Κ. ΜΑΡΙΑ
2Μηνύματα
Κυρ 11/06/2006 16:0Πρώτο μήνυμα
Τετ 03/05/2006 19:0Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Αγαπητέ Νίκο ξέρεις πως στο irc δεν λειτουργεί έτσι.Είναι δύσκολο να βάλεις αληθινό όνομα.Γίνονται πολλά..
Είσαι στο IRC και γνωρίζεις πιστεύω [πως λειτουργει εκει μέσα].
Είσαι στο IRC και γνωρίζεις πιστεύω [πως λειτουργει εκει μέσα].
Ο ΣΕΙΡΙΟΣ
Είναι το πιό φωτεινό άστρο στόν ουράνιο θόλο. Ηαπόσταση του απο τήν γή είναι 8,5 έτη φωτός.
Είναι ένα αστέρι Α' μεγέθους του αστερισμού τού Μεγάλου Κυνός. Είναι το πρώτο άστρο που ανακαλύφθηκε.
Διπλό άστρο σημαίνει πως το σύστημά του αποτελείται από 2 σώματα,αφενός τον Σείριο Α'που είναι το μεγαλύτερο και το φωτεινότερο και αφετέρου το Σείριο Β' που θεωρείται (Λευκός νάνος) καί δέν είναι ορατός με γυμνό μάτι.
Ο Σείριος Α' έχει διάμετρο σχεδόν διπλάσια του δικού μας Ήλιου,
η μάζα του είναι περίπου δυόμιση φορές μεγαλύτερη και είναι 20 φορέςπιό λαμπρός, εκπέμποντας μιά γαλανόλευκη ακτινοβολία, αν καί αρχαίοι ερευνητές αναφέρουν πως είχε κοκκινωπό χρώμα. Ο Σείριος Β' παρουσιάζει τίς ιδιότητες του λευκού νάνου δηλαδή έχει πάρα πολύ μεγάλη πυκνότητα που μπορεί να ξεπερνάει και τίς 4.000.000 φορές εκείνη του νερού. Επομένως αν και η διάμετρος του είναι 4 φορές μεγαλύτερη τής γής,η μάζα είναι σχεδόν ίση με εκείνη του δικού μας ήλιου.
Για να καταλάβουμε τη διαφορά της πυκνότητας,αρκεί να πούμε ότι ένα κυβικό μέρος της μάζας ενός (λευκού νάνου) θα ζύγιζε στή γή 150.000 τόνους.
Ο Σείριος Β' κινείται ελειπτικά γύρω από τον Σείριο Α' και ο χρόνος περιστροφής του είναι 50 χρόνια.
Υπάρχει κι ένα τρίτο άστρο μικρό το οποίο θεωρούν ότι είναι ο κόκκινος νάνος. Η ανακάλυψη έγινε το 1955 από δύο Γάλλους ερευνητές τόν Ντάνιελ Μπενέστ καί τον Τζ.Λ.Ντουβέντ.Πάντως επίστημονική βεβαίωση δέν υπάρχει.
ΣΥΜΒΟΛΙΚΕΣ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΙΡΙΟΥ
Σείριος,αρχαιοελληνική λέξη,απο το Σείω,ταράζω,εξεγείρομαι,σπινθηροβολώ,λάμπω.
Σύμφωνα με κάποιους μελετητές το όνομα έχει Αιγυπτιακή προέλευση και προέρχεται από το Ο-σίρις.
Συχνά αναφέρεται καί σαν άστρο του Κυνός,άστρο της Ίσιδας ή Σόθις.
Το αρχαίο ακκαδικό όνομά του ήταν Μούλ-λίκ-ούντ,που σημαίνει, (Το ηλιακό Άστρο του Κυνός).
Για τους Ασσύριους ήταν ο Κάλ-Μπού-σα-μας,(Ο κύων του Ηλιου).
Στήν Βαβυλώνα αναφέρεται Κακκάμπ-λίκ-κου,(Άστρο του Κυνός).
Στή Χαλδαία Κάκ-σχισχά(το καθοδηγητικό άστρο του Κυνός) ή Ντού-σχισχά,(Ο διευθύνων).
