίζει πολλά(=συμπαντικός Αιθέρας κατά τον Ηράκλειτο τον νεώτερο στο <<ΟΜΗΡΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ>>,τον Υπέρτατο Συμπαντικό νου που <<ζευγνύει και διαιρεί>> κατά άλλες προσεγγίσεις κ.α.).Μία εκ των προσεγγίσεων του Διός είναι ότι συμβολίζει τον Ηλιακό μας Δίσκο (τον συσχετισμό αυτό τον άντλησα από το βιβλίο του Ι.ΦΟΥΡΑΚΗ <<ΜΕΙΞΙΣ-ΑΝΑΚΥΚΛΗΣΙΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ>>,αλλά υπάρχουν και απόψεις αρχαίων που συνηγορούν υπέρ αυτής της εκδοχής).
Θα μπορούσαμε λοιπόν να συσχετίσουμε το Χθόνιο Δία(όπου ο Χθόνιος Ζεύς σχετίζεται με τον Άδη που του έλαχε η Βασιλεία του Κάτω Κόσμου) με τον Ηλιακό Δίσκο,συνεπώς και το Ηλιακό μας σύστημα.
Η Καλλιστώ ήταν ακόλουθος της Αρτέμιδος.Ακόλουθος της Αρτέμιδος ήταν επίσης κατά την μυθολογία και κατά τα Ορφικά η Εκάτη,η οποία αποτελεί ώς χθόνια θεότητα το <<σώμα της Σελήνης>>.Άρα,το γεγονός ότι η Καλλιστώ "πρόδωσε" την Αρτέμιδα για τον έρωτα του Διός,θα μπορούσε κάπως επιφανειακά να σημαίνει πλήν των άλλων,την έλευση της Σελήνης στο Ηλιακό μας σύστημα,την οποία χτύπησε με τα βέλη του υπεριώδους της φωτός η Αρτέμιδα,στερώντας της την ατμόσφαιρα και τη δυνατότητα ανάπτυξης έμβιας οργανικής ζωής,στο <<νέο τόπο κατοικίας της>>.Η έλευση της Σελήνης θα πρέπει να επιρρέασε σημαντικά την εξέλιξη της ζωής επί της χθονός και κυρίως των ανθρωποειδών <<Αόνων>> και του γένους του
πρό-σελαναίου <<Αλαλκομενέα>>, συντελώντας στην <<βιολογική αναδόμηση>> των Αρκάδων,όπου και κατά το άρθρο του Παναγιώτη Γουλέτα <<ΠΕΡΙ ΥΦΑΙΝΕΙΝ>>,με τη δράση της Σελήνης,έχουμε την μετάλλαξη από το Πυρίτιο στον Άνθρακα.
Όλα αυτά θα πρέπει να έχουν σχέση χρονολογικά με την εποχή που η γή άρχισε να συναρμόζεται με τον Αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου.Τον Αρκά,δηλαδή το γένος των Αρκάδων,τον ανέθρεψε η Μεγάλη Θεά
Μαία που στην Κρήτη ονομαζόταν <<Μά>> και που λειτούργησε ώς <<μαία>> του <<νέου γένους>> (η δε Δίκτυννα ήταν η Κόρη-Αρτέμιδα).Η Μαία ώς μία εκ των Πλειάδων,παραπέμπει αστρονομικά στον αστερισμό των Πλειάδων.Η Μαία <<κατοικούσε>> στην περιοχή της Αρκαδίας,
γεγονός που ίσως να δηλώνει την εστίαση των αστρικών ακτινοβολιών των Πλειάδων στη συγκεκριμένη περιοχή την συγκεκριμένη περίοδο.
Ο θάνατος του Αρκά σχετίζεται με το τέλος της εποχής των Αρκάδων,που συμπίπτει με την είσοδο της γής στον Αστερισμό της Μικρής Άρκτου.Ίσως οι Αρκάδες να σχετίζονται φυλετικά με τους Ακκάδες στην Μεσοποταμεία.
Τέλος...παραμένει το μυστήριο της Αρτέμιδος και το από πού ήρθε η Σελήνη.Χρησιμοποιώντας τους αποσυμβολισμούς των βιβλίων του Ι.ΦΟΥΡΑΚΗ <<ΜΕΙΞΙΣ ΑΝΑΚΥΚΛΙΣΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ>> και <<ΤΑ ΠΡΟ-ΜΥΝΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ>>,σχετικά με τον Απόλλωνα,συναντούμε τον συσχετισμό,ίσως και την ταύτιση,του Απόλλωνα με τον ΣΕΙΡΙΟ
ή ορθότερα την προσέγγιση του ΣΕΙΡΙΟΥ στη Γή και τις επιδράσεις των ακτινοβολιών του πάνω στη Γή και στο ανθρώπινο(homo) γένος,κυρίως στην περιοχή της Αιγαιίδας
η οποία λειτουργεί ώς <<γεωμαγνητικό πλέγμα>> και <<συσσωρευτής και διακτινιστής κοσμικής και συμπαντικής ενέργειας>> μέσω γεω-ενεργειακών και τελουρικών ρευμάτων,πάνω στους κόμβους των οποίων υπήρχε ιερατική δραστηριότητα.
Όπως γνωρίζουμε σήμερα μέσω της αστρονομίας,ο ΣΕΙΡΙΟΣ είναι διπλό άστρο.
Αν ο Απόλλων σχετίζεται με τον ΣΕΙΡΙΟ,τότε η δίδυμη αδελφή του Άρτεμις,θα πρέπει να σχετίζεται με τον ΣΕΙΡΙΟ Β'.
Οι δε Ντόγκον,σύμφωνα με το βιβλίο του Robert Temple
<<Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΣΕΙΡΙΟΣ>>,φαίνεται να γνωρίζουν πλήν των άλλων,την ύπαρξη ενός Τρίτου Άστρου,το οποίο εντάσσεται στο σύστημα του ΣΕΙΡΙΟΥ.Η σύγχρονη Αστρονομία έχει επίσης ενδείξεις για την ύπαρξη ενός τρίτου άστρου στο σύστημα του ΣΕΙΡΙΟΥ,το οποίο ονομάζει ΣΕΙΡΙΟ Γ'.Η Ντόγκον το ονομάζουν <<Το Άστρο των Γυναικών>>.
Τέλος,κατά τον ΚΛΕΟΜΗΔΗ στο βιβλίο του <<ΚΥΚΛΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΜΕΤΕΩΡΩΝ Β'>>,αναφέρεται ότι εφ'όσον καλείται ότι ο ήλιος είναι διπλός,θα έπρεπε και η Σελήνη να είναι διπλή.
Το τέλεια σφαιρικό σχήμα της Σελήνης και η ποιότητα του εδάφους της ακόμα προβληματίζουν τους αστρονόμους και τους φυσικούς επιστήμονες της ΝΑΣΑ.Ερωτηματικά δημιουργεί ακόμη το γεγονός ότι η ΝΑΣΑ δεν έχει επιχειρήσει νέα προσεδάφιση και εξερεύνηση στην επιφάνεια της Σελήνης,την στιγμή που προγραμματίζει την εξερεύνηση άλλων πλανητών του ηλιακού μας συστήματος,οι οποίοι βρίσκονται σε πολύ πιο μακρινή απόσταση από τη Σελήνη και η αποστολή προς αυτούς τους πλανήτες είναι θεωρητικά και πρακτικά πολύ δυσκολότερη από την προσέγγιση της Σελήνης....
Θα ήθελα να διαβάσω και τις δικές σας απόψεις επί των παραπάνω θεμάτων και κυρίως τις απόψεις όσων ασχολούνται με την αστρονομία,σχετικά με το αστρονομικό κομμάτι του άρθρου και κυρίως με το πότε εισήλθε η γη και ο βόρειος άξονάς της στον Αστερισμό της Μεγάλης και της Μικρής Άρκτου,καθ'ότι στην αστρονομία είμαι ανειδίκευτος και αρκετά απαίδευτος!
Όταν βρέθηκε κάποτε σε ένα ποτάμι μαζί με την Αρτέμιδα και κάποιες άλλες νύμφες,η Αρτέμιδα αντελήφθει την εγκυμοσύνη της.Εξοργισμένη τότε,την χτύπησε με τα βέλη της.Ο Ζεύς για να την προστατεύσει,την μεταμόρφωσε σε <<Άρκτο>>.Τα βέλη όμως της Θεάς,σκότωσαν την νύμφη Καλλιστώ.Τότε,ο Ζεύς την έκανε αστερισμό και την τοποθέτησε ψηλά στον ουρανό,ονομάζοντάς την <<ΜΕΓΑΛΗ ΑΡΚΤΟ>>.
