ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΤΕΚΜΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ
Ένα από τα πιο ακανθώδη θέματα, τα αφορώντα τα μυστήρια της ψυχής, είναι και το θέμα της μετενσάρκωσής της. Kατά καιρούς πολλά έχουν γραφεί και ειπωθεί. Από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Από εικασίες, ενδείξεις, βαθιά φιλοσοφικοθρησκευτικά πιστεύω μέχρι και σημαίνουσες μαρτυρίες. Αυτό όμως που έλειπε ήταν μια συστηματική συμπερασματολογία που να βασίζεται σε αδιάψευστα επιστημονικά τεκμήρια. Μα θα πει κανείς εδώ γνωρίζουμε περιπτώσεις ατόμων που μίλησαν σε ξένες γλώσσες. Αυτό δεν είναι μία απόδειξη του φαινομένου ; Τα ακασικά αρχεία είναι μία από τις απαντήσεις. Και οι περιπτώσεις ατόμων που γνώριζαν λεπτομέρειες από τόπους και πρόσωπα τα οποία ποτέ δεν είχαν επισκεφθεί. και γνωρίσει αντίστοιχα ; Μα κάποια ενδιάμεση πηγή πληροφόρησης υπάρχει, είναι ένας συνήθης αντίλογος.
Αυτά τα λίγα παραδείγματα είναι περισσότερο ενδεικτικά του τρόπου αντιμετώπισης των ενδείξεων που συνηγορούν στην ύπαρξη του φαινομένου , παρά επιστημονικά αντεπιχειρήματα. Κοινός όμως παρανομαστής είναι η απουσία μιας συστηματικής και τεκμηριωμένης επιχειρηματολογίας από αμφότερες τις πλευρές. Αυτό το κενό όμως ήλθε να καλύψει μια ιατρική μονογραφία με πληθώρα τεκμηρίων με τον τίτλο « Where Reincarnation and Biology intersect » μιας αυθεντίας στον τομέα της επιστημονικής εξερεύνησης της μετενσάρκωσης.. Ο Δρ. Ίαν Στίβενσον μετά από 40 χρόνια έρευνας και περισσότερες από 2500 περιπτώσεις εστιάζει σε αυτήν του την ογκωδέστατη μελέτη σε περιπτώσεις στις οποίες εκ γενετής σημάδια και σωματικές δυσπλασίες σε παιδιά συμπίπτουν με τραυματικές περιπτώσεις προηγούμενων ζωών άλλων ατόμων.
Στις περισσότερες χώρες όπου διεξήχθη η εν λόγω έρευνα εντοπίσθηκαν παιδιά που ισχυρίζονταν ότι είχαν αναμνήσεις από μια προηγούμενη ζωή. Αναφορές για τέτοια παιδιά υπάρχουν συχνά σε περιοχές και πολιτισμικά περιβάλλοντα με έντονη την πίστη στην ύπαρξη προηγούμενης ζωής όπως π.χ στην ινδουιστική και βουδιστική νότια Ασία.
Αυτές δεν αποκλείουν και σε άλλες χώρες με λιγότερη την πίστη αλλά και την παρρησία ομολογίας τέτοιων εμπειριών από πλευράς παιδιών. Οι περιπτώσεις με συγγενείς σπίλους ( birthmarks) και ανωμαλίες είναι σημαντικές για διάφορους λόγους. Ένα ιατρικό έγγραφο, συνήθως μια έκθεση νεκροψίας επαληθεύει την αντιστοιχία με γραπτό τρόπο ανάμεσα στον συγγενή σπίλο και το τραύμα του αποθανόντος , του οποίου την ζωή και το συχνά βίαιο τέλος της διατείνεται ότι θυμάται το παιδί αφού αρχίσει και ομιλεί. Καταδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο μια αποθανούσα προσωπικότητα , αφού επέζησε μπορεί και επιρρεάζει την μορφογέννεση ενός παιδιού. Εξηγείται καλύτερα δε από οποιαδήποτε άλλη θεωρία γιατί κάποιοι άνθρωποι έχουν τέτοια σημάδια, ενώ οι περισσότεροι δεν έχουν και γιατί κυρίως η συγγενής αυτή ανωμαλία εντοπίζεται σε ένα συγκεκριμένο σημείο και όχι κάπου αλλού, καθώς επίσης και γιατί είναι αυτού του είδους και όχι διαφορετική. Οι έρευνες σε αυτόν τον τομέα έχουν λάβει υπόψιν αρκετούς παράγοντες, όπως π.χ γενετικοί παράγοντες, ορισμένοι ιοί και ορισμένες χημικές ουσίες όπως η θαλιδομίδη και το αλκοόλ. Το ποσοστό όμως που αποδίδεται σε συγγενείς σπίλους και ανωμαλίες με άγνωστη αιτιολογία κυμαίνεται από 43,2 % έως 70 %.
Αποδεικνύεται λοιπόν ότι όταν τα παιδιά αρχίσουν να αποκαλύπτουν την προηγούμενη ζωή τους, η οποία συνήθως τερματίσθηκε με βίαιο τρόπο, υπάρχουν συγγενείς σπίλοι ή και ανωμαλίες που σχετίζονται με τα ίχνη του μέσου ή του τρόπου με τον οποίον επήλθε ο θάνατος. Στις περισσότερες των περιπτώσεων αποδεικνύεται από ιατρικά τεκμήρια νοσοκομείων ότι υπάρχει ταύτιση. Συνεπικουρούνται δε και από άλλες λεπτομέρειες της προσωπικής ζωής των αποθανόντων που επαληθεύονται κατά τα λεγόμενα των παιδιών. Στις Ινδίες μάλιστα η επιλεκτική βαφή μελών των νεκρών οδηγεί στον εντοπισμό των μετενσαρκώσεων των ψυχών των αποθανόντων με την αναζήτηση όμοιων σχημάτων σε συγγενείς σπίλους νέων ατόμων στα πέριξ.
Αυτό όμως που καθιστά μοναδική την μελέτη του Στήβενσον είναι ότι εξαντλεί χιλιάδες περιπτώσεων από κάθε άποψη : ενδελεχής εξέταση των παιδιών, αναδρομές, διασταύρωση ισχυρισμών από ιατρικά-νοσοκομειακά αρχεία, επιτόπια έρευνα, συνεντεύξεις, επαληθεύσεις, στατιστικές. Θα παροτρύναμε και τον πιο δύσπιστο σε θέματα επιστημονικής απόδειξης της μετενσάρκωσης να μελετήσει την εν λόγω ιατρική μονογραφία του Στήβενσον. Σίγουρα δεν θα μπορέσει να την απορρίψει.
