- Παράλληλος άξονας. Αβάσιστη σκέψη - ανάγκη ευτυχίας - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Σημείωση: Τα όσα θα αναφέρω είναι απλά ιδέες ενός φαντασιόπληκτου εφήβου και σκοπός της ύπαρξης αυτών είναι η ανάγκη για απαλοιφή των ευθυνών μου και η εύρεση ενός τρόπου διαφυγής από την εξαθλίωση της προσωπικότητας μου και της φθοράς της ψυχής μου μέσα από την τριβή με την καθημερινότητα.
---------------------------
Θέλω να πιστεύω πως πέρα από τις πολύπλοκες χωροχρονικές διαστάσεις και τις απόψεις και τοποθετήσεις ειδικών, επιστημόνων και αποκριφυστών υπάρχει απλά μια παράλληλη διάσταση στην οποία το καθετί αφύσικο μα και αντικατοπτρισμός του κάθε τι λογικού και φυσικού έχουν διαφορετικό νόημα και αποτέλεσμα. Δηλαδή οι πράξεις ή οι απόψεις ενός ανθρώπου κρίνονται στο τώρα με δύο ανεξάρτητους μα και ταυτόχρονους και αλληλοσύνδετους σαν υπάρξεις τρόπους κρίσης. Ο ένας έχει ως σημείο αναφοράς την αντικειμενικότητα μέσα από μια κοινωνικά ανεπτυγμένη και δομημένη βάση δεδομένων που αξιολογεί με βάσει τα πεπραγμένα ή έστω με βάση την προοπτική της εξέλιξης αυτών αλλά πάντα μέσα στα όρια αυτής τα πραγματικότητας. Από την άλλη μεριά κυριαρχεί η υποκειμενικότητα και η πολυπλοκότητα των αντιδράσεων που εφαρμόζονται όχι με βάση κανόνες αλλά βάση την ύπαρξη τους ως στοιχεία του σύμπαντος και τοποθετούνται σε ένα άξονα που απαρτίζεται όπως και η ίδια η γνώση από θετικά και αρνητικά χαρακτηριστικά. Αυτός ο τρόπος αξιολόγησης λοιπόν εφαρμόζεται σε αυτόν τον παράλληλο νοητό άξονα με τον άξονα της πραγματικότητας και δεν είναι τίποτα άλλο από μια σειρά αντιδράσεων των αντανακλάσεων των πράξεων που πραγματοποιούνται στο χρόνο.
Ο ίδιος μου ο εαυτός αντιφάσκει με τα όσα πιστεύει και λόγο της ανθρώπινης φύσης μου, μου γεννάει απλά ερωτήματα ως προς την ύπαρξη αυτού του παράλληλου άξονα. Η απάντηση βρίσκεται στη μη εκλογίκευση. Έτσι οριοθετώ τη σκέψη μου και αφήνομαι στην έστω μη επιχειρηματολογία γιατί έτσι ίσως μπορέσω μέσα από την ύπαρξη ενός ίσως φανταστικού μα και ρεαλιστικού για την κατανόηση του σύμπαντος τρόπου ζωής να φτάσω και κοντά στην κατανόηση της ευτυχίας.
Διαβάζοντας για τον κόσμο την ψυχή και για τα πάντα γύρω μας συναντώ συνέχεια μια διάθεση για μια πειστική παράθεση των πάντων με επίκληση στη λογική μα και την μαγεία του ανεξήγητου καθώς και την κατανόησή του. Προσωπικά δεν θέλω ή πιστεύω ότι μπορώ να πείσω κανέναν αν δε καταφέρω κάποτε να πείσω τον ίδιο μου τον εαυτό για το τι τελικά θέλει ή πιστεύει.
