- "ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΣΚΕΨΕΩΝ" Νο 1 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
santaclaws is coming....to town!
μυνηματα,εστειλε το μελος ντεγκαρ αντχαρκ ως τωρα!
santaclaws is coming....to town!
Σπασμένα φτερά / KAHLIL GIBRAN
Γιά την Αφροδίτη.
Σε ευχαριστώ Πυραμίδα.
Ανοίγουν τα σπασμένα φτερά.
΄Ισως τελικά δεν ήταν καλά τοποθετημένα στους ώμους.
Δεν φταίω που γεννήθηκα αητός, αν και κάποιοι με θεωρούν αθώο περιστεράκι, απλά κι οι αετοί χάνουν το δρόμο τους πληγώνονται πάνε στη φωλιά τους
και πιό ισχυροί ανοίγουν τιτάνιες αγκαλιές και πετούν αγγίζοντας το σύμπαν θαρρείς.
Η μοναξιά είναι γιά τους λίγους.
Χθες στην Πάρνηθα ήπια φως σε γιορτινό τάσι.
΄Ετσι από ψηλά νοιώθεις αετός και είσαι έτοιμος να φύγεις να πετάξεις να απογειωθείς. Να αγαπήσεις ξανά, ότι βλέπεις ότι αγγίζεις ότι είναι αληθινό.
Ευχαριστώ Πυραμίδα μου.
Σχεδόν πάντα σοφό μου πλάσμα έχεις δίκιο.
Αμαλία δεν έκανα κατάχρηση. Αποχωρώ μπαίνω στη φωλιά μου.
Μέσα τα κεφάλια...
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
amalia
ΑΦΗΣΕ ΛΕΥΤΕΡΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ
'Αφησε λεύτερα τα χέρια μου
και την καρδιά μου, άφησε λεύτερη!
'Αφησε τα δάχτυλά μου να τρέξουν
στους δρόμους του κορμιού σου.
Το πάθος - αίμα, φωτιά, φιλιά -
με ανάβει με τρεμουλιαστές φλόγες.
Αλλά εσύ δεν ξέρεις τι είναι τούτο!
Είναι η καταιγίδα των αισθήσεών μου
που διπλώνει τον ευαίσθητο δρυμό των νεύρων μου.
Είναι η σάρκα που φωνάζει με τις διάπυρες γλώσσες της!
Είναι η πυρκαγιά!
Και συ είσαι εδώ, γυναίκα σαν άθικτο ξύλο
τώρα που η καμμένη μου ζωή πετάει
προς το γεμάτο με άστρα, σαν τη νύχτα, σώμα σου!
'Αφησε λεύτερα τα χέρια μου
και την καρδιά μου, άφησε λεύτερη!
Δεν είναι έρωτας, είναι επιθυμία που ξεραίνεται και σβήνει,
είναι καταιγισμός από ορμές,
προσέγγιση του απίθανου,
αλλά υπάρχεις εσύ,
υπάρχεις εσύ για να μου δώσεις τα πάντα,
και για να μου δώσεις αυτό που κατέχεις ήρθες στη γη -
όπως εγώ ήρθα για να σε περιέχω
για να σε επιθυμώ,
για να σε δεχτώ!
Πάμπλο Νερούντα...
Γιατι τώρα??
Ευχαριστώ pixeldream.
Λατρεύω το ESOTERICA άλλωστε... Γι΄αυτό γράφω.
Σκέψεις που απομάκρυναν το σκότος.
΄Εκθαμβη η κρυστάλλινη αιώρα με ταξιδεύει
σινιάλο γλυκό των αρχών της χειμωνιάς.
Το μαύρο γίνεται γαλάζιο, η ανάσα μοσχοβολάει γιασεμί
το δάσος μοιάζει φωτεινότερο από ποτέ.
Μην περιφέρεσαι μόνος στους δρόμους της ανίας είμαι εδώ,
σαν ήλιος
αυτός που κάποτε ζητιάνευες
πέτα τις μουχλιασμένες προσδοκίες.
Κράτα με.