Ο γόνος του Διός και της Καλλιστούς,ο Αρκάς,μεταφέρθηκε από τον Δία στην περιοχή της Αρκαδίας,η οποία πήρε από τον Αρκά το όνομά της.Εκεί τον παρέδωσε στη Μαία,η οποία τον μεγάλωσε.Ο Αρκάς έγινε ο γενάρχης των Αρκάδων.Μετά το θάνατό του,ο Ζεύς τον έκανε κι εκείνον αστερισμό,δίνοντάς του το όνομα <<ΜΙΚΡΗ ΑΡΚΤΟΣ>>.Η Μαία,η μητέρα του Ερμή, ήταν μία εκ των 7 Πλειάδων,κόρες του Άτλαντα,τις οποίες ο Ζεύς μετέτρεψε μετά το θάνατό τους στον αστερισμό των Πλειάδων.
Η Άρτεμις όντας παρθένος παραπέμπει αστρονομικά στον αστερισμό της Παρθένου.Η Καλλιστώ,ώς ακόλουθός της,
παραπέμπει σε κάποιο ουράνιο σώμα ή άστρο που άνηκε σε αυτό τον αστερισμό,πριν <<εκπέσει>> στο ηλιακό μας σύστημα.
Ο ουσιαστικός συμβολισμός της Αρτέμιδος κατά την παράδοση
ήταν ότι προσωποιούσε την άγρια παρθένο φύση που εμπεριέχει το <<άρρεν>> και το <<θύλη>> στοιχείο εντός της,
καθώς <<γονιμοποιεί>> και <<τήκτει>>,ούσα παρθένος και αγνή,ενώ,βάση τον <<ΚΡΑΤΥΛΟ>> του ΠΛΑΤΩΝΑ,συμβολίζει το <<Άρτιον>> και <<Αρτεμές>> της Φύσεως που ενσαρκώνεται ώς <<Αρετή>> στον ανθρώπινο βίο.
Ο δέ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ και κυρίως στο έργο του <<ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΜΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΩ ΚΥΚΛΩ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ>> ταυτίζει την Αρτέμιδα με τη Σελήνη.χαρακτηριστικά αναφέρει:
<<...ενώ η Σελήνη και παίρνει και δίνει και συνθέτει και διαιρεί,ανάλογα με τις διαφορετικές της δυνάμεις,από τις οποίες Ειλείθυια ονομάζεται αυτή που συνθέτει και Άρτεμις αυτή που διαιρεί...>>.
Λαμβάνοντας όμως ώς πηγή τον ΚΛΕΟΜΗΔΗ και το έργο του << ΚΥΚΛΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΜΕΤΕΩΡΩΝ Β'>>,η Άρτεμις αντιπροσωπεύει το διαρκώς αντανακλόμενο φώς της Σελήνης,
συμφωνόντας και με τον ισχυρισμό του ΑΝΑΞΑΓΟΡΑ,αλλά και του ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΥ του ΣΑΜΙΟΥ,ότι η Σελήνη λαμβάνει το φώς της από τον Ήλιο.Κατά τον ΚΛΕΟΜΗΔΗ,το άναμα δαδών στις εορτές τις Αρτέμιδος,ώς έθιμο που διασώσεται ώς σήμερα
με το άναμα των κεριών,φανερώνει ακριβώς αυτή τη γνώση των ιερέων: ότι γνώριζαν ότι η Σελήνη αντανακλά το Φως του Ήλιου και αυτή τη διαδικασία την απέδιδαν ώς χαρακτηριστικό της Αρτέμιδος,που σε βαθύτερο κοσμικό επίπεδο,εκφράζει το διαρκώς ανανεώμενο φώς της φύσης.
Η Άρτεμις κρατά βέλη,σύμβολο της σωματιδιακής φύσης του φωτός(=φωτόνιο).Κατά την Μυθολογία,όταν κάποτε την αντίκρυσε να λούζεται γυμνή ο Ακταίων,εκείνη τον τύφλωσε.
Αυτό δηλώνει ότι ο Ακταίων αντίκρυσε την πραγματική και υπεριώδη φύση του Φωτός,χωρίς φίλτρο ή χωρίς την συμβολή του φυσικού φίλτρου της γήινης ατμόσφαιρας.
Σε αντίθεση,ο Απόλλων,αν και Θεός Φωτός,κρατά Σαίτες,οι οποίες συμβολίζουν την ηλεκτρομαγνητική και ηχοφασματική φύση του Φωτός(=κύμα).Ο Απόλλων ήταν επίσης ο Θεός της
Μουσικής.Τον Απόλλωνα τον συνόδευαν οι Μούσσες,ενίοτε και ο Πάν,με τον οποίο ταυτίζεται.Την Αρτέμιδα την συνόδευαν η Εκάτη και οι Νύμφες.
Η ακόλουθος της Αρτέμιδος,η Καλλιστώ,"πρόδωσε" τη Θεά και ενώθηκε με το Δία,ο οποίος συμβολίζει πολλά(=συμπαντικός Αιθέρας κατά τον Ηράκλειτο τον νεώτερο στο <<ΟΜΗΡΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ>>,τον Υπέρτατο Συμπαντικό νου που <<ζευγνύει και διαιρεί>> κατά άλλες προσεγγίσεις κ.α.).Μία εκ των προσεγγίσεων του Διός είναι ότι συμβολίζει τον Ηλιακό μας Δίσκο (τον συσχετισμό αυτό τον άντλησα από το βιβλίο του Ι.ΦΟΥΡΑΚΗ <<ΜΕΙΞΙΣ-ΑΝΑΚΥΚΛΗΣΙΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ>>,αλλά υπάρχουν και απόψεις αρχαίων που συνηγορούν υπέρ αυτής της εκδοχής).
Θα μπορούσαμε λοιπόν να συσχετίσουμε το Χθόνιο Δία(όπου ο Χθόνιος Ζεύς σχετίζεται με τον Άδη που του έλαχε η Βασιλεία του Κάτω Κόσμου) με τον Ηλιακό Δίσκο,συνεπώς και το Ηλιακό μας σύστημα.
Η Καλλιστώ ήταν ακόλουθος της Αρτέμιδος.Ακόλουθος της Αρτέμιδος ήταν επίσης κατά την μυθολογία και κατά τα Ορφικά η Εκάτη,η οποία αποτελεί ώς χθόνια θεότητα το <<σώμα της Σελήνης>>.Άρα,το γεγονός ότι η Καλλιστώ "πρόδωσε" την Αρτέμιδα για τον έρωτα του Διός,θα μπορούσε κάπως επιφανειακά να σημαίνει πλήν των άλλων,την έλευση της Σελήνης στο Ηλιακό μας σύστημα,την οποία χτύπησε με τα βέλη του υπεριώδους της φωτός η Αρτέμιδα,στερώντας της την ατμόσφαιρα και τη δυνατότητα ανάπτυξης έμβιας οργανικής ζωής,στο <<νέο τόπο κατοικίας της>>.Η έλευση της Σελήνης θα πρέπει να επιρρέασε σημαντικά την εξέλιξη της ζωής επί της χθονός και κυρίως των ανθρωποειδών <<Αόνων>> και του γένους του
πρό-σελαναίου <<Αλαλκομενέα>>, συντελώντας στην <<βιολογική αναδόμηση>> των Αρκάδων,όπου και κατά το άρθρο του Παναγιώτη Γουλέτα <<ΠΕΡΙ ΥΦΑΙΝΕΙΝ>>,με τη δράση της Σελήνης,έχουμε την μετάλλαξη από το Πυρίτιο στον Άνθρακα.
Όλα αυτά θα πρέπει να έχουν σχέση χρονολογικά με την εποχή που η γή άρχισε να συναρμόζεται με τον Αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου.Τον Αρκά,δηλαδή το γένος των Αρκάδων,τον ανέθρεψε η Μεγάλη Θεά
Μαία που στην Κρήτη ονομαζόταν <<Μά>> και που λειτούργησε ώς <<μαία>> του <<νέου γένους>> (η δε Δίκτυννα ήταν η Κόρη-Αρτέμιδα).Η Μαία ώς μία εκ των Πλειάδων,παραπέμπει αστρονομικά στον αστερισμό των Πλειάδων.Η Μαία <<κατοικούσε>> στην περιοχή της Αρκαδίας,
γεγονός που ίσως να δηλώνει την εστίαση των αστρικών ακτινοβολιών των Πλειάδων στη συγκεκριμένη περιοχή την συγκεκριμένη περίοδο.
