- ΜΙΑ ΠΟΥ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΡΑΤΣΙΣΜΟ... - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
ΜΕΓΑ ΕΡΓΟ Η ΖΩΗ!
quote:
« Είμαι Γυναίκα, είμαι γη, είμαι δέντρο, είμαι η μήτρα, είμαι αυτή που φέρνει, είμαι αυτή που ντύνει, είμαι αυτή που παρατηρεί, είμαι αυτή που τρέχει, είμαι αυτή που μεσολαβεί, είμαι αυτή που ενώνει και γεφυρώνει, είμαι αυτή που τρέφει, είμαι αυτή που φροντίζει να είναι την κατάλληλη στιγμή εκεί… όπου κι αν είναι αυτό. Είμαι η ερωμένη της ζωής, είμαι η ιδέα του αγνώστου, είμαι η ιέρεια της φύσης, είμαι ο λόγος των άστρων, είμαι τα μυστήρια των ναών, είμαι το -Α- των Ελλήνων, το -Α- του μυστηρίου που συγκεντρώνετε και φανερώνει, είμαι το δαιμόνιο της αναζήτησης, είμαι το δάχτυλο της γνώσης, είμαι ο χιτώνας κάθε γενναίου Πολεμιστή και δίκαιου Ιππότη, είμαι το χώμα που τυλίγει κάθε σπόρο, είμαι κόρη – μάνα και γηραιά, είμαι ο βωμός του θυσιαστηρίου και είμαι η προσφορά θυσίας, είμαι… ΓΥΝΑΙΚΑ. Είμαι ένα μέρος της Θεϊκής δημιουργίας, ένα μέρος της μεγάλης διασποράς και το γνωριζω και δεν μπορώ να το αρνηθώ. Και είμαι και το Τίποτα. Αλλά πέρα από όλα αυτά… είμαι και ΕΓΩ! Και είμαι εδώ. Τώρα είμαι εδώ. Εδώ… ένα σταθερό σημάδι… ακούνητο, ατάραχο, αμετάβλητο. Σα να μην ζω για μένα. »
Ω! Ναι! Αυτό δεν είναι γυναίκα! Αυτό είναι H ΓΥΝΑΙΚΑ!
ΜΕΓΑ ΕΡΓΟ Η ΖΩΗ!
quote:
1. M αγγίζεις…κλείνω τα μάτια..
Χάνομαι στη σφαίρα του Ονείρου..
Βυθίζομαι στα άβατα ενός μυστήριου κόσμου..
Ενός κόσμου, γεννημένου από σκέλια θεϊκά..
Πλασμένου από το αίμα των χειλιών, ενός Θεού παραμυθά..
Πατάω στη Γη..
Μια Γη φωτιά.. κι είναι παντού το σχήμα του κορμιού σου, αγόρι μου..
Αγόρι μου… Σα να ήσουνα κάποτε θεόρατος κι έγειρες κάποτε πάνω σε τούτη την αόρατη στεριά..
Να κυλίστηκες..
Και το βάρος του κορμιού σου, σμίλεψε αυτόν τον πλανήτη και τον έκανε πιο αντρίκειο..
Χαϊδεύει η παλάμη χώμα, κι ακούω το χτύπο της καρδιάς σου..
Κι είναι σα να παίζει, ο Δίας, τον ύμνο σου με κεραυνούς..
Κυλιέμαι.. τρίβομαι ερωτικά στη Γη σου..
Γεννιέται η οσμή σου απ τη τριβή..
Πλάσματα αρπάζουν τα άκρα μου..
Τεντώνουν.. μαλάζουν..
Κι αντί για ούρλιαγμα, χλιμίντρισμα σκίζει τον αέρα..
Ξέφρενη ελευθερία… μανία αναζήτησης, ξεσπάει στη ψυχή μου..
Αφηνιάζω… Τρέχω..
Ακούω καλπάσματα…
Τα πόδια μου… τα πόδια μου… Ω, Αγαπη μου!..
Τα πόδια μου, πόδια άλογου…
Τον κένταυρο γυρεύω..
