ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

abused

Νέο Μέλος
20Μηνύματα
7Θέματα
11/09/2004, 19:25:21Πρώτο μήνυμα
18/09/2004, 17:02:35Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(7)

Πρόσφατα μηνύματα

... πάντως πιστεύω πως αν μαζεύονταν όλοι όσοι είναι αόρατοι στα μάτια των πολλών και αποτελούσαν μια ομάδα τότε η παρουσία τους και το φως τους θα τύφλωναν όλουσ αυτούς λόγω του ότι θα διαφαίνονταν η ύπαρξη της ψυχής τους..

ευχαριστώ πολύ και που έκανες τον κόπο να απαντήσεις :)
Λοιπόν όντως ήταν υπερβολικά συμπικνωμένο και ασαφές..

όταν λέω εγωπάθεια ενοώ την εγωπάθεια των άλλων που δεν τουσ αφήνει να δούνε πέρα απο το μικρόκοσμο της καθημερινότητας τους:)

στο θέμα της περιθωριοποιήσης εγώ βάζου τους απόμαχους της αναζήτησης που έχασαν το ενδιαφέρον και πλέον παθητικά απλά ζουν.. 9δυστιχώς προς τα εκεί τήνω και εγώ..)

Για τον αν γίνεται χωρίς τη θέληση μας.. αυτό νομίζω εξαρτάται απο την ένοια της θέλησης. εαν θέληση είναι η εξωτερικευμένη έκφραση επιθυμιών μας τότε όχι δεν γίνεται απο δικιά μα θέληση.. αλλά αν θεωρήσουμε σαν θέληση την ανάγκη του οργανισμού για πνευματική ανάπαυλα ίσως ενδόμυχα οδηγούμαστε πως αυτή την κατάσταση.

Δε θυμάμαι ακριβώς τι ενοούσα με το μη ελεγχο της ζωής μας απλά λογικά ήθελα να πω ότι ίσως δεν μπορούμε να ελέβξουμε τις κοινωνικές μας σχέσεις όχι φυσικά με κυριαρχικό εγωιστικό τρόπο αλλα στο γεγονός ότι δεν μπορούμε ίσως απο ανασφάλεια να δείξουμε το πραγματικό μας ευατό λόγω της χαμηλής αυτοπεποίθησης..

Δεν με ζάλησες καθόλπυ.. λατρεύω την συζήτηση και ειδικά για θέματα που με αγγίζουν άμεσα... :)

Αρα λοιπόν τι φταίει .. η εγωπάθεια ή ο περιθωριοπισμός που εμείς οι ίδιοι υποβάλουμε τους εαυτούς μας? Είναι αμυντικός μηχανισμός ή μήπως είναι αρχή του μη ελέγχου της ζωής μας.. ?

Δυστιχώς το έχω νιώσει και εγώ.. Ακριβώς νιώθω πολύ πιο μόνος απο ποτέ.. μαλιστά εγώ το καταλαβαίνω και αποστασιοποιούμαι.. χάνομαι.. νιώθω τόσο θλήψη όταν συμβαίνει.. είναι σαν να χάνω την όρεξη για ζωή..

Αυτό ακριβώς λέω πως.. ίσως μερικοί άνθροποι σαν και μένα να αποζητούν την ουσία.. το "είναι" αλλά να μη είναι έτοιμοι να ξεφύγουν απο το "φαίνεσθαι".

Όταν αναφέρω την άσχημη πλευρά ενοώ τόσο τις κατώτερες οντότητες που αναφέρεται οτί υπάρχουν εκεί (δεν νιώθω αρκετά δυνατός να τις αντιμετωπίσω) όσο και τις διάφορες άσχημες εμπιρίες τόσο προσωπικές όσο και άλλες που διάβασα και΄εδώ στο forum αλλά και άκουσα απο γνωστούς.

