alati13
ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Ήρθα για να κάνω αυτό που κάνω χιλιάδες χρόνια τώρα. Ταξιδεύω τις ψυχές. Σας αφήνω να κρατήσετε το σώμα. Δεν ξέρω γιατί. Εσείς μου το ζητήσατε πριν χιλιάδες χρόνια. Πάντα πίστευα ότι αυτό ήταν ένα ακόμα δείγμα του ανυπέρβλητου εγωισμού σας. Σήμερα κατάλαβα ότι άλλο εγωισμός και άλλο αγάπη.
Θα σου ψιθυρίσω ΕΜΕΝΑ στο αφτί σου, και από εκεί στο σώμα σου και στην ψυχή σου. Και σαν με νιώσεις τότε θέλω να με κρίνεις και να μου πεις αν αυτό που νιώθω λέγεται αγάπη. Μόνο μια χάρη θα σου ζητήσω πριν φύγουμε.
Μην αφήσεις τα μάτια μου να φιλήσουν τα δικά σου.
Μες την ψυχή μου κατοικούν του θανάτου οι μισθοφόροι
Μα σαν μάθανε πως σε αγάπησα, κόπηκαν οι ομφάλιοι λώροι.
Και έγιναν τώρα δικαστές που εκτελεστές θυμίζουν
Και ζητώντας μιαν απόφαση, την αγχόνη ακονίζουν.
Μα την ψυχή μου κατοικεί, μια ειρωνεία μεθυσμένη.
Πίνει δάκρυα και μεθά, κλαίει πεθαίνει και γεννά.
Γεννά μια θλίψη γελαστή και μια αδικία ερωτευμένη
Σαν μια θανατική ποινή, με ελπίδες γκαστρωμένη .

quote:1/ όταν γράφεις ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΒΡΙΖΕΙΣ.
2/ όλα αυτά που γράφεις για τα ξενόφερτα και τα ελληνικά και όλα τα άλλα ουδέ μία σχέση έχουν με το συγκεκριμένο topic. Πιστεύω ότι θα βρεις σίγουρα κάποιο άλλο topic να τα συζητήσεις όλα αυτά. Αν όχι … άνοιξε ένα καινούργιο.
3/ όταν γράφεις ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΒΡΙΖΕΙΣ.
4/ γράφεις στον Νταβέλη ότι kai mexri eki, apantisame sto mistirio, xoris apodixis. Auta einai gia tous "ptoxous to pneumati".Θα ήθελα λοιπόν να σου πω ότι κάποιοι από αυτό το topic έχουν δει τις φωτογραφίες του Νταβέλη και δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση.
5/ πέμπτον και πιο σημαντικό από όλα ΣΕΒΑΣΟΥ ΤΟΝ ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΒΡΙΖΕΙΣ.
Ελπίζω με το καταλαβαίνεις ότι παρά το ίσως χαζά χιουμοριστικό τρόπο προσπαθω να σου πω κάτι πολύ σοβαρό.
ότι όταν γράφεις ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΒΡΙΖΕΙΣ.
Αγαπητέ Τελχίνα αν θες άλλη φορά να αναφερθείς στα γραφόμενα μου να το κάνεις για όλο το μήνυμα και όχι για το μισό. Δεν έγραψες τίποτα για το βρίσιμο που έριξες και φυσικά συνεχίζεις να γράφεις πράγματα ΑΣΧΕΤΑ ASXETA με το topic. AYTO TO TOPIC EINAI GIA THN PENTELI. GRAFE PREGMATA SXETIKA ME AYTO.