Πηγή : Where Reincarnation and Biology intersect.
Dr. Ian Stevenson.
Ένα από τα πιο ακανθώδη θέματα, τα αφορώντα τα μυστήρια της ψυχής, είναι και το θέμα της μετενσάρκωσής της. Kατά καιρούς πολλά έχουν γραφεί και ειπωθεί. Από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Από εικασίες, ενδείξεις, βαθιά φιλοσοφικοθρησκευτικά πιστεύω μέχρι και σημαίνουσες μαρτυρίες. Αυτό όμως που έλειπε ήταν μια συστηματική συμπερασματολογία που να βασίζεται σε αδιάψευστα επιστημονικά τεκμήρια. Μα θα πει κανείς εδώ γνωρίζουμε περιπτώσεις ατόμων που μίλησαν σε ξένες γλώσσες. Αυτό δεν είναι μία απόδειξη του φαινομένου ; Τα ακασικά αρχεία είναι μία από τις απαντήσεις. Και οι περιπτώσεις ατόμων που γνώριζαν λεπτομέρειες από τόπους και πρόσωπα τα οποία ποτέ δεν είχαν επισκεφθεί. και γνωρίσει αντίστοιχα ; Μα κάποια ενδιάμεση πηγή πληροφόρησης υπάρχει, είναι ένας συνήθης αντίλογος.
Αυτά τα λίγα παραδείγματα είναι περισσότερο ενδεικτικά του τρόπου αντιμετώπισης των ενδείξεων που συνηγορούν στην ύπαρξη του φαινομένου , παρά επιστημονικά αντεπιχειρήματα. Κοινός όμως παρανομαστής είναι η απουσία μιας συστηματικής και τεκμηριωμένης επιχειρηματολογίας από αμφότερες τις πλευρές. Αυτό το κενό όμως ήλθε να καλύψει μια ιατρική μονογραφία με πληθώρα τεκμηρίων με τον τίτλο « Where Reincarnation and Biology intersect » μιας αυθεντίας στον τομέα της επιστημονικής εξερεύνησης της μετενσάρκωσης.. Ο Δρ. Ίαν Στίβενσον μετά από 40 χρόνια έρευνας και περισσότερες από 2500 περιπτώσεις εστιάζει σε αυτήν του την ογκωδέστατη μελέτη σε περιπτώσεις στις οποίες εκ γενετής σημάδια και σωματικές δυσπλασίες σε παιδιά συμπίπτουν με τραυματικές περιπτώσεις προηγούμενων ζωών άλλων ατόμων.
Στις περισσότερες χώρες όπου διεξήχθη η εν λόγω έρευνα εντοπίσθηκαν παιδιά που ισχυρίζονταν ότι είχαν αναμνήσεις από μια προηγούμενη ζωή. Αναφορές για τέτοια παιδιά υπάρχουν συχνά σε περιοχές και πολιτισμικά περιβάλλοντα με έντονη την πίστη στην ύπαρξη προηγούμενης ζωής όπως π.χ στην ινδουιστική και βουδιστική νότια Ασία.
Αυτές δεν αποκλείουν και σε άλλες χώρες με λιγότερη την πίστη αλλά και την παρρησία ομολογίας τέτοιων εμπειριών από πλευράς παιδιών. Οι περιπτώσεις με συγγενείς σπίλους ( birthmarks) και ανωμαλίες είναι σημαντικές για διάφορους λόγους. Ένα ιατρικό έγγραφο, συνήθως μια έκθεση νεκροψίας επαληθεύει την αντιστοιχία με γραπτό τρόπο ανάμεσα στον συγγενή σπίλο και το τραύμα του αποθανόντος , του οποίου την ζωή και το συχνά βίαιο τέλος της διατείνεται ότι θυμάται το παιδί αφού αρχίσει και ομιλεί. Καταδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο μια αποθανούσα προσωπικότητα , αφού επέζησε μπορεί και επιρρεάζει την μορφογέννεση ενός παιδιού. Εξηγείται καλύτερα δε από οποιαδήποτε άλλη θεωρία γιατί κάποιοι άνθρωποι έχουν τέτοια σημάδια, ενώ οι περισσότεροι δεν έχουν και γιατί κυρίως η συγγενής αυτή ανωμαλία εντοπίζεται σε ένα συγκεκριμένο σημείο και όχι κάπου αλλού, καθώς επίσης και γιατί είναι αυτού του είδους και όχι διαφορετική. Οι έρευνες σε αυτόν τον τομέα έχουν λάβει υπόψιν αρκετούς παράγοντες, όπως π.χ γενετικοί παράγοντες, ορισμένοι ιοί και ορισμένες χημικές ουσίες όπως η θαλιδομίδη και το αλκοόλ. Το ποσοστό όμως που αποδίδεται σε συγγενείς σπίλους και ανωμαλίες με άγνωστη αιτιολογία κυμαίνεται από 43,2 % έως 70 %.
Αποδεικνύεται λοιπόν ότι όταν τα παιδιά αρχίσουν να αποκαλύπτουν την προηγούμενη ζωή τους, η οποία συνήθως τερματίσθηκε με βίαιο τρόπο, υπάρχουν συγγενείς σπίλοι ή και ανωμαλίες που σχετίζονται με τα ίχνη του μέσου ή του τρόπου με τον οποίον επήλθε ο θάνατος. Στις περισσότερες των περιπτώσεων αποδεικνύεται από ιατρικά τεκμήρια νοσοκομείων ότι υπάρχει ταύτιση. Συνεπικουρούνται δε και από άλλες λεπτομέρειες της προσωπικής ζωής των αποθανόντων που επαληθεύονται κατά τα λεγόμενα των παιδιών. Στις Ινδίες μάλιστα η επιλεκτική βαφή μελών των νεκρών οδηγεί στον εντοπισμό των μετενσαρκώσεων των ψυχών των αποθανόντων με την αναζήτηση όμοιων σχημάτων σε συγγενείς σπίλους νέων ατόμων στα πέριξ.