Επικαλούμαι το αστροπελέκι του αρχάγγελου
παίρνω τα μυθικά μου φτερά
και πετώ.
΄Ελα.
΄Ελα. Μην φοβάσαι.
Το χέρι μου είναι δυνατό.
Το χάδι απαλό.
Οι λέξεις αποκτούν χρώμα.
΄Ελα.
Ο έρωτας μαγεύεται δίνεται τις αρπαγές του σύννεφου.
Σπάει στα δυό αρνήσεις.
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
amalia
τρισευτυχισμενες κοιτουν τα διαμαντια στα χερια τους και στον λαιμο τους,
κι εγω δεν ξερω τι να απαντησω,απλα χαμογελω συγκαταβατικα για να μην νομισουν πως ειμαι απο αλλον πλανητη,
οι φιλοι μου αντιδρουν,νομιζουν πως δεν νοιαζομαι γι αυτους με φωναζουν μυστικο αγγελο,τι να τους πω..
αφου το ξερω και οταν ειμαι μαζι τους,στην ουσια δεν ειμαι..
¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬
Αποφευγω να κρινω,οχι δια να μην κριθω,
αλλα οταν βλεπω την ηλιθιοτητα σε ολο της το
μεγαλειο,δεν ξερω πως να αντιδρασω να κλαψω η να γελασω;'
κι ετσι προτιμω την μεση λυση της σιωπης οπως παντα.
}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}
Μερικες φορες εχω την εντυπωση,πως ο νους μου οταν βρισκεται μπροστα σε καταστασεις που ειναι δυσκολο να της αντιμετωπισει,δραπετευει και αναπαυεται καπου μακρυα σε Ηλυσια Πεδια,εκει που επικρατει η ευδαιμονια και η θεια χαρη.
.........................................
ΒΑΡΙΕΜΑΙ,ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΙ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ
............................
σΤΟΝ ΛΕΞΟΠΛΑΣΤΗ ΚΟΣΜΟ ΜΟΥ ΚΟΛΑΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟς,ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ.
quote:
nst
Πλήρες ΜέλοςGreece
877 Μηνύματα Απεστάλη: 28/10/2005, 23:31:34
--------------------------------------------------------------------------------quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Είναι η Πλήξη!
--------------------------------------------------------------------------------
Και όμως υπάρχει αντίδοτο.
Καμία φορά είναι μέσα μας αλλά κρύβεται.
Αλλες φορές είναι έξω αλλά τότε πρέπει να το ζητήσουμε για να μας βρεί.
Δεν έρχεται ποτέ μόνο του.Και αν το βρούμε πρέπει να το υψώσουμε για να μην χαθεί, θέλουν προσπάθεια τα ιδανικά.
Αναζητώντας.............
Ο Παλαμάς στους πρώτους στίχους της ‘‘Φλογέρας του Βασιλιά’’ νομίζω ότι ζωγραφίζει χαρακτηριστικά τις σκέψεις μου καλή μου nst:
Στην εκκλησία, στον κλίβανο, στο σπίτι, στ’ αργαστήρι
παντού, στο κάστρο, στην καρδιά, τ’ αποκαΐδια οι στάχτες.
Τα χέρια είναι παράλυτα, και τα σφυριά παρμένα
και δε σφυροκοπά κανείς τ’ άρματα και τ’ αλέτρια
κι’ η φούχτα κάποιου ζυμωτή λίγο σιτάρι αν κλείσει
δεν βρίσκει την πυρή ψυχή ψωμί για να το κάνει.
Κι’ από κατάκρυα χόβολη μεστή η γωνία κι’ ακόμα
και πιο πολύ από τη γωνία του σπιτιού η καρδιά είναι
κακοκατάντησε η καρδιά του ανθρώπου. Κρίμα... Κρίμα.
Σκοτεινό ρέπιο κι’ η εκκλησία και δίχως πολεμίστρες
το κάστρο, και χορτάριασε κι’ έγινε βοσκοτόπι.
Κι’ ο μέγας Έρωτας μακριά, και είν’ άβουλος ο άντρας
κι’ άπραχτος, και στο πλάι του χαμοσυρτή η γυναίκα
κυρά της έχει την σκλαβιά δούλο της το ψέμα.