1/ όταν γράφεις ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΒΡΙΖΕΙΣ.
2/ όλα αυτά που γράφεις για τα ξενόφερτα και τα ελληνικά και όλα τα άλλα ουδέ μία σχέση έχουν με το συγκεκριμένο topic. Πιστεύω ότι θα βρεις σίγουρα κάποιο άλλο topic να τα συζητήσεις όλα αυτά. Αν όχι … άνοιξε ένα καινούργιο.
3/ όταν γράφεις ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΒΡΙΖΕΙΣ.
4/ γράφεις στον Νταβέλη ότι kai mexri eki, apantisame sto mistirio, xoris apodixis. Auta einai gia tous "ptoxous to pneumati".
Θα ήθελα λοιπόν να σου πω ότι κάποιοι από αυτό το topic έχουν δει τις φωτογραφίες του Νταβέλη και δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση.
5/ πέμπτον και πιο σημαντικό από όλα ΣΕΒΑΣΟΥ ΤΟΝ ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΒΡΙΖΕΙΣ.
Ελπίζω με το καταλαβαίνεις ότι παρά το ίσως χαζά χιουμοριστικό τρόπο προσπαθω να σου πω κάτι πολύ σοβαρό.
ότι όταν γράφεις ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΒΡΙΖΕΙΣ.

""νομίζω ότι αν οι αρμόδιοι αποφασίσουν κάτι τέτοιο ίσως θα ήταν καλό πριν κλειδώσουν ένα θέμα να υπάρχει μια επαφή με το μέλος που το άνοιξε για να εξηγεί το σκεπτικό του. Δηλαδή να συνεχίσουν να κάνουν αυτό που έκαναν έως τώρα ώστε το Εσωτερικά να συνεχίσει να λειτουργεί όσο πιο Δημοκρατικά γίνεται (ασχέτως τι λένε (έλεγαν) κάποιοι)."""
Καλύτερο και σωστότερο. έτσι δε είναι??? ![]()
![]()


Αν ισχύει το δεύτερο τότε συμφωνώ υπό προϋποθέσεις.
Αν όμως σκέφτεσαι να καταργηθεί όλο το Μεταξύ Τυρού και Αχλαδιού» τότε θα διαφωνήσω.
Νομίζω ότι το συγκεκριμένο forum έχει κάποιο συγκεκριμένο και «σημαντικό» σκοπό.

Το θέμα των ναρκωτικών είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα με πολλές προεκτάσεις (κοινωνικές , οικονομικές, πολιτικές κ.α). το σίγουρο είναι ότι είναι ένα θέμα το οποίο δεν μπορεί να φιλοξενηθεί στο μεταξύ τυρού και αχλαδιού. Περιορίζοντας το στην εποχή της αρχαίας Ελλάδας το μόνο που μπορεί να συμβεί είναι να ειπωθούν αηδίες του στιλ «η Πυθία μάσαγε μαύρο και όχι φύλλο δάφνης» και άλλες τέτοιες αηδίες.
Πιστεύω ότι γνωρίζεις πολύ καλά την ευθύνη που έχουμε γράφοντας για τέτοια θέματα γνωρίζοντας ότι μπορεί να υπάρχουν μικρά παιδιά που παρακολουθούν ΄΄η συμμετέχουν στις συζητήσεις..
Θα σου πρότεινα να στείλεις ένα μήνυμα σε κάποιο συντονιστή για να συμβουλευτείς την γνώμη του για αυτό το θέμα. Ο thoth O Κελσος η darkangel και άλλοι, είναι οι πλέον αρμόδιοι για να σε βοηθήσουν.