Γεια σας :) Έχω διαβάσει αρκετά για την Α.Π. και δυστυχώς ή ευτιχώς ακόμα και πριν διαβάσω είχα πολλές φορές "πετάξει". Όταν όμως ενημερώθηκα για τις "επικύνδηνες" πλευρές του θέματος κάθε φορά που μου συμβαίνει οι σκέψεις για τις άσχημες πτυχές μου έρχονται στο μυαλό.. και επειδή ξέρω πως η σκέψη είναι το πιο δυνατό όργανο στον αστρικό κόσμο απο φόβο τα παρατησα. Έκτοτε μου συμβαίνει πολλές φορές χωρίς να το θελήσω να μου έρχονται τα πρώτα στάδια Α.Π... σχεδόν μια φορά την βδομάδα.. χωρίς να κοιμάμαι με οποιαδήποτε τέτοια σκέψη ή οτιδήποτε άλλο.. μου έρχεται. Μήπως ξέρετε το γιατί; ευχαριστώ :)

Α και συγχαριτίρια για την σωματική μα και είμαι πεπεισμένος και πνευματική σου ένωση :)

Αυτό το συμπέρασμα για την εξουσία το έβγαλα από τις συζητήσεις που έχω κανει με διάφορα άτομα για την Α.Π. Βλέπουν εξουσία στο γεγονός ότι η σκοπιά με την οποία αντιμετωπίζουν την Α.Π. είναι εντελώς υπεροπτική.. δηλαδή το βλέπουν ως κάτι που τους προσδίδει ένα παραπάνω θετικό χαρακτηριστικό έναντι των υπολοίπων κσσι εκεί έγκιται το θέμα της εξουσίας.

Τι είναι λοιπόν αυτό που συναρπάζει τους παντες στην αστρική προβολή..? είναι μάλλον η ελευθερία.. ελπίζω πως δεν είναι και η εξουσία γιατί τότε είναι σε λάθος δρόμο..


Το τι θα πρέπει να κάνει κανείς δεν διδάσκεται ούτε τίθεται δινατότητα χειραγώγισης ούτε και θα έπρεπε δηλαδή.. είναι απλα η επιλογή που θα κάνει συνιδιτά ή ασυνίδιτα για τη ροπή του προς το καλό ή το κακο. Απλα η διαφορά είναι ότι το καλό ή το κακό μπορεί να έχουν διαφορετική ένοια απο ό,τι εμείς αντιλαμβανόμαστε.. Όσο για το ποιοις είναι αληθινός.. εγώ τουλάχιστον δεν μπορώ τώρα να το ξέρω :)

Πρώτα απ όλα προσπαθείς να εκλογικεύσεις και να έχεις στοιχεία.. ξέρω πως χρειάζονται μα.. δε τα έχω.. Ρωτάς πιος είναι αυτός που κρίνει την "αντικειμενικότητα".. Ενοώ την αντικειμενικότητα της συνήθειας. Δηλαδή αν απ τις απαρχές της κοινονικοποίησης του ατόμου το να σκοτόνει καπιοσ έναν συνάνθρωπο δεν θεωρούνταν κάτι άσχημο και αυτό συνεχιζόταν μέχρι σήμερα τότε τώρα θα μασ φαινόταν τελείως φυσιολογικό. Είναι δηλαδή μία "φτιαχτή" αντικειμενικότητα που εμέις οι άνθρωποι.. οι θρησκείες τα στερεότυπα που δημιουργήθηκαν μέσα στη ιστορία καθηέρωσαν και που ο άνθρωπος καθιέρωσε γιατί ήταν γιαυτόν η εύκολη και συμβατή λύση. Γιατι αν κάπιος διατυμπάνιζε πως οι ζέβρες για παράδειγμα είναι εξωγήινα όντα θα υπήρχε ένα 0,5% που μπορεί να τον "πίστευε" και να το έψαχνε αλλά όλοι οι υπόλοιποι ακολουθόντας τα αντικειμενικά τους κριτίρια θα τον κατάκριναν.