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
amalia
quote:
Κι’ από κατάκρυα χόβολη μεστή η γωνία κι’ ακόμα και πιο πολύ από τη γωνία του σπιτιού η καρδιά είναι κακοκατάντησε η καρδιά του ανθρώπου. Κρίμα... Κρίμα.
Με τις υπάρχουσες συνθήκες δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω.
ΚΡΙΜΑ ΚΡΙΜΑ.
quote:
δούλο της το ψέμα.
Συν την απάτη, την φαντασίωση και την πλάνη.
quote:
Σβησμένες όλες οι φωτιές οι πλάστρες μες στη χώρα.
Σε αυτό όμως δεν συμφωνώ. Εχει και μερικές λάμψεις που και που αν και εμφανίζονται σιγά σιγά. Αλλά ίδιον της φωτιά δεν είναι να απλώνεται?
ΥΓ Εννοείται οτι δεν κάνω κριτική στον ΠΑΛΑΜΆ.
Απλώς μεταφέρω και συγκρίνω.
φιλικά
Ή σε άλλες συνθήκες
ΧΩΡΙΣ
Το αγκάθι της καταστροφής, τα θλιμμένα παιδιά,
Τους ανθρώπους που τρέχουν και δεν φτάνουν,
Τους σκλάβους των μοντέρνων καιρών,
Τις ταχύτητες που ξεπερνάνε τα όρια της ταχύτητας
ΜΕ
Αρχηγούς φιλοσοφικής σκέψης
Ανοίξεις, όπως οι ανοίξεις της ωραίας μου γής
Χώρους, μεγάλους όπως η έρημος
ΧΩΡΙΣ
Την σταγόνα που στο πέρασμα της θυμίζει την έλλειψη
Τελικά με τοπία χρωμάτων της ίδιας δύναμης
Θα ήθελα αυτή η ζωή ή παρουσία
Να είναι όπως η ζωή μέσα στο κεφάλι μου
Όπως η ζωή ενός παιδιού ευτυχισμένου.
Βασίλης Αράπης
Το χάος μιας άπραγης γαλήνης
και της λησμονιάς
Κι’αυτό γιατί το βλέμμα της εσωτερίκευσης,
Είναι ένα δάκρυ
Από αίμα και χρυσάφι
Καθώς η καρδιά εκτοξεύει μακριά,
Στο βάθος των χρόνων,
Σαν μια γραμμή που γυρίζει αέναα
Ψάχνοντας γι’ αυτό το μυστήριο,
Την έδρα της ψυχής και της αγάπης.
Και αν αφομοιώνω αυτή την σκέψη
Είναι γιατί
Στο στο βάθος των στοιχείων που με συνθέτουν
Είμαι πεπεισμένος, ότι κάπου και κάποτε
ΜΕΣ ΤΟ ΜΑΚΡΙΝΟ ΜΕΛΛΟΝ
Θα με οδηγήσει στην ήσυχη επιφάνεια του νερού
Μιας λίμνης.
Και μόνο ένα μη βίαιο στοιχείο
Θα μπορέσει να μεταλλάξει την
Εικονικη πραγματικότητα.
ΕΚΕΊ !!! ΘΑ ΕΊΜΑΙ ΣΕ ΓΑΛΗΝΗ
Βασίλης Αράπης.
Εγκατέλειψε τον παλαιό του εαυτό
όπως το φίδι το παλιό του δέρμα.
Πήρε τη μορφή του Αγγέλου
όπως το σκουλήκι τη μορφή της πεταλούδας.
Γέννησε την αγάπη όπως
η έγκυος το παιδί της.
Κατέβηκε μέσα του η Αγία Ταπείνωση
όπως το γάλα στους μαστούς της λεχώνας.
Δεν μπόρεσε να ξεφύγει
απ' την Αλήθεια.
Τελέστηκε μέσα του ο αγιασμός.
Τον καταδίωξε το έλεος
και τον ανάγκασε να γίνει όλος φως.