""Εάν γνωρίσουμε την πραγματική αξία της φυλής μας τότε θα ξυπνήσουμε. Τότε θα καταλάβουμε ότι αυτό που είμαστε σήμερα δεν είναι παρά μία φθηνή απομίμηση ζωής και δεν έχει καμία σχέση με το μεγαλείο του κάποτε...ΟΜΩΣ...Το γονίδιο υπάρχει. Όπως υπήρχε και το 21. Όπως υπήρχε και το 40. Κάποια στιγμή θα έρθει η ανατροπή και τότε...
Δεν υπάρχει κάποια μαγική συνταγή που θα μας βοηθήσει. Ο καθένας πρέπει να κάνει ότι περνάει από το χέρι του. Πρέπει πρώτα βέβαια να ξέρεις τι ακριβώς θέλεις να αλλάξεις.""
Και όμως φίλε μου…. Υπάρχει μαγική συνταγή. Η ίδια η ιστορία μας την έχει διδάξει 100 φορές. Από την αρχαιότητα έως και σήμερα οι Έλληνες σκοτώνονταν μεταξύ τους. Και ΜΟΝΟ όταν υπήρχε κοινός εχθρός ενώνονταν όλοι μαζί ( και τότε έκαναν θαύματα). Τα δε θαύματα γίνονταν κλάματα για να μην πω Γαμ*τα όταν έφευγαν οι βάρβαροι. Ο εμφύλιος ήταν πάντα η πρώτη προτεραιότητα του Έλληνα μετά από μια θετική έκβαση ενός πολέμου. Γιατί σαν λαός το χειρότερο κουσούρι που έχουμε είναι Η ΖΗΛΙΑ. Και αυτή η ζήλια ευθύνεται για τις μεγαλύτερες καταστροφές μας. Όμως εμείς δεν χρειάζεται να ανησυχούμε. Ο εχθρός πια δεν φοράει στρατιωτικές στολές, και τα όπλα του δεν έχουν μολυβένιες σφαίρες. Ο εχθρός είναι φίλος μας. Άρα αφού δεν έχουμε κοινό εχθρό δεν θα ενωθούμε ποτέ. Και αφού δεν θα ενωθούμε ποτέ δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για κανένα εμφύλιο. Είναι το παράλογο του Μεγαλείου της Ελλάδας.
ΥΓ παραθετω ολο το μυνημα του φιλου DAGON για να είναι σωστοτερη η αναγνωση.
"""Δεν διαφωνώ καθόλου φίλε alati13 αφού αναφέρεσαι σε νεοέλληνες. Επαναλαμβάνω: ΝΕΟ-Έλληνες. Το ζήτημα-και το θέμα του topic, πιο είναι?
Πώς θα γίνει καλύτερη η πατρίδα μας. Εάν λοιπόν ξυπνήσουμε τότε ίσως απαλλαγούμε από την μαλακισμένη νοοτροπία του νεοέλληνα. Τότε θα αισθανθούμε ντροπή για την κατάντια μας και θα προσπαθήσουμε για κάτι καλύτερο.
Βέβαια όλα αυτά ακούγονται πολύ ιδανικά και ίσως μη εφαρμόσιμα. Στο κάτω κάτω όπως έχω ξαναπεί δεν ευθείνεται μόνο ο νεοέλληνας για την
σημερινή κατάντια. Μας μαθαίνουν να ζούμε σε μία τέτοια κατάσταση.
Πώς να δώσουμε την σωστή παιδεία στους νέους? Μας αφήνουν? Δεν νομίζω. Το σύστημα θέλει καλοκουρδισμένα ρομποτάκια δεν θέλει ανθρώπους που μπορούν να σκέφτονται για τον εαυτό τους.
Εάν γνωρίσουμε την πραγματική αξία της φυλής μας τότε θα ξυπνήσουμε. Τότε θα καταλάβουμε ότι αυτό που είμαστε σήμερα δεν είναι παρά μία φθηνή απομίμηση ζωής και δεν έχει καμία σχέση με το μεγαλείο του κάποτε...ΟΜΩΣ...Το γονίδιο υπάρχει. Όπως υπήρχε και το 21. Όπως υπήρχε και το 40. Κάποια στιγμή θα έρθει η ανατροπή και τότε...
Δεν υπάρχει κάποια μαγική συνταγή που θα μας βοηθήσει. Ο καθένας πρέπει να κάνει ότι περνάει από το χέρι του. Πρέπει πρώτα βέβαια να ξέρεις τι ακριβώς θέλεις να αλλάξεις. Δεν αρκούν τα μυξοκλάματα ότι όλα μας φταίνε. Και αφού κατασταλάξεις και είσαι σίγουρος τότε κάνεις το καθήκον σου ως Έλληνας.
Η ΕΛΛΑΔΑ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΕΝΑΝ. ΑΥΤΟΣ Ο ΕΝΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ."""


