- ΘΑ ΚΛΕΙΝΑΤΕ ΕΥΚΟΛΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ [ΑΔΑΚΡΥΤΑ]; - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Δύσκολα θα απέρριπτα τον εαυτό μου συνειδητά.
Αν το έκανα, θα σήμαινε πως αποκηρύσσω ένα κομμάτι
της ζωής μου και ταυτόχρονα τις εμπειρίες που με
έχουν κάνει να είμαι αυτό που είμαι τώρα.
Κι όμως, έχω ξεχάσει πράγματα που έχω ζήσει. Άθελά μου τα έχω ξεχάσει
και τα θυμάμαι μόνο μέσα σε όνειρα, σε μυρωδιές και σε παλιά μονοπάτια
που - τυχαία ή όχι - ξαναδιαβαίνω
Και επίσης, θυμάμαι πράγματα που θα ήθελα να έχω ξεχάσει κι ας είναι
εμπειρίες που με ορίζουν και με προσδιορίζουν...
quote:
Το παρελθόν μου είμαι εγώ η ίδια...
Μόνο από παρελθόν είσαι φτιαγμένη ? Θλιβερό αυτό για σένα. Ζήσε την στιγμή. Είναι ολόδροση ! Αν εσύ, είσαι η ίδια το παρελθόν σου, τότε πιο είναι το μέλλον σου ? Ε, ρε, και να 'ξερες.
Κυβέλη, εσύ είσαι εσύ!. Όχι το παρελθόν σου. Βρες ποια είσαι εσύ και μετά μπορείς άφοβα να μιλάς για το παρελθόν σου. Αν σε ρωτήσω τώρα ποιο είναι το παρελθόν σου, φυσικά και δεν θα μου απαντήσεις. Αν σε ρωτήσω ποια είσαι, το ίδιο θα κάνεις. Δεν είσαι λοιπόν, ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Άσε τις βαριές φιλοσοφίες, μίλα απλά, να καταλαβαινόμαστε...
Φιλικά,
Deva
Edited by - Deva_Parinito on 15/06/2005 02:03:20
quote:
Μόνο από παρελθόν είσαι φτιαγμένη ?
Νομίζω ότι από τις τρεις χρονικές διαβαθμίσεις (παρελθόν-παρόν-μέλλον), σε μένα υπερτερεί το παρελθόν
Δεύτερο έρχεται το μέλλον και τελευταίο το παρόν
Γι' αυτό συχνά αναγκάζομαι να υπενθυμίζω στον εαυτό μου να ζει
και λίγο τη στιγμή.
Αν ξεχαστώ, και δεν υπάρχει κάποια υποχρέωση της καθημερινότητας
που να με "γειώσει" υπενθυμίζοντάς μου αυτό το παρόν, ζω κυρίως σε έναν φανταστικό κόσμο όπου παρελθόν, παρόν και μέλλον σμίγουν σε μια "άλλη" πραγματικότητα.
quote:
ζω κυρίως σε έναν φανταστικό κόσμο όπου παρελθόν, παρόν και μέλλον σμίγουν σε μια "άλλη" πραγματικότητα.
Κατ' αρχήν, πρέπει να σου πω, πως έχω όλη την καλή διάθεση να κουβεντιάσω μαζί σου, χωρίς να επιθυμώ τίποτε.
Τι εννοείς λέγοντας "άλλη πραγματικότητα"? Δεν το καταλαβαίνω, μπορείς αν θες να πεις δυο λόγια, για να ξέρουμε τι λέμε δηλ.
Deva
Edited by - Deva_Parinito on 15/06/2005 02:10:59
quote:
Θλιβερό αυτό για σένα.
Εννοείς μάλλον ότι είναι θλιβερό για κάποιον να μη ζει
οληκληρωτικά τη στιγμή.
Πάντως, στη δική μου περίπτωση όχι μόνο δεν το βλέπω
ως θλιβερό αλλά χρησιμοποιώ τις εμπειρίες του παρελθόντος μου και ως όπλα για τις μικρές ή μεγάλες "μάχες" του παρόντος αλλά περισσότερο του μέλλοντος. Δεν είναι μια δημιουργική χρήση του παρελθόντος αυτή;
Θλιβερή θα ήταν μια ολόκληρη ζωή (παρελθόν+παρόν+μέλλον) χωρίς
νόημα. Ευτυχώς δεν βρίσκομαι σε τέτοια φάση...
