- Κανένα Ανέκδοτο να γελάσουμε? Part 1 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
- Γιε μου, γιατί άργησες να γυρίσεις;
Ο Τοτός απάντησε:
- Μας έβαλαν ένα διαγώνισμα και κάτσαμε παραπάνω στο φροντιστήριο.
Κατά μεγάλη του έκπληξη το ρομπότ ήρθε και του έριξε ένα χαστούκι. Ο
πατέρας του τού λέει:
- Τοτέ, αυτό το ρομπότ είναι ειδικό να διακρίνει τα ψέμματα και χαστουκίζει όποιον ψεύδεται. Γιατί άργησες;
- Α, μπαμπά πήγα σε μια ταινία, απάντησε ο Τοτός.
- Ποιά ταινία;
- Στις...
Αμέσως ο Τοτός άρπαξε άλλο ένα χαστούκι.
- Συγγνώμη μπαμπά, πήγα σε τσόντα.
- Ντροπή σου γιέ μου, εγώ όταν ήμουν στην ηλικία σου, ποτέ δεν έβλεπα ανήθικες ταινίες και δεν συμπεριφερόμουν άσχημα.
Αμέσως ο πατέρας αρπάζει κι αυτός ένα γερό χαστούκι από το ρομπότ. Η μητέρα του, που άκουσε την τελευταία πρόταση, ξεπρόβαλε από την
κουζίνα και είπε ειρωνικά:
- Ε, έτσι κι αλλιώς ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ γιός είναι.
Και το ρομπότ γυρίζει και της ρίχνει κι αυτής ένα γερό χαστούκι.
- Ρε Θανάση, εσύ πιστεύεις στη μετενσάρκωση;
- Τι είναι μετενσάρκωση;
- Ε αυτό που λένε ότι άμα πεθάνεις, ξαναγυρίζεις στη γη με άλλη μορφή, σαν ζώο ας πούμε ή σαν φυτό και κάτι τέτοια ...
- Δεν το ξέρω το θέμα ...
- Τότε, θα κάνουμε μια συμφωνία. Όποιος πεθάνει πρώτος, θα προσπαθήσει να επικοινωνήσει με τον άλλο και να του πει τι γίνεται εκεί πάνω,αν όλα αυτά είναι αλήθεια και αν ξαναγυρίζει κανείς εδώ κάτω με άλλη μορφή.
- Εντάξει φίλε, έτσι θα γίνει!
Μετά από χρόνια, πεθαίνει ο Θανάσης πρώτος και ο φίλος του περιμένει να δει αν θα είναι συνεπής στη συμφωνία τους κι αν θα επιδιώξει να επικοινωνήσει μαζί του.
Μήνες μετά από τη κηδεία, όπως κοιμότανε στο κρεβάτι του ακούει κάποιον να τον φωνάζει με τρομερή φωνή...
- Ναι;
- Έλα φιλάρα, ο Θανάσης είμαι. Δεν επικοινώνησα μαζί σου τόσο καιρό γιατί είχα πάθει υπερκόπωση....
Ο άλλος ενθουσιάζεται που ακούει το φίλο του μετά από τόσο καιρό και αρχίζει να τον ρωτάει:
- Πώς περνάς ρε Θανασάρα, τι γίνεται εκεί πάνω;
- Ζωή και κότα φίλε μου... Ξυπνάω το πρωί, τρώω, μετά κάνω έρωτα,μετά ξανά τρώω, ξανακάνω έρωτα... Αυτό γίνεται από το πρωί μέχρι το βράδυ! Όλο φαγητό και έρωτα είναι η ζωή μου...
- Πως είναι, βρε Θανάση μου, στον παράδεισο;;;;;
- Ποιόν Παράδεισο ρε φίλε; Κόκορας σε ορνιθοτροφείο στα Μέγαρα είμαι!
- Γρήγορα να μπούμε μέσα να κρυφτούμε, λένε, και μπαίνουν μέσα.
Μετά από κανένα 5λεπτο έρχονται και οι Γερμανοί και κάθονται πάνω από το πηγάδι.
- Ωχ! Τώρα την κάτσαμε. Για να μην μας καταλάβουν, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ακούμε τι θα λένε και να κάνουμε την ηχώ. Έτσι θα πιστεψουν ότι το πηγάδι είναι άδειο, λένε οι Πό-ντιοι.
Συμφωνούνε τελικά να το κάνουνε. Αρχίζει λοιπόν να μιλάει ο πρώτος Γερμανό:
- Πού να πήγανε; Μήπως πήγαν στο βουνό;
Κάνει κι ο πρώτος Πόντιος:
- Μήπως πήγαν στο βουνό, στο βουνοοοο;
Λέει ο δεύτερος Γερμανός:
- Μήπως μπήκαν στο πηγάδι;
Κάνει κι ο δεύτερος Πόντιος:
- Μήπως μπήκαν στο πηγάδι, στο πηγάααδιιι;
Λέει κι ο τρίτος Γερμανός:
- Ας ρίξουμε μια χειροβομβίδα να βεβαιωθούμε!
Κάνει κι ο τρίτος Πόντιος:
- Μήπως πήγαν στο βουνοοό
- Τι κάνεις ρε Γιώργο; Πώς περνάς;
- Αστα ρε φίλε, πέθανε ο πατέρας μου.
- Ο πατέρας σου; Ένας τόσο υγιής άνθρωπος; Πώς; Δε μπορώ να το πιστέψω! Για πες μου τι έγινε;
- Να μωρέ, είχε χαλάσει η λάμπα της κουζίνας και ανέβηκε στην καρέκλα να την αλλάξει... Ξαφνικά όμως ήρθε το ρεύμα.
- Α, καλά, άσε μη μου πεις, κατάλαβα! Τον τίναξε το ρεύμα;
- Όχι! Έτσι όπως ήταν ζαλισμένος, έπεσε και χτύπησε το κεφάλι του στην γωνία του τραπεζιού.
- Α, καλά, άσε μη μου πεις, κατάλαβα! Έμεινε στον τόπο;
- Όχι! Έτσι όπως ήταν ζαλισμένος, πήγε και έχωσε το κεφάλι του μέσα στην τηλεόραση.
- Α, καλά, άσε μη μου πεις, κατάλαβα! Τον έκαψε ζωντανό η τηλεόραση!
- Όχι! Έτσι όπως πολύ ήταν ζαλισμένος πήγε και έπεσε μέσα στα τζάμια του μπαλκονιού.
- Α, καλά, άσε, μη μου πεις! Τον πετσόκοψαν τα τζάμια.
- Όχι!
- Ε, καλά τότε πως πέθανε;
- Ε, στο τέλος, τον πυροβόλησε η μάνα μου, για να μη μας διαλύσει το σπίτι...
- Το ιατρικό επάγγελμα είναι προφανέστατα το παλιότερο, καθώς η Εύα φτιάχτηκε από το πλευρό του Αδάμ, όπως λέει η ιστορία, και αυτό ήταν ένα απλώς απίστευτο χειρουργικό κατόρθωμα.
Ο αρχιτέκτονας δεν συμφώνησε. Είπε:
- Αλλά αν κοιτάξεις στον ίδιο τον Κήπο, στην αρχή υπήρχε Χάος και Κενό, και από αυτό ο Κήπος και ο κόσμος κατασκευάστηκαν. Επομένως ο Θεός πρέπει να ήταν αρχιτέκτονας.
Ο μηχανικός υπολογιστών, ο οποίος άκουγε με προσοχή όλα αυτά, τότε συμπλήρωσε:
- Ναι, αλλά από πού νομίζεις ότι προήλθε το Χάος;
- Μαντάμ, αυτό είναι το πιο άσχημο μωρό, που έχω δει στη ζωή μου!
Εκνευρισμένη η γυναίκα, άρχισε να περπατάει προς το πίσω μέρος του λεωφορείου. Ένας τύπος που καθόταν κοντά της, κατάλαβε πως εκείνη ήταν
εκνευρισμένη για κάποιον λόγο και την ρώτησε τι της συνέβαινε.
- Ο οδηγός του λεωφορείου με προσέβαλε φριχτά! του αποκρίθηκε.
Ο άντρας δείχνοντας κατανόηση της λέει:
- Αλήθεια ε; Ξέρεις, αυτός είναι δημόσιος υπάλληλος και δεν έχει κανένα
απολύτως δικαίωμα να προσβάλλει τους επιβάτες!
- Έχεις απόλυτο δίκιο, απαντάει η γυναίκα. Θα πάω μπροστά, να του πω μια δυο κουβέντες!
- Καλή ιδέα, της λέει εκείνος. Δώστε μου να κρατήσω τον πίθηκο.
- Πριν φύγει εκείνος τον οποίο διαδέχτηκα, έκανε το ίδιο και για μένα. Έτσι θα συνεχίσω την παράδοση και σε σένα, του είπε.
- Στο πρώτο σημάδι δυσκολίας, άνοιξε τον πρώτο φάκελο. Στην επόμενη δυσκολία, άνοιξε τον δεύτερο. Αν συνεχιστούν, άνοιξε τον τρίτο. Καλή τύχη!
Ο νέος διευθυντής γύρισε στο γραφείο του, άνοιξε ένα συρτάρι και έριξε τους φακέλους μέσα.
Έξι μήνες αργότερα, τα έξοδα ανέβηκαν και τα κέρδη έπεσαν κατακόρυφα. Σοκαρισμένος ο νεαρός, ανοίγει τον πρώτο φάκελο και διαβάζει:
- Ρίξε όλο το φταίξιμο σε μένα.
Την επόμενη μέρα, συγκαλεί Γενική Συνέλευση και κάνει ακριβώς αυτό. Με λίγη προσπάθεια, η κρίση ξεπεράστηκε.
Μετά από λίγο καιρό, οι πωλήσεις πέφτουν δραματικά. Ο απελπισμένος διευθυντής, ανοίγει τον δεύτερο φάκελο:
- Αναδιοργανώσου! έλεγε.
Η επόμενη μέρα, φέρνει την δεύτερη Γενική Συνέλευση και η αναδιοργάνωση απέδωσε καρπούς. Η κρίση ξεπεράστηκε.
Έναν χρόνο αργότερα, και πάλι όλα πήγαν κατά διαόλου. Οι πωλήσεις στο πάτωμα. Τα έξοδα στο ταβάνι. Και δεν έφταναν όλα αυτά, όλοι κατηγορούσαν τον νέο διευθυντή. Βιαστικός ο νεαρός τρέχει στο γραφείο του, κλείνει πίσω του την πόρτα, βυθίζεται στην καρέκλα του, ανοίγει το συρτάρι, βγάζει τον τρίτο φάκελο και τον ανοίγει:
- Ετοίμασε τρεις φακέλους....έγραφε
- Αύριο το βράδυ περί τις 20.00 ο κομήτης του Χάλλεϋ θα είναι ορατός στην περιοχή μας, γεγονός το οποίον συμβαίνει μόνο μία φορά κάθε 75 χρόνια. Οι άντρες, με στολή ασκήσεων, να βρίσκονται συγκεντρωμένοι στον χώρο συγκεντρώσεως του τάγματος όπου θα τους εξηγήσω το σπάνιο αυτό φαινόμενο. Σε περίπτωση βροχής, δε θα μπορούμε να δούμε τίποτε, οπότε συγκεντρώσατε τους άνδρες στο αμφιθέατρο και θα τους δείξω ταινίες του φαινόμενου.
Ο επιτελής προς το λοχαγό:
- Κατά διαταγή του Διοικητού, αύριο περί την 20.00, ο κομήτης του Χάλλεϋ θα εμφανιστεί πάνω από το χώρο συγκεντρώσεως του τάγματος. Αν βρέξει συγκεντρώστε τους άντρες έξω με στολή ασκήσεων και φέρτε τους με βήμα στο αμφιθέατρο, όπου θα λάβει χώρα το σπάνιο αυτό φαινόμενο, κάτι που συμβαίνει μια φορά κάθε 75 χρόνια.
Ο λοχαγός προς τους διμοιρίτες:
- Κατά διαταγή του Διοικητού, με στολή ασκήσεων περί τις 20.00 αύριο τo βράδυ, το φαινόμενο του κομήτη του Χάλλεϋ θα εμφανιστεί στο αμφιθέατρο. Σε περίπτωση βροχής στο χώρο συγκεντρώσεως του τάγματος, ο Διοικητής θα δώσει άλλη διαταγή, κάτι το οποίο συμβαίνει μια φορά κάθε 75 χρόνια.
Ο διμοιρίτης προς το λοχία:
- Αύριο περί τις 20.00 ο Διοικητής θα εμφανιστεί στο αμφιθέατρο με τον κομήτη του Χάλλεϋ κάτι το οποίο συμβαίνει κάθε 75 χρόνια. Αν βρέξει ο Διοικητής θα διατάξει τον κομήτη στο χώρο συγκεντρώσεως του τάγματος.
Ο λοχίας προς τη διμοιρία:
- Όταν βρέξει αύριο περί τις 20.00, ένα φαινόμενο, ο 75χρονος Στρατηγός Χάλλεϋ, συνοδευμένος από το Διοικητή, θα διασχίσει οδηγώντας τον κομήτη του, το χώρο συγκεντρώσεως του τάγματος, με στολή ασκήσεων.
Δύο στρατιώτες μεταξύ τους:
- Ήρθε ο Στρατηγός μεσ τη βροχή, με μία Χάρλεϋ, σαν κομήτης και φορούσε στολή ασκήσεων.
- Ρε Κώστα,τι πράματα είναι αυτά που κάνεις; του λέει ο συνάδελφός του.
- Τι να κάνω, ρε Τάκη; Το παιδί μου θα μείνει μουγγό και κουφό για όλη του τη ζωή. Με τι κουράγιο να ζήσω;
- Σώπα, ρε! Εγώ ξέρω μια τσιγγάνα, που τα γιατρεύει όλα.
Ο Κώστας παίρνει κουράγιο, μαζεύει όλες του τις οικονομίες και πάει να βρει την τσιγγάνα:
- Θα ανέβεις στο βουνό, θα μαζέψεις τσάι και θα το δώσεις καυτό στο παιδί την πιο κρύα νύχτα του χειμώνα. Μετά θα το βουτήξεις 3 φορές στην παγωμένη θάλασσα. Μπορεί να πονέσει, αλλά η γλώσσα του θα πηγαίνει ροδάνι!
Ο Κώστας κάνει ό,τι του είπε η τσιγγάνα. Το πιο κρύο βράδυ του χειμώνα βράζει το τσάι και το δίνει στο παιδί. Μετά, ενώ εκείνο ουρλιάζει από τους πόνους, το παίρνει, το βάζει στο αμάξι και το πηγαίνει στη θάλασσα. Το βουτάει μια..."Μπαααα!", το βουτάει δυο..."Μααααα!", το βουτάει τρεις..."Μαλάκααααααααα!".
Έκπληκτος, παίρνει το παιδί, το τυλίγει σε μια κουβέρτα, το βάζει πάλι στο αμάξι και ξεκινά για το σπίτι. Μόλις φτάνει,βλέπει τη γυναίκα του στην πόρτα να τον κοιτά με ειρωνικό ύφος:
- Τι έγινε; τον ρωτά.
- Γυναίκα, δε θα το πιστέψεις! Το παιδί μίλησε! Με είπε μαλάκα!
- Καλά σου είπε, αφού πήρες το άλλο μας παιδί!