Αυτό όμως που καθιστά μοναδική την μελέτη του Στήβενσον είναι ότι εξαντλεί χιλιάδες περιπτώσεων από κάθε άποψη : ενδελεχής εξέταση των παιδιών, αναδρομές, διασταύρωση ισχυρισμών από ιατρικά-νοσοκομειακά αρχεία, επιτόπια έρευνα, συνεντεύξεις, επαληθεύσεις, στατιστικές. Θα παροτρύναμε και τον πιο δύσπιστο σε θέματα επιστημονικής απόδειξης της μετενσάρκωσης να μελετήσει την εν λόγω ιατρική μονογραφία του Στήβενσον. Σίγουρα δεν θα μπορέσει να την απορρίψει.
Πηγή : Where Reincarnation and Biology intersect.
Dr. Ian Stevenson.
Μουσάων, αἵ τ’ ἄνδρα πολυφραδέοντα τιθείσι θέσπιον αὐδηέντα.
( Ἡσίοδος, ἀποσπάσματα )
( Ἡσίοδος, ἀποσπάσματα )
ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ἔγραψε:Την έχω διαβάσει την εν λόγω μελέτη. Με μια κουβέντα: Ανοησίες!
Σχετικά με το σχόλιο σου θα ήθελα να κάνω τις εξής παρατηρήσεις :
1 ) Η εν λόγω μελέτη έγινε από μια αυθεντία, τον Δρ. Ίαν Στήβενσον, διήρκησε 40 χρόνια και εξέτασε πάνω από 2500 περιπτώσεις.
2 ) Η Δημοθοινία είναι ένας χώρος ανταλλαγής απόψεων και ανάρτησης δημοσιεύσεων που βασίζονται στον Έλληνα Λόγο, δηλαδή στην απόδειξη, στην τεκμηρίωση και στην ορθή επιχειρηματολογία. Το σχόλιο σου είναι ένας σύντομος και υβριστικός χαρακτηρισμός και δεν συνάδει ούτε με τον Έλληνα Λόγο, αλλά ούτε και με την Δημοθοινία. Θα μπορούσα κάλλιστα να σου ανταπαντήσω λέγοντας ότι μάλλον εσύ είσαι ανόητος και δεν την κατάλαβες. Αντί αυτού όμως θα περίμενα μια εμπεριστατωμένη και τεκμηριωμένη απάντηση εκ μέρους σου. Άλλωστε Διαφορετικά θα ζητήσω από τους διαχειριστές της Δημοθοινίας να διαγραφεί το σχόλιο σου.
Μουσάων, αἵ τ’ ἄνδρα πολυφραδέοντα τιθείσι θέσπιον αὐδηέντα.
( Ἡσίοδος, ἀποσπάσματα )
( Ἡσίοδος, ἀποσπάσματα )
Ἐν οἶδᾳ ὅτι ΟΥΔΕΝ ...εἶδα!
Λέει ὁ Σωκράτης, κρύβοντας μέσα σὲ μιὰ μόνο ρήση, ὅλη τὴν γνώση καὶ τὴν φιλοσοφία, παρακάμπτοντας τὰ ΕΓΩ του..
Αὐτὸς εἶναι ὁ ΓΝΩΣΤΗΣ καὶ ὁ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ..
Ἀκόμη καὶ ὅταν τὸν προσέβαλε ὁ Θρασύμαχος (όνομα και πράγμα) στὴν "Πολιτεία" λέγοντάς του
<<..καὶ πρέπει ἐντελῶς ἀνόητε (εὐηθέστατε) Σωκράτη νὰ δεῖς τὰ πράγματα ἔτσι..>>
343 d Ζῆτρος
ἐκεῖνος παρέμεινε φιλόσοφος καὶ σοφὸς συνάμα!
Ὅμως κανείς μας δὲν μπορεῖ νὰ προσεγγίσει ὄχι μόνο τῶν Σωκράτη, ἀλλὰ οὔτε τὸν ἴδιο του τὸν ἑαυτό..
Λέει ὁ Σωκράτης, κρύβοντας μέσα σὲ μιὰ μόνο ρήση, ὅλη τὴν γνώση καὶ τὴν φιλοσοφία, παρακάμπτοντας τὰ ΕΓΩ του..
Αὐτὸς εἶναι ὁ ΓΝΩΣΤΗΣ καὶ ὁ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ..
Ἀκόμη καὶ ὅταν τὸν προσέβαλε ὁ Θρασύμαχος (όνομα και πράγμα) στὴν "Πολιτεία" λέγοντάς του
<<..καὶ πρέπει ἐντελῶς ἀνόητε (εὐηθέστατε) Σωκράτη νὰ δεῖς τὰ πράγματα ἔτσι..>>
343 d Ζῆτρος
ἐκεῖνος παρέμεινε φιλόσοφος καὶ σοφὸς συνάμα!
Ὅμως κανείς μας δὲν μπορεῖ νὰ προσεγγίσει ὄχι μόνο τῶν Σωκράτη, ἀλλὰ οὔτε τὸν ἴδιο του τὸν ἑαυτό..
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
Παιδιά, ας μην "μαλώνουμε" φραστικά στην Δημοθοινια μας, ας μην γινόμαστε απόλυτοι και δογματικοί κάτι που δεν αρμόζει άλλωστε σε Έλληνες. Ότι έχουμε να πούμε ας το αναλύσουμε και στην συνέχεια αναπτύξουμε ευπρεπώς με την τόσο πλούσια γλώσσα μας, που τόσο καλά χειρίζεστε και οι 2 σας, μου είστε και οι 2 πολύ αγαπητοί που δεν σας κρύβω ότι στεναχωριέμαι που "αναγκάζομαι" να κάνω αυτήν την παρέμβαση.
Με μεγάλη εκτίμηση και στους 2 σας.
Με μεγάλη εκτίμηση και στους 2 σας.
«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία»
Σκόπευα να μην ανταπαντήσω. Είδα όμως την τελευταία στιγμή έκπληκτος τα πολλά ενδιαφέροντα, γόνιμα και καλοπροαίρετα σχόλια και δίνω την τελική μου απάντηση θέλοντας να τελειώνει εδώ αυτή η ιστορία.
