ΣΚΑΚΙ... -Λόγια σε μένα-
Νίκη και ήττα...
δεν υπάρχει
όλα είναι ένα
Πες κέρδισα
Τα πιόνια ρίχτα
τα΄χω άχτι
σβησ΄τα χαμένα
πες σου έμοιασα.
Σ΄ένα πανάρχαιο παιχνίδι έλα απόψε
γεύση της ήττας και πάλι στην πλάνη νιώσε
σαχ ματ
τα ταπεινά πιόνια ειν΄δυνατά εν τη ενώσει
σε μυστικά χρόνια δες καθαρά ποιός θα σε σώσει
σαχ ματ.
Μάχη φωτός και σκοταδιού
ζωή θανάτου
έχεις τη θλίψη του παιδιού
καιρού φευγάτου.
Θα σε παγιδεύσω
και θα σε ελέγξω
σαχ ματ
νεκρός βασιλιάς
θα σε τιθασεύσω
νίκη θα σε έλξω
σαχ ματ
σε τέλμα θα πας.

ΚΕΡΔΙΣΑ
ΕΧΑΣΑ
ΕΧΑΣΑ
ΚΕΡΔΙΣΑ...

ΑΦΡΟΔΙΤΗ...
θα κάψει τις σιωπές η ίδια μου η στάχτη,
στου ίσκιου σου τ'αδράχτι πικρές ανατροπές.Αθάνατος- θνητή στο πλέγμα της αβύσσου μου λες είμαι δική σου,Σελήνη ορατή.

- Το τραγούδι της ήττας - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"14/10/2005, 11:35:45

το μήνυμα αυτό έχει μεταφερθεί στον ειδικό χώρο:
ΓΕΝΙΚΗ "ΣΑΛΑΤΑ" ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ

- Το τραγούδι της ήττας - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"07/10/2005, 22:21:30

Δεν υπάρχει νίκη και ήττα.
΄Οταν κάποιος κατορθώσει να απελευθερώσει τον εαυτό του από την ψευδαίσθηση του εαυτού.
Στο βλέμμα του διορατικού, υπάρχειάφθαρτη και αιωνία η δύναμη της παρατήρησης, η δύναμη να αποσαφηνίζει τα πράγματα κι η δύναμη να αφυπνίζει τις θετικές ιδιότητες σε κάποιον άλλον.
Δεν υπάρχει νίκη και ήττα.
Η καρδιά είναι ένας θόλος μέσα στον οποίο αντιλαλούν τα πάντα, είτε είναι καλά είτε είναι κακά, δημιουργώντας έτσι είτε εξυψωτικές είτε ταραγμένες επιδράσεις που με τον καιρό γίνονται τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του ανθρώπου.
Δεν υπάρχει νίκη και ήττα.
΄Ενα λουλούδι αποδεικνύει πως είναι γνήσιο με το άρωμά του ένας πολύτιμος λίθος αποδεικνύεται πως είναι γνήσιος από την ακτινοβολία του ένα φρούτο αποδεικνύεται ότι είναι γνήσιο από την γλυκύτητά του κι ένας άνθρωπος αποδεικνύεται πως είναι γνήσιος από την ομορφιά και την ειλικρίνεια της προσωπικότητας.
Δεν υπάρχει ήττα και νίκη.
Ο χειρότερος εχθρός και ο καλύτερος φίλος μας που είναι η σοφία βρίσκονται μέσα στον εαυτό μας.
Δεν υπάρχει νίκη και ήττα.
΄Οταν διευθύνει η σοφία και καθοδηγεί η ψυχική δύναμη έχουν κι οι δύο μαζί τη δύναμη να κυριαρχήσουν πάνω στο πεπρωμενο.

Η συνειδητότητα δεν προσαρμόζεται ακριβώς σε ένα τυπικό μέγεθος της ανθρώπινης σκέψης. Η ανθρώπινη
σκέψη
μπορεί να διευρυνθεί σε απεριόριστους ορίζοντες.
Με άλλα λόγια ο νους
καταλαμβάνει τόσο ορίζοντα της συνειδητότητας όσο η σκέψη ενός ανθρώπου έχει διευρυνθεί πέρα από τους περιορισμούς
του εαυτού.
Αυτό εξηγεί γιατί ο κόσμος μπορεί να είναι τόσο μικρός όσο μιά φακή σε έναν,
και σε κάποιον άλλον τόσο μεγάλος.
Τόσο όσο το παντοδύναμο διάστημα.