Το μήνυμα
Όταν έλθει η ώρα ακόμη και οι πέτρες σηκώνουν ύμνο
και μαρτυρούν το μυστικό.
Αφιερωμένο δίκην απάντησης με αγάπη και σεβασμό στην ...ματιά σου
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
amalia
THOMAS MERTON' "Song for Nobody" μετάφραση "Τραγούδι για Κανένα"
Αγάπη
είναι η επιφάνεια (epiphany) του Θεού
στη φτώχεια μας.
A yellow flower
(Light and spirit)
Sings by itself
For nobody.
A golden spirit
(Light and emptiness)
Sings without a word
By itself.
Let no one touch this gentle sun
In whose dark eyes
Someone is awake.
(No light, no gold, no name, no color
And no thought;
O, wide awake!)
A golden heaven
Sings by itself
A song to nobody.
>>> <<<
Ένα κίτρινο λουλούδι
(Φως και πνεύμα)
Τραγουδά από μόνο του
Για κανένα.
Ένα ολόχρυσο πνεύμα
(Φως και κενότητα)
Τραγουδά χωρίς μια λέξη
Από μόνο του.
Κανείς να μην αγγίξει αυτό τον ευγενή ήλιο
Στα μαύρα μάτια του οποίου
Κάποιος αγρυπνά.
(Κανένα φως, κανένας χρυσός, κανένα όνομα, κανένα χρώμα
Και καμιά σκέψη.
Ω, ξύπνημα διάπλατο!)
Ένας ολόχρυσος ουρανός
Τραγουδά από μόνος του
Ένα τραγούδι για κανένα.
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
amalia
Τάσος Λειβαδίτης
Ο τυφλός με τον λύχνο
Παλαιές φιλίες (απόσπασμα)
Το μυστήριο σας γνωρίζει και ας μην το θυμόσαστε.
Συνομιλίες 9
Κύριε, σε αναζήτησα παντού: στις δόξες της γης και τ' ουρανού, στο μεγαλείο των μητροπόλεων, στων εποχών τα σταυροδρόμια -
κι εσύ περνούσες ταπεινά κι αθόρυβα στον πιο ακαθόριστο τη νύχτα ρεμβασμό μου.
Εκλογή
Περάσαμε μια ήσυχη ζωή, αξιοπρεπή και στερημένη - ενώ σ' αυτό το μέγα σφάλμα που αποφύγαμε, ίσως εκεί να βρίσκονταν τα ρόδα
που κάθε βράδυ τον ύπνο μας πολιορκούνε.
Σήμα κινδύνου (απόσπασμα)
Αν ρίχναν ένα καράβι μες το μυαλό μου θα ναυαγούσε.
Αυτοπροσωπογραφία
Κάθε στιγμή αμήχανος κι αδέξιος, σαν μόλις να ερχόμουν κάθε στιγμή-από μιαν άλλη ζωή.
--------------------------------------------------------------------------------
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
amalia
Ευχαριστώ συντονιστές και PIXELDREAM.
*΄Οπως οι χωρίς περιεχόμενο ασκοί φουσκώνουν με τον αέρα έτσι και οι χωρίς πνευματική υπόσταση άνθρωποι διογκώνονται από την έπαρση την αλαζονεία και την εσφαλμένη γιά τον εαυτό τους γνώμη.
Αθάνατε Σωκράτη...
Αθάνατε.
Τι να γίνει όμως, η ζωή είναι λάθη αποτυχίες γνώση, δημιουργία.
Η δημιουργία είναι το πάν. Χρειάζεται δύναμη να κρατηθείς ψηλά. Να μη γίνεις λυώμα.
Η δύναμη; Αχ η δύναμη: ΄Εχει ένα μυστικό μέγα.
Να θάβεις γρήγορα ότι μπορεί να σε πονέσει πριν δείς αίμα.
Πριν δεις αίμα...
Ευχαριστώ.
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
amalia
quote:
"ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΣΚΕΨΕΩΝ"
Ε ρε γλέντια!
Deva
Άφωνη!!!
Ας κάνουμε τον αποσυμβολισμό.........
μήπως και ....