Παναγιώτη, δεν σε γνωρίζω προσωπικά και ως εκ τούτου δεν έχω την απαίτηση να με αποκαλείς κύριο. Θα ήθελα να κλείσω αυτήν την αντιπαράθεση που πρωταρχική της αιτία ήταν το άκομψο μονολεκτικό σχόλιο σου στην δημοσίευση μου και κατόπιν η δική μου αντίδραση, υπενθυμίζοντας σου κάτι αρχικά και κάνοντας κάποιες επισημάνσεις κατόπιν τις οποίες θα σε παρακαλούσα να τις διαβάσεις με προσοχή. Σε ευχαριστώ κατ’ αρχάς για το ότι ‘’… Μπορείς βεβαίως να έχεις τον τελευταίο λόγο και να μου απαντήσεις πάλι εδώ, και λέω τον τελευταίο λόγο..’’. Θα σου υπενθυμίσω λοιπόν κάτι που δημοσίευσες εσύ στην Δημοθοινία την Πέμπτη 26/06/2008
«Η ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑ είναι χώρος Ελληνικός, χώρος Αγάπης και Φιλίας, χώρος Μελέτης και Έρευνας, χώρος συλλογισμού, προβληματισμού και διαλογισμού, χώρος διαλόγου και ανταλλαγής απόψεων, σε επίπεδο τέτοιο που αρμόζει στους Έλληνες. Οτιδήποτε άλλο πέραν αυτών, δεν πρέπει να περνάει, πόσο δε μάλλον προσωπικές αντιπαραθέσεις και άνευ λόγου και αιτίας παρεξηγήσεις. Οφείλουμε να κρατήσουμε τη ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑ σε επίπεδα υψηλά. Και ας μην ξεχνάμε τέλος ότι την παρούσα ιστοσελίδα την βλέπουν και μη μέλη, πολλοί δηλαδή επισκέπτες, εις τους οποίους οφείλουμε να δώσουμε το καλό παράδειγμα, και όχι να λάβουν εξαιτίας λαθών, λαθεμένη εικόνα γι' αυτήν.»
Και εγώ αυτής της άποψης είμαι σχετικά με τον ρόλο της Δημοθοινίας, ακόμα περισσότερο δε δεδομένου ότι η δύναμη της Δημοθοινίας είναι η επωνυμία της και όχι το συνονθύλευμα διάφορων ανώνυμων σχολίων. Φαίνεται όμως ότι με το μονολεκτικό σου σχόλιο αθέτησες τα γραφόμενα σου. Πιστεύω ότι αυτό δεν το έκαμες σκόπιμα. Άλλωστε δεν με γνωρίζεις προσωπικά. Θέλω να πιστεύω και πιστεύω ότι ήταν ένα τρόπον τινά αψυχολόγητο σχόλιο μιας κάποιας κακής στιγμής. Ούτε πίστεψα ότι χαρακτήρισες ανόητο εμένα , αλλά την εν λόγω εργασία του Στήβενσον. Ούτε, όμως και σκοπός μου ήταν να σε χαρακτηρίσω ανόητο.Θα ήθελα όμως να κάνω κάποιες επισημάνσεις με αφορμή την μεταξύ μας,ανήκουσα στο παρελθόν,αντιπαράθεση.
1) Η πίστη στην μετενσάρκωση όπως πολύ καλά γνωρίζεις δεν είναι προνόμιο του Δρ. Ίαν Στήβενσον, αλλά καθολική, διαχρονική και διατοπική πεποίθηση.
2) Προσωπικώς δεν γνωρίζω τον Δρ. Ίαν Στήβενσον. Γνωρίζω όμως πολύ καλά ότι θεωρείται παγκοσμίου φήμης αυθεντία σε αυτά τα ζητήματα και έχοντας ασχοληθεί με το εν λόγω θέμα από τα λυκειακά μου χρόνια κατέληξα στην εν λόγω μελέτη μετά από πολυετή ενασχόληση. Αν τώρα εσύ γνωρίζεις ότι άλλοι σπουδαίοι επιστήμονες έχουν απορρίψει τα όσα ισχυρίζεται ο Δρ. Ίαν Στήβενσον θα επιθυμούσα, πολύ, ειλικρινά, έστω και αργότερα όταν έχεις χρόνο να τους αναφέρεις και όχι με ένα άκομψο « ψάξε βρες τους » να μου δώσεις απάντηση.
3) Δεν είμαι βιολόγος. Δεν γνωρίζω τον Δρ. Ίαν Στήβενσον αλλά ούτε και σκόπευα μέσω της δημοσίευσής μου να διαφημίσω τον εκδοτικό οίκο που έφερε στην Ελλάδα την εν λόγω διατριβή. Άλλωστε δεν τον αναφέρω.
4) Σχετικά με το «…Εβραίο κύριο Stevenson..» έχω να δηλώσω τα εξής : Δεν γνωρίζω αν ο Δρ. Ίαν Στήβενσον είναι Εβραίος [στο τελευταίο σου σχόλιο τον χαρακτηρίζεις μάλιστα Εβραιοσιωνιστή και ανθέλληνα. Γνωρίζεις, μήπως, κάποια πράγματα που εγώ προσωπικώς αγνοώ ;]. Θα μπορούσε να ήταν Πορτογάλλος, όπως επίσης και εσύ θα μπορούσες να ήσουν Βέλγος και εγώ να ήμουν Σουηδός. Το πώς γεννήθηκε κανείς είναι θέμα τύχης. Εγώ δεν εστιάζομαι, εν προκειμένω, στην καταγωγή του επιστήμονα αλλά σε όσα αυτός ο επιστήμονας πρεσβεύει. Και ο Άλμπερτ Σαμπίν που έσωσε εκατομμύρια δύστυχα παιδάκια σε όλον τον κόσμο από την πολυομελίτιδα και δεν τον θυμάται κανείς σήμερα ήταν Εβραίος. Τι σημαίνει αυτό ; Κρίνουμε την εθνικότητα των επιστημόνων ή το έργο τους και τον ουμανιστικό χαρακτήρα τους ; Το να γενικεύει κανείς είναι ένας στείρος κοινωνικός αποκλεισμός, ένας εκκολαπτόμενος δογματισμός. Αρκετοί ''αντισιωνιστές'' Ναζί ήσαν φιλέλληνες και αρχαιολάτρεις και θρηνούμε τόσα πολλά Δίστομα, Κανδάνους, Βιάννους, Ανώγεια, Καλάβρυτα, …. Μην ξεχνάς άλλωστε ότι ο Εβραϊκός λαός ήταν το πρώτο θύμα του λεγόμενου Σιωνισμού πάντοτε και το ότι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι κέρδισαν τον θρόνο της απανταχού της γης Αιώνιας Σοφίας ήταν διότι μεταξύ των πολλών αρετών που τους χαρακτήριζαν ήταν και αυτή της μετριοπάθειας.