Δεν υπάρχει νίκη ήττα.
Αυτός που βλέπει εκ των έσω είναι νικητής είναι όλος νοημοσύνη.
Δεν υπάρχει νίκη και ήττα στην τελειότητα της Μοναδικής ΄Υπαρξης.
Χρόνος και δράση μόνο.
Αποτέλεσμα κυριαρχίας πάνω στον εαυτό.

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.

- Το τραγούδι της ήττας - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"21/09/2005, 13:24:45

quote:

Μέχρι να γίνει όμως αυτό που κάποτε θα γίνει
Ένα χατίρι είναι αφορμή που η σταλιά δεν σβήνει…

Πανέμορφο.
Μακάρι τούτο να γεννεί,
μαζί και μύρια άλλα,
κι ότι η ψυχή μας θα γευτεί
ν΄αγγίζει τα μεγάλα.

Ως τότε, η σκέψη πισωκυλά, κατρακυλά, απλά κυλά,
σωπαίνει δακρύζει πεθαίνει φωνάζει λυτρώνει.
Κάθε που μιά μέρα ανατέλλει στη ζωή.
Σε καλεί. Με καλεί. Μας καλεί.
Τι πιό σπουδαίο πράγμα από το να την κερδίσεις. Να την κερδίσουμε.

ΕΝΑ ΧΑΤΗΡΙ ΕΙΝΑΙ ΑΦΟΡΜΗ ΠΟΥ Η ΣΤΑΛΙΑ ΔΕΝ ΣΒΗΝΕΙ.
ΚΟΡΥΦΑΙΟ...

Γιά δες, όλοι αυτοί που τον ύμνο της δημιουργίας αγάπησαν,
θαρρώ πως καρδιά όμοια με την δική σου είχαν.
Μου θύμισες έντονα τα απόβραδα που σκαρφάλωνα στα βουνά της πατρίδας μας, κι αντάμωνα το αγέρωχο της βουνοκορφής. Των βουνοκορφών.
Κι απ΄τα νύχια των αετών άρπαζα την τόλμη. Κάτι έμεινε ακόμα.

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!

- Το τραγούδι της ήττας - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"19/09/2005, 13:24:20

Χθες, άκουσα τούτο τον πρόσφατο στίχο μου μελοποιημένο
από έναν γνωστότατο συνθέτη. Δεν ξέρω τι του άρεσε, του έδωσα φιλαράκια μιά δωδεκάδα πονεμένων ποιημάτων και μελοποίησε τα δυό.
΄Οταν τ΄άκουσα γελούσα και δάκρυζα σαν όνειρο μου φάνηκε. Κυρίως όταν μου είπε: Ρε Αφροδίτη ξέρεις τι γράφεις; Με την ψυχή μου γράφω απάντησα. Μέσ από πόνο. Γιά άκου, λέει... Τζουράδες μπαγλαμάδες αμάν καρδιά μου κι ανάψανε τα τέλια όμορφο που ήτανε έτσι σιγοψιθυρισμένο. Α! Ρε Θανάση του λέω, σοβαρολογείς; Πάμε γιά δισκάκι; ΄Οχι στην εκκλησία φαντάζομαι. Να τι τον άγγιξε τον πολύ καλό συνθέτη...

Ο τίτλος δικός του παίδες...
Η αλήθεια να λέγεται...
Τ΄άλλα δικά μου.

---
Ριχ΄τη πενιά.

Ριξ΄την πενιά,
σαν μιά ζαριά
και ξέχνα τους παιάνες
χρόνε φονιά
παλληκαριά
σου δίνω τις εξάρες...

Γιά την ορφάνια της ψυχής μου δεν σε νοιάζει
έξω σκοτείνιασε, κι ας λέν΄ότι χαράζει.
Γιά την ορφάνια της ψυχής μου δεν σε νοιάζει
ο κόσμος χλώμιασε και ντύθηκε μ΄αγιάζι.
΄ Τούτη η ορφάνια της ψυχής δεν έχει αγκάλη
γειά σου ρε μάγκα με κατάντησες ρετάλι.