Οι Κινέζοι τον γνώριζαν σάν Τσίν Λάνγκ,(Οουράνιος Λύκος).
Οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν και τίς ονομασίες custos Europas, (Φύλακας της Ευρώπης και janitor Lethasus,(Φρουρός της κόλασης)επειδή βρίσκονταν οι κατοικίες των δαιμόνων.
Στη Βίβλο το άστρο Μαζαρόθ,που αναφέρεται στο βιβλίο του Ιώβ,αποδίδεται στον Σείριο.
Για τουσ Φοίνικες ήταν ο Χαναμπεάχ,(ο σκύλος πού γαυγίζει).
Για τους Αραβες ήταν ο Αλ Σίρα,(ο ηγέτης).
Στα αρχαιοελληνικά μυθολογικά δρώμενα ο αστερισμός του Κυνός αποδίδεται σε ένα απο τα σκυλιά του κυνηγού Ωρίωνα. Μέσα απο μελέτη των διάφορων μυθολογικών και ιστορικών λεξικών,φαίνεται ότι υπήρξε ένα μυστηριακό ιερατείο που ήταν αφιερωμένο στο Σείριο. Πρόκειται για τους Κυνίδες,μιά μικρήκάστα Ιερέων,των οποίων το όνομα κάποιοι αποδίδουν στόν αστέρα του Κυνός και οι περισότεροι στόν Κύννη,το γιό του Απόλλωνα και τής Νύμφης Παρνηθίας.
Ο τελευταίος θεωρείται ιδρυτής της λατρείας του Κυνείου Απόλλωνα και αρχηγέτης του ιερού Αττικού γένους των Κυνιδών. Τουλάχιστον αυτά αναφέρει ο Σωκράτης ο Κώος στο ιβ'βιβλίο των επικλήσεων. Αναφέρεται και ένα Κύνειο ιερό στον Υμηττό που ήταν αφιερωμένο στον Κύνειο Απόλλωνα. Υπάρχει και μιά γιορτή,τα Κύνεια που γινόταν κάθε καλοκαίρι με την εμφάνιση του Σείριου (Απολλ.Ρόδιος 518-519).
Ο Παυσανίας στά Αρκαδικά (VII,3)αναφέρεται στούς Κυνίδες ιερείς αποδίδοντας τους μιά μυστηριακή διάσταση,καθώς υποστηρίζει ότι διατηρούσαν γνώσεις μυστικές, τις οποίες διέδιδαν μέσα απο τα σύμβολα πέπλα των μύθων.
Επίσης μία ακόμα ένδειξη για την σύνδεση με το Σείριο έχουμε απο τα αρχαία νομίσματα που βρέθηκαν στην Κέα. Στη μία μεριά απεικονίζουν τον Αρισταίο και στην άλλη το Σείριο με μορφή σκύλου και στεφανωμένο με ηλιακές ακτίνες.
Απο κάποιους μελετητές θεωρείται ότι και το ιερό νησί Δήλος είχε στενή σχέση με τον Σείριο καθώς υπάρχει εκεί και το όρος Κύνθος,που ήταν τόπος λατρείας.
Υπάρχει η άποψη επίσης ότι οι Κυνίδες ταυτίζονταν με τους Λυκίδες,ένα άλλο ιερατικό γένος που προερχόταν απο τον Κυνοκέφαλο Τελχίνα Λύκο. Επομένως μία ακόμη συσχέτιση με το Σείριο μπορεί να αναζητηθεί στα αμφίβια μυθικά πλάσματα με σώμα ψαριού που αποκαλούνται Τελχίνες και που υπήρξαν εκπολιτιστές της Αιγηίδας.
Ο Πλούταρχος αναφέρει πως ο Σείριος είναι το άστρο της Ίσιδας, (αδερφή και γυναίκα του Οσίρι) γιατί αυτός είναι ο φορέας των Υδάτων. Οι Αιγύπτιοι είχαν καθιερώσει ώς αρχή του ημερολογίου τους την ηλιακή ανατολή του Σειρίου. Λάμβανε χώρα αμέσως μετά το θερινό ηλιοστάσιο 21 Ιουνίου. Το ημερολόγιο ΄λεγόταν Σοθικο απο την ονομασία Σόθις ή Ίσιδα. Η ανατολή συνέπιπτε,κατα παράδοξο τρόπο με την πλημμυρίδα των υδάτων του Νείλου.