5)Η μεταξύ μας, όμως , ανήκουσα στο παρελθόν και όχι στο παρόν,αντιπαράθεση μου έδωσε όμως και ένα καλό έναυσμα να αναρωτηθώ κάποια πράγματα. Ποιος είναι ο σκοπός και ο ρόλος της Δημοθοινίας ; Να αναρτούμε δημοσιεύσεις στις οποίες θα αναλωνόμαστε με έναν τρόπο αυτάρεσκης χαράς ; άλλωστε ας μην ξεχνάμε ότι όλα όσα γίνονται και γράφονται, γίνονται δημοσία τη θέα !
Τελειώνοντας θα ήθελα να δηλώσω τα ακόλουθα. Όλοι εδώ, σε αυτόν τον ιστότοπο, είμαστε φιλοξενούμενοι. Επιθυμώ λοιπόν να τελειώσει εδώ αυτή η ιστορία
Φως, περισσότερο φως ! ‘’ Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε
Παναγιώτη, δεν σε γνωρίζω προσωπικά και ως εκ τούτου δεν έχω την απαίτηση να με αποκαλείς κύριο. Θα ήθελα να κλείσω αυτήν την αντιπαράθεση που πρωταρχική της αιτία ήταν το άκομψο μονολεκτικό σχόλιο σου στην δημοσίευση μου και κατόπιν η δική μου αντίδραση, υπενθυμίζοντας σου κάτι αρχικά και κάνοντας κάποιες επισημάνσεις κατόπιν τις οποίες θα σε παρακαλούσα να τις διαβάσεις με προσοχή. Σε ευχαριστώ κατ’ αρχάς για το ότι ‘’… Μπορείς βεβαίως να έχεις τον τελευταίο λόγο και να μου απαντήσεις πάλι εδώ, και λέω τον τελευταίο λόγο..’’. Θα σου υπενθυμίσω λοιπόν κάτι που δημοσίευσες εσύ στην Δημοθοινία την Πέμπτη 26/06/2008
«Η ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑ είναι χώρος Ελληνικός, χώρος Αγάπης και Φιλίας, χώρος Μελέτης και Έρευνας, χώρος συλλογισμού, προβληματισμού και διαλογισμού, χώρος διαλόγου και ανταλλαγής απόψεων, σε επίπεδο τέτοιο που αρμόζει στους Έλληνες. Οτιδήποτε άλλο πέραν αυτών, δεν πρέπει να περνάει, πόσο δε μάλλον προσωπικές αντιπαραθέσεις και άνευ λόγου και αιτίας παρεξηγήσεις. Οφείλουμε να κρατήσουμε τη ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑ σε επίπεδα υψηλά. Και ας μην ξεχνάμε τέλος ότι την παρούσα ιστοσελίδα την βλέπουν και μη μέλη, πολλοί δηλαδή επισκέπτες, εις τους οποίους οφείλουμε να δώσουμε το καλό παράδειγμα, και όχι να λάβουν εξαιτίας λαθών, λαθεμένη εικόνα γι' αυτήν.»
Και εγώ αυτής της άποψης είμαι σχετικά με τον ρόλο της Δημοθοινίας, ακόμα περισσότερο δε δεδομένου ότι η δύναμη της Δημοθοινίας είναι η επωνυμία της και όχι το συνονθύλευμα διάφορων ανώνυμων σχολίων. Φαίνεται όμως ότι με το μονολεκτικό σου σχόλιο αθέτησες τα γραφόμενα σου. Πιστεύω ότι αυτό δεν το έκαμες σκόπιμα. Άλλωστε δεν με γνωρίζεις προσωπικά. Θέλω να πιστεύω και πιστεύω ότι ήταν ένα τρόπον τινά αψυχολόγητο σχόλιο μιας κάποιας κακής στιγμής. Ούτε πίστεψα ότι χαρακτήρισες ανόητο εμένα , αλλά την εν λόγω εργασία του Στήβενσον. Ούτε, όμως και σκοπός μου ήταν να σε χαρακτηρίσω ανόητο.Θα ήθελα όμως να κάνω κάποιες επισημάνσεις με αφορμή την μεταξύ μας,ανήκουσα στο παρελθόν,αντιπαράθεση.
1) Η πίστη στην μετενσάρκωση όπως πολύ καλά γνωρίζεις δεν είναι προνόμιο του Δρ. Ίαν Στήβενσον, αλλά καθολική, διαχρονική και διατοπική πεποίθηση.
2) Προσωπικώς δεν γνωρίζω τον Δρ. Ίαν Στήβενσον. Γνωρίζω όμως πολύ καλά ότι θεωρείται παγκοσμίου φήμης αυθεντία σε αυτά τα ζητήματα και έχοντας ασχοληθεί με το εν λόγω θέμα από τα λυκειακά μου χρόνια κατέληξα στην εν λόγω μελέτη μετά από πολυετή ενασχόληση. Αν τώρα εσύ γνωρίζεις ότι άλλοι σπουδαίοι επιστήμονες έχουν απορρίψει τα όσα ισχυρίζεται ο Δρ. Ίαν Στήβενσον θα επιθυμούσα, πολύ, ειλικρινά, έστω και αργότερα όταν έχεις χρόνο να τους αναφέρεις και όχι με ένα άκομψο « ψάξε βρες τους » να μου δώσεις απάντηση.
3) Δεν είμαι βιολόγος. Δεν γνωρίζω τον Δρ. Ίαν Στήβενσον αλλά ούτε και σκόπευα μέσω της δημοσίευσής μου να διαφημίσω τον εκδοτικό οίκο που έφερε στην Ελλάδα την εν λόγω διατριβή. Άλλωστε δεν τον αναφέρω.