Λογικά αν κάτσατε και διαβάσατε όλα όσα έγραψα απλά θα κουνίσατε το κεφάλι και θα χαμογελάσατε με τη σκέψη πως είναι απόψεις εφήβου αβάσηστες και ανούσιες.. Ίσως να ειναι.. αλλα για μένα με βοηθούν να ζω για λίγο στο όνειρο :)
quote:
Δηλαδή οι πράξεις ή οι απόψεις ενός ανθρώπου κρίνονται στο τώρα με δύο ανεξάρτητους μα και ταυτόχρονους και αλληλοσύνδετους σαν υπάρξεις τρόπους κρίσης.
Ζήσε τη στιγμή!
ειναι απλα μια σκέψη που κάποιος απλά θα την μετέφραζε ως.. δηλαδή κάνε ότι θες μπορεί να είναι καλό.. εγώ το μεταφράζω ως λύτρωση απο την αγωνία για καταξίσωση (κοινωνικη.. κτλπ...) και ηρεμια της ψυχής..
Τι εννοείς όταν λες:
quote:Ποιος αξιολογεί και πώς κρίνεται η αντικειμενικότητα ως σημείο αναφοράς;
Ο ένας έχει ως σημείο αναφοράς την αντικειμενικότητα μέσα από μια κοινωνικά ανεπτυγμένη και δομημένη βάση δεδομένων που αξιολογεί με βάσει τα πεπραγμένα ή έστω με βάση την προοπτική της εξέλιξης αυτών αλλά πάντα μέσα στα όρια αυτής τα πραγματικότητας.
Και επίσης
quote:Ποιος κρίνει την υποκειμενικότητα και την πολυπλοκότητα των αντιδράσεων;
Από την άλλη μεριά κυριαρχεί η υποκειμενικότητα και η πολυπλοκότητα των αντιδράσεων που εφαρμόζονται όχι με βάση κανόνες αλλά βάση την ύπαρξη τους ως στοιχεία του σύμπαντος και τοποθετούνται σε ένα άξονα που απαρτίζεται όπως και η ίδια η γνώση από θετικά και αρνητικά χαρακτηριστικά. Αυτός ο τρόπος αξιολόγησης λοιπόν εφαρμόζεται σε αυτόν τον παράλληλο νοητό άξονα με τον άξονα της πραγματικότητας και δεν είναι τίποτα άλλο από μια σειρά αντιδράσεων των αντανακλάσεων των πράξεων που πραγματοποιούνται στο χρόνο.
Ποιος είναι ο άξονας της πραγματικότητας και ποιος της υποκειμενικότητας;
Ζήσε τη στιγμή!
Δε μπορώ να απαντίσω στο ποιος κρίνει και οριοθετεί όλα αυτά.. μονο μπορώ να πιστεύω σύμφωνα με τις δικές μου αντιλήψεις.. και συ το ίδιο. :)
Οσο για το πιοσ ειναι ο αξονασ της πραγματικότητασ ενοείς πιος είναι αυτός που θα πρέπει εμείς να ακολουθούμε? η πιοσ ειναια αυτός που πραγματικά είναι ο αληθινός;
quote:
Οσο για το πιοσ ειναι ο αξονασ της πραγματικότητασ ενοείς πιος είναι αυτός που θα πρέπει εμείς να ακολουθούμε? η πιοσ ειναια αυτός που πραγματικά είναι ο αληθινός;
Πες μου και για τους δύο.
Ζήσε τη στιγμή!
Το τι θα πρέπει να κάνει κανείς δεν διδάσκεται ούτε τίθεται δινατότητα χειραγώγισης ούτε και θα έπρεπε δηλαδή.. είναι απλα η επιλογή που θα κάνει συνιδιτά ή ασυνίδιτα για τη ροπή του προς το καλό ή το κακο. Απλα η διαφορά είναι ότι το καλό ή το κακό μπορεί να έχουν διαφορετική ένοια απο ό,τι εμείς αντιλαμβανόμαστε.. Όσο για το ποιοις είναι αληθινός.. εγώ τουλάχιστον δεν μπορώ τώρα να το ξέρω :)