Σε λίμνη από ζαφείρια χύνομαι..
Βυθίζομαι.. Γλυκό νερό..
Η υγρασία των χειλιών σου..
Γυμνώνει το κορμί μου… γίνομαι ηδονή.. Τινάζομε σ αέρα..
Κορμί γυμνό, ατενίζουν τα βουνά..
Γυναίκα πάλι μ έκανες.. Τα δέντρα κοκκινίζουν..
βουνά θεόρατα, μπροστά.. Είναι τα μάτια σου..
Απλώνω τα άκρα μου, τεντώνομαι κι αφήνομαι, στο βλέμμα…
Νιώθω τον Άνεμο… η ανάσα σου..να γλύφει τους μηρούς μου..
παλάμη ανέμου, η χούφτα σου..στα στήθια μου αγκαλιά..
Με παίζεις.. με αφήνεις..
Ακούω τα κύματα… Ωκεανούς… είναι το γέλιο σου..
Φυσάς…
Άσπρο μετάξι, μ έντυσες…Χορεύω κι ανασαίνεις.. η θάλασσα χειροκροτά.. Τα σύννεφα ένα καστανό.. το χρώμα των μαλλιών σου.. Τα μπράτσα σου γίνανε ουρανός, και γέρνεις το κεφαλι..
Ω! Ναι! 
Σε παντρεύομαι σπαθί! Σε παίρνω και φεύγουμε σε άλλη γη σε αλλά μέρη!
Sorry! Μην με περάσετε και για !
Αλλά έμεινα άφωνος! Πρέπει να τα σκεφτώ! Δεν περίμενα κάτι τέτοιο! Ομολογώ! Άρα πρέπει να ζητήσω συγνώμη! Μα πρώτα να σκεφτώ.
ΜΕΓΑ ΕΡΓΟ Η ΖΩΗ!
Οσο ζω μαθαινω και οσο ζω θα <κοιτω> εκεινη και θα γινομαι καλητερη.
Σοφοκλής
Όταν μιλάει μαζί σου μια γυναίκα, να χαμογελάς και όχι ν' ακούς.
Καλύτερα να μιλάς με τη γυναίκα και να σκέφτεσαι τον Θεό, παρά το αντίθετο.
Από μια πεινασμένη τίγρη και από μια τρυφερή γυναίκα δεν ξεφεύγει ποτέ κανείς..................
! Περίμενα να απαντήσεις. Ζήτησα συγνώμη εντάξει? Άδικο δεν έχεις αλλά μην βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα! Παίρνετε ότι δίνετε! Εντάξει? Εσείς επιμένετε να το παίζετε κούκλες μπάρμπι! Από έξω εμφάνιση και από μέσα? Έχεις προσέξει πως μιλάτε? Πώς συμπεριφέρεστε? Έχεις ακούσει νταλικέριδες? Μην παίρνεις αέρα λοιπόν!
Και όλα αυτά τα λέω φιλικά και δεν απευθύνομαι σ’ σένα.
Και θα μπορούσα να ρωτήσω ποια τα έγραψε όλα αυτά?
Χμ!
quote:
και αυτό;είναι αληθινή η γυναίκα;μόνο μία γυναίκα μπορεί να δίνετε έτσι.μην λες λοιπόν πως δεν υπάρχουμε.εσείς ανείξτε τα μάτια σας.εσείς φτέτε αν δείχνουμε ψεύτικες μπάρμπι.γιατί αυτές προτιμάτε.υπάρχουν γυναίκες.Σωστά δεν λέω ΑΦΡΟΔΙΤΗ;
Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ μήπως ?
ΜΕΓΑ ΕΡΓΟ Η ΖΩΗ!
ΜΕΓΑ ΕΡΓΟ Η ΖΩΗ!
ΜΕΓΑ ΕΡΓΟ Η ΖΩΗ!
Οσο ζω μαθαινω και οσο ζω θα <κοιτω> εκεινη και θα γινομαι καλητερη.