Ο θάνατος του Αρκά σχετίζεται με το τέλος της εποχής των Αρκάδων,που συμπίπτει με την είσοδο της γής στον Αστερισμό της Μικρής Άρκτου.Ίσως οι Αρκάδες να σχετίζονται φυλετικά με τους Ακκάδες στην Μεσοποταμεία.
Τέλος...παραμένει το μυστήριο της Αρτέμιδος και το από πού ήρθε η Σελήνη.Χρησιμοποιώντας τους αποσυμβολισμούς των βιβλίων του Ι.ΦΟΥΡΑΚΗ <<ΜΕΙΞΙΣ ΑΝΑΚΥΚΛΙΣΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ>> και <<ΤΑ ΠΡΟ-ΜΥΝΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ>>,σχετικά με τον Απόλλωνα,συναντούμε τον συσχετισμό,ίσως και την ταύτιση,του Απόλλωνα με τον ΣΕΙΡΙΟ
ή ορθότερα την προσέγγιση του ΣΕΙΡΙΟΥ στη Γή και τις επιδράσεις των ακτινοβολιών του πάνω στη Γή και στο ανθρώπινο(homo) γένος,κυρίως στην περιοχή της Αιγαιίδας
η οποία λειτουργεί ώς <<γεωμαγνητικό πλέγμα>> και <<συσσωρευτής και διακτινιστής κοσμικής και συμπαντικής ενέργειας>> μέσω γεω-ενεργειακών και τελουρικών ρευμάτων,πάνω στους κόμβους των οποίων υπήρχε ιερατική δραστηριότητα.
Όπως γνωρίζουμε σήμερα μέσω της αστρονομίας,ο ΣΕΙΡΙΟΣ είναι διπλό άστρο.
Αν ο Απόλλων σχετίζεται με τον ΣΕΙΡΙΟ,τότε η δίδυμη αδελφή του Άρτεμις,θα πρέπει να σχετίζεται με τον ΣΕΙΡΙΟ Β'.
Οι δε Ντόγκον,σύμφωνα με το βιβλίο του Robert Temple
<<Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΣΕΙΡΙΟΣ>>,φαίνεται να γνωρίζουν πλήν των άλλων,την ύπαρξη ενός Τρίτου Άστρου,το οποίο εντάσσεται στο σύστημα του ΣΕΙΡΙΟΥ.Η σύγχρονη Αστρονομία έχει επίσης ενδείξεις για την ύπαρξη ενός τρίτου άστρου στο σύστημα του ΣΕΙΡΙΟΥ,το οποίο ονομάζει ΣΕΙΡΙΟ Γ'.Η Ντόγκον το ονομάζουν <<Το Άστρο των Γυναικών>>.
Τέλος,κατά τον ΚΛΕΟΜΗΔΗ στο βιβλίο του <<ΚΥΚΛΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΜΕΤΕΩΡΩΝ Β'>>,αναφέρεται ότι εφ'όσον καλείται ότι ο ήλιος είναι διπλός,θα έπρεπε και η Σελήνη να είναι διπλή.
Το τέλεια σφαιρικό σχήμα της Σελήνης και η ποιότητα του εδάφους της ακόμα προβληματίζουν τους αστρονόμους και τους φυσικούς επιστήμονες της ΝΑΣΑ.Ερωτηματικά δημιουργεί ακόμη το γεγονός ότι η ΝΑΣΑ δεν έχει επιχειρήσει νέα προσεδάφιση και εξερεύνηση στην επιφάνεια της Σελήνης,την στιγμή που προγραμματίζει την εξερεύνηση άλλων πλανητών του ηλιακού μας συστήματος,οι οποίοι βρίσκονται σε πολύ πιο μακρινή απόσταση από τη Σελήνη και η αποστολή προς αυτούς τους πλανήτες είναι θεωρητικά και πρακτικά πολύ δυσκολότερη από την προσέγγιση της Σελήνης....
Θα ήθελα να διαβάσω και τις δικές σας απόψεις επί των παραπάνω θεμάτων και κυρίως τις απόψεις όσων ασχολούνται με την αστρονομία,σχετικά με το αστρονομικό κομμάτι του άρθρου και κυρίως με το πότε εισήλθε η γη και ο βόρειος άξονάς της στον Αστερισμό της Μεγάλης και της Μικρής Άρκτου,καθ'ότι στην αστρονομία είμαι ανειδίκευτος και αρκετά απαίδευτος!
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
μήπως θα έπρεπε να σκεφτούμε το αν ο ήλιος καλείται διπλός ή τριπλός, από ποιους και με ποια χρονολογική σειρά έστω...
και τι σημαίνει "διπλός" ή "τριπλός";
αναφέρεται ο όρος αριθμητικά σαν ομώνυμα "άστρα" ή μιλάμε για προβολές και με τι ισσορροπίες παίζουμε;
ο Πλάτωνας στην Πολιτεία δίνει συγκεκριμένα στοιχεία που χρήζουν προσοχής μέγιστης.
γνώμη μου πως εφόσον κατανοήσουμε την υπόσταση, ή πιθανότερο, μάλλον, την χρησιμότητα, ή έστω λειτουργία του ηλίου, θα κατανοήσουμε και αυτή της σελήνης...
και τι σημαίνει "διπλός" ή "τριπλός";
αναφέρεται ο όρος αριθμητικά σαν ομώνυμα "άστρα" ή μιλάμε για προβολές και με τι ισσορροπίες παίζουμε;
ο Πλάτωνας στην Πολιτεία δίνει συγκεκριμένα στοιχεία που χρήζουν προσοχής μέγιστης.
γνώμη μου πως εφόσον κατανοήσουμε την υπόσταση, ή πιθανότερο, μάλλον, την χρησιμότητα, ή έστω λειτουργία του ηλίου, θα κατανοήσουμε και αυτή της σελήνης...
Ο διπλός ήλιος σημαίνει δύο πράγματα:
Α)Ότι έχουμε ένα σύστημα δύο άστρων(ή τριών στην περίπτωση του τριπλού άστρου) όπου το ένα κινείται γύρω από το άλλο,σε αμοιβαία περιφορά.Η απόσταση μεταξύ των δύο άστρων μπορεί να είναι ακόμη και εκατομύρια έτη φωτός.Ακόμα,υπάρχει η πιθανότητα,ένα άστρο-γίγας,να συλλάβει στην τροχιά του ένα άστρο-νάνο.
Β)Ότι όταν παρατηρούμε ένα άστρο στον ουρανό,δεν βλέπουμε το άστρο καθ'αυτό,αλλά το <<φάσμα>> φωτός του,το οποίο φτάνει στην γήινη ατμόσφαιρα,σε διαφορετικό χρόνο από την στιγμή της εκπομπής των ακτινοβολιών από τον πυρήνα του.
Η αστρονομία πάντως,ονομάζει ώς διπλά άστρα,εκείνα που υπάγονται στην πρώτη περίπτωση.
Επίσης,σύμφωνα με την σύγχρονη αστρονομία,όλα τα άστρα είναι ήλιοι.
Κάτι άλλο αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο πυρήνας του ήλιου μας είναι μεταλλικός.Αντίθετα,όλα τα γνωστά άστρα έχουν για πυρήνα μία διάπυρη μάζα αερίων.
Για τα διπλά άστρα μίλησαν πρώτοι οι Έλληνες φιλόσοφοι και αστρονόμοι καθώς και οι Αιγύπτιοι ιερείς.
Η αστρονομία του 20 αιώνα έρχεται να τους επιβεβαιώσει...
Αναφορικά με τα ομώνυμα άστρα,αν κατάλαβα καλά,εννοείς ότι έχουμε δύο άστρα με το ίδιο όνομα.Αυτό ισχύει,απλά τα δυο άστρα του ίδιου αστρικού συστήματος διαφοροποιούνται με ένα γράμμα.Για παράδειγμα,έχουμε ένα διπλό άστρο στην κεφαλή (το Α') του Κυνός : Τον Σείριο.Το άστρο γίγαντα του αστρικού συστήματος του Σειρίου το ονομάζουμε Σείριο Α' και το άστρο-νάνο το ονομάζουμε Σείριο Β'.
Οπότε,με τον όρο διπλά άστρα αναφερόμαστε μάλλον σε άστρα κοινού αστρικού συστήματος,παρά σε προβολές.
Με τον ήλιο μας όμως ίσως να συμβαίνει κάτι διαφορετικό και να αποτελεί το <<κάτοπτρο>> ενός άλλου ήλιου,απ'τον οποίο δανείζεται το φώς του(παρόλο που είναι και ο ίδιος αυτόφωτο σώμα),καθ'ότι όπως είπαμε ο ήλιος μας έχει μεταλλικό πυρήνα,γεγονός που θα έπρεπε να περιορίζει κάπως την λαμπρότητά του.