)...το βλέπουμε όμως;;;Γιατί μας θέλουμε νεκρούς;...*Υπάρχουν στα δάση
Δέντρα που τρελαίνονται για πουλιά...*
quote:
χρονικές διαβαθμίσεις
Αρχικά, νομίζω πως δεν πρόκειτε για χρονικές διαβαθμίσεις, αλλά για χώρους. Εξηγούμαι. Δύο κινήσεις κάνει ο νους. Πίσω και μπρος. Παρελθόν και μέλλον. Εκεί, όταν κατευθύνεται υπάρχει χώρος να αναπτυχθεί η σκέψη, ο συλλογισμός. Το παρόν είναι ουσιαστικά ανύπαρκτο, μια διαχωριστική γραμμή, τόσο λεπτή, που ο χώρος για να αναπτυχθεί ο συλλογισμός είναι σχεδόν μηδαμινός. Ο νους αδυνατεί να σκεφτεί το παρόν. Όταν "κυκλοφορεί" στον χώρο του παρελθόντος, ο νους θυμάται. Όταν "κυκλοφορεί" στον χώρο του μέλλοντος, ο νους φαντάζεται. Στο παρόν, ο νους αδρανεί, δεν υπάρχει σκέψη. Ακόμη κι όταν λες "τώρα σκέφτομαι το παρόν", το "τώρα" έχει γίνει ήδη παρελθόν, και έχει αποτυπωθεί στο νου σου ως μνημονικό.
Κυβέλη, δεν σε καταλαβαίνω, γίνε λίγο πιο σαφής αν θέλεις...
Deva
quote:
Δεν είναι μια δημιουργική χρήση του παρελθόντος αυτή;
Αν χρησιμοποιείς το παρελθόν ως όπλο, δύο τινά μπορεί να συμβούν. Ή να σκοτώσεις, ή να σκοτωθείς εσύ η ίδια από αυτό. Ποιος κέρδισε και ποιος έχασε τότε ?
Deva
Edited by - Deva_Parinito on 15/06/2005 02:31:19
δεν είναι ευθέως αντιληπτό, κατανοητό και ορατό άπό το διπλανό μου, δηλαδή οτιδήποτε κρατώ για το προσωπικό μου αρχείο:
Θα μπορούσε να είναι οι στιγμές που "κλέβω" από τη δουλειά μου
για να μπω στο forum του esoterica και φυσικά χάνομαι από
τους γύρω μου...
Θα μπορούσε να είναι τα μεγάλα ταξίδια με το τρένο ή το καράβι
όπου δεν αλλάζω κουβέντα με το συνοδοιπόρο μου για ώρες, όχι
επειδή δεν επικοινωνούμε αλλά γιατί είναι η ευκαιρία μας να
"ταξιδέψουμε" εις διπλούν και να επωφεληθούμε εις διπλούν...
Θα μπορούσε να είναι οι προσωπικές σκέψεις και κρίσεις που κάνω
κατά τη διάρκεια μιας συνομιλίας ή συνάντησης και τις οποίες τις κρατάω για μένα, δεν τις κοινοποιώ, είναι λοιπόν στη "δική μου προσωπική πραγματικότητα"
Θα μπορούσε να είναι ακόμα και μια σχεδόν αθώα βρισιά πάνω στον
εκνευρισμό μου που καταφέρνω να τη συγκρατήσω και να μην την προφέρω...
Και τόσα άλλα που ίσως και άλλοι τα βιώνουν κάπως έτσι
Αυτή η υποκειμενική πραγματικότητα είναι μόλις μια ιδέα μακριά από τη δεδομένη κοινή πραγματικότητα, στην ουσία εφάπτονται μεταξύ τους.
Θα φοβόμουν μόνο αν αντιλαμβανόμουν πως η απόστασή τους αρχίζει να μεγαλώνει ή ακόμα περισσότερο αν δεν το αντιλαμβανόμουν καν.
Τότε θα ξεκινούσαν τα νοσηρά όρια της σχιζοφρένειας
Όσο όλα είναι υπό έλεγχο, είναι Ο.Κ.
Με τρόμαξες ρε...
Deva
Edited by - Deva_Parinito on 15/06/2005 02:37:40