4) Σχετικά με το «…Εβραίο κύριο Stevenson..» έχω να δηλώσω τα εξής : Δεν γνωρίζω αν ο Δρ. Ίαν Στήβενσον είναι Εβραίος [στο τελευταίο σου σχόλιο τον χαρακτηρίζεις μάλιστα Εβραιοσιωνιστή και ανθέλληνα. Γνωρίζεις, μήπως, κάποια πράγματα που εγώ προσωπικώς αγνοώ ;]. Θα μπορούσε να ήταν Πορτογάλλος, όπως επίσης και εσύ θα μπορούσες να ήσουν Βέλγος και εγώ να ήμουν Σουηδός. Το πώς γεννήθηκε κανείς είναι θέμα τύχης. Εγώ δεν εστιάζομαι, εν προκειμένω, στην καταγωγή του επιστήμονα αλλά σε όσα αυτός ο επιστήμονας πρεσβεύει. Και ο Άλμπερτ Σαμπίν που έσωσε εκατομμύρια δύστυχα παιδάκια σε όλον τον κόσμο από την πολυομελίτιδα και δεν τον θυμάται κανείς σήμερα ήταν Εβραίος. Τι σημαίνει αυτό ; Κρίνουμε την εθνικότητα των επιστημόνων ή το έργο τους και τον ουμανιστικό χαρακτήρα τους ; Το να γενικεύει κανείς είναι ένας στείρος κοινωνικός αποκλεισμός, ένας εκκολαπτόμενος δογματισμός. Αρκετοί ''αντισιωνιστές'' Ναζί ήσαν φιλέλληνες και αρχαιολάτρεις και θρηνούμε τόσα πολλά Δίστομα, Κανδάνους, Βιάννους, Ανώγεια, Καλάβρυτα, …. Μην ξεχνάς άλλωστε ότι ο Εβραϊκός λαός ήταν το πρώτο θύμα του λεγόμενου Σιωνισμού πάντοτε και το ότι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι κέρδισαν τον θρόνο της απανταχού της γης Αιώνιας Σοφίας ήταν διότι μεταξύ των πολλών αρετών που τους χαρακτήριζαν ήταν και αυτή της μετριοπάθειας.
5)Η μεταξύ μας, όμως , ανήκουσα στο παρελθόν και όχι στο παρόν,αντιπαράθεση μου έδωσε όμως και ένα καλό έναυσμα να αναρωτηθώ κάποια πράγματα. Ποιος είναι ο σκοπός και ο ρόλος της Δημοθοινίας ; Να αναρτούμε δημοσιεύσεις στις οποίες θα αναλωνόμαστε με έναν τρόπο αυτάρεσκης χαράς ; άλλωστε ας μην ξεχνάμε ότι όλα όσα γίνονται και γράφονται, γίνονται δημοσία τη θέα !
Τελειώνοντας θα ήθελα να δηλώσω τα ακόλουθα. Όλοι εδώ, σε αυτόν τον ιστότοπο, είμαστε φιλοξενούμενοι. Επιθυμώ λοιπόν να τελειώσει εδώ αυτή η ιστορία
Φως, περισσότερο φως ! ‘’ Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε
Μουσάων, αἵ τ’ ἄνδρα πολυφραδέοντα τιθείσι θέσπιον αὐδηέντα.
( Ἡσίοδος, ἀποσπάσματα )
( Ἡσίοδος, ἀποσπάσματα )
ΧΑΒΟΥΤΣΑΣ ΒΛΑΣΗΣ ἔγραψε:Ἐν οἶδᾳ ὅτι ΟΥΔΕΝ ...εἶδα!
Λέει ὁ Σωκράτης, κρύβοντας μέσα σὲ μιὰ μόνο ρήση, ὅλη τὴν γνώση καὶ τὴν φιλοσοφία, παρακάμπτοντας τὰ ΕΓΩ του..
Αὐτὸς εἶναι ὁ ΓΝΩΣΤΗΣ καὶ ὁ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ..
Φϊλτατε Σάκη...το εν οίδα ότι ουδέν οίδα αντιπροσωπεύει μια άλλη εποχή....
...Στην εποχή μας το σωστό είναι...."έν οίδα ότι έν ΟΥΦΟ είδα"......
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
Φίλτατοι,
Καλό είναι να ακούγονται όλες οι απόψεις, είτε συμφωνούμε, είτε διαφωνούμε. Κάλλιστον δε και πρώτιστον όμως είναι να διατηρήσουμε και να διατηρούμε ως κόρην οφθαλμού την ΕΝΟΤΗΤΑ και την ΟΜΟΝΟΙΑ. Διαφωνούμε και θα διαφωνούμε, πρώτως ο γράφων, με θέσεις, με απόψεις ή ακόμα και με πονήματα. Αυτή είναι η μαγεία του ταξειδιού προς την Ιθάκη της Γνώσεως....Ως Έλληνες έχουμε και το οξύθυμον και το "παιδικόν". Αεί παίδες γαρ.... Μην με παρξηγήσετε, την παιδικότητα την θεωρώ προσόν στον άνθρωπο. Δεν πειράζει αν "ανάβουν τα αίματα" που και πού. Αρκεί να μην μένει πικρία ή κακότητα. Αυτό δεν οφελεί ούτε την Δημοθοινία, ούτε εμάς, ούτε τον κοινό αγώνα που κάνουμε, καθένας με τον τρόπο του και με τις δυνάμεις του.
Ενωμένοι συνεχίζουμε!!!
Καλό είναι να ακούγονται όλες οι απόψεις, είτε συμφωνούμε, είτε διαφωνούμε. Κάλλιστον δε και πρώτιστον όμως είναι να διατηρήσουμε και να διατηρούμε ως κόρην οφθαλμού την ΕΝΟΤΗΤΑ και την ΟΜΟΝΟΙΑ. Διαφωνούμε και θα διαφωνούμε, πρώτως ο γράφων, με θέσεις, με απόψεις ή ακόμα και με πονήματα. Αυτή είναι η μαγεία του ταξειδιού προς την Ιθάκη της Γνώσεως....Ως Έλληνες έχουμε και το οξύθυμον και το "παιδικόν". Αεί παίδες γαρ.... Μην με παρξηγήσετε, την παιδικότητα την θεωρώ προσόν στον άνθρωπο. Δεν πειράζει αν "ανάβουν τα αίματα" που και πού. Αρκεί να μην μένει πικρία ή κακότητα. Αυτό δεν οφελεί ούτε την Δημοθοινία, ούτε εμάς, ούτε τον κοινό αγώνα που κάνουμε, καθένας με τον τρόπο του και με τις δυνάμεις του.
Ενωμένοι συνεχίζουμε!!!
χμ... ενδιαφέρουσα έρευνα...