Ως ισορροποίες τί εννοείς;Αποστάσεις,ελκτικούς νόμους ή κάτι άλλο;
Τέλος,γράφεις:
<<γνώμη μου πως εφόσον κατανοήσουμε την υπόσταση, ή πιθανότερο, μάλλον, την χρησιμότητα, ή έστω λειτουργία του ηλίου, θα κατανοήσουμε και αυτή της σελήνης... >>
αναφέρεσαι στην σχέση του ήλιου και της σελήνης με τον νού και την ψυχή;
Α)Ότι έχουμε ένα σύστημα δύο άστρων(ή τριών στην περίπτωση του τριπλού άστρου) όπου το ένα κινείται γύρω από το άλλο,σε αμοιβαία περιφορά.Η απόσταση μεταξύ των δύο άστρων μπορεί να είναι ακόμη και εκατομύρια έτη φωτός.Ακόμα,υπάρχει η πιθανότητα,ένα άστρο-γίγας,να συλλάβει στην τροχιά του ένα άστρο-νάνο.
Β)Ότι όταν παρατηρούμε ένα άστρο στον ουρανό,δεν βλέπουμε το άστρο καθ'αυτό,αλλά το <<φάσμα>> φωτός του,το οποίο φτάνει στην γήινη ατμόσφαιρα,σε διαφορετικό χρόνο από την στιγμή της εκπομπής των ακτινοβολιών από τον πυρήνα του.
Η αστρονομία πάντως,ονομάζει ώς διπλά άστρα,εκείνα που υπάγονται στην πρώτη περίπτωση.
Επίσης,σύμφωνα με την σύγχρονη αστρονομία,όλα τα άστρα είναι ήλιοι.
Κάτι άλλο αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο πυρήνας του ήλιου μας είναι μεταλλικός.Αντίθετα,όλα τα γνωστά άστρα έχουν για πυρήνα μία διάπυρη μάζα αερίων.
Για τα διπλά άστρα μίλησαν πρώτοι οι Έλληνες φιλόσοφοι και αστρονόμοι καθώς και οι Αιγύπτιοι ιερείς.
Η αστρονομία του 20 αιώνα έρχεται να τους επιβεβαιώσει...
Αναφορικά με τα ομώνυμα άστρα,αν κατάλαβα καλά,εννοείς ότι έχουμε δύο άστρα με το ίδιο όνομα.Αυτό ισχύει,απλά τα δυο άστρα του ίδιου αστρικού συστήματος διαφοροποιούνται με ένα γράμμα.Για παράδειγμα,έχουμε ένα διπλό άστρο στην κεφαλή (το Α') του Κυνός : Τον Σείριο.Το άστρο γίγαντα του αστρικού συστήματος του Σειρίου το ονομάζουμε Σείριο Α' και το άστρο-νάνο το ονομάζουμε Σείριο Β'.
Οπότε,με τον όρο διπλά άστρα αναφερόμαστε μάλλον σε άστρα κοινού αστρικού συστήματος,παρά σε προβολές.
Με τον ήλιο μας όμως ίσως να συμβαίνει κάτι διαφορετικό και να αποτελεί το <<κάτοπτρο>> ενός άλλου ήλιου,απ'τον οποίο δανείζεται το φώς του(παρόλο που είναι και ο ίδιος αυτόφωτο σώμα),καθ'ότι όπως είπαμε ο ήλιος μας έχει μεταλλικό πυρήνα,γεγονός που θα έπρεπε να περιορίζει κάπως την λαμπρότητά του.
Ως ισορροποίες τί εννοείς;Αποστάσεις,ελκτικούς νόμους ή κάτι άλλο;
Τέλος,γράφεις:
<<γνώμη μου πως εφόσον κατανοήσουμε την υπόσταση, ή πιθανότερο, μάλλον, την χρησιμότητα, ή έστω λειτουργία του ηλίου, θα κατανοήσουμε και αυτή της σελήνης... >>
αναφέρεσαι στην σχέση του ήλιου και της σελήνης με τον νού και την ψυχή;
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
"αναφέρεσαι στην σχέση του ήλιου και της σελήνης με τον νού και την ψυχή; "
αναφέρομαι σε είσοδο και έξοδο...τώρα τίνος, είναι μια άλλη ιστορία..
όσον αφορά τις ισορροπίες, αναφέρομαι και σε αποστάσεις (καθώς χρησιμοποιώ τη λέξη "προβολή") και θα μπορούσε κανείς να χρησιμοποιήσει τη γενικότερη έννοια των ελκτικών νόμων, δηλαδή εάν ένας ήλιος είναι διπλός ή τριπλός (έχεις προαναφέρει ένα σχετικό ποίημα του Κωστή Παλαμά σε άλλο θέμα) αλλά ισορροπεί με τη Σελήνη, ίσως και αυτή να τυγχάνει παρόμοιων αξιών...
αναφέρομαι σε είσοδο και έξοδο...τώρα τίνος, είναι μια άλλη ιστορία..
όσον αφορά τις ισορροπίες, αναφέρομαι και σε αποστάσεις (καθώς χρησιμοποιώ τη λέξη "προβολή") και θα μπορούσε κανείς να χρησιμοποιήσει τη γενικότερη έννοια των ελκτικών νόμων, δηλαδή εάν ένας ήλιος είναι διπλός ή τριπλός (έχεις προαναφέρει ένα σχετικό ποίημα του Κωστή Παλαμά σε άλλο θέμα) αλλά ισορροπεί με τη Σελήνη, ίσως και αυτή να τυγχάνει παρόμοιων αξιών...
| Απόσπασμα |
| αναφέρομαι σε είσοδο και έξοδο...τώρα τίνος, είναι μια άλλη ιστορία.. |
Είσοδο-έξοδο σε Ήλιο και Σελήνη μας αναφέρει ο Πλούταρχος στο "Περί Σωκράτους Δαιμόνιο" για την ψυχή. Τώρα βασισμένος στην άποψη-θέση(θέαση)-πληροφορία του Γιώργου-Αυτόλυκου, οι ψυχές κάθως ξεκινούν από το άστρο τους προς τη χθόνα δέχονται την βαρυτική επίδραση της Σελήνης πριν ενσαρκωθούν, περνούν δηλαδή μέσα από τη Σελήνη. Αλλά! Υπάρχουν και ψυχές οι οποίες "εκπέμπονται" ΚΑΘΕΤΑ χωρίς να "περνούν" μέσα από τη Σελήνη. Το θέμα όμως είναι:τί συμβαίνει κατά την αντίστροφη πορεία τους, δηλαδή ποιά είναι η πορεία επανελεύσεως στο άστρο τους;
| Απόσπασμα |
| η Σελήνη αντανακλά το Φως του Ήλιου |
Διευκρινίζεται ποιανού Ηλίου το Φως αντανακλά; Διότι, αν δεν διευκρινίζεται, με βάση τα προλεγόμενά μου και την πληροφορία από την επιστήμη της Αστρονομίας πως όλα τα Άστρα είναι Ήλιοι, τότε θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι η αναφερόμενη αντανάκλαση είναι η επίδραση της Σελήνης στην ψυχή, εφόσον βέβαιαν θεωρήσουμε πως το Φως του Ηλίου-Άστρου είναι δέσμη νετρίνων...
κι αν η Σελήνη δεν είναι αυτή που είναι; δηλαδή πως ξέρουμε ότι είναι άστρο εφόσον κανείς άνθρωπος (sic) δεν έχει πατήσει σ'αυτή ακόμα;
Η λογική λέει πως μία πορεία έχει αρχή και τέλος..οπότε το να μπεί μια ψυχή από τη Σελήνη και να ξαναφύγει από αυτή φαίνεται λαθεμένο..εάν πάντα υποθέσουμε πως οι ψυχές διανύουν μια πορεία...
Ο 'Ηλιος και η σελήνη αναφέρονται ως έξοδος-είσοδος...
Μήπως κάποιες ψυχές "φέυγουν" όπως και έρχονται κάθετα; Κι αν αρχίσουμε να ψάχνουμε τι είναι το κάθετο...
Πάντως ο ρόλος της σελήνης μου φαίνεται "παγιδευτικός" ως προς τη φυγή των ψυχών...
Η λογική λέει πως μία πορεία έχει αρχή και τέλος..οπότε το να μπεί μια ψυχή από τη Σελήνη και να ξαναφύγει από αυτή φαίνεται λαθεμένο..εάν πάντα υποθέσουμε πως οι ψυχές διανύουν μια πορεία...