Ριχ΄την πενιά
στην αμμουδιά
θα θάψω απιστίες
σβήσ΄την ψευτιά
θέλει μαγκιά
να κάψεις τις αιτίες.

Γιά την ορφάνια της ψυχής μου δεν σε νοιάζει
γροθιά στο όνειρο που η νύχτα ξελογιάζει
Γιά την ορφάνια της ψυχής μου δε σε νοιάζει
καρδιάς ξερίζωμα σ΄αιμάτινο γρανάζι.
Τούτη η ορφάνια της ψυχής δεν έχει αγκάλη,
γειά σου ρε μάγκα με κατάντησες ρετάλι.

Δεν είναι ο στίχος που με συγκίνησε εμένα, είναι όλο αυτό το μουσικό δόσιμο το δέσιμο στίχου ήχου ήχου στίχου. ΄Επαθα...

Κι αυτό το δεύτερο.

Γιά πάρτη σου...

Κι αν κλάψω γιά πάρτη σου
θα είναι μπροστά σου
θα πιώ στην υγειά σου
τσιγάρου η στάχτη σου.

Κι αν κλάψω γιά πάρτη σου
θα γίνω κομμάτια
σπασμένη η αγάπη σου
χυμάει στα μάτια.

Κι αν κλάψω γιά πάρτη σου
δεσπόζει η ουσία
εγώ το φεγγάρι σου
κι εσύ προδοσία.

Κι αν κλάψω γιά πάρτη σου
η τρίτη απ΄τις δέκα
αυλή το κρεββάτι σου
τα θύματα μέτρα.

Κι αν κλάψω μονάχη μου
θα κάψω τις μνήμες
εγώ και τα άγχη μου
κι εκείνα που πήρες.

Κι αν κλάψω γιά κύττα με
ξανά επιστρέφω
στο σήμερα φίλα με
αρκεί να σε έχω...

- Τα Δώρα των Θεών - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.01/08/2005, 21:10:40

Τα μεσημέρια του δίνω και καταλαβαίνει. Κάνει ωραίο δέρμα.
Και πολύ αλατισμένο, είναι αχτύπητο. ΄Οσο γιά το γιαούρτι γιά δοκίμασέ το. Είναι πολύ γευστικό μαζί με ολοζώντανα φύλλα μαρουλιού.
Το τρώω το μαρούλι μου
νυχθημερόν μα πάντα
δίνω και του γατούλη μου,
που βγαίνει στη βεράντα.

Κι ίσως φυτέψω μαρουλιά
κάπου που να΄χει άπλα,
ίσως και λίγη αντηλιά
θέα αλλά και ξάπλα.

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...

- Τα Δώρα των Θεών - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.01/08/2005, 08:52:25

΄Ασε τα μανιτάρια τώρα, μιλάμε γιά τα μαρούλια βρε χαρά μου!
Περί μαρουλιού...

Κόβω μαρούλι τρυφερό.
Βεβαίως τ΄αλατίζω!!!
Τη γεύση του ρυθμίζω
μ΄αλατοπίπερο χονδρό...

Κορμί και δέρμα καθαρό
κι η σκέψη μου φευγάτη,
αχ μαρουλάκι δροσερό,
μ΄αυτά π΄ακούω τι να πω;
Κάνω και λίγο...κράτει!

Τρώω μαρούλι συνεχώς
κυρίως μεσημέρια
εις το εξής ανελλιπώς,
φυτεύω και...παρτέρια.

Υ.Γ. Αμάν! Δηλαδή συγκαταλέγεται στα φυτά και βότανα που αναφέρονται ως ιερά;
Π.χ την -papaver somniferum, ώπα, την ίσκα -AMANITA MUSCARIA- ή τον εχινόκακτο; -Lophofora williamsii- μην επεκταθώ...

- Τα Εσωτερικά….. Μπαγλαμαδακια! - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.19/11/2005, 17:09:59

Γίνονται νότες οι σιωπές
παράξενες ακούραστες,
γητεύουν το παράπονο
ανθίζουν αργά και σταθερά.
Κι οι ήχοι σε κάνουν να δακρύζεις
να μελαγχολείς
να σπάς σε χίλια κομμάτια
και να αργοενώνεσαι
ξανά από την αρχή.
Κι ύστερα ανασαίνεις σαν
να μην συνέβη τίποτα.
Τα θραύσματα σβήνουν χάνονται.
Απλά υπάρχεις.
Και λες το [γιατί τώρα]
γιατί σε μένα
γιατί έτσι
γιατί τόσο ξαφνικά.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.