μα πως είναι δυνατόν να προσπαθούμε να εξηγήσουμε - αναλύσουμε - φέρουμε στα μέτρα μας κάτι
το μεγαλειώδες όπως η ανθρώπινη ζωή, η ανθρώπινη ύπαρξη;
Γιατί προσπαθούμε πάντα να εκ λογικεύουμε τον Θεό και το σύμπαν;
Γιατί απλώς δεν ζούμε στο μόνο πράγμα που υπάρχει, στο τώρα;
Κάποια πράγματα δεν έχει σημασία αν θα αποδειχτούν ή όχι, σημασία έχει η πίστη...
μα πως είναι δυνατόν να προσπαθούμε να εξηγήσουμε - αναλύσουμε - φέρουμε στα μέτρα μας κάτι
το μεγαλειώδες όπως η ανθρώπινη ζωή, η ανθρώπινη ύπαρξη;
Γιατί προσπαθούμε πάντα να εκ λογικεύουμε τον Θεό και το σύμπαν;
Γιατί απλώς δεν ζούμε στο μόνο πράγμα που υπάρχει, στο τώρα;
Κάποια πράγματα δεν έχει σημασία αν θα αποδειχτούν ή όχι, σημασία έχει η πίστη...
Χρυσοβαλάντη, σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου που εξέφρασες για την έρευνα που δημοσίευσα. Μία δημοσίευση που έγινε αφορμή για θυελλώδεις αντιπαραθέσεις, όπως θα διαπίστωσες και εσύ. Βλέπεις η διχόνοια ήταν, είναι και θα είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των Ελλήνων. Σχετικά με το ερώτημα σου ‘’…Γιατί προσπαθούμε πάντα να εκ λογικεύουμε τον Θεό και το σύμπαν ;..’’ θα σου απαντούσα λέγοντας σου διότι ‘’ Εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος.’’ Αναφορικά με το δεύτερο σου ερώτημα ‘’..Γιατί απλώς δεν ζούμε στο μόνο πράγμα που υπάρχει, στο τώρα; ‘’ θα σου απαντούσα λέγοντας σου πολύ απλά ότι το τώρα είναι μια φευγαλέα γέφυρα από το χθές στο αύριο. Άλλωστε από ότι φαίνεται και εσύ δεν είσαι άτομο που ζεις μόνο για το τώρα διότι αν ζούσες μόνο για το τώρα ούτε τέτοιου είδους ανησυχίες θα είχες αλλά ούτε και θα αρθρογραφούσες στην Δημοθοινία. Και να κάνω και εγώ και μια ερώτηση ;
«..Κάποια πράγματα δεν έχει σημασία αν θα αποδειχτούν ή όχι, σημασία έχει η πίστη...»
Η πίστη σε τι ;
«..Κάποια πράγματα δεν έχει σημασία αν θα αποδειχτούν ή όχι, σημασία έχει η πίστη...»
Η πίστη σε τι ;
Μουσάων, αἵ τ’ ἄνδρα πολυφραδέοντα τιθείσι θέσπιον αὐδηέντα.
( Ἡσίοδος, ἀποσπάσματα )
( Ἡσίοδος, ἀποσπάσματα )
Την συγκεκριμένη χρονική στιγμή θεωρώ πως το παρελθόν είναι κάτι που φεύγει και το μέλλον είναι κάτι το οποίο δεν έχει έρθει ακόμα.
Το τώρα, αυτή η φευγαλέα γέφυρα που λες, όταν είναι συνειδητή, αυτή η στιγμή γίνεται αιώνια.
Τώρα στην ερώτηση σου.
Πίστη σε όλα, κυρίως στην Ζωή, εμπιστοσύνη και πίστη στην Ζωή και στον εαυτό μας.
και μετά στον Δημιουργό μας όποιον και αν είναι αυτός....
Ελπίζω να απάντησα στην ερώτηση σου....
Φιλικά
Χρυσοβαλάντη
Το τώρα, αυτή η φευγαλέα γέφυρα που λες, όταν είναι συνειδητή, αυτή η στιγμή γίνεται αιώνια.
Τώρα στην ερώτηση σου.
Πίστη σε όλα, κυρίως στην Ζωή, εμπιστοσύνη και πίστη στην Ζωή και στον εαυτό μας.
και μετά στον Δημιουργό μας όποιον και αν είναι αυτός....
Ελπίζω να απάντησα στην ερώτηση σου....
Φιλικά
Χρυσοβαλάντη
Εικονική μετενσάρκωση
Πείραμα δημιουργεί την ψευδαίσθηση της αλλαγής σώματος
Χρησιμοποιώντας μια σχετικά απλή πειραματική διάταξη, Σουηδοί νευροεπιστήμονες κατάφεραν να προκαλέσουν σε εθελοντές την αίσθηση ότι βρίσκονται μέσα στο σώμα ενός άλλου ανθρώπου, ή ακόμα και στο σώμα μιας... κούκλας για βιτρίνες.
«Ενδιαφερόμασταν για ένα κλασσικό ερώτημα το οποίο φιλόσοφοι και ψυχολόγοι συζητούν εδώ και αιώνες: γιατί νιώθουμε ότι ο εαυτός μας βρίσκεται στο σώμα μας» αναφέρει ο Χένρικ Έρσον, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας στο διάσημο Ινστιτούτο Καρολίνσκα της Στοκχόλμης. «Για να μελετήσουμε το θέμα αυτό χρησιμοποιήσαμε τρικ και ειδικότερα αντιληπτικές ψευδαισθήσεις» συνεχίζει.
Στο πρώτο από τα δύο πείραμα, ο εθελοντής φορούσε ένα ειδικό ζευγάρι γυαλιά με οθόνες αντί για φακούς. Οι οθόνες προέβαλλαν την εικόνα από μια κάμερα που είχε τοποθετηθεί στο κεφάλι μιας ανθρωποειδούς κούκλας. Ο εθελοντής έτσι έβλεπε ό,τι «έβλεπε» η κούκλα.
Όταν το κεφάλι του εθελοντή και το κεφάλι της κούκλας έγερναν προς τα κάτω, ο εθελοντής έβλεπε το σώμα της κούκλας εκεί που κανονικά θα έβλεπε το δικό του.
Σε αυτό το στάδιο, η αίσθηση της αλλαγής σώματος δεν ήταν ρεαλιστική. Αυτό όμως άλλαζε όταν οι ερευνητές άγγιζαν ταυτόχρονα το στομάχι του εθελοντή και το στομάχι της κούκλας με ένα μαλακό πινέλο. Καθώς ο εγκέφαλος του εθελοντή συνδύαζε το οπτικό και το απτικό ερέθισμα, είχε ξαφνικά την αίσθηση ότι βρισκόταν μέσα στο σώμα της κούκλας.