Ο 'Ηλιος και η σελήνη αναφέρονται ως έξοδος-είσοδος...
Μήπως κάποιες ψυχές "φέυγουν" όπως και έρχονται κάθετα; Κι αν αρχίσουμε να ψάχνουμε τι είναι το κάθετο...
Πάντως ο ρόλος της σελήνης μου φαίνεται "παγιδευτικός" ως προς τη φυγή των ψυχών...
| Απόσπασμα |
| δηλαδή πως ξέρουμε ότι είναι άστρο εφόσον κανείς άνθρωπος (sic) δεν έχει πατήσει σ'αυτή ακόμα; |
Ποιός είπε ότι η Σελήνη είναι Άστρο;
τώρα μιλάς όμορφα!
Παναγιώτη,οι αστρικές ακτινοβολίες είναι δέσμες Νετρινίων ή μήπως και Φωτονίων;
Σχετικά με την <<άνοδο>> ώς αντίπολο της <<καθόδου>>,δεν νομίζω να παίζει ρόλο άν μία ψυχή έχει μεταβεί από την Σελήνη πρίν ενσαρκωθεί στη χθόνα ή αν ενσαρκώθει καθέτως.Εφ'όσον φέρει <<ακάθαρτα στοιχεία>> από τη χθόνα,
θα πρέπει ούτως ή άλλως να περάσει από τη Σελήνη μετά το θάνατο για να εξαγνιστεί και να εναποθέσει ένα τμήμα της...
Τον <<οβολό>> του Χάροντα,πρίν πλεύσει στον Αχέρωντα...
Μαρία...
σχετικά με την είσοδο και έξοδο,σε σχέση με τον <<Υπέρτατο Ήλιο>> του Παλαμά...πάμε πολύ μακριά...
Έστω ότι η ψυχή είναι φώς...
Έστω ότι έρχεται από κάποιο άστρο...
Υπάρχουν τα άστρα ή απλά παρατηρούμε τις προβολές τους στον Ουρανό;Κάποια έχουν κιόλας πεθάνει,κάποια θα πεθάνουν.
Τι συμβαίνει όμως με Εκείνο το Άστρο το Υπέρτατο;
Να Είναι άραγε η εκδήλωση του <<Πρώτου Άκτιστου Πυρός>>;
Και ποιός να είναι άραγε ο ρόλος του <<Κύναστρου>> και της <<Επτάστερου Άρκτου ή Ελίκης>> σε όλα αυτά;
Σχετικά με την <<άνοδο>> ώς αντίπολο της <<καθόδου>>,δεν νομίζω να παίζει ρόλο άν μία ψυχή έχει μεταβεί από την Σελήνη πρίν ενσαρκωθεί στη χθόνα ή αν ενσαρκώθει καθέτως.Εφ'όσον φέρει <<ακάθαρτα στοιχεία>> από τη χθόνα,
θα πρέπει ούτως ή άλλως να περάσει από τη Σελήνη μετά το θάνατο για να εξαγνιστεί και να εναποθέσει ένα τμήμα της...
Τον <<οβολό>> του Χάροντα,πρίν πλεύσει στον Αχέρωντα...
Μαρία...
σχετικά με την είσοδο και έξοδο,σε σχέση με τον <<Υπέρτατο Ήλιο>> του Παλαμά...πάμε πολύ μακριά...
Έστω ότι η ψυχή είναι φώς...
Έστω ότι έρχεται από κάποιο άστρο...
Υπάρχουν τα άστρα ή απλά παρατηρούμε τις προβολές τους στον Ουρανό;Κάποια έχουν κιόλας πεθάνει,κάποια θα πεθάνουν.
Τι συμβαίνει όμως με Εκείνο το Άστρο το Υπέρτατο;
Να Είναι άραγε η εκδήλωση του <<Πρώτου Άκτιστου Πυρός>>;
Και ποιός να είναι άραγε ο ρόλος του <<Κύναστρου>> και της <<Επτάστερου Άρκτου ή Ελίκης>> σε όλα αυτά;
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
Ε, αφου μιλάω όμορφα, δεν θα μου κάνεις την τιμή να μου πεις και κάτι παραπάνω...
Μάριε, ειδικά εσύ θα έπρεπε να ξέρεις πως οι κάθετες εκπεμπόμενες ψυχές δεν φέρνουν κανένα ακάθαρτο στοιχείο. Ο ρόλος τους είναι να μας διδάξουν-καθοδηγήσουν προς την ανέλιξή μας.
Μερικά στοιχεία περί της Σελήνης τα οποία μου έγιναν γνωστά από εργασία του Γιώργου-Αυτόλυκου (μετά μελέτησα τα κείμενα αυτά
):
Πλούταρχος-"Ίσις και Όσιρις"
«..και τη τριακάδι του επιφί μηνός εορτάζουσι οφθαλμών Ώρου γενέθλιον, ότε σελήνη και Ήλιος επί μίας ευθείας γεγόνασιν, ως ού μόνον την Σελήνην αλλά και τον Ήλιον όμμα του Ώρου και φώς ηγούμενοι...»
«..Εισί γάρ οι τον Όσιριν άντικρυς Ήλιον είναι και ονομάζεσθαι Σείριον
υφ' Ελλήνων λέγοντες, ει και παρ' Αιγυπίοις η πρόθεσις του άρθρου τούνομα πεποίηκεν αμφιγνοείσθαι, την δ'Ίσιν ούχ ετέραν της Σελήνης αποαίνοντες όθεν και των αγαλματων αυτής τα μεν καερασοφόρα του μηνοειδούς γεγονεναι μιμήματα, τοις δε μελανοστόλοις εμφαίνεσθαι τας κρύψεις και τους περισκιασμούς εν οίς διώκει ποθούσα τον ήλιον...I]
Ευσέβιος:Ευαγγελική Προπαρασκευή
[I]«..Καθ' όν τρόπον ο Απόλλων συντάσσεται προς τον Ήλιο, κατά τον αυτόν και η Αθηνά συντάσσεται προς την Σελήνη, διότι αυτή είναι σύμβολο της φρονήσεως ..»
Μερικά στοιχεία περί της Σελήνης τα οποία μου έγιναν γνωστά από εργασία του Γιώργου-Αυτόλυκου (μετά μελέτησα τα κείμενα αυτά
):Πλούταρχος-"Ίσις και Όσιρις"
«..και τη τριακάδι του επιφί μηνός εορτάζουσι οφθαλμών Ώρου γενέθλιον, ότε σελήνη και Ήλιος επί μίας ευθείας γεγόνασιν, ως ού μόνον την Σελήνην αλλά και τον Ήλιον όμμα του Ώρου και φώς ηγούμενοι...»
«..Εισί γάρ οι τον Όσιριν άντικρυς Ήλιον είναι και ονομάζεσθαι Σείριον
υφ' Ελλήνων λέγοντες, ει και παρ' Αιγυπίοις η πρόθεσις του άρθρου τούνομα πεποίηκεν αμφιγνοείσθαι, την δ'Ίσιν ούχ ετέραν της Σελήνης αποαίνοντες όθεν και των αγαλματων αυτής τα μεν καερασοφόρα του μηνοειδούς γεγονεναι μιμήματα, τοις δε μελανοστόλοις εμφαίνεσθαι τας κρύψεις και τους περισκιασμούς εν οίς διώκει ποθούσα τον ήλιον...I]
Ευσέβιος:Ευαγγελική Προπαρασκευή
[I]«..Καθ' όν τρόπον ο Απόλλων συντάσσεται προς τον Ήλιο, κατά τον αυτόν και η Αθηνά συντάσσεται προς την Σελήνη, διότι αυτή είναι σύμβολο της φρονήσεως ..»
Παναγιώτη,οι κάθετες εκπεμπόμενες ψυχές δεν φέρουν κανένα ακάθαρτο στοιχείο όπως πολύ σωστά είπες.
Τί γίνεται όμως με τις ψυχές αυτές όταν επιστρέφουν;
Εφ'όσον μία ψυχή έζησε στη χθόνα,ακόμη κι αν είναι κάθετα εκπεμπόμενη,δεν θα πρέπει να μεταβεί στη Σελήνη,ώστε να αφήσει εκεί το κατώτερο τμήμα της και τυχόν παραπτώματά ή πταίσματά της από τον βίο της στη χθόνα;
Η διαφορά της από τις υπόλοιπες ψυχές είναι ότι θα παραμείνει για πολύ σύντομο διάστημα στη Σελήνη και η αφύπνισή της θα είναι γρήγορη,σε αντίθεση με τις υπόλοιπες ψυχές που θα πρέπει να γίνουν δαήμονες προκειμένου να συνεχίσουν την αστρική τους ατραπό.Οι <<κάθετα εκπεμπόμενες ψυχές>>,θα έπρεπε να μεταβούν στην Σελήνη,απλά και μόνο για να <<διαχωριστούν>>.