Όταν όμως κατάλαβε την μεγάλη αδικία που είχε κάνει σε σχέση με όλα τα αλλά μέρη , στεναχωρήθηκε πολύ. Όμως δεν μπορούσε να χαλάσει ένα τέτοιο αριστούργημα. Τελικά βρήκε την λύση. Έβαλε τους Έλληνες να κατοικήσουν εκεί Αυτοί θα αναλάμβαναν τα υπόλοιπα.
Πριν ξυπνήσω τα υπέρ –Ελληνικότατα αισθήματα κάποιον θα ήθελα να πω ότι το παραπάνω είναι ΔΥΣΤΥΧΩΣ μια πραγματικότητα. Γνωρίζω ότι είναι μια γενικότητα και δεν μπορούμε να βάζουμε όλους στο ίδιο καζάνι. Όμως τα αποτελέσματα αυτό δείχνουν. Όταν το άκουσα πρώτη φορά μου το είπαν σαν αστείο. Όμως δεν γέλασα.. Δεν υπήρχε κάτι να γελάσω. Απλά το πήρα το έβαλα μέσα μου και αποφάσισα λίγο λίγο να το σβήνω. Κάθε φορά που δεν κάνω τις γνήσιες ελληνικές καφρίλες που κάνουμε συνήθως. ( ουρές , οδήγηση, σκουπίδια, «τα μέσα», κ.α). Για να αλλάξει κάτι πρέπει όπως λέει και ο φίλος Μάνος να αλλάξουμε πρώτα κάποιες άσχημες νοοτροπίες που έχουμε. Και αυτό γίνεται όταν δώσουμε την σωστή παιδεία στα παιδία μας. Ο παππούς μου που φτύνει πενηντάρικα όπου βρει δεν μπορεί να αλλάξει. Η Γιαγιά που βγάζει τον κοπρίτη της και καταχέζει ολο το πεζοδρόμιο δεν πρόκειται ποτέ να πάρει γαντακι μιας χρήσης και σακουλάκι. Εμείς όμως πρέπει να το κάνουμε και να το μάθουμε και στα παιδία μας.

Λοιπόν!!!
Στην χώρα των ειδώλων πιστεύουν ότι τα είδωλα είμαστε εμείς. Ζουν μια ζωή ιδια με την δική μας , μόνο που είναι ανάποδα. Αρα είναι και πιο σωστή και πιο ωραία από την δική μας.
Στην χώρα των ειδώλων μαζεύονται τα παιδιά και τα εγγόνια με χαρές και πανηγύρια για να ξεθάψουν από το νεκροταφείο τον παππού. Ο παππούς αφού μείνει για λίγο στο νοσοκομείο , αρχίζει να παίρνει την σύνταξη του και να απολαμβάνει την ηρεμία.
Μετά από μερικά χρόνια αρχίζει να δουλεύει (στα 65 του). Όταν μετά από κάποια χρόνια κουραστεί να δουλεύει , ξεκινάει τις σπουδές του, γνωρίζοντας πόσο σημαντικό πράγμα είναι ο χρόνος και τι ωραίο που είναι να τον έχεις για να διαβάζεις. Φυσικά η πείρα που έχεις αποκτήσει σου επιτρέπει να ξέρεις τι θέλεις να σπουδάσεις, χωρίς φυσικά να σε νοιάζει αν θα βρείς δουλειά. Κατά την διάρκεια των σπουδών και γινόμενος όλο και μικρότερος απολαμβάνεις την χαρά του να είσαι έφηβος και να κάνεις ότι σου κατέβει στο κεφάλι. Φυσικά δεν υπάρχει χάσμα γενεών γιατί γνωρίζεις πως είναι να είσαι γονιός.
Α!!! ξέχασα να σας πω ότι μετά από 30-40 χρόνια γάμου , γνωρίζεις την γυναίκα σου και τον μεγάλο σου έρωτα. (τα πράγματα γίνονται ΠΑΝΤΑ όλο και καλύτερα ΣΤΗΝ ΧΏΡΑ ΤΩΝ ΕΙΔΏΛΩΝ.)![]()
Που είχα μείνει;; α ναι .. στην εφηβεία. Αφού λοιπόν τελειώσεις με τις διαβολιές τις εφηβείας νιώθεις κουρασμένος από τις ευθύνες και από την ζωή , και έτσι μπαίνεις στην παιδική ηλικία όπου είναι υπεύθυνοι οι γονείς σου για εσένα.
Τέλος αποκαμωμένος από την ζωή κουρνιάζεις γλυκά στην αγκαλιά της μητέρας σου. Μετά μπαίνεις στον κόλπο της και παραμένεις εκεί εννέα υπέροχους μήνες, μέχρι την στιγμή που θα χαθείς.
Δεν είναι πραγματικά υπέροχο;;;
Γι αυτό όταν ξανά βρεθείτε μπροστά στον καθρέπτη ξανά σκεφτείτε αυτό.
Μήπως ο πραγματικός εαυτός μου είναι από την άλλη μεριά;;; μήπως εδώ που βρίσκομαι είναι η μεριά ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΈΠΤΗ;;;
ΠΟΙΟΣ ΤΕΛΙΚΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΙΝΗΣΗ;;
ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΙΔΩΛΟ ΠΟΙΑΝΟΥ;;;
Χι χι χι!!! ![]()