Η ψευδαίσθηση γινόταν ακόμα πιο έντονη, έως και τρομακτική, όταν οι ερευνητές πλησίασαν απότομα ένα μαχαίρι στην κοιλιά της κούκλας. Ο ρεπόρτερ του Associated Press που υποβλήθηκε στη διαδικασία παραδέχεται ότι ανατρίχιασε.
«Αυτό δείχνει πόσο εύκολο είναι να αλλάξει η αντίληψη του εγκεφάλου για το φυσικό εαυτό του» σχολιάζει ο Δρ Έρσον.
Σε ένα δεύτερο πείραμα, τα γυαλιά που φορούσε ο εθελοντής ήταν συνδεδεμένα σε μια κάμερα τοποθετημένη στο κεφάλι ενός δεύτερου ατόμου. Όταν το άτομο αυτό και ο εθελοντής κοιτούσαν το ένας τον άλλο και έδιναν τα χέρια, ο εθελοντής είχε την παράδοξη αίσθηση της χειραψίας με τον εαυτό του.
«Τα υποκείμενα βλέπουν από έξω τους εαυτούς τους να δίνουν τα χέρια, έχουν όμως αυτή την εμπειρία σαν να ήταν διαφορετικά πρόσωπα» δήλωσε η Βαλέρια Πέτκοβα, επίσης μέλος της ερευνητικής ομάδας.
«Τα ευρήματα αυτά έχουν θεβελιώδη σημασία, καθώς αναγνωρίζουν την αντιληπτική διαδικασία που μας κάνει να νιώθουμε ότι μας ανήκει ολόκληρο το σώμα μας» γράφουν οι ερευνητές στην ηλεκτρονική επιθεώρηση PLoS One.
Πέρα από την αξία τους στους τομείς της φιλοσοφίας και την ψυχολογίας, οι διαπιστώσεις της μελέτης θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε εφαρμογές εικονικής πραγματικότητας, όπως τα βιντεοπαιχνίδια.
Πηγή: http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=963820&lngDtrID=252
Πείραμα δημιουργεί την ψευδαίσθηση της αλλαγής σώματος
Χρησιμοποιώντας μια σχετικά απλή πειραματική διάταξη, Σουηδοί νευροεπιστήμονες κατάφεραν να προκαλέσουν σε εθελοντές την αίσθηση ότι βρίσκονται μέσα στο σώμα ενός άλλου ανθρώπου, ή ακόμα και στο σώμα μιας... κούκλας για βιτρίνες.
«Ενδιαφερόμασταν για ένα κλασσικό ερώτημα το οποίο φιλόσοφοι και ψυχολόγοι συζητούν εδώ και αιώνες: γιατί νιώθουμε ότι ο εαυτός μας βρίσκεται στο σώμα μας» αναφέρει ο Χένρικ Έρσον, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας στο διάσημο Ινστιτούτο Καρολίνσκα της Στοκχόλμης. «Για να μελετήσουμε το θέμα αυτό χρησιμοποιήσαμε τρικ και ειδικότερα αντιληπτικές ψευδαισθήσεις» συνεχίζει.
Στο πρώτο από τα δύο πείραμα, ο εθελοντής φορούσε ένα ειδικό ζευγάρι γυαλιά με οθόνες αντί για φακούς. Οι οθόνες προέβαλλαν την εικόνα από μια κάμερα που είχε τοποθετηθεί στο κεφάλι μιας ανθρωποειδούς κούκλας. Ο εθελοντής έτσι έβλεπε ό,τι «έβλεπε» η κούκλα.
Όταν το κεφάλι του εθελοντή και το κεφάλι της κούκλας έγερναν προς τα κάτω, ο εθελοντής έβλεπε το σώμα της κούκλας εκεί που κανονικά θα έβλεπε το δικό του.
Σε αυτό το στάδιο, η αίσθηση της αλλαγής σώματος δεν ήταν ρεαλιστική. Αυτό όμως άλλαζε όταν οι ερευνητές άγγιζαν ταυτόχρονα το στομάχι του εθελοντή και το στομάχι της κούκλας με ένα μαλακό πινέλο. Καθώς ο εγκέφαλος του εθελοντή συνδύαζε το οπτικό και το απτικό ερέθισμα, είχε ξαφνικά την αίσθηση ότι βρισκόταν μέσα στο σώμα της κούκλας.
Η ψευδαίσθηση γινόταν ακόμα πιο έντονη, έως και τρομακτική, όταν οι ερευνητές πλησίασαν απότομα ένα μαχαίρι στην κοιλιά της κούκλας. Ο ρεπόρτερ του Associated Press που υποβλήθηκε στη διαδικασία παραδέχεται ότι ανατρίχιασε.
«Αυτό δείχνει πόσο εύκολο είναι να αλλάξει η αντίληψη του εγκεφάλου για το φυσικό εαυτό του» σχολιάζει ο Δρ Έρσον.
Σε ένα δεύτερο πείραμα, τα γυαλιά που φορούσε ο εθελοντής ήταν συνδεδεμένα σε μια κάμερα τοποθετημένη στο κεφάλι ενός δεύτερου ατόμου. Όταν το άτομο αυτό και ο εθελοντής κοιτούσαν το ένας τον άλλο και έδιναν τα χέρια, ο εθελοντής είχε την παράδοξη αίσθηση της χειραψίας με τον εαυτό του.
«Τα υποκείμενα βλέπουν από έξω τους εαυτούς τους να δίνουν τα χέρια, έχουν όμως αυτή την εμπειρία σαν να ήταν διαφορετικά πρόσωπα» δήλωσε η Βαλέρια Πέτκοβα, επίσης μέλος της ερευνητικής ομάδας.
«Τα ευρήματα αυτά έχουν θεβελιώδη σημασία, καθώς αναγνωρίζουν την αντιληπτική διαδικασία που μας κάνει να νιώθουμε ότι μας ανήκει ολόκληρο το σώμα μας» γράφουν οι ερευνητές στην ηλεκτρονική επιθεώρηση PLoS One.
Πέρα από την αξία τους στους τομείς της φιλοσοφίας και την ψυχολογίας, οι διαπιστώσεις της μελέτης θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε εφαρμογές εικονικής πραγματικότητας, όπως τα βιντεοπαιχνίδια.
Πηγή: http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=963820&lngDtrID=252