Τί γίνεται όμως με τις ψυχές αυτές όταν επιστρέφουν;
Εφ'όσον μία ψυχή έζησε στη χθόνα,ακόμη κι αν είναι κάθετα εκπεμπόμενη,δεν θα πρέπει να μεταβεί στη Σελήνη,ώστε να αφήσει εκεί το κατώτερο τμήμα της και τυχόν παραπτώματά ή πταίσματά της από τον βίο της στη χθόνα;
Η διαφορά της από τις υπόλοιπες ψυχές είναι ότι θα παραμείνει για πολύ σύντομο διάστημα στη Σελήνη και η αφύπνισή της θα είναι γρήγορη,σε αντίθεση με τις υπόλοιπες ψυχές που θα πρέπει να γίνουν δαήμονες προκειμένου να συνεχίσουν την αστρική τους ατραπό.Οι <<κάθετα εκπεμπόμενες ψυχές>>,θα έπρεπε να μεταβούν στην Σελήνη,απλά και μόνο για να <<διαχωριστούν>>.
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
Σύμφωνα με έναν άλλο μύθο,ο Απόλλων και η κόρη του Εριχθέα η Κρέουσσα,απέκτησαν έναν γόνο από την ένωσή τους στην Ακρόπολη.Η Κρέουσσα έβαλε το βρέφος σέ ένα καλάθι και το άφησε στην Ακρόπολη.Ο Απόλλων παρακάλεσε τον Ερμή να μεταφέρει το βρέφος στους Δελφούς.Οι ιέρειες αγάπησαν τον υιό του Θεού και τον ανέθρεψαν.
Η Κρέουσσα παντρεύτηκε τον Ξούθο,υιό του Έλληνα.
Δεν μπορούσαν να κάνουν όμως παιδιά και πήγαν στο Μαντείο των Δελφών να πάρουν χρησμό.Η Σίβυλλα τους είπε να υιοθετήσουν τον πρώτο νέο που θα συναντούσαν βγαίνοντας από το Μαντείο.Βγαίνοντας,συνάντησαν τον γιό της Κρεούσης και του Απόλλωνα.
Ο νέος αυτός,ο υιός του Απόλλωνα και της Κρεούσης,ήταν ο ΙΩΝ,ο οποίος 'εγινε γεννάρχης των Ιώνων.
Η Κρέουσα και ο Ξούθος απέκτησαν ένα παιδί,τον Αχαιό,ο οποίος έγινε ο γενάρχης της φυλής των Αχαιών.
Ο Αχαιός είναι γόνος επιχθονιδών,αφού προέρχεται από τη Γαία,ο οποίο όμως έχει <<εμποτιστεί>> με το σπέρμα του Ηφαίστου (Κρέουσσα-κόρη του Εριχθέα,υιού του Εριχθονίου) και ανήκει στο <<Ελληνικό Είδος>>,εφ'όσον ο πατέρας του Ξούθος είναι υιός του Έλληνα.
Ο Ίων αποτελεί σύνθεση των Εριχθονιδών(εφ'όσον μητέρα του είναι η Κρέουσσα) με το <<θεικό στοιχείο>> (αφού πατέρας του είναι ο Απόλλωνας).Η μείξη-μέθεξη αυτή έγινε στην Ακρόπολη.
Έχουμε τη λέξη-έλξη <<ΙΟΣ>>,η οποία σε <<πτώση αιτιατική...>> μετατρέπεται σε <<ΙΟΝ>>.Ποιά η σχέση όμως της λέξης <<ΙΟΣ>> με τη λέξη <<Υ-ΙΟΣ>> και της ουσίας <<ΙΟΝ>> με το γενάρχη <<ΊΩΝ>>;
Η Κρέουσσα παντρεύτηκε τον Ξούθο,υιό του Έλληνα.
Δεν μπορούσαν να κάνουν όμως παιδιά και πήγαν στο Μαντείο των Δελφών να πάρουν χρησμό.Η Σίβυλλα τους είπε να υιοθετήσουν τον πρώτο νέο που θα συναντούσαν βγαίνοντας από το Μαντείο.Βγαίνοντας,συνάντησαν τον γιό της Κρεούσης και του Απόλλωνα.
Ο νέος αυτός,ο υιός του Απόλλωνα και της Κρεούσης,ήταν ο ΙΩΝ,ο οποίος 'εγινε γεννάρχης των Ιώνων.
Η Κρέουσα και ο Ξούθος απέκτησαν ένα παιδί,τον Αχαιό,ο οποίος έγινε ο γενάρχης της φυλής των Αχαιών.
Ο Αχαιός είναι γόνος επιχθονιδών,αφού προέρχεται από τη Γαία,ο οποίο όμως έχει <<εμποτιστεί>> με το σπέρμα του Ηφαίστου (Κρέουσσα-κόρη του Εριχθέα,υιού του Εριχθονίου) και ανήκει στο <<Ελληνικό Είδος>>,εφ'όσον ο πατέρας του Ξούθος είναι υιός του Έλληνα.
Ο Ίων αποτελεί σύνθεση των Εριχθονιδών(εφ'όσον μητέρα του είναι η Κρέουσσα) με το <<θεικό στοιχείο>> (αφού πατέρας του είναι ο Απόλλωνας).Η μείξη-μέθεξη αυτή έγινε στην Ακρόπολη.
Έχουμε τη λέξη-έλξη <<ΙΟΣ>>,η οποία σε <<πτώση αιτιατική...>> μετατρέπεται σε <<ΙΟΝ>>.Ποιά η σχέση όμως της λέξης <<ΙΟΣ>> με τη λέξη <<Υ-ΙΟΣ>> και της ουσίας <<ΙΟΝ>> με το γενάρχη <<ΊΩΝ>>;
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
| Απόσπασμα |
| Τί γίνεται όμως με τις ψυχές αυτές όταν επιστρέφουν; Εφ'όσον μία ψυχή έζησε στη χθόνα,ακόμη κι αν είναι κάθετα εκπεμπόμενη,δεν θα πρέπει να μεταβεί στη Σελήνη,ώστε να αφήσει εκεί το κατώτερο τμήμα της και τυχόν παραπτώματά ή πταίσματά της από τον βίο της στη χθόνα; |
Προς το παρόν θα σου απαντήσω με φράση του Σωκράτη, η οποία βρίσκεται στο έργο του Πλάτωνος "Κρατύλος".
μεγάλα, [...], έρωτάς.[...] τόν μέν ούν σπουδαίον άλλους τινός έρώτα...
| Απόσπασμα (ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΟΥΛΕΤΑΣ @ Ιαν. 15 2007,23:33) |
| Πλούταρχος-"Ίσις και Όσιρις" «..και τη τριακάδι του επιφί μηνός εορτάζουσι οφθαλμών Ώρου γενέθλιον, ότε σελήνη και Ήλιος επί μίας ευθείας γεγόνασιν, ως ού μόνον την Σελήνην αλλά και τον Ήλιον όμμα του Ώρου και φώς ηγούμενοι...» |
<<Ολόκληρη γύρω-γύρω λάμπει με φωτιά,αλλά μέσα πιο γαλανό από πέτρα κυανή φαίνεται μιας Κόρης το μάτι και το υγρό της πρόσωπο>>. (ΑΓΗΣΙΑΝΑΞ)
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
| Απόσπασμα (ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΟΥΛΕΤΑΣ @ Ιαν. 15 2007,23:33) |
| «..Εισί γάρ οι τον Όσιριν άντικρυς Ήλιον είναι και ονομάζεσθαι Σείριον υφ' Ελλήνων λέγοντες, ει και παρ' Αιγυπίοις η πρόθεσις του άρθρου τούνομα πεποίηκεν αμφιγνοείσθαι, την δ'Ίσιν ούχ ετέραν της Σελήνης αποαίνοντες όθεν και των αγαλματων αυτής τα μεν καερασοφόρα του μηνοειδούς γεγονεναι μιμήματα, τοις δε μελανοστόλοις εμφαίνεσθαι τας κρύψεις και τους περισκιασμούς εν οίς διώκει ποθούσα τον ήλιον...I] |
<<...Διαχωρίζονται(οι ψυχές) μέσω του έρωτα για την Εικόνα του Ήλιου με την οποία λάμπει το ωραίο,το θεικό και μακάριο.