αν εισαι Νεος.... ακουσε,
....γλυκό τριαντάφυλλο,
τα γεμάτα ευωδιά πέταλα σου,
πέφτουν σε μια εβδομάδα,
μα τα αγκάθια σου…..
ορεξη που εχω,
να.... τις πειραζω...
αντε και κατι ομορφο!
διχως αυτες,
δυσκολη, η ολοκληρωση.
.Πυθαγορας .
zinon
Πυθαγορας .
Ξεχασα το "για" .....για φαντασου μιλαμε για γυναικες και μπερδεψα μια απλη προταση.
Αποσυρομαι.....
zinon
Μία γυναίκα δεν φτιάχνεται. Μία ΓΥΝΑΙΚΑ, είναι. Με καταλαβαίνεις? ΕΙΝΑΙ!
Και όχι κοριτσάρα μου δεν τα έγραψες εσύ. Είμαι 38 χρόνων και μπορώ να ξεχωρίζω περισσότερα από όσα νομίζεις. Αυτή που τα έγραψε ΕΙΝΑΙ και το ξέρει πως ΕΙΝΑΙ.
Εσύ δεν ξέρεις εμένα και μιλάς. Και δεν ξέρεις και να διαβάζεις. Δεν «ακούς».
Δεν θα ασχοληθώ περισσότερο μαζί σου.
Πάμε παρακάτω!
ΜΕΓΑ ΕΡΓΟ Η ΖΩΗ!
zinon μ’ αρέσει να χάνω την ησυχία μου από ΘΗΛΥΚΑ που αξίζουν. Μα που να τα βρει κανείς που έχουν χάσει την Θηλυκότητα τους και την θέση τους στην Φύση και στην ψυχή μας?
ΜΕΓΑ ΕΡΓΟ Η ΖΩΗ!
ΒΕΒΑΙΑ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΤΟ ΠΑΙΖΩ ΕΞΥΠΝΗ ΑΛΛΑ ΑΝ ΗΤΑΝ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΩ ΘΑ ΓΕΝΝΙΟΜΟΥΝ ΑΝΤΡΑΣ! ΑΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ ΤΗΝ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΝΑ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΟΜΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΛΥ!!!
ΜΗΝ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΣΑΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΑΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΠΟΡΩ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΜΟΥ Η΄ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΒΑΛΩ ΣΕ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ???? ΟΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΑΝΤΡΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ!
ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ ΣΑΝ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΘΑ ΤΟΝΙΣΩ ΟΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΟ ΕΥΚΟΛΟ ΠΛΑΣΜΑ ΠΡΟΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ...!
quote:
« Είμαι Γυναίκα, είμαι γη, είμαι δέντρο, είμαι η μήτρα, είμαι αυτή που φέρνει, είμαι αυτή που ντύνει, είμαι αυτή που παρατηρεί, είμαι αυτή που τρέχει, είμαι αυτή που μεσολαβεί, είμαι αυτή που ενώνει και γεφυρώνει, είμαι αυτή που τρέφει, είμαι αυτή που φροντίζει να είναι την κατάλληλη στιγμή εκεί… όπου κι αν είναι αυτό. Είμαι η ερωμένη της ζωής, είμαι η ιδέα του αγνώστου, είμαι η ιέρεια της φύσης, είμαι ο λόγος των άστρων, είμαι τα μυστήρια των ναών, είμαι το -Α- των Ελλήνων, το -Α- του μυστηρίου που συγκεντρώνετε και φανερώνει, είμαι το δαιμόνιο της αναζήτησης, είμαι το δάχτυλο της γνώσης, είμαι ο χιτώνας κάθε γενναίου Πολεμιστή και δίκαιου Ιππότη, είμαι το χώμα που τυλίγει κάθε σπόρο, είμαι κόρη – μάνα και γηραιά, είμαι ο βωμός του θυσιαστηρίου και είμαι η προσφορά θυσίας, είμαι… ΓΥΝΑΙΚΑ. Είμαι ένα μέρος της Θεϊκής δημιουργίας, ένα μέρος της μεγάλης διασποράς και το γνωριζω και δεν μπορώ να το αρνηθώ. Και είμαι και το Τίποτα. Αλλά πέρα από όλα αυτά… είμαι και ΕΓΩ! Και είμαι εδώ. Τώρα είμαι εδώ. Εδώ… ένα σταθερό σημάδι… ακούνητο, ατάραχο, αμετάβλητο. Σα να μην ζω για μένα. »
quote:
1. M αγγίζεις…κλείνω τα μάτια..
Χάνομαι στη σφαίρα του Ονείρου..