Δε μπορώ να απαντίσω στο ποιος κρίνει και οριοθετεί όλα αυτά.. μονο μπορώ να πιστεύω σύμφωνα με τις δικές μου αντιλήψεις.. και συ το ίδιο. :)

Οσο για το πιοσ ειναι ο αξονασ της πραγματικότητασ ενοείς πιος είναι αυτός που θα πρέπει εμείς να ακολουθούμε? η πιοσ ειναια αυτός που πραγματικά είναι ο αληθινός;

εξηγώ παρακάτω ποιοι πιστεύω πως είναι αυτοί οι δύο τρόποι φίλε μου :)
ειναι απλα μια σκέψη που κάποιος απλά θα την μετέφραζε ως.. δηλαδή κάνε ότι θες μπορεί να είναι καλό.. εγώ το μεταφράζω ως λύτρωση απο την αγωνία για καταξίσωση (κοινωνικη.. κτλπ...) και ηρεμια της ψυχής..

Παράλληλος άξονας

Σημείωση: Τα όσα θα αναφέρω είναι απλά ιδέες ενός φαντασιόπληκτου εφήβου και σκοπός της ύπαρξης αυτών είναι η ανάγκη για απαλοιφή των ευθυνών μου και η εύρεση ενός τρόπου διαφυγής από την εξαθλίωση της προσωπικότητας μου και της φθοράς της ψυχής μου μέσα από την τριβή με την καθημερινότητα.
---------------------------
Θέλω να πιστεύω πως πέρα από τις πολύπλοκες χωροχρονικές διαστάσεις και τις απόψεις και τοποθετήσεις ειδικών, επιστημόνων και αποκριφυστών υπάρχει απλά μια παράλληλη διάσταση στην οποία το καθετί αφύσικο μα και αντικατοπτρισμός του κάθε τι λογικού και φυσικού έχουν διαφορετικό νόημα και αποτέλεσμα. Δηλαδή οι πράξεις ή οι απόψεις ενός ανθρώπου κρίνονται στο τώρα με δύο ανεξάρτητους μα και ταυτόχρονους και αλληλοσύνδετους σαν υπάρξεις τρόπους κρίσης. Ο ένας έχει ως σημείο αναφοράς την αντικειμενικότητα μέσα από μια κοινωνικά ανεπτυγμένη και δομημένη βάση δεδομένων που αξιολογεί με βάσει τα πεπραγμένα ή έστω με βάση την προοπτική της εξέλιξης αυτών αλλά πάντα μέσα στα όρια αυτής τα πραγματικότητας. Από την άλλη μεριά κυριαρχεί η υποκειμενικότητα και η πολυπλοκότητα των αντιδράσεων που εφαρμόζονται όχι με βάση κανόνες αλλά βάση την ύπαρξη τους ως στοιχεία του σύμπαντος και τοποθετούνται σε ένα άξονα που απαρτίζεται όπως και η ίδια η γνώση από θετικά και αρνητικά χαρακτηριστικά. Αυτός ο τρόπος αξιολόγησης λοιπόν εφαρμόζεται σε αυτόν τον παράλληλο νοητό άξονα με τον άξονα της πραγματικότητας και δεν είναι τίποτα άλλο από μια σειρά αντιδράσεων των αντανακλάσεων των πράξεων που πραγματοποιούνται στο χρόνο.


Ο ίδιος μου ο εαυτός αντιφάσκει με τα όσα πιστεύει και λόγο της ανθρώπινης φύσης μου, μου γεννάει απλά ερωτήματα ως προς την ύπαρξη αυτού του παράλληλου άξονα. Η απάντηση βρίσκεται στη μη εκλογίκευση. Έτσι οριοθετώ τη σκέψη μου και αφήνομαι στην έστω μη επιχειρηματολογία γιατί έτσι ίσως μπορέσω μέσα από την ύπαρξη ενός ίσως φανταστικού μα και ρεαλιστικού για την κατανόηση του σύμπαντος τρόπου ζωής να φτάσω και κοντά στην κατανόηση της ευτυχίας.
Διαβάζοντας για τον κόσμο την ψυχή και για τα πάντα γύρω μας συναντώ συνέχεια μια διάθεση για μια πειστική παράθεση των πάντων με επίκληση στη λογική μα και την μαγεία του ανεξήγητου καθώς και την κατανόησή του. Προσωπικά δεν θέλω ή πιστεύω ότι μπορώ να πείσω κανέναν αν δε καταφέρω κάποτε να πείσω τον ίδιο μου τον εαυτό για το τι τελικά θέλει ή πιστεύει.
Λογικά αν κάτσατε και διαβάσατε όλα όσα έγραψα απλά θα κουνίσατε το κεφάλι και θα χαμογελάσατε με τη σκέψη πως είναι απόψεις εφήβου αβάσηστες και ανούσιες.. Ίσως να ειναι.. αλλα για μένα με βοηθούν να ζω για λίγο στο όνειρο :)