Είναι το πιό φωτεινό άστρο στόν ουράνιο θόλο. Ηαπόσταση του απο τήν γή είναι 8,5 έτη φωτός.
Είναι ένα αστέρι Α' μεγέθους του αστερισμού τού Μεγάλου Κυνός. Είναι το πρώτο άστρο που ανακαλύφθηκε.
Διπλό άστρο σημαίνει πως το σύστημά του αποτελείται από 2 σώματα,αφενός τον Σείριο Α'που είναι το μεγαλύτερο και το φωτεινότερο και αφετέρου το Σείριο Β' που θεωρείται (Λευκός νάνος) καί δέν είναι ορατός με γυμνό μάτι.
Ο Σείριος Α' έχει διάμετρο σχεδόν διπλάσια του δικού μας Ήλιου,
η μάζα του είναι περίπου δυόμιση φορές μεγαλύτερη και είναι 20 φορέςπιό λαμπρός, εκπέμποντας μιά γαλανόλευκη ακτινοβολία, αν καί αρχαίοι ερευνητές αναφέρουν πως είχε κοκκινωπό χρώμα. Ο Σείριος Β' παρουσιάζει τίς ιδιότητες του λευκού νάνου δηλαδή έχει πάρα πολύ μεγάλη πυκνότητα που μπορεί να ξεπερνάει και τίς 4.000.000 φορές εκείνη του νερού. Επομένως αν και η διάμετρος του είναι 4 φορές μεγαλύτερη τής γής,η μάζα είναι σχεδόν ίση με εκείνη του δικού μας ήλιου.
Για να καταλάβουμε τη διαφορά της πυκνότητας,αρκεί να πούμε ότι ένα κυβικό μέρος της μάζας ενός (λευκού νάνου) θα ζύγιζε στή γή 150.000 τόνους.
Ο Σείριος Β' κινείται ελειπτικά γύρω από τον Σείριο Α' και ο χρόνος περιστροφής του είναι 50 χρόνια.
Υπάρχει κι ένα τρίτο άστρο μικρό το οποίο θεωρούν ότι είναι ο κόκκινος νάνος. Η ανακάλυψη έγινε το 1955 από δύο Γάλλους ερευνητές τόν Ντάνιελ Μπενέστ καί τον Τζ.Λ.Ντουβέντ.Πάντως επίστημονική βεβαίωση δέν υπάρχει.
ΣΥΜΒΟΛΙΚΕΣ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΙΡΙΟΥ
Σείριος,αρχαιοελληνική λέξη,απο το Σείω,ταράζω,εξεγείρομαι,σπινθηροβολώ,λάμπω.
Σύμφωνα με κάποιους μελετητές το όνομα έχει Αιγυπτιακή προέλευση και προέρχεται από το Ο-σίρις.
Συχνά αναφέρεται καί σαν άστρο του Κυνός,άστρο της Ίσιδας ή Σόθις.
Το αρχαίο ακκαδικό όνομά του ήταν Μούλ-λίκ-ούντ,που σημαίνει, (Το ηλιακό Άστρο του Κυνός).
Για τους Ασσύριους ήταν ο Κάλ-Μπού-σα-μας,(Ο κύων του Ηλιου).
Στήν Βαβυλώνα αναφέρεται Κακκάμπ-λίκ-κου,(Άστρο του Κυνός).
Στή Χαλδαία Κάκ-σχισχά(το καθοδηγητικό άστρο του Κυνός) ή Ντού-σχισχά,(Ο διευθύνων).
Οι Κινέζοι τον γνώριζαν σάν Τσίν Λάνγκ,(Οουράνιος Λύκος).
Οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν και τίς ονομασίες custos Europas, (Φύλακας της Ευρώπης και janitor Lethasus,(Φρουρός της κόλασης)επειδή βρίσκονταν οι κατοικίες των δαιμόνων.