Βυθίζομαι στα άβατα ενός μυστήριου κόσμου..
Ενός κόσμου, γεννημένου από σκέλια θεϊκά..
Πλασμένου από το αίμα των χειλιών, ενός Θεού παραμυθά..
Πατάω στη Γη..
Μια Γη φωτιά.. κι είναι παντού το σχήμα του κορμιού σου, αγόρι μου..
Αγόρι μου… Σα να ήσουνα κάποτε θεόρατος κι έγειρες κάποτε πάνω σε τούτη την αόρατη στεριά..
Να κυλίστηκες..
Και το βάρος του κορμιού σου, σμίλεψε αυτόν τον πλανήτη και τον έκανε πιο αντρίκειο..
Χαϊδεύει η παλάμη χώμα, κι ακούω το χτύπο της καρδιάς σου..
Κι είναι σα να παίζει, ο Δίας, τον ύμνο σου με κεραυνούς..
Κυλιέμαι.. τρίβομαι ερωτικά στη Γη σου..
Γεννιέται η οσμή σου απ τη τριβή..
Πλάσματα αρπάζουν τα άκρα μου..
Τεντώνουν.. μαλάζουν..
Κι αντί για ούρλιαγμα, χλιμίντρισμα σκίζει τον αέρα..
Ξέφρενη ελευθερία… μανία αναζήτησης, ξεσπάει στη ψυχή μου..
Αφηνιάζω… Τρέχω..
Ακούω καλπάσματα…
Τα πόδια μου… τα πόδια μου… Ω, Αγαπη μου!..
Τα πόδια μου, πόδια άλογου…
Τον κένταυρο γυρεύω..
Σε λίμνη από ζαφείρια χύνομαι..
Βυθίζομαι.. Γλυκό νερό..
Η υγρασία των χειλιών σου..
Γυμνώνει το κορμί μου… γίνομαι ηδονή.. Τινάζομε σ αέρα..
Κορμί γυμνό, ατενίζουν τα βουνά..
Γυναίκα πάλι μ έκανες.. Τα δέντρα κοκκινίζουν..
βουνά θεόρατα, μπροστά.. Είναι τα μάτια σου..
Απλώνω τα άκρα μου, τεντώνομαι κι αφήνομαι, στο βλέμμα…
Νιώθω τον Άνεμο… η ανάσα σου..να γλύφει τους μηρούς μου..
παλάμη ανέμου, η χούφτα σου..στα στήθια μου αγκαλιά..
Με παίζεις.. με αφήνεις..
Ακούω τα κύματα… Ωκεανούς… είναι το γέλιο σου..
Φυσάς…
Άσπρο μετάξι, μ έντυσες…Χορεύω κι ανασαίνεις.. η θάλασσα χειροκροτά.. Τα σύννεφα ένα καστανό.. το χρώμα των μαλλιών σου.. Τα μπράτσα σου γίνανε ουρανός, και γέρνεις το κεφαλι..
Αναζητούνται οι γράφοντες τα παραπάνω! Άντε μπας κι ανοίξει το μάτι μας και πάρουμε και καμία ανάσα ανακούφισης κι εμείς τα Αρσενικά! Άντε να ακούσουμε και κάτι από αληθινά Θηλυκά! 
ΑΦΡΟΔΙΤΗ κι εσύ καλεσμένη είσαι!
ΜΕΓΑ ΕΡΓΟ Η ΖΩΗ!
quote:
1. M αγγίζεις…κλείνω τα μάτια..
Χάνομαι στη σφαίρα του Ονείρου..