... πάντως πιστεύω πως αν μαζεύονταν όλοι όσοι είναι αόρατοι στα μάτια των πολλών και αποτελούσαν μια ομάδα τότε η παρουσία τους και το φως τους θα τύφλωναν όλουσ αυτούς λόγω του ότι θα διαφαίνονταν η ύπαρξη της ψυχής τους..

ευχαριστώ πολύ και που έκανες τον κόπο να απαντήσεις :)
Λοιπόν όντως ήταν υπερβολικά συμπικνωμένο και ασαφές..

όταν λέω εγωπάθεια ενοώ την εγωπάθεια των άλλων που δεν τουσ αφήνει να δούνε πέρα απο το μικρόκοσμο της καθημερινότητας τους:)

στο θέμα της περιθωριοποιήσης εγώ βάζου τους απόμαχους της αναζήτησης που έχασαν το ενδιαφέρον και πλέον παθητικά απλά ζουν.. 9δυστιχώς προς τα εκεί τήνω και εγώ..)

Για τον αν γίνεται χωρίς τη θέληση μας.. αυτό νομίζω εξαρτάται απο την ένοια της θέλησης. εαν θέληση είναι η εξωτερικευμένη έκφραση επιθυμιών μας τότε όχι δεν γίνεται απο δικιά μα θέληση.. αλλά αν θεωρήσουμε σαν θέληση την ανάγκη του οργανισμού για πνευματική ανάπαυλα ίσως ενδόμυχα οδηγούμαστε πως αυτή την κατάσταση.

Δε θυμάμαι ακριβώς τι ενοούσα με το μη ελεγχο της ζωής μας απλά λογικά ήθελα να πω ότι ίσως δεν μπορούμε να ελέβξουμε τις κοινωνικές μας σχέσεις όχι φυσικά με κυριαρχικό εγωιστικό τρόπο αλλα στο γεγονός ότι δεν μπορούμε ίσως απο ανασφάλεια να δείξουμε το πραγματικό μας ευατό λόγω της χαμηλής αυτοπεποίθησης..

Δεν με ζάλησες καθόλπυ.. λατρεύω την συζήτηση και ειδικά για θέματα που με αγγίζουν άμεσα... :)

Αρα λοιπόν τι φταίει .. η εγωπάθεια ή ο περιθωριοπισμός που εμείς οι ίδιοι υποβάλουμε τους εαυτούς μας? Είναι αμυντικός μηχανισμός ή μήπως είναι αρχή του μη ελέγχου της ζωής μας.. ?

Δυστιχώς το έχω νιώσει και εγώ.. Ακριβώς νιώθω πολύ πιο μόνος απο ποτέ.. μαλιστά εγώ το καταλαβαίνω και αποστασιοποιούμαι.. χάνομαι.. νιώθω τόσο θλήψη όταν συμβαίνει.. είναι σαν να χάνω την όρεξη για ζωή..

εχω γράψει στίχους και στίχους και την ευτιχία..
Την έχω εξιμνήσει και την έχω συνδέσει με τα υψιλότερα ιδανικά..
την έχω αποζητήσει σε κάθε πνοή της ζωής μου..
μακάρι να μου χαρίσει κάποτε... μια στιγμή της.. θα είναι αρκετή.

Πως γίνεται κάποιος να απαρνηθει τα υλικά αγαθά.. πως γίνεται να βρει την ευτιχία μέσα στον κόσμο της ύλης.. πως γίνεται να βρει όλη αυτή τη δύναμη.. Μερικοί το ονομάζουν θρησκεία άλλοι τρόπο ζωής.. εγω απλά θα το θαυμάζω απο μακριά όποια μορφή κι αν έχει..