Στη Βίβλο το άστρο Μαζαρόθ,που αναφέρεται στο βιβλίο του Ιώβ,αποδίδεται στον Σείριο.
Για τουσ Φοίνικες ήταν ο Χαναμπεάχ,(ο σκύλος πού γαυγίζει).
Για τους Αραβες ήταν ο Αλ Σίρα,(ο ηγέτης).
Στα αρχαιοελληνικά μυθολογικά δρώμενα ο αστερισμός του Κυνός αποδίδεται σε ένα απο τα σκυλιά του κυνηγού Ωρίωνα. Μέσα απο μελέτη των διάφορων μυθολογικών και ιστορικών λεξικών,φαίνεται ότι υπήρξε ένα μυστηριακό ιερατείο που ήταν αφιερωμένο στο Σείριο. Πρόκειται για τους Κυνίδες,μιά μικρήκάστα Ιερέων,των οποίων το όνομα κάποιοι αποδίδουν στόν αστέρα του Κυνός και οι περισότεροι στόν Κύννη,το γιό του Απόλλωνα και τής Νύμφης Παρνηθίας.
Ο τελευταίος θεωρείται ιδρυτής της λατρείας του Κυνείου Απόλλωνα και αρχηγέτης του ιερού Αττικού γένους των Κυνιδών. Τουλάχιστον αυτά αναφέρει ο Σωκράτης ο Κώος στο ιβ'βιβλίο των επικλήσεων. Αναφέρεται και ένα Κύνειο ιερό στον Υμηττό που ήταν αφιερωμένο στον Κύνειο Απόλλωνα. Υπάρχει και μιά γιορτή,τα Κύνεια που γινόταν κάθε καλοκαίρι με την εμφάνιση του Σείριου (Απολλ.Ρόδιος 518-519).
Ο Παυσανίας στά Αρκαδικά (VII,3)αναφέρεται στούς Κυνίδες ιερείς αποδίδοντας τους μιά μυστηριακή διάσταση,καθώς υποστηρίζει ότι διατηρούσαν γνώσεις μυστικές, τις οποίες διέδιδαν μέσα απο τα σύμβολα πέπλα των μύθων.
Επίσης μία ακόμα ένδειξη για την σύνδεση με το Σείριο έχουμε απο τα αρχαία νομίσματα που βρέθηκαν στην Κέα. Στη μία μεριά απεικονίζουν τον Αρισταίο και στην άλλη το Σείριο με μορφή σκύλου και στεφανωμένο με ηλιακές ακτίνες.
Απο κάποιους μελετητές θεωρείται ότι και το ιερό νησί Δήλος είχε στενή σχέση με τον Σείριο καθώς υπάρχει εκεί και το όρος Κύνθος,που ήταν τόπος λατρείας.
Υπάρχει η άποψη επίσης ότι οι Κυνίδες ταυτίζονταν με τους Λυκίδες,ένα άλλο ιερατικό γένος που προερχόταν απο τον Κυνοκέφαλο Τελχίνα Λύκο. Επομένως μία ακόμη συσχέτιση με το Σείριο μπορεί να αναζητηθεί στα αμφίβια μυθικά πλάσματα με σώμα ψαριού που αποκαλούνται Τελχίνες και που υπήρξαν εκπολιτιστές της Αιγηίδας.
Ο Πλούταρχος αναφέρει πως ο Σείριος είναι το άστρο της Ίσιδας, (αδερφή και γυναίκα του Οσίρι) γιατί αυτός είναι ο φορέας των Υδάτων. Οι Αιγύπτιοι είχαν καθιερώσει ώς αρχή του ημερολογίου τους την ηλιακή ανατολή του Σειρίου. Λάμβανε χώρα αμέσως μετά το θερινό ηλιοστάσιο 21 Ιουνίου. Το ημερολόγιο ΄λεγόταν Σοθικο απο την ονομασία Σόθις ή Ίσιδα. Η ανατολή συνέπιπτε,κατα παράδοξο τρόπο με την πλημμυρίδα των υδάτων του Νείλου.