Βυθίζομαι στα άβατα ενός μυστήριου κόσμου..
Ενός κόσμου, γεννημένου από σκέλια θεϊκά..
Πλασμένου από το αίμα των χειλιών, ενός Θεού παραμυθά..
Πατάω στη Γη..
Μια Γη φωτιά.. κι είναι παντού το σχήμα του κορμιού σου, αγόρι μου..
Αγόρι μου… Σα να ήσουνα κάποτε θεόρατος κι έγειρες κάποτε πάνω σε τούτη την αόρατη στεριά..
Να κυλίστηκες..
Και το βάρος του κορμιού σου, σμίλεψε αυτόν τον πλανήτη και τον έκανε πιο αντρίκειο..
Χαϊδεύει η παλάμη χώμα, κι ακούω το χτύπο της καρδιάς σου..
Κι είναι σα να παίζει, ο Δίας, τον ύμνο σου με κεραυνούς..
Κυλιέμαι.. τρίβομαι ερωτικά στη Γη σου..
Γεννιέται η οσμή σου απ τη τριβή..
Πλάσματα αρπάζουν τα άκρα μου..
Τεντώνουν.. μαλάζουν..
Κι αντί για ούρλιαγμα, χλιμίντρισμα σκίζει τον αέρα..
Ξέφρενη ελευθερία… μανία αναζήτησης, ξεσπάει στη ψυχή μου..
Αφηνιάζω… Τρέχω..
Ακούω καλπάσματα…
Τα πόδια μου… τα πόδια μου… Ω, Αγαπη μου!..
Τα πόδια μου, πόδια άλογου…
Τον κένταυρο γυρεύω..
Σε λίμνη από ζαφείρια χύνομαι..
Βυθίζομαι.. Γλυκό νερό..
Η υγρασία των χειλιών σου..
Γυμνώνει το κορμί μου… γίνομαι ηδονή.. Τινάζομε σ αέρα..
Κορμί γυμνό, ατενίζουν τα βουνά..
Γυναίκα πάλι μ έκανες.. Τα δέντρα κοκκινίζουν..
βουνά θεόρατα, μπροστά.. Είναι τα μάτια σου..
Απλώνω τα άκρα μου, τεντώνομαι κι αφήνομαι, στο βλέμμα…
Νιώθω τον Άνεμο… η ανάσα σου..να γλύφει τους μηρούς μου..
παλάμη ανέμου, η χούφτα σου..στα στήθια μου αγκαλιά..
Με παίζεις.. με αφήνεις..
Ακούω τα κύματα… Ωκεανούς… είναι το γέλιο σου..
Φυσάς…
Άσπρο μετάξι, μ έντυσες…Χορεύω κι ανασαίνεις.. η θάλασσα χειροκροτά
Θυμίζει κάτι από Ειρήνη Πάπας, σε μουσική Βαγγέλη…. από τα παλιά. Δεν ξερω αν το ακουσες...
Ειρήνη Παπάς, στα νιάτα της,…. σοβαρό θηλυκό.
Α ναι, και η Σοφία!! Μην την ξεχνάμε!
Την Loren!
Ποτέ δεν θα σου απαντούσε εσένα!μείνε με την μειρωδιά της.ποτέ δεν θα πάρεις απάντηση!
ανοητε................................................
Οσο ζω μαθαινω και οσο ζω θα <κοιτω> εκεινη και θα γινομαι καλητερη.
Χμ! Διακρίνω ζήλια? Ανταγωνισμό ίσως?
Βρε μπας και είσαι άντρας και μας δουλεύεις? Μπας και έφαγες πόρτα?
Χα χα! Ότι κι αν είσαι, θα ΤΗΝ βρω!
Και που είσαι! Ξέφυγες! Δεν σε έβρισα! ΜΑΖΕΨΟΥ!
Μην εκμεταλλεύεσαι τον ιπποτισμό μου! Αν το ανοίξω, άνοιξε τρύπα να κρυφτείς! ΕΝΤΑΞΕΙ?
ΜΕΓΑ ΕΡΓΟ Η ΖΩΗ!