Πόσο θλιμμένοι είναι οι κάτοικοι της χώρας των ειδώλων.
Πόσο εγωιστικό είναι από μέρους μας να απαιτούμαι να παρουσιάζονται μόνο όταν ΕΜΕΙΣ κοιτάμε στον καθρέπτη η΄΄ στο νερό.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ;
ΜΕΤΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ;
Ίσως να μην χάνονται. Ίσως να έχουν δικές τους ζωές. Μπορεί να μην μπορούν να έχουν τις δικές τους ζωές γιατί παρακολουθούν εμάς πότε θα θέλουμε να δούμε το είδωλο μας.
Δεν είναι τρελο. Είναι μια πραγματικότητα. Αυτό το φεγγάρι καθρεπτίζεται στην λίμνη είτε το βλέπω εγώ είτε όχι.
Για ποια ελευθερία δικαιούμαι να μιλάω ΄΄όταν έχω φυλακίσει τον ΙΔΙΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ;
Πως θέλω να λέω ότι δεν είμαι εγωιστής όταν ΑΠΑΙΤΩ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΓΩ ΘΕΛΩ;;;;
ΟΧΙ!!! Πρέπει να διορθώσω αυτό το λάθος. Σήμερα εδώ μπροστά σε αυτή την μαγική λίμνη που το φεγγάρι αντάλλαξε την θέση του με το είδωλο του, θα κάνω και εγώ το ίδιο. Το είδωλο του φεγγαριού θα είναι από σήμερα ελεύθερο ψηλά στον ουρανό. Και εσύ υπομονετικό και αγαπημένο μου είδωλο , που περίμενες τόσα χρόνια καρτερικά μόνο για να με δεις για λίγα λεπτά, να γελάσεις με την χαρά μου και να λυπηθείς για την θλίψη μου, είσαι από σήμερα ελεύθερο. Σου έφερα και τον φίλο μας. Παρέα με αυτό το άλογο θα ζήσεις ΄΄όλα όσα σου στέρησα τόσα χρόνια. Τώρα εγώ θα είμαι το είδωλο σου. θα περπατήσω στους δικούς σου δρόμους και εσύ στους δικούς μου. και έτσι θα γίνουμε καλύτεροι και πιο δίκαιοι.
Καλό σου ταξίδι.