Πράγματι,και η ίδια η Σελήνη από έρωτα προς τον ήλιο εκτελεί συνεχώς περιφορές και τον συναντά,επιθυμώντας ό,τι πιο γόνιμο από αυτόν>>
(ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ <<Περι του Εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της Σελήνης>>)
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
| Απόσπασμα (ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΟΥΛΕΤΑΣ @ Ιαν. 15 2007,23:33) |
| Ευσέβιος:Ευαγγελική Προπαρασκευή «..Καθ' όν τρόπον ο Απόλλων συντάσσεται προς τον Ήλιο, κατά τον αυτόν και η Αθηνά συντάσσεται προς την Σελήνη, διότι αυτή είναι σύμβολο της φρονήσεως ..» |
<<Θα πρέπει να πούμε,μά το Δία,ότι η Αθηνά έσταξε στον Αχιλλέα που δεν έπαιρνε τροφή λίγο νέκταρ κι αμβροσία,έτσι και η Σελήνη που λέγεται και είναι η Αθηνά,τρέφει τους ανθρώπους,στέλνοντάς τους κάθε μέρα αμβροσία>>
(ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ <<Περι του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της Σελήνης>>)
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
<<Οία Διός θυγάτρης Έρσα τρέφει και Σελάνας>>
<<Άλκμαν>>
Σελήνη: Κόρη του Τιτάνα Υπερίωνος και της Θείας.Αδελφή του Ήλιου και της Ηούς.
Η Σελήνη σύμφωνα με την <<συμβατική επιστήμη>> αποτελεί <<φυσικό δορυφόρο>> της Γης και ο όγκος της είναι 50 φορές μικρότερος του όγκου της γής.
Ως ουράνιο σώμα <<γονιμοποιεί και τήκτει>> το αστρικό και ηλιακό φώς το οποίο γεννά στην γήινη ατμόσφαιρα.
Κατά τη φάση της <<Νέας Σελήνης>> στρέφει προς εμάς την σκοτεινή πλευρά της και αντανακλά το ηλιακό φώς πίσω στο διάστημα.Γι'αυτό και συνδέεται με την <<Περσεφόνη>>.
Η <-> Σ Γ
Κατά τη φάση της <<Πανσελήνου>> λειτουργεί ώς Κ-άτοπτρο του του ηλιακού φωτός πάνω στη Γή.Γι'αυτή την ιδιότητά της καλείται και Φερσέφασσα.
Η -> <-Σ
Γ
Στο έργο του Πλουτάρχου <<Περί του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της Σελήνης>>,διαβάζουμε:
<<Από τις 3 Μοίρες πάλι,η Άτροπος είναι εγκατεστημένη στον Ήλιο και δίνει αρχή στη γένεση,η Κλωθώ που κινείται γύρω από τη Σελήνη συνδέει και αναμειγνύει ,ενώ τελευταία γύρω από τη Γή συμμετέχει στο Έργο η Λάχεσις,η οποία έχει μεγαλύτερο μερίδιο στην Τύχη>>.
Ας σημειώσουμε την σχέση της Μοίρας <<Κλωθώ>>
με την <<Κλωστή>> και την διαδικασία της <<Υφάνσεως>> (βλ και άρθρο του Παναγιώτη Γουλέττα <<Περι Υφαίνειν>>).
Στο νού έρχεται η ύφανση και ξε-ύφανση του Πέπλου της Πηνελόπης στην Οδύσσεια,του πέπλου της Αθηνάς στα <<Παναθήναια και τα Ισιακά Μυστήρια>>,αλλά και ο Μίτος της Αρριάδνης,κόρης της Πασιφάης.
Η Μήνη σχετίζεται και με τα <<έμμηνα>>,καθώς ένας πλήρης κύκλος της Σελήνης,συμπίπτει με ένα κύκλο εμμήνων,ο οποίος διαρκεί 28 ημέρες.28 άλλωστε είναι και τα έτη ζωής του Οσίριδος,ενώ η κορύφωση των εμμήνων πραγματοποιείται την 14η ημέρα,όπου κατά τον κύκλο της Σελήνης,την 14η ημέρα έχουμε την Πανσέληνο.
Η Σελήνη σχετίζεται επίσης και με την Κόρη,όπου η διαδικασία υφάνσεως-ξευφάνσεως θυμίζει την συστολή και διαστολή της κόρης των ματιών.Η Κόρη είναι φυσικό να παραπέμπει ασαφώς,αλλά ουσιαστικώς στα Ελευσίνια Μυστήρια.
Στο προαναφερθέν έργο του ο Πλούταρχος αναφέρεται:
<<...και ο Εμπεδοκλής δεν αποδίδει άσχημα την μεταξύ τους διαφορά...ο ήλιος με τα μυτερά βέλη και η απαλή σελήνη...εκφράζοντας έτσι την ιδιότητά της να γοητεύει,να ευχαριστεί και να μην δυσαρεστεί κι έπειτα εξηγεί το πώς η αδύναμη και ασθενική όραση δε διακρίνει στη Σελήνη καμιά διαφορά στην μορφή,αλλά γι'αυτήν ο κύκλος λάμπει με ομαλό και συνεχές φώς,ενώ όσοι έχουν δυνατή και οξεία όραση διακρίνουν καλύτερα τις λεπτομέρειες,διαστέλλουν τις μορφές που αποτυπώνονται στο πρόσωπό της και αντιλαμβάνονται καλύτερα τις διαφορές>>.
Συμπληρώνοντας στο ρόλο της Σελήνης σε βιολογικό επίπεδο,
ας παρεμβάλουμε το ακόλουθο απόσπασμα του Ησιόδου από το <<Έργα και Ημέραι>>,σχετικά με τη γέννηση της Πανδώρας:
<<Έτσι,γελώντας ο Πατέρας των Θεών μίλησε και τον Ήφαιστο προστάζει γρήγορα το ξακουστό,χώμα και ύδωρ να σμίξει και να του βάλει λαλιά και αντοχή και να'χει όψη σαν θεάς αθάνατης,αξιαγάπητης παρθένας ομορφιά.Κι η Αθηνά έργα να την διδασκαλέψει,να υφαίνει όμορφα.Κι η Αφροδίτη να λούσει χάρη το κεφάλι της και σφοδρό πόθο και σκέψη που να τρώει το κορμί και νού σκύλας να της βάλει κι έναν τρόπο ύπουλο πρόσταξε τον Αργοφόνο Ερμή>>.
Κατά τη μυθολογία,η Σελήνη και οι Θεότητες που σχετίστηκαν με το πρόσωπό της,ήταν παρθένες.
Αναφορικά με τη λειτουργία των κατόπτρων διαβάζουμε στο ίδιο έργο του Πλουτάρχου:
<<...βγάζοντας έξω τις ψυχές των αγαθών που την παροτρύνουν να κάνει γρήγορα και φωνάζουν όταν μπούν στη σκιά,γιατί δεν ακούν την μουσική του Ουρανού...
Τις φοβίζει το αποκαλούμενο πρόσωπο που είναι βλοσυρό και τρομαχτικό να το βλέπει κανείς.Ωστόσο δεν είναι τίποτα άλλο από βάθη και κοιλώματα της Σελήνης.
Από αυτά το μεγαλύτερο το αποκαλούν "Μυχό της Εκάτης" όπου τιμωρούνται και παίρνουν εκδίκηση οι ψυχές για όσα τυχόν πράξουν αφού έχουν γίνει δαίμονες και περνούν τα δύο Μακράς(Πύλες).
Από μέσα τους περνούν οι ψυχές τη μία προς τη μεριά της Σελήνης που βλέπει προς τον Ουρανό,την άλλη προς τη μεριά που βλέπει προς τη Γή.Οι περιοχές που βλέπουν προς τον Ουρανό ονομάζονται <<....βλέπε το κείμενο του Πλουτάρχου περί της ονομασίας της άνω Πύλης...........>>, ενώ οι περιοχές που βλέπουν προς εδώ ονομάζονται <<Οίκος της Αντίχθονος Φερσεφόνης>>.
Ας θυμηθούμε τέλος εκείνο το όμορφο τραγουδάκι του Αλκίνοου Ιωαννίδη <<Αρετούσσα>>,που αναφέρει:
<<Στης Σελήνης το Αρχαίο Πηγάδι,εκεί που το Όνειρο ζεί...>>
<<Άλκμαν>>
Σελήνη: Κόρη του Τιτάνα Υπερίωνος και της Θείας.Αδελφή του Ήλιου και της Ηούς.
Η Σελήνη σύμφωνα με την <<συμβατική επιστήμη>> αποτελεί <<φυσικό δορυφόρο>> της Γης και ο όγκος της είναι 50 φορές μικρότερος του όγκου της γής.