- Γυναίκες και φιλοσοφία - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.08/06/2005, 19:08:04

ΠΩΣ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ,
ΠΩΣ ΝΑ ΞΕΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠ΄ΤΟ ΓΡΑΜΜΕΝΟ,
Η ΓΗ ΓΥΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΤΡΕΛΛΑΙΝΕΙ
ΤΟ ΨΕΜΑ ΚΑΙΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ...

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.

- Γυναίκες και φιλοσοφία - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.08/06/2005, 17:42:09

ΕΓΩ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΞΕΙ Ο ΜΑΝΟΣ...

- Γυναίκες και φιλοσοφία - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.08/06/2005, 17:21:34

ΕΥΧΟΜΑΙ ΑLLZZARO ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΦΑΣ ΞΑΝΑ ΚΛΩΤΣΙΕΣ. ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΞΙΖΕΙ.
ΟΣΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΜΑΝΟ, ΜΗΝ ΑΓΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ.
ΕΧΩ ΗΔΗ ΜΑΥΡΗ ΖΩΝΗ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ, ΟΠΟΤΕ ΘΑ ΣΕ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΩ ΜΕΤΑ ΜΑΝΙΑΣ.

- Γυναίκες και φιλοσοφία - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.08/06/2005, 17:15:45

ΘΑ ΤΟ ΒΡΩ, ΣΗΜΕΡΑ ΚΙΟΛΑΣ.
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.
ΧΩΡΙΣ ΧΑΣΤΟΥΚΑΚΙΑ ΚΙ ΕΣΥ...

- Γυναίκες και φιλοσοφία - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.08/06/2005, 17:01:05

KAΛΥΤΕΡΑ ΧΑΔΙΑ.
ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΛΟΓΙΚΗ ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΗ ΕΥΧΗ!!!
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΟΥΜΕ ΓΥΡΩ ΜΑΣ ΑΤΟΜΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΑ ΠΙΣΤΑ ΠΕΡΙΠΟΙΗΤΙΚΑ ΕΡΩΤΙΚΑ ΑΙΣΘΑΝΤΙΚΑ ΣΤΟΧΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΑ.

ΟΝΕΙΡΟ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΧΤΑΣ.
ΤΟ ΣΚΕΦΘΗΚΕΣ.
ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΣ...!

- Γυναίκες και φιλοσοφία - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.08/06/2005, 16:25:19

EΛΠΙΩ ALLZZARO ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΩ ΚΑΠΟΙΑ ΜΙΚΡΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.
ΑΚΟΜΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ.
ΣΤΗΝ ΦΙΛΙΑ.
ΣΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ.
ΕΧΩ ΜΑΤΩΣΕΙ ΔΕΝ ΛΕΩ,
ΑΛΛΑ ΟΙ ΠΛΗΓΕΣ ΚΛΕΙΝΟΥΝ,
ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ...
ΠΟΝΑΕΙ ΟΜΩΣ...

- Γυναίκες και φιλοσοφία - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.08/06/2005, 16:10:14

ΑLLZZARO,

ΙΣΩΣ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΟΛΑ ΝΑ ΠΟΥΛΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΙ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΕΤΣΙ.
ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΤΣΙ.
ΩΣ ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ.
ΟΛΟΙ ΔΟΚΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ, ΄Η ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ.
ΑΞΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ ΦΙΛΙΕΣ ΠΟΥ ΠΕΝΘΟΥΝ ΠΑΘΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΟΣΧΟΒΟΛΟΥΝ ΑΓΑΠΕΣ ΠΟΥ ΡΑΓΙΖΟΥΝ ΤΑΣΕΙΣ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΠΟΥ ΕΞΕΥΤΕΛΙΖΟΝΤΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΑΙΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΟΣΟ ΨΕΜΑ, ΑΝΤΟΧΕΣ ΠΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΝ ΑΘΑΝΑΤΕΣ ΦΑΣΕΙΣ ΕΡΩΤΙΚΗΣ ΤΡΕΛΛΑΣ ΠΟΥ ΞΕΦΟΥΣΚΩΝΟΥΝ ΣΑΝ ΦΤΗΝΑ ΜΠΑΛΟΝΙΑ...
ΟΛΑ ΔΟΚΙΜΑΖΟΝΤΑΙ.
ΟΛΟΙ.
ΚΙ ΕΜΕΙΣ.