« η L’Oreal πρωτοπορεί» « η L’Oreal πρωτοπορεί» , και όλες οι φοβίες γίνονταν καπνός. Εξάλλου ο κομμωτής του είχε δώσει εγγύηση ότι η προσθετική αυτή είναι υπερβολικά ανθεκτική στα άτσαλα κουνήματα του αλόγου. Με τα πολλά έφτασε στο αγαπημένο του σημείο. Δίπλα στην μικρή λίμνη. Έριξε μια ματιά στο κλαδί και χάζεψε γεμάτος ικανοποίηση την κουκουβάγια που καθόταν εκεί. Την είχε πρωτοδεί μια από τις φορές που είχε πάει και του άρεσε πολύ. Έδινε μια άλλη χάρη στο τοπίο όπως και να έχει. Μετά όμως η κουκουβάγια έφυγε και ο Ντιντής μας , πολύ πικράθηκε. Γιαυτό και πήρε και έβαλε μια βαλσαμωμένη κουκουβάγια για να είναι πάντα στην θέση της. (είχε γείρει βέβαια από τον αέρα αλλά αυτό μπορούσε να το παραβλέψει) Και τώρα ήταν έτοιμος. Το όνειρο άρχιζε. Στάθηκε μπροστά στην λίμνη και θαύμασε το είδωλο του αναφωνώντας .
Ω ΘΕΕΕ ΜΟΥ ΤΕΛΙΚΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ!!!
Με δάκρυα συγκίνησης στα μάτια συνέχισε να κοιτά το είδωλο του, μια προφίλ, μια ανφάς, μια επάνω στο άλογο , μια κάτω.
Τότε ένας άνεμος φύσηξε και χάιδεψε την φρέσκο-αποκτημένη κόμη του Ντιντή προσδίδοντάς της μια φυσική χάρη και λάμψη. Τότε ο Ντιντή συγκινήθηκε ακόμα περισσότερο κοιτώντας το είδωλο του, και με τρεμάμενη φωνή ανέκραξε.
Ω ΘΕΕΕΕΕΕ ΜΟΥ ΜΕΓΑΛΗ Η ΧΑΡΗ ΣΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ!!!! ΩΣΤΕ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΕΨΕΙΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ;;;;;;
Και η απάντηση ήρθε με την μορφή του ανέμου από τον θεό. Ο δυνατός άνεμος τάραξε τα ήσυχα νερά της λίμνης και Ο Ντιντή είδε το είδωλό του γεμάτο ρυτίδες.
Η λιποθυμιά, σε τέτοιες οδυνηρές καταστάσεις, ήταν πάντα το φυσικό επακόλουθο για τον Ντιντή. Όταν συνήλθε από το σοκ σκέφτηκε το γιατί ο θεός του έπαιξε αυτό το τόσο σκληρό παιχνίδι, και τελικά βρήκε την λύση.
Με ζηλεύει ο θεός είπε, και αφού καθάρισε τα ψεύτικα μαλλιά του σαν να καθάριζε την υπερηφάνεια του, έφυγε μακριά από την λίμνη.

Είναι ο ίδιος τύπος που πρίν τον φιλήσει μια άλλη χαζοχαρούμενη πριγκίπισσα ήταν βάτραχος σε κάποιο βάλτο. Για χάρη της γκόμενας που ουτε καν ήξερε, αποφασίζει να παρατήσει τους φίλους του τα βατράχια που ήταν δίπλα του στις δύσκολες ώρες που πέρναγε και να πάει μαζί της. Άρα είναι και προδότης
. Έτσι παρατάνε τα φιλαράκια ρε ; Και από τότε ούτε ένα γράμμα …. Ούτε ένα γεια ,…. Ούτε έστω μια μύγα βρε αδερφέ.![]()

Σου υπόσχομαι όμως ότι θα είναι αληθινά.

Από την πλευρά μου να σου πω ότι για εμένα κάποιος μπορεί να λέγεται Έλληνας με βάση αυτά που ΠΙΣΤΕΥΕΙ που ΝΙΩΘΕΙ και που ΑΓΑΠΑ.
Το ποιοι γονείς των γέννησαν και που πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του και όλα τα άλλα δεν έχουν καμιά σχέση με αυτό.
Φίλε μου Λουκά το μήνυμά σου με εξέπληξε. Ειλικρινά δεν το περίμενα . Θα το ξαναδιαβάσω και πάλι μήπως έχω καταλάβει κάτι λάθος.
Όσο για τα μπουλουκόπαιδα των χρυσών αυγών μόνο ένα πράγμα έχω να πω.
ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΤΑ ΜΠΑΤΣΟΣΤΡΟΥΜΦΑΚΙΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ
ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΖΩΟΥΛΑ ΤΟΥΣ
ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΧΡΥΣΑΥΓΗΤΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΖΗΛΟ ΠΟΥ ΣΥΝΗΘΙΖΟΥΝ ΝΑ ΧΤΥΠΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ (ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥΣ , ΓΥΝΑΙΚΕΣ., ΕΦΗΒΟΥΣ) ,
ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΘΑ ΚΑΤΑΤΑΓΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ.

φίλε stellspring να υποθέσω ότι όταν λες « πως μας ξέφυγε αυτό το διαμάντι» αναφέρεσαι στον δημοσιογράφο και στο ποιηματάκι του. Έτσι δεν είναι;;;
δεν νομίζω κανείς να πίστεψε ότι αν ως εργοδότης δεν επιθυμώ να προσλάβω έναν αλλοδαπό αλλά κάποιον άλλο, τότε θα λογοδοτήσω στο δικαστήριο. Ο κάθε εργοδότης έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να προσλάβει τα άτομα αυτά που θεωρεί ικανότερα και με τα κατάλληλα προσόντα , για να προχωρήσει η εταιρία του. Απλά ο δημοσιογραφίσκος αυτός κάνει το γνωστό τέχνασμα με την μαγιά. Βάζει μπόλικη για να ΤΟ ΦΟΥΣΚΩΣΕΙ.
Κάτι τέτοια κείμενα (ας τα πούμε κείμενα για να μην μας λογοκρίνει ο Admin) είναι που δημιουργούν λάθος εντυπώσεις και δημιουργούν την ξενοφοβία στον απλό κοσμάκη.
Θα ήθελα αν μπορούσες να μου εξηγήσεις λίγο περισσότερο τι εννοείς λέγοντας
« ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΑΙΜΟΥΔΕΣ».
Ποιους εννοείς ψεύτικους Έλληνες και ποιοι κατά την γνώμη σου πάντα είναι οι γνήσιοι Έλληνες. Γιατί εκεί μπορεί να είναι και όλη η ουσία της αντίδρασης του θέματος. Αν θες μετά μπορώ να σου πω και εγώ την δική μου γνώμη για αυτό.

Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, αλλά θα ήθελα να κάνω μια μικρή διόρθωση.
Φίλη sunflower1, είμαι αγοράκι
. ![]()
Εκτός από αυτό, θα σου πρότεινα να κανείς μια προσπάθεια να γράψεις ότι νιώθεις. Αν είναι από μέσα σου θα είναι ωραίο.
Στο θέμα της φίλης μου της kaodistria απεχθανόμαστε την βαθμολογία.
Εδώ οποίος παίζει κερδίζει , και κερδίζουμε και εμείς μαζί του.
Έτσι δεν είναι Κapodistria ;
Γι αυτό θα περιμένουμε με χαρά την προσπάθεια σου.
Φίλη Μαρα το φινάλε ήταν υπέροχο!!!!!!!!!!!![]()
quote:
"Δεν χρειαζεται ανδρεια, δεν χρειαζεται σκληραδα... ειναι ενας πολεμος που μπορει να κερδιθει μονο με ευαισθησια!"
Και καλπασε προς το δειλινο........Strike like lightning and leave the thunder to those that like loud noises.