Ως ουράνιο σώμα <<γονιμοποιεί και τήκτει>> το αστρικό και ηλιακό φώς το οποίο γεννά στην γήινη ατμόσφαιρα.
Κατά τη φάση της <<Νέας Σελήνης>> στρέφει προς εμάς την σκοτεινή πλευρά της και αντανακλά το ηλιακό φώς πίσω στο διάστημα.Γι'αυτό και συνδέεται με την <<Περσεφόνη>>.
Η <-> Σ Γ
Κατά τη φάση της <<Πανσελήνου>> λειτουργεί ώς Κ-άτοπτρο του του ηλιακού φωτός πάνω στη Γή.Γι'αυτή την ιδιότητά της καλείται και Φερσέφασσα.
Η -> <-Σ
Γ
Στο έργο του Πλουτάρχου <<Περί του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της Σελήνης>>,διαβάζουμε:
<<Από τις 3 Μοίρες πάλι,η Άτροπος είναι εγκατεστημένη στον Ήλιο και δίνει αρχή στη γένεση,η Κλωθώ που κινείται γύρω από τη Σελήνη συνδέει και αναμειγνύει ,ενώ τελευταία γύρω από τη Γή συμμετέχει στο Έργο η Λάχεσις,η οποία έχει μεγαλύτερο μερίδιο στην Τύχη>>.
Ας σημειώσουμε την σχέση της Μοίρας <<Κλωθώ>>
με την <<Κλωστή>> και την διαδικασία της <<Υφάνσεως>> (βλ και άρθρο του Παναγιώτη Γουλέττα <<Περι Υφαίνειν>>).
Στο νού έρχεται η ύφανση και ξε-ύφανση του Πέπλου της Πηνελόπης στην Οδύσσεια,του πέπλου της Αθηνάς στα <<Παναθήναια και τα Ισιακά Μυστήρια>>,αλλά και ο Μίτος της Αρριάδνης,κόρης της Πασιφάης.
Η Μήνη σχετίζεται και με τα <<έμμηνα>>,καθώς ένας πλήρης κύκλος της Σελήνης,συμπίπτει με ένα κύκλο εμμήνων,ο οποίος διαρκεί 28 ημέρες.28 άλλωστε είναι και τα έτη ζωής του Οσίριδος,ενώ η κορύφωση των εμμήνων πραγματοποιείται την 14η ημέρα,όπου κατά τον κύκλο της Σελήνης,την 14η ημέρα έχουμε την Πανσέληνο.
Η Σελήνη σχετίζεται επίσης και με την Κόρη,όπου η διαδικασία υφάνσεως-ξευφάνσεως θυμίζει την συστολή και διαστολή της κόρης των ματιών.Η Κόρη είναι φυσικό να παραπέμπει ασαφώς,αλλά ουσιαστικώς στα Ελευσίνια Μυστήρια.
Στο προαναφερθέν έργο του ο Πλούταρχος αναφέρεται:
<<...και ο Εμπεδοκλής δεν αποδίδει άσχημα την μεταξύ τους διαφορά...ο ήλιος με τα μυτερά βέλη και η απαλή σελήνη...εκφράζοντας έτσι την ιδιότητά της να γοητεύει,να ευχαριστεί και να μην δυσαρεστεί κι έπειτα εξηγεί το πώς η αδύναμη και ασθενική όραση δε διακρίνει στη Σελήνη καμιά διαφορά στην μορφή,αλλά γι'αυτήν ο κύκλος λάμπει με ομαλό και συνεχές φώς,ενώ όσοι έχουν δυνατή και οξεία όραση διακρίνουν καλύτερα τις λεπτομέρειες,διαστέλλουν τις μορφές που αποτυπώνονται στο πρόσωπό της και αντιλαμβάνονται καλύτερα τις διαφορές>>.
Συμπληρώνοντας στο ρόλο της Σελήνης σε βιολογικό επίπεδο,
ας παρεμβάλουμε το ακόλουθο απόσπασμα του Ησιόδου από το <<Έργα και Ημέραι>>,σχετικά με τη γέννηση της Πανδώρας:
<<Έτσι,γελώντας ο Πατέρας των Θεών μίλησε και τον Ήφαιστο προστάζει γρήγορα το ξακουστό,χώμα και ύδωρ να σμίξει και να του βάλει λαλιά και αντοχή και να'χει όψη σαν θεάς αθάνατης,αξιαγάπητης παρθένας ομορφιά.Κι η Αθηνά έργα να την διδασκαλέψει,να υφαίνει όμορφα.Κι η Αφροδίτη να λούσει χάρη το κεφάλι της και σφοδρό πόθο και σκέψη που να τρώει το κορμί και νού σκύλας να της βάλει κι έναν τρόπο ύπουλο πρόσταξε τον Αργοφόνο Ερμή>>.
Κατά τη μυθολογία,η Σελήνη και οι Θεότητες που σχετίστηκαν με το πρόσωπό της,ήταν παρθένες.
Αναφορικά με τη λειτουργία των κατόπτρων διαβάζουμε στο ίδιο έργο του Πλουτάρχου:
<<...βγάζοντας έξω τις ψυχές των αγαθών που την παροτρύνουν να κάνει γρήγορα και φωνάζουν όταν μπούν στη σκιά,γιατί δεν ακούν την μουσική του Ουρανού...
Τις φοβίζει το αποκαλούμενο πρόσωπο που είναι βλοσυρό και τρομαχτικό να το βλέπει κανείς.Ωστόσο δεν είναι τίποτα άλλο από βάθη και κοιλώματα της Σελήνης.
Από αυτά το μεγαλύτερο το αποκαλούν "Μυχό της Εκάτης" όπου τιμωρούνται και παίρνουν εκδίκηση οι ψυχές για όσα τυχόν πράξουν αφού έχουν γίνει δαίμονες και περνούν τα δύο Μακράς(Πύλες).
Από μέσα τους περνούν οι ψυχές τη μία προς τη μεριά της Σελήνης που βλέπει προς τον Ουρανό,την άλλη προς τη μεριά που βλέπει προς τη Γή.Οι περιοχές που βλέπουν προς τον Ουρανό ονομάζονται <<....βλέπε το κείμενο του Πλουτάρχου περί της ονομασίας της άνω Πύλης...........>>, ενώ οι περιοχές που βλέπουν προς εδώ ονομάζονται <<Οίκος της Αντίχθονος Φερσεφόνης>>.
Ας θυμηθούμε τέλος εκείνο το όμορφο τραγουδάκι του Αλκίνοου Ιωαννίδη <<Αρετούσσα>>,που αναφέρει:
<<Στης Σελήνης το Αρχαίο Πηγάδι,εκεί που το Όνειρο ζεί...>>
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
Στο ζήτημα των Αρκάδων και των όσων έχουμε αναφέρει,μεγάλη σχέση έχει και ο μύθος της ΧΡΥΣΗΣ ΒΡΟΧΗΣ και της ΔΑΝΑΗΣ,κόρης του Ακρίσιου βασιλιά του Άργους και της Ευρυδίκης,η οποία Δανάη συνέλαβε με ΠΑΡΘΕΝΟΓΕΝΝΕΣΗ από τον Δία τον ΠΕΡΣΕΑ.
Όλα αυτά σε σχέση πάντα με τη Μέδουσσα,τους Αργοναύτες,
το <<Τιτάριον Άνδρον>>,το <<Γοργόνειον>> της Αιγίδος της Αθηνάς και το μύθο του Τιτίου,υιού του Διός και της Ελάρας,
τον οποίο απέστειλε η Ήρα ενάντια της Λητούς και τον οποίο αφού κατακεραύνωσε ο Ζευς τον έριξε στον Άδη,όπου κάθε μέρα δύο Αετοί του έτρωγαν το συκώτι και αυτό ξαναγινόταν(ξαναγίνεται) ανάλογα των φάσεων της Σελήνης.
Όλα αυτά σε σχέση πάντα με τη Μέδουσσα,τους Αργοναύτες,
το <<Τιτάριον Άνδρον>>,το <<Γοργόνειον>> της Αιγίδος της Αθηνάς και το μύθο του Τιτίου,υιού του Διός και της Ελάρας,
τον οποίο απέστειλε η Ήρα ενάντια της Λητούς και τον οποίο αφού κατακεραύνωσε ο Ζευς τον έριξε στον Άδη,όπου κάθε μέρα δύο Αετοί του έτρωγαν το συκώτι και αυτό ξαναγινόταν(ξαναγίνεται) ανάλογα των φάσεων της Σελήνης.
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;