- Γυναίκες και φιλοσοφία - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.08/06/2005, 16:06:12

ΟΛΟΙ ΣΥΝΥΠΑΡΧΟΥΜΕ...
ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ...
Η ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΓΗΣ ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΜΟΝΗ.
Η ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΓΗΣ, ΠΛΑΣΤΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΑΣΤΡΟΥ ΗΛΙΟΥ.

ΕΓΩ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΜΕ ΜΕΓΑΛΑ ΓΑΛΑΖΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ.
ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΩ ΠΟΤΕ;

- ΤΙ ΣΤΙΧΟΥΣ ΘΑ ΓΡΑΦΑΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΑΣ...? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.20/07/2005, 21:03:58

΄Οτι αληθινότερο
με χρώμα πυρκαγιάς.
Χρυσό και φωτεινότερο
στ΄όνομα λεβεντιάς.

- ΤΙ ΣΤΙΧΟΥΣ ΘΑ ΓΡΑΦΑΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΑΣ...? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.17/07/2005, 21:49:26

Σεμίνα έχεις κι εσύ έναν ιδιαίτερο ρομαντισμό, μία γλυκύτατη ευαισθησία.
----------------------------------------------------------------------

- ΤΙ ΣΤΙΧΟΥΣ ΘΑ ΓΡΑΦΑΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΑΣ...? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.16/07/2005, 23:26:10

Τότε λοιπόν κράτα γερά,
είμαι παντού και πουθενά,
είμαι κοντά και μακρυά,
όλα γιά μένα δυνατά.

΄Ηταν;
Γράφτηκε;
Ειπώθηκε;
Στήριξε;
΄Εσβησε...

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
[Πιες με,με τα μάτια σου και θα σου κάνω πρόποση με τα δικά μου, ή άφησε ένα φιλί στο ποτήρι μου, και δεν θα ψάξω γιά κρασί...]
H αγάπη που αναζητάς είναι καλή.Αλλά η απρόσμενη καλύτερη.

- «Το αχαλίνωτο...», ο Κακός Βριλ & η εισβολή των Ελ από το Νίλα-Γου. - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.18/10/2005, 22:12:58

quote:

ΑΦΡΟΔΙΤΗ, όμορφη η προσχευχή !
Ειρήνη λοιπόν. Το τέλος του πολέμου, το τέλος της σύγκρουσης. Μα αν αυτή η σύγκρουση βρίσκεται μέσα μας ; (όπως έγραψε σε τοπικ ένας φίλος). Αν τελειώσει μέσα μας ο πόλεμος τι θα γίνει και έξω;

Aχ! Είθε να ηρεμήσουμε...
Δημήτρη κάτι έκανε η προσευχή.
΄Αλλη μιά. Γερότερο ξόρκι γιά απόλυτη γαλήνη.
ΕΚΛΙΠΑΡΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ...
Zuni...
___***___
Eκλιπαρώντας την ανάσα του Θεού
την ήρεμη
την ζωοδότρα ανάσα του
την ανάσα των νερών
την ανάσα των σπόρων
την ανάσα των αγαθών
την ανάσα της γονιμότητας -εννοεί της ψυχικής-
την ανάσα της δύναμης
την ανάσα του δυνατού πνεύματος.
Την ανάσα κάθε ευτυχίας
ζητώντας την ανάσα του
και μέσα στο ζεστό μου σώμα τραβώντας την ανάσα του.
Ξανά.
Τη φυσάω την ανάσα σου.
Ευτυχισμένος πάντα να ζεις.
Ευτυχισμένη πάντα να ζεις.
Ευτυχισμένοι πάντα να ζούμε.
Χωρίς πόλεμο.
ΕΙΡΗΝΗ;
ΜΟΝΟ ΕΙΡΗΝΗ...

___***___ΕΙΡΗΝΗ ΜΟΝΟ ΕΙΡΗΝΗ. ΔΥΝΑΤΟ ΞΟΡΚΙ...ΕΠΙΑΣΕ;

AMA ET FAC QUOD VIS...

ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].