- ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΣΟΥΦΙ (3) - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Βεβαιότητα, Επιλογή και Αμφιβολία
Καθώς ο Βούδας βρισκόταν ανάμεσα στους μαθητές του ένα πρωί,
ένας άνδρας πλησίασε τη σύναξη των ανδρών.
-"Υπάρχει Θεός;" ρώτησε.
-"Ναι, υπάρχει Θεός" απάντησε ο Βούδας.
Μετά το μεσημεριανό φαγητό, ένας άλλος άνδρας εμφανίστηκε.
-"Υπάρχει Θεός" ρώτησε.
-"Όχι, δεν υπάρχει Θεός" απάντησε ο Βούδας.
Αργά την ίδια ημέρα, ένας τρίτος άνδρας απηύθυνε την ίδια ερώτηση στο Βούδα:
"Πρέπει να αποφασίσεις ο ίδιος για τον εαυτό σου" είπε ο Βούδας.
"Δάσκαλε, αυτό είναι παράλογο" είπε ένας εκ των μαθητών του. "Πώς είναι δυνατόν να δίνεις τρεις διαφορετικές απαντήσεις στο ίδιο ερώτημα;"
"Ήταν διαφορετικές προσωπικότητες" απάντησε ο Φωτισμένος.
"Και κάθε πρόσωπο πλησιάζει το Θεό με το δικό του τρόπο: ορισμένοι με βεβαιότητα, άλλοι με άρνηση και μερικοί με αμφιβολία".
"To χθες δεν είναι τίποτα περισσότερο
από την ανάμνηση του σήμερα και το αύριο είναι το όνειρο το σήμερα"
Χαλίλ Γκιμπράν
(Ο προφητης)
<ΓΙΑΤΙ ΘΕΕ ΜΟΥ ΝΑ ΒΡΕΙ ΕΜΕΝΑ ΤΕΤΟΙΑ ΣΥΜΦΟΡΑ.ΟΛΑ ΣΕ ΜΕΝΑ ΘΑ ΣΥΜΒΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟ ΑΥΤΟ?>
ΤΟ ΙΔΙΟ ΒΡΑΔΥ ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ ΕΝΑ ΒΟΥΝΟ ΚΑΙ ΠΟΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΝ ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΣΗΚΩΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΟΥΣ ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ ΣΤΑΥΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΞΕΧΩΡΙΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ.ΑΝΕΒΑΙΝΕ ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΥΣΕ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟ ΣΤΑΥΡΟ.
quote:Βεβαιότητα, Επιλογή και Αμφιβολία
Καθώς ο Βούδας βρισκόταν ανάμεσα στους μαθητές του ένα πρωί,
ένας άνδρας πλησίασε τη σύναξη των ανδρών.
-"Υπάρχει Θεός;" ρώτησε.
-"Ναι, υπάρχει Θεός" απάντησε ο Βούδας.
Μετά το μεσημεριανό φαγητό, ένας άλλος άνδρας εμφανίστηκε.
-"Υπάρχει Θεός" ρώτησε.
-"Όχι, δεν υπάρχει Θεός" απάντησε ο Βούδας.
Αργά την ίδια ημέρα, ένας τρίτος άνδρας απηύθυνε την ίδια ερώτηση στο Βούδα:
"Πρέπει να αποφασίσεις ο ίδιος για τον εαυτό σου" είπε ο Βούδας.
"Δάσκαλε, αυτό είναι παράλογο" είπε ένας εκ των μαθητών του. "Πώς είναι δυνατόν να δίνεις τρεις διαφορετικές απαντήσεις στο ίδιο ερώτημα;"
"Ήταν διαφορετικές προσωπικότητες" απάντησε ο Φωτισμένος.
"Και κάθε πρόσωπο πλησιάζει το Θεό με το δικό του τρόπο: ορισμένοι με βεβαιότητα, άλλοι με άρνηση και μερικοί με αμφιβολία".
========================
===============================Γιώργος
…ο καλός ο κακός 
, και ο αστείος 
......(χμ…για να δούμε ποιος θα φτάσει πρώτος)
Είναι η ιστορία 2 φίλων που περπατούν στην έρημο. Κάποια στιγμή τσακώθηκαν και ο ένας από τους δύο έδωσε ένα χαστούκι στον άλλο. Αυτός ο τελευταίος, πονεμένος, αλλά χωρίς να πει τίποτα, έγραψε στην άμμο :
ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ.
Συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο. Αλλά αυτός που είχε φάει το χαστούκι παραλίγο να πνιγεί και ο φίλος
του τον έσωσε. Όταν συνήλθε, έγραψε πάνω σε μια πέτρα :
ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗ ΖΩΗ.
Αυτός που τον είχε χαστουκίσει και στη συνέχεια του έσωσε τη ζωή, τον ρώτησε : όταν σε χτύπησα, έγραψες πάνω στην άμμο, και τώρα έγραψες πάνω στην πέτρα. Γιατί?
Ο άλλος φίλος απάντησε : «όταν κάποιος μας πληγώνει, πρέπει να το γράφουμε στην άμμο όπου οι άνεμοι της συγνώμης μπορούν να το σβήσουν. Αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι καλό για μας, πρέπει να το χαράζουμε στην πέτρα, όπου κανένας άνεμος δεν μπορεί να το σβήσει».
ΜΑΘΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΑΖΕΙΣ Τις ΧΑΡΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ.
Τότε το τρίτο μυρμήγκι, σήκωσε το κεφάλι του κι είπε: ”Φίλοι μου στεκόμαστε αυτή την στιγμή πάνω στην μύτη του υπερμύρμηγκα, του πανίσχυρου και άπειρου Μυρμηγκιού που το σώμα του είναι τόσο μεγάλο που δεν μπορούμε να το δούμε, που η σκιά του είναι τόσο απέραντη που δεν μπορούμε να την σκιαγραφήσουμε, που η φωνή του είναι τόσο βροντερή που να μην μπορούμε να την ακούσουμε και είναι αυτός πανταχού παρόντος”.
Όταν το τρίτο μυρμήγκι μίλησε έτσι, τα άλλα αλληλοκοιτάχτηκαν και γέλασαν. Και την ίδια εκείνη στιγμή ο άνθρωπος κουνήθηκε στον ύπνο του σήκωσε το χέρι του και έξυσε την μύτη του, και τα τρία μυρμήγκια γίνηκαν λιώμα.”
Χαλίλ Γκιμπράν
quote:
“...Τρία μυρμήγκια συναντήθηκαν πάνω στην μύτη κάποιου που ξαπλωμένος κοιμόταν στον ήλιο. Αφού αλληλοχαιρετήθηκαν στάθηκαν να κουβεντιάσουν. Το πρώτο μυρμήγκι είπε “αυτοί οι λόφοι και οι πεδιάδες είναι οι πιο γυμνόκαρπες από ότι έχω δει ποτέ μου. Έψαχνα ολημερίς ένα σποράκι και δεν βρήκα τίποτα.” Κι είπε το δεύτερο “ Κι εγώ τα ίδια. Αυτή ναι θαρρώ, κείνη που λεν οι συμπατριώτες μου μαλακή και κινούμενη γη που σε δαύτη τίποτα δεν φυτρώνει.”
Τότε το τρίτο μυρμήγκι, σήκωσε το κεφάλι του κι είπε: ”Φίλοι μου στεκόμαστε αυτή την στιγμή πάνω στην μύτη του υπερμύρμηγκα, του πανίσχυρου και άπειρου Μυρμηγκιού που το σώμα του είναι τόσο μεγάλο που δεν μπορούμε να το δούμε, που η σκιά του είναι τόσο απέραντη που δεν μπορούμε να την σκιαγραφήσουμε, που η φωνή του είναι τόσο βροντερή που να μην μπορούμε να την ακούσουμε και είναι αυτός πανταχού παρόντος”.
Όταν το τρίτο μυρμήγκι μίλησε έτσι, τα άλλα αλληλοκοιτάχτηκαν και γέλασαν. Και την ίδια εκείνη στιγμή ο άνθρωπος κουνήθηκε στον ύπνο του σήκωσε το χέρι του και έξυσε την μύτη του, και τα τρία μυρμήγκια γίνηκαν λιώμα.”Χαλίλ Γκιμπράν
κάτι μου θύμησε... ΜΥΓΑ -ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΘΕΟΣ
eimai para poly xaroumenos poy brika 8ema me toys sufi. syntoma 8a sas grapsw kai egw mia istoria.TO MATI
Είπε το Μάτι κάποια μέρα:
“Πέρα απ΄τις κοιλάδες αυτές βλέπω ένα βουνό τυλιγμένο σε γαλάζια ομίχλη. Δεν είναι πολύ όμορφο;»
Το Αφτί αφουγκράστηκε καλά, έμεινε για λίγο συλλογισμένο κι έπειτα είπε:
«Μα, που ειν΄αυτό το βουνό; Εγώ δεν το ακούω;»
Ύστερα μίλησε το Χέρι:
«Του κάκου προσπαθώ ν΄αγγίξω, ή να νιώσω κάτι. Πουθενά. Δεν βρίσκω βουνό».
Κι η Μύτη μίλησε:
«Όχι, δεν υπάρχει βουνό. Δεν μυρίζω τίποτα».
Το Μάτι στράφηκε αλλού. Και τ΄Αφτί, το Χέρι κι η Μύτη άρχισαν να κουτσομπολεύουν τις περίεργες παραισθήσεις του Ματιού. Στο τέλος συμπέραναν:
«Σίγουρα, κάτι έχει πάθει το Μάτι!».
ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
Είχαν ακούσει ιστορίες για αυτό το ζώο αλλά ποτέ τους δεν το είχαν δει. Για κακή τους τύχη, το τσίρκο την άλλη μέρα θα έφευγε χωρίς να δώσει παράσταση (λόγο μια καταιγίδας που ερχόταν ) , και έτσι οι χωρικοί δεν θα μάθαιναν ποτέ πως είναι ο ελέφαντας. Μαζεύτηκαν λοιπόν όλοι μαζί, και τρεις από τους πιο γενναίους του χωριού αποφάσισαν να μπουν ΤΟ ΒΡΑΔΥ στην σκηνή που έμενε ο ελέφαντας για να τον δουν. Όταν μπήκαν μεσα στην σκηνή δεν μπορούσαν να δουν τίποτα γιατί ήταν βράδυ. Έτσι άρχισαν να ψηλαφίζουν το ζώο. Ο ένας άγγιξε την προβοσκίδα του και τρομαγμένος έφυγε. Ο δεύτερος άγγιξε την ουρά του και τρομαγμένος όπως ήταν έφυγε γρήγορα. Ο τρίτος άγγιξε το πόδι του και όπως ήταν και αυτός τρομαγμένος , βγήκε γρήγορα γρήγορα από την σκηνή. Μετά οι τρεις γενναίοι πήγαν εκεί που είχε μαζευτεί το χωριό για να τους πουν τι ΕΙΔΑΝ.
Ο πρώτος είπε ότι ο ελέφαντας είναι σαν ένα χοντρό ΦΙΔΙ που μπροστά έχει δύο στόματα.
Ο δεύτερος νευριασμένος με τα ψέματα του φίλου του, είπε ότι ο ελέφαντας δεν μοιάζει καθόλου με μεγάλο φίδι, παρά μοιάζει με ένα μεγάλο γυριστό ΣΚΟΥΛΙΚΙ που αιωρείται μές στην μέση του χώρου.
Ο τρίτος μην πιστεύοντας αυτά που άκουγε από τους άλλους δύο φίλους του, είπε ότι ο ελέφαντας είναι ένα τεράστιο ζώο χοντρό και ψηλό όπως είναι μια μεγάλη και ψηλή ΚΟΛΟΝΑ.
Ο ελέφαντας είναι η αλήθεια, είναι η γνώση. Όλοι ήμαστε τυφλοί μπροστά στην αληθινή γνώση. Μπορούμε μόνο να βλέπουμε κομμάτια αυτής.
Την επόμενη φορά που θα φανατιστώ με κάτι που πιστεύω ΟΤΙ ΓΝΩΡΙΖΩ θα προσπαθήσω να με φανταστώ μέσα στην σκηνή με τον ελέφαντα, να πιάνω τις ακαθαρσίες του ή τα παπάρ*&*α του
. Ίσως έτσι βάλω λίγο περισσότερο μυαλό.
Μην κάνεις μη σου κάνουνε
μην πεις να μην σου πούνε
μην κουρταλίσεις κούρταλα
να μην σου